อ้อมกอดรักมาเฟียร้อน (ไม่มีรูปเล่ม)

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 2-2 ทะเลาะกับเมีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    29 ต.ค. 60

           ในที่สุดรถคันหรูก็เคลื่อนเข้าไปจอดหน้าภัตตาคารอาหารหรูอย่างนิ่มนวล ประตูรถถูกดึงให้เปิดออกโดยคนขับรถอย่างคนที่รู้หน้าที่ตนเองดี

            คับฟ้าขยับกายลงจากรถ ก่อนจะโน้มร่างลงเพื่อมองเข้าไปในรถ เมื่อหญิงสาวที่โดยสารมาด้วยกันไม่ยอมลงจากรถเสียที

            ลงมาได้แล้วคับฟ้าสั่งเรียบๆ

            ไม่นันทิชาตอบห้วนๆ สั้นๆ พร้อมกับเบือนหน้าหนีไปทางอื่นที่ไม่มีใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่ม

            สงสัยอยากให้อุ้มคับฟ้าพึมพำเบาๆ ราวกับพูดกับตัวเองอย่างนั้น คนฟังหันขวับกลับมามองหน้าหล่อเหลาของคนพูดทันทีด้วยความตกใจเมื่อได้ยินอย่างนั้น พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงรัวเร็วจนลิ้นแทบจะพันกัน

            ยะ อย่าทำอะไรบ้าๆ นะ

            ถ้าคุณยังดื้อก็ไม่แน่นะ ทีนี้จะลงมาได้รึยังคับฟ้าซ่อนยิ้มเมื่อเห็นหน้าตื่นๆ ของอีกฝ่าย แต่ก็ไม่วายขู่

            อ้าวยังไม่ลงมาอีกเหรอ รึว่าคุณอยากจะให้ผม...

            นี่ๆ อย่าบ้านะ ฉันจะลงแล้ว ถอยไปนันทิชารีบพูดเมื่อร่างสูงสมาร์ตโน้มร่างลอดเข้าไปภายในตัวรถ และทำท่าจะทำตามสิ่งที่ตนพูดเอาไว้

            คับฟ้าซ่อนยิ้มเมื่อถอยร่างสูงห่างออกไปจากประตูรถเล็กน้อย เพื่อเปิดทางให้หญิงสาวก้าวลงมาจากรถได้สะดวก

            ก็แค่นี้ทำไมต้องเรื่องมากด้วยหนุ่มหล่อกระซิบเบาๆ กับใบหูหอมกรุ่นสีเรื่อเมื่อหญิงสาวก้าวลงมายืนข้างรถหรูเรียบร้อยแล้ว

            เอ๊ะ นี่คุณ!” นันทิชาแหวแวดผงะออกด้วยความตกใจกับความใกล้ชิดที่อีกฝ่ายจงใจกระทำ จ้องหน้าหล่อเหลาอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ แต่ต้องรีบสะบัดหน้าไปทางอื่นอีกครั้งเมื่อเห็นลูกกะตาแพรวพราวของอีกฝ่าย

            เข้าไปข้างในกันเถอะผมหิวมากแล้วริมฝีปากสีสดยกขึ้นเป็นรอยยิ้มนิดหนึ่งเมื่อเห็นปฏิกิริยาของหญิงสาว ก่อนจะกระชับมือเรียวใหญ่กับลำแขนนุ่ม รั้งเบาๆ เพื่อให้ร่างบางเดินตามไปช้าๆ

            นันทิชาพยายามขืนร่างเอาไว้ เพราะไม่อยากให้เขาลากเธอให้ตามไปได้ง่ายดายนัก แต่ก็ต้านแรงที่มีมากกว่าของร่างสูงไม่ได้ หญิงสาวกัดริมฝีปากล่างของตนอย่างเจ็บใจ เมื่อในที่สุดเขาก็ลากเธอเข้าไปในภัตตาคารสุดหรูได้สำเร็จ

            คับฟ้าเลื่อนเก้าอี้ให้หญิงสาวด้วยมารยาทของสุภาพบุรุษที่ดีที่พึงกระทำต่อสุภาพสตรี แต่สุภาพสตรีของเขาก็ดื้อดึงจนเขาต้องกดไหล่บางบังคับให้เธอนั่งลงบนเก้าอี้ ก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะไปเลื่อนเก้าอี้แล้วทรุดตัวลงนั่งด้วยท่วงท่าสง่างามน่าเกรงกลัวอย่างคนที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี

            นันทิชาอดที่จะมองร่างสูงผู้แสนสง่างามตรงหน้าไม่ได้ ถ้าเป็นปกติเธอคงจะตื่นเต้นและประหม่าไม่น้อยเลยที่ได้มีโอกาสนั่งร่วมโต๊ะกับชายหนุ่มรูปงามแบบนี้ แต่ตอนนี้เธอไม่มีเวลามาตื่นเต้นและประหม่าเพราะเธอห่วงยายของเธอ มันไม่ใช่เวลามาดินเนอร์ท่ามกลางแสงเทียนกับชายหนุ่มรูปงามแบบนี้ นันทิชาคิดอย่างไม่ชอบใจ

            คุณจะทานอะไรก็สั่งเลยนะ

            ไม่นันทิชาปฏิเสธสั้นๆ พร้อมกับเบือนหน้าหนีไปทางอื่นที่ไม่มีใบหน้าหล่อเหลาของเขา

            ไม่เป็นไรเดี๋ยวผมสั่งให้ก็ได้คับฟ้าพูดอย่างไม่เดือดร้อน ในขณะที่คนฟังกัดริมฝีปากแน่น เบือนหน้ากลับมามองหน้าหล่อเหลาอีกครั้งด้วยความไม่ชอบใจ

            ฉันไม่กินคุณไม่เข้าใจภาษาคนรึไง ฉันอยากกลับไปดูยายของฉันนันทิชาตะคอก แต่อีกฝ่ายก็ไม่มีท่าทีว่าจะสนใจสักนิด เขายังคงพลิกเมนูในมือพร้อมกับสั่งรายการอาหารกับบริกรชายที่ยืนคอยจดออร์เดอร์อยู่ข้างๆ โดยไม่มีใครใส่ใจกับคำพูดของเธอสักนิด และนั่นก็ทำให้เธอรู้สึกโกรธมากขึ้น

            นี่คุณหูแตกรึไง!” นันทิชาตะคอกเสียงดังกว่าเดิม และมันก็ได้ผลเมื่อชายหนุ่มสุดหล่อเงยหน้าขึ้นจากเมนูและหันไปพูดกับบริกรเบาๆ แล้วส่งสัญญาณให้บริกรถอยออกไปจากโต๊ะ ในขณะที่บริกรหนุ่มก็รู้หน้าที่รีบถอยฉากออกไปทันทีโดยไม่ต้องให้หนุ่มหล่อต้องเอ่ยออกมาเป็นคำพูด

            ไม่เห็นต้องตะคอกเสียงดังขนาดนั้น คุณไม่อายคนอื่นเขารึไงคับฟ้าเอ่ยขึ้นเมื่อคล้อยหลังบริกรชาย ไร้ซึ่งวี่แววของความไม่พอใจใดๆ ทั้งในน้ำเสียงและบนใบหน้าหล่อเหลา ซึ่งถ้าเป็นคนอื่นเขาไม่มีทางปล่อยให้มาตะคอกใส่หน้าด้วยคำหยาบคายแบบนี้โดยไม่ทำอะไรแน่ๆ จนทำให้คับฟ้ารู้สึกแปลกใจตัวเองไม่ได้ เพราะแทนที่จะโกรธกลับรู้สึกขำมากกว่ากับความโกรธของหญิงสาวตรงหน้า

            นันทิชาชำเลืองมองโต๊ะข้างๆ นิดหนึ่ง แต่ก็ยักไหล่ราวกับไม่ใส่ใจ

            ฉันไม่สนหรอก

            งั้นเหรอคับฟ้าพูดแค่นั้น นันทิชาทำท่าจะพูดแต่บริกรคนเดิมก็ทยอยนำอาหารที่ชายหนุ่มสั่งมาเสิร์ฟทำให้เธอต้องหยุดปากลงแทบจะทันที

            ผมไม่ได้อะไรหรอกนะ แค่อายคนอื่นเขาที่เขาคงกำลังคิดว่าผมกำลังทะเลาะกับเมียอยู่น่ะคับฟ้าพูดเรียบๆ เฝ้ามองปฏิกิริยาของหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่วางตา แล้วซ่อนยิ้มเมื่อเห็นริ้วรอยแดงๆ ที่เริ่มกระจายไปทั่วใบหน้านวลสวยเพราะคำพูดของเขา

            นันทิชาหน้าร้อนเมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายที่หลุดออกจากปากสีแดงสดของชายหนุ่มสุดหล่อ

            ใครเป็นเมียคุณไม่ทราบ!” นันทิชาถามห้วนๆ

            คับฟ้ายักไหล่ราวกับจะบอกว่าแล้วแต่เธอจะคิด ก่อนจะลงมือรับประทานอาหารตรงหน้าโดยไม่คิดจะพูดอะไรออกมาหรือสนใจอะไรอีก นันทิชามองการกระทำของชายหนุ่มอย่างไม่ชอบใจนัก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ลำแขนนุ่มทั้งสองยกขึ้นกอดอกนุ่ม จ้องมองชายหนุ่มสุดหล่อที่กำลังก้มหน้าก้มตารับประทานอาหารตรงหน้าอย่างไม่พอใจเต็มที่

            ทำไมไม่ทานล่ะคับฟ้าเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวที่กำลังจ้องเป๋งมาที่ตนพร้อมกับถามเรียบๆ

            คุณรีบๆ ทานเถอะ ฉันจะได้กลับไปดูยายฉันสักที

            นี่คุณไม่อยากทานข้าวกับผมมากขนาดนี้เลยเหรอชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ ทั้งสิ้น รวมทั้งบนใบหน้าหล่อเหลาที่ไม่บ่งบอกสักนิดว่าเขากำลังอยู่ในอารมณ์ใด

            คุณน่าจะรู้ตั้งแต่ต้นนันทิชาพูดด้วยน้ำเสียงสะบัด

            คับฟ้ายักไหล่อีกครั้ง ก่อนจะก้มลงสนใจกับอาหารตรงหน้า และไม่สนใจกับสิ่งใดอีก

            นันทิชากัดริมฝีปากของตนเองแน่น กับท่าทางละเอียดอาหารตรงหน้าอย่างสบายอารมณ์ของชายหนุ่มสุดหล่อที่นั่งตรงข้าม เธอเฝ้ารออย่างพยายามใจเย็นเต็มที่ จนในที่สุดชายหนุ่มก็เงยหน้าขึ้นจากจานอาหารตรงหน้าเมื่อเวลาผ่านไปเกือบสามสิบนาที

            คุณจะทานของหวานมั้ย

            ไม่...พาฉันกลับโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้!”

            คุณจะรีบร้อนไปไหน

            นี่คุณ!...

            เอาล่ะๆ เดี๋ยวผมเช็คบิลก่อนละกันคับฟ้ายกมือยอมแพ้ แล้วส่งสัญญาณเรียกพนักงานเพื่อเก็บเงิน

            นันทิชารีบสาวเท้าออกจากร้านโดยไม่คิดจะรอชายหนุ่มร่างสูงสักนิด ที่เดินทอดน่องเอื่อยๆ มือทั้งสองล้วงกระเป๋ากางเกง อย่างสบายอารมณ์อยู่ด้านหลัง ดวงตาคมกวาดทั่วร่างแสนเย้ายวนอย่างรื่นรมย์เต็มที่

            นี่คุณไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้คับฟ้าร้องบอก แต่ร่างบางที่เดินลิ่วนำหน้าก็ไม่ได้ใส่ใจสักนิด

            ออกรถสิจะรออะไรนันทิชาสั่งห้วนๆ อย่างหัวเสียเมื่อคนขับรถไม่ยอมออกรถเสียที

            ไม่ได้ครับผมต้องรอเจ้านายสั่ง

            นันทิชาตวัดสายตามามองร่างสูงที่นั่งเคียงข้างทันทีด้วยความไม่พอใจเมื่อได้ยินอย่างนั้น

            บอกคนของคุณออกรถสิ

            ออกรถเถอะชาติไปโรงบาล...คับฟ้าสั่งคนรถเสียงเรียบ ก่อนจะเบือนหน้ากลับไปสบตากับหญิงสาว ซึ่งอีกฝ่ายสะบัดหน้าหนีไปทางอื่นทันที อย่างที่ไม่มีใครหน้าไหนกล้าทำกิริยาแบบนี้กับเขามาก่อน แต่หญิงสาวข้างกายเขาตอนนี้ทำมันหลายครั้งแล้วในวันนี้

ปล. ชอบเรื่องนี้สามารถกดโหลดตามลิงก์ด้านล่างได้เลยจ้าา รับรองฟิน #คับฟ้า แน่นอน

อ้อมกอดรักมาเฟียร้อน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น