กำเนิดเทพเจ้าปีศาจที่ต่างโลก(นิยายแต่ง)

ตอนที่ 155 : เรื่องเล่าของหวินหนานเทียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 956
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    8 ก.พ. 61

หยางเฟยนำศพของหวินหนานเทียนมายังห้องๆหนึ่ง ห้องนี้ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา บนชั้นมีเครื่องประดับที่ทำมาจากทองคำ ด้านบนมีโคมระย้าสีนวลส่องแสงให้ความสว่างแก่ห้อง 

หยางเฟยนำร่างของหวินหนานเทียนวางไว้กลางห้องแล้วกล่าว " มาดูกันซิว่า เจ้าคือใคร? แล้วเจ้ามีดวงตาของพระเจ้าได้เช่นไร "

หยางเฟยเริ่มทำการรักษาศพของหวินหนานเทียนใหัอยู่ในสภาพที่ดีกว่านี้ เพราะตอนนี้เขากำลังจะสร้างอันเดธคุณภาพสูง และศพเองก็ต้องอยู่ในสภาพสมบูรณ์

เขาเริ่มทำการรักษาส่วนของสมองก่อน จากนั้นรักษาลำตัวของหวินหนานเทียน ซึ่งตอนนี้มันเป็นรูพุนเพราะถูกยิงด้วยแสงของหอกแห่งเทรียม อาติเฟคระดับพระเจ้า

หากเป็นการรักษาธรรมดาย่อมไม่มีทางรักษาได้ แต่ด้วยพลังของกฏแห่งแสงนั้น มันมีพลังเหนือกว่าอาติเฟคระดับพระเจ้าเป็นอย่างมาก

และบาดแผลเก่าของหวินหนานเทียนเองก็ถูกรักษาด้วยเช่นกัน ในการรักษา ปีกสีขาวหนึ่งคู่อยู่ๆก็งอกออกมา

หยางเฟยถึงกับอุทานว่า " มันเป็นเทพบนสวรรค์นี่เอง แต่ก่อนหน้านี้คงโดนเด็ดปีก พลังของมันจากบาดแผลจึงลดเป็นอย่างมาก "

อยู่ๆขนตาของหวินหนานเทียนก็สั่นเบาๆ และค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมา จ้องมองไปทางหยางเฟยด้วยความตกใจ

" นี่ข้ายังไม่ตายงั้นรึ?" หวินหนานเทียนตกอยู่ในภาวะงงงวยต่อความรู้สึกบางอย่าง ซึ่งเขาเองก็บอกไม่ได้เช่นกันว่ามันคืออะไร

ส่วนเหตุที่หวินหนานเทียนฟื้นจากความตายนั้น เป็นเพราะพลังของกฏ พลังของมันยังสามารถที่จะรักษาบาดแผลทุกๆอย่างให้หาย จนถึงดึงวิญญาณกลับมาสู่ร่างได้ หากว่าการตายยังเพิ่งเกิดได้ไม่นาน ซึ่งแตกต่างจากการตายของคนหุบเขาพยัคฆ์ ไม่งั้นเขาคงจะใช้พลังของกฏชุบชีวิตทุกคนไปแล้ว

หยางเฟยไม่รอให้หวินหนานเทียนตอบสนอง ดวงตาซ้ายจ้องมองออกไป เกิดวงเวทในทันทีโดยที่ไม่ต้องเขียนอักษรเวท นี่คือความสามารถอย่างหนึ่งของอาติเฟคระดับพระเจ้า ในตอนนี้หยางเฟยไม่จำเป็นต้องร่ายอักษรเวทก่อนแต่อย่างใด หากแต่ใช้พลังออกได้ถึงสิบส่วนในทันที

ร่างของหวินหนานเทียนกระตุก มีวงเวทเกิดขึ้นที่ร่างของเขา ร่างของเขาสั่นและกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะค่อยๆหยุดสั่นและยืนขึ้นคำนับหยางเฟย

" คารวะองค์เหนือหัว "

ตอนนี้หวินหนานเทียนถูกเปลี่ยนให้เป็นอันเดธกึ่งมีชีวิตและความตาย ซึ่งเป็นอันเดธระดับสูง และพลังของเขายังมากถึงเทพสงครามระดับ 1!!

หยางเฟยพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ " ตอนนี้เจ้ารู้สึกเช่นไรบ้าง เจ้ายังจำถึงอดีตที่เนิ่นนานได้หรือไม่?"

ด้วยถูกเปลี่ยนให้เป็นอันเดธกึ่งมีชีวิตกึ่งความตาย ความสามารถของร่างนั้นสูง และความทรงจำยังคงอยู่และรับรู้ถึงตัวตนในอดีตได้ แต่ก็ไม่อาจขัดขืนต่อหยางเฟยเพราะตอนนี้เขาได้เป็นอันเดธไปแล้ว

ไม่มีใครจะขัดขืนจ้าวแห่งความตายได้!

หวินหนานเทียนสยายปีกเทพของเขา ซึ่งตอนนี้มันได้ถูกเปลี่ยนเป็นสีดำ เนื่องเพราะเขาถูกเปลี่ยนให้เป็นอันเดธ

" ขอรับ ข้ายังจดจำทุกอย่างได้เป็นอย่างดี และตอนนี้พลังของข้าดูเหมือนจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งกว่าตอนมีชีวิตซะอีก ต้องขอขอบคุณองค์เหนือหัวเป็นอย่างมาก ที่ประทานชีวิตที่สองให้ "

หวินหนานเทียนกล่าวด้วยความสัตย์จริง 

หยางเฟยยิ้มแล้วเอ่ย " เอาล่ะบอกข้ามาเกี่ยวกับเรื่องของดวงตาที่เจ้าได้มา "

" ขอรับ เรื่องนี้มันก็เนิ่นนานมาเเล้ว..." หวินหนานเทียนเริ่มเล่าเรื่อง

ในอดีตเมื่อแสนปีก่อน มีบางอย่างเกิดขึ้น ในตอนนั้นมีพระเจ้ามังกรทอง ผู้เป็นพระเจ้าสูงสุดของเหล่าทวยเทพ พลังของพระเจ้ามังกรนั้นคือกาลเวลา พระองค์ทรงอยู่ที่ชั้นหนึ่งร้อยของหอคอยสวรรค์ มันคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า

แต่อยู่ๆเกิดเหตุการประหลาดขึ้น!

ได้มียักษ์ตนหนึ่งกล่าวอ้างว่าตนเองคือพระเจ้า เหล่าทวยเทพที่ไม่พอใจต่อยักษ์ตนนั้นเริ่มทำการต่อสู้กัน ยักษ์ตนนั้นมีเคียวทองคำเป็นอาวุธ และยังมีหอกแห่งเทรียมทั้งหก และไม่ใช่แค่นั้น ยักษ์ตนนั้นเองยังมีพลังของกาลเวลา ไม่มีใครสามารถต้านทานยักษ์ตนนั้นได้ เหล่าทวยเทพบางส่วนได้สวามิภักดิ์ต่ออำนาจของยักษ์ตนนั้น 

ซึ่งมีนามว่าโครนอส!

เหล่าทวยเทพแบ่งเป็นสองฝ่าย มีฝ่ายที่ยอมรับพระเจ้ามังกรเป็นพระเจ้าองค์เดียวเท่านั้น ส่วนอีกฝ่ายยอมรับพระเจ้าองค์ใหม่และแสวงหาสงคราม การต่อสู้ของเหล่าทวยเทพจึงอุบัติขึ้น

หวินหนานเทียนจัดอยู่ในฝ่ายของพระเจ้ามังกรทอง ในตอนนั้นเขาเป็นเทพชั้นสูงมีพลังเทพสงครามระดับ 9 การต่อสู้ทำให้เทพหลายองค์ต้องสลายหายไป 

ท่ามกลางการต่อสู้ พระเจ้ามังกรถูกโครนอสสังหาร แต่ว่าพระเจ้ามังกรเองก็ได้ชิงดวงตาข้างหนึ่งของโครนอสมาได้ ท่ามกลางการหลบหนี พระเจ้ามังกรทองจึงฝากความหวังไว้กับหวินหนานเทียน เทพชั้นสูงที่พระองค์ไว้ใจที่สุด เพื่อหวังที่จะให้หวินหนานเทียนใช้พลังของดวงตาและช่วงชิงตำแหน่งพระเจ้ากลับคืนมา

 พระเจ้ามังกรทองได้ต่อสู้เป็นครั้งสุดท้ายเพื่อให้หวินหนานเทียนหลบหนี หวินหนานเทียนสูญเสียปีกทั้งสองและพลังของเทพ แต่ในที่สุดเขาก็หลบหนีออกมาได้ 

   เขาหนีมายังนรกอันเป็นที่ที่พวกทวยเทพรังเกลียจที่จะย่างกายมา และในตอนนี้โครนอสยังเป็นพระเจ้าสูงสุดของเหล่าทวยเทพ หวินหนานเทียนยังคงไม่ระความพยามที่จะสังหารโครนอส แต่ก็ต้องยอมเเพ้เพราะดวงตาที่เขาได้มาไม่อาจใช้ได้ เขาทอดถอนใจ จนวันหนึ่งที่หยางเฟยเข้ามายังนรก ความหวังของเขาจึงถูกจุดขึ้นอีกครั้ง

หยางเฟยผงกศีรษะเข้าใจ เมื่อรวมเอาเรื่องต่างๆเข้ามาประติดประต่อด้วยกัน " ดูเหมือนการคาดการณ์ของเราจะถูก ไม่นึกว่าโครนอสจะมามิตินี้จริงๆและยังมาก่อนด้วย เกิดการผันผวนของมิติเวลางั้นรึ? เวลาของเราและมันแตกต่างกันอย่างมาก หากไม่เกิดจากมิติเวลาเเล้วล่ะก็คงจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมาก่อนเรานับแสนปี " 

   หยางเฟยส่ายศีรษะไปมา ครุ่นคิดต่อไป " เช่นนั้นการที่เรามีพลังเวทระดับพระเจ้านั้นยังคงไม่พอที่จะสู้กับโครนอสได้ จำเป็นต้องมีพลังลมปราณระดับพระเจ้า ไม่แปลกใจเลยที่พระเจ้ามังกรจะพ่ายแพ้ต่อโครนอส โครนอสมีพลังเวทและลมปราณ การที่มีเพียงพลังลมปราณจะสามารถสู้กับผู้ที่มีพลังทั้งสองได้? อีกอย่างการที่ฟู๋หมี่เยว่มีหอกแห่งเทรียมอยู่ในมือ แสดงว่าโครนอสเคยลงมายังพิภพนรกสินะ และการที่นางมีของๆโครนอสได้นั้นจำเป็นต้องมีความสัมพันธ์กันบางอย่าง? แต่มันคืออะไรล่ะ"

หยางเฟยจ้องมองไปยังหวินหนานเทียน ในตอนนี้ฟู๋หมี่เยว่อยู่กับเขา เขาไม่จำเป็นต้องกังวลว่านางจะหนีไป " เอาล่ะข้าเข้าใจเรื่องทั้งหมดแล้ว นับว่าเป็นข้อมูลที่มีค่ามากเลย "

หวินหนานเทียนก้มศีรษะกล่าวขึ้น " องค์เหนือหัว ในตอนี้ท่านมีดวงตาของโครนอสแล้ว และยังเชื่อมต่อกับมันอย่างสมบูรณ์แบบ ซึ่งต่างจากตัวข้าเป็นอย่างมาก ในตอนนี้ท่านมีพลังไม่ต่างจากโครนอสเลย ได้โปรดโค่นล้มโครนอสแล้วปกครองแดนสวรรค์ของเหล่าทวยเทพด้วยเถอะ "

ด้วยผลของการเป็นอันเดธ หวินหนานเทียนจึงภักดีต่อหยางเฟย และในความรู้สึกก็ยังไม่เปลี่ยนไปทั้งหมด เขาอยากจะให้หยางเฟยฆ่าโครนอสและปกครองสวรรค์แทน ซึ่งหน้าที่นั้นควรจะเป็นเขา แต่ในตอนนี้หน้าที่นั้นควรจะเป็นของจ้าวแห่งความตายเสียมากกว่า

" ข้าเข้าใจความรู้สึกของเจ้า และถึงแม้เจ้าจะไม่บอกข้า ข้าก็ต้องทำอยู่แล้ว " หยางเฟยไม่ได้เห็นใจหวินหนานเทียนแต่อย่างใด แต่เพราะเขาเกิดมาอยู่บนจุดสูงสุดของสรรพสิ่ง คนที่ควรจะมองจากเบื้องบนมานั้นควรจะมีแค่เขาคนเดียวเท่านั้น!!










 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

1,139 ความคิดเห็น

  1. #1062 GrFl4D (@kalaya0147) (จากตอนที่ 155)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:38
    ฆ่ามันนน ชิงดวงตาอีกข้างมาเยย 5555
    #1062
    0