กำเนิดเทพเจ้าปีศาจที่ต่างโลก(นิยายแต่ง)

ตอนที่ 159 : หยางเฟยกระอักโลหิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 938
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    12 ก.พ. 61

ณ ป่าสีแดง ผีเสื้อมากมายได้รวมตัวกันเป็นร่างๆหนึ่ง ร่างนั้นสวมชุดรัดรูปสีแดง ใบหน้าปกปิดด้วยผ้าบางๆ หลางหลี่หยู่
 
นางกวาดสายตาไปโดยรอบ ก้มลงมอบพื้นที่เปียกแฉะ บางพื้นที่ก็มีชั้นน้ำแข็งหนา นางเต็มไปด้วยความสงสัย " เกิดอะไรขึ้นกับป่าสีแดงกัน เมื่อก่อนมันไม่ได้เป็นเช่นนี้นี่ และพลังอะไรกันที่ระเบิดทุกสิ่งในระยะหนึ่งล้านลี้ ยังมีชั้นน้ำแข็ง หรือว่าจะเป็นพลังทำลายของอาณาเขตกัน "

หลางหลี่หยูถอนหายใจออกมา เพราะว่าดูเหมือนนางจะเจอปัญหาที่ยุ่งยากเข้าให้แล้ว ร่างของนางเปลี่ยนเป็นผีเสื้อก่อนจะบินสำรวจพื้นที่ต่างๆต่อไป

เวลาเดียวกัน เทือกเขากัมปนาท ซึ่งเป็นที่อยู่ของเผ่าแมลง พวกเขาเป็นแมลงวัน มีใบหน้าเป็นมนุษย์แต่ตัวกลับมีรูปลักษณ์ของแมลง รูปลักษณ์ช่างอัปลักษณ์และน่าพรั่นพรึงในเวลาเดียวกัน 

เผ่าแมลงวันคือตระกูล เยว่
พวกเขาจับสัตว์ร้ายห้อยหัวและกรีดลำคอ ปล่อยให้เลือดไหลลงมา พร้อมกับแก้วใสนวลที่ค่อยๆถูกเติมเต็มด้วยโลหิต 

โลหิตถูกยกดื่มด้วยเเมลงตนหนึ่ง มีรูปร่างสูงถึงสองเมตร ปีกสี่คู่คล้ายกับเหล็ก ขาของเขาหมือนกับกรรไกรที่แหลมคม หากโดนขาของแมลงวันละก็ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจะถูกหั่นเป็นชิ้นๆเหมือนกับเต้าหู้ 

และขณะที่พวกเขากำลังดื่มโลหิตอยู่นั่นเอง ระยะห่างประมาณสองร้อยลี้ เรือสีทองและเรือลำอื่นๆล่องหนอยู่ มีธงกางเขนกลับหัว หยางเฟยและถังเวยเวยยืนอยู่ด้านหน้า เขากำลังสำรวจพวกเเมลงพวกนั้น ยังมีคนอื่นๆที่ไม่ใช่อันเดธอยู่บนเรือเช่นกัน พวกเขาเป็นคนตระกูลถัง

" นั่นคือหนึ่งในตระกูล ที่กวาดล้างพวกเจ้างั้นรึ " หยางเฟยกอดอกพร้อมกับหันไปมองถังหมิงเจิ้น

ถังหมินเจิ้นในตอนนี้รับผิดชอบในการพาหยางเฟยมากำจัดพวกมัน หลังจากพวกเขารู้ว่าหยางเฟยคือคนในคำทำนาย มันก็ผ่านมาห้าวันแล้ว ห้าวันนี้เขาได้รู้จักนิสัยของหยางเฟยมาจากลูกสาวอยู่บ้าง แต่ก็ไม่นึกว่าจะรีบจัดการกับตระกูลต่างๆเร็วเช่นนี้ ดูเหมือนเขาจะไม่เห็นตระกูลเหล่านี้อยู่ในสายตา

และเขาก็ได้นำกำลังคนของตระกูลมาด้วยห้าร้อยคน พวกเขายังหนุ่มยังแน่น บ้างก็เป็นหญิงสาวสระคราญ นับว่าเป็นต้นกล้าชั้นดี พลังของพวกเขาอยู่ที่ราชันย์สงครามระดับหนึ่ง 

ซึ่งไม่น่าแปลกใจเท่าไร เพราะทรัพยากรของพวกเขานับวันยิ่งน้อยลงและต้องคอยหลบๆซ่อนๆ การที่อยู่ในระดับนี้ได้ นับว่าเป็นเรื่องที่เกินคาด

ถังหมิงเจิ้นประสานมือ " ขอรับ พวกมันคือหนึ่งในตระกูลที่จัดการกับพวกเรา และอยู่ใกล้กับพวกเราที่สุด การจัดการกับพวกมันก่อน นับว่าเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมแล้ว และพวกมันชอบอยู่กันเป็นกลุ่ม การจะจัดการพวกมันทั้งหมดในคราเดียวนั้นถือว่ายาก แต่หากจัดการได้ล่ะก็ นับว่าเป็นเรื่องที่ดีทีเดียว "

หยางเฟยผงกศีรษะเข้าใจ การที่เขาช่วยจัดการปีศาจพวกนี้ไม่ได้ยากเย็นอะไร เขาจะได้ทั้งศิลานักปราชญ์ในขณะเดียวกันก็ได้ความเชื่อใจจากตระกูลถัง

  เขาเรียกหวินหนานเทียนออกมา ในตอนนี้หวินหนานเทียนมีระดับ เทพสงครามระดับสอง ปีกสีดำของเขาแข็งเหมือนกับเหล็ก กลิ่นอายแห่งความตายช่างหนาแน่น พวกคนตระกูลถังในคราแรกรู้สึกกังวลที่เห็นเขา เเต่เมื่อรู้ว่าเป็นพวกเดียวกัน ก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาทันที 

หยางเฟยสั่งการในทันที เขาสั่งให้หวินหนานเทียนเข้าไปยั่วยุให้มันโกรธ และรีบล่อมันออกมาที่เรือ 

หวินหนานเทียนรับคำสั่ง ปีกสีดำโบกสะบัดเพียงเล็กน้อย พลังเทพสงครามพลันระเบิดเป็นแสงสีดำ ห้อทะยานเข้าไปยังเทือกเขากัมปนาท

สาเหตุที่หยางเฟยใช้หวินหนานเทียนเเทนที่จะเป็นตระกูลถังนั้น นั่นเพราะพวกเขาอ่อนแอเกินไปที่จะสู้ได้ และในทางกลับกัน หยางเฟยจงใจที่จะแสดงพลังของเขาให้คนพวกนี้ได้เข้าใจ พวกเขาจะรู้สึกบูชาคนที่แกร่งเเข็ง นี่เป็นเรื่องที่แน่นอนจากอดีตจนถึงปัจจุบัน หยางเฟยจึงใช้ประโยชน์ในส่วนนี้ในการมัดใจ

ทันทีที่หวินหนานเทียนเข้าไปใกล้อาณาเขตของพวกมัน ข่ายอาคมป้องกันก็ถูกเปิดใช้งาน มีแสงสีเขียวพุ่งสู่ท้องฟ้า คล้ายกับม่านพลังครอบคลุมทั้งเทือกเขาเอาไว้

หวินหนานเทียนไม่ชะงัก หอกถูกเรียกใข้ออกมา แสงสีดำถูกยิงออกไปจากตัวหอกในทันที ด้วยระดับสองของเทพสงคราม ข่ายอาคมดูเหมือนจะป้องกันไว้ไม่ได้ มันเกิดร้อยร้าวขึ้นเป็นรูให้คนคนหนึ่งเข้าไปได้ 

นี่แสดงให้เห็นเป็นอย่างดีว่าข่ายอาคมของพวกแมลงวันนั้นแข็งแกร่ง ด้านในย่อมมีผู้เชี่ยวชาญระดับเทพสงครามอยู่แน่นอน 

หวินหนานเทียนเมื่อเข้ามาด้านในได้ เขาก็ซัดหอกออกไปบนท้องฟ้า หอกพลันขยายขนาดขึ้นทันใด มันพุ่งกระแทกพวกแมลงที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวด้านล่างเกิดเป็นการระเบิดโลหิตสีเขียวออกจากร่างของพวกมัน ร่างของหวินหนานเทียนถูกย้อมไปด้วยโลหิต

เหล่าแมลงวันต่างระเบิดพลังออกมาจากร่าง ระดับของพวกมันส่วนมากนั้นมีระดับ จักพรรดิสงคราม 

แม้แต่เทพสงครามเมื่อเจอกับจักพรรดิสงครามนับหมื่นก็ยากที่จะจัดการในคราเดียวได้ ทว่า หวินหนานเทียนั้นแกร่ง เขาสามารถจัดการลบพวกมันให้หายไปในทันทีอย่างง่ายดาย แต่เขาได้รับคำสั่งมาทำให้พวกมันโกรธ และติดตามออกไปเท่านั้น 

หวินหนานเทียนสะบัดปีก ใช้หอกทะลวงเปิดช่องทาง ตีฝ่าวงล้อมพวกมันมาอย่างไม่ยากนัก 

เลือดสีเขียวของพวกแมลงร่วงหล่นลงด้านล่าง ศพของพวกมันเหมือนกับเศษเนื้อเละๆ แมลงวันตนหนึ่งมีศีรษะโล้น มันอ้าปากพ่นน้ำลายพิษออกมา 

  หวินหนานเทียนเรียกโล่ออกมาในทันที เสียง'ฉ่า'ดังขึ้นเมื่อมันกระทบโล่ 

กระนั้นโล่ก็ไม่เกิดรอยร้าวแม้แต่นิดเดียว แมลงตนหนึ่งอ้อมมาด้านหลังร่างกายของมันเบ่งพอง ทันใดนั้น ขี้ของมันก็ระเบิดออกจากก้น หวินหนานเทียนไม่กล้ายกโล่อันเป็นที่รักเข้ารับมัน เข้าโบกสะบัดปีกอย่างรวดเร็วโดยกลัวว่าจะถูกของน่ารังเกียจนั้น

เกิดระเบิดพายุขนาดใหญ่ มันปะทะเข้ากับขี้ก่อนที่ขี้จะระเบิดเต็มท้องฟ้า! 

หวินหนานเทียนรีบออกมาถึงด้านหน้าของเรืออย่างรวดเร็ว ไม่ใช่ว่าเขากลัวจำนวนที่มากกว่า แต่เป็นเพราะขี้ต่างหาก

หยางเฟยมีสีหน้ากระอักกระอ่วนเช่นกัน เขาไม่คิดไม่ฝันเลยว่าในชีวิต จะได้เจอการโจมตีด้วยขี้ แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็เคยเจอมังกรโจมตีครั้งหนึ่งมาแล้ว และมันเป็นมังกรมรกตซะด้วย! 

หยางเฟยจ้องมองด้วยตาซ้าย สายฟ้าสีทองพลันพุ่งออกไป พวกแมลงวันที่บินออกมาต่างถูกสายฟ้าเหล่านั้นดูดกลืน ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือจิตวิญญาณ ล้วนถูกดูดกลืนโดยสายฟ้านี้ สายฟ้านี้คือการสร้างศิลานักปราชญ์ ซึ่งพัฒนามาจากสายฟ้าสีม่วงด้วยอาติเฟคระดับพระเจ้า

ไม่มีแมลงวันตนใดที่หลุดรอดไปได้ พวกมันทั้งหมดถูกสายฟ้ากลืนหายไป!

พวกคนของตระกูลถังต่างช็อคไปตามๆกัน พวกเขาเพียงรู้ว่าหยางเฟยแข็งแกร่งเเละเป็นคนในคำทำนาย แต่ไม่คิดว่าจะแกร่งขนาดนี้ ในตอนนี้พวกเขารู้สึกเชื่อมั่นในตัวหยางเฟยเป็นอย่างมาก 

พวกเขาดีใจได้ไม่นานก็ได้ยินเสียงกรีดร้องบางอย่าง ดูเหมือนมันจะเป็นเสียงของแมลง

" แย่แล้วนั่นราชินีของพวกมัน เยว่ซางซิน!" 

ถังหมินเจิ้นกล่าวด้วยความหวาดกลัว 

หากมองไปจะเห็นแมลงวันขนาดสิบเมตร ร่างกายเป็นสีเขียวดวงตาสีแดงฉาน มีปีกสิบคู่สีฟ้าเป็นประกาย มีเรือนผมสีฟ้าอันงดงาม วงหน้าเหมือนหญิงสาววัยขบเผาะ แต่มันช่างเป็นใบหน้าที่ไม่เข้ากับร่างกายแต่อย่างใด  " เจ้าพวกตระกูลถังบัดซบ ดูเหมือนพวกเจ้าจะไม่ชอบอยู่ในรูของพวกเจ้าแล้วสินะ ดี! ข้าจะได้ฆ่าพวกเจ้าทั้งหมด " นางคำรามพร้อมกับระเบิดพลังเทพสงครามระดับสามออกมา 

นี่คือราชินีของพวกมัน พลังย่อมไม่ต่ำซาม!

แต่กระนั้นภาพที่ทำให้หยางเฟยแทบจะกระอักเลือดออกมาก็คือ ขี้ ใช่แล้วราชีนีหลังจากระเบิดพลังก็ระเบิดขี้ที่สูงถึงหนึ่งแสนเมตร 

ไม่ว่าจะมองไปทางใด ล้วนเห็นแต่คลื่นขี้ของนางเท่านั้น!

มันเหมือนคลื่นของทะเล แต่แท้จริงแล้วมันคือขี้ของนาง!

หยางเฟยกระอักเลือดออกมาทันใด เขาสถบในใจ " บัดซบ!! การทำศิลานักปราชญ์จากพวกมันช่างน่าขยะแขยงนัก และเจ้าพวกตระกูลถังหลังจากกลับไปต้องลงโทษพวกมันสักหน่อยแล้ว ที่กล้าให้เรามาสู้กับพวกแมลงหน้าโง่ ที่รู้จักใช้แต่ขี้ พวกมันไม่เห็นใจเราเลยงั้นรึ ที่ต้องสู้กับขี้!"  





 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

1,139 ความคิดเห็น

  1. #1076 Puttisan (@Puttisan) (จากตอนที่ 159)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:44
    ดี... สมน้ำหน้า เจออะไรแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
    #1076
    0
  2. #1075 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 159)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:24
    ตั้งชื่อตอนสะหวาดเสียว เราก่นึกว่าจะเจอพวกแข็งๆ
      ที่ไหนด้ายยยยยยย   สยองโว้ยยยยย
    #1075
    0
  3. #1074 pichitfeepakpor (@pichitfeepakpor) (จากตอนที่ 159)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:47
    555ขอบคุณครับ
    #1074
    0