กำเนิดเทพเจ้าปีศาจที่ต่างโลก(นิยายแต่ง)

ตอนที่ 124 : ยอมรับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,416
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    13 เม.ย. 60

" พวกเราตกลง " พวกนางทั้งสามกล่าวออกมาในทันทีโดยมิต้องคิดให้มากความ ในสายตาของพวกนาง โครงกระดูกตนนี้จะนับเป็นเช่นไรได้ เป็นได้เพียงมดปลวกในสายตาของพวกนางเท่านั้น
 
 ต่อหน้าระดับการบ่มเพราะ 'เซียน' ถือได้ว่าแข็งแกร่งรองลงจากจ้าววิหารเท่านั้น พวกนางจึงไม่เห็นใครอยู่ในสายตา นอกจากหยางเฟยเท่านั้น 

หยางเฟยยิ้มแล้วกล่าว " ดี! เช่นนั้นข้าจะเป็นกรรมการให้เอง " 

 กล่าวจบสะบัดแขนเสื้อครานึง ลานประลองถูกสร้างขึ้นเป็นลานสี่เหลี่ยม ล้อมรอบไปด้วยสนามพลังปราณเป็นเกาะกำบัง ไม่ให้พลังเล็ดรอดออกไป  
หากไม่มีสนามพลังปกป้องละก็ สวนดอกไม้ที่งดงามแบบนี้ จะทนกับพลังของพวกเขาได้อย่างไร? นี่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า มันจะต้องวอดวายไม่เหลือซากแน่นอน

 หยางหลินเต๋อเดินขึ้นไปด้วยท่าทีสงบ เปลวไฟปีศาจสีแดงในเบ้าตากระพิบยิ่งมองยิ่งชวนขนลุก พวกเขายืน ประจัญหน้ากันและกัน

ปงฟางผิง ปงฟางหยู ปงฟางจี สบตากันและกันจากนั้นซัดฝ่ามือออกไป

ฝ่ามือที่ซัดออกไป เกิดเป็นคลื่นลมที่พัดรุนแรง กอปรด้วย สายฟ้า ลม ไฟ ' มันรุนแรงอย่างมาก 

"ต่อหน้าพลังที่รุนแรงเช่นนี้ ดูซิว่ามันจะทนได้เช่นไร " ปงฟางผิงเอ่ยด้วยความมั่นใจ ต่อพลังที่ใช้ออกไป

หยางเฟยยิ้มแล้วกล่าว " นั่นมันทักษะ ผสานสามธาตุ มันเป็นทักษะระดับสูงของวิหาร ความรุนแรงและพลังทำลายล้างของมันนั้นรุนแรง นี่พวกนางจะจัดการหยางหลินเต๋อในการโจมตีครั้งเดียวเลยงั้นรึ "

สายฟ้าคำรามพร้อมกับสายลมที่รุนแรงกอปรด้วยไฟที่แร้นแรง มันยิ่งกระพือพัดเปลวไฟให้ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งยิ่งขึ้น 

ทักษะของพวกนางคำรามอย่างบ้าคลั่ง พื้นลานประลองสั่นสะท้าน เมื่อมันเคลื่อนผ่าน!

หยางหลินเต๋อยังคงยืนสงบในท่ามือไขว้หลัง

ทันใดนั้นปากของเขาได้เปิดอ้า และพุ่นลมพายุออกไป

เมื่อลมพายุได้ปะทะกับทักษะของพวกนาง ทำให้ทักษะสามผสานที่แข็งแกร่ง ถูกพายุพัดให้สลายหายไปในพริบตา!

ในตอนนี้  ปงฟางผิง ปงฟางหยู ปงฟางจี  มีสีหน้าตกตะลึงอย่างมาก นี่มันเรื่องอะไรกัน เพียงแค่เป่าลม? ทักษะที่แข็งแกร่งที่รวมทั้งสามธาตุกับสลายไป นี่มันเป็นไปไม่ได้ มันต้องเป็นภาพลวงตาอย่างแน่นอน 

" นี่เจ้า เล่นลูกไม้อันใดกัน ทักษะของพวกเราถึงได้หายไป!!" ปงฟางหยูกล่าวด้วยเสียงสั่นๆพร้อมกับหอบหายใจถี่ขึ้น

หยางหลินเต๋อกล่าวว่า " ข้ามิได้เล่นลูกไม้อันใดทั้งนั้น นั่นเป็นเพราะพวกเจ้านั้น อ่อนแอเกินไปต่างหาก ข้าเพียงแค่ระบายลมออกจากปากไปเบาๆเท่านั้น มิคิดว่า มันจะทำให้ทักษะที่ทรงพลังของพวกเจ้าสลายไป แบบนี้เขาเรียกอะไร? อ่อนแอยังไงล่ะ!! "

หยางหลินเต๋อกล่าวด้วยความจริง เพราะต่อหน้าเขาระดับการบ่มเพราะ 'เซียน' นั้นเป็นเหมือนกับเด็กเล็กเท่านั้น เพราะในตอนนี้เขามีการบ่มเพราะอยู่ที่ระดับ  'ราชันย์สงคราม'

 เพราะสิบปีที่ผ่านมาเขาได้ทำการบ่มเพราะระดับพลังอย่างต่อเนื่อง เพื่อที่จะทำตามคำสั่งที่หยางเฟยได้มอบหมาย ในการกำจัดคนต่างๆ ที่ขวางทางเขา ทำให้ตอนนี้ เขามีระดับ  'ราชันย์สงคราม'   ในสายตาของเขา การบ่มเพราะระดับ ' เซียนไม่มีค่าพอจะอยู่ในสายตาเขาด้วยซ้ำ 

" นี่เจ้า!! " ปงฟางหยู เอ่ยด้วยน้ำเสียงโกรธแค้นหยางหลินเต๋ออย่างมาก ที่ทำให้นางต้องอับอายต่อหน้าหยางเฟย ในตอนนี้นางจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนได้ ในฐานะอาวุโสของวิหาร หากใครรู้ เพียงแค่ระบายลมออกจากปาก! ก็ทำลายทักษะของพวกนางได้ มีหวังต้องอยู่ด้วยคำดูถูก แต่ยังดีที่นี่มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่รู้ แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนคือ พวกนางได้แพ้เพียงแค่ลมจากปากเบาๆ นี่มันทำให้พวกนางหัวเสีย พวกนางที่เป็นถึงอาวุโส มีศิษย์สาวกยกย่องมากมาย จะมาเเพ้เช่นนี้ไม่ได้!!

ปงฟางผิง ปงฟางหยู ปงฟางจี ทั้งสามสบสายตากัน บรรยากาศของพวกนางเปลี่ยนไป รอบๆมีพลังปะทุออกมาตลอดเวลา นี่ดูเหมือนว่าพวกนางกำลังจะใช้ทักษะบางอย่าง 

" ดูซิ ว่าเจ้าจะจัดการกับมันได้หรือไม่ " 
ปงฟางจีกล่าวด้วยน้ำเสียงกราดเกรี้ยว
และใช้ออกด้วยทักษะ 'ดวงดาราพิภพระเบิดห้วงอเวจี' 

เมื่อพวกนางใช้มันออกมา ลานประลองยิ่งสั่นสะเทือนกว่าครั้งก่อน!

 ปราณของพวกนาง ถูกบีบอัดจนเป็นดวงดาราขนาดใหญ่ โคจรรอบๆตัวพวกนาง ดวงดาราเป็นสีแดงเพลิง มันดูร้อนแรงและงดงามในเวลาเดียวกัน!

ในตอนนี้พวกนางคือจุดศูนย์กลาง ของดาราที่โคจรรอบๆ มันช่างเป็นภาพที่งดงามและแฝงไปด้วยพลังพอที่จะระเบิดพิภพให้หายไป

มันคือทักษะที่เหนือกว่าระดับสูงหรือทักษะต้องห้าม มันคือทักษะระดับ 'พิภพ' ทักษะแต่ละอย่างนั้นจะเรียงตามความง่ายไปจนถึงระดับยากที่สุดดังนี้ 
ต่ำ' กลาง' สูง' ต้องห้าม' พิภพ' สวรรค์' ทักษะระดับสวรรค์ถือเป็นระดับสูงสุด และฝึกฝนยากที่สุดเช่นเดียวกัน มันคือทักษะที่ไม่มีบนพื้นโลก ไม่มีใครเคยได้ฝึกฝนหรืออะไร ว่ากันว่าเพียงแค่ทักษะเดียวของระดับ สวรรค์ ก็สามารถทำลายทวีปทั้งทวีปให้หายไปในพริบตา 

แต่อย่างไรก็ตาม ทักษะระดับ พิภพ ก็ไม่ใช่ง่ายๆที่จะพบเจอ อย่างเช่น ดวงดาราพิภพระเบิดห้วงอเวจี เป็นทักษะที่ฝึกฝนยากของวิหารแปดดวงดารา ความยากของมันนั้นไม่ใช่จะใครๆก็ฝึกได้ คนคนนั้นจะต้องมีความรู้ความเข้าใจในตัวของทักษะอย่างดี 

และทักษะระดับพิภพนี้ พลังของมันเทียยเท่ากับ หกสะบั้นเศียรอสูรของหยางเฟย เพราะในโลกเก่าของเขานั้นมิเคยมีการจัดระดับ พิภพ หรือ สวรรค์ 
การจัดทักษะในโลกเก่าเขาคือ ต่ำ' กลาง' สูง' ปรมาจารย์' ไร้เทียมทาน'

แต่อย่างไรก็ตาม ทักษะระดับ 'พิภพ' ที่พวกนางได้ใช้
มันกินพลังของพวกนางอย่างมาก เพราะการบ่มเพราะของพวกนางอยู่เพียง 'เซียน' จึงทำให้รับแรงกดดันที่มีมากของทักษะไม่ไหว จึงกระอักเลือดออกมาคำโต แววตาของพวกนางเปลี่ยนเป็นอ่อนล้า

พวกนางเช็ดเลือดที่มุมปาก จากนั้นโบกมือครั้งนึง ดวงดาราเหล่านั้นก็เคลื่อนไหวตามคำสั่ง 

ดวงดาราเหล่านั้นพุ่งมาจากทุกทิศทาง ในตอนนี้มันได้ล้อมรอบหยางหลินเต๋อเรียบร้อยแล้ว

หยางหลินเต๋อกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย " ปล่าวประโยชน์ ต่อหน้าพลังระดับ 'ราชันย์สงคราม' ทักษะแค่นี้ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าหรอก  " 

เพียงน้ำเสียงของหยางหลินเต๋อมันทำให้พวกนางตกตะลึงอย่างมาก ระดับ 'ราชันย์สงคราม' งั้นรึ นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร!! ผู้ที่ไปถึงระดับนั้นได้มีเพียงแต่จ้าววิหารเท่านั้น และพวกนางเทิดทูนเขาราวกับพระเจ้า 

แต่อย่างไรก็ตาม พวกนางก็ต้องยอมรับความจริง เมื่อเห็นหยางหลินเต๋อสะบัดมือเบาๆก็ทำลายทักษะระดับ พิภพได้

"  เขาแข็งแกร่งเกินไป " นี่คือสิ่งที่พวกนางได้รับรู้จากโครงกระดูกตรงหน้า ในการต่อสู้เขายังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่แม้แต่ขยับ และเกาะของเขามันสะท้อนระยิบระยับในเววตาของพวกนาง มันช่างเป็นโครงกระดูกที่งดงามเเเละน่าเกรงขามยิ่งนัก

ภาพของหยางหลินเต๋อ ถูกประทับไปในหัวใจของพวกนาง!

ในตอนนี้หัวใจของพวกนาง มีหยางหลินเต๋ออยู่เรียบร้อย!

" พวกเราขอยอมรับความพ่ายแพ้นี้ ท่านแข็งแกร่งเกินไป เป็นพวกเราเองที่ทนงค์ตนจนเกินไป วันนี้ได้เปิดหูเปิดตานับว่าขอบคุณท่านมาก หากไม่ได้ท่านช่วยชี้แนะ คงจะเป็นกบในกะลาที่มัวแต่คิดว่าแข็งแกร่งรองจากท่านจ้าววิหารเท่านั้น "
พวกนางทั้งสามพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

หยางหลินเต๋อเกาศีรษะแล้วเอ่ย " ทักษะของพวกเจ้านั้นไร้ช่องโหว่ หากข้ามีระดับพลังเท่ากับพวกเจ้าละก็ ข้าคงจะตายไปแล้ว แต่อย่างไรก็ตาม พวกเจ้าจะฝึกแต่ทักษะเพียงอย่างเดียวมิได้ สิ่งสำคัญคือการบ่มเพราะ เมื่อมีการบ่มเพราะที่สูงต่อให้เป็นทักษะที่ธรรมดา ก็จะแสดงพลังออกมามากกว่าทักษะที่พวกเจ้าใช้เมื่อครู่ " 

พวกนางที่ผ่านมานั้นเอาแต่ฝึกทักษะมาตลอดและติดอยู่ในระดับ 'เซียน'มาหลายปีแล้ว เมื่อได้ยินหยางหลินเต๋อเอ่ยเช่นนั้น ก็เข้าใจได้ในทันทีถึงความจริงข้อนั้น

ปงฟางผิง ปงฟางหยู ปงฟางจี กล่าวพร้อมกันว่า " ขอบคุณท่านมากที่ช่วยชี้แนะ พวกเราสามพี่น้องเป็นอย่างที่ท่านว่าจริงๆ หากไม่เป็นการรบกวนละก็ อยากจะชวนท่านมาถามถึง แนวทางการบ่มเพราะในจวนของเรา 
 เพราะพวกเราเองก็ติดอยู่ในระดับนี้มานานมากแล้ว และหวังว่าจะได้รับคำชี้แนะจากท่าน "

 ในตอนนี้พวกนางมองหยางหลินเต๋อต่างไปจากเดิมมาก มันคือความรู้สึกที่เคารพบูชา และบางอย่างที่ทำให้จิตใจของพวกนางสั่นไหว มันคืออะไรกัน 

หยางหลินเต๋อครุ่นคิด " หากเราให้บ้องไผ่แก่พวกนางสักอันสองอัน ใยมิใช่ช่วยเปิดโลกทัศน์ที่กว้างใหญ่ นั่นจะต้องทำให้พวกนางทะลวงระดับไปได้อย่างแน่นอน " 

หยางหลินเต๋อนั้นจริงๆแล้ว เขาเป็นคนที่หวงของของตัวเองอย่างมาก แต่อย่างไรพวกนางก็เป็นคนของหยางเฟยเพราะงั้น เขาจึงไม่เสียดาย หากจะให้ของไม่กี่ชิ้น

เมื่อคิดได้เช่นนั้นหยางหลินเต๋อกล่าว " ตกลง งั้นคืนนี้พวกเจ้ามาหาข้าที่ห้องสิ รับรองว่ามันจะต้องสนุก " 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

1,139 ความคิดเห็น

  1. #1068 Gornteetuch (@Gornteetuch) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:13
    รู้จักแต่โรเบริต์สายควัน
    #1068
    0
  2. #949 FreedomOOO (@Newronnapop) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 03:46
    คนเดียวมันไม่สนุก ต้องมีเพื่อนช่วยเเจม
    #949
    0
  3. #948 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 01:00
    ขอบคุณครับ
    #948
    0
  4. #947 Ilooknon (@Ilooknon) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 23:59
    นิยายเรื้องนี้พาใกล้เข้าไปนอนเล่นในคุกสักพักแหล่ะ
    #947
    0
  5. #946 pichitfeepakpor (@pichitfeepakpor) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 22:49
    ขอบคุณครับสนุกดี
    #946
    0
  6. #945 gmes2743 (@gmes2743) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 22:05
    สนุกไรวะ
    #945
    0
  7. #944 21352 (@21352) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 22:03
    สนุก??
    #944
    0