แหวนมิติ

ตอนที่ 106 : ท่านประธานของฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,406
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 216 ครั้ง
    29 พ.ย. 61

 "เข้ามาใกล้ๆ สิ" หลางหลินสั่งในขณะมองใบหน้าของหญิงสาว

"ค่ะท่านประธาน" จางลู่ฮานพยักหน้าหน้าหงึกๆ ค่อยๆคลานเข้ามาด้วยใจเต้นตึงตัง เมื่อก่อนเธอเป็นแค่นักเต้นข้างถนน แต่ก็สามารถไต่เต้ามาเป็นนักร้องของบริษัทได้ด้วยเรือนร่าง เธอรู้ตัวเองดีว่าผู้หญิงอย่างเธอมีสิ่งเดียวที่ทำได้
นั่นคือการใช้เรือนร่างนี้ให้เป็นประโยชน์ นอกจากนี้แล้ว ท่านประธานคนใหม่ยังเป็นแค่เด็กหนุ่ม ดูแล้วอายุน่าจะ 20 ต้นๆ ด้วยซ้ำ เขาคงจะไม่ทำรุนแรงเกินไปหรอกใช่มั้ย
จางลู่ฮานพยามปลอบให้ตัวเอง ในขณะยิ้มให้ชายหนุ่ม

กลิ่นของน้ำหอมฟุ้งจมูก หลางหลินมองผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า รูปร่างของเธอไม่อ้วนหรือผอมเกินไป หน้าอกใหญ่จนเสื้อตัวนั้นรัดแน่น เขาไม่รู้เหมือนกันว่าหากตัวเองจับเสื้อของเธอ กระดุมมันจะหลุดเลยมั้ย

ก๊อก ก๊อก! ขณะนั้นเองเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น หลางหลินย่นคิ้วบอกให้จางลู่ฮานออกไปจากห้องก่อน ที่จริงแล้วเขาหมดอารมณ์ตั้งแต่เห็นหน้าเธอใกล้ๆ แล้วล่ะ ใบหน้าของเธอไม่ใช่ว่าไม่สวย แต่สายตาของหลางหลินในตอนนี้ดีเกินไป เขาเห็นรูขุมขนกว้างและแป้งหน้าเตอะจนดูตลก เขาไม่รู้เหมือนกันว่าหากเป็นเมื่อก่อนจะทำยังไง จะปล่อยเธอไปหรืออึ้บเธอตรงนี้ดี
คิดไปก็ไม่ได้ประโยชน์ หลางหลินวางเรื่องนั้นไว้ มองหญิงสาวผมสั้นม้าเต๋อเข้ามาในห้อง

เอียนซีวันนี้สวมชุดสีขาว กระโปรงยาวจนไม่เห็นขาเรียวสวย หลางหลินรู้สึกไม่ชอบใจชุดนี้เลย มันดูเหมือนว่า เธอเป็นยัยป้าเฉิ่มคนหนึ่ง เขาจึงพูดว่า "มีอะไร แล้วชุดของเธอนี่มัน...เหมือนกับป้าแก่ๆ เลยนะ"

หญิงสาวหน้าแดง 'นี่ชุดของฉันมันไม่น่าดูขนาดนั้นเลยเหรอ' เธอไม่ได้พูดออกไป ยิ้มอย่างอ่อนหวานและพูด "ตอนนี้ฉันได้ซื้อที่สิบไร่เรียบร้อยแล้วค่ะ อยู่ห่างจากเมืองหลี่หมิงราวๆ สามสิบกิโลเมตร ท่านประธานจะไปดูที่มั้ยคะ"

"ก็ดีนะ ตอนนี้ฉันก็ว่างลองไปดูสักหน่อยก็แล้วกัน เราเดินไปคุยไปก็แล้วกัน" ว่าแล้วชายหนุ่มก็ลุกยืนขึ้น เอียนซีพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินตามผู้เป็นนายออกจากห้อง

"แล้วราคาของที่เท่าไร"

"สิบห้าล้านหยวนค่ะ"

"ถูกจัง นี่ฉันฟังผิดหรือเปล่า" หลางหลินคิดว่าหูเขาคงจะฝาด ราคาที่ตั้งสิบไร่มันไม่ควรถูกอย่างนี้สิ

เอียนซีตอบ "ท่านประธานฟังไม่ผิดหรอกค่ะ ราคาของที่แถบนั้นค่อนข้างถูก และเจ้าของที่ก็เป็นชาวนาคนหนึ่ง เขาเป็นแค่วัยรุ่นอายุราวๆ ยี่สิบปีได้ พ่อแม่ของเขาตายและเขาต้องการขายที่ดินผืนนั้นเพื่อไปใช้ชีวิตในเมืองที่ดีกว่า"

"อย่างนี้นี่เอง" หลางหลินไม่ได้ประหลาดใจ มันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ล่ะนะ เมื่อที่ดินเปล่าๆ ไม่ได้ใช้อะไร ขายได้ก็ขาย อีกทั้งยังเป็นมรดกตกทอดจากพ่อแม่ มันไม่ได้สำคัญถึงขนาดที่ชายหนุ่มคนนั้นจะต้องมาทำไร่ทำสวนเหมือนกับพ่อแม่ เพราะงั้นเขาถึงได้ขายเพื่อไปใช้ชีวิตในเมือง

รถเอสยูวี สีดำแล่นบนถนน มีสปิริตที่ 1 เป็นคนขับ หลางหลินนั่งข้างกับเอียนซี ซึ่งระยะห่างของคนทั้งสองก็ใกล้กันมาก ชายหนุ่มได้ยินเสียงหายใจของหญิงสาวอย่างชัดเจน

หลางหลินยิ้ม และพูดมาลอยๆ "เธอยังจำที่ฉันเคยพูดได้มั้ย ว่าจะพิสูจน์เธอ!"

เอียนซีตื่นตระหนก ทำไมเขาถึงมาพูดเอาตอนนี้นะ ทั้งๆ ที่มีคนอื่นอยู่ด้วย แต่ก็ยิ้มหวานให้ "จำได้ค่ะท่านประธาน"

"งั้นวันนี้...เรามาเล่นอะไรสนุกๆ กันดีกว่า"

         หญิงสาวใจระส่ำ '"คนบ้านี่จะเล่นอะไรกับฉันกันนะ หรือว่าจะเล่นกับร่างกาย ถ้าอย่างนั้นล่ะก็...คงต้องยอมเขาล่ะนะ"
         ไม่นานรถก็แล่นมาถึงที่หมาย หลางหลินลงมาจากรถและกางร่ม ตอนนี้เกือบเที่ยงแล้ว อากาศค่อนข้างร้อนและตะวันก็เกือบจะอยู่เหนือหัว
ชายหนุ่มมองไปรอบๆ อย่างสนใจ ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากถนนใหญ่นัก ขับรถไม่ถึงนาทีก็ถึงแล้ว อีกทั้งยังเป็นพื้นที่ที่ดูเงียบสงบไม่วุ่นวายเหมือนกับในเมือง
หลางหลินรู้สึกผ่อนคลายและเดินไปรอบๆ ทั้งสองสาวเองก็เดินตามในขณะกางร่มของตัวเอง

"แถวนี้ไม่มีชาวบ้านเหรอ"

"มีค่ะ...แต่ว่าก็อยู่ห่างกันมาก และพวกเขาก็มีจำนวนไม่เยอะเท่าไร สักสิบหลังคาเรือนได้" เอียนซีคิดสักครู่ก่อนจะตอบ

"งั้นเหรอ...แล้วบ้านหลังนั้นคือ?" หลางหลินชี้ไปที่บ้านหลังหนึ่ง เป็นบ้านหลังเล็กที่อยู่ติดกับพื้นที่สิบไร่ที่ซื้อ บ้านสีขาวหลังเดี่ยวโทรมๆ หลังคาสีเลือดหมูที่ตากแดดตากฝนจนสีเเทบจะเป็นสีดำเกรียม

"อ๋อ..นั่นเป็นบ้านของคนที่เราซื้อน่ะค่ะ ตอนนี้เขาได้ย้ายออกไปแล้ว และตอนนี้บ้านนั้นก็เป็นของท่านประธาน"

"ถ้างั้นก็เดินเข้าไปดูที่นั่นก่อนเถอะ" ชายหนุ่มบอกและเดินไปอีกไม่กี่ก้าว เขาก็หยุดเดินและยิ้มออกมา หันมามองหญิงสาวข้างหลังแล้วพูด "สปิริตที่หนึ่ง เธอรออยู่ที่รถนะ"

"ค่ะบอส" หญิงสาวโค้งตัวก่อนจะกลับไปที่รถ

เอียนซีตื่นเต้นมากเมื่อเห็นว่าบ้านหลังนี้ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเขาไล่บอดี้การ์ดคนนั้นไปทำไม มันเป็นเรื่องง่ายๆ ที่เข้าใจได้ เขาจะทำเรื่องอย่างว่ากับเธอ ณ บ้านหลังนี้!

กุญแจไม่ได้ล็อก หลางหลินผลักประตูเข้าไปก่อนจะเปิดสวิตไฟข้างๆ ประตู ตัวบ้านข้างในไม่ได้สกปรก เนื่องจากชายหนุ่มคนนั้นเพิ่งจะย้ายออกไปเมื่อวาน คาดว่าคงทำความสะอาดบ้านหลังนี้ครั้งสุดท้ายก่อนจาก
ที่นี่ไม่มีแอร์และมันค่อนข้างร้อน มีพัดลมเก่าติดบนเพดาน มีฝุ่นเกาะและมันค่อนข้างสกปรก

เอียนซีสูดหายใจเข้าลึกเเละเดินตามเข้าไป ชายหนุ่มนั่งอยู่บนโซฟาหนังขาดๆ ยิ้มให้หญิงสาวด้วยรอยยิ้มหวาน นิ้วมือพลางชี้มาที่โซฟาบอกใบ้ว่า 'มานั่งข้างๆ ผมสิ"

เอียนซีสูดหายใจเข้าลึกและเดินไปนั่งข้างๆ หญิงสาวหัวใจเต้นระรัว ตัวสั่นอย่างช่วยไม่ได้เมื่อนั่งลง

"เธอกลัวฉันงั้นเหรอ?" ชายหนุ่มถามขณะทอดสายตามองเรือนร่างสาว เอียนซีรู้สึกเขินอายเมื่อเห็นสายตานั้น เธอพยักหน้าหงึกๆ ราวกับเครื่องจักร

หลางหลินหัวเราะร่วน บอกให้เลขาคนสวยขยับมานั่งตัก เอียนซีว่าง่ายขยับเข้ามานั่งโดยไม่ขัดขืน ไม่สิที่จริงต้องบอกว่าไม่อาจขัดขืนต่างหาก ความนุ่มและกลิ่นหอมหวานของกายสาวถึงกับทำให้ชายหนุ่มโอบกอด

"อ๊า!!" เอียนซีตกใจเมื่อมือหนาใหญ่เข้ามารวบรัด เธอรู้สึกร้อนๆ ตรงหว่างขาราวกับมีทุ่นระเบิดวางอยู่ตรงนั้น อีกทั้งทุ่นระเบิดนั้นคล้ายกับจะเตรียมพร้อมบางอย่าง

หญิงสาวขยับขาแนบชิดกัน ลมหายใจกระเสร่าเมื่อหลางหลินขยับมือหนามาที่หน้าอก ความนุ่มในสัมผัสของหน้าอกทำให้เขารู้สึกเคลิ้ม ถึงแม้จะมีเสื้อผ้าขวางกั้นแต่ก็ไม่อาจลดทอนความอ่อนนุ่มนี้ได้เลย
เขานวดคลึงสองเต้าเบาๆ และค่อยๆบีบเค้นที่ยอดถัน เอียนซีถึงกับร่างกระตุก นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถูกคนจับหน้าอก อีกทั้งเวลานี้ยังอยู่ในท่าน่าอาย หญิงสาวรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว โดยเฉพาะฝ่ามือหนาที่กำลังบีบเค้นยอดถันที่อยู่ในเสื้อ จนมันชูชันสู้กับมือของเขา!

"อ๊า..!" เสียงครางจากปากเล็กๆ ทำให้ชายหนุ่มมีอารมณ์ยิ่งขี้น มือหนาใหญ่ฉีกกระชากเสื้อที่น่ารำคาญ ได้ยินเสียง แกร๊ก ครั้งหนึ่ง เสื้อก็ฉีกออกเผยให้เห็นทรวงอกที่งดงาม เบียดชิดในบราสีขาวตัวเล็กจิ๋ว จนแทบจะปิดยอดถันสีชมพูอ่อนไม่มิด

"อ๊ายยย ช่วยทำเบาๆ หน่อยสิคะ แบบนี้เสื้อของดิฉันก็.." หน้าของหญิงสาวขึ้นสี เธอรู้สึกตื่นเต้นและไม่ค่อยไม่สบายใจเท่าไรนัก นี่เป็นครั้งแรกของเธอ เขาควรที่จะทำเบาๆ สิ

"ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันซื้อให้ใหม่" เขาบอก "ตอนนี้ช่วยหันมาทางนี้หน่อยสิ" เอียนซีพยักหน้า เธอยืนขึ้นและหันมา เธอรู้สึกอายแต่ก็ไม่กล้าเอามือปิดสองเต้าที่ท้าทายสายของเขา

"บราตัวนี้มันน่ารำคาญนะ เข้ามาใกล้ๆ สิ..เดี๋ยวฉันจะช่วยเอง" มือหนาใหญ่ดึงร่างบางเข้ามาใกล้ เอียนซีส่งเสียงร้องเบาๆ ก่อนจะนั่งตรงตักของเขาอีกครั้ง แต่ตอนนี้เธอไม่ได้หันหน้าออกไปอย่างครั้งแรก แต่กำลังนั่งเผชิญหน้ากับเขาอย่างชิดใกล้ อีกทั้งมือหนาร้อนๆ ของชายหนุ่มในเวลานี้ก็กำลังปลดบรา

เอียนซีเขินอาย เธอต้องการปิดบังสองเต้าจึงขยับเข้าประชิดกายของเขา แต่การกระทำของเธอก็ยิ่งเป็นการกระตุ้นอารมณ์ครุกกรุ่นได้อย่างดี บราถูกปลดออกอย่างรวดเร็ว เนื้อหนังที่ไร้อาภรณ์นุ่งห่มช่างอ่อนนุ่มราวกับไร้กระดูก
ใบหน้าของชายหนุ่มซุกไปที่ทรวงอกนั้นเพราะหญิงสาวทิ้งตัวมาด้านหน้า กลิ่นหอมละมุนและสัมผัสที่ได้รับมันยิ่งเติมเชื้อเพลิงที่กำลังปะทุได้อย่างดี หลางหลินขบริมฝีปากบนยอดถันชมพูขนาดใหญ่

หญิงสาวรู้สึกเสียววาบเมื่อริมฝีปากของเขาบดลงมา เธอแอ่นหน้าอกให้เขาดูดดื่มตามสัญชาตญาณ ร้องเสียงหลงเมื่อลิ้นร้อนๆ เลียรอบยอดถันตวัดถี่กระชั้นจนแทบจะขาดใจ
"แฮ่กๆ...เสียวจังเลย อ๊าาา" เอียนซีซบลงไปที่ซอกคอขาวผ่องของชายหนุ่ม ด้วยความเสียวซ่านที่ไม่อาจทานทน เธอกัดคอของเขาเบาๆ และส่งเสียงคราง

หลางหลินยิ่งได้ใจ ในขณะที่ปากกำลังดูดดื่มกับสองเต้าหนันแน่น มือทั้งสองข้างก็โอบก้นที่เหมือนกับลูกสนุกเกอร์ ขยำไปมาอย่างเมามันส์ หญิงสาวส่งเสียงครางกระเสร่า ภายในหัวของเธอว่างเปล่า ความรู้สึกนี้คืออะไร?
หัวนมที่เป็นสีชมพูอ่อน ตอนนี้กลับเป็นสีแดงระเรื่อ ชายหนุ่มพรมจูบยอดถันที่ชูชันสู้ลิ้น เขาดูดดื่มและเพิ่มเเรงขบเคี้ยวจนเอียนซีร่างเกร็งเล็กน้อย

"อูยยย" เอียนซีหอบหายใจระรัว นิ้วมือจิกแผ่นหลังของชายหนุ่มแน่น หลางหลินละจากหน้าอก ก่อนจะจูบลงบนปากบางของหญิงสาว
เอียนซีไม่อาจขัดขืน ปล่อยให้ลิ้นหนาร้อนเข้ามาควานหาความสุขอย่างย่ามใจ ลิ้นทั้งสองรัดพันเป็นเกลียว เอียนซีไม่ได้เชี่ยวชาญในเรื่องนี้นัก และนี่ก็เป็นจูบแรกของเธอ แต่เธอก็เคยดูวิดีโอโป๊ในอินเตอร์เน็ตมาบ้าง จึงพอรู้วิธีการใช้ลิ้นนิดหน่อย.......
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 216 ครั้ง

472 ความคิดเห็น

  1. #185 Gigy@TheDuck (@GigyBarow) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 10:15
    ถ้านก ผมจะไปเผาบ้านคุณ-ไอ่ไรท์
    #185
    0
  2. #181 ปากกาเงาสายลม (@AK_HOTO-KASA) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:54
    นกดิครับเชื่อเรา ใช่ไหมไรท์
    #181
    0
  3. #179 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 14:22
    นกมั้ยให้ทาย55
    #179
    1