วิมานแสนซน

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 3 ยิงปืนสอง นัท นัฏ ได้นกกี่ตัว? (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    11 ก.ย. 58

                                                                       

                                    ตอนที่ 3 ยิงปืนสอง นัท นัฏ  ได้นกกี่ตัว? (2)

                                                                                          - บึ้ม! -

 

ภายในห้องทำงานของบอสหนุ่ม นัททีนั่งดูข้อมูลที่เพื่อนรักนำมาเสนอเกี่ยวกับงานตกแต่งสำหรับโปรเจ็ค MEGA Hotel and Resort อย่างสนอกสนใจ นัฏฐ์กรณ์เป็นพวกไอเดียบรรเจิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เพื่อนของเขาเหมือนเซเว่นอีเลฟเว่นที่เปิดขายแนวคิดตลอดเวลา

ไอ้หล่อ ดูแล้วเป็นไง เจ๋งหรือเปล่า กันรวบรวมบางส่วนมาให้ดูก่อน ขอทำผังออกแบบ และประเมินวัสดุอีกสักพักหนึ่งแล้วจะมาสรุปให้ฟังอีกที หนุ่มล่ำนั่งหมุนเก้าอี้ที่อยู่หน้าโต๊ะทำงานของเพื่อนรักอย่างอารมณ์ดี มือก็ควงปากกาไปด้วย เวลาคิดงานออกทีไรสารเอ็นดอร์ฟินพลุ่งพล่านชวนนั่งไม่ติดที่ทุกที

อืม... ก็น่าสนใจดี เดี๋ยวเอาเข้าที่ประชุมให้ทีมออกแบบเก็บเป็นข้อมูล แต่ภาพรวมของงานอยากให้สองทีมสรุปร่วมกันก่อนเซ็นสัญญาจัดซื้อจัดจ้างนะไอ้ล่ำ นัททียังคงให้ความสนใจอยู่กับตัวเลขหน้าจอ งานนี้เหมือนเขาลงมือแค่ครึ่งเดียว มีนัฏฐ์กรณ์เพื่อนรักมาร่วมงานเหมือนใช้มือขวามือซ้ายช่วยกันทำงาน

คงต้องเป็นอย่างนั้นถ้าจะให้ทันตามกำหนดเวลา แต่ต้องนั่งทำงานแทบจะหามรุ่งหามค่ำเลยทีเดียว ทีมงานของ MEGA จะร่วมด้วยไหมไอ้หล่อนัฏฐ์กรณ์มองไปรอบๆ ห้องทำงาน เขาสะดุดตากับประตูห้องพักผ่อนของเพื่อนรัก

ไม่มีปัญหา แจ้งในที่ประชุมพรุ่งนี้เลย พนักงานของ MEGA ทำงานด้วยใจทุกคนไม่ต้องห่วง ว่าแต่เกลอเถอะจะมากินนอนด้วยกันไหมนัททีขยิบตาพลางก้มหน้าอ่านข้อความจากโปรแกรมสื่อสารที่แจ้งเตือนเข้ามา

งั้น ขอนอนห้องนั้นนะ เดี๋ยวไปขนเสื้อผ้ามาไว้ที่นี่บ้าง ที่นอนสบายแถมมีแม่บ้านคอยดูแลใครจะไม่มา เสียดายแย่ ว่าไหม?” หนุ่มล่ำตอบรับพร้อมชี้ไปที่ห้องพักผ่อนของนัทที ขอยึดห้องไอ้หล่อเป็นรังนอนเลยก็แล้วกัน

เฮ้ย! อย่ามาเป็นกาฝาก ห้องนั้นไว้ใช้สันทนาการส่วนตัว ถ้าจะต้องมีมารผจญก็ใช่ที่ นัททียกมือปฏิเสธทันที ห้องลับสำหรับกิจส่วนตัว ของแบบนี้ที่ประจำใครที่ประจำมัน อยู่เมืองนอกด้วยกันมาหลายปีถึงแม้จะเช่าอพาร์ทเม้นท์อยู่ร่วมกันแต่ก็แยกห้องนอน ที่ต่างคนก็มีคู่รักไปๆ มาๆ

โอ้... อะไรครับคุณนัทที จะเอาของหวานมากินถึงที่นี่เลยหรือ เดี๋ยวพนักงานในบริษัทเห็นเข้าจะทำเสียภาพลักษณ์บอสหล่อสุดเนี้ยบผู้น่านับถือนะครับนัฏฐ์กรณ์ทำนิ้วชี้กระดิกห้ามไปมา เรื่องธรรมดาของผู้ชายหล่อครบสูตรอย่างนัทที แต่อดเย้าแหย่ไม่ได้

ใครจะมาสู่รู้เหมือนเกลอ กันมีประตูลับขึ้นทางด้านหลัง ว่าแต่เถอะคุณล่ำก็อย่าพามากินเองซะที่นี่นะครับ กระผมขี้เกียจให้น้ำฝนโทรมาซักฟอกนัททีส่ายหน้ากับท่าทีขี้เล่นของเพื่อนรัก คนมีสาระแต่ชอบทำตัวเป็นคนไร้สาระ เขายกหูโทรศัพท์ขึ้นเพื่อโทรออก

นัฏฐ์กรณ์อมยิ้ม เขากับนัททีคุยเล่นกันจนเป็นนิสัย แม้ในเวลาเคร่งเครียดเรื่องงานก็ตามที ชายหนุ่มแก้ต่างความสัมพันธ์ของเขากับเพื่อนในกลุ่มอย่างน้ำฝนทันที ตอนนี้หัวใจเขาว่างเปล่าไร้คนจับจองมานานตั้งแต่เลิกรากับแฟนคนที่สอง

น้ำฝนเธอไม่มายุ่งหรอก ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันอยู่แล้ว กับเกลอละไม่แน่ ลมพัดหวนดีไหม หึๆ

นัททีไม่ทันได้พูดอะไรต่อ ปลายสายก็รับขึ้นเสียก่อน

ครับฟ้า ยังไม่นอนอีกเหรอ.... อืม... ลืมไปคุณไปฝรั่งเศส... ครับ... ยุ่งมากครับ...นัททีสนทนาต่อเนื่องกับปลายสายปล่อยให้เพื่อนหนุ่มเดินไปหยิบเครื่องดื่มที่บาร์น้ำในห้องทำงาน พยักหน้าเชิงขอเครื่องดื่มด้วย ไว้เจอกันครับ ไม่ต้องซื้ออะไรมา... แน่นอนกลับมาแล้วผมจะไปหาทันที... ครับราตรีสวัสดิ์ ฝันดีนะครับนัททีวางสายเพียงครู่ แก้วเครื่องดื่มถูกยื่นให้ เขารับแก้วเครื่องดื่มและยกขึ้นจิบช้าๆ

คนนี้เอาจริง? ว่าที่ หรือ เจ้าที่ นัฏฐ์กรณ์ยกเครื่องดื่มขึ้นจิบพลางมองสบตานัทที ที่แววตาไม่ได้บ่งบอกอารมณ์ใดๆ นัททีถอดแว่นวางบนโต๊ะ ยืนพิงสะโพกสอบที่ข้างโต๊ะทำงาน เขย่าแก้วเครื่องดื่มในมือไปมา นิ่งคิดเพียงครู่

ก็ไม่ยังไง คุยๆ กันไปก่อน คุยกันมาสักพักแล้ว ฟ้าเขาก็สบายๆ ต่างคนต่างยุ่งอยู่กับงานที่รับผิดชอบ นัททีวางแก้วเครื่องดื่มลง เดินอ้อมไปปิดแล็ปท็อปคว้าเสื้อสูทใช้นิ้วเกี่ยวไว้ที่ไหล่ คืนนี้คงจะกลับไปนอนที่บ้าน นั่งคุยงานจนเกือบสว่างกับไอ้ล่ำมาหลายวัน

หนุ่มโสดในฝันอันดับต้นๆ ของวงการไฮโซ แถมช่างเลือกก็เป็นแบบนี้ทุกคนนัฏฐ์กรณ์วางแก้วเครื่องดื่มอีกคน เขาเดินไปหยิบกระเป๋าเอกสาร และม้วนงานออกแบบ พร้อมจะกลับไปพักเช่นกัน ทำงานดึกมาหลายคืน

คนนะไม่ใช่ส้มจะได้หยิบดูหยิบวาง สมัยนี้อะไรๆ ก็ต้องดูดีๆ ดูนานๆ พิจารณาถึงความเหมาะสม รัก อย่างเดียวจะไปพออะไร รักชอบแต่ไม่เหมาะสมคู่ควรก็ไปต่อไปไม่ได้ สำหรับคนอย่างนัทที สโลว์ บัด ชัวร์หนุ่มหล่อเดินนำไปเปิดประตูเพื่อไล่ต้อนแกมบังคับเพื่อนรักให้กลับบ้านเสียที ใครๆ เขาคิดกันหมดแล้วว่าหนุ่มหล่อหนุ่มล่ำคู่หูเพื่อนรักติดกันมากจนน่าสงสัย

ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีหัวใจ เขาไม่ใช่เสื้อผ้าเครื่องประดับ มีเธอมาอยู่ข้างกาย แต่ไม่ใส่ไว้ในใจ ได้แต่พร่ำบอกคำหวานลวงหู แสดงท่าทีว่ารักเพื่อเคลือบเปลือกภายนอกให้เห็นว่ารักกันเหมาะสมกัน แต่เมื่อถามหาความรู้สึกในใจกลับว่างเปล่า ถ้าจะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันโดยไร้ความผูกพันทางใจอย่าทำเลย อย่าเอาสิ่งที่รุ่นพ่อกับแม่ของพวกเรายึดปฏิบัติมาเป็นบรรทัดฐาน ความเหมาะสมนิยมชมชอบจากคนรอบข้าง ทุกคนเพียรสร้างเปลือกนอกให้ดูสวยงามแต่ภายในกลวงโบ๋ กันก็คนหนึ่งที่จะอยู่นอกเปลือก เพราะไม่อยากมีแม่ของลูกเป็นตุ๊กตาคริสตัลที่ใส่ตู้ไว้โชว์ ไม่มีเลือดเนื้อและจิตใจ นัฏฐ์กรณ์ส่ายหน้าพร้อมถอนหายใจ ความคิดของผู้ใหญ่รุ่นพ่อแม่ที่เฝ้าสอนยัดเยียดให้ลูกหลานยึดถือปฎิบัติ

นัททีไม่ได้โต้แย้งอะไร ทุกคนมีสิทธิ์คิดและหาทางไปของตนเอง เขากับนัฏฐ์กรณ์โตมาในครอบครัวที่ใช้ปัจจัยหลายอย่างในการดำเนินชีวิต ความเหมาะสม หน้าตาทางสังคมคือปัจจัยหลัก เรื่องของหัวใจและความรู้สึกไม่เคยบัญญัติในหลักยึดถือของตระกูลผู้มีอันจะกิน  ทั้งสองคนเรียนมาด้วยกันตั้งแต่เล็กจนโต แต่อุปนิสัยในการใช้ชีวิตต่างกัน นัฏฐ์กรณ์นั้นภายนอกดูขี้เล่น ไม่เคร่งเครียดอะไร ปล่อยทุกอย่างให้ดำเนินตามที่จะเป็น พยายามไขว่คว้าบ้างปล่อยวางบ้าง แต่ลึกๆ แล้วนัททีรู้ว่านัฏฐ์กรณ์เป็นนักวางแผน เพื่อนรักมีแผนชีวิตแนวตรรกะของความเป็นจริงผสมผสานกับความเป็นตัวของตัวเอง ไอ้ล่ำรับผิดชอบทุกอย่างตามที่ครอบครัวอยากให้เป็น แต่ก็วางแผนหาทางหนีทีไล่ไว้ก่อนเสมอ และเป็นทางออกให้ทุกคนที่รักพึงพอใจแบบบัวไม่ช้ำน้ำไม่ขุ่น ส่วนตัวเขาเองแม้จะคลุกคลีกับนัฏฐ์กรณ์มาตลอดชีวิต กลับมีทัศนคติใช้ชีวิตที่กลับขั้วกับเพื่อนสนิท เขาเดินตามทางที่บิดามารดาวางทางให้เดิน แต่ทุกก้าวเขาจะทำให้บุพการีได้ย้อนคิดว่าผิดหรือถูกที่บังคับให้เขาทำ ซึ่งส่วนใหญ่เขาจะชนะ และวางก้าวต่อไปในทิศทางที่ได้ถูกกำหนดให้ไว้แล้ว แต่เมื่อลงเท้าตัวเขาจะย้ำน้ำหนักเอง และเอาชนะอีกครั้ง ด้วยแผนการดำเนินชีวิตแบบนี้บิดามารดาจึงจำใจวางตัวออกห่างบุตรชายโดยไร้การควบคุมอีกต่อไป เพราะสุดท้ายนัททีก็สามารถเอาชนะได้ทุกครั้ง แม้จะวางตนอยู่ในกรอบการใช้ชีวิตของบิดามารดาก็ตาม การเอาชนะด้วยการควบคุมเหนือการควบคุม

7:50 ศุกร์แห่งชาติ” ‘รถติดบรรลัยพิมานมุขคิดในใจพลางสอดส่ายสายตาหาทางเบียดออกจากขบวนรถติดเพื่อจะปาดแซงรถยนต์ด้านหน้า เมื่อคืนกว่าจะหลับสนิทก็ล่วงเข้าเวลาตีสาม พิไลวรรณเพื่อนรักนอนกอดเธอร้องไห้สะอื้นไม่หยุด พิมานมุขรู้สึกตัวสลับอาการเคลิ้มหลับตลอดคืน เธอลูบปลอบเพื่อนรักไปโดยอัตโนมัติ ตื่นเช้ามาสาวหมวยสวยเนี้ยบจึงแปลงร่างเป็นแพนด้าหลินปิงไปโดยปริยาย เธอไม่ยอมเป็นหลินฮุ้ยแน่นอน แพนด้าสาวที่คนทั้งประเทศเฝ้ารอดูการฟิตเจอร์ริ่งกับแพนด้าหนุ่มช่วงช่วง ฮึ่ย!

พิมานมุขใช้เวลาในการแต่งตัวนานกว่าทุกวัน เพราะวันนี้มีนัดปล่อยผีกับเพื่อนๆ ในกลุ่ม วันศุกร์แห่งชาติ นิยามของหญิงสาวที่รู้สึกว่าวันนี้เป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตของมนุษย์เงินเดือน

หญิงสาวก้าวลงจากรถกระบะยกสูง ท่าตะกายลงจากเจ้านิลมังกรทำให้ต้องส่ายหน้าทุกครั้งอย่างหงุดหงิดใจ ก็จะอะไรเสียอีก รถญี่ปุ่นคันหรูสีขาวยังจอดอยู่ที่เดิม ที่ที่เคยเป็นของเธอ บนโลกใบนี้จะมีใครทำตัวเป็นนางฟ้าหรือเทวดาใจดีคาบความไปบอกพี่นัฏได้ไหมว่า เขากำลังแย่งของของใครอยู่ และสาวสวยคนนั้นต้องมาลำบากทำท่าคล้ายเล่นกายกรรมอยู่ทุกวัน! 

พิมานมุขหันหลังส่งค้อนพร้อมแลบลิ้นให้กับรถหรูสีขาวหนึ่งทีก่อนเดินเข้าอาคารสำนักงาน และต้องสะดุ้งตกใจขึ้นทันที ว้าย! พี่นัฏยังนั่งอยู่ในรถเขาจะเห็นกิริยาที่เธอทำไหม! เมื่อเพ่งพินิจดูจากระยะไกล สังเกตได้ว่าเจ้าของรถไม่ได้หันมามองตรงที่เธอยืนอยู่ เขากำลังคุยโทรศัพท์อยู่กับใครสักคน ใบหน้าที่ยิ้มปนหัวเราะแถมทำมือใบ้เบี้ยระหว่างคุยอย่างอารมณ์ดี

สงสัยจะโทรรายงานตัวแต่เช้า พิมานมุขพูดกับตัวเองแบบขำๆ ร่างเล็กในชุดทำงานกึ่งชุดท่องราตรีหมุนตัวเดินเข้าอาคาร ไม่ลืมยิ้มทักทายเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ทำท่าตะเบ๊ะทุกคนอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย

นัฏฐ์กรณ์วางสายจากน้ำฝน เขารีบลงจากรถทันที ชายหนุ่มเหลือบเห็นคนตัวเล็กเดินผ่านหน้ารถไวๆ จะไม่สะดุดตาได้ไง ก็แผ่นหลังขาวๆ ในชุดเดรสที่ดูเปรี้ยวเข็ดฟันชวนมองมากๆ ขนาดตัวเล็กขาสั้นยังเดินหายไปเร็วขนาดนี้ ไม่อยากคิดเลยเวลาวิ่งเล่นซนจะไวขนาดไหน ลิงน้อยจอมซนหึ... หึ

พิมานมุขวางกระเป๋าสะพายไว้ในลิ้นชัก เธอเปิดแล็ปท็อปเพื่อทบทวนหัวข้อที่ประชุมไปเมื่อวานนี้ การประชุมที่ยาวต่อเนื่องจนต้องขยายมาจนช่วงเช้าของวันนี้ นิกกี้และมะนาวเดินคุยเข้ามาภายในห้องทำงานอย่างออกรสชาติ หนุ่มนะฮ้าหน้าเกาหลีถือแก้วกาแฟสดมาวางไว้ที่โต๊ะทำงานของหัวหน้าสาว

เจ๊มุก กาแฟสดฮ่ะ วันนี้ลองชิมของนอกห้างหน่อย ร้านหน้าปากซอยรสชาติเขาดีนะ กาแฟดำเย็นไม่ปรุงยิ่งไม่ต้องกังวลถึงรสชาติเลย สามสิบห้าบาทขาดตัว จ่ายก่อนทอนคืนทีหลัง ขอใบละร้อยนะฮะ วันนี้ไม่รับเศษย่อย นิกกี้ยื่นมือไปตรงหน้าพิมานมุข กระดิกปลายนิ้วเร่งให้จ่ายเงินก่อนรับของ

หยิบเองก็แล้วกัน เอาแค่ที่ต้องจ่ายนะ เที่ยวที่แล้วบอกขอหนึ่งร้อย ทำไมใบสีม่วงของเจ๊หายไปล่ะ พิมานมุขก้มอ่านอีเมลพลางหยิบกระเป๋าเงินส่งให้หนุ่มนะฮ้า

อร๊าย! ชะนีแก่ขี้ลืม จะมาปรักปรำนิกกี้ไม่ได้นะฮะ ไม่มีหลักฐานมัดตัวก็พูดไม่ได้ว่าเป็นน้องคนนี้ โน่ว โน่ว โน่ว นิกกี้ส่ายหน้าทำท่ากรีดกราย ยกนิ้วชี้ขึ้นมาทำท่าปฏิเสธอย่างน่าหมั่นไส้

ย่ะ! ไป ไป วางของและรับเงินไปแล้วก็ไปประจำที่ อีกสิบนาทีจะเข้าประชุม วันนี้เริ่มเร็วเลิกเร็วตามกัน ค่ำๆ นี้พวกค้างคาวแม่ไก่อย่างเธอกับเดอะแก๊งจะได้ออกหากิน พิมานมุขไล่ส่ง กำลังยุ่งยากใจกับงานตรงหน้าที่ต้องใช้สมาธิเป็นอย่างมาก นิกกี้เบ้ปากใส่คนหน้ายุ่งหันหลังพยักหน้าเพื่อให้มะนาวที่ยืนมองการปะทะคารมของสองคู่หูอย่างตลกกลับเข้าประจำที่ แต่ก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงสายตาดันไปปะทะกับกล้ามอกขาวๆ ที่มีไรขนอ่อนโผล่พ้นคอเสื้อออกมา หนุ่มนะฮ้าค่อยๆ ใช้สายตาโลมเลียไล่ขึ้นไปเรื่อยๆ ใบหน้าขาวๆ ผิวอมชมพู กับรอยยิ้มอวดฟันขาว ริมฝีปากหยักที่มองแล้วอยากเข้าไปดูด เอ๊ย! ดู อย่างใกล้ชิด

โอ๊ย! คิดถึงหนุ่ม ก็มีมาหาถึงห้องเลย... พี่นัฏต้องการให้นิกกี้รับใช้อะไรฮะ หนุ่มหน้าเกาหลีสปริงตัวออกจากโต๊ะทำงานทันที เขารีบมายืนข้างหนุ่มหล่อด้วยอาการเขิน บิดตัวไปมามองหนุ่มหล่อล่ำตาปรือปรอย

นัฏฐ์กรณ์หุบยิ้มลงเล็กน้อย เหล่มองไปที่โต๊ะของพิมานมุข ซึ่งตอนนี้เงยหน้าขึ้นจากงานที่คร่ำเคร่ง ส่งตายตามองมาแบบสงสัยแกมรำคาญ ชายหนุ่มกวนกลับโดยยักคิ้วให้สองครั้งเชิงยั่วยุอารมณ์อีกฝ่ายอย่างอารมณ์ดี

พี่มาขอกาแฟทาน เผอิญพี่น้อยแม่บ้านไม่อยู่ที่โต๊ะ เขาทำท่าชี้นิ้วไปที่โต๊ะเล็กๆ ข้างห้องเก็บของใกล้ห้องเบอมิวด้า ห้องทำงานของพิมานมุข

โถ! น่าสงสารจัง...เอางี้ฮ่ะ นิกกี้มองสายตาละห้อยรู้สึกสงสารจับใจ หนุ่มนะฮ้าไม่รีรอเดินสะบัดสะบิ้งไปที่โต๊ะของพิมานมุข หยิบแก้วกาแฟสดที่วางไว้โดยไม่ได้รับความสนใจจากเจ้าของ หนุ่มหน้าเกาหลีหมุนตัวกลับพลางกระซิบเบาๆ กับหัวหน้าสาว

เจ๊... เห็นแก่ความสุขข้างหน้าของน้อง ขอก็แล้วกันนะ

นิกกี้เดินไขว้เท้าประหนึ่งนางแบบมาหยุดยืนตรงหน้าของนัฏฐ์กรณ์ที่ยืนมองการกระทำของเขาด้วยความแปลกใจ ชายใจหญิงยื่นแก้วกาแฟพร้อมส่งสายตาหวานอย่างไม่ปิดบัง กาแฟหนึ่งแก้วแลกกับอะไรดีน้า

ถ้าพี่นัฏไม่รังเกียจกาแฟบ้านๆ ก็รับไว้นะฮะ เติมความหวานตามใจชอบเลย รสชาติจากตรงนี้มีไว้ให้พี่ปรุงตามใจฮ่ะ นิกกี้ชักมือกลับเล็กน้อย ก่อนจะส่งแก้วกาแฟให้นัฏฐ์กรณ์อีกครั้ง เขาเอาแก้วกาแฟมากดไว้ที่ตรงหัวใจแบบเขินอาย แล้วยื่นให้ชายหนุ่มพร้อมท่าทางเชิญชวนอย่างไม่ปิดบัง นิกกี้เดอะกามาประทับร่าง

นัฏฐ์กรณ์ไม่ได้รังเกียจอะไร ออกจะขำเสียด้วยซ้ำ คนในห้องนี้น่าสนใจทุกคน เขาพ่นหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ยื่นมือไปรับแก้วกาแฟพลางเหลือบมองข้ามไหล่หนุ่มหน้าเกาหลีไปยังโต๊ะทำงานด้านหลัง เห็นคนตัวเล็กอ้าปากจะพูดบางอย่าง เขาชิงพูดสวนกลับไปก่อนโดยทันที

ขอบคุณนะน้องมุก ที่เลี้ยงกาแฟ กาแฟดำแต่คนเลี้ยงกาแฟใจไม่ดำแถมใจดีสุดๆ คนยิ้มทะเล้นยกแก้วกาแฟขึ้นออกเสียงเบาๆ เชียสร์ แล้วหมุนตัวเดินออกไปทันทีด้วยท่าทางกวนๆ เขาเหล่มองห้องว่างที่ติดกับห้องเก็บของเพียงครู่ จึงเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสาม ป้าน้อยเดินสวนกับชายหนุ่มบริเวณโถงพักบันได หยุดทักทันที

อ้าว คุณนัฏ ป้ากำลังจะเอากาแฟไปเสิร์ฟคุณพอดี แต่ลืมถามว่าคุณจะรับน้ำตาลไหม ป้าน้อยแสดงสีหน้าสงสัย คุณนัฏขอกาแฟทั้งๆ ที่เขามีแก้วกาแฟสดในมือ

ไม่เป็นไรครับป้า ผมรับมาแล้วมีคนใจดีเลี้ยง ขอบคุณครับ นัฏฐ์กรณ์ยกแก้วกาแฟโลโก้ชาวเขาขึ้นอวดแม่บ้านพร้อมรอยยิ้มแสดงความสุข กาแฟที่เขาไปแย่งมาจากลิงน้อยแสบซน ลิงคงไม่ชอบกินกาแฟขมหรอกนะ เขามันคนใจดีอุตส่าห์เห็นแก่มนุษยธรรมยอมเสียสละรับของขมมาดื่มเสียเอง หึๆ

พิมานมุขที่เพิ่งได้สติหลังจากถูกน็อกกลางอากาศ  หญิงสาวกะพริบตาเร็วๆ สองสามครั้งเพื่อคืนสติที่หลุดลอย ไม่รู้จะอธิบายอารมณ์ตอนนี้ว่าอย่างไรดี งง ประหลาดใจ หรือ แค้นใจ โอ๊ย! เมื่อกี้ที่เห็นเป็นคนสัญชาติไทยหรือเวียดนามกันแน่ ทำไมพี่นัฏถึงได้ ยียวน (ญวน) กวนอารมณ์อย่างนี้นะ แล้วเขาจะเดินมาหาเรื่องเธอในห้องทำงานทำไม อุตส่าห์เลือกห้องที่อยู่มุมในสุดเพื่อความสงบแล้วนะ ทำไมเขาถึงไม่แวะที่ห้องปากสว่างเสียก่อน จะได้โดนสาวๆ ห้องโน้นแทะโลมจนเหลือแต่โครงกระดูกให้หล่อนได้สมน้ำหน้าสักที ตาหมีกริซลี่ย์จอมมึน!

8:15 ภายในห้องประชุม นัททีเริ่มประชุมโดยแจ้งให้ทีมออกแบบของพิมานมุขเร่งสรุปรายงาน และวางแผนงานร่วมกับทีม MAXX ของนัฏฐ์กรณ์ให้เสร็จโดยด่วน ทุกคนในโปรเจ็คนี้ต้องกลายเป็นเด็กค่ายกินนอนอยู่ที่บริษัทอย่างน้อยช่วงสองสัปดาห์นี้ บอสหนุ่มแสดงสปิริตโดยร่วมเข้าค่ายด้วย พิมานมุขขานรับการเข้าค่าย กรีดร้องในใจด้วยความตื่นเต้น

กรี๊ด....สวรรค์โปรดสาวมะพร้าวทึนทึกแล้ว แบบนี้ก็ได้เห็นหน้าบอสเจ้าหัวใจตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงน่ะซิ ฝันหวานกำลังจะกลายเป็นจริงแล้ว

ค่ายนี้คงเป็นการร่วมงานระหว่างสองบริษัท เวลาติดปัญหาหรือติดขัดอะไรจะได้พูดคุยปรึกษาได้ตลอดเวลา ทางพวกคุณมีข้อสงสัยอะไรไหม นัททีกล่าวพร้อมมองตาทุกคนเพื่อขอความเห็นครั้งสุดท้าย

นัฏฐ์กรณ์เอ่ยขึ้นหลังจากนั้น ขอห้องว่างชั้นสองเป็นห้องของทีมงานชั่วคราว นัททีนายจะว่าอะไรไหม นิกกี้และมะนาวแตะมือกันอยู่ใต้โต๊ะ ดีใจที่จะได้เห็นทีมงานหล่อๆ ทุกวัน

ก็ได้นะ ห้องนั้นว่างอยู่แล้ว อีกอย่างก็ใกล้ห้องของทีม SWAT สะดวกดีเหมือนกัน นัททีหันไปมองพิมานมุขพร้อมพยักหน้าขอความเห็น หญิงสาวไม่ได้ตอบอะไร กลับนิ่งเงียบและฟังนัททีพูดต่อไป ในใจเธอแอบตำหนิคนตัวโตที่นั่งอมยิ้มข้างๆ บอสหนุ่ม

สะดวกคุยงานไม่เท่าไหร่ แต่สะดวกกวนใจเธอเสียมากกว่า บอสนะบอส ทำไมไม่ยกห้องประชุมเล็กบนชั้นนี้ให้พี่นัฏนะ หมดกันชีวิตสงบสุขของห้องเบอมิวด้า

ตกลงตามนั้นนะครับน้องๆ แต่ไม่ต้องช่วยพี่ตั้งชื่อห้องว่า ตามนั้นนะครับ พี่แค่ใช้ชั่วคราว หึๆ นัฏฐ์กรณ์รีบสรุปแทนนัทที ห้องที่เขาหมายมั่นจะเป็นห้องสุมหัวของทีมงาน แถมเพื่อนข้างห้องยังทำให้การทำงานดูสนุกสุขใจยิ่งขึ้นไปอีก ทุกคนในห้องหัวเราะเฮขึ้นมาพร้อมกัน นัททีส่ายหน้ากับอารมณ์ทะเล้นไม่เลือกของนัฏฐ์กรณ์ ขยันไร้สาระได้ทุกวันจริงๆ ไอ้ล่ำ

การประชุมดำเนินต่อไป ทุกคนผลัดกันนำหัวข้อที่รับผิดชอบมาถกกันเพื่อร่วมสรุปด้วยกันอีกครั้ง สองชั่วโมงผ่านไป ภายในห้องจึงเงียบลง เพราะต่างคนต่างนั่งปรึกษางานกันเป็นกลุ่มเล็กๆ พิมานมุขนั่งอธิบายงานอยู่กับนัทที และนั่งประจันหน้าเข่าชิดกันตามความเคยชิน เรื่องงานที่เคยชินแต่ไม่เคยชินใจสำหรับพิมานมุขสักครั้ง หญิงสาวยังคงใจเต้นแรงทุกครั้งที่นั่งใกล้ชิดบอสเจ้าหัวใจ ความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นใบหน้าของชายหนุ่มที่หลงรักใกล้ๆ ริมฝีปากบางสีชมพูที่ขยับตามการเปล่งเสียง หรือการขยับแว่นเบาๆ ด้วยนิ้วเรียวยาว มันดูน่ารักน่าหลงใหลในสายตาหญิงสาว เวลานี้เหมือนเธอกับเขาอยู่กันสองคนภายในห้อง กลิ่นน้ำหอมที่เธอชอบสูดดม หัวใจดวงน้อยพองฟูลอยละล่องอยู่ตลอดเวลาในห้วงรัก

สาวทึนทึกพยายามคิดว่าจะต้องทำอย่างไรถึงจะแพร่กระแสความรักไปสู่เขาได้ ผู้หญิงธรรมดาๆ ที่จะทำให้ผู้ชายผู้เพียบพร้อมหันมามองบ้าง เวลารักใครสักคนจะต้องทำอย่างไรหนอเขาจึงจะรักตอบ ในนิยายที่หล่อนอ่านเหมือนกับว่าทุกครั้งพระเอกนางเอกจะตกหลุมรักกันทันทีที่สบตากันอย่างไม่มีเหตุผล แต่นั่นเพราะนางเอกในทุกเรื่องสวยตรึงใจพระเอกหรือไม่ก็มีแววตาสะกดพระเอกไว้ตั้งแต่แรกสบตา แล้วผู้หญิงที่ไม่ได้สะสวยอย่างเธอจะต้องเอาอะไรมาสะกดเขาดี ถ้าประมวลตามประสบการณ์ด้านความรักของสาวทึนทึกแล้ว คงไม่แคล้วใช้คุณไสยอย่างน้ำมันพรายกับตุ๊กตาคู่แฝดเป็นแน่แท้ ก็เธอไม่รู้วิธีจริงๆ นี่นา แล้วอย่างไรกัน จะทำยังไงดี ช่วงเวลาทองสองอาทิตย์นี้หล่อนจะพลาดไม่ได้ สงสัยคืนนี้เจอเพื่อนๆ ในกลุ่มต้องไปล้วงเอาเคล็ดลับมาเสียที ถามจากปากผู้ชายด้วยกันน่าจะได้อะไรเด็ดๆ มาบ้าง สาวทึนทึกคิดอย่างมีความหวัง

ยัยมุกเอ๋ย งานนี้ตัดเชือกอนาคตสาวทึนทึกฮอร์โมนใกล้หมดอายุอย่างเธอแล้ว หญิงสาวคิดในใจพร้อมกับเพ่งส่งกระแสจิตไปที่บอสหนุ่ม ที่กำลังสนใจอยู่กับงานที่นำเสนอ

นัททีรู้สึกเหมือนมีกระแสอะไรสักอย่างวิ่งมาตัดที่ขั้วหัวใจ กระแสความรู้สึกรุนแรงที่เหมือนจะเตือนว่าเขากำลังไม่ปลอดภัย!

นัฏฐ์กรณ์สังเกตเห็นแววตามุ่งมั่นของแม่ลิงน้อยแสนซนอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากพักสายตาจากงานออกแบบ แต่ดันไปสะดุดกับสายตาของคนตัวเล็กเสียก่อน แววตาที่มีรัศมีความอันตรายแบบซนๆ บางอย่าง เขายิ้มมุมปาก

ผู้หญิงแปลก คิดอย่างไรแสดงออกทางสายตาหมดชายหนุ่มนึกสนุกปากจึงส่งเสียงทักไปยังเพื่อนหนุ่มที่นั่งก้มหน้าใช้สมาธิกับงาน ไอ้หล่อ พรุ่งนี้บอกพี่น้อยหาโหลใส่น้ำมาไว้ที่ห้องประชุมสักหลายๆ ใบนะ เขาทำมือประกอบบอกขนาดโหล ส่งสายตาทะเล้นไปให้คนสองคนที่หัวโต๊ะ

จะเอาไปทำอะไร นัททีก้มหน้าดูงานกับพิมานมุขทันทีที่พูดจบ

เอามาใส่ลูกปลา ห้องนี้มีปลากัด จ้องกันนานมากจนคิดว่าน่าจะตกลูกในไม่ช้า ชายหนุ่มหลิ่วตามองพิมานมุข ซึ่งตอนนี้ใบหน้าเริ่มแดงด้วยความอายที่มีคนเห็นเธอใช้สายตาอ่านกินบอสหนุ่มเจ้าหัวใจ

ไร้สาระ! ไอ้ล่ำพูดเล่นไม่เลิก ไป จะเที่ยงแล้วไปหาข้าวกินกัน วันนี้ไม่ขอรับข้าวกล่องบรรณาการจากทีม MAXX นะ เปลี่ยนรสชาติกับสถานที่บ้าง นัททีพูดพลางมองตาพิมานมุข ส่ายหน้าเชิงบอกว่าอย่าไปใส่ใจกับนัฏฐ์กรณ์ ผู้บริหารที่มากด้วยสาระในการทำงาน แต่พยายามจะทำตัวเป็นคนไร้สาระไปวันๆ

แล้วที่จะเปลี่ยนรสชาติ อยากเปลี่ยนจากหวานๆ มาเป็นเผ็ดดุหรือเปล่าไอ้หล่อ ระวังนะจะแสบท้อง เดี๋ยวหาว่าล่ำไม่เตือน นัฏฐ์กรณ์ยังยั่วเย้าไม่เลิก เพราะอยากเห็นปฏิกิริยาของคนสองคนหัวโต๊ะ

เออ เปลี่ยนไปกินเผ็ดบ้างก็ดี ส้มตำลาบอุดร ร้านอยู่ถัดไปอีกสองซอย รสชาติดี เคยไปกินกับทีมมุกบ่อยๆ ฝ่ามือของนัททีดันที่ข้อศอกของคนตัวเล็กด้านข้างเบาๆ เชิงให้รีบลุกออกไปทานข้าว เพราะไอ้เพื่อนล่ำท่าทางจะกวนอารมณ์ยาว

พิมานมุขโกรธและอายอย่างยิ่ง เธอเป็นมดแดงแฝงพวงมะม่วงอยู่หลายปี มาวันนี้มีคนมือซนจะมาตีให้รังมดที่เพียรสร้างไว้อย่างแนบเนียนข้างผลมะม่วงให้ร่วงหล่น หญิงสาวส่ายหน้าช้าๆ พูดให้กำลังใจกับตัวเอง

ไม่หรอก... ไม่ ความรู้สึกของเธอไม่ได้อ่านง่ายขนาดนั้น พี่นัฏต้องแกล้งเธอแน่ๆ ยัยมุกอย่าไปยอมรับจนกว่าเธอจะได้กินมะม่วง! ปากอิ่มเล็กขยับโต้ตอบโดยทันที

ร้านนี้เขารู้ใจคนทานค่ะ แต่ต้องไปทานให้เขาเห็นหน้าสักพักจนเป็นลูกค้าประจำ คนมาใหม่เดินทะเล่อทะล่าเข้าไปอาจจะเจอดี ถ้าบรรยายรสชาติไม่เป็นสับปะรด พิมานมุขยิ้มยั่วกลับอย่างไม่ลดละ มาชนกับเธอซิ สู้ไม่ถอยอยู่แล้ว

อืม พี่เพิ่งรู้ว่าเราจะไปทานสับปะรดกันไม่ใช่ส้มตำ งั้น... ไป ไปครับ เปลี่ยนเป็นรสเปรี้ยวอมหวานบ้างก็ดี เผื่อจะถูกใจใครบางคน นัฏฐ์กรณ์หลิ่วตาไปที่นัทที จงใจให้พิมานมุขสังเกตได้

พิมานมุขโกรธน่าแดงสลับเขียว อยากจะบิดเนื้อพี่นัฏให้หลุดนักเชียว คนอะไรกวนอารมณ์เป็นที่สุด แล้วทำไมพิมานมุขน้องสาวเสือเมฆแห่งอัมพวาต้องตกเป็นเหยื่อของตาหมีกริซลีย์ด้วย

โอย วันนี้อยากกินเสือร้องไห้ที่ร้านส้มตำ... โฮพิมานมุขครางในใจ

พักเที่ยงในวงส้มตำ พิมานมุขไม่ลืมที่จะสั่งเสือร้องไห้ หนึ่งในเมนูที่วันนี้ที่ต้องกินปลอบใจตัวเอง นับวันความสงบสุขในการทำงาน และสวัสดิภาพชีวิตรักของเธอจะถูกเขย่าให้คลอนแคลนจาก พี่นัฏ หมีกริซลี่ย์ พ่วงฉายาเต่าขับรถ Accord!’ คนที่มาแย่งทุกอย่างในชีวิต ทั้งที่จอดรถ ช่วงเวลาแทะโลมบอสเจ้าหัวใจ หรือแม้จะเป็นกาแฟดำร้านอร่อยที่ทั้งถูกและดี พี่นัฏดูจะเป็นคนทำมาหากินเก็บเกี่ยวสาระจากผู้อื่นตลอดเวลา แต่เวลาเขาย่อยสาระในชีวิตออกมากลับเป็นเรื่องไร้สาระแบบละเอียดยิบ สงสัยต้องส่งดวงไปถามหมอช้างอีกสักครั้ง ไหนว่าปีนี้จะเฮง เฮงซวยสิไม่ว่า

นัททีเป็นคนไม่ทานเผ็ด แต่ชอบรสชาติออกหวานตามฉบับคนไทย อาหารวันนี้ นัฏฐ์กรณ์ขอเป็นคนกำกับรสชาติให้ป้าไหมเจ้าของร้านส้มตำฉายา ครกตูดระเบิด เขาสั่งห้ามนัททีเปิดปากช่วยออกความคิดเห็นเรื่องสั่งอาหาร เพราะหนุ่มล่ำหมายมาดว่าจะให้รายการอาหารออกมาเป็นสับปะรดให้ได้ รสชาติที่ได้ถึงออกมาตรงใจป้าไหม กับฉายาของเจ้าของร้านอย่างไม่มีผิดเพี้ยนจะรสอะไรล่ะ เผ็ดตะบี้ตะบันเป็นบ้า

ป้าไหมแวะเวียนมาไต่ถามอย่างเอ็นดูแกมเป็นห่วงเป็นพักๆ นัฏฐ์กรณ์ที่รับประทานอาหารไปตัวก็แดงเถือกขึ้นเรื่อยๆ เขาปาดเหงื่อที่ไหลย้อยมือเป็นระวิง แต่ไม่วายยิ้มและพูดเอาใจป้าเจ้าของร้านตลอดเวลาที่เดินมาสอบถามเรื่องรสชาติอาหาร

อร่อยมากครับป้า รสชาตินี้แซบถูกใจ สงสัยจะได้มาเป็นขาประจำครับ

นัททีมองอย่างเป็นห่วง เขาอยู่เมืองนอกกับไอ้ล่ำมาตั้งนาน เพื่อนรักกินพริกนับเม็ดได้ ทุกทีเห็นชอบรสชาติเปรี้ยวอมหวาน นึกแล้วก็ขำปนสมน้ำหน้า เล่นสงครามต่อความกับใครไม่เล่น ไอ้ล่ำดันไปกระตุกหนวดเสือสาว พิมานมุขดูตัวเล็กบอบบางก็จริง แต่แม่สาวน้อยคนนี้เขายกย่องให้เป็นสาวน้อยมหัศจรรย์ อะไรก็ได้เธอสามารถทำได้หมด งานเป็นเอกปากเป็นโท  ผู้รับเหมาต่อกี่รายๆ คิดสอยของสูง (ม้าก) เจอสาวน้อยของเขายิงกระสุนตัดขั้วหัวใจทุกราย แม่เสือสาวปืนโหด

พิมานมุขแอบขำ มนุษย์มะเขือเทศปากฮอทดอก ก็จะใครที่ไหนพี่นัฏของน้องๆ นั่นแหละ ตัวแดงเถือก ปากบวมเป่ง เล่นกับใครไม่เล่น มาแหย่เสือสาวใกล้สูงวัยแถมกลัดมันบวกความเผ็ด! อยากเป็นสับปะรดใช่ไหม เจ้าแม่ทีม SWAT จัดให้ไม่ต้องร้องขอให้เสียเวลา เธอแอบกำชับป้าไหมว่า นัฏฐ์กรณ์พ่อหนุ่มปากหวานของป้าชอบทานเผ็ดมาก (มวาก) เขาเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก คิดถึงรสชาติไทยอีสานแซบๆ ให้ป้าไหมจัดให้หน่อย เอาแบบวีไอพีซุปเปอร์สตาร์ไปเลย ป้าแกออกจะดีใจ นานทีแกจะได้จัดเต็มไม้เต็มมือ จัดไปพริกแห้งเผ็ดสะเด็ดสองกำมือไม่มีเม้ม ฮ่าๆๆ! บึ้ม!


                                              - มะ-แลง-วัน-ทอง

ห้องประชุมในช่วงบ่ายน่าจะเป็นสถานที่สำหรับแอบเล่นซ่อนตาดำหลังอาหารมื้อเที่ยง แต่ผิดคาดภายในห้องตอนนี้มีแต่เสียงหัวเราะเบาๆ ของพิมานมุข คนเดียวที่ออกจะสะใจกับภาพที่เห็นตรงหน้า ส่วนคนอื่นๆ ต่างพากันสงสารนัฏฐ์กรณ์ เขานั่งฉีกยิ้มแคบๆ สลับเป่าลมออกจากปากเพื่อระบายความแสบร้อนที่ยังไม่ลดน้อยลงเลย ตอนนี้ชายหนุ่มรู้สึกว่าปากของตนเองทั้งชา และเหมือนว่าจะบวมพองออกมาคล้ายลูกโป่ง แม่ลิงน้อยแสนแสบฝากไว้ก่อนเถอะ คนพลาดท่าเสียทีพยายามใช้ผ้าห่อน้ำแข็งที่ป้าน้อยหามาให้เพื่อประคบลดอาการแดงเห่อรอบๆ ริมฝีปาก นัททีลอบมองและส่งยิ้มขำๆ ไปให้พิมานมุข เขายกนิ้วโป้งกดไลค์ให้สาวน้อยมหัศจรรย์ของเขา นานๆ ทีไอ้ล่ำจะถูกดัดหลังแบบแสบร้อน

19:00  ห้องจัดเลี้ยงคาราโอเกะ ย่านแหล่งแสงสีใจกลางกรุงเทพฯ

พิมานมุขก้าวลงจากรถพลางกดโทรศัพท์โทรหาเพื่อนรัก สองวันมานี้พิไลวรรณดูสดชื่นขึ้นมาก ถ้าไม่รวมอาการหน้าซีด เบื่ออาหาร และอาเจียนในช่วงเช้าของทุกวัน อาการที่เจ้าตัวให้เหตุผลว่าคงเกิดจากภาวะเครียด และลำไส้แปรปรวน พิมานมุขได้แต่บอกให้เพื่อนรักรีบไปพบแพทย์ และพยายามทำใจให้สดชื่น ฉะนั้นวันนี้เธอจึงคะยั้นคะยอให้เพื่อนสาวออกมาเปิดหูเปิดตาพบปะพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกับกลุ่มเพื่อน กิจกรรมทำให้เพลิดเพลินจนลืมความเครียด 

พิไลวรรณในชุดแซกสีดำเน้นรูปร่าง สีของชุดขับผิวขาวเหลืองให้ดูผุดผ่องชวนมอง หญิงสาวเดินส่งยิ้มเข้ามากอดรวบเอวพิมานมุขที่รอท่าอยู่บริเวณปากทางเข้าร้านอาหารหรู 

เป็นไงพิไล วันนี้ทำอะไรบ้าง หวังว่าคงไม่นั่งซึมทำมิวสิควีดีโอซึ้งอยู่ที่ห้องนะ ข้าวต้มกับไข่ผัดแฮมที่ฉันทำเตรียมไว้เมื่อเช้าพอกินได้ไหม พิมานมุขยิ้มเอาใจออดอ้อนเพื่อนสาวอยากให้คนหน้าอมทุกข์สดชื่น และยิ้มได้

จ้ะ ขอบใจนะ พิไลวรรณยิ้มหม่น พยายามฝืนปรับสีหน้าให้เป็นปรกติ หญิงสาวทั้งสองพากันเดินกอดเอวเข้าไปในร้านอาหาร โดยมีสายตาคมคู่หนึ่งเฝ้าสังเกตอยู่ก่อนแล้วตั้งแต่ทั้งสองได้พบกัน

ภายในห้องคาราโอเกะพลพรรคนักฝึกร้องต่างเลือกเพลงคาราโอเกะอย่างเฮฮา พิมานมุขนั่งอยู่กลางวงสนทนาที่ตอนนี้ทุกคนเริ่มครึ้มอกครึ้มใจ จากเครื่องดื่มผสมของมึนเมา พิไลวรรณนั่งหลบอยู่มุมโซฟาภายในห้อง นิ่งมองเพื่อนร่วมรุ่นที่มีความสุขจากการรวมตัวกัน ตั้งแต่เรียนจบทุกคนกว่าจะรวมตัวกันได้ต้องนัดกันล่วงหน้าเป็นไตรมาส เพราะต่างแยกย้ายกันไปทำงานและมีครอบครัว จะพบกันบ้างตามงานแต่งของเพื่อนคนโน้นเพื่อนคนนี้ที ไม่ก็งานเลี้ยงคืนสู่เหย้าของคณะ อารมณ์ที่แปรปรวนไม่เลือกสถานที่ทำให้น้ำตาเริ่มรื้นขึ้นมาจากขอบตา อาจเป็นเพราะเพลงบ้าๆ ที่ป่านแก้วและพิมานมุขเลือกมาทีเดียว หญิงสาวใช้หลังมือปาดน้ำตาไวๆ รีบลุกเดินออกจากห้องทันทีเพื่อไปล้างหน้าล้างตา เธอไม่อยากให้เพื่อนๆ ซักไซ้ถึงสาเหตุ

พิไลวรรณเดินเรื่อยๆ มาหยุดยืนรับอากาศบริสุทธิ์บริเวณสวนดอกไม้เล็กๆ ด้านหลังห่างจากห้องจัดเลี้ยงพอสมควร ใต้ต้นดอกลีลาวดีกลิ่นหอมที่พิไววรรณเคยเกลียดเพราะกลิ่นชวนเศร้าเหมือนชื่อเดิมของมัน แต่ยามนี้ทำไมกลิ่นของดอกไม้หอมจัง ยิ่งยืนสูดกลิ่นนานๆ ท้องที่เคยปฏิเสธอาหารกลับร้องเตือนอาการหิว หญิงสาวเงยหน้ามองกลีบดอกลีลาวดีสีขาวแซมเหลืองที่มีหยดน้ำค้างเกาะหลังจากฝนหยุดตกได้ไม่นาน ในใจย้อนนึกถึงอ้อมกอดอุ่นของใครคนหนึ่ง มือบางกำลังจะเอื้อมไปเด็ดดอกไม้ที่หมายตาไว้ พลันฝ่ามือใหญ่ส่งนิ้วเรียวยาวเอื้อมมาช่วยเด็ดแทน

หลบหน้าหลบตากัน คิดว่าจะไม่เจอกันไปตลอดชีวิตหรือไงครับกวางน้อยเจ้าของเสียงทุ้มต่ำแต่หวานนุ่ม ทักทายพร้อมเก็บดอกไม้ไว้ในมือ

พิไลวรรณหันตามที่มาของเสียงทันที พลันทำให้รู้สึกเวียนวูบ เธอทรุดเข่าลงเล็กน้อย แต่อ้อมกอดจากด้านหลังช่วยพยุงเอาไว้เสียก่อน ผู้มาใหม่กระซิบที่ริมใบหูของหญิงสาว

หนีพี่มาจนหมดแรงเลยหรือ รู้อย่างนี้พี่แอบเอาโซ่ล่ามไว้ดีกว่าเจ้าของอ้อมกอดอุ่นพยายามตัดพ้ออย่างออดอ้อน พิไลวรรณรับรู้ถึงเจ้าของอ้อมกอดในวินาทีที่เขามาพยุงร่างเธอเอาไว้ คนที่อยากจะเกลียดไปตลอดชีวิต คนที่เธอไม่คิดที่จะรั้งอิสระของเขาเอาไว้ คนที่เหมือนเป็นเส้นขนานกับเธอ และเขาตามมาเจอจนได้ เพียงขอเวลาอีกสักหน่อย เธอเกือบจะพาตนเองออกจากเปลือกแห่งความทุกข์ และความคาดหวังได้อยู่แล้วเชียว

พิ... พิ... คิดว่าเราไม่น่าจะต้องเจอกันอีกนะคะพี่เมฆ เพราะหมดธุระต่อกันแล้ว น้ำตาที่พยายามกลั้นฝืนบัดนี้มันทลายออกมาแล้ว พิมานเมฆเลื่อนมือที่กอดบริเวณเอวบางมาจับที่หัวไหล่ของคนขี้แย ที่ตอนนี้ร่างบางกำลังสั่นเทาและก้มหน้าร้องไห้ฟูมฟาย

น้องพิเป็นอะไรไปครับ ถ้าจะบอกว่าไม่มีธุระกับพี่อีกต่อไปก็คงใช่ เพราะระหว่างเราไม่เคยมีธุระต่อกัน แววตาดุดันแต่แฝงความห่วงใยเอ็นดูรักใคร่มองสบที่ดวงตากลมโตที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา น้ำตาเจ้ากรรมที่ไหลไม่ขาดสายเหมือนถูกกดปุ่มหยุดผลิตไปชั่วขณะ อารมณ์ของพิไลวรรณเปลี่ยนไปทันทีเมื่อสิ้นคำพูดของพิมานเมฆ การเปลี่ยนแปลงกะทันหันทำให้พิมานเมฆถึงกับตั้งตัวไม่ทัน กวางน้อยของเขาสะบัดตัวดิ้นออกจากอ้อมกอดอุ่นทันที

ดี! ไม่มีธุระก็ขอตัวค่ะ พิจะกรวดน้ำคว่ำขันกันวันนี้เลย ลาก่อน! ลาตลอดกาล ใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาแสดงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด อารมณ์โกรธปนน้อยใจ ทำให้ทุกคำพูดดูห้วนและกระแทกกระทั้นในความรู้สึก

พิมานเมฆหัวเราะในลำคอ หึๆ อารมณ์เปลี่ยนเร็วจริงนะทูนหัว ที่พี่บอกว่าเราไม่เคยมีธุระต่อกัน เพราะธุระหมายถึงต้องทำให้เสร็จ แต่พี่ยังไม่อยากเสร็จกับเราครั้งเดียวนี่ครับ กวางน้อยจมูกแดงแสนงอน เขาเอื้อมไปบีบจมูกของหญิงสาวที่ตอนนี้แดงเหมือนลูกเชอร์รี่อย่างหมั่นเขี้ยว บทเธอจะงอนก็น่าจับมาจูบ เวลาหวานก็น่าจับกดและปลุกปล้ำ แม่กวางน้อยในอุ้งมือเสือเมฆ

ไม่ค่ะ ธุระไม่มี และจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก พิขอพูดสั้นๆ ให้เข้าใจง่ายๆ นะคะ อย่าให้ต้องโมโหกันเลย พิไลวรรณเปลี่ยนขั้วอารมณ์อีกครั้ง ครานี้เริ่มมีอาการเดือดดาล แม้ในใจก็สงสัยอารมณ์ของตัวเองอยู่เหมือนกัน

โมโหแล้วจะทำอะไรพี่ได้ครับ จำไม่ได้หรือว่าพี่น่ะเป็นฝ่ายกระทำก่อนทุกครั้ง หลังจากนั้นจึงค่อยเป็นฝ่ายถูกกระทำ หึๆคนเจ้าเล่ห์แววตาเจ้าชู้คว้าร่างบางที่หน้าอกเต็มตึงมากอดอีกครั้ง เขาพยายามลูบหลังเอาใจให้เธอหายโกรธ

พิไลวรรณรู้สึกหมั่นไส้คนหน้ามึนที่ทำไม่รู้ไม่ชี้กับสิ่งที่เขาก่อไว้ คนที่รอให้ไปรับผิดชอบอีกตั้งสองคน

โอ๊ย! พิบอกว่าจบก็คือจบค่ะ ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันทั้งนั้น แล้วนั่นเอาดอกไม้ของพิมาด้วย พิไลวรรณเอื้อมมือไปคว้าดอกลีลาวดีในมือชายหนุ่ม และเคี้ยวมันต่อหน้าต่อตาพิมานเมฆ ก็เธอโมโหแบบหาคนลงไม่ได้ ว่าแต่ทำไมดอกลีลาวอร่อยจัง! หอมด้วย เอื๊อก! อยากกินอีก

พิมานเมฆยืนมองการกระทำของหญิงสาวด้วยอารมณ์หลากหลาย เขาได้แต่งง ตั้งแต่เลยเถิดเป็นพี่น้องข้ามขั้นกันมา ไม่ว่าคนตรงหน้าจะทำอะไร แสดงออกอย่างไรก็ดูน่ารักไปเสียหมดในสายตาเสือเมฆ กวางน้อยสุดที่รัก

เฮ้อ! เสร็จกัน คาสโนวาโดนลบลาย แต่ใครจะสน แค่ง้อคนตรงหน้ามานอนกอดได้ทุกคืนเสียก่อน ที่เหลือค่อยว่ากัน หึๆเสือหนุ่มพยายามฉุดกระชากลากจูบกวางน้อยอยู่พักใหญ่ แต่สาวสวยอกอวบอิ่มตรงหน้าไม่ได้แสดงท่าทีอ่อนลงเลย พิมานเมฆจึงจำใจถอยทัพกลับไปเสียก่อน โดยกำชับว่าน้องสาวข้ามขั้นอย่างพิไลวรรณต้องรับโทรศัพท์ทุกครั้งที่โทรไป

พิมานมุขเดินออกมาตามเพื่อนสาว เนื่องจากพิไลวรรณหายไปนานจนน่าเป็นห่วง คนตัวเล็กเดินมาจนเห็นหนุ่มสาวคู่หนึ่งคล้ายทะเลาะกันอยู่ไกลๆ แต่ยังไม่ทันเดินไปอยู่ในระยะที่พอมองเห็นใบหน้าคนทั้งคู่ ทั้งสองก็แยกจากกันเสียก่อน ฝ่ายชายเดินหายไปทางลานจอดรถ ส่วนฝ่ายหญิงก็หลบเข้าห้องน้ำไป  เมื่อเดินมาถึงบริเวณหน้าห้องน้ำ เธอจึงเห็นพิไลวรรณเดินสวนทางออกมา

อ้าว พิไลเห็นหายไปนานเลยมาตาม...เป็นห่วง

อืม... เอ่อ... นั่งนานไปหน่อย... ไป ไป ฉันหิวข้าวแล้ว ร้านนี้เขามีเมนูบุปผาจำแลงด้วยใช่ไหม ว่าจะสั่งมาลองชิมซะหน่อย พิไลวรรณเดินจูงมือพิมานมุขไปโดยเร็ว เพราะกลัวเพื่อนสาวจับพิรุธได้

 

23:00 ทุกๆ คนในห้องเริ่มได้ที่ พิมานมุขรู้สึกมึนเล็กน้อย ส่วนพิไลวรรณเธอสั่งเมนู บุปผาจำแลงมาชิมเป็นจานที่หก!

ไอ้มุก วันนี้นับๆ แล้วในกลุ่มที่ยังโสดและสด น่าจะเหลือแค่พวกแกสองคน มุกเจ้าแม่ไอที และสาวสวยพิรี้พิไร ช่วยเร่งหน่อยเหอะ กลัวของจะหมดอายุว่ะเพื่อนหนุ่มที่เคยไล่เตะก้นกันมาตั้งแต่ยังเป็นน้องปีหนึ่งของคณะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้

แล้วนายจะให้เราทำยังไง ก็คนมันยังไม่เจอ ที่ใช่ก็มีแววชวด พิมานมุขดันเครื่องดื่มในแก้วของคู่สนทนาใส่ปากให้เชิงประชด รู้สึกหงุดหงิดใจกับเหล่าผู้ชายก๊วนนี้ ตอนเป็นเฟรชชี่เธอเคยมีหนุ่มนอกคณะมาจีบ พวกมันดันหวงของรีบปกป้องเชิงบอกว่าเหล่าหญิงสาวคือสมบัติคณะ แต่ตอนนี้พอเข้าสู่ช่วงเวลาของสาวสูงวัย พวกมันดันออกแนวคิดเร่งให้รีบเลหลังของออกไปเสียอย่างนั้น ฮึ่ย! เวรกรรมของสาววิศวะ

ไอ้มุกที่แกเฝ้าเป็นมดแดงแฝงพวงมะม่วงนี่เปลี่ยนเลยเปลี่ยน ไม่เวิร์คอย่างแรง แฝงไปแฝงมา ไอ้มะม่วงสุกดันขั้วหลุดหล่นไปให้สุนัขรับประทานซะงั้น สาวตุ้ยนุ้ยลูกสองพูดเสริมจากประสบการณ์จริงที่ผ่านมา

เออ! เห็นด้วย เป็นมดแดงแล้วอดแ...ก ก็เปลี่ยนเป็น แมง-วัน-ทองมันเสียเลย เพื่อนอีกคนเสริม

มะ-แลง-วัน-ทอง ช้าๆ ชัดๆ ไอ้เป็ด ฟังแล้วได้ยินแค่ วันทอง หมดกัน แล้วไอ้แมลงวันทองนี่คืออะไรวะ เพื่อนหนุ่มต้นคิดเลหลังเพื่อนสาววัยทึนทึกถามด้วยความสนใจ

ก็แมลงวันทอง มันจะตามติดผลไม้ที่มีกลิ่นหอมไปทุกที่ พอเจอปุ๊บก็เจาะปั๊บ ได้ลูกในไม่ช้า เป็ดเพื่อนอีกคนยกมือลูบท้องเพื่อนสาวที่พ่วงตำแหน่งภรรยาข้างกาย มุกนี้เขาใช้แล้วเห็นผล เฝ้าตามติดไปเจาะให้สำเร็จ ไม่นานแมลงน้อยฟักตัวในพุงกลมอย่างที่เห็น

ออ.. เก็ท เข้าใจเลยไอ้มุกแกจำไว้ รับรองผลโดยไอ้เป็ดกับนิ เห็นไหมป่องอย่างที่เห็น เพื่อนชายสองคนต่างชนแก้วอวยพรให้เพื่อนสาววัยฮอร์โมนใกล้หมดอายุ ส่งเสริมให้สาวทึนทึกเริ่มปฎิบัติการแมลงวันทองนักเจาะ

พิมานมุขครางเบา พยายามท่องไว้ในใจ ตามติดไปทุกที่ พอสบโอกาสปุ๊บ ให้เจาะปั๊บ...


>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>


ฝาก E-BOOK  วิมานแสนซน และ วิมานแสนซน ฉบับรวมภาคพิเศษ1 ด้วยค่ะ

วางแผงแล้วที่ MEBMARKET





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

123 ความคิดเห็น