กำเนิดเทพเจ้าปีศาจที่ต่างโลก(นิยายแต่ง)

ตอนที่ 178 : ท่ามกลางงานฉลอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 916
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    18 เม.ย. 61

" มีอะไรงั้นรึ เหนือหัว "  หลางอวิ๋นเทียนกล่าวถามด้วยความเป็นห่วง เพราะตอนนี้ร่างของหยางเฟยต่างเต็มไปด้วยไอดุร้ายที่ปะทุออกมา

คนอื่นๆเริ่มรู้สึกถูกคุกคาม

ก่อนหน้านี้พวกเขา ต่างได้รับประสบการณ์การต่อสู้ในอุทยานหวงห้ามมามากพอ จึงถูกหยางเฟยเรียกกลับมาเพราะพบพื้นที่ลึกลับ เพราะไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้แล้ว แต่กระนั้นดูเหมือนจะต้านพลังของหยางเฟยไม่ได้ พวกเขารู้สึกเหมือนมี เครียวยมทูตมาจ่อคอตลอดเวลา 

ความรู้สึกนี้มันน่ากลัวจริงๆ!

หยางเฟยหันไปมองทุกคน กล่าวด้วยเสียงไร้อารมณ์ " พวกเจ้าเข้าไปในพื้นที่ลึกลับเลย ส่วนข้ามีธุระต้องไปทำ อวิ๋นเทียน เจ้าต้องเป็นผู้นำพวกเขาในครั้งนี้ ข้าฝากด้วยล่ะ " 

" แต่เหนือหัว..." ยังไม่ทันหวินหนานเทียนพูดจบ ร่างของหยางเฟยก็พลันหายไป

ทุกคนรู้สึกแปลกใจ แต่ก็ไม่กล้าพูดออกไป เพราะหวินหนานเทียนด้านหน้าพวกเขานั้นน่ากลัวจนเกินไป พลังของเขามันช่างมืดมน จนทุกคนต้องถอยห่าง

" นี่ เขาจะไปไหนงั้นรึ? " ในฐานะที่เป็นผู้หญิงของหยางเฟย เกี้ยวตงเผ่ยจึงเอ่ยปากถาม เพราะอย่างไรเสียนางก็เป็นถึงภรรยาของหยางเฟยนะ พวกเจ้าคงไม่กล้าทำอะไรหรอก จริงมั้ย?

" ข้าเองก็ไม่ทราบเช่นกัน ในเมื่อเหนือหัวพูดเช่นนั้น พวกเราก็เข้าไปในพื้นที่ลึกลับกันเถอะ หากเหนือหัวเสร็จธุระ ก็คงตามมาทีหลัง " หวินหนานเทียนกล่าว พร้อมกับผายมือเชิญทุกคน เข้าไปในพื้นที่ลึกลับที่ถูกเปิดด้วยแผนที่

พวกหลางตงหยุนจึงรีบเข้าไป เพราะด้วยพลังของหยางเฟยที่มากมายคงไม่เป็นอะไร การจะเป็นห่วงและรอเฉยๆคงจะไม่ได้อะไร สู้เข้าไปเก็บรวบรวมสมบัติในพื้นที่ลึกลับจะเป็นการไม่เสียเวลา โดยเปล่าประโยชน์

เกี้ยวตงเผ่ยมีสีหน้าลังเล ถึงแม้จะถูกขืนใจ แต่นางก็เป็นของเขาแล้ว ตอนนี้หัวใจทั้งดวงของนางเป็นของเขา แล้วจะไม่ให้เป็นห่วงได้เช่นไร

" มาเถอะ ข้ารู้ว่าเจ้ารู้สึกเช่นไร และข้าเองก็ไม่ต่างกันหรอก อีกอย่างหวินหนานเทียนก็อยู่ที่นี่ด้วย เรารีบๆเข้าไปเก็บสมบัติแล้วออกมารอเขากันเถอะ " หลางหนิงเออร์กล่าวปลอบ 

เกี้ยวตงเผ่ยกับนางถึงแม้จะกัดกันทุกครั้ง แต่ก็รู้ว่าเวลาไหนควรเล่นไม่ควรเล่น

" อื้ม นั่นสินะ เรารีบๆเข้าไปเก็บสมบัติกันดีกว่า เอาให้เขากลับมาแล้ว ตะลึงในสมบัติที่พวกเราเก็บได้เลยดีมั้ย " เกี้ยวตงเผ่ย เผยรอยยิ้มน้อยๆ แต่กระนั้นน้ำเสียงก็ยังสั่นเครือ

ทั้งสองสาวเดินเข้าไปในมิติ ที่เป็นช่องทางเล็กๆจากแผนที่

เมื่อสองสาวเข้าไปแล้ว หวินหนานเทียนก็ให้อันเดธจำนวนหนึ่งเฝ้าทางเข้ามิติลึกลับ

และนำอันเดธจำนวนที่เหลือเข้าไปไป เพื่อที่จะเก็บทรัพยากรให้ได้มากที่สุด

...............

หยางเฟยใช้ดวงตาอาติเฟคระดับพระเจ้าในการเคลื่อนไหว เขาเคลื่อนไหวผ่านช่องว่างมิติ มันคล้ายกับรูหนอน 

ด้านในค่อนข้างมืดมิด อีกทั้งยังมีพายุและสายฟ้า มันคือเต๋าของสววรค์ ไม่มีใครสามารถเดินทางผ่านช่องว่างมิตินี้ได้ ไม่เช่นนั้นหากฝืนกระชากมิติ จะทำให้สายฟ้าและพายุลงทัน

แต่หยางเฟยเป็นข้อยกเว้น นั่นเพราะเขามีดวงตาของโครนอส ผู้ซึ่งเป็นพระเจ้าสูงสุด เทพเจ้าแห่งกาลเวลา การแทรกแซงมิติต่างๆหรือกระทั่งเวลาของมิติ ล้วนเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับโครนอส 

หยางเฟยไม่ได้ย้อนเวลากลับไปช่วยนาง  เขาเลือกไปในเวลาปัจจุบันที่นางตาย นั่นเพราะเขามีวิธีคืนชีพคนตาย 

หยางเฟยเลือกเส้นทาง ที่สัมผัสพลังของหลางเว่ยหยางครั้งสุดท้ายก่อนจะหายไป

" ทะเลเพลิง?" เมื่อเขาก้าวออกมาจากช่องว่างมิติ มองเห็นทุกสิ่งทุกอย่างเป็นทะเลเพลิง ไม่เว้นแม้แต่ท้องฟ้า บัดนี้ได้ถูกเพลิงบรรลัยโอบล้อมทุกส่วน 

ราวกับว่า.......มันคือท้องนภา! 

ดวงตาซ้ายส่องแสงสีทอง มีออร่าสีทองห่อหุ้มร่างกาย เท้าของเขาเหยียบย่ำบนทะเลเพลิงอย่างสบายๆ 

ด้วยพลังเวทระดับพระเจ้า ที่ใช้ผ่านดวงตา ทำให้เพลิงพวกนี้ทำอะไรเขาไม่ได้ หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น ไม่ต้องสัมผัสเพลิง ร่างกายก็คงไหม้ก่อนเ พราะโดนความร้อนของอากาศแล้ว

ที่เขาใช้พลังเวทระดับพระเจ้าได้ นั่นเพราะดวงตาเชื่อมต่อกับร่าง โดยใช้ดวงตาอาติเฟคเป็นตัวกลางในการนำพลังเวทออกมาใช้ แทนที่จะเป็นร่างกาย เพราะตอนนี้ร่างกายเขาอ่อนแอเกินไป

    ไม่เพียงพอที่จะลองรับพลังที่ใช้ออกได้
และดวงตาก็เป็นอาติเฟคระดับพระเจ้า ย่อมต้องทนต่อพลังเวทระดับพระเจ้าได้

หยางเฟยกวาดสายตาไปด้านบน เขาสัมผัสถึงมันได้ตั้งแต่เเรกแล้ว รูปลักษณ์นั้นเขาไม่เคยลืม " โอ้ อีกาสี่หัว ระดับสูงสุดของเทพสงคราม คงจะเป็นมันนี่แหละที่ทำลายล้างทุกสิ่งได้ ไม่เว้นแม้แต่ราชันย์ปีศาจผู้ปกครองพิภพนรกก็ตกตายเพราะมัน และเว่ยหยาง เซียนเอ๋อ ถังเวยเวยและทุกๆคน " 

หยางเฟยไม่ได้มีความรู้สึกสงสารใครเลยเเม้แต่น้อย ยกเว้นภรรยาและลูกสาวตัวน้อยของเขาเท่านั้น 

เขาหันหน้าไปอีกด้าน เห็นเรือที่ไม่ถูกทำลาย กลับกันมันแผ่พลังงานสีเลือดครอบคลุมเรือเอาไว้ 

และยังเป็นพลังแบบเดียวกับอีกาสี่หัว!

หยางเฟยเห็นเช่นนั้นจึงยิ้มเย็น ร่างพลันหายไปอย่างไร้ร่องรอย 

" -_- "

ด้านทางฝั่งของจ้าวนรกหลางกั้วสุ้น ในยามนี้มีสีหน้าเบิกบานใจ รวมถึงคนในตระกูล และผู้อาวุโสด้วยช่นกัน

" ท่านจ้าวนรก เพียงแค่การโจมตีเดียวของมัน ถึงกับทำให้ทุกๆ ตระกูลชั้นนำหายไป รวมทั้งราชันย์ปีศาจด้วย นี่มันสุดยอดจริงๆ "

" ท่านจ้าวนรก นี่มันคือวันที่พวกเราต้องเฉลิมฉลอง " 

" ใช่ๆ " 

พวกเขาต่างเบิกบานใจ ยิ้มจนเห็นตายี๋ๆ อย่างอัปลักษณ์

หลางกั้วสุ้นกล่าว " ฮ่าฮ่า เรื่องนี้มันต้องฉลองอยู่แล้ว อีกอย่างนะ พวกเจ้าลืมอะไรไปรึปล่าว กับคำที่ใช้เรียกข้าน่ะ "

หลางกั้วสุ้นดูเหมือนจะลืมถึงบุตรชาย ในตอนนี้ไม่มีใครขวางทางเขา และเขาเองก็ยังมีชีวิตและจะได้นั่งบัลลังก์ของราชันย์ปีศาจอย่างแน่นอน กับแค่ลูกชายคนเดียว? 

ไว้จะทำใหม่ก็ได้ 

ผู้อาวุโสครุ่นคิดกับคำพูดของหลางกั้วสุ้น พลันมีเด็กหญิงอายุ 15 ปีคนหนึ่งกล่าว " อ๋อผู้น้อยรู้แล้ว " เดินมาคุกเข่าด้านหน้า แววตาหวานหยาดเยิ้ม เอ่ยด้วยรอยยิ้ม " คารวะท่านราชันย์ปีศาจคนใหม่ ท่านผู้สยบราชันย์แห่งราชันย์      ท่านราชันย์หลางกั้วสุ้น "

" ฮ่าฮ่า ดีดี มานี่ ต่อไปนี้เจ้าจะเป็นผู้หญิงของข้า พวกเจ้าได้ยินแล้วใช่มั้ย ต่อไปนี้ไม่ว่านางจะทำอะไรก็อย่าขัดใจนาง ไม่เช่นนั้นล่ะก็อย่าหาว่าข้าใจร้าย " หลางกั้วสุ้นผายมือให้นางเข้ามา

 นางยิ้มอย่างเขินอาย บิดก้นงอนงาม เดินเข้ามาแนบชิด ดันอกอันอวบอิ่มจนแขนของหลางกั้วสุ้นจมลงไป 

หลางกั้วสุ้นรู้สึกคึกคักอักโข ได้กลิ่นของกายสาวแรกแย้ม และเนื้อหนังมังสาที่แฝงแรงดีดสะท้อน ในใจอยากจะเล่นบทพิศวาสเสียตรงนี้ แต่ก็รู้ว่ายังไม่ถึงเวลาอันควร เวลานี้ควรจะเป็นเวลาฉลอง ในชัยชนะในการเป็นราชันย์ปีศาจ
 
แต่เดิมหญิงสาวนางนี้เป็นหลานของหลานของหลาน แต่เวลานี้กลับเป็นผู้หญิงของหลางกั้วสุ้น จึงมีคนรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง

 นางมองไปที่คนอื่นๆ ด้วยรอยยิ้มหยัน พร้อมใช้มือลูบไล้แผ่นอกของหลางกั้วสุ้นไปพลาง

พวกคนอื่นๆ รู้สึกหมั่นไหส้  โดยเฉพาะหญิงสาว แต่จะทำเช่นไรได้ ได้แต่คุกเข่าคารวะราชันย์ปีศาจคนใหม่ 

" คารวะราชันย์ปีศาจ หลางกั้วสุ้น "

คำๆนี้ดังไปทั่วทั้งเรือจนมันสั่นเบาๆ 

หลางกั้วสุ้นรู้อิ่มเอมกับความรู้สึกนี้ ความรู้สึกที่เหนือกว่าใคร โลกทั้งใบจะต้องแหงนมองเขา " ไม่ว่าใคร ก็ต้องสยบให้ข้า ราชันย์ปีศาจ ฮ่าฮ่า!!" 

" หื้ม!! จะเป็นเช่นนั้นรึ....." ท่ามกลางการฉลองในตำแหน่งราชันย์ปีศาจคนใหม่ กลับมีเสียงเช่นนี้ได้ มันทำให้หลางกั้วสุ้นโกรธอย่างมาก เขามองไปเห็นชายผมทอง แววตาไม่เหมือนกับสิ่งมีชิวตใดๆ เพียงแค่มองก็ถึงกับกระอักโลหิต 

" นี่เจ้าเป็นใครกัน? " หลางกั้วสุ้นเอ่ยด้วยความสั่นกลัว เพราะด้านนอกนั่น มีทะเลเพลิง ขนาดราชันย์ปีศาจยังตกตาย แต่กับชายด้านหน้านี่!

" อีกเดี๋ยว........เจ้าก็จะได้รู้ " หยางเฟยเอ่ยด้วยเสียงเรียบเฉย แต่สำหรับทุกคน ราวกับว่าถูกเสียงนี้ตรึงวิญญาณไว้.......















 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

1,139 ความคิดเห็น

  1. #1098 NatnichaNn (@NatnichaNn) (จากตอนที่ 178)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 20:25
    เอาอีกๆๆๆๆอยากอ่านต่อ
    #1098
    1
  2. #1096 บอม (จากตอนที่ 178)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 23:10
    <p>เอาอีก</p>
    #1096
    1
    • #1096-1 skyling2 (@skyling) (จากตอนที่ 178)
      21 เมษายน 2561 / 17:57
      ขอบคุณครับ
      #1096-1