กำเนิดเทพเจ้าปีศาจที่ต่างโลก(นิยายแต่ง)

ตอนที่ 77 : นามของเจ้าคือ หยางหลินหลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    7 เม.ย. 60

กิเลนสายฟ้า เมื่อมันได้ยินหยางลู่หวินพูดก็ยิ่งเกิดโทสะ มันที่เป็นถึงเจ้าหุบเขาอสูรแถบนี้ ไหนเลยจะมีใครกล้ามาพูดแบบนี้ต่อหน้า หากใครกล้ามาพูดต่อหน้าล้วนต้องตกตายสิ้น


มันคำรามในลำคอแล้วเอ่ยด้วยเสียงทุ้มลึกว่า 


" ข้าเป็นถึงเจ้าหุบเขาอสูร ไม่เคยคิดที่จะตกเป็นเบี้ยล่างของใคร แล้วยิ่งเจ้าที่เป็นผู้หญิง มันทำให้ข้าอับอายนักที่ต้องยอมแพ้ "


สิ้นเสียงหอกสายฟ้า ก็ระดมยิงออกมาราวกับฝนห่าใหญ่ ท้องฟ้ามืดครึ้ม เกิดประกายสายฟ้าฟาดผ่านอย่างต่อเนื่อง    หยางลู่เหวินหลบหลีก สายฟ้าห่าใหญ่และโบกสะบัดปีกจนเกิดเป็นใบมีดพุ่งไปหลายสาย


บรรยากาศการต่อสู้ของปีศาจสองตนมันรุนแรงอย่างมาก ท้องฟ้าเกิดพายุลูกใหญ่หนา ประกอบกับสายฟ้าที่ฟาดผ่าอย่างต่อเนื่อง มันเหมือนกับจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง หากใครอยู่ในบริเวณนั้นละก็ ร่างกายคงถูกบดละเอียดหายไปในพริบตา


หยางเฟยรอบยิ้มเมื่อเห็นท่าทีกิเลนสายฟ้าที่ทะนงตัว ในศักดิ์ศรีของมัน 

   สายฟ้าและสายลมยังฟาดฟันปะทะกันอย่างหนักหน่วง จนเกิดเป็นสายฝนกระหน่ำลงมาชำระร่างกาย ที่เต็มไปด้วยบาดแผลของทั้งสองฝ่าย


ร่างกายของหยางหลู่เหวินมีร่องรอยของการเผาไหม้ได้รับบาดเจ็บ  ส่วนกิเลนสายฟ้าเองก็มีบาดแผลฉีกขาดเหวอะหวะ เลือดของทั้งสองต่างไหลรินขณะฝนโปรยปราย ร่างของทั้งคู่ดูอิดโรยคล้ายต้นหลิวที่ต้านแรงลมไปมา


หยางเฟยเห็นว่าหากสู้ต่อไปคงจะไม่เป็นผลดีต่อทั้งสองเป็นแน่  จึงกล่าวว่า


" เสี่ยวฉี หยุดการต่อสู้ของทั้งสองคนนั่นเดี้ยวนี้" 


เขาสั่งการให้หยางเสี่ยวฉีหยุดการต่อสู้ของทั้งสองในบัดดล

 
" เจ้าค่ะ เหนือหัว " 


หยางเสี่ยวฉีประสานมือคำนับหยางเฟย แล้วพุ่งร่างเข้าสู่ใจกลางของทั้งสอง


" ผนึกน้ำแข็ง "


นางตวัดมือเรียวยาว ราวกับเทพธิดากำลังร่ายรำท่ามกลางสายฝน มวลน้ำมหาศาลโดยรอบหมุนคว้างจนเกิดเป็นหิมะหนาวเหน็บ โถมเข้าร่างของทั้งคู่ ทำให้ร่างของทั้งสองถูกแช่แข็งในบัดดล นางตวัดมือขาวเนียน ส่งผลึกร่างของทั้งคู่ ไปที่ด้านหน้าของหยางเฟย


หยางเฟยมองนางด้วยรอยยิ้ม นี่แน่นอนว่านางแข็งแกร่งกว่าทั้งสอง ทั้งที่ยังไม่เผยร่างที่แท้จริงก็สามารถจบการต่อสู้ได ้เพียงเวลาชั่วน้ำเดือด แต่นั่นก็เพราะทั้งคู่ได้ใช้พลังลมปราณ ไปมากแล้วก็เป็นได้กระมัง


" ข้ารู้สึกหนาวและเจ็บปวดไปถึงกระดูก ความหนาวเหน็บนี่มันเข้ากัดกิน ถึงกระดูกเลือดเนื้อหรือแม้แต่ลมหายใจล้วนถูกแช่เเข็ง "


กิเลนสายฟ้าตัวสั่นเทาร่ายกายของมันถูกละลายออกมาจากผลึกเยือกเเข็ง เลือดจากบาดแผลของมันหยุดไหล เห็นเพียงรอยบาดลึกต่างๆตามร่างกาย

  มันกวาดตาไปโดยรอบ มองเห็นเหล่าโครงกระดูกสวมเกาะต่างๆ เบื้องหน้าของมันเป็นบรรลังก์สีดำ มีชายหนุ่มนั่งประทับ


" เขาสวมเสื้อผ้าสีดำ แววตาดุจโลหิตจ้องมองมาทางข้า เขาเหมือนดั่งภูเขาลูกใหญ่ที่กดทับตัวข้า ความรู้สึกถูกกดดัน และน่าเกรงขาม ความมืดอันไร้ที่สิ้นสุดจากตัวเขามันคืออะไรกัน "


กิเลนสายฟ้าจ้องมองไปเบื้องหน้า กับยิ่งหนาวไปถึงสันหลัง 


" เป็นแค่บุรุษหนุ่ม ไฉนถึงให้ความรู้สึกแปลกประหลาดเช่นนี้ "


ด้านข้างของบุรุษ เป็นหญิงสาวที่มันได้ตามไปต่อสู้ นางมองมาแล้วแยกเขี้ยวใส่เขา


" เจ้าฟื้นแล้วหรือ เป็นยังไงบ้าง "


หยางเฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่แฝงไปด้วยพลัง เขาตวัดมือไปมา สายฟ้าสีม่วงได้พุ่งมาที่ตัวของกิเลนสายฟ้า ก่อนที่มันจะได้ขยับตัว สายฟ้าก็โอบร่างของมันใว้ มันตกใจนึกว่าอีกฝ่ายโจมตี 

    แต่จู่ๆมันก็ต้องเปลี่ยนความคิดนั้น สายฟ้าไม่ได้โจมตีมัน แต่กับช่วยรักษาบาดแผลต่างๆให้หายเป็นปลิดทิ้ง


กิเลนสายฟ้ามองไปเบื้องหน้าด้วยแววตาแปลกประหลาด


" บุรุษเบื้องหน้านี้ชั่งแปลกประหลาดยิ่งนัก ไฉนจึงรักษาข้าที่เป็นศัตรู " 

  กิเลนสายฟ้าคิดในใจ เมื่อมันคิดถึงการต่อสู้เมื่อคู่กับหญิงสาวข้างกายของบุรุษเบื้องหน้า


" ทำไมเจ้าถึงเอาแต่เงียบเล่า "


หยางเฟยเอ่ยแล้วเดินลงมาจากบรรลังก์ กิเลนสายฟ้าไร้การต่อต้านทำได้เพียงหมอบกรานบนพื้น ต่อบุรุษเบื้องหน้า 


หยางเฟยยิ้มที่มุมปากเมื่อเห็นกิเลนสายฟ้ายอมศิโรราบต่อเขา หยางเฟยจึงเอ่ยว่า


" เจ้าเป็นกิเลนสายฟ้าระดับเซียน คงจะแปลงกายเป็นมนุษย์ได้ ใช่หรือไม่ " 


กิเลนสายฟ้าคำรามตอบรับเบาๆแล้วแปลงกายเป็นมนุษย์ ร่างกายเขามีมัดกล้ามดุดัน ดวงตานุ่มลึกดุจสายฟ้า เรือนผมสีฟ้ายาวถึงกลางหลัง


หยางเฟยเดินเข้ามาไกล้ เขาเชยคางกิเลนสายฟ้าให้มองเข้าไปในดวงตาเขา _///_
หยางเฟยสะบัดมือคราหนึ่ง เสื้อผ้าก็ถูกสวมใส่ให้กิเลนสายฟ้า


" นับแต่นี้ไปเจ้าคือสัตว์อสูรของข้า นามของเจ้าคือ หยางหลินหลง " 


กิเลนสายฟ้าไม่อาจขัดขืนบุรุษเบื้องหน้าแม้แต่น้อย เขาได้ยอมศิโรราบต่อพลังด้านมืด นับแต่วันนั้นมา เขาก็เป็นสัตว์อสูรอยู่ข้างกายของเจ้าเหนือหัว!!  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

1,139 ความคิดเห็น

  1. #529 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 23:51
    ขอบคุณครับ
    #529
    0
  2. #524 pegger15384 (@pegger15384) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 06:22
    ชะ เชยคาง แล้วมองตา จากนั้นก็ ....
    อ้ากกกกกกก!!!!อย่าคิดดด!!!!!
    #524
    0
  3. #523 ABC (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 05:39
    อีก2คนนี่ตัวไรหว่า
    #523
    0
  4. #522 ABC (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 05:39
    อีก2คนนี่ตัวไรหว่า
    #522
    0
  5. #521 shadow Dragon (@sackzero) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 22:50
    เฮย!!!!!ๆ55555

    ขอบคุณคร้าบบบบบ
    #521
    0
  6. #520 ToeyB13 (@ToeyB13) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 22:50
    ขอบคุณครับ
    #520
    0
  7. #519 Lunasy En Ciel (@pichsyoyo-69) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 22:41
    #519
    0
  8. #518 JomMuD (@JomMuD) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 22:22
    สนุกมากครับ
    #518
    0
  9. #517 mindzero (@mindzero) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 20:36
    ขอบคุณครับ
    #517
    0