คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย ͹ѹ เหมือนกัน | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
"เพื่อน"  "มิตรภาพ"  "ความทรงจำ"

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 ส.ค. 60 / 18:28


เหมือนกัน

          "นัน ตื่นได้แล้วลูกวันนี้มีสอบไม่ใช่เหรอ" เสียงหญิงวัยกลางคนเรียกลูกสาวของตนที่นอนอยู่บนเตียงให้ตื่นขึ้น นันที่ได้ยินเสียงของแม่ปลุกก็ตกใจรีบลืมตาดูนาฬิกาทันทีซึ่งขณะนั้นก็เป็นเวลา 8 นาฬิกาแล้ว นันรีบลุกจากเตียงนอนแล้วไปอาบน้ำทันที เวลาผ่านไปไม่นานนันก็ทำภารกิจที่บ้านเสร็จ
        "แม่!!ไปส่งหน่อย" นันตะโกนเรียกแม่ของตน
        "ไปๆ" แม่ตอบกลับมาแล้วขับรถออกไปเพื่อนไปส่งลูกสาวที่โรงเรียน
     เมื่อนันมาถึงที่โรงเรียนแล้วนันก็รีบมุ่งหน้าไปยังห้องสอบทันที แต่เมื่อไปถึงก็ปรากฎว่าเพื่อนๆในห้องก็เริ่มสอบวิชาแรกกันแล้ว
          "ขออนุญาติค่ะ" นันขออนุญาติอาจารย์ที่คุมสอบ
          "ทำไมถึงพึ่งมาเพื่อนเค้าสอบกันแล้วรีบๆไปนั่งที่เลย" นันเมื่อได้ยินอาจารย์พูดดังนั้นก็รีบไปนั่งที่ทันทีและลงมือทำข้อสอบทันทีจนทุกอย่างเสร็จสิ้นนันจึงกลับบ้านไปรอฟังผลสอบ
     นันเดินเข้ามายังรั้วของโรงเรียนด้วยความรู้สึกตื่นเต้นเพราะวันนี้เป็นวันเปิดภาคเรียนวันแรก นันเดินไปแถวของตนซึ่งเป็นแถวของเด็กชั้น ม.1/9 เมื่อภารกิจหน้าเสาธงเสร็จสิ้นทุกคนก็แยกย้ายเข้าห้องเรียนกัน นันเดินเข้าห้องเรียนซึ่งมีเสียงดังมากมันมาจากการพูดคุยของนักเรียนในห้องทั้งเพื่อนใหม่และคนที่มีเพื่อนเก่าซึ่งนันเป็นคนหนึ่งที่ไม่มีเพื่อนเก่าเลยนันเดินเข้าสู่ห้องเรียนแล้วเลือกนั่งแถวหน้าสุด
          "อ้าว นักเรียนครูจะให้แนะนำตัวก่อนนะ" อาจารย์ให้นักเรียนแนะนำตนเองทุกคน
           "สวัสดีค่ะ ชื่อเด็กหญิง ธีรนันท์ วงศ์ศร ชื่อเล่นว่า นัน ค่ะ" จากนั้นก็แนะนำตัวกันจนครบทุกคน 
     เมื่อถึงเวลาพักเที่ยงนันซึ่งไม่รู้ว่าจะไปกินข้าวกับใครดีก็ตัดสินใจจะไปกินข้าวคนเดียวแต่อยู่ๆก็มีเสียงของเด็กผู้หญิงเรียกนัน
          "นี่ๆ เธอไปกินข้าวกับเรามั้ย" เด็กหญิงคนนั้นพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มและเป็นมิตร
          "ก็ได้ เราก็ยังไม่รู้จะไปกินข้าวกับใครเหมือนกัน" นันตอบกลับไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเช่นกัน
          "ดีมาก เราแจ๋มนะแล้วเธอล่ะ" แจ๋มยิ้มอย่างดีใจพร้อมทำหน้ากวนๆพรางถามชื่อนัน
          "เราชื่อนัน" นันตอบกลับพร้อมหัวเราะกับใบหน้ากวนๆของแจ๋ม 'เราคงต้องปรับตัวเพื่อเริ่มใหม่ ' นันคิดขึ้นมาในใจพร้อมเดินไปเลือกที่ว่างนั่งเพื่อกินข้าวเที่ยง
     จากนั้นนันและแจ๋มก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นและยังมีสมาชิกเพิ่มมาอีกสองคนคือ ดิวและฟีนส์ เวลาผ่านไปนาน จาก ม.1 ขึ้น ม.2 และ ม.3 ทั้งสี่คนก็สนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ
          "นี่พวกแก เรามาตั้งชื่อกลุ่มกันมั้ย" ดิวเป็นผู้เริ่มหัวข้อสนทนา
          "ก็ดีนะ แล้วเอาชื่อไรดี เอาเป็นกลุ่ม คนสวย ดีมั้ย" นันตอบรับความคิดเห็นของดิวพร้อมตั้งชื่อกลุ่มไปด้วย
          "จะบ้าเหรอ อะไร?? คนสวย บ้าไปแล้ว" ฟีนส์ที่นั่งฟังนันตั้งชื่อกลุ่มก็พูดขึ้น
          "ใช่บ้า!!" อยู่ๆแจ๋มก็ตะโกนขึ้นมาจนทำให้เพื่อนอีกสามคนหันมามองแจ๋มพร้อมกัน
          "อะไรของแกไอ้แจ๋ม อยู่ๆก็มาบ้า" นันถามขึ้นด้วยความสงสัย
          "ก็ชื่อกลุ่มไง กลุ่มบ้า" แจ๋มตอบกลับ
          "กลุ่มบ้า??" นัน ฟีนส์ และดิว พูดพร้อมกันด้วยความสงสัย
          "กลุ่มบ้าก็หมายถึงพวกเราทั้งสี่คนมีความบ้าบอเหมือนกันไงล่ะ เข้าใจยัง" แจ๋มตอบกลับเพื่อครายความสงสัยของเพื่อนสาว
          "เข้าใจแล้ว งั้นเอาเป็นกลุ่มบ้านะ เดี๋ยวเราจะไปตั้งกลุ่มในเฟส โอเคมั้ย" นันเป็นคนตอบ
          "โอเค" ดิว ฟีนส์ และแจ๋ม ตอบพร้อมกันพร้อมกับทำมือโอเค
     นันกลับมาที่บ้านขึ้นห้องเปิดเฟสบุ๊คแล้วกดสร้างกลุ่มพร้อมตั้งชื่อกลุ่มว่า'บ้า'เกินพิกัด แล้วกดสถานะว่าปิดพร้อมเชิญ ดิว ฟีนส์และแจ๋มเข้ากลุ่ม หลังจากตั้งกลุ่มได้ไม่นานทั้งสี่คนก็เริ่มลงคลิปบ้าๆที่ทั้งสี่คนถ่ายขึ้นมาเองลงในกลุ่มทั้งสี่สนุกมากกับการถ่ายคลิปลงกลุ่มแล้วไปไหนมาไหนด้วยกัน จนมาวันหนึ่ง....
          "พวกแก เขาต้องย้ายไปเรียนต่อที่อีสานก่อนขึ้น ม.4" ดิวพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่ปนเศร้า
          "จริงดิ" นันกับแจ๋มพูดขึ้นพร้อมกัน
          "แล้วจะไปตอนไหนอ่ะ" ฟีนส์ที่นั่งเงียบมาก่อนหน้านี้พูดขึ้น
          "หลังรับผลสอบอ่ะแก" ดิวตอบกลับ
          "ไม่เป็นไรหรอกเฟสยังมีคุยกันในเฟสก็ได้เนอะ" นันพูดขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้มถึงนันจะพูดแบบนั้นและมีใบหน้าที่ยิ้มแย้มแต่ในใจของนันนั้นก็ไม่อยากให้เพื่อนคนนี้ย้ายไปเลยแต่มันก็ช่วยไม่ได้หนิ
     เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงวันรับผลสอบซึ่งวันนี้เป็นวันที่ดิวอยู่ที่สะเดาเป็นวันสุดท้ายทั้งสี่คนนัดกันเจอที่ร้านหมูกะทะใกล้โรงเรียนเพื่อมากินหมูกะทะด้วยกันทั้งสี่คนพูดคุยกันอย่างสนุกสนานจนถึงเวลาที่ดิวต้องกลับบ้าน
          "กลับบ้านดีๆนะดิวพรุ้งนี้ก็เดินทางปลอดภัยนะ" นันพูดบอกลาเพื่อน
          "บายบายดิว" ฟีนส์พูดพร้อมโบกมือลาดิว
          "อย่าลืมทักเฟสมาด้วยนะ" แจ๋มพูดตามมา     
          "ได้ๆ" ด้วยความที่ไม่อยากให้เพื่อนเศร้าดิวจึงตอบกลับมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
     เมื่อส่งดิวเสร็จแล้วทั้งสามก็แยกย้ายกลับบ้านกัน ส่วนนันนั้นเมื่อกลับมาถึงบ้านก็เข้าห้องนอนแล้วเปิดคอมทันทีเมื่อคอมพิวเตอร์เปิดแล้วนันจึงกดเข้าเฟสบุ๊คแล้วพิมพ์ข้อความลงในช่องสร้างโพสต์ว่า...
          'การที่เราปรับตัวเองไม่ใช่ปรับตัวเพื่อเปลี่ยนตัวเองจนไม่เป็นตัวเองแต่ปรับตัวเพื่อหาสิ่งที่เรามี เหมือนกัน ต่างหาก' 

ผลงานทั้งหมด ของ YellowRose.

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น