กำเนิดเทพเจ้าปีศาจที่ต่างโลก(นิยายแต่ง)

ตอนที่ 9 : หุบเขาทมิฬ2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 174 ครั้ง
    14 มี.ค. 60

 งูสีดำอ้าปากจนเห็นฟันแหลมคม ภายในปากมีน้ำเมืองสีเหลือง ทันใดนั้น งูสีดำพ่นของเหลวสีเหลืองออกมาจากปาก 

ของเหลวสีเหลืองพุ่งเข้าหาหยางเฟยด้วยความรวดเร็ว 
หยางเฟย เบี่ยงตัวหลบนิดหน่อย ของเหลวพุ่งเฉียดๆตัวเข้า กระทบเข้ากับต้นไม้ 

ต้นไม้ที่ถูกของเหลวสีเหลือง ค่อยๆถูกย่อยสลาย กลายเป็นของเหลวอันสกปรก ต้นไม้ถูกของเหลวสีเหลืองย่อยเหลือเพียงแค่ของเหลวสีเหลือง ส่งเสียงออกมา "ฉี่ฉี่"

หยางเฟยชำเลืองมองไปยังเศษซากของต้นไม้ที่เป็นของเหลว เอ่ยว่า " สิ่งนั้นที่มันปล่อยออกมาจากปาก คงจะเป็นกรดที่มีความสามารถในการย่อยสลาย หากโดนมันเข้าไปมีหวังถูกย่อยแน่ " 

งูสีดำมีแววตาหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด เหมื่อเห็นว่าหยางเฟยหลบได้
   มันมองอย่างดุร้ายไปที่หยางเฟย แววตาของมันแฝงไปด้วยความกระหายในการฆ่า!
    มันอ้าปากของมันเตรียมจะปล่อยของเหลวออกจากปากอีกครั้ง 

หยางเฟยยิ้มบาง เคลื่อนตัวหลบของเหลวสีเหลืองที่ปล่อยออกมา ในมือปล่อยลมปราณเป็นมีดแหลมคมสีคราม 

เขาเคลื่อนตัวหลบหลีกไปมา จากนั้น กระโดดขึ้นข้างบน มือตวัดลงบนหัวของงูสีดำอย่างเฉียบคมเสียงดัง "ฉึก" ทันใดนั้น งูสีดำกรีดร้องอย่างโหยหวน หัวของมันถูกผ่าแยกออกจากกัน สมองและเลือดของมันทะลักออกมาเป็นภาพที่ดูคล้ายลูกแตกโมแตก 

หยางเฟยหย่อนเท้าลงบนพื้นอย่างแผ่วเบาจนไร้เสียงกระทบกับผืนดิน เขาสาวเท้าเข้าไปไกล้กับหัวของงูสีดำซึ่งตอนนี้ ถูกผ่าแยกออกจากกัน 

" มันน่าจะอยู่แถวๆนี้ " หยางเฟยเอ่ยพลาง ล้วงมือเข้าไปค้นหาบางอย่างในสมองของงูสีดำ 
ไม่นานจากนั้น เขาก็พบบางอย่าง เอ่ยว่า " เจอแล้ว แก่นอสูร มันยังปลอดภัย ดีนะที่เรากะระยะของมันกับหัวของเจ้างูบ้านั่นก่อนจะฟันหัวมัน ไม่อย่างนั้นมีหวังถูกผ่าครึ่งโดยมีดลมปราณ จนใช้การไม่ได้แน่ " 
   
  ตัวของแก่นอสูร มันมีขนาดเท่าลูกอม สีดำด้าน แต่น้ำหนักของมันกับหนักซึ่งเมื่อเทียบกับขนาดของมันที่เล็กแล้ว ทำให้รู้สึกได้ว่า สิ่งนี้อัดแน่นไปด้วยพลังงาน

หยางเฟยเอาผ้าออกมาจากแหวนมิติ เพื่อเช็ดคราบเลือดบนแก่นอสูร หลังจากเช็ดคราบเลือดออกจนหมด เอ่ยว่า " เห็นทีคงเข้าไปลึกกว่านี้คงจะไปไม่ได้โดยง่าย "
เอ่ยจบ เก็บแก่นอสูรเข้าไปภายในแหวนมิติ 
ดวงตาจ้องมองไปยังรอบด้าน เห็นสัตว์อสูรหลายตัวปรากฏออกมา 

หยางเฟยมองดูสัตว์อสูรพวกนั้นพลางยิ้มบางๆ เอ่ยว่า " ดูเหมือนพวกมันคงจะได้กลิ่นคาวเลือด ของเจ้างูนั่นถึงได้แห่กันมาต้อนรับอย่างนี้ " เงียบไปแล้วเอ่ยสืบต่อ " แต่ไม่ว่ายังไง ก็ถือเป็นเรื่องดี ที่ข้าจะจัดการกับมันพร้อมๆกันในคราเดียว "

เอ่ยจบ กวักมือด้วยท่าทางสบายๆ เรียกพวกสัตว์อสูรให้เข้ามา 
สัตว์อสูรที่เห็นดังนั้น ก็ไม่รอช้า กระโจนพร้อมอ้ากรงเล็บแหลมคมดุร้าย ฟาดเข้าใส่ศรีษะหยางเฟย
ประกายจากกรงเล็บเฉียดเส้นผม หยางเฟยเบี่ยงหัวหลบกรงเล็บของสัตว์อสูรที่ดูเหมือนพยัคฆ์ร้าย ลมปราณถูกทำให้บางคมดุจมีดขนาดเล็ก ประกายคมกล้าพุ่งออกจากมือเห็นเป็นแสงฉาบไปที่หัวของสัตว์อสูรพยัคฆ์ 
สัตว์อสูรพยัคฆ์หัวหลุดศุ่พื้นในทันใด เลือดของมันพวยพุ่งออกมา ย้อมพื้นที่ให้เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด 

สัตว์อสูรตนอื่นหาได้หวาดกลัวไม่ เพราะระดับสติปัญญาของมันในตอนนี้ยังต่ำเกินไปที่จะคิดเป็นว่าศัตรูตรงหน้าจัดการไม่ได้โดยง่าย

หลังจากนั้นได้เกิดการนองเลือดขึ้น สัตว์อสูรเหล่านั้น ถูกหยางเฟยเล่นงานฝ่ายเดียวจนล้มลงไปทีละตัวทีละตัวจนหมดสิ้น

หยางเฟยเดินเข้าไปไกล้กับสัตว์อสูรลิงสีแดง ใช้มือของเขากรีดไปที่หัวของสัตว์อสูร หลังจากที่กรีดไปหยางเฟยใช้มือล้วงเข้าไปหาแก่นอสูร เขาล้วงได้ไม่นาน จึงหยิบออกมาก

 แก่นอสูร สีแดง เหมือนกับขนของมัน สัตว์อสูรระดับ 5 ขั้นรวบรวมลมปราณ หยางเฟยเลียเลือด ติดที่มือก่อนจะเก็บแก่นอสูร ลงไปในแหวนมิติของเขา

เนื่องจาการต่อสู้เมื่อคู่ และกลิ่นคาวเลือด ทำให้มีสัตว์อสูรขั้นรวบรวมลมปราณระดับ 3! 2 ! ออกมาต้อนรับอีก 10 ตัว 

"สัตว์อสูรลิงสีแดงแต่ดูเหมือน มันจะตัวเล็กกว่าเมื่อกี้ที่เราจัดการไปนะ "

หยางเฟยเมื่อเห็นมีสัตว์อสูรออกมาต้อนรับอีก มันก็กล่าวออกมาด้วยความยินดี ที่จะได้รับแก่นอสูรเพิ่ม

สัตว์อสูรส่งเสียงคำรามดุร้าย เมื่อมันมองไปที่หยางเฟย ที่ฆ่าพี่น้องของมัน ในตอนนี้พวกมันรู้สึกอยากจะฉีกกระชากหยางเฟยออกมาเป็นชิ้นๆ แล้วกัดกินให้หนำใจ
แววตาของพวกมันเหี้ยมเกรียม พวกมันพุ่งเข้ามาพร้อมกันทั้งหมด 


หยางเฟยเห็นแบบนั้นจึงเอ่ย

" ปราการทมิฬ"

ออร่าสีดำแผ่ออกมาคล้ายกระจก กั้นระหว่างเขาและสัตว์อสูร 

"""บึมมมม"""""

หลังจากสัตว์อสูรชกหมัดออกไปปะทะ ออร่าสีดำที่เป็นเหมือนกระจกบางๆแล้วนั้น ร่างของมันกระเด็นกับไป 
หยางเฟยไม่รอช้า พุ่งเข้าใส่สัตว์อสูรทั้งสิบตัว 

"""ฉับ "ฉับ "ฉับ""""

เสียงเขาตวัดมือที่แผ่ออราสีดำ แหลมคมใส่คอของสัตว์อสูรทั้ง 10 ตัว อย่างรวดเร็ว หัวของพวกมันลอยละลิ่วสู่ท้องฟ้าแล้วกระแทกลงพื้น
ระเนระนาด เหลือดพวยพุงออกจากตัวของพวกมันที่ไร้หัวเหมือนไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เลือดเจิ่งนองพร้อมกับปล่อยกลิ่นคาวเลือด

 อันน่าสะอิดสะเอียน หยางเฟยสบัดมือหนึ่งที หัวของสัตว์อสูรทั้งหมดก็มากองด้านหน้าเขา

 จากนั้นจึงกรีดมือผ่าหัวของสัตว์อสูร เอาแก่นอสูรทั้ง 10 ใส่ไว้ในแหวนมิติ...........
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 174 ครั้ง

1,139 ความคิดเห็น

  1. #1111 kkkpk (@kkkpk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 14:47
    ผิดเยอะนะคับแต่ก็เป็นกำลังใจให้นะคับ
    #1111
    1
    • #1111-1 skyling2 (@skyling) (จากตอนที่ 9)
      9 สิงหาคม 2561 / 19:29
      ขอบคุณครับ ผมก็แก้แล้วแต่อาจจะมีตกหล่นบ้าง
      #1111-1
  2. #1086 Fruele (@vjjoker) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 02:47
    กินวิญญาณสัตว์อสูรไม่ได้เหรอ ได้ไม่ต้องผ่าเอาแกน กินให้หมดทีเดียว
    #1086
    0
  3. #509 durexm4nz (@durexmans) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 02:57
    คำผิดเยอะมาก 
    #509
    1
    • #509-1 skyling2 (@skyling) (จากตอนที่ 9)
      5 ธันวาคม 2559 / 19:50
      ยังไม่มีเวลาไปแก้เลยครับ
      #509-1
  4. #356 ลoJเล่u (@pramonvza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 21:47
    #356
    0
  5. #191 komaru1989 (@komaru1989) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 21:06
    แกนพลังงาน ไม่ใช่ แกรน นะคับ และคำว่า กอง หมายถึงเอาสุมรวมๆกัน ไม่ใช่ กลอง
    #191
    0
  6. #68 สายลม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 11:42
    ขอบคุณครับ
    #68
    0