แหวนมิติ

ตอนที่ 20 : การทดลอง1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,722
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 649 ครั้ง
    2 ก.ย. 61



หลังจากที่เห็นเลือดออกมาจากลำคอไก่ หลางหลินก็คิดเกี่ยวกับการใช้เลือดของยักษ์กระดูกโบราณระดับต่ำที่อยู่ในแหวนมิติ

เลือดปัจจุบันถูกนำมาใช้ในยามประสบอุบัติเหตุ เมื่อคิดถึงตรงนี้เขาก็คิดว่าถ้าหากนำเลือดของยักษ์กระดูกโบราณมาฉีดกับตัวเอง...

นั่นเป็นอะไรที่อันตรายเกินไป ควรที่จะทดลองกับสิ่งมีชีวิตอย่างอื่นก่อน เช่นอะไรล่ะ?

ยกตัวอย่างไก่!

ใช่แล้วทดลองกับสัตว์!

 ต้องรู้ก่อนนะว่าเลือดของยักษ์กระดูกโบราณ มาจากอีกมิติและมันก็อันตรายเกินไปหากฉีดเข้าเส้นเลือดตัวเอง การทดลองของมนุษย์ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ต่างก็ทดลองกับสัตว์มาก่อนทั้งนั้น

ไม่ว่าจะเป็นยาปฏิชีวนะต่างๆ มันผ่านการทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ล้มเหลวนับร้อยนับพันครั้ง กว่าจะได้ผลลัพธ์ที่สมบูรณ์!

และเลือดของยักษ์กระดูกโบราณระดับต่ำ มันก็ควรถูกทดลองกับสัตว์ก่อนที่เขาจะทดลองกับตัวเอง และเมื่อเห็นไก่หลางหลินก็คิดในทันที ที่จะให้ไก่นี่แหละเป็นสัตว์ทดลอง!

ไก่เป็นสัตว์ที่หาซื้อได้ง่าย และราคาของมันเองก็ค่อนข้างถูก 

ส่วนไก่จักรพรรดิที่จางเปาซื้อมา เป็นแค่ไก่ธรรมดาเท่านั้น เจ้าโง่นี่ไม่รู้อะไรเพียงนึกว่าจะได้กินเนื้อไก่จักรพรรดิเท่านั้นถึงได้ซื้อมา

เขามันเป็นคนเห็นแก่กินอย่างชัดเจน!

"เปา หลังจากกินอาหารกลางวันเสร็จ นายออกไปซื้อไก่มาให้ฉันสักสองตัวนะ" 

"บอสต้องการไก่จักรพรรดิงั้นเหรอครับ?" 

แน่ะ ยังพูดถึงไก่จักรพรรดิอีก ดูเหมือนที่พูดไปก่อนหน้านี้จะไม่มีความหมายเลย

หลางหลินขบฟันกรอด "เชี่ย! แกนี่มันมีแต่กล้ามจริงๆ ฉันไม่ต้องการไก่จักรพรรดิโง่ๆ นั่น ที่ฉันต้องการคือไก่ราคาถูกและมันต้องเป็นไก่หนุ่ม ส่วนไก่แก่หรือจักพรรดิบัดซบนั่น อย่าเอามาให้ฉันเห็น ไม่อย่างนั้นนายได้ออกไปจากที่นี่แน่!" 

ไก่หนุ่มย่อมมีเรี่ยวแรงมากกว่าไก่แก่ๆ เพราะเลือดของยักษ์กระดูกโบราณเป็นอะไรที่พิเศษมาก หากฉีดเข้าไปในเลือดของไก่แก่ กลัวว่ามันคงจะขาดใจตายซะก่อน

"เข้าใจแล้วครับบอส" จางเปาทำหน้าซึม เขาไม่อยากออกไปจากที่นี่ ที่นี่มีอาหารให้เขากิน หากถูกไล่ออกไปแล้วจะกินอะไร?

หลางหลินถอนหายใจ เขากำลังเดินกลับเข้าไปในบ้าน แต่ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เขาลูบคางยืนอยู่สักพัก "ถึงว่าลืมอะไรไป ซื้อไซริงค์นี่เอง" 

การจะทดลองไก่ด้วยเลือดจำเป็นที่จะต้องใช้เครื่องมือ เลือดของยักษ์กระดูกโบราณระดับต่ำมีแค่ 10 ลิตรเท่านั้น หากเขาเอามาให้มันดื่มแทนน้ำเปล่า นั่นไม่เท่ากับการล้างผลาญเรอะ!

เพราะงั้นจะต้องใช้เข็มฉีดมัน หลางหลินไม่ได้เป็นหมอ แต่เเค่ฉีดยามันเป็นอะไรที่ง่ายมาก

อีกทั้งยังฉีดกับสัตว์ไม่ใช่คน แล้วเขาจะแคร์อะไรหากมันตาย?

"ตอนที่ไปซื้อไก่ นายก็แวะซื้อไซริงค์มาด้วยนะ" หลางหลินบอก

"ไซริงค์?" จางเปาทำหน้างุนงง

"ที่ฉีดยาไงเอาขนาดที่เล็กที่สุดมานะ ในร้านขายยาน่าจะมี" หลางหลินยื่นเงิน 200 หยวนให้จางเปา 
จางเปารับมาด้วยรอยยิ้ม 100 หยวนนี้สำหรับไก่แค่ 2 ตัว มันก็เกินพอแล้ว และไซริงค์อีกเงิน 100 หยวนก็น่าจะพอดีกับของที่ต้องซื้อ

หลางหลินกลับเข้ามาในบ้าน เขาไม่ได้ท่องอินเตอร์เน็ตของที่ต้องการก็สั่งแล้ว ที่เหลือเขาก็แค่รอ ตอนนี้จึงว่างมาก 

หลางหลินจึงผลอยหลับอย่างไม่รู้ตัว

"บอสครับอาหารเสร็จแล้ว" ไม่รู้ผ่านมาเท่าไร เสียงของจางเปาก็ดังขึ้นข้างหู หลางหลินลุกขึ้นมานั่งด้วยดวงตาที่ปิดอยู่ เขาค่อยๆ เปิดเปลือกตาและหันไปทางต้นเสียง

"เสร็จแล้วเหรอ?" จางเปาพยักหน้าว่าใช่แล้ว หลางหลินจึงลุกขึ้นเดินไปล้างมือและหน้าก่อนจะไปกินข้าว

อาหารเที่ยงมีอยู่ 8 อย่าง มีไก่อบอยู่ 1 ตัว สีเหลืองอ่อนพร้อมกับกลิ่นหอมๆ ที่โชยตามลม ส่วนไก่อีกตัวถูกตุ๋นจนเปื่อยเนื้อมันนุ่มมาก

มีจานผักอยู่ 2 จาน นอกนั้นเป็นไก่และเนื้อหมู 

หลางหลินนั่งลงและเริ่มรับประทานอาหาร เขาคีบตะเกียบลองชิมไก่ตุ๋นก่อน

ทันทีที่ตะเกียบถูกเนื้อไก่ เนื้อก็แยกออกอย่างง่ายดาย พร้อมกับมีน้ำมันออกมา 

"แปลกน้ำนี่คืออะไร?" หลางหลินรู้สึกสงสัย จึงคีบเนิ้อไก่เข้าปากคำหนึ่ง เนื้อของมันนุ่มละมุนลิ้น แทบจะไม่จำเป็นต้องเคี้ยวเลยแม้เเต่น้อย เนื้อมันชุ่มไปด้วยน้ำที่อยู่ด้านใน 

น้ำในเนื้อคือความอร่อยที่ถูกกักเก็บไว้ด้านใน มันคือซุปที่ถูกเคี่ยวอย่างดีจนอัดแน่นในเนื้อไก่

"อร่อย ฉันไม่นึกเลยว่าการกินอาหาร จะทำให้รู้สึกสุนทรีอย่างนี้" ตั้งแต่ก่อนหลางหลินก็มักจะได้กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป สาเหตุเพราะมันเป็นอะไรที่ง่ายและถูก พ่อบุญธรรมยากจน อีกทั้งต้องส่งเขาเรียนตัวคนเดียว มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับชายแก่คนหนึ่ง

แต่ถึงอย่างนั้นหลางหลินก็ไม่ได้บ่นว่าบะหมี่ไม่อร่อย สิ่งที่เขาต้องทำในตอนนั้นคือเรียนหางานเพื่อตอบแทนพ่อบุญธรรม แต่สวรรค์ก็ไม่เป็นใจ กลับส่งพ่อบุญธรรมไปซะก่อน 

หลางหลินรู้สึกขมขื่น ตอนนี้เขามีเงินยกเว้นอำนาจ หากพ่อบุญธรรมได้อยู่ตรงนี้ก็คงจะดี แต่...มันก็เป็นไปไม่ได้

หลางหลินเก็บความรู้สึกนั้นไว้ในใจและเริ่มกินอีกครั้ง พร้อมกับความรู้สึกถึงอำนาจและพลังคนที่มันกล้าขับรถชนเขามันจะต้องชดใช้!!
...

ช่วงบ่ายแดดอ่อนๆ ตกกระทบหน้าต่างที่เปิดกว้าง หลางหลินเหม่อมองไปที่แสงแดดอ่อนๆ อากาศช่วงนี้ค่อนข้างร้อน และมันก็ทำให้เขาเบื่อเป็นอย่างมาก

ที่เขาทำตอนนี้คือรอให้จางเปากลับมาจากซื้อของ ไม่รู้ทำไมหลังจากกินข้าวเสร็จ มันกลับหายไปนานซะเหลือเกิน หรือมันหลงทางกันนะ?

แต่ก็ไม่น่าเป็นไปได้ จางเปาตัวโตเท่าควาย อีกทั้งยังคุ้นเคยกับที่นี่อย่างดีไม่น่าที่จะหลงทางได้

นอกซะจากว่าเขาจะไปกินอาหาร!

หลางหลินถึงกับหน้าเปลี่ยนสี ต้องรู้ก่อนนะว่า จางเปาเป็นคนตะกละอย่างมาก อาหารมื้อกลางวันเป็นมันเองที่กินจนเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่นิดเดียว

แอ๊ด...เสียงประตูบ้าน หลางหลินรู้ได้ทันทีว่าเจ้ายักษ์จางเปากลับมาแล้ว

หลางหลินเดินออกไปพบกับจางเปา จางเปาถือไก่ทั้งสองตัวด้วยหนึ่งมือ ไก่ในมือยังคงดิ้นไม่ยอมหยุดพร้อมกับส่งเสียงร้องอย่างไม่ยอมแพ้

ส่วนมืออีกข้างคงเป็นกล่องไซริงค์ที่เขาสั่ง

"ตามฉันมา" หลางหลินเดินนำหน้า เดินพาจางเปาไปที่หลังบ้าน หลังบ้านมันยังมีที่ไว้เก็บฟืน ซึ่งเป็นห้องเล็กๆ และฟืนในนั้นเองก็ไม่มี มันจึงว่างเขาเลยคิดที่จะเอาไก่มาไว้ที่นี่

"เอามันไว้ที่นี่แล้วจากนั้นก็ไปได้แล้ว หากไม่ได้รับอนุญาตจากฉันห้ามเข้ามาในนี้อย่างเด็ดขาด" การทดลองไก่ต้องเป็นความลับ รวมทั้งเลือดยักษ์กระดูกโบราณและแหวนมิติด้วย 

ถึงแม้จางเปาจะค่อนข้างโง่ แต่หลางหลินก็ต้องระวังไว้เหมือนกัน เขาไม่มีทางเชื่อใจใครได้ เพราะเลือดยักษ์กระดูกและแหวนมิติเป็นอะไรที่ให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาด

"ครับบอส" จางเปาวางไก่ที่ถูกมัดไว้กับมุมห้องและยื่นกล่องไซริงค์ให้หลางหลิน ก่อนที่จะเดินออกไปและปิดประตู

จางเปาไม่ได้คิดอะไรมาก ไม่ว่าหลางหลินะทำอะไรกับไก่ 2 ตัวนั้นมันก็ไม่เกี่ยวกับเขาเลย สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้ก็คือนอน!

การนอนเองก็เป็นสวนหนึ่งของงาน!

เมื่ออิ่มแล้วก็ต้องนอนสิจริงมั้ย?

จางเปายังเป็นเด็กอยู่นะ!

หลางหลินแง้มประตูดู เพื่อให้แน่ใจว่าจางเปาไปแล้วจริงๆ หรือไม่ เมื่อเห็นว่าจางเปากลับเข้าไปในบ้านหลางหลินก็ยิ้มที่มุมปาก ปากโค้งเหมือนกับคนโรคจิต

หลางหลินเดินไปแกะกล่องออก ข้างในมีกล่องไซริงค์อยู่หลายกล่อง เขาแกะมันออกมา ตัวกระบอกฉีดมีขนาด 50 ยูนิต พร้อมกับเข็มฉีดยา

"นี่คงเป็นขนาดเล็กที่สุดแล้วละมั้ง?" หลางหลินไม่มีความรู้ในด้านนี้ แต่กระบอกด้านหน้าเขาก็เล็กจริงๆ และมันก็ไม่ผิดที่เขาจะคิดอย่างนั้น

"เอาล่ะ....มาเริ่มการทดลองกันดีกว่า" ว่าแล้วเขาก็นำโหลสีดำที่บรรจุเลือดยักษ์กระดูกโบราณระดับต่ำออกมา 

หลางหลินยังไม่ลืมตอนที่เปิดครั้งแรก มันอันตรายเป็นอย่างมาก แต่ตอนนี้เขาฝึกด้วยเทคนิคการหายใจในน้ำ หลางหลินเชื่อว่ามันคงไม่อันตรายนักหากเทียบกับครั้งแรก 

ฟู่ว...หลางหลินเป่าลมหายใจ เขาทำตัวผ่อนคลายก่อนที่จะเปิดจุกโหล

ซ่า...เสียงเหมือนปีศาจกำลังกรีดร้องที่โสตประสาท ราวกับมันกระซิบข้างหูแผ่วเบา... หลางหลินดวงตาแดงกล่ำเลือดในกายและฉีเล็กน้อยต่างหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง

เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าเลือดนี้เต็มไปด้วยอานุภาคพลังฉี! มันมากยิ่งกว่าฉีที่ได้จากน้ำบริสุทธิ์ด้วยเทคนิคหายใจในน้ำ

เลือดเขาสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง หลางหลินเชื่อว่าหากปล่อยไว้อย่างนี้จะไม่ดีแน่ เขารีบใช้ไซริงค์ในมือดูดเลือดขึ้นมาเต็มกระบอก ก่อนจะรีบปิดจุกโหลอย่างรวดเร็ว

"แฮ่กๆ" เม็ดเหงื่อขึ้นอยู่เต็มหน้า ดวงตาของเขาเป็นสีแดงฉานก่อนจะค่อยๆ กลับเป็นสีดำขลับดังเดิม แต่ถึงอย่างนั้นดวงตาก็ยังคงสั่นอยู่

หลางหลินมองไซริงค์ในมือ ตอนนี้มันเต็มไปด้วยเลือด!

"ฉันสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าฉีในเลือด เป็นอะไรที่บ้าคลั่งมาก หากฉันฉีดมันเข้าไปในตัวไก่จะเป็นยังไง?"
หลางหลินยกยิ้มที่มุมปาก มือที่ถือไซริงค์ ค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้คอไก่ที่อยู่มุมห้อง! 




 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 649 ครั้ง

473 ความคิดเห็น

  1. #432 SuriyanJurat (@SuriyanJurat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 22:30
    ได้ไก่บ้าเลือดเพิ่ม 2 ea
    #432
    0
  2. #414 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 20:20

    ขอบคุณ
    #414
    0
  3. #309 Lotartian (@Lotartian) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 20:54
    สนุกดีครับ
    #309
    0
  4. #298 gxxx2 (@Gxxx) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 14:31
    ก็แค่นักอ่านที่ผ่านทางมา ป.ล นิยายสนุกมาก
    #298
    0
  5. #154 kikomako (@kikomako) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 00:42
    นู๋เปาออกจะน่ารัก พระเอกขาพิการแท้ๆทำไมไม่รุจักเมตตาปรานี นี่หะ เดะทุบเบยยย
    #154
    0
  6. #86 0959742038 (@0959742038) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 19:00

    เหมือนนักวิทจาศาสตร์โรคจิตเลย
    #86
    0
  7. #52 boompopmook (@boompopmook) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 19:03

    เอาจิงๆนะอ่านไปอ่านมามีความรู้สึกว่า

    หลานหลินโง่กว่าจางเปา

    #52
    0
  8. #45 ลูกคนโต (@audy-siriwat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 07:12
    ตูมมม แล้วไก่ก็ระเบิดเป็นโกโก้ครั้นช์
    #45
    0
  9. #44 anathema (@anarocker) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 06:30
    อ่อยทรมานเหลือเกินอ่านไม่เคยพอเลย สงสัยต้องดองใว้ซัก 2-3ตอนแล้วค่อยอ่าน
    #44
    0