แหวนมิติ

ตอนที่ 22 : บ้านอิเคดะ1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 632 ครั้ง
    5 ก.พ. 62



เช้าวันที่อากาศแจ่มใส ชายคนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงยีนส์ขาดๆ ยืนอยู่ที่บ่อน้ำแห่งหนึ่ง ใบหน้าเขาหมองคล้ำแต่ผิวก็เรียบเนียนอย่างน่าประหลาด  

เขาลูบแหวนบนนิ้วมือ แหวนหัวกะโหลกสีเงินมีดวงตาสีแดงส่องแสงวาว ประหนึ่งทับทิมเลือด

"ถึงแม้ว่าการข้ามมิติจะอันตราย แต่ฉันก็ไม่ควรจะปล่อยเวลาให้ไหลผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์" หลางหลินยังคงรู้สึกกังวลเมื่อนึกถึงจางหยางหรุยในตอนนั้น มันอันตรายและเขาก็คิดที่จะไม่เปิดมิติสักระยะและรอให้ร่างกายแข็งแกร่ง แต่อย่างไรก็ตามดูเหมือนมันจะใช้เวลานานเกินไป จนกว่าร่างกายจะแข็งแกร่ง 
เขาไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลาขนาดไหนและถ้าหากปล่อยให้เวลาไหลผ่านไปแบบนี้ มันก็น่าเสียดายถ้าไม่เปิดมิติเพราะมัวแต่หวาดกลัว เขาจะเหมือนกับกบในกระลาที่ไม่กล้าออกมาเผชิญโลกภายนอก 

และวันนี้เขาตัดสินใจแล้วที่จะเปิดมิติอีกครัง.... 

หลางหลินลูบแหวนบนนิ้วมืออีกครั้ง ประตูหัวกระโหลกขนาดใหญ่ก็ปรากฏอยู่ด้านหน้า เขาค่อยๆ ลากขาเข้าไปในประตูพร้อมกับมีดขึ้นสนิมในมือ....

×××××××

อีกมิติ....

เมืองโซล ประชากรที่นี่มีแต่ชั้นแรงงาน มีโรงงานตั้งอยู่ในเขตอุตสาหกรรมราวกับแมลงสาบ อากาศของที่นี่ค่อนข้างสกปรกและเต็มไปด้วยเชื้อโรค แต่อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่มีทางเลือกเพราะต้องทำงานหาเลี้ยงปากท้อง

บ้านอิเคดะ หนึ่งในชั้นแรงงานเหล่านั้น มันเป็นบ้านหลังเล็กๆ ที่พวกเขาสองสามีภรรยาใช้เงินเก็บทั้งชีวิตเพื่อซื้อมัน 

อิเคดะ มาคิสึและอิเคดะ รินะ ทั้งสองอายุราว 50 ปี มีลูกคนหนึ่งเป็นเด็กผู้หญิงน่ารักอายุ 10 ขวบเห็นจะได้

อิเคดะ มาคิสึนั่งอยู่บนโซฟาเขากำลังนั่งดูข่าวในทีวี ขณะที่สูบบุหรี่และดื่มเหล้าไปด้วย 

"คุณคะ ฉันก็บอกแล้วไงว่าอย่าสูบบุหรี่ในบ้าน" อิเคดะ รินะเตือนสามี ในบ้านมีลูกอยู่ด้วยอากาศข้างนอกมันแย่อยู่แล้ว และเขายังคิดสูบบุหรี่ในบ้านอีกเหรอ มันทำให้เธอรู้สึกโกรธ

"เฮ้อ ฉันก็สูบแค่นิดๆหน่อยๆ เอง เธอไม่ต้องบ่นขนาดนั้นก็ได้" อิเคดะ มาคิสึเขี่ยก้นบุหรี่ ก่อนจะหันมองเธอช้าๆ

"คุณก็รู้นี่ว่าการระบายอากาศมันแย่ขนาดไหน ตอนนี้พวกเราก็แก่แล้ว หากลูกของเราปนเปื้อนสารพิษในอากาศล่ะก็ แล้วเราจะเอาเงินจากไหนมารักษาเธอ" อิเคดะ รินะค่อนข้างกังวลถึงวันข้างหน้า พวกเขาสองสามีภรรยามีลูกกันตอนแก่ ซึ่งมันเป็นเรื่องที่แย่มาก ยิ่งแก่ตัวไปงานก็มีโอกาสที่จะถูกเลิกจ้าง ไม่มีใครอยากจ้างคนแก่ๆ หรอก ทำให้เธอเครียดเรืองนี้เป็นอย่างมาก

"ใช่เรื่องนี้ผมรู้" เขาตอบ "ผมมีทางออกในเรื่องนั้นแล้วแหละ คุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับอนาคตของซายะหรอก" 

"คุณก็พูดอย่างนี้อยู่เรื่อย แต่ฉันไม่เห็นว่าคุณจะทำอะไรเลยสักอย่าง" อิเคดะ รินะค่อนข้างไม่พอใจสามี เขามักจะพูดแบบนี้อยู่เรื่อย แต่อย่างใดก็ตาม เขาก็ไม่ทำอะไรเลยสักอย่างเมื่อแก่ตัวลง วันๆ เอาแต่นั่งสูบบุหรี่และดูทีวี ดื่มเหล้าและนอนอยู่ตรงนั้น มันค่อนข้างน่าอึดอัดที่อยู่กับคนอย่างนี้ตอนแก่ 

"ฉันไม่ควรที่จะแต่งงานกับคนอย่างคุณเลย" อิเคดะ รินะถอนหายใจ เธอควรจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้สิ แต่นี่อะไร? มันไม่ควรแย่ถึงขนาดนี้

"คุณว่าอะไรนะ!" เขาตะคอก "คุณคงคิดถึงเจ้าอายาโตะสินะชู้รักของคุณน่ะ" อิเคดะ มาคิสึยังจำรุ่นน้องที่เธอชอบคนนั้นได้ มันยังฝังในใจของเขา และเมื่อเธอพูดแบบนี้จิตใจของเขาก็สั่นไหว มันเหมือนกับมีคนเอามีดมากรีดหัวใจ เขาจ้องไปที่เธอด้วยความเย็นชา ก่อนจะลุกขึ้นไปกระชากหัวของเธอด้วยความโกรธ

"นี่คุณจะทำอะไรฉันน่ะ" เธอร้อง "ปล่อยฉันนะนี่คุณบ้าไปแล้วเหรอ" อิเคดะ รินะรู้สึกหวาดกลัวสามีของเธอ ตอนนี้เขาเหมือนกับคนบ้าที่คิดแต่เรื่องโง่ๆ อยู่ตลอดเวลา

"ฉันจะทำอะไรงั้นเหรอ" เขาหัวเราะ "ฉันจะทำอะไรก็ได้ในสิ่งที่ฉันอยากจะทำ ในเมื่อพวกเราแต่งงานกันแล้ว ร่างกายของเธอก็เป็นของฉันรวมทั้ง....ชีวิตด้วย" ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มหรือความเครียดกันแน่ ทำให้อิเคดะ  มาคิสึกระชากผมและลากเธอไปที่ห้องครัว

"ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ นี่แกจะทำอะไรฉันไอ้แก่!!" อิเคดะ รินะไม่มีแรงขัดขืนเขาแม้แต่น้อย เขาเป็นชายร่างสูงใหญ่เธอเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่มีทางเลยที่เธอจะขัดขืนได้ เธอรู้สึกถึงลางไม่ดีเมื่อเขาพามาที่ห้องครัว 

"นั่นคุณพ่อจะทำอะไรคุณแม่คะ ปล่อยคุณแม่เดี๋ยวนี้เลยนะ" เสียงของซายะร้องไห้พลางวิ่งมาตี อิเคดะ มาคิสึ

 "หุบปาก!!" เขาตบลูกสาวของตัวเอง ในขณะที่จับแม่ของเธออยู่ "บางที...เธออาจจะไม่ใช่ลูกของฉันแต่เป็นลูกของมันสินะ"

"นี่แกบ้าไปแล้วงั้นเหรอ เธอก็คือลูกของแกนั่นแหละ" อิเคดะ รินะพยายามที่จะหลบหนีจากเงื้อมมือที่เหมือนครีมเหล็กของเขา แต่ก็ดูเหมือนมันจะเป็นการกระทำที่เปล่าประโยชน์ 

"ใครจะไปรู้ บางทีเธออาจจะแอบมีอะไรกับมันในขณะที่ฉันไปทำงานก็ได้ ในขณะเดียวกันฉันก็ต้องทนเลี้ยงลูกโง่ๆ ของมันกับเธอ เธอคิดว่าฉันโง่งั้นเหรอ" เขายิ้ม "นี่คือสิ่งที่เธอควรได้รับ และลูกของเธอเองก็เช่นกัน" 

"ไม่นะ!!" อิเคดะ รินะรู้สึกหวาดกลัว ตอนนี้อิเคดะ มาคิสึคว้ามีดทำครัวเล่มหนึ่งขึ้นมา เขายิ้มอย่างประหลาด มีดสีเงินสะท้อนจนเห็นใบหน้าของเขาที่กำลังยิ้มอย่างชัดเจน

"ฉันจะไม่ยอมให้เธอได้เป็นของมันอีก เธอจะต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น" อิเคดะ มาคิสึแทงมีดไปที่ท้องน้อยของเธอ ในขณะที่อีกมือก็กระชากผมของเธออย่างแรง อิเคดะ รินะไม่สามารถขัดขืนได้ เธอจ้องมองไปที่ดวงตาของสามี นิ้วมือของเธอพยายามผลักดันให้เขาออกไป แต่อย่างใดก็ตาม แรงของเธอค่อยๆ หมดลง

อิเคดะ มาคิสึยิ้มเขาชักมีดกลับมา ก่อนจะปาดไปที่ลำคอของเธอ...เลือดจากลำคอค่อยๆ ไหลย้อมผ้ากันเปื้อนสีแดง ราวกับน้ำหมึกสีแแดงที่เขียนเป็นดอกกุหลาบ
 เมื่อเห็นว่าเธอเลิกขัดขืนเขาก็จูบลงบนริมฝีปากที่บอบบางของเธอ ใบหน้าอิเคดะ รินะเต็มไปด้วยน้ำตา สายตาเธอเบิกกว้าง ในตอนนี้เธอได้ตายแล้ว 

"แม่!!" ซายะที่เพิ่งได้สติขึ้นมาร้องลั่นอย่างหวาดกลัว 

อิเคดะ มาคิสึเมื่อเห็นซายะฟื้นขึ้นมาเขาก็หุบรอยยิ้มลง เขาปล่อยร่างของภรรยาที่ตายไปก่อนจะเข้าไปจับตัวของซายะ 

ซายะพยามขัดขืนแต่อย่างไรมันก็ไร้ประโยชน์ เพราะร่างกายของเธอเป็นแค่เด็ก 10 ขวบ จะสู้อะไรกับผู้ใหญ่ได้ 

"มันบ้ามาก" ชายคนหนึ่งหลบอยู่ที่มุมของห้อง เขามีใบหน้าคล้ำเเละซีดเซียว มันเป็นหลางหลินที่ออกมาจากประตูและมาโผล่ที่นี่

"ฉันควรที่จะเข้าไปช่วยมั้ย?" หลางหลินค่อนข้างเครียด เขาเป็นแค่คนพิการเมื่อเห็นว่าคนกำลังจะถูกฆ่าจิตใจส่วนหนึ่งก็บอกให้เข้าไปช่วย แต่อีกส่วนหนึ่งมันบอกให้หนีไปซะ 

"นั่นเขาจะทำอะไร?" หลางหลินกระพริบตาถี่ มองเห็นการกระทำของอิเคดะ มาคิสึที่ตอนนี้กำลังเปิดเตาแก๊สและต้มน้ำบางอย่าง

"หรือว่า!!" ภาพต่อมาทำให้หลางหลินตกตะลึง เขาเห็นอิเคดะ มาคิสึใช้น้ำร้อนที่ต้มสุกกระการอันชั่วร้าย!!

"นี่มัน..." หลางหลินรู้สึกคลื่นไส้อาเจียน ภาพต่อมามันเป็นอะไรที่โหดร้ายเป็นอย่างมาก มันมากเสียจนจิตใจของเขาแทบสิ้นสติ 

"หิวหรือเปล่า" ขณะที่เขาจ้องมองอยู่ เสียงแผ่วเบาก็ดังขึ้นที่ข้างหู หลางหลินรู้สึกหนังหัวชาทึบ ขนบนแขนเขาลุกซู่อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน 

หลางหลินค่อยๆ หันศีรษะมามอง มันเป็นซายะที่กำลังยิ้มให้กับเขา เธอเหมือนกับกำลังเคี้ยวอะไรอยู่ในปาก ปากของเธอเปื้อนไปด้วยเลือดและรอยยิ้ม ใบหน้าของเธอเหมือนกับปีศาจร้าย

"เหวอ!!" หลางหลินกรีดร้องและใช้มีดขึ้นสนิมในมือ ฟันออกไป เขาหลับตาลงด้วยความหวาดกลัว 

เงียบ..

ไม่มีแม้แต่เสียงร้องของซายะ หรือเสียงหม้อต้มน้ำในครัว 

หลางหลินค่อยๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขามองไปที่ด้านหน้าแต่ก็ไม่เห็นซายะหรือศพของเธอแม้แต่น้อย

"ฉันน่าจะฟันเธอไปแล้วนี่" หลางหลินรู้สึกหวาดกลัว มันไม่มีอะไรเลยเมื่อเขาฟัน ยังกับมันเป็นแค่ภาพหลวงตา 

"หรือว่า..." หลางหลินคิดถึงความเป็นไปได้ เขาค่อยๆ หันกลับไปมองห้องครัวที่ภรรยาอิเคดะเเละลูกสาวถูกฆ่า 

กลิ่นคาวเลือดหรือกลิ่นหอมของเนื้อในห้องไม่มีอีกแล้ว สิ่งที่เขาเห็นมีเพียงคราบเลือดแห้งกรังเหมือนกับว่ามันผ่านมาหลายปี

 อิเคดะ มาคิสึไม่ได้ยืนทำอาหารอยู่ตรงนั้น

ไม่มีใครอยู่ที่นี่ 

นอกจากตัวเขา....

"คิกคิก!!" เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นที่ต้นหู หลางหลินขนลุกซู่เขาไม่ลังเลเลยที่จะวิ่งไปที่ประตู

"มากินอาหารก่อนสิพี่ชาย ไส้ของหนูอร่อยนะ" เสียงของซายะดังขึ้นที่ด้านหลังอีกครั้ง หลางหลินพยามวิ่งไปที่ประตูบ้านแต่ดูเหมือนมันจะไร้ประโยชน์ ร่างกายของเขาพิการถึงแม้จะฝึกเทคนิคการหายใจในน้ำ แต่มันก็ผ่านมาไม่กี่วันเท่านั้น มันไม่ได้ช่วยเขามากนัก แต่ด้วยบัฟของแหวนมิติลดแรงโน้มถ่วง 5 เท่ามันช่วยเขาได้เป็นอย่างมาก

"ไม่ดีเลยนะ คิดจะกลับมาเอาลูกของฉันหรือไง!!" เสียงนี้ทำให้หลางหลินหนังหัวชาทึบ เขามองไปที่ประตู เห็นอิเคดะ รินะคลานอยู่บนพื้น ผิวของเธอขาวซีดราวกับกระดาษ มีเทปกาวแปะไว้ตามร่างกาย 
ราวกับถูกติดไว้เพื่อไม่ให้ร่างที่ถูกสามีหั่นของเธอแยกออก 

แกร๊ก แกร๊ก-- ! เสียงเหมือนกับคัตเตอร์กรีดบนผนัง เธอคลานอยู่ที่พื้นราวกับตุ๊กตามีชีวิต ในขณะเดียวกันผมของอิเคดะ  รินะที่สยายอยู่เต็มห้อง มันก็ค่อยๆ เข้ามาใกล้หลางหลินอย่างช้าๆ...  







 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 632 ครั้ง

472 ความคิดเห็น

  1. #456 we-Kab (@we-Kab) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 23:06
    เข้ามาก็โดนเลย
    #456
    0
  2. #439 giaares (@giaares) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 13:11

    เ-้ย!!! อย่างหลอน

    #439
    0
  3. #433 SuriyanJurat (@SuriyanJurat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 11:33
    ขนลุเลย
    #433
    0
  4. #416 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 20:31

    ขอบคุณ
    #416
    0
  5. #379 wotrasit (@wotrasit) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 12:30
    หลอนเฉย ได้ๆๆ
    #379
    0
  6. #310 Lotartian (@Lotartian) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 20:59
    หลอนสุดๆ
    #310
    0
  7. #300 gxxx2 (@Gxxx) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 14:43
    ก็แค่นักอ่านที่ผ่านทางมา ป.ล นิยายสนุกมาก
    #300
    0
  8. #291 k.am. (@kam0) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 09:46
    เหมือนเข้ามาอ่านผิดเรื่อง55555
    #291
    0
  9. #282 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 08:02
    มาแนวสยองขวัญซะงั้น
    #282
    0
  10. #274 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 23:03

    ตัวเอกโง่คิดได้แค่นี้ อาวุธมีดขึ้นสนิม เงินมีก็มีแล้ว ซื้อปืนก็ได้ เอาเลือดฉีดไก่ซะหมดหลอดคิดได้ไง วะ คนเขียน

    #274
    0
  11. #217 นัทจัง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 12:36

    เงินก็มีเย่อะมีดควรหาที่มันคมและดีที่สุดอาวุธก็น่าจะหาได้ดีกว่ามีดสนิมเคร่อะเล่มเดิมนะคะ อิอิ

    #217
    0
  12. #210 นายทะเล้น (@bkbg17) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 23:23
    อย่างกับจูออน
    #210
    0
  13. #168 cechinw13 (@cechinw13) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:33
    ชิบหายละอ่านก่อนนอนคืนนี้หลอยเเน่ๆกุ
    #168
    0
  14. #129 wontragoon (@wontragoon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 15:34
    อ่านไปแล้วขนลุกไปด้วย สยองสยอง ขนาดกลางวันนะเนี่ย ฮ่าๆๆ ถ้ากลางคืนจะเป็นยังไงละเนี่ย
    #129
    1
    • #129-1 Emryz (@pizzamaiza) (จากตอนที่ 22)
      1 ธันวาคม 2561 / 08:56
      เหมือนกันเลยครับ อ่านแรกๆนึกว่าจะได้พาเด็กกับไป. เจอผีซะงั้น 55
      #129-1
  15. #88 0959742038 (@0959742038) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 19:09
    หลอน...
    #88
    0
  16. #64 GOD STORY (@Waiphot1) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 20:09
    สยองโครต
    #64
    0
  17. วันที่ 3 กันยายน 2561 / 13:50
    ไรต์ขอเถอะนะ...-ฉากฆ่าเด็ก ทารุณกรรมนี่ รับไม่ได้จริงๆ เว็บนี้เด็กอ่านกันเยอะนะครับ
    #63
    1
    • #63-1 skyling2 (@skyling) (จากตอนที่ 22)
      3 กันยายน 2561 / 14:26
      ขอบคุณที่แจ้งเข้ามาครับ
      #63-1
  18. #62 ลูกคนโต (@audy-siriwat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 12:13
    เจอบ้านเฮี้ยนเข้าแล้ว!!!
    #62
    0
  19. #61 aminidecor (@aminidecor) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 10:51

    สนุกมาก น่าติดตาม
    #61
    0
  20. #60 ^_^น้ำรุ้ง^_^ (@moobacon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 09:38
    หลอนนน
    #60
    0
  21. #59 Windy Erika (@tyuioptotan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 08:57
    เชี่ยยยยยยย

    ....น่าอร่อยวุ้ย/ไม่ใช่ละ...
    #59
    0
  22. #58 Eluminus (@thephussadin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 08:19
    เจอผีซะงั้น
    #58
    0
  23. #57 Peremu (@Peremu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 08:12
    หลอนนน
    #57
    0
  24. #56 Busaba2006 (@Busaba2006) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 07:34

    ไหงงัน ทะเลปะ

    #56
    0
  25. #55 ApMobile (@ApMobile) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 07:02
    โอ๊ยยยนย ไม่น่ามาอ่านตอนนี้เลยย
    ยังดีที่เป็นตอนเช้า
    #55
    0