いただきます. {naruto fiction}

ตอนที่ 2 : かけだす | itasasu.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 628
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    5 ก.ค. 58


かけだす 

I

kakedasu | ita x sasu | sisircxes

 


 

1.     จะวิ่งไปถึงไหนน่ะ ไม่สิ จะวิ่งหนีอีกนานไหม เหนื่อยจะวิ่งตามแล้วนะ เฮ้ อย่าวิ่งหนีพี่ไปไกลจะได้ไหมเหนื่อยชะมัดยาดเลย เจ้าเด็กนั่นจะวิ่งหนีแบบนี้ไปเรื่อยๆงั้นเหรอ เดี๋ยวก็หอบตายกันหมดหรอก แล้วนั่น ทำอะไรน่ะ ไม่ใช่ว่ากำลังวิ่งข้ามสะพานแขวนหรอกเหรอ เฮ้ย ไม่ได้นะซาสึเกะ!”

 

ผมวิ่งไปรวบตัวเขาไว้ บ้าชะมัด เกิดสุ่มสี่สุ่มห้าวิ่งข้ามไปจะตกลงไปในหุบเขานะ ทำอะไรน่ะ บอกแล้วใช่ไหมว่าจะหนียังไงก็ได้แต่อย่าวิ่งมาทางนี้เขาขืนตัวให้หลุดจากอ้อมกอดของผม มือเล็กๆแปะเข้าที่แขนของผมทั้งสองข้าง อะไรน... — “พี่ครับ จับผมได้อีกแล้วนะ

 

ยอมแพ้แล้วก็ได้ ถึงจะพูดว่าผมจับเขาได้ก็เถอะ แต่เจ้านี่เองก็ฉลาดสมเป็นอุจิวะ เขาไม่ต้องเสียเวลาไปซ่อนแล้วโผล่มาตลบหลังแปะโป้งผม ก็แค่ใช้แผนเด็กๆวิ่งหนีมาไกลจนถึงสะพานแขวน แค่นั้นก็มีเหตุผลมากพอให้ผมโผล่หัวออกมาให้เขาโป้งเองแล้ว อันที่จริงแต้มเรามัน 12/13 นะ แต่ครั้งนี้พี่ยกให้นายก็ได้

 

 

2.     เมื่อไหร่นะที่ผมจะวิ่งตามพี่ทัน ผมวิ่งจนสุดแรงแล้วนะ เหนื่อยแล้วด้วย เมื่อไหร่พี่จะหยุดวิ่งบ้างล่ะ อย่างน้อยก็พักสักหน่อยก็ได้ – “จะให้ผมตามหาไปถึงไหนถ้าขืนยังวิ่งต่อไปแบบนี้ผมจะมองไม่เห็นแผ่นหลังของพี่แล้วนะ แล้วนั่น อะไรน่ะ ไม่ใช่ว่ากำลังจะวิ่งเข้าไปในที่มืดๆหรอกเหรอ ไม่ได้นะอิทาจิ!”

 

ผมวิ่งไปคว้าแขนเขาไว้ แผ่นหลังนั่นสั่นสะท้านเบาๆพร้อมกับเสียงหัวเราะ บ้าชะมัด เกิดเข้าไปซ่อนในนั้น ผมไม่รับประกันว่าจะหาเจอหรอกนะ ทั้งมืดทั้งอันตรายแบบนั้น ทำอะไรน่ะ บอกแล้วใช่ไหมว่าจะพี่ซ่อนยังไงก็ได้แต่อย่าวิ่งมาทางนี้ เขาหันหลังกลับมา ดวงตาคมจ้องมองมาทางนี้ นิ้วชี้และนิ้วกลางยื่นมาดีดหน้าผากของผมเบาๆ เป๊าะ!นายน่ะ จับพี่ได้อีกแล้วนะ

 

ยอมแพ้แล้วก็ได้ ถึงจะพูดว่าผมจับเขาได้ก็เถอะ แต่พี่เองก็ฉลาดสมเป็นอัจฉริยะแห่งอุจิวะไม่ต้องเสียเวลาวิ่งหนี ผมก็วิ่งตามจนเขารู้ตัว แบบนี้ไงถึงแปะโป้งผมได้ก่อนทุกที แล้วยิ่งจะวิ่งเข้าไปในทางอันตรายแบบนั้น ต่อให้เป็นพี่ก็เถอะ ยังไงผมก็ต้องโผล่หัวออกมาห้าม เชอะ 13/14 ครั้งนี้ผมยกให้พี่ก็แล้วกัน

 

 

3.     เหนื่อยหรือยังน่ะ ซาสึเกะ เอาแต่วิ่งตามพี่ที่มัวแต่มาหลบซ่อนตัวเองแบบนี้ ถ้ากำลังขาอ่อนแรงลงแล้วก็พักบ้างเถอะ พี่ไม่เป็นไรหรอก ต่อให้นายไม่ได้วิ่งตามหลังมา พี่ก็เฝ้าดูนายอยู่ตลอดนั่นแหละ รู้ใช่ไหมล่ะ จริงสินะ ต้องรู้แน่ๆ ก็นายเป็นน้องของพี่นี่นา

 

ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะ ไปยุ่งกับเจ้าคนบ้าการทดลองพรรค์นั้นแล้วยังพลาดท่าให้มันทำการทดลองกับตัวนายง่ายๆอีก บ้าชะมัด พี่เองก็อยากจะช่วยนายนะ แต่จะเข้าไปใกล้กว่านี้ นายก็จะรู้ใช่ไหมล่ะว่าพี่ซ่อนอยู่ที่ไหน แล้วถ้านายรู้ นายก็จะมาตามพี่กลับไป อย่างนั้น มันเฝ้ามองลำบากกว่าอยู่ตรงนี้นะ รู้หรือเปล่า...

 

ขัดหูขัดตาชะมัด รอยแบบนั้น ยังไงพี่ก็จะเอาออกไปให้นายเองนะ รอสักหน่อยแล้วกัน พี่เองก็ต้องเตรียมตัวก่อนจะไปจัดการกับอะไรแบบนั้น อย่าพึ่งรีบวิ่งมานะ รออยู่ตรงนั้นก่อน เมื่อถึงเวลาพี่จะวิ่งออกจากที่หลบซ่อนแล้วไปหานายเอง ซาสึเกะ...

 


4.     ไม่เหนื่อยหรือไงน่ะ อิทาจิ นายเอาแต่วิ่งหนีฉัน หลบซ่อนตัวเองอยู่แบบนั้น น่ารำคาญชะมัด ฉันไม่หยุดตามล่านายง่ายๆหรอกนะ ต่อให้วิ่งหาจนขาหัก ฉันก็จะตามแผ่นหลังของนายไปไม่ให้คลาดสายตา นายจะไม่มีวันหนีไปไหนได้อีก ไม่ว่านายจะมุดหัวอยู่ที่ไหน ใช่ เพราะนายเป็นพี่ชายของฉันยังไงล่ะ

 

ทำไมจะต้องไปเป็นพวกเดียวกับพวกมันด้วย ไปขลุกอยู่กับไอ้พวกคลั่งสันติภาพบ้าบออะไรนั่นอยู่ได้ บ้าชะมัด คนอย่างนายน่ะเหรอจะต้องการสันติภาพ ช่วยตัวเองให้หลุดออกจากการหลบซ่อนตัวให้ได้ก่อนเถอะ ถ้าทำไม่ได้ ฉันนี่แหละจะตามไปลากคอนายออกมาจากที่ซ่อนนั่นเอง หนีไม่พ้นหรอก รู้หรือเปล่า...

 

ขัดใจชะมัด คนอย่างนายน่ะต้องฟังคำสั่งพวกมันด้วยหรือไง คนที่สอนให้ฉันบงการคนอื่นให้ได้น่ะ ยอมให้คนอื่นมาบงการทำไม รอก่อนเถอะ ไม่มีใครจะบงการหรือทำบ้าอะไรกับนายได้อีกนอกจากฉัน รออยู่ตรงนั้นแล้วฉันจะไปลากคอนายออกมา อิทาจิ...

 

 

 

 

かけだす 

II

kakedasu | ita x sasu | sisircxes






 

5.     พี่โกหกนายอีกแล้วสิ เผลอพูดแต่คำโกหกออกไปอีกแล้ว ขอโทษนะ ซาสึเกะ...ที่พี่เอาแต่โกหกนาย ขอให้นายให้อภัยพี่ เอาแต่สร้างรอยแยกและระยะห่างด้วยมือคู่นี้ที่เคยโอบอุ้มนาย เพียงเพราะแค่พี่เอง ไม่ต้องการให้นายเข้ามาเกี่ยวข้องและคอยเอาแต่หลบซ่อนตัวเองแบบพี่


 

6.     ทำไมจะต้องโกหกด้วย แล้วไอ้การพูดขอโทษซ้ำซากแบบนั้น ทำไปเพื่ออะไรล่ะ หยุดพูดนะ อิทาจิ...นายจะมาเอาแต่พูดให้ฉันให้อภัยไม่ได้นะ ในเมื่อนายเป็นคนสร้างรอยร้าวนี่ด้วยสองมือของนายเอง มันจะมีประโยชน์อะไรที่จะมานั่งขอโทษตอนนี้ ลากฉันเข้าไปในรอยร้าวนั่นแล้วจู่ๆจะมาผลักฉันออกไป ฉันไม่หนีหรอกนะ

 

 

 

7.     ได้แตะตัวนายสักหน่อยก็พอแล้วล่ะ ขอโทษด้วยนะที่ตอนนี้สภาพพี่มันไม่น่าดูเลย เพราะไอ้คาบูโตะแท้ๆ เรียกพี่มาแบบนี้ มันก็ดีอยู่หรอกที่ได้เจอนายแต่ไม่ดีตรงที่พี่ไม่สามารถอยู่กับนายได้นาน พี่ดีใจมากนะ ที่นายแข็งแกร่งขึ้นแม้ว่าความแข็งแกร่งนั้นจะมาจากความอาฆาตแค้นในตัวพี่ ไม่เป็นไรหรอก น้องของพี่น่ะ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็คงเข้มแข็งขึ้นแล้วสินะ

 

 

8.     อย่านะอิทาจิ อย่าใช้สายตาแบบนั้นมองมาที่ฉันนะ ไม่ นายจะมาขอให้ฉันให้อภัยอะไรอีก ทั้งๆที่ตอนนั้นก่อนจะตายนายก็ยังโกหก อย่าได้มาทำให้ฉันรู้สึกอยากจะร้องไห้นะ แค่นายโผล่มาแบบนี้ ฉันก็เผลอแสดงความดีใจออกไปจนรู้สึกตัวว่ากำลังอ่อนแอ ไม่ต้องขอโทษแล้วก็ได้ ไม่จำเป็นหรอก พี่ของผมน่ะ ไม่ใช่คนที่จะมารู้สึกผิดซ้ำซากไม่ใช่เหรอ หยุดพูดได้แล้ว

 

 

 

9.     เหมือนว่าจะต้องไปแล้วล่ะ แย่หน่อยนะ ไม่ได้อยู่เล่นกับนายอีกแล้ว และก็คงจะ ไม่มีเอาไว้ครั้งหน้าแล้วด้วย...ผิดสัญญาทุกทีเลยสินะ ผมมองใบหน้าของน้องชาย ความปรารถนาสุดท้าย ขอแค่ได้มองใกล้ๆ อีกสักครั้ง ผมเอื้อมมือไปรั้งศีรษะของเขามาใกล้ๆ หน้าผากเราแตะกันในเสี้ยววิ หลังจากนี้...ผมกลืนก้อนสะอึก อะไรน่ะอิทาจิ นายจะมาอ่อนแอต่อหน้าน้องชายคนสำคัญของนายไม่ได้นะ

 

เขาเงียบแล้วช้อนตามองมาที่ผม ดวงตาที่แข็งกร้าวนั่นกลับมาเป็นดวงตาที่อ่อนโยนเหมือนกับซาสึเกะของพี่ในตอนนั้น ผมรู้ว่าตัวเองดีใจแค่ไหน แล้วก็รู้เหมือนกันว่ามันน่าเศร้าแค่ไหนที่เราจะได้เห็นมันเป็นครั้งสุดท้าย ไม่ว่านายจะเลือกเส้นทางไหน

 


10.                        เขากำลังจะหายไปอีกแล้ว อีกแล้วนะ พี่ไม่ได้อยู่เล่นกับผมต่ออีกแล้ว และผมก็คงจะไม่ได้ฟัง เอาไว้ครั้งหน้า ของพี่อีกแล้ว ผิดสัญญาทุกทีเลยนะ ผมมองใบหน้าของเขา อิทาจิรั้งผมให้เข้าไปใกล้ หน้าผากที่เย็นเฉียบแตะลงมา สายตาบ่งบอกว่านี่คือความปรารถนาสุดท้ายของเขา อิทาจิเริ่มพูดหลังจากนี้...แล้วก็หยุดไปเสียดื้อๆ ผมกลืนก้อนสะอึกที่จุกอยู่ตรงคอ อะไรน่ะซาสึเกะ นายจะมาอ่อนแอต่อหน้าพี่ชายคนสำคัญของนายไม่ได้นะ

 

ผมช้อนสายตาขึ้นมองเขา ตลอดมาผมมองพี่ด้วยความเกลียดชัง ความอาฆาต ทุกสิ่งทุกอย่างที่พี่ทำไม่เคยส่งมาถึงผม แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้วนะอิทาจิ ผมรู้ว่าตัวเองดีใจแค่ไหนที่ได้เห็นสายตาของเขาใกล้ๆอีกครั้ง แล้วก็รู้เหมือนกันว่ามันน่าเศร้าแค่ไหนที่เราจะได้เห็นมันเป็นครั้งสุดท้าย ไม่ว่านายจะเลือกเส้นทางไหน เขาลูบหัวผม ก่อนจะเอ่ยคำสุดท้ายอย่างแผ่วเบา

 

พี่ก็จะรักนายตลอดไป

 


11.                        น่าเสียดาย เพราะมัวแต่เก็บก้อนสะอื้น ก่อนที่เขาจะจากไป ผมก็น่าจะพูดออกไปบ้างว่า ไม่ว่าพี่จะไปอยู่ที่ไหน

 

ผมก็จะรักพี่ตลอดไปเหมือนกัน

 

 

 

นายพาพี่ออกมาจากที่ซ่อนได้อีกแล้ว

เพียงเท่านี้ แต้มเราก็เท่ากันสักทีนะ

14/14 – sasuke/itachi

 

 




O W E N TM.









นารูโตะจบแต่อิทาซาสึจะต้องไม่จบค่ะ . 
พยายามมากที่จะถ่ายทอดความรู้สึกของพี่น้อง
ก็เขาไม่ค่อยได้พูดกันนี่เนอะ แถมเป็นอัจฉริยะทั้งคู่
ความคิดในหัวจะต้องมีเต็มไปหมดแน่ๆ แล้วที่เราตั้งใจแยกพาร์ท
เพราะว่าพี่อิทาจิดันตายสองรอบ แต่รอบที่ตายน่าประทับใจที่สุด
สำหรับเราคือตายครั้งสุดท้าย เลิกโกหกน้องสักที แล้วก็พูดความรู้สึกออกมา
ตอนเราอ่านมังงะ น้ำตานองเลยค่า ยิ่งกว่ารอบแรกที่เขาตาย เพราะรอบแรกเรามัวแต่ช็อค


ฝากติดตาม #DINEFIC ด้วยนะคะ เวิ่นเว้อกันได้ที่ทวิต
อาจจะดูมีแต่ฟิคที่เพลๆ แต่ฟิคที่น่ารักๆหรือว่าหวานๆ
กำลังจะตามมาค่า ช่วงนี้เราอินกับบทดราม่าไปหน่อย
(เพราะมังวายที่อ่านดันมีแต่ดราม่าจนเราเก็บกด / กำ)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

57 ความคิดเห็น

  1. #31 ♣♦yuyu♥♠ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 20:38
    สงสารทั้วพี่ทั้งน้อง รักคู่นี้มากเพราะสองคนคนนี้รักกันมากไงมันเลยดราม่าได้ขนาดนี้
    #31
    0
  2. วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 18:17
    อ่านฟิคเรื่องนี้จบรู้สึกเหมือนตอนที่อ่านอิทาจิตายเลย
    ชอบคู่นี้มากจริงๆ 
    ภาษาไรต์เตอร์สวยมากๆ กินใจสุดๆ 
    ประทับใจรอบสองเหมือนกัน เพราะทั้งคู่เข้าใจกันแล้ว  T^T 


    #15
    0
  3. #14 AVANZ★ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 18:04
    ขอบคุณนะคะที่แต่งฟิคคู่นี้ สองมือพนมก้มลงกราบเลย ;_;
    สำหรับเราแล้วคู่นี้คือที่สุดแล้วค่ะ ทุกอย่างมันชัดเจนมาก
    สองพี่น้องอุจิวะรักกันมากขนาดไหน เรารับรู้ ฮรือออ
    สารภาพตามตรงเลยค่ะ ว่าเป็นสาววายแต่ก็จิ้นนอร์มอล
    ...แต่พี่น้องคู่นี้ทำให้เราจิ้นแหกโค้งกว่าคู่อื่น ./////.
    ชอบบุคลิกแบบคุณพี่มาก ชอบนิสัยด้วย พ่อพระจริงๆ
    ยอมทุกอย่างเพื่อความปลอดภัยของน้องชาย//อิจฉาแรง
    หมู่บ้านก็สำคัญ แต่น้องชายสำคัญกว่า ตอนที่คุณพี่ตาย
    เราใจหายมากๆเลยค่ะ ร้องไห้ด้วย ;_;
    แต่จุดพีคสุดคือตอนที่เคลียร์กัน ตราตรึงใจมากๆค่ะ
    ถึงจะเสียใจที่อยากให้สองคนนี้อยู่ด้วยกันก็ตาม 
    เราชอบสำนวนที่ไรต์แต่งนะคะ สื่อได้ดีจนเราน้ำตาจะไหลเหมือนตอนที่ได้อ่านมังงะตอนนั้น พี่เขาช่างแสนดีจริงๆ
    ถึงจะจิ้นแต่เราก็อิจฉาความรักที่ซาสึเกะได้รับจากอิทาจิ
    ;//;
    #14
    0