(c) Chess theme
เพราะคำว่า "ลูกเป็นอิสระแล้ว ไปใช้ชีวิตในแบบของลูกเถอะ" คือคำสั่งเสียสุดท้ายของผู้เป็นพ่อทำให้ เอวา โครว์ ...สบถซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างที่เด็กหญิงอายุสิบห้าปีไม่สมควรทำ ถ้าพ่อเธอยังอยู่เขาคงฟื้นขึ้นมาตบปากเธอแล้วพ่อบอกให้เธอไปใช้ชีวิตของตัวเธอเอง แต่พ่อลืมไปรึเปล่า ว่าตั้งแต่เธอจำความได้ พ่อก็ปลูกฝังในสิ่งที่พ่ออยากให้เธอเป็นมาตลอดเครื่องจักรหรือโปรแกรมพันธุ์ลึกเธอก็สร้างได้ โกหกหน้าตายทั้งๆที่ชีวิตแขวนไว้บนเส้นด้ายก็ทำมาแล้ว ปลอมแปลงเป็นคนอื่นยังเคยเลย เอวาโครว์ มีหลากหลายหน้ากาก ทั้งใน 'ที่ทำงาน' และต่อหน้าผู้เป็นพ่อ แต่เอาตามตรง คือหน้ากากมันมีมากเสียจน เธอไม่รู้ว่าหน้ากากไหน คือความต้องการของตัวเองจริงๆ สิ้นหวังหนอสิ้นหวัง แต่พ่อบอกว่าเธอยังเด็ก สิ้นหวังอะไร ยัยเด็กแก่แดด หัวจะขาวก่อนวัยอันควรเธอลูบผมของตัวเอง หยิบจดหมายของผู้เป็นพ่อขึ้นมา คิดภาพไม่ออกจริงๆว่าพ่อจะเขียนอะไรซึ้งๆให้ถูกอย่างที่เธอคิด ในซองจดหมายไม่มีสารสั่งเสียหรือพินัยกรรม(ที่เธอหวัง) ที่มีคือตั๋วเดินทางและใบสมัครเรียนที่ โรงเรียนอันดับหนึ่งของดินแดน...เป็นโรงเรียนที่ผลิตยอดคน แต่ที่เด่นที่สุดคือมันเป็นโรงเรียนที่เหล่าเชื้อสายจ้าวทุกคนต้องมาเรียน...โรงเรียน 'อีเดน'
- A Black Sheep in Eden มนตร์แกะดำ -
ในสวนอีเดนแห่งนี้ คนอื่นอาจเป็นแกะที่เล็มหญ้าปริมาณพอเหมาะ ผลิตขนสวย
หรือเดินตูดบิดให้เจ้าของฟาร์มอย่างอาจารย์เบอร์ตันเพิ่มคะแนนให้
นั่นทำให้เอวารู้สึกเหมือนว่าตัวเองเป็นแกะดำอยู่ผิดที่ผิดทาง ในหัวเธอไม่ได้คิดเรื่องอย่างในห้องเรียนสักเท่าไหร่
ที่เธอคิดคือ เธอจะหาเงินจากไหนมาซื้อของกินในโรงอาหาร แล้วเมื่อไหร่คนข้างนอกจะคิดว่าเธอตายไปแล้วเสียที อ้อ ยังมีอีกเรื่อง
ตอนนี้เธอไม่มีพ่อแล้ว แถมยังไม่มีเพื่อน อยู่คนเดียวแบบนี้มันก็ได้แหละ แต่รู้สึกห่วยแตกยังไงไม่รู้ บอกไม่ถูกจริงๆ...
กบฎ เวทย์มนตร์ โรงเรียนพระราชา เทคโนโลยี และ แกะดำ
"ก่อนที่จะเข้าโรงเรียนมา ชีวิตฉันออกจะ 'พิลึก' เสียหน่อย"
คำว่าพิลึกของคนอื่น อาจจะมีค่าเท่ากับคำว่า พิลึก ตามคำเรียกนั้น แต่ของ เอวา โครว์ แตกต่างจากคนทั่วไป
เป็นความพิลึกสุดโต่งที่ทำให้หญิงสาวที่มีเวทย์มนตร์กลายเป็นพวกเสมือนไร้พลัง
มันคือความลับที่เป็นอันตรายต่อตัวเธอเองและคนอื่นถึงขั้นมีการออกไล่ล่าหมายเอาชีวิต เพราะสิ่งที่เด็กหญิงคนนี้รับรู้
จะสั่นสะเทือนทั้งดินแดน ยามทุกสิ่งถึงจุดๆหนึ่ง มันจะแล่นปลาบดั่งกระแสไฟฟ้า
ในชั่วพริบตา ร่างทุกร่างจะกระตุกด้วยความตระหนกและพลังเวทย์ที่ถูกรีดออกจากร่าง
ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเสียงกรีดร้องโหยหวน
พูดคุยกับนักเขียน : ขอบคุณสำหรับการติดตามและกำลังใจค่ะ
(เป็นการเก็บพลอตกลายๆนะคะเรื่องนี้ อยู่ดีๆก็อยากเขียนแนวโรงเรียนเวทย์มนตร์ แต่จะให้อยู่แต่ในโรงเรียนมันก็ไม่ใชช่
เป็นโลกที่มีทั้งเวทย์มนตร์และเทคโนโลยี มีความแฟชั่น เจาะหู โกรกสีผม มีโทรศัพท์ บลาๆ แต่ก็ยังมีเจ้าหญิง เจ้าชาย
ส่วนนางเอก พื้นเพมีชีวิตลำเค็ญ แต่ก็อยากเขียนให้เป็นแนวตลกๆผสมกับความดาร์คบางช่วง มาดูกันค่ะว่าจะรอดหรือร่วง ฮา )
ข้อความที่โพสจะต้องไม่น้อยกว่า {{min_t_comment}} ตัวอักษรและไม่เกิน {{max_t_comment}} ตัวอักษร
กรอกชื่อด้วยนะ
_________
กรอกข้อมูลในช่องต่อไปนี้ไม่ครบ
หรือข้อมูลผิดพลาดครับ :
_____________________________
ช่วยกรอกอีกครั้งนะครับ
กรุณากรอกรหัสความปลอดภัย
ความคิดเห็น