ลำดับตอนที่ #7
คืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
ลำดับตอนที่ #7 : -EP7 ในคืนที่หิมะตกโปรยปรายแต่หัวใจกลับอบอุ่น
เสียงอาบน้ำในห้องน้ำดังเล็ดลอดออกมาในห้องนอนขณะที่คริสกำลังนอนเล่นอยู่บนเตียงนุ่มของชานยอลขนาดเตียงของชานยอลแม้จะไม่ใหญ่โตกว้างขวางเหมือนที่นอนของคริส แต่มันก็น่านอนและดูอบอุ่นไม่น้อย
คริสนอนมองกวาดตาไปรอบๆห้อง....ชานยอลคงจะอยู่ที่นี่มานานแล้วเหมือนกัน..เขาเองไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของชานยอลเท่าไรนัก....ในห้องนอนของชานยอลมีกลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวของชานยอลอยู่ในนั้น มันเป็นกลิ่นน้ำหอมจางๆที่เขาชอบใช้...บนโต๊ะเครื่องแป้งของชานยอลบนนั้นไม่มีสินค้าราคาแพงอย่างที่คริสเคยใช้...เป็นถึงผจก.ส่วนตัวฉันทำไมใช้แต่ของบ้านๆแบบนี้...เขานอนคิดไปพลางๆในใจ...ในขณะที่คริสกำลังมองอะไรเพลินๆในห้อง หูก็พลันได้ยินเสียงชานยอลหมุนลูกบิดประตูออกมาจากห้องน้ำ เขาจึงแกล้งหลับตาลงเหมือนคนที่กำลังพักผ่อนและนอนหลับสนิท...
ชานยอลลอบมองไปที่ใบหน้าของคริสด้วยความระแวง และเขาก็รู้สึกโล่งใจที่คริสนอนหลับไปแล้ว...แม้คืนนี้เขาต้องนอนในห้องนอนเดียวกับคริสแต่เขาก็ไม่ขึ้นไปนอนบนเตียงนั้นกับคริสด้วยแน่ๆ....หลังจากชานยอลเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาก็ค่อยๆเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อหยิบฟูกบางๆมาปูที่พื้นด้านล่าง เขายอมนอนหนาวโดยไม่มีผ้าห่มซักผืนคงจะดีกว่าต้องขึ้นไปนอนบนเตียงกับคริส
...ไออุ่นจากพื้นห้องนอนที่บ้านของเขาที่ติดเครื่องทำความร้อนไว้ น่าจะช่วยให้ร่างกายของเขาอบอุ่นขึ้นมาได้บ้างในคืนที่มีหิมะตกเบาบางอย่างนี้....
ชานยอลเดินไปปิดไฟที่ผนังห้องพร้อมกับเปิดไฟโคมเล็กๆตรงหัวเตียงทิ้งไว้...เขาล้มตัวลงนอนที่พื้นด้วยความรู้สึกอ่อนเพลีย...อุตส่าห์ได้กลับมานอนบ้านทั้งทีแต่ต้องมานอนที่พื้นเพราะซุปเปอร์สตาร์ตัวแสบที่นอนอยู่บนเตียงเขา...
ชานยอลนอนตะแคงหันหน้ามาทางคริสที่กำลังหลับตาอยู่.....เขาเผลอมองใบหน้าของคริสโดยไม่รู้ตัว...ดวงตาคมของคริสปิดสนิทโดยมีขนตายาวเป็นแพรทาบทับลงมา...คิ้วได้รูปของคริสมันดูสวยดีเวลาที่เจ้าของของมันกำลังหลับพักผ่อนอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้...จมูกโด่งเรียวเป็นสันรับกับปากที่ได้รูปของคริสมันทำให้เขาดูหล่อสมบูรณ์ตามแบบฉบับคาริสม่า...ไม่แปลกที่ใบหน้าอย่างคริสจะมีแต่คนใฝ่ฝันถึง...ทั้งคนในและนอกวงการก็หวังที่จะได้เป็นคู่ควงของเขาจนบางทีชานยอลมักจะปวดหัวบ่อยๆกับสายโทรศัพท์ที่โทรเข้ามาเพื่อขอคุยกับคริสในเรื่องธุระส่วนตัว....
สมองของชานยอลคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนมาถึงเหตุการณ์ที่คริสจูบเขาในห้องน้ำเมื่อเช้า.......บ้าจริง...ผมจะคิดเรื่องนี้ทำไมเนี่ย...ชานยอลพยายามข่มตาให้นอนหลับลงเพื่อลืมภาพนั้น..แต่พอเขาหลับตาลงก็ยังคงปรากฎภาพที่คริสกำลังจูบกับเขาในห้องน้ำในโรงแรมอย่างดูดดื่ม...
ชานยอลพลิกตัวช้าๆโดยหันหลังให้คริส คงจะดีถ้าเขาไม่ต้องนอนมองหน้าคริสแบบนี้...วันนี้เขาอาจจะเหนื่อยมากไป
จนทั้งสมองและความคิดของเขามันปั่นป่วน...
"นอนไม่หลับเหรอ...แล้วทำไมไม่ขึ้นมานอนบนเตียงกับฉัน"
คริสลืมตาตื่นขึ้นมาและเอ่ยพูดกับชานยอลที่นอนอยู่ตรงพื้นด้านหน้าของเตียงซึ่งไม่ห่างจากเขามากนัก
"เปล่า....นอนที่พื้นมันไม่ถนัด...นายหลับไปแล้วไม่ใช่เหรอ"
ชานยอลยังคงนอนหันหลังให้คริสและขยับท่านอนให้ร่างกายของเขาดูสบายขึ้น..
"ถ้าฉันมานอนบ้านนายแล้วทำให้นายลำบากละก็........ขอโทษด้วย"
คำขอโทษของคริสแผ่วเบาและเขาก็พูดคำนั้นไม่เต็มเสียงนัก คำขอโทษที่น้อยคนนักจะได้ยินจากปากของคริสคนที่แสนจะทนงตัวคนนี้......
"ขอโทษฉันเหรอ?....ตายละ นี่ฉันหูฟาดไปหรือเปล่า...นายเป็นคนดีกับเขาก็เป็นเหรอคริส"
ชานยอลพลิกตัวหันมามองหน้าคริสด้วยความประหลาดใจ...คริสพูดขอโทษกับเขาเป็นด้วยหรือนี่คริสสำนึกผิดจริงๆหรือเขาแกล้งทำกันแน่...
"อือ...ฉันขอโทษ ให้ฉันนอนที่พื้นเองดีกว่าชานยอล อย่าทำให้ฉันรู้สึกผิดที่รบกวนนายเลย"...
คริสลุกขึ้นจากเตียงของชานยอลและตั้งท่าจะลงมานอนที่พื้น...ชานยอลเอ่ยห้ามเขาไว้ด้วยความตกใจ..เขารู้ดีว่าคริสเคยใช้แต่ชีวิตที่สุขสบาย พื้นห้องนอนของเขาก็แข็งๆและที่ฟูกนี่มันก็แทบไม่ได้ให้ความอบอุ่นอะไรแก่ร่างกายของเขาเลย.....
"นายไม่ต้องหรอกคริส นอนบนเตียงเถอะ ฉันนอนที่พื้นได้" ... ชานยอลลุกขึ้นมานั่งเช่นกันหลังจากที่คริสลงมาที่พื้นและนั่งตรงด้านล่างข้างๆกับเขา..
"งั้นนายก็ต้องขึ้นไปนอนบนเตียงกับฉัน" คริสพูดพลางรวบข้อมือบางของชานยอลดึงเขาขึ้นมาบนเตียงเพื่อมานอนด้วยกัน...
"อย่าให้ฉันดูเป็นคนเลวร้ายในสายตาใครนักเลย...มาอาศัยนอนบ้านเขาแล้วเจ้าของห้องต้องลงไปนอนที่พื้นแบบนี้"
คริสแสร้งพูดด้วยแววตาสำนึกผิดเป็นนัยๆแววตาเศร้าๆของคริสที่ดูน่าเห็นใจ.....ตอนนี้เขาไม่ต้องการให้ชานยอลลงไปนอนที่พื้นหากเขาใช้คำพูดแรงๆกับชานยอลอีกก็จะกลายเป็นทะเลาะกันและชานยอลคงไม่ยอมขึ้นมานอนบนเตียงดีๆแน่แต่ถ้าน้ำเสียงแข็งกร้าวของเขาแปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงอ่อนโยนแบบนี้ ชานยอลอาจจะยอมใจอ่อน...
ชานยอลขึ้นมานั่งอยู่บนเตียงพร้อมๆกับที่มีร่างของคริสนั่งอยู่ข้างๆเขาตัดสินใจแล้วว่าจะนอนบนเตียง..กับคริสในคืนนี้ หวังว่าคงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น...จริงๆแล้วผมอาจจะนึกกลัวและคิดมากไปเองก็ได้...ชานยอลเหลือบมองหน้าคริสที่ตอนนี้นอนเอนกายลงไปบนเตียงด้วยท่าทีปกติแล้ว..คืนนี้คริสคงเหนื่อยมากในการต้อนรับแขกเหรื่อในงานเป็นพันๆคน...เขาคงไม่มีกระจิตกระใจจะกลั่นแกล้งอะไรผมอีก...
ชานยอลนอนเอนกายลงข้างๆคริสและทั้งสองร่างก็อยู่ในผ้าห่มผืนใหญ่ผืนเดียวกัน...คืนนี้อากาศข้างนอกค่อนข้างหนาวเย็นเนื่องจากหิมะที่กำลังโปรยปราย...เกล็ดหิมะเล็กๆเกาะตรงขอบหน้าต่างและมีไอบางๆที่บานกระจกนั้น...ชานยอลนอนมองมันสักพักในขณะที่คริสหลับตาลงแล้ว...และชานยอลเองก็ค่อยๆหลับตาลงเช่นกัน..
หมอนข้างใบยาวคั่นอยู่ตรงกลางระหว่างคริสและชานยอล........ในขณะที่ชานยอลใกล้จะหลับและสติกำลังจะดำดิ่งเข้าสู่ภวังค์ เขาก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสบางอย่างที่กำลังเลื่อนขยับหมอนข้างใบนั้นออกไปจากข้างกายเขา....คริสค่อยๆพลิกตัวช้าๆและสวมกอดชานยอลไว้ในอ้อมแขนแกร่ง...ชานยอลลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ...และมองไปที่ใบหน้าของคริสที่กำลังหลับตาพริ้ม..
นี่เขากอดผมโดยไม่รู้ตัวหรืออะไรกันแน่......เสียงหัวใจของชานยอลเริ่มเต้นถี่แรงขึ้นเรื่อยๆเขาพรูลมหายใจออกมาและพยายามข่มตาให้หลับต่อ ....คริสอาจจะหลับไปแล้วและเผลอกอดผมก็เป็นได้นั่นคือความคิดที่ชานยอลกำลังปลอบใจตัวเองให้หายจากความกังวล....
ในระหว่างที่ชานยอลกำลังตื่นเต้นและข่มตาให้หลับลง คริสก็ค่อยๆแกล้งหรี่ตาขึ้นมาข้างนึงเพื่อมองดูอาการของชานยอลตอนนี้....เขาอมยิ้มออกมาบางๆ การนอนกอดชานยอลข้างๆนี่มันอบอุ่นชะมัด...คริสยังคงได้ใจกับการกระทำของตนเองเมื่อชานยอลยังคงนอนนิ่งไม่ไหวติงแบบนั้น...เขาใช้ปลายจมูกโด่งๆของเขาซุกไซร้หอมไปที่แก้มนวลใสของชานยอลเบาๆจนชานยอลต้องลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง...
"คริส!นี่นายจะทำอะไร!" ... ชานยอลผลักแขนเขาออกด้วยความตกใจและเริ่มมีอาการหวาดระแวง ดวงตากลมโตของชานยอลเบิกกว้างขึ้นเมื่อเขาโดนคริสหอมแก้มในเวลานี้และในห้องนอนนี้ก็มีเพียงเขาแค่สองคน..
"ไม่ได้จะทำอะไร....อากาศมันหนาว นอนกอดนายแล้วมันอุ่นดี" คริสลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มละมุนที่เขามอบให้ชานยอลทั้งทางสายตาและจากมุมปากของเขา
"นายกลัวฉันเหรอชานยอล...เรื่องนั้นมันไม่ได้น่ากลัวซะหน่อย" ....คริสยังคงพูดแกล้งชานยอลที่นอนอยู่ข้างๆเขาต่อ...
"นะ นะ นาย..ไม่ต้องมาพูดเลย..ฉันไม่ได้กลัวอะไรทั้งนั้นละ จะนอนก็นอนไปได้แล้ว" ดวงตากลมโตของชานยอลเลิ่กลั่กและพยายามอย่างมากที่จะเก็บอาการกลัวและตื่นเต้นของเขาจากทางสายตาในตอนนี้
"บ้านนี้มันเป็นบ้านของฉัน...มีอะไรฉันก็แค่วิ่งไปเรียกแม่ แค่นั้น.."
ชานยอลยังคงพูดพร่ำด้วยความกังวลใจคำพูดที่ดูเหมือนเด็กๆที่กำลังหาทางออกให้กับตัวเองและก็เหลียวมองคนที่พอจะเป็นที่พึ่งเขาได้นั่นก็คือแม่ของเขา..
คริสได้ยินชานยอลพูดจบ..ก็ลุกขึ้นมานั่งหัวเราะชานยอลตัวงอ...เสียงหัวเราะของคริสตอนนี้มันเหมือนกับเขากำลังดูรายการทางโทรทัศน์ที่มันตลกมาก...ชานยอลคิดเรื่องจะวิ่งไปฟ้องแม่ได้อย่างไร เขาโตแล้วนะไม่ใช่เด็กๆ...อายุขนาดนี้ในเรื่องแบบนี้ยังมีคนที่คิดจะวิ่งไปฟ้องแม่อีกเหรอ...
"ชานยอล ฮ่าๆๆ นี่นายคิดจะวิ่งไปฟ้องแม่จริงๆเหรอถ้าฉันทำอะไรนาย นายนี่มันน่ารักจริงๆ"
คริสนั่งมองไปที่ใบหน้าของชานยอลที่มันสะท้อนแสงไฟโคมสีส้มอ่อนๆตรงหัวเตียง...ใบหน้าของชานยอลที่ดูใสซื่อบริสุทธิ์ ดวงตากลมโตของเขายังมองมาที่คริสด้วยความไม่เข้าใจว่าการที่เขาจะวิ่งไปฟ้องแม่มันขำมากตรงไหน...
"นายจะบอกแม่เรื่องของเราจริงๆเหรอชานยอล..."
คริสพูดพลางจับจ้องไปที่ใบหน้าของชานยอลที่นอนนิ่งอยู่อย่างนั้นด้วยสายตาเจ้าเล่ห์....
"ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าคืนนี้นายจะร้องหาแม่นาย...หรือจะร้องเรียกแต่ชื่อของฉันกันแน่"
*****มีบางฉากไม่เหมาะสมแก่เยาวชน โปรดติดตามฉากที่หายไปได้ในทวิตเตอร์ของ @skullaeey ใน Fav นะคะ***** เมนชั่นถามหาฉากที่หายไปได้ค่ะ :D อยากสครีมแทคนี้ในทวิตได้เลยนะคะ #Secretofsuperstar ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมและให้กำลังใจค่ะ รักๆ ^^
คริสนอนมองกวาดตาไปรอบๆห้อง....ชานยอลคงจะอยู่ที่นี่มานานแล้วเหมือนกัน..เขาเองไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของชานยอลเท่าไรนัก....ในห้องนอนของชานยอลมีกลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวของชานยอลอยู่ในนั้น มันเป็นกลิ่นน้ำหอมจางๆที่เขาชอบใช้...บนโต๊ะเครื่องแป้งของชานยอลบนนั้นไม่มีสินค้าราคาแพงอย่างที่คริสเคยใช้...เป็นถึงผจก.ส่วนตัวฉันทำไมใช้แต่ของบ้านๆแบบนี้...เขานอนคิดไปพลางๆในใจ...ในขณะที่คริสกำลังมองอะไรเพลินๆในห้อง หูก็พลันได้ยินเสียงชานยอลหมุนลูกบิดประตูออกมาจากห้องน้ำ เขาจึงแกล้งหลับตาลงเหมือนคนที่กำลังพักผ่อนและนอนหลับสนิท...
ชานยอลลอบมองไปที่ใบหน้าของคริสด้วยความระแวง และเขาก็รู้สึกโล่งใจที่คริสนอนหลับไปแล้ว...แม้คืนนี้เขาต้องนอนในห้องนอนเดียวกับคริสแต่เขาก็ไม่ขึ้นไปนอนบนเตียงนั้นกับคริสด้วยแน่ๆ....หลังจากชานยอลเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาก็ค่อยๆเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อหยิบฟูกบางๆมาปูที่พื้นด้านล่าง เขายอมนอนหนาวโดยไม่มีผ้าห่มซักผืนคงจะดีกว่าต้องขึ้นไปนอนบนเตียงกับคริส
...ไออุ่นจากพื้นห้องนอนที่บ้านของเขาที่ติดเครื่องทำความร้อนไว้ น่าจะช่วยให้ร่างกายของเขาอบอุ่นขึ้นมาได้บ้างในคืนที่มีหิมะตกเบาบางอย่างนี้....
ชานยอลเดินไปปิดไฟที่ผนังห้องพร้อมกับเปิดไฟโคมเล็กๆตรงหัวเตียงทิ้งไว้...เขาล้มตัวลงนอนที่พื้นด้วยความรู้สึกอ่อนเพลีย...อุตส่าห์ได้กลับมานอนบ้านทั้งทีแต่ต้องมานอนที่พื้นเพราะซุปเปอร์สตาร์ตัวแสบที่นอนอยู่บนเตียงเขา...
ชานยอลนอนตะแคงหันหน้ามาทางคริสที่กำลังหลับตาอยู่.....เขาเผลอมองใบหน้าของคริสโดยไม่รู้ตัว...ดวงตาคมของคริสปิดสนิทโดยมีขนตายาวเป็นแพรทาบทับลงมา...คิ้วได้รูปของคริสมันดูสวยดีเวลาที่เจ้าของของมันกำลังหลับพักผ่อนอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้...จมูกโด่งเรียวเป็นสันรับกับปากที่ได้รูปของคริสมันทำให้เขาดูหล่อสมบูรณ์ตามแบบฉบับคาริสม่า...ไม่แปลกที่ใบหน้าอย่างคริสจะมีแต่คนใฝ่ฝันถึง...ทั้งคนในและนอกวงการก็หวังที่จะได้เป็นคู่ควงของเขาจนบางทีชานยอลมักจะปวดหัวบ่อยๆกับสายโทรศัพท์ที่โทรเข้ามาเพื่อขอคุยกับคริสในเรื่องธุระส่วนตัว....
สมองของชานยอลคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนมาถึงเหตุการณ์ที่คริสจูบเขาในห้องน้ำเมื่อเช้า.......บ้าจริง...ผมจะคิดเรื่องนี้ทำไมเนี่ย...ชานยอลพยายามข่มตาให้นอนหลับลงเพื่อลืมภาพนั้น..แต่พอเขาหลับตาลงก็ยังคงปรากฎภาพที่คริสกำลังจูบกับเขาในห้องน้ำในโรงแรมอย่างดูดดื่ม...
ชานยอลพลิกตัวช้าๆโดยหันหลังให้คริส คงจะดีถ้าเขาไม่ต้องนอนมองหน้าคริสแบบนี้...วันนี้เขาอาจจะเหนื่อยมากไป
จนทั้งสมองและความคิดของเขามันปั่นป่วน...
"นอนไม่หลับเหรอ...แล้วทำไมไม่ขึ้นมานอนบนเตียงกับฉัน"
คริสลืมตาตื่นขึ้นมาและเอ่ยพูดกับชานยอลที่นอนอยู่ตรงพื้นด้านหน้าของเตียงซึ่งไม่ห่างจากเขามากนัก
"เปล่า....นอนที่พื้นมันไม่ถนัด...นายหลับไปแล้วไม่ใช่เหรอ"
ชานยอลยังคงนอนหันหลังให้คริสและขยับท่านอนให้ร่างกายของเขาดูสบายขึ้น..
"ถ้าฉันมานอนบ้านนายแล้วทำให้นายลำบากละก็........ขอโทษด้วย"
คำขอโทษของคริสแผ่วเบาและเขาก็พูดคำนั้นไม่เต็มเสียงนัก คำขอโทษที่น้อยคนนักจะได้ยินจากปากของคริสคนที่แสนจะทนงตัวคนนี้......
"ขอโทษฉันเหรอ?....ตายละ นี่ฉันหูฟาดไปหรือเปล่า...นายเป็นคนดีกับเขาก็เป็นเหรอคริส"
ชานยอลพลิกตัวหันมามองหน้าคริสด้วยความประหลาดใจ...คริสพูดขอโทษกับเขาเป็นด้วยหรือนี่คริสสำนึกผิดจริงๆหรือเขาแกล้งทำกันแน่...
"อือ...ฉันขอโทษ ให้ฉันนอนที่พื้นเองดีกว่าชานยอล อย่าทำให้ฉันรู้สึกผิดที่รบกวนนายเลย"...
คริสลุกขึ้นจากเตียงของชานยอลและตั้งท่าจะลงมานอนที่พื้น...ชานยอลเอ่ยห้ามเขาไว้ด้วยความตกใจ..เขารู้ดีว่าคริสเคยใช้แต่ชีวิตที่สุขสบาย พื้นห้องนอนของเขาก็แข็งๆและที่ฟูกนี่มันก็แทบไม่ได้ให้ความอบอุ่นอะไรแก่ร่างกายของเขาเลย.....
"นายไม่ต้องหรอกคริส นอนบนเตียงเถอะ ฉันนอนที่พื้นได้" ... ชานยอลลุกขึ้นมานั่งเช่นกันหลังจากที่คริสลงมาที่พื้นและนั่งตรงด้านล่างข้างๆกับเขา..
"งั้นนายก็ต้องขึ้นไปนอนบนเตียงกับฉัน" คริสพูดพลางรวบข้อมือบางของชานยอลดึงเขาขึ้นมาบนเตียงเพื่อมานอนด้วยกัน...
"อย่าให้ฉันดูเป็นคนเลวร้ายในสายตาใครนักเลย...มาอาศัยนอนบ้านเขาแล้วเจ้าของห้องต้องลงไปนอนที่พื้นแบบนี้"
คริสแสร้งพูดด้วยแววตาสำนึกผิดเป็นนัยๆแววตาเศร้าๆของคริสที่ดูน่าเห็นใจ.....ตอนนี้เขาไม่ต้องการให้ชานยอลลงไปนอนที่พื้นหากเขาใช้คำพูดแรงๆกับชานยอลอีกก็จะกลายเป็นทะเลาะกันและชานยอลคงไม่ยอมขึ้นมานอนบนเตียงดีๆแน่แต่ถ้าน้ำเสียงแข็งกร้าวของเขาแปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงอ่อนโยนแบบนี้ ชานยอลอาจจะยอมใจอ่อน...
ชานยอลขึ้นมานั่งอยู่บนเตียงพร้อมๆกับที่มีร่างของคริสนั่งอยู่ข้างๆเขาตัดสินใจแล้วว่าจะนอนบนเตียง..กับคริสในคืนนี้ หวังว่าคงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น...จริงๆแล้วผมอาจจะนึกกลัวและคิดมากไปเองก็ได้...ชานยอลเหลือบมองหน้าคริสที่ตอนนี้นอนเอนกายลงไปบนเตียงด้วยท่าทีปกติแล้ว..คืนนี้คริสคงเหนื่อยมากในการต้อนรับแขกเหรื่อในงานเป็นพันๆคน...เขาคงไม่มีกระจิตกระใจจะกลั่นแกล้งอะไรผมอีก...
ชานยอลนอนเอนกายลงข้างๆคริสและทั้งสองร่างก็อยู่ในผ้าห่มผืนใหญ่ผืนเดียวกัน...คืนนี้อากาศข้างนอกค่อนข้างหนาวเย็นเนื่องจากหิมะที่กำลังโปรยปราย...เกล็ดหิมะเล็กๆเกาะตรงขอบหน้าต่างและมีไอบางๆที่บานกระจกนั้น...ชานยอลนอนมองมันสักพักในขณะที่คริสหลับตาลงแล้ว...และชานยอลเองก็ค่อยๆหลับตาลงเช่นกัน..
หมอนข้างใบยาวคั่นอยู่ตรงกลางระหว่างคริสและชานยอล........ในขณะที่ชานยอลใกล้จะหลับและสติกำลังจะดำดิ่งเข้าสู่ภวังค์ เขาก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสบางอย่างที่กำลังเลื่อนขยับหมอนข้างใบนั้นออกไปจากข้างกายเขา....คริสค่อยๆพลิกตัวช้าๆและสวมกอดชานยอลไว้ในอ้อมแขนแกร่ง...ชานยอลลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ...และมองไปที่ใบหน้าของคริสที่กำลังหลับตาพริ้ม..
นี่เขากอดผมโดยไม่รู้ตัวหรืออะไรกันแน่......เสียงหัวใจของชานยอลเริ่มเต้นถี่แรงขึ้นเรื่อยๆเขาพรูลมหายใจออกมาและพยายามข่มตาให้หลับต่อ ....คริสอาจจะหลับไปแล้วและเผลอกอดผมก็เป็นได้นั่นคือความคิดที่ชานยอลกำลังปลอบใจตัวเองให้หายจากความกังวล....
ในระหว่างที่ชานยอลกำลังตื่นเต้นและข่มตาให้หลับลง คริสก็ค่อยๆแกล้งหรี่ตาขึ้นมาข้างนึงเพื่อมองดูอาการของชานยอลตอนนี้....เขาอมยิ้มออกมาบางๆ การนอนกอดชานยอลข้างๆนี่มันอบอุ่นชะมัด...คริสยังคงได้ใจกับการกระทำของตนเองเมื่อชานยอลยังคงนอนนิ่งไม่ไหวติงแบบนั้น...เขาใช้ปลายจมูกโด่งๆของเขาซุกไซร้หอมไปที่แก้มนวลใสของชานยอลเบาๆจนชานยอลต้องลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง...
"คริส!นี่นายจะทำอะไร!" ... ชานยอลผลักแขนเขาออกด้วยความตกใจและเริ่มมีอาการหวาดระแวง ดวงตากลมโตของชานยอลเบิกกว้างขึ้นเมื่อเขาโดนคริสหอมแก้มในเวลานี้และในห้องนอนนี้ก็มีเพียงเขาแค่สองคน..
"ไม่ได้จะทำอะไร....อากาศมันหนาว นอนกอดนายแล้วมันอุ่นดี" คริสลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มละมุนที่เขามอบให้ชานยอลทั้งทางสายตาและจากมุมปากของเขา
"นายกลัวฉันเหรอชานยอล...เรื่องนั้นมันไม่ได้น่ากลัวซะหน่อย" ....คริสยังคงพูดแกล้งชานยอลที่นอนอยู่ข้างๆเขาต่อ...
"นะ นะ นาย..ไม่ต้องมาพูดเลย..ฉันไม่ได้กลัวอะไรทั้งนั้นละ จะนอนก็นอนไปได้แล้ว" ดวงตากลมโตของชานยอลเลิ่กลั่กและพยายามอย่างมากที่จะเก็บอาการกลัวและตื่นเต้นของเขาจากทางสายตาในตอนนี้
"บ้านนี้มันเป็นบ้านของฉัน...มีอะไรฉันก็แค่วิ่งไปเรียกแม่ แค่นั้น.."
ชานยอลยังคงพูดพร่ำด้วยความกังวลใจคำพูดที่ดูเหมือนเด็กๆที่กำลังหาทางออกให้กับตัวเองและก็เหลียวมองคนที่พอจะเป็นที่พึ่งเขาได้นั่นก็คือแม่ของเขา..
คริสได้ยินชานยอลพูดจบ..ก็ลุกขึ้นมานั่งหัวเราะชานยอลตัวงอ...เสียงหัวเราะของคริสตอนนี้มันเหมือนกับเขากำลังดูรายการทางโทรทัศน์ที่มันตลกมาก...ชานยอลคิดเรื่องจะวิ่งไปฟ้องแม่ได้อย่างไร เขาโตแล้วนะไม่ใช่เด็กๆ...อายุขนาดนี้ในเรื่องแบบนี้ยังมีคนที่คิดจะวิ่งไปฟ้องแม่อีกเหรอ...
"ชานยอล ฮ่าๆๆ นี่นายคิดจะวิ่งไปฟ้องแม่จริงๆเหรอถ้าฉันทำอะไรนาย นายนี่มันน่ารักจริงๆ"
คริสนั่งมองไปที่ใบหน้าของชานยอลที่มันสะท้อนแสงไฟโคมสีส้มอ่อนๆตรงหัวเตียง...ใบหน้าของชานยอลที่ดูใสซื่อบริสุทธิ์ ดวงตากลมโตของเขายังมองมาที่คริสด้วยความไม่เข้าใจว่าการที่เขาจะวิ่งไปฟ้องแม่มันขำมากตรงไหน...
"นายจะบอกแม่เรื่องของเราจริงๆเหรอชานยอล..."
คริสพูดพลางจับจ้องไปที่ใบหน้าของชานยอลที่นอนนิ่งอยู่อย่างนั้นด้วยสายตาเจ้าเล่ห์....
"ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าคืนนี้นายจะร้องหาแม่นาย...หรือจะร้องเรียกแต่ชื่อของฉันกันแน่"
*****มีบางฉากไม่เหมาะสมแก่เยาวชน โปรดติดตามฉากที่หายไปได้ในทวิตเตอร์ของ @skullaeey ใน Fav นะคะ***** เมนชั่นถามหาฉากที่หายไปได้ค่ะ :D อยากสครีมแทคนี้ในทวิตได้เลยนะคะ #Secretofsuperstar ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมและให้กำลังใจค่ะ รักๆ ^^
เก็บเข้าคอลเล็กชัน
ความคิดเห็น