แหวนมิติ

ตอนที่ 237 : เอ็กซ์บอร์ด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    7 เม.ย. 62

     หลางหลินย่องเบา ถึงแม้เขาจะไม่มีทักษะแบบพวกหัวขโมยแต่ด้วยการฝึกฝน ทำให้เขาลอบเข้าไปด้านหลังของพวกช่างได้ง่ายๆ

     กร๊อบ!! คอของพวกช่างถูกหักอย่างง่ายดาย หลางหลินไม่ได้ใช้อาวุธเวท ถึงแม้มันจะสะดวกกว่าแต่มันก็เปลืองพลังในร่าง

     หลังจากจัดการกับช่างห้าคน หลางหลินก็เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง ห้องเครื่องมีขนาดใหญ่ มันเหมือนกับที่นี่มีเพียงเครื่องยนต์อยู่ทุกหนทุกแห่ง
     ไม่ว่าจะเคลื่อนตัวไปทางไหนก็ยังเป็นห้องเครื่อง หลางหลินทบทวนแผนผังต่างๆในหัว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไป มันมีราวเหล็กอยู่ ราวเหล็กเชื่อมกับประตูด้านบน

     หลางหลินขึ้นราวเหล็ก เขาต้องการเปิดประตูแต่มันต้องใช้คีย์การ์ด

    "คีย์การ์ดน่าจะอยู่ที่ช่าง ฉันไม่น่าสะเพร่าเลย" เขาถอนหายใจเเละต้องการกลับไปที่ศพ แต่ในเวลานั้นเองประตูได้เปิดออกจากอีกฝั่ง

    "ลัคกี้" หลางหลินสำรวจด้วยพลังจิต พบว่ามันเป็นช่างสองคนเดินเข้ามา รูปร่างท้วมใหญ่มีชั้นไขมันหนา ใบหน้าของพวกมันประดับด้วยรอยยิ้ม

    พวกมันเดินเข้ามาในประตูได้ไม่กี่ก้าวลำคอก็ถูกคว้าไว้เสียง กร๊อบ! ดังอีกครั้งร่างทั้งสองก็ล้มลง

    หลางหลินนำคีย์การ์ดมาเก็บ เมื่อออกจากประตูก็พบกับทางเดินสีขาว ทางเดินดูเหมือนกับอนิเมะหุ่นยนต์ของญี่ปุ่น มันคล้ายกันมากจนเขาคิดว่าหลุดเข้ามาในโลกอนิมะ

    ทางดูโล่ง มันไม่มีใคร แต่ด้านบนก็มีกล้องตัวเล็กตรวจจับใบหน้า เพียงแค่หลางหลินเดินออกมา ทางเดินสีขาวพลันเปลี่ยนเป็นสีเเดง

    ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด เสียงเตือนดังขึ้นถี่ๆ ไฟสีเเดงกระพริบจนแสบตา

    "เพียงแค่ก้าวออกมาก็ถูกตรวจสอบได้จากกล้อง? สมกับเป็นเทคโนโลยีของมิตินี้จริงๆ" หลางหลินเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง

.......
     ณ ห้องควบคุม

    "เกิดอะไรขึ้นที่สะพานเดินเรือ" เวียนน่าถาม

     เจ้าหน้าที่ที่อยู่ด้านล่างตรวจสอบภาพแล้วตอบ "มีผู้บุกรุกคนหนึ่งบนเรือ ทางเดินที่ 18 เขาแต่งชุดประหลาด อีกทั้งยังอยู่ใกล้กับห้องเครื่องเป็นอย่างมาก ดูเหมือนว่าเขาเพิ่งออกมาจากห้องนั้นครับ"

    "สั่งให้หน่วยดารินไปจัดการ" เวียนว่านวดขมับ การที่มีคนอื่นอยู่บนเรือไม่ได้อยู่ในการคาดการณ์ของเธอ นี่มันยุ่งยากขึ้น หากคนๆ นั้นทำอะไรกับห้องเครื่องล่ะก็ แผนการทั้งหมดคงจบเห่

     หน่วยดารินเริ่มเคลื่อนไหว ร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยอาวุธ พวกเขาคือหน่วยทหารหาญที่ผ่านสมรภูมิรบมาอย่างโชกโชน เสียงฝีเท้าของพวกเขาดังพร้อมกัน มันฟังเหมือนกับคนตัวใหญ่หนึ่งคนกำลังวิ่ง ทั้งที่จริงแล้วเป็นคนแปดคน

     "บ้าเอ้ยฉันไม่สามารถเปิดประตูได้เลย เป็นเพราะสัญญาณเตือนงั้นเหรอ...?" คีย์การ์ดที่ขโมยมาไม่อาจใช้ได้ ห้องทั้งหมดถูกล็อกเพราะสัญญาณเตือน หลางหลินหน้านิ่วคิ้วขมวด ในมือกระชับร่มและพัดกระเรียนผยองแน่น

     เขาดูเหมือนกับหนูในท่อระบายน้ำ ทางทุกเส้นถูกควบคุมด้วยระบบ ประตูถูกล็อกหมด มีทางเดียวเท่านั้นที่ไปได้ นั่นคือเดินไปเรือยๆ แต่นั่นหมายถึงทางที่ถูกสร้างด้วยกระดูกและเลือด!

      เสียงฝีเท้าของหน่วยดารินใกล้เข้ามา เขาเลิกสนใจห้องที่ถูกล็อก หันมาเผชิญหน้ากับหน่วยดาริน!

      "เข้ามา!" หลางหลินเตรียมพร้อม ใบหน้าของเขาเย็นชาเหมือนกับน้ำแข็ง

      หน่วยดารินอยู่ด้านหน้า พวกเขาไม่มีโล่ป้องกัน มีเพียงปืนกระบอกหนึ่งและดาบไฟฟ้า

     "จัดการให้เรียบร้อย" ชายหนุ่มที่ดูต่างจากคนอื่นสั่ง จากคำพูดของเขา ดูเหมือนเขาจะเป็นหัวหน้าหน่วยดาริน

     "เฮ้!" พวกเขาไม่ได้ใช้อาวุธปืน ปืนเลเซอร์รุนแรงและอาจทำให้สะพานเดินเรือเสียหายได้ พวกเขาเลือกที่จะใช้ดาบไฟฟ้า!

     ชี่! ดาบไฟฟ้าส่งเสียงเหมือนไฟเผาไหม้ จะเห็นกระแสไฟฟ้าสีน้ำเงินกำลังวิ่งไปทั่วดาบ ด้วยร่างกายของพวกเขาที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดี เพียงตวัดครั้งเดียวก็เกิดลมรุนแรง

    ชี่! ดาบพุ่งเข้ามาเป็นเกลียว มันเป็นชายล่ำสัน เขาแทงดาบพร้อมกับหัวเราะ หลางหลินใช้ร่มในมือปัดป้อง ชายคนนั้นถึงแม้จะถูกฝึกมาอย่างดี แต่ยังถูกสะท้อนด้วยร่มทมิฬกลับไปอยู่ดี

    "กล้ามเนื้อและพลังของพวกมันพอๆ กับรวบรวมฉีระดับสูงสุด!" หลางหลินกะพลังของพวกมันจากการปะทะเมื่อครู่
     คนพวกนี้ไม่มีพลังฉี แต่มีพละกำลังสูง พวกเขาเป็นทหารพิเศษ เพราะงั้นร่างกายจึงแกร่งกว่าคนธรรมดา แต่กระนั้นเมื่อเทียบกับหลางหลิน มันเหมือนกับเอามดมาเทียบกับช้าง

     "เป็นไปได้ยังไง..?" หัวหน้างุนงุงไปชั่วครู่ เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หน่วยของเขาเป็นหน่วยพิเศษ จัดการกับผู้คนมานับไม่ถ้วน นี่เป็นครั้งแรกที่คนของเขาถูกทำให้ลอยไปแบบนี้ นี่ทำให้เขาตกตะลึง

      แต่เมื่อเห็นชายคนนี้แต่งตัวแปลกๆ และจากรายงานก็บอกว่าหมอนี่เข้ามาบนเรือคนเดียว ทำให้เขาเข้าใจได้ว่าชายคนนี้จะต้องแข็งแกร่งพอตัวถึงกล้าเข้ามา เมื่อคิดได้อย่างนั้นก็ไม่ได้แปลกใจกับความสามารถของอีกฝ่าย

     "โจมตีทุกทิศทาง ดูซิว่ามันจะป้องกันยังไง" หัวหน้าไม่เชื่อว่าหลางหลินจะป้องกันดาบได้ทั้งหมด ถึงแม้จะเก่งยังไงแต่การต่อสู้กับคนหลายคนพร้อมกันมันก็คนละเรื่อง ไม่ว่าจะเก่งแค่ไหนแต่มันก็มีขีดจำกัด

      พวกเขาพุ่งเข้ามาทุกด้าน คมดาบไฟไฟ้าเฉือนอากาศมันดูเหมือนหลอดไฟ!

     "น่าเบื่อ!" หลางหลินแสยะยิ้มเย็น สะบัดพัดกระเรียนผยองครั้งหนึ่ง กรงเล็บจำนวนนับไม่ถ้วนแผ่พุ่งไปทุกทิศ ร่างที่พุ่งเข้ามาได้ไม่กี่ก้าวล้มตึงไปบนพื้น

     มีเพียงคนสามคนเท่านัันที่รอดมาได้ แต่กระนั้นขาของพวกเขาก็ถูกกรงเล็บแทงทะลุ!
     หัวหน้าป้องกันการโจมตีนี้ด้วยนาฬิกาบนข้อมือ นาฬิกาของเขามีโล่สีฟ้าปรากฏอยู่ตรงหน้า มันเหมือนกับว่านาฬิกานี้คือสิ่งประดิษฐ์ล้ำยุค!

     "ฮึ่ม!" หัวหน้าคำรามด้วยความโกรธ ทุกคนในหน่วยเหมือนกับพี่น้อง เป็นเหมือนกับครอบครัว แต่การโจมตีเมื่อครู่ได้พรากชีวิตคนของเขาไปหลายคน แล้วแบบนี้จะให้เขาอยู่เฉยได้อย่างไร

     ฉับพลันหัวหน้าเล็งปืนเลเซอร์กระบอกใหญ่มาที่หลางหลิน แสงสีแดงถูกยิงในทันที แสงสีแดงถูกยิงออกมาก่อน ส่วนเสียงของปืนนั้นดังทีหลัง นั่นหมายความว่าเเสงที่ถูกยิงออกมาเร็วยิ่งกว่าเสียง!

     หลางหลินกางร่มทมิฬและยิงสวนกลับ เขาไม่ได้ใช้กำลังทั้งหมดเพราะงั้นโล่ของหัวหน้าจึงป้องกันได้
     แสงสีแดงสะท้อนไปรอบๆ สะพานเดินเรือ ทหารที่ไม่สามารถขยับขาได้กลับถูกลูกหลงของการสะท้อนร่มทมิฬตกตายทันที

     หลางหลินเดินเข้าไปอย่างอ้อยอิ่งพร้อมกับร่ม...

     "แก!!" หัวหน้าฟิวส์ขาด ระเบิดสีเงินห้าลูกที่เอวถูกโยนทันที ระเบิดไม่ได้ตกบนพื้น แต่มันกลับลอยอยู่ในอากาศ ระเบิดเริ่มบินไปหาหลางหลินด้วยความเร็วในอากาศ พริบตาแสงสีแดงก็ระเบิดขึ้น

     บรึ้ม บรึ้ม บรึ้ม บรึ้ม บรึ้ม!! เสียงระเบิดดังสนั่นวั่นไหว เกิดไฟไหม้ไปทั่วสะพานเดินเรือ มีห้องหลายห้องถูกทำลาย

     หลางหลินถูกแรงระเบิดส่งลอยไปที่นั่น ถึงแม้เขาจะมีร่มทมิฬปกป้อง แต่แรงระเบิดทั้งห้าก็มากเกินไป มันมากพอที่จะฆ่าขั้นหลอมเหลวได้

     ชี่! เซ็นเซอร์ตรวจจับความร้อนทำงาน ไม่นานไฟก็ถูกทำให้ดับด้วยของเหลว
     ของเหลวเป็นสีเขียว มันออกมาจากช่องเล็กๆ บนสะพานเดินเรือ มันดูคล้ายกับฟองอากาศแต่ทว่ากลับเย็นกว่า
..........
     "แย่แล้วครับท่านผู้บัญชาการ" ทหารที่ตรวจสอบสะพานเดินเรือรายงาน "ตอนนี้หน่วยดาริน ตายหมดแล้ว!"

     "อะไรนะ พูดใหม่ซิ" เวียนน่าถาม

     "หน่วยดารินตายหมดแล้วครับ"

     ทุกคนรู้สึกกลัว อะไรนะหน่วยดารินตายหมดแล้วงั้นเหรอ ทั้งๆ ที่พวกเขาเป็นหน่วยรบพิเศษ แต่กลับมาแพ้ให้กับชายคนเดียว นั่นหมายความว่าคนคนนั้นต้องแกร่งมาก แม้แต่หน่วยดารินก็ไม่อาจจัดการเขาได้

     "รีบส่งทหารไปที่นั่นอีก จากนั้นล่อมันไปที่ดาดฟ้าเรือแล้วจบเกมซะ!" เวียนน่าไม่อยากให้สะพานเดินเรือเสียหายไปมากกว่านี้ เธอจึงสั่งให้ทหารต้อนหลางหลืนไปจัดการบนดาดฟ้า

     ที่ดาดฟ้าเรือมีทหารจำนวนมาก ที่นั่นเป็นเหมือนกับสนามหลังบ้าน เมื่อหลางหลินไปที่นั่นจุดจบของเขาก็มีเพียงอย่างเดียว นั่นคือความตาย!

      หลางหลินจะไม่มีทางรอดไปได้ ต่อให้เก่งถึงขนาดจัดการหน่วยดารินคนเดียวก็ตาม แต่เมื่อเจอกับคนจำนวนมากกว่า เขาไม่ต่างอะไรจากมด
... ........
     "แฮ่กๆ" หลางหลินแทบจะลุกไม่ขึ้น ถึงแม้จะไม่มีบาดแผลลึกแต่แรงระเบิดก็ทำให้กระดูกแทบหลุดจากร่าง แรงระเบิดรุนแรงยิ่งกว่าระเบิดอาร์พีจีไม่รู้กี่เท่า ถ้าหากมันมีมากกว่าสิบลูกล่ะก็ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะรอดมั้ย

     "ที่นี่มัน....อะไรกัน ห้องอาวุธงั้นหรอ" หลางหลินเพิ่งสังเกตว่าห้องที่เขาอยู่เต็มไปด้วยอาวุธ มีอาวุธปืนขนาดต่างๆ ระเบิดในหีบห่อที่ยังไม่ได้แกะ ชุดทหารและนาฬิกาป้องกัน

     มีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเขา "ลัคกี้ การมาครั้งนี้นับว่าโชคดีจริงๆ แต่เอ๋ะ นี่คืออะไร"

     มีอยู่อย่างหนึ่งที่ไม่ได้เป็นอาวุธ มันเป็นกล่องขนาดใหญ่สีดำ กล่องนี้ดูเหมือนกล่องของเล่นในห้างสรรพสินค้า หลางหลินเเกะกล่องและพบกับบอร์ดสีดำ

    เอ็กซ์บอร์ดสีดำมีพัดลมอยู่สามอัน รูปทรงของมันเหมือนกับสเก็ตบอร์ดหรือการ์ดจอคอมพิวเตอร์ แต่มันดูล้ำกว่านั้นมาก

    มีชุดนักบินสีดำ ถุงมือ ปลอกแขน รองเท้า หมวกสีดำในกล่องด้วย
ทั้งหมดนี้ทำให้ใบหน้าของเขาบานเหมือนกระด้ง

    "นี่คือเครื่องร่อนของพวกมัน ด้วยสิ่งนี้ฉันจะบินบนฟ้าได้!"

     ด้วยข้อมูลที่ได้มาจากศพของช่าง ทำให้หลางหลินเข้าใจอะไรได้ง่ายขึ้น ถึงแม้จะไม่เข้าใจภาษา แต่ภาพการบินด้วยเครื่องร่อนทหารก็ยังเเล่นในหัว

     กึกกึกกึกกึกกึก ในขณะที่เขากำลังดีใจเสียงฝีเท้าของทหารก็ใกล้เข้ามา...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

471 ความคิดเห็น

  1. #394 than1024 (@than1024) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 23:20
    กลับไปรวยเละ

    แยกชิ้นส่วน แล้วทำใหม่ขาย
    #394
    0
  2. #391 NewGodZero (@NewGodZero) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 19:09
    ของเล่นเพียบ55
    #391
    0