Pray อธิษฐานรัก

ตอนที่ 24 : บทที่ 24 หากความรักเป็นดังอธิษฐาน (จบแล้วจ่ะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    7 พ.ย. 53





บทที่ 24 
หากความรักเป็นดังที่อธิษฐาน…

“วันหยุดแบบนี้ทำไมคนเยอะนักล่ะ”
“อ๋อ ก็ที่ฮอลล์มีคนมารวมตัวกันเพื่อให้วันหยุดเป็นวันพิเศษขึ้นน่ะสิ”
“หมายความว่าไงหรอไอรอน”
 วันนี้ฉันมาที่ฮอลล์กับยัยสองสาวซึ่งก็คือเคี่ยวกับยู ยัยสองคนนั่นเอาแต่ถามนายไอรอนซะจนเขาตอบไม่ทัน เฮ้อ วันหยุดทั้งทีฉันควรจะมีความสุขหน่อยนะ แต่ทำไมมันถึงหดหู่นักล่ะ
 อาทิตย์ที่แล้วฉันไม่เจอพี่น็อตเลยทั้งอาทิตย์ ดูเหมือนเขาจะหายไปจากฉันเลยจริงๆ เพราะง้นฉันควรจะตัดใจจากเขาได้แล้วใช่มั๊ยนะ...
“นี่ตะหลิว ตอนนี้บนดาดฟ้าที่ฮอลล์มีสวนหย่อมเล็กๆน่ารักด้วยแหละ เธอลองขึ้นไปดูสิ อาจจะสดชื่นขึ้นก็ได้”
“เออช่าย~ งั้นเดี๋ยวฉันไปส่งเธอที่ทางขึ้นดาดฟ้าเลยแล้วกันเนอะ”
 ยัยเคี่ยวกับยัยยูพาฉันไปที่ทางขึ้นดาดฟ้าจริงๆ ทำไมถึงได้คะยั้นคะยอกันนักนะ มันจะมีอะไรแค่สวนหย่อม - -^
“ฉันไม่อยากไป”
“เอาเถอะน่า ฉันรับรองเลยเมื่อเธอได้เห็นเธอจะรู้สึกเหมือนตกหลุมรักอีกครั้งเลยล่ะ”
“คิกๆ”
 ยัยพวกนี้ก็พูดเวอร์ไป ตกหลุมรักเนี่ยนะ เฮ้อ ช่างเถอะ ฉันจะลองไปดูหน่อยก็ได้ เผื่อว่าดอกไม้จะช่วยอะไรได้บ้าง
 คลิก...
“O*o”
 โอโห ใครมันช่างทำเนี่ย ดอกไม้หลายชนิดพากันเสนอหน้ามาให้ฉันดู แถมยังมีผีเสื้อสองสามตัวบินวนไปวนมาด้วย จัดได้สวยมากเลย มีทางเดินที่ข้างทางเป็นดอกไม้ ถึงแม้ว่าบนดาดฟ้าจะโล่งๆหรือแดดจ้าดอกไม้พวกนี้ก็ไม่ตายแฮะ ใครเป็นคนจัดเนี่ย
 สวยมากเลย เอ๊ะ แต่ใครยืนอยู่ตรงนั้นน่ะ!
 ฉันกำลังเดินดูดอกไม้อยู่ดีๆก็เจอผู้ชายคนหนึ่งยืนหันหลังอยู่ที่ซุ้มอะไรซักอย่าง หรือว่าเขาจะเป็นคนจัดสวนนี่กันนะ? คงไม่น่าใช่หรอกมั้ง สวนนี้มันถูกจัดตอนไหนฉันก็ไม่รู้
“เอ่อ คุณคะ คุณคือคนจัดสวนนี่หรือเปล่าคะ”
“คิกๆ”
 เขาไม่ได้หันมามอง แต่เห็นเขาแอบขำนิดๆล่ะ ขำอะไรเนี่ย?
“นี่ คุณคะ ฉันถามดีๆทำไมต้องขำด้วยล่ะ”
 ฉันเดินเข้าไปใกล้ๆแผ่นหลังนั่นอีกนิด และรู้สึกคุ้นๆนิดหน่อย
“เธอไม่ต้องเรียกฉันว่าคุณหรอก”
 ผู้ชายคนนั้นหันมาแล้วส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้ฉัน พี่น็อต เขาจริงๆด้วย!!
“!!”
“ฉันเป็นคนจัดสวนนี่เอง ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว เป็นไง สวยใช่มั๊ย”
“พี่จัดเองทั้งหมดคนเดียวเลยหรอ แล้วพี่ทำเพื่ออะไร?”
 เขายิ้ม แล้วขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกนิด
“จะว่าอะไรมั๊ยถ้าฉันอยากให้เธอช่วยอะไรอีกอย่างน่ะ”
 ฉันพอจะเดาออกแล้วล่ะ บางทีเขาอาจจะจัดสวนนี่ขึ้นเพื่อคืนดีกับยัยกิ๊งก็ได้ เฮ้อ ไม่น่าขึ้นมาเลยฉัน
“เดี๋ยวฉันไปตามยัยกิ๊งให้แล้วกัน”
“เฮ้ เดี๋ยวสิ!”
 ก่อนที่ฉันจะเดินคอตกออกไปพี่น็อตก็คว้าตัวฉันไว้ซะก่อน อะไรกัน ฉันกำลังจะไปตามยัยกิ๊งมาให้เขานะ
“ฉันไม่ได้ให้เธอช่วยเรื่องนั้น”
“..”
“แต่ที่จะให้ช่วยน่ะ...”
 อย่าบอกนะว่าให้ฉันไปหากิ๊กใหม่มาให้น่ะ!
“ช่วยซ่อมหัวใจฉันต่างหาก”
“ฮะ!”
 เมื่อกี้เขาว่าอะไรนะ!
“มันอาจจะเร็วไปสำหรับเธอ แต่ฉันไม่สนล่ะ”
 เขาทำหน้าเจ้าเล่ห์ด้วย อะไรกันเนี่ย?
“เมื่อกี้พี่บอกว่า..”
“ฉันขอเธอคบไงยัยโง่ คำพูดง่ายๆก็ไม่เข้าใจ”
 อ้าว ตกลงฉันผิดใช่มั๊ย?
“ตกลงเธอจะว่าไง”
“ว่าไงอะไรอ่ะ”
“- -^”
 คนไม่รู้ไม่ผิดไม่ใช่หรอ แต่ทำไมทำเหมือนฉันผิดล่ะ - -^
“งั้นฉันจะพูดเองเออเองแล้วนะ”
“หะ”
“เลิกเอ๋อซักที เธอเป็นแฟนฉันแล้ว จบ”
 เหอ อะไรกัน ฉันยังไม่ทันตั้งตัวเลยนะ นี่เขาพูดจริงหรือเปล่า เขาชอบฉันหรอ โอ๊ยๆๆ ทำไมอะไรๆมันถึงมั่วขนาดนี้>O<
“แล้ว พี่ชอบฉันหรอ?”
  ฉันตัดสินใจถามออกไปตรงๆแล้วก็ได้รับสีหน้าเซ็งๆกลับมา
“อือ”
“จริงหรอ”
“เออ เลิกถามซักที ฉันก็พึ่งรู้ตอนที่คบกับยัยนั่นใหม่ๆนั่นแหละ”
 หา? พึ่งรู้ตอนที่คบกับยัยกิ๊งใหม่ๆ หมายถึงว่าพึ่งรู้ว่าชอบฉันเหมือนกันน่ะหรอ...
“แล้วทำไม..”
“ถ้าไม่หยุดถามอย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ”
“หา?”
 หมายความว่ายังไงกัน?ไอที่ว่าฉันไม่เตือนมันหมายถึงอะไรกัน?
“ช่างเถอะน่า ไม่ต้อถามอะไรมาก ไปกันได้แล้ว”
 พูดจบพี่น็อตก็พาฉันลงไปจากดาดฟ้านั่น แล้วฉันก็ได้เห็นสีหน้าหมั่นไส้จากยัยเคี่ยว ยัยยู แล้วก็นายไอรอน
 พวกนี้รวมหัวกันหลอกให้ฉันขึ้นไปบนดาดฟ้าสินะ แผนสูงจริงเชียว
 แต่ก็เอาเถอะ ถ้าแลกกับการที่พี่น็อตชอบฉันเหมือนกันล่ะก็ ไม่ว่าอะไรฉันก็โอทั้งนั้น>O<


“ขัดดีๆหน่อยสิ เกิดมาไม่เคยทำเลยหรอ”
“ก็ใช่น่ะสิ เธอให้ฉันมาทำบ้าอะไรเนี่ย?”
“ก็ทำความสะอาดไง พี่ไม่รู้อะไร ถ้าไม่ได้นกเงือกคู่ล่ะก็นะ เราอาจจะไม่เจอกันเลยก็ได้”
“เออๆ ฉันก็กำลังพยายามขัดมันอยู่นี่แหละ”
 วันนี้เป็นวันหยุดอีกแล้วล่ะ และฉันพาพี่น็อตมาที่ซุ้มนกเงือกคู่เพื่อทำความสะอาด เพราะมันเก่าและดูไม่ค่อยจะงามเท่าไหร่ ตอนนี้ฉันรู้สึกขอบคุณนกเงือกคู่นี้มากๆเลยล่ะ ยัยเคี่ยวกับยัยยูด้วย ถ้าสองคนนั่นไม่ลากฉันมาที่นี่ฉันก็อาจจะไม่ได้เจอพี่น็อตก็ได้...
“เธอว่าจะมีใครที่มาอธิษฐานอะไรแบบเธอบ้างมั๊ย”
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ถ้ามีก็คงเป็นยัยเคี่ยวกับยัยยูนั่นแหละ”
“เฮ้อ เหนื่อยชะมัด”
 พี่น็อตวางผ้าที่ใช้ขัดนกเงือกลงก่อนจะนั่งลงข้างๆฉันที่กำลังจัดดอกไม้ข้างๆซุ้ม
“ทำมาเป็นบ่นนะ ฉันทำความสะอาดทั้งระดับยังไม่บ่นเลย”
“อย่ามาเถอะ ฉันไดยินอยู่นะว่าเธอบ่น”
“แสดงว่าแอบดูฉันล่ะสิ”
“ใครบอกเธอ ฉันไม่ได้แอบดูอะไรทั้งนั้นแหละ”
 หึย โกหกชัดๆ ตอนเขาพูดยังหน้าแดงเลย แสดงว่าพี่น็อตแอบดูฉันหรอเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อเลยแฮะ
“เฮ้ อย่าบอกนะว่าเธอจะลากฉันไปจริงๆ”
“เออสิ อย่าพูดมาก ตามฉันมาเงียบๆเถอะน่ะ”
 ระหว่างที่ฉันกำลังคุยกับพี่น็อตอยู่นั่นแหละ หูอันไวว่องของฉันก็ดันได้ยินเสียงเด็กวัยรุ่นสองคนเดินมาทางนี้ล่ะ
“อ้าว พี่สองคนมาทำอะไรกันน่ะ”
 เด็กวัยรุ่นน่าจะอ่อนกว่าฉันสองปีล่ะมั้ง เป็นผู้หญิงหนึ่งคน ผู้ชายอีกหนึ่งคน เด็กผู้หญิงเป็นคนทักเราทั้งคู่ พี่น็อตหันมองหน้าฉันอย่างงงๆ
“อ่า พี่มา ทำความสะอาดน่ะ”
“อ๋อ งั้น ไม่เป็นไรค่ะ ค่อยมาวันหลังก็ได้”
 เด็กผู้หญิงคนนั้นก้มหัวให้ฉันกับพี่น็อตนิดหน่อยก่อนจะลากเด็กผู้ชายออกไปจากซุ้ม
“เธอว่าสองคนนั่นมาทำอะไรกัน” พี่น็อตหันมาถามฉันเมื่อเด็กสองคนนั้นออกไปแล้ว
“หมายความว่าไง ทำอะไรกัน?”         
“- -^”
“โอ๋ๆ ล้อเล่นหน่อยเดียวเองง่า”
“ไม่ขำ ฉันว่าน่าจะพอได้แล้วมั้ง เธอรีบจัดดอกไม้เถอะ เดี๋ยวจะพาไปกินขนม”
“เลี้ยงป่าวล่ะ”
 ฉันแกล้งถาม แล้วพี่น็อตก็เขกหัวกลับมา ฮึ่ย หัวฉันน่ะของสูงนะจะบอกให้
“ถ้ายังพูดเล่นอีกฉันจะจูบโชว์”
“*-*” ฉันส่งสีหน้าท้าทายกลับไปและเริ่มเห็นแววตาเดือดนิดๆจากพี่น็อต หึหึ แกล้งนิดแกล้งหน่อยทำเป็นจริงจัง
“อย่าทำหน้าแบบนั้นนะ ฉันเอาจริงนะจะบอกให้”
 ตอนเขาทำหน้าจริงจังนี่ดูดีกว่าตอนไหนๆเลยนะเนี่ย>O<
“ฉันไม่ได้ทำหน้าแบบนั้นซะหน่อย*-*”
“ท้าทายกันนักใช่มั๊ย”
 ฉันรีบลุกหนีจากพี่น็อตทันทีที่เขาวางดอกไม้ในมือลง ไม่รู้แหละ ตั้งแต่เริ่มคบกับเขาแบบจริงจังฉันก็รู้สึกเหมือนตัวฉันเองจะขี้เล่นขึ้นมาก ช่างเถอะ ฉันก็ขี้เล่นอยู่แต่กับเขาล่ะน่า...
 >O<
“มานี่เลยยัยตัวดี!”
“อ๊ายยยยยยย>O<”

End…



20 ความคิดเห็น