- Crossdress x UFO ห้วงจักรวาลของเมฆฟ้า - (Feel good & Slice of Life & Yaoi)

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 91
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    12 ธ.ค. 60

บทนำ


ผมยังจำวันแรกที่ผมก้าวเข้าสู่จักรวาลที่เต็มไปด้วยความสุขและไร้ซึ่งความโดดเดี่ยวแห่งนั้นได้ดี มันเป็นจักรวาลที่แตกต่างจากโลกที่สองเท้าของผมติดอยู่กับพื้นและตัวของผมมักจะถูกทำร้ายด้วยคำถากถาง รีดไถ หรือถูกรังแก ในโลกความเป็นจริงตัวผมมักล้มลงตามแรงโน้มถ่วงของโลกด้วยสาเหตุจากการผลักและกลั่นแกล้งของคนที่รูปร่างใหญ่กว่า 


เป็นเรื่องชินชาที่ร่างกายทั่วตัวจะคลุกฝุ่นโดยที่ไม่มีมือใดฉุดรั้งให้สองข้างของผมกลับมายืนขึ้นยกเว้นตัวของผมเอง ผมยืนขึ้นเองได้ทุกรอบ แม้บางทีจะเจ็บตรงสีข้าง ไหล่ หรือที่ข้อเท้าก็ตามที แต่การที่ยืนขึ้นเองได้ทุกรอบไม่ใช่ว่าผมเข้มแข็งหรอก ผมเพียงแค่คิดว่าการที่จะปล่อยให้ตัวเองนอนนิ่งๆอยู่บนพื้นสนามโรงเรียนในมุมลับหรือในพื้นห้องน้ำตลอด 


หากพวกอาจารย์ผมพบเข้าเรื่องคงจะไปถึงพ่อแม่ และผมไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น ผมไม่อยากให้พวกท่านรู้ว่าผมถูกกลั่นแกล้ง ผมไม่ใช่คนหน้านิ่งแล้วก็ไม่กลัวใคร ผมออกจะเป็นพวกอ่อนแอเสียด้วยซ้ำ และในโลกความเป็นจริงในวัยมัธยมก็โหดร้ายพอที่จะมีกฎเกณฑ์ตามธรรมชาติอย่างลับๆว่าพวกเข้มแข็งกว่ามักจะกลั่นแกล้งพวกอ่อนแอกว่า และหวยมันก็ออกที่ผม ผมตกเป็นเป้ากลั่นแกล้งของเพื่อนร่วมห้อง


“ฟ้า กลับมาแล้วเหรอลูก”


“ครับแม่” ผมตอบกลับแม่แล้วเดินขึ้นห้องทันที ฟ้าคือชื่อของผม แม่บอกกับผมว่าตั้งชื่อนี้ให้ผมเพราะตอนที่คลอดเป็นวันที่ฟ้าโปร่ง อีกอย่างก็คือท้องฟ้ามันกว้างใหญ่ไพศาล แม่อยากให้ผมเป็นคนที่มีน้ำใจ มีความเห็นอกเห็นใจคนอื่นแล้วก็ใจกว้าง โดยที่พ่อของผมก็เสริมว่ามีชื่อเป็นถึงฟ้า อยู่ตั้งสูง อนาคตจะได้มีโอกาสเป็นเจ้าคนนายคน


 เมื่อก่อนผมจะหัวเราะกับมุขของผม แต่พอพ่อเล่นมุขเดิมบ่อยๆก็เริ่มเอียน ยิ่งช่วงนี้ที่มองตัวเองแล้วรู้สึกว่าตัวเองช่างเป็นคนธรรมดาขนานหนัก ผมไม่ได้หน้าตาดี พรสวรรค์ก็ไม่มีอะไรโดดเด่น ผมจืดชืดเสียจนบางทีผมก็รู้สึกแย่ว่าทำไมตัวผมมันถึงได้ไม่มีความเป็นเอกลักษณ์เอาเสียเลย 


หากเปรียบเทียบกับสรรพสิ่งในจักรวาลที่กว้างใหญ่ ตัวผมนั้นคงจะเป็นได้แค่เถ้าของดาวไร้แสงแน่ๆ ผมถอนหายใจ ล๊อคประตูห้องแล้วถอดเสื้อนักเรียนของตัวเอง จ้องแผลช้ำตรงสีข้าง แผลเก่าพึ่งหายไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว แผลใหม่ก็มาอีกแล้ว..ผมถอนหายใจอีกรอบ เวลามีเรื่องในใจมากคนเรามักชอบถอนหายใจ


 ผมคิดว่าตอนนี้ในหัวผมนั้นเต็มไปด้วยความคิดแง่ลบซึ่งบ่อเกิดนั้นคือความสับสน ความรู้สึกกับตัวเอง และสาเหตุหลักๆก็คือการที่ผมรู้สึก โดดเดี่ยว  




ทำยังไงให้มีเพื่อน มัธยม ไม่มีเพื่อน ผมเสริช์คำพวกนี้ในอากู๋ผ่านโทรศัพท์ไอโฟนสีดำของผมที่ได้มาเนื่องในวันเกิด ผมไม่มีเพื่อนที่สามารถเรียกว่าเพื่อนได้เต็มปากสักคน คนในห้องในคนก็ไม่ได้รังเกียจหรือกลั่นแกล้งผม แต่พวกเขาก็ไม่ได้ยี่หระผมนัก ถึงจะไม่ได้ใจร้ายกับผมแต่ก็ไม่ได้เรียกผมไปกินข้าวด้วย ไม่เรียกผมเข้ากลุ่ม คับคล้ายคับคลาว่าตัวตนของผมมีความเป็นอากาศธาตุอยู่มาก ถ้าไม่นับตอนที่เป็นเป้ารังแกน่ะนะ


 ความรู้สึกโดดเดี่ยวที่ผมมีนั้นไม่ใช่ว่าผมอยากจะมีแฟน ถึงวัยแบบผมสมควรจะคิดเรื่องนี้แล้ว แต่ผมไม่ใช่ไม่ใช่ว่าผมไม่คิด แต่แค่เพื่อนผมยังไม่มี แล้วจะข้ามขั้นไปมีแฟนได้ยังไง คนเราควรจะมีชีวิตแบบไปทีละเสต๊ป จะมาข้ามขั้นแบบนั้นคงไม่ดี กลัวว่าชีวิตจะเหมือนเขาวงกตวกไปเวียนมา ซึ่งชีวิตของผมมันก็เละตุ๊มเป๊ะพอแล้ว ไปทีละขั้นย่อมดีกว่า



คลับยูโฟ่เปิดไหม หากคุณเหงา เราเป็นเพื่อนคุณได้ มาเป็นลูกคลับของเราซิ‘ ผมขมวดคิ้วเมื่อพอเสริช์ไปปุ๊บก็มีลิงค์เว็บมากมายขึ้นมาให้เห็น ส่วนมากจะมีคำประมาณว่า เปิดรับสมัคร คลับ แล้วอะไรเนี่ย UFO ลัทธิตามหามนุษย์ต่างดาวรึเปล่า นี่ประเทศไทยฮิตพวกแบบนี้เหรอ 



ด้วยความอยากรู้อยากเห็นผมจึงคลิกเข้าไปดู ใช้เวลาไม่นานจึงพอจับเค้าได้ว่า UFO ในที่นี้เนี่ย ไม่ได้อ่านว่า ยูเอฟโอ อย่างที่อ่านตามภาษาอังกฤษ แต่อ่านว่า ยูโฟ่’ มันคือการละเล่นสวมบทบาทแบบหนึ่งที่กลุ่มที่เล่นมักจะเป็นกลุ่มวัยรุ่น โดยการเล่นก็จะเล่นผ่านโซเชียลมีเดีย



“หากสนใจ ให้แอดเมลล์ไปเหรอ ผมไล่มองคอมเม้นตร์ในกระทู้ที่มีคนมาโพสต์หลายคอมเม้นตร์อยู่ ดูท่าว่าแต่ละยูสจะรู้จักกันผ่านการเล่นยูโฟ่นี่ล่ะ น่าจะเป็นลูกคลับที่มาช่วยโปรโมตวิธีการคุยนี่ดูสนิทกันจัง น่าสนุกจังแฮะ รู้ตัวอีกทีผมก็คลิกเข้าไปดูคลับมากมาย ไล่อ่านว่าแต่ละคลับเป็นยังไง จนมาสะดุดกับข้อความๆหนึ่งเข้า



เป็นห้วงอวกาศที่รวบรวมความแตกต่างและยอมรับในความแตกต่างนั้นด้วยมิตรภาพ จักรวาลคลับ คลับเปิดใหม่ รับสมัครแล้ววันนี้ สนใจติดต่อ blacksheepglx@hotmail.com ’ ผมทวนคำที่ผมอ่านอย่างลืมตัว เม้มปาก เคาะนิ้วอยู่กับเม้าส์ไม่กี่ครั้งสุดท้ายก็ตัดสินใจที่จะเปิดหน้าเอ็มขึ้นมาแล้วแอดเมลล์ที่คนตั้งกระทู้เขียนไว้



ผมยังจำความรู้สึกวันนั้นได้ดี ผมตื่นเต้นและพ่วงด้วยความอยากรู้อยากเห็นเพราะไม่เคยเล่นอะไรแบบนี้ แต่ที่จำได้แม่นคือประโยคคำถามและคำตอบที่ได้รับกลับมา ผมถามคนที่ตั้งคลับ เขาใช้ชื่อว่า สีดำ แต่บางครั้งลูกคลับก็จะเรียกเขาว่า มาสเตอร์ เกี่ยวกับเรื่องของยูโฟ่ สีดำตอบผมหมดแถมให้รายละเอียดด้วย ผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะว่าเขาว่างหรือเพราะว่าเขาทำหน้าที่การเป็นมาสเตอร์ของคลับได้ดี หลังจากนั้นเขาก็ถามคำถามผมสามสี่ข้อ ไม่ใช่คำถามซีเรียสอะไร ดูจะติดไปทางคุยเล่นมากกว่า เขาบอกว่าทำเพื่อเช็คดูว่าถ้าผมเข้าคลับมาแล้วจะไปป่วนคนอื่นจนคลับวุ่นวายรึเปล่า 


สีดำ เล่นยู ก็คือการที่นายสวมบทบาทเป็นคนอื่น นายอยากจะเป็นอะไรก็เป็นไป เปลี่ยนชื่อ สวมบุคลิกที่ตัวเองต้องการ หรืออยากสวมบทจิ้งจกหรือแมลงสาบก็ยังได้ ถ้าไม่แคร์ใคร 555555 ]


สีดำ นายผ่านนะ ยินดีต้อนรับเข้าคลับจักรวาลของเรา มันมีให้กรอกฟอร์มด้วย ไปกรอกซะ แล้วเดี๋ยวผมสมัครเมลล์ให้]


มีแบบฟอร์มด้วยเหรอ ผมเกาหัวแกรกๆ ไล่มองคำถามในแบบฟอร์ม คิดอยู่พักหนึ่งแล้วกดส่งไปให้สีดำ และหลังจากวันนั้น คลับจักรวาลก็ได้มีสมาชิกอีกหนึ่งชีวิตที่มาออนไลน์อยู่ทุกวัน



[ far login ]




ขอบคุณสำหรับการติดตามและกำลังใจค่ะ

เราก็ห่างหายจากการเล่นยูนานมากกก รู้สึกว่าวัยมันไม่ใช่แล้ว ฮา 

ถ้าหากมันดูแปลกๆติชมได้เลยนะคะ ไรต์จะได้เอามาปรับปรุงงานเขียน

นิยายเรื่องนี้จะดำเนินไปแบบที่ มีตลกบ้าง แล้วก็มีความวัยรุ่น มีความสับสน ปัญหา การเลือกเส้นทางให้กับชีวิต ซึ่งสื่อกลางของตัวพระและนายเอกก็เริ่มจากยูโฟ่ค่ะ

คือมันไม่ใช่การที่รักกันแบบ เลิฟแอทเฟิร์ทไซด์ มันคือรักที่เกิดจากการให้กำลังใจกัน คอยปลอบใจกันตอนที่อีกฝ่ายรู้สึกแย่ และ เอาใจใส่กันค่ะ


แต่ละตัวละครต่างก็มีปมค่ะ เป็นเรื่องวัยรุ่นจริงๆเพราะนายเอกเราโดนเรื่องบูลลี่

ส่วนพระเอกก็อยู่ม6 ต้องตัดสินใจทางเดินชีวิตเรื่องมหาลัย มีปัญหาเรื่องการยอมรับจากครอบครัว เราคิดว่าคงจะดีที่จะถ่ายทอดมันออกมาผ่านสองตัวละคร โดยเล่นกับความเป็นยุคสมัยนี้ให้อินเตอร์เน็ตและผู้คนในโลกออนไลน์เข้ามามีส่วนค่ะ

โปรดอ่านกันอย่างมีวิจารณญาณนะคะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น