กำเนิดเทพเจ้าปีศาจที่ต่างโลก(นิยายแต่ง)

ตอนที่ 163 : งานแต่งของหยางเฟย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    20 ก.พ. 61

หลางตงหยุนมีใบหน้าที่เย็นชา เขายืนอยู่บนจรเข้ยักษ์สีชาด " เหตุใดท่านพี่ถึงรีบแต่งงานกัน อีกอย่างผู้ชายคนนั้นมีดีถึงขนาดที่ท่านพ่อและท่านแม่ยอมรับรึ " 

แท้จริงแล้วเขาคือน้องชายของหลางเว่ยหยาง หลางตงหยุน เขามีรูปลักษณ์ที่เหมือนกับบิดา ซึ่งแตกต่างจากหลางเว่ยหยางอย่างเห็นได้ชัด 

เขากำลังปิดด่านฝึกตนอยู่ แต่อยู่ๆก็ได้รับจดหมายจากทางบ้านจึงรีบกลับมา เนื่องจากเป็นงานแต่งของพี่สาว เขาจะพลาดได้เช่นไร 

หลางตงหยุนรู้มานานแล้วว่าพี่สาวเขาไปยังพิภพมนุษย์ แต่เขาก็ไม่แปลกใจเท่าไร เพราะเขารู้จักพี่ของเขาดี นางเป็นเหมือนนกในกรง มีชีวิตอยู่แต่ก็เหมือนไม่ใช่ของตนเอง การที่นางจะหนีไปเที่ยวเล่นในพิภพมนุษย์ถือเป็นเรื่องน่ายินดี 

" ใครกันน้ะ ที่โชคดีได้หัวใจพี่สาวของเจ้าไป ข้าเชื่อว่าคนคนนั้นจะต้องแข็งแกร่งเป็นแน่ ถัาไม่เช่นนั้นล่ะก็ ท่านพ่อของเจ้าคงจะไม่ยินยอม มอบท่านพี่หลางเว่ยหยางให้หรอก"   หญิงสาวด้านข้าง สวมชุดสีม่วง ใบหน้าละเอียดอ่อน ผมดำขลับรวบเป็นหางม้า นั่งอยู่บนตุ๊กแกปีศาจอันอัปลักษณ์ ซึ่งไม่เข้ากับรูปลักษณ์ที่งดงามของนางเลยแม้แต่น้อย นางมีนามว่า เหรินอี้อี้ เป็นคนรักของหลางตงหยุน 

หลางตงหยุนส่ายศีรษะไปมา เพราะเขาเองก็ยังไม่รู้จักอีกฝ่ายเช่นกัน   "ไม่รู้สิข้าเองก็ยังไม่เคยพบเขาเช่นกัน ไปกันเถอะ เมื่อถึงเเล้วก็จะได้รู้เอง หากเขาไม่มีดีจริงก็คงไม่ได้มายืนตรงนั้น แต่หากเขาเป็นคนไร้ประโยชน์ ข้าก็จะคัดค้านการแต่งงานนี้เอง!" 

หลางตงหยุนเขาคือว่าที่ผู้นำตระกูลหลางคนต่อไป ในอนาคตย่อมคิดถึงผลประโยชน์ของตระกูล เขาเองก็อยากจะให้พี่สาวของเขาแต่งงานกับเพื่อนของเขาบางคนที่มีพรสวรรค์พิเศษ แต่ใครจะรู้ล่ะ ว่าอยู่ๆนางกำลังจะแต่งงาน เขาไม่อยากจะทำให้พี่สาวเสียใจเพราะเรื่องเล็กน้อย แต่อย่างไรก็ดี สามีของนางจะต้องเก่งกว่าเพื่อนของเขา ไม่งั้นเขาไม่มีทางยอมรับ

สัตว์ปีศาจของทั้งสอง อาจไม่น่าดู แต่ทว่าเมื่อมันขยับขุนเขากับสั่นไหว พร้อมด้วยพลังอันมหาศาลระเบิดออกมา พุ่งทะยานผ่านหุบเขาลูกแล้วลูกเล่าอย่างว่องไว ความเร็วของพวกมันนั้นไม่แพ้อาชาปีศาจชั้นดีแม้แต่น้อย

ข่าวการแต่งงานของลูกสาวจ้าวนรก หลางอวิ๋นเทียนกระจายไปรอบนรกอย่างรวดเร็ว มันเหมือนกับไฟป่า

เหล่าตระกูลชั้นสูงต่างๆที่ได้รับคำเชิญ ต่างต้องมาร่วมงานมงคลในครั้งนี้ และยังมีบุตรชายของหลายตระกูลที่ต้องอกหักไปตามๆกัน 

จ้าวนรกทั้งสองเขตแดน รับรู้ถึงเรื่องนี้ต่างสุ่งทูตตัวแทนของตนมาร่วมยินดีพร้อมกับของขวัญชิ้นใหญ่ 

ราชันย์ปีศาจเองก็ส่งทูตมาร่วมยินดีด้วยเช่นกัน ถึงแม้จะเป็นเพียงตระกูลสาขา แต่พวกเขาก็เป็นคนตระกูลเดียวกัน เรื่องเช่นนี้ถือเป็นเรื่องเล็กน้อย เเละมันถือเป็นเกียรติเสียด้วยซ้ำ

งานถูกจัดที่ปราสาทจ้าวนรก โคมระย้าสีแดงสีสันสดใส บนท้องฟ้ามีนกเพลิงหิมะบินอย่างสวยงาม ทุกๆครั้งที่มันขยับปีก จะมีแสงสีสันระยิบระยับ หากมองดูดีๆจะเห็นเป็นเกล็ดสีขาวอมแดง มันคือเกล็ดเพลิงหิมะ เกล็ดเพลิงหิมะที่มันปล่อยออกมาจากปลีก ช่วยให้ความสดชื่นเเละอบอุ่นในเวลาเดียวกัน

แขกที่มาร่วมงานครั้งนี้ต่างแต่งชุดเลิศหรู ร่างกายเต็มไปด้วยเครื่องประดับวิเศษที่หาพบได้ยาก แต่พวกเขาไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะสวมใส่ เพื่ออวดเบ่งบรรดามิตรสหาย มันถือเป็นเรื่องปกติในหมู่ชนชั้นสูง และถือเป็นงานอดิเรกอย่างหนึ่งด้วยเช่นกัน 

ของประดับในงานเต็มไปด้วยความงดงาม และอาหารเองก็เป็นเนื้อปีศาจระดับสูงที่ยากจะจัดการ คนธรรมดาย่อมไม่มีโอกาสได้ลิ้มรส แต่นี่คืองานแต่งของลูกสาวจ้าวนรก อาหารระดับนี้ถือว่าเหมาะสมอย่างยิ่ง

เหล้าถูกหมักมาอย่างดี ประกอบกับกลิ่นของเนื้อย่าง ยิ่งทำให้กระเพาะอยากอาหารเข้าไปอีก แขกต่างๆได้ลิ้มรสต่างติดใจในรสชาตินี้ 

อาหารพวกนี้เป็นพ่อครัวของจ้าวนรกกับพวกเสี่ยวเอ้อที่หยางเฟยพามา จัดแบ่งหน้าที่อย่างชัดเจนในการทำส่วนต่างๆให้ออกมาดูดี แน่นอนรสชาติย่อมต้องดีเลิศ

แขกทุกๆคนต่างมากันเยอะแยะ และก็อดไม่ได้ที่จะรอคอยการปรากฏตัวของเจ้าสาวและเจ้าบ่าวคนนั้น

พวกหลางตงหยุนเองก็มาถึงแล้วเช่นกัน 

หยางเฟยในชุดลายมังกรสีแดง นั่งอยู่บนบัลลังก์ทองคำ มีเกี้ยวตงเผ่ยและถังเวยเวยด้านข้าง ถังเวยเวยในตอนนี้กลับมาอยู่ในรูปลักษณ์ของฟู๋หมี่เยว่ เนื่องจากหากอยู่ในรูปลักษณ์ของตระกูลถังอาจจะเกิดปัญหาหาขึ้นมาได้ 

หยางเฟยไม่หวาดกลัวใครด้วยอาติเฟคระดับพระเจ้า แต่นี่คืองานมงคล เขาไม่อยากให้เกิดเรื่องเช่นนั้น 

ตระกูลของเกี้ยวตงเผ่ยอยู่บนเรือของหยางเฟย พวกเขามาในฐานะแม่สื่อ ญาติสนิทมิตรสหาย เนื่องเพราะหยางเฟยไม่รู้จักใครในนรก 

เกี้ยวตงเผ่ยจึงเสนอตระกูลของนางให้มาช่วยในเรื่องนี้ ในคราแรกพวกเขารู้สึกเกรงกลัว แต่ไม่นานก็รู้สึกยินดี เนื่องจากเกี้ยวตงเผ่ยเป็นผู้หญิงของเขา มันเป็นหลักประกันที่ทำให้ตระกูลมั่นคง ไม่สำคัญว่าจะเป็นภรรยาน้อย เรื่องสำคัญคือคนคนนั้นจะต้องเป็นที่พึ่งพิงให้ไดั 

บิดาของเกี้ยวตงเผ่ยยามเมื่อเห็นรูปสาวกลับมาพร้อมกับหยางเฟย และรู้เรื่องต่างๆ ก็อดจะร้องไห้มิได้เมื่อเห็นลูกสาวตนเองเป็นหญิงสาวเต็มตัว และยังทำสิ่งที่ตนเองปราถนาให้เป็นจริง ยามนี้เขาดูหนุ่มขึ้นมาทันใด

หยางเฟยลอบปรอบหญิงสาวทั้งสองว่าจะรีบๆไปสู่ขอ ถึงพวกนางจะไม่พูดอะไร แต่เรื่องแค่นี้หากโง่งมไม่ทำอะไรก็คงไม่ใช่หยางเฟยแล้ว

เกี้ยวตงเผ่ยและถังเวยเวย ไม่คาดคิดว่าจะได้ยินเช่นนี้ ในครั้งนี้เมื่อเห็นหยางเฟยแต่งงานกับคนอื่น ต้องเจ็บปวดในใจเป็นธรรมดา แต่จะทำเช่นไรได้ในเมื่อพวกนางมาทีหลัง ด้วยคำพูดของหยางเฟย มันทำให้จิตใจของทั้งสองเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะเลยทีเดียว 

การแต่งงานกับคนรัก แน่นอนคงไม่มีหญิงสาวคนไหนหรอกที่จะไม่ใฝ่ฝันถึงจริงมั้ย? พวกนางเองก็เช่นกัน ถึงจะเป็นตระกูลชั้นสูง แต่หัวใจของพวกนางก็เป็นดั่งเช่นหญิงสาวทั่วไป ที่โหยหาในความรัก

และเเล้วขบวนของหยางเฟยก็เคลื่อนออกจากหุบเขา มุ่งหน้าสู่งานแต่ง 

ตัวเรือทองคำถูกตกแต่งด้วยแถบริ้วสีแดง มีธงสีแดงโบกสะบัด และพวกอันเดธแต่งชุดสีขาว ซึ่งมันดูขัดกันมากๆ

แขกทุกคนรับรู้ถึงการมา ในคราแรกพวกเขาคิดว่าเป็นศัตรูบุกปราสาทจ้าวนรก แต่ก็ต้องเปลี่ยนความคิดในทันทีที่เห็นตัวเรือตบแต่งเช่นนั้น 

ตัวเรือหยุดหยุดอยู่หน้างาน มันลอยอยู่อย่างนั้นก่อนจะมีร่างสีขาวทั้งหลายกระโดดลงมา

" นั่นพวกเขาจะทำอะไร " แขกทุกคนรู้สึกประหลาดใจกับฉากที่เห็นโครงกระดูกแปลกๆ กำลังต่อตัวกัน

" หรือว่า เขาจะใช้โครงกระดูกพวกนี้ทำเป็นบันได!" 

ดูเหมือนการมองของพวกเขานั้นจะถูกต้อง อันเดธค่อยๆต่อตัวเป็นบันได ให้หยางเฟยได้เหยียบลงมายังพื้นดิน ด้านข้างมีดันเดธคุกเข่าอาวุธถูกปักลงพื้นเหมือนกับอัศวิน

หยางเฟยในชุดลายมังกรสีแดงเดินลงมา ด้านหลังตามด้วยคนของตระกูลของเกี้ยวตงเผ่ย

" ไม่แปลกใจเลย ว่าทำไมจ้าวนรกถึงยอมยกลูกสาวให้ เพียงแค่บันได ถึงกับใช้โครงกระดูกพวกนั้นเป็นที่เหยียบ ตัวตนของโคงกระดูกนั้นไม่อาจดูถูกได้แม้แต่น้อย พลังงานด้านมืดของมันช่างน่าหวาดกลัวยิ่งนัก เจ้าบ่าวคนนี้ชักจะน่าสนใจซะเเล้วสิ " 

แขกที่มาร่วมงานต่างคิดในทำนองเดียวกัน แม้แต่หลางตงหยุนในคราแรกที่ไม่ยอมรับการแต่งครั้งนี้ ก็ค่อยๆยอมเปิดใจรับอย่างช่วยไม่ได้ 

หยางเฟยไปเคารพศาลบรรชนของฝ่ายหญิง ก่อนจะไปรับตัวเจ้าสาว หลางเว่ยหยางสวมชุดสีแดงคลุมหน้าด้วยผ้าแพรบางๆ ด้านข้างมีลูกสาวตัวเล็กยืนด้วยความยินดี หยางหมิงเซียน และอีกข้างมีหลางหนิงเออร์ในชุดงดงาม มองมาด้วยความรู้สึกซับซ้อน 

" วันนี้เจ้าช่างงดงามยิ่งนัก เเม้แต่ผ้าคลุมนั่นก็ไม่อาจที่จะปิดความงดงามของเจ้าได้เว่ยหยาง " หยางเฟยเอ่ยด้วยรอยยิ้ม แน่นอนว่าสิ่งที่เขากล่าวมานั้นคือความจริง นางในตอนนี้ช่างงดงามเกินที่จะมีใครเทียบได้

หลางเว่ยหยางถึงจะสวมผ้าคลุม แต่แก้มของนางก็แดงขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำชมนั้น 

พวกเขากราบไว้ฟ้าดิน จากนั้นยกน้ำชาคารวะญาติผู้ใหญ่  จ้าวนรกหลางอวิ๋นเทียนรู้สึกยินดี หลาวทรวงฮวาเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน

พวกเขาทานอาหารพอเป็นพิธี จากนั้นเข้าสู่ห้องหอ บนเตียงมีกลิ่นหอมของดอกไม้ โรยด้วยกลีบดอกไม้หายากต่างๆและผลไม้ 

หลางเว่ยหยางนั่งบนเตียง หยางเฟยอยู่ด้านข้างนิ้วมือค่อยๆถอดผ้าคลุมของนาง เผยให้เห็นหญิงสาวงดงาม วงหน้าเป็นสีแดงเพราะความเขินอายและความยินดี 

" เว่ยหยาง " หยางเฟยเอ่ยพร้อมกับจุมพิตเบาๆ

" หยางเฟย " หลางเว่ยหยางเองก็ตอบรับพร้อมกับแลกลิ้นกลับไป เมื่อถอนปากออกมาจะเห็นสายน้ำเชื่อมถึงกัน มันเหมือนกับสะพานที่เชื่อมคนทั้งสองจากภพที่ต่างกัน ให้มันมาบรรจบกันและกัน มันเป็นสะพานที่ทอดยาวและนิรันดร์

หยางเฟยมองดูใบหน้างดงามนั้น และรอยยิ้มของนางมันช่างเข้ากันยิ่งนัก ร่างกายเขารู้สึกร้อนรุ่ม

   เขาถอดชุดของนางออกอย่างง่ายดาย ร่างของทั้งสองเปลือยเปล่า และค่อยๆสผานกันอย่างช้าๆ............







  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

1,139 ความคิดเห็น

  1. #1082 pichitfeepakpor (@pichitfeepakpor) (จากตอนที่ 163)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:41
    ขอบคุณครับ ชอบมาก
    #1082
    0