กำเนิดเทพเจ้าปีศาจที่ต่างโลก(นิยายแต่ง)

ตอนที่ 162 : หิมะสีเลือด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    19 ก.พ. 61

กระบี่ที่รุนแรง ถูกฟาดออกไปจนเกิดเป็นพายุน้ำแข็ง พร้อมกับคลื่นพลังอัดกระแทกเป็นวงกว้าง

หนึ่งในพวกเขากระอักโลหิตในทันใด เลือดและอวัยวะภายในปั่นป่วน ใบหน้าซีดขาวเพราะพลังที่รุนแรง
 
" พลังอะไรกันนี่!! เหตุใดหอคอยสวรรค์ชั้นที่ 30 ถึงได้มีผู้เชี่ยวชาญระดับราชันย์สงคราม " หนึ่งในนั้นเผยใบหน้าอัปลักษณ์ เนื่องจากพลังที่รุนแรงนั้นมากเกินไป อวัยวะภายในเหมือนจะระเบิดได้ตลอดเวลา 

และคนอื่นๆเองก็ดูจะไม่ต่างกันนัก เนื่องจากพวกเขาคิดว่านางเป็นคนของชั้น 30 การบ่มเพราะเองย่อมต้องต่ำซาม แต่ที่ไหนได้ มันกลับกัน ดัวยระดับราชันย์สงครามนั้น ในชั้นที่ 50 ของหอคอยสวรรค์ก็นับเป็นตัวตนระดับสูง

" ขอได้โปรด แม่นางโปรดอภัยให้พวกโง่เง่าอย่างพวกเราด้วย หากแม่นางปล่อยพวกเราไป รับลองเลยว่าหลังจากพวกเรากลับไปนิกาย พวกเราจะรีบนำทรัพย์สมบัติทุกๆอย่างมาให้แม่นาง แน่นอนมันย่อมไม่ใช่สมบัติธรรมดา มันคือสมบัติบางส่วนที่มีเฉพาะนิกายเรา นิกายเรานั้นยิ่งใหญ่ที่สุดในชั้น 50 นิกายเมฆเหิน! " 

" ใช่แล้วนายหญิง นิกายเมฆเหินของเรานั้นยิ่งใหญ่ ทรัพยากรต่างๆเองก็มากมาย พวกเรานั้นมียาวิเศษระดับสูงอยู่ และอาวุธวิเศษอีกมากมาย เพียงแค่นายหญิงปล่อยพวกเราไป พวกเราจะรีบกลับไปนำสิ่งต่างๆเหล่านั้นออกมาโดยเร็ว เพื่อมอบให้นายหญิง "

หลังจากมีคนแรกเสนอสิ่งของ คนอื่นๆเองก็เริ่มที่จะเลียนแบบ พวกเขานั้นคิดว่านางจะต้องตกลงอย่างแน่นอน เพราะว่ายาและอาวุธต่างๆล้วนมีระดับสูง มันเป็นสิ่งล่อตาล่อใจต่อคนทั่วไปเป็นอย่างมาก

แต่พวกเขานั้นคิดผิด หยางเสี่ยวฉีนั้นไม่เคยขาดแคลนอาวุธวิเศษหรือยาวิเศษเลย ด้วยที่นางอยู่ในอาณาจักรหิมะเยือกแข็ง ในฐานะพิเศษ

 หลังจากที่ถูกส่งไปยังอาณาจักร หิมะเยือกแข็ง และกำราบจักรพรรดินีเสี่ยไป๋หลินลงได้ พวกนางทั้งสาม หยางเสี่ยวฉี  หยางลู่อิง หยางลู่เหวิน ก็ได้รับข้อความจากหยางเฟยผ่านทางตราพันธสัญญา 

จากนั้นพวกนางก็ปกครองอาณาจักร หิมะเยือกแข็งในเงามืด โดยให้เสี่ยไป๋หลินดำรงตำแหน่งจักรพรรดินีตามเดิม 

หยางลู่เหวิน และหยางลู่อิง ทำการกำราบเสี่ยไป๋หลินด้วยเรื่องบนเตียง บทรักอันพิศวาสของสามสาวช่างร้อนแรง 

หยางเสียวฉีไม่ได้เข้าร่วมด้วย เนื่องจากร่างกายของนางนั้นถูกสร้างขึ้นมาด้วยตัวตนอันสูงส่ง การจะไปมีเพศสัมพันธ์กับพวกมนุษย์นั้น เป็นการทำให้ตนเองต้องแปดเปื้อน มันคือความอัปยศ!

 แต่อีกประการหนึ่ง นางเพียงอยากมอบมันให้กับผู้สร้างเท่านั้น ซึ่งก็คือหยางเฟย

หยางเสี่ยวฉีประกายตายิ่งเย็นชา นางมองไปที่พวกมันด้วยสายตาแข็งกร้าวดุจน้ำแข็ง

 " ฟังจากที่พวกเจ้าพูดมา ดูเหมือนอยากจะมอบสมบัติวิเศษให้กับข้างั้นสินะ แต่ว่า ปากก็เอาแต่พูดพล่ามเรื่องความยิ่งใหญ่ของนิกาย คงหวังให้ข้ากลัวงั้นสิ
   แต่ว่า! พวกเจ้าคิดจริงๆงั้นรึ ว่าข้านั้นไร้เดียงสาขนาดที่จะสนใจนิกายอันเล็กจ้อยของพวกเจ้าและหวาดกลัว.......เอาล่ะ ดูเหมือนภารกิจที่จะไปสมทบกับเหล่าหยางคงจะต้องถูกเพิ่มอีกภารกิจเข้าไปอีกหนึ่ง นั่นคือการกวาดล้างนิกายขยะๆ อย่างนิกายเมฆเหินอะไรนั่น " หยางเสี่ยวฉีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

พวกเขารู้สึกหัวใจถูกบีบรัด ในคราแรกหากนางตกลงเพราะความโลภ หลังจากกลับถึงนิกายก็จะบอกผู้อาวุโสให้จัดการเผด็จศึกเป็นคนแรก จากนั้นก็จะถึงคิวของพวกเขา

แต่สถานการณ์ในตอนนี้ช่างแตกต่างกับที่คิดไว้อย่างสิ้นเชิง!

พายุหิมะถูกควบแน่นเกิดเป็นหมาป่าหิมะสีขาวขนาดใหญ่!   มันกระโจนออกมา พร้อมกับอ้าปากเผยให้เห็นฟันสีเงินแวววับ

พวกเขาต่างระเบิดพลังและนำอาวุธวิเศษออกมา เพราะอย่างไรนางก็ไม่ปล่อยไปอยู่แล้ว ดูเหมือนทางเลือกของพวกเขาจะไม่มี นอกจากต้องสู้จนตัวตาย!

หยางเสี่ยวฉียิ้มเย็น สายตาของนางนั้นกวาดไปที่ลำคอของทุกคน ทันใดนั้นหมาป่าก็คาราม เสียงของมันฟังดูช่างน่าขนลุก!

พวกมันมีหลายตัว แต่ละตัวก็แฝงไปด้วยพลังทำลายล้าง นี่คือทักษะอาณาเขตหมื่นสัตว์เยือกแข็ง เป็นทักษะระดับสูง 
และด้วยธาตุน้ำของหยางเสี่ยวฉี การใช้ด้วยทักษะประเภทน้ำนั้นจะยิ่งทรงพลังขึ้นไปอีก 

ปราการแต่ละคนนั้นจะมีธาตุพิเศษจำเพราะของแต่ละคน   และจะใช้ทักษะเฉพาะของธาตุนั้นๆ เพื่อดึงพลังของทักษะออกมาให้ได้ถึงสิบส่วน แน่นอนมันย่อมรุนแรงกว่าคนที่มีธาตุไม่เข้ากันใช้อย่างแน่นอน 

คนของนิกายเมฆเหินส่วนมากการบ่มเพราะของพวกเขานั้นอยู่ที่ระดับเซียน ด้วยการโจมตีของผู้เชี่ยวชาญระดับราชันย์สงครามเพียงแค่การโจมตีเดียว ก็นำไปสู่ความตายได้แล้ว 

มีคนหลายคนถูกหมาป่ากัดตาย พวกหมาป่านั้นรวดเร็วเป็นอย่างมาก การที่ระดับเซียนคิดจะต่อกรด้วยนั้น มันเป็นเรื่องเพ้อฝัน

หยางเสี่ยวฉีไม่ได้เอาจริง แต่ด้วยหมาป่าของทักษะเองก็ทรงพลังมากอยู่แล้ว แต่หากใช้สัตว์ร้ายตัวอื่นด้วยล่ะ? นั่นหมายถึงพวกเขาจะไม่มีโอกาสได้หยิบอาวุธขึ้นด้วยซ้ำ

กระโหลกของพวกเขาถูกกัดขาด มันอ่อนเหมือนกับเต้าหู้เมื่ออยู่ต่อหน้าเขี้ยวของสัตว์ร้าย  มีมันสมองไหลออกมา ยามเมื่อหมาป่ากัดกินลงกระเพราะ 

ถึงแม้พวกมันจะเป็นเพียงทักษะ แต่เมื่อฝึกถึงระดับสุดยอดแล้ว การที่จะทำให้พวกมันมีจิตวิญญาณได้นั้น หาได้ยากเกินไปไม่ 

หัวใจยังเต้น ตุบ ตุบ เมื่อหมาป่าใช้ขาหน้าเปิดหน้าอกคนของนิกายเมฆเหิน มันเป็นสีแดงและยังเต้นไม่เป็นจังหวะ 

หิมะโปรยลงมา แต่กระนั้นมันกับไม่ได้ย้อมพื้นที่ให้เป็นสีขาว 

แต่กลับเป็นสีเลือด!

  บางคนรีบฉวยโอกาสที่หมาป่ากำลังฉีกกระชากร่างของสหาย หยิบกระบี่บินออกมา ก้าวขึ้นไปบนนั้นเตรียมตัวหลบหนี

 แต่มีรึที่หยางเสี่ยวฉีจะไม่เห็น
อยู่ๆหางสีขาวของนางหนึ่งหางก็พุ่งออกไปเหมือนกระบี่ มันรวดเร็วเป็นอย่างมาก!

ลำคอของมันถูกหางของนางตัดขาดออกจากกัน แต่กระนั้นมันกับไม่มีเลือดพุ่งออกมา นั่นเพราะลำคอของมันมีชั้นน้ำแข็งบางๆขวางกั้นไว้ มันถูกแช่เเข็ง!

หางของนางหดกลับมาอย่างรวดเร็ว มันช่างเป็นหางที่งดงามและเย้ายวน แต่อีกทางหนึ่งก็เป็นเหมือนกับเคียวยมทูต!

ฟังดูเหมือนเนิ่นนาน แต่การต่อสู้ทั้งหมด เกิดขึ้นเพียงสิบลมหายใจเท่านั้น หยางเสี่ยวฉีมองไปยังแอ่งเลือดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เมื่อนางก้าวเดินแอ่งเลือดพวกนั้นก็ถูกแช่แข็ง!

 ร่างของนางหายไปท่ามกลางหิมะ

___________

สองเดือนผ่านไป 

 พิภพนรก ในตอนนี้ศัตรูของพวกตระกูลถังก็ถูกลบออกไปอย่างมากมาย 

หยางเฟยฝึกให้พวกเขา และในทางกลับกันเขาก็ได้ศิลานักปราชญ์มาจำนวนมากในการกวาดล้าง

ราชันย์ปีศาจรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ นางเริ่มวางกำลังป้องกันอาณาเขตของนาง และยังคงรอเบาะแสของป่าสีแดงที่ยังไม่มีวี่แวว 

หยางเฟยกลับไปอาณาเขตของจ้าวนรกหลางอวิ๋นเทียน  เนื่องจากเขาออกมาเป็นเวลานานแล้ว และมันก็ใกล้ถึงงานแต่งของเขากับหลางเว่ยหยาง ที่คุยกับพ่อของนางไว้ก่อนแล้ว และการแข่งขันผู้เยาว์ก็ใกล้เข้ามา แต่ในตอนนี้เขาหาได้สนใจไม่ เพราะหลังจากงานแต่งงาน เป้าหมายต่อไปคือราชันย์ปีศาจ! 








 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

1,139 ความคิดเห็น

  1. #1081 pichitfeepakpor (@pichitfeepakpor) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:05
    ขอบคุณครับ
    #1081
    0