กำเนิดเทพเจ้าปีศาจที่ต่างโลก(นิยายแต่ง)

ตอนที่ 123 : ไม่ยินยอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    13 เม.ย. 60

หยางเฟยจ้องหยางหลินหลงแล้วเอ่ยว่า " นี่มันคือของติดตัวเจ้ามิใช่รึ เจ้าเอามาให้แบบนี้ จะมิเป็นไรงั้นรึ? เจ้าจะอยู่ได้อย่างไรหากขาดมัน! "
  
 ที่หยางเฟยพูดเช่นนี้เป็นเพราะว่า เขารู้จักหยางหลินเต๋อดี เขานั้นมักจะพบบ้องไผ่ติดตัวเสมอ มันเหมือนกับไอเท็มที่เขาขาดไม่ได้ หากขาดไปเขาคงจะขาดใจตายถึงแม้จะเป็นอมตะ เขาก็เหมือนกับตายทั้งเป็น 

 หยางหลินเต๋อเกาศีรษะพลางผายมือ บ้องไม้ไผ่หลายขนาดก็ลอยอยู่กลางอากาศ แล้วเอ่ยขึ้นว่า " ข้ายังมีมันอยู่อีกหลายอันขอรับ นั่นคืออันที่ข้าทำขึ้นมาเป็นพิเศษ อ๊า....องค์เหนือหัวลองคิดดู หากท่านพ่อของนายหญิงได้ริ้มลอง เป็นอันต้องติดใจอย่างแน่นอน เรื่องนี้ข้ารับประกันได้เลย "

 หยางหลินเต๋อมั่นใจในรสชาติของมันอย่างมาก ทุกๆครั้งที่เขาได้ใช้ มันจะทำให้จิตใจของเขาล่องลอยเเละเบาหวิวเหมือนปุยนุ่น มันเหมือนกับว่าเขานอนอยู่บนเมฆนุ่มนิ่ม และอยู่ในอารมณ์สุนทรีย์ เพราะงั้นของสิ่งนี้จึงเหมาะอย่างยิ่งที่จะมอบให้เป็นของขวัญ นี่คือสิ่งที่เขาคิด

 หยางเฟยถึงกับตกตะลึงเมื่อเห็น บ้องไผ่ที่มากมายของหยางหลินเต๋อ พลางระบายลมจากปากคราหนึ่งแล้วเอ่ยว่า " เว่ยหยาง เจ้าว่าของขวัญชิ้นนี้เป็นยังไง? " 

หลางเว่ยหยางรับบ้องไม้ไผ่มา ครุ่นคิดสักครู่ก่อนจะกล่าวว่า " ข้าคิดว่า มันเยี่ยมมาก ของชิ้นนี้จะต้องถูกใจท่านพ่ออย่างมาก เพราะในนรกนั้นไม่เคยมีของแบบนี้ มันจะเป็นของชิ้นเดียวในนรก ข้าว่าท่านพ่อคงจะหลงรักมันเลย  "

หลางเว่ยหยางสามารถรับรู้ถึงกลิ่นและรสชาติ ของหญ้าเหล่านั้นได้ทันที หากนำมันมาใช้อย่างหยางหลินเต๋อละก็ รสชาติของมันคงจะทำให้พ่อนางเคลิบเคลิ้ม จนลืมเรื่องราวที่นางหนีออกจากบ้านแน่นอน

หยางเฟยระบายลมออกจากปากคราหนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า " เช่นนั้น ข้าจะรับมันไว้ " 

จากนั้นกล่าวอีกว่า " เอาละ อีกเรื่อง การกระจายแก่นกระดูกสลักอักษรเวทย ์ไปถึงไหนแล้ว " 

หยางหลินเต๋อเก็บบ้องไผ่แล้วตอบ " ทางเราได้ทำการอย่างเต็มที่แล้วขอรับ ขอเวลาอีกเพียงไม่นาน มันน่าจะกระจายไปได้ครอบคลุมทั้งโลก "

 หยางเฟยยิ้มแล้วเอ่ย " เช่นนั้นก็ดีเลย เมื่อมันเสร็จ มนุษย์ทุกคนบนโลกจะถูกเปลี่ยนเป็นเมล็ดพันธุ์ เมล็ดพันธุ์แห่งพลัง หรือก็คือ  ศิลานักปราชญ์ "  

แก่นกระดูกสลักอักษรเวทย์คือ การลงเวทย์บนแก่นกระดูก กระดูกแต่ละชนิดจะเชื่อมต่อกันด้วยอักษรเวทย์ เมื่อมันถูกเปิดใช้งาน พลังงานของมันจะเชื่อมต่อถึงกันทุกส่วน และกระจายไปรอบโลก มันจะครอบคลุมทั้งโลก และเปลี่ยนสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนโลก ให้เป็นศิลานักปราชณ์

นี่คือสิ่งที่เขาได้ให้ปราการของเขา ที่กระจัดกระจาย เนื่องจากตอนวาปในตอนนั้น เขาจึงได้นำแก่นกระดูกสลักอักษรเวทย์ ให้ไปกระจายไว้ยังมุมต่างๆของโลก 

และในตอนนี้ ดูเหมือนว่ามันใกล้ถึงเวลาที่จะเริ่มแล้ว


หยางเฟยหยิบบางอย่างออกมาจากแหวนมิติ มันคือตราสัญลักษณ์ของจ้าววิหารแปดดวงดารา 
เขาโยนมันไปให้หยางหลินเต๋อ แล้วกล่าวว่า " นี่คือตราสัญลักษณ์จ้าววิหาร มันจะช่วยเจ้าจัดการสิ่งต่างๆ ที่ยุ่งยากในวิหารได้ " 

หยางหลินเต๋อเก็บมันลงไปในแหวน แล้วกล่าวว่า " ข้าจะทำมันให้เต็มที่ขอรับ " 

หยางเฟยยิ้มพลางเอ่ยว่า " ดี!! เอาละ ข้าจะให้เจ้าได้รู้จักกับอาวุโสของวิหารแห่งนี้ มันคงจะดีกว่าที่พวกเจ้าจะได้รู้จักกันไว้ก่อน ข้าจะเรียกพวกนางมาเดี๋ยวนี้ " 

หยางเฟยเรียกอาวุโสมาสามคน ทุกคนคือผู้หญิงอายุของพวกนางประมาณ หนึ่งพันปี เนื่องจากการบ่มเพราะพลังอยู่ในระดับ เซียน จึงทำให้ใบหน้าพวกนางเต่งตรึงเหมือนกับสาววัยยี่สิบปี

พวกนางทั้งสามมีใบหน้าเหมือนกัน ใช่แล้วพวกนางคือแฝดสาม 
พวกนางสวมอาภรณ์ด้วยผ้าไหมชั้นดี ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเมื่อพวกนางมองหยางเฟย 

แต่ละคนนั้นมีชื่อว่า ปงฟางผิง' ปงฟางหยู' ปงฟางจี'
พวกนางคืออาวุโสของ แผนกลงทันฑ์' แผนกปรุงยา' แผนกยุทธภัณฑ์' 


พวกนางคืออาวุโสที่หยางเฟยไว้ใจที่สุด และพวกนางคือสามเสาหลักที่คอยค้ำจุนวิหาร ความแข็งแกร่งของพวกนาง เป็นรองเพียงแค่หยางเฟยเท่านั้น 

" คำนับท่านจ้าววิหาร " 
ทั้งสามคนประสานมือ แล้วกล่าวเป็นเสียงเดียวกัน
จากนั้นเบนสายตาไปยังหยางหลินเต๋อด้วยแววตาที่รังเกียจอย่างเห็นได้ชัด 

หยางเฟยกล่าว " นี่คืออาวุโสทั้งสาม พวกนางมีฝีมือที่ดีที่สุดในวิหาร
   จากนี้ไปเจ้าจะต้องเป็นคนสั่งการพวกนาง และพวกนางจะรับคำสั่งจากเจ้า " 

" หมายความว่ายังไงหรือ ท่านจ้าววิหาร? "
พวกนางสามคน เอ่ยถามกันเป็นเสียงเดียว

" ข้าจะให้หยางหลินเต๋อ ดูแลวิหารในช่วงที่ข้าไม่อยู่ เขาจะรับรักษาการหน้าที่ ในฐานะจ้าววิหารชั่วคราว " หยางเฟยกล่าวไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

" พวกเราไม่ยอมรับ " 
พวกนางเอ่ยออกมาในทันทีโดยมิต้องคิด นี่จะให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้มาดูแลวิหารงั้นรึ มันเป็นใครกัน! มีเพียงท่านจ้าววิหารคนเดียวเท่านั้นที่จะอยู่ในตำแหน่งนั้นได้ แต่สำหรับโครงกระดูกตนนี้ มันเป็นอะไรที่ไม่คู่ควร!! 

หยางเฟยหันไปมองหยางหลินเต๋อครานึง หยางหลินเต๋อผงกศีรษะเป็นอันเข้าใจในสายตานั้น จากนั้นหันมาพูดกับทั้งสามว่า " เช่นนั้นเอาแบบนี้เป็นไร หากพวกเจ้าสามารถที่จะเอาชนะเขาได้ ข้าจะพิจารณาเรื่องนี้ใหม่ แต่หากว่าพวกเจ้าแพ้ จะต้องยอมรับเขา "

ทั้งสามหันมองหน้ากันแล้วเอ่ยว่า" พวกเราตกลง "
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

1,139 ความคิดเห็น

  1. #941 FreedomOOO (@Newronnapop) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 13:28
    ขอบคุณหลายๆ
    #941
    1
  2. #940 FreedomOOO (@Newronnapop) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 13:27
    ขอบคุณครับ
    #940
    0
  3. #939 JomMuD (@JomMuD) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 10:30
    ขอบคุณครับ
    #939
    0
  4. #938 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 10:05
    ขอบคุณ ครับ
    #938
    0
  5. #936 jakkapat001 (@jakkapat001) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 09:33
    เม้นแรกขอให้ออกตอนใหม่ๆเรวๆบ่อยๆ
    #936
    1