อ้อมกอดรักมาเฟียร้อน (รีอัป)

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 3-1 แล้วจะรู้เอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    2 พ.ย. 60

ตอนที่ 3

 

            นันทิชาไม่คิดจะทำตามคำพูดของชายหนุ่มแม้แต่น้อย เพราะดูก็รู้ว่าเขากำลังล้อเลียนเธออยู่ ดวงตาคู่สวยยังคงมองหนุ่มหล่ออย่างหวาดระแวง

            เรามาพูดกันดีๆ ดีกว่านะ

            นันทิชาลดแจกันในมือลง เมื่อเห็นอีกฝ่ายถอยไปทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากเตียงคนไข้นัก ระยะห่างพอสมควรซึ่งมากพอที่จะทำให้ความหวาดระแวงของเธอลดลงไปได้บ้าง แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังคงถือแจกันใบนั้นอยู่ในมือ

            เรื่องเงินใช่มั้ยนันทิชาถามห้วนๆ

            ทำไมคุณถึงคิดว่าเป็นเรื่องเงินล่ะคับฟ้าถามกลับอย่างไม่ใส่ใจกับคำตอบจากหญิงสาวเท่าใดนัก

            อย่างคุณก็คงมีเรื่องเดียวนั่นแหละ คุณคงคิดว่าฉันจะเบี้ยวสินะ

            คุณรู้ได้ยังไงว่าผมคิดแบบนั้นคับฟ้าอยากหัวเราะยิ่งนักเมื่อได้ยินคำพูดของหญิงสาว เขาไม่สนใจเงินน้อยนิดนั่นสักนิด ที่เขาสนใจคือ...สายตาคมกวาดทั่วร่างแสนเย้ายวนโดยไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว สิ่งที่เขาสนใจตอนนี้คือตัวเธอต่างหาก ร่างกายที่แสนยั่วยวนกิเลสของผู้ชายทุกคน ดึงดูดให้เขาเข้าใกล้ ดึงดูดให้เขาอยากจับจองเป็นเจ้าของ โดยเฉพาะหลังจากได้ลิ้มรสปากแสนหวานนั่นซึ่งเขาแน่ใจว่าไม่มีใครหน้าไหนได้สัมผัสมันมาก่อนนอกจากเขา และหลังจากนี้ก็จะไม่มีใครหน้าไหนได้สัมผัสมันเช่นกัน คับฟ้าบอกตัวเอง ดวงตาคมจ้องนิ่งที่ริมฝีปากสีเรื่อน่าจุมพิตอย่างอ้อยอิ่ง ตอนนี้เขามีความรู้สึกอยากสัมผัสมันขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนที่ความคิดของคับฟ้าจะเตลิดไปมากกว่านั้นเสียงหวานก็ดังขึ้นมาซะก่อน

            ฉันรู้ก็แล้วกัน ใครบ้างจะไม่อยากได้เงินของตัวเองคืน เงินที่เสียไปกับเรื่องของคนอื่น ไม่ใช่เรื่องของตัวเองน่ะ นันทิชาอธิบายห้วนๆ

            งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นล่ะก็...คุณคงพร้อมจะคืนเงินให้ผมแล้วงั้นสิ ถึงได้พูดแบบนี้คับฟ้าเลิกคิ้วถามอย่างกวนโทสะ คนฟังกัดริมฝีปากแน่นเมื่อเห็นท่าทางแบบนั้นของชายหนุ่ม

            เอ่อ...คือ...ฉันจะคืนให้คุณก่อนสองหมื่น ส่วนที่เหลือฉันจะพยายามหามาคืนคุณให้เร็วที่สุดนันทิชาพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักในตอนแรก ก่อนจะพูดรัวเร็วในตอนท้าย แล้วถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อพูดออกไปได้ในที่สุด

            ตกลงคับฟ้าพูดอย่างไม่เสียเวลาคิด

            เดี๋ยวฉันจะไปกดเงินจากตู้เอทีเอ็มมาให้คุณเดี๋ยวนี้นันทิชารีบพูด แล้วทำท่าจะสาวเท้าออกไปจากห้องพยาบาล แต่ไม่ทันได้ก้าวไปไหน ชายหนุ่มก็ชิงร้องห้ามขึ้นมาซะก่อน

            ไม่ต้องหรอก เอาเป็นว่าไว้คืนผมทีเดียวเลยดีกว่า ผมไม่ได้รีบร้อนขนาดนั้นหรอก

            ไม่ได้ ฉันอยากให้คุณมั่นใจว่าฉันจะไม่เบี้ยวคุณนันทิชาพูดอย่างหนักแน่น ในขณะที่หนุ่มหล่อเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม

            เอางั้นเหรอ...แต่ผมว่าแทนที่คุณจะไปกดเงินสองหมื่นนั่นมาให้ผม คุณกำหนดวันมาเลยดีกว่าว่าจะคืนเงิน เอาเป็นว่าไม่ต้องทั้งหมด แบ่งเป็นงวดๆ ก็ได้ แบบนั้นดีจะกว่านะ คุณว่ามั้ย

            และคุณไม่ต้องห่วง ผมให้อิสระคุณเต็มที่ ให้คุณกำหนดวันมาเองเลยคับฟ้าพูดอย่างใจป้ำเต็มที่ ในขณะที่คนฟังกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อรู้สึกว่าลำคอเริ่มแห้งผาก

            ฉะฉัน...นันทิชาพูดไม่ออก เธอไม่รู้ว่าต้องใช้เวลากี่เดือน ไม่ใช่สิ กี่ปีกว่าจะหาเงินเหยียบล้านมาคืนเขาได้

            ว่ามาเลยชายหนุ่มพูดด้วยท่าทางสบายๆ เท้าเรียวภายใต้รองเท้าหนังเนื้อดีราคาแพงกระดิกไปมาอย่างสบายอารมณ์ ต่างกับหญิงสาวลิบลับ

            ฉะฉัน...นันทิชาพูดอย่างตะกุกตะกัก ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วพูดออกไปในที่สุด

            ฉันขอเวลาหนึ่งเดือน ฉันจะหาเงินงวดแรกมาคืนให้คุณ

            แน่ใจนะว่าคุณทำได้คับฟ้าลองหยั่งเชิง

            แน่ใจถึงจะไม่แน่ใจสักนิด แต่นันทิชาก็พูดออกไปในที่สุด

            อืม...ได้ยินอย่างนี้ผมก็ควรสบายใจได้สินะคับฟ้าพูดอย่างหยันๆ

            เอาล่ะ...เป็นอันว่าผมให้เวลาคุณหนึ่งเดือนล่ะกัน สำหรับเงินงวดแรกพูดจบก็ทรงกายลุกขึ้นจากโซฟานุ่มช้าๆ แล้วก้าวเข้าไปหาหญิงสาวช้าๆ แล้วหยุดเท้า โดยทิ้งระยะห่างจากหญิงสาวพอสมควร มือเรียวใหญ่ทั้งสองสอดซุกลงบนกระเป๋ากางเกงด้วยความเคยชินด้วยท่าทางสบายๆ ตามวิสัย

            แล้วผมจะรู้ได้ยังไงว่าคุณจะไม่เบี้ยว

            คนฟังชักสีหน้าใส่ด้วยความไม่พอใจ เธอไม่คิดจะเบี้ยวเขาสักนิด

            คุณทำสัญญามาล่ะกัน ถ้าคุณกลัวฉันเบี้ยวขนาดนั้นนันทิชาพูดห้วนๆ

            ไม่ล่ะคับฟ้ายักไหล่ด้วยท่าทางที่บ่งบอกว่าไม่ยี่หระกับสิ่งที่หญิงสาวเพิ่งพูด

            แล้วคุณจะเอาไงล่ะนันทิชาถามเสียงแข็ง

            ผมมีวิธีละกันคับฟ้าพูดเรียบๆ ก่อนจะสาวเท้าพรวดเดียวประชิดร่างบางโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัวแม้แต่น้อย อ้อมแขนแข็งแรงตวัดร่างบางปะทะกับอกกว้างพร้อมกับรัดแน่นเข้าอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่หญิงสาวจะได้ทันตั้งตัว

            ผมขอสัญญาจากคุณด้วยวิธีของผมคับฟ้าก้มหน้าหล่อเหลาลงไปใกล้ ในขณะที่หญิงสาวรีบเบี่ยงหน้าหนีไปทางอื่นทันที หัวใจดวงน้อยใต้ทรวงอกเต้นแรงขึ้นด้วยความหวาดหวั่น

            คุณจะทำอะไร!” นันทิชาถามเสียงห้วนๆ พยายามขัดขืนแต่เขาก็รัดร่างเธอเอาไว้แน่น เกินกว่าที่เธอจะขัดขืนหรือกระดิกตัวได้

            จูบคุณคำพูดสั้นๆ ของเขาทำให้หญิงสาวหันขวับกลับมามองหน้าหล่อเหลาของคนพูดอย่างตกใจ และการกระทำนั้นของเธอเปิดทางให้ชายหนุ่มก้มลงมาหาและปิดปากนุ่มเอาไว้โดยง่าย เกินกว่าที่เธอจะทันได้ตั้งตัว

            คับฟ้าบดเคล้าปากนุ่มด้วยความรัญจวน ริมฝีปากนุ่มแสนหวานที่เขาได้สัมผัสมันมาแล้วครั้งหนึ่ง และรู้สึกติดใจและคะนึงหามันมาตลอดทั้งวันจนไม่เป็นอันทำอะไร และตอนนี้เขาได้สัมผัสมันอีกครั้งแล้ว ริมฝีปากนุ่มแสนหอมหวานที่มีไว้เพื่อเขาคนเดียว มือเรียวใหญ่เลื่อนมาด้านหน้า เพื่อสัมผัสกับความนุ่มหยุ่นที่ผงาดดันเสื้อที่เธอสวมออกมาอย่างท้าทายสายตา โดยที่ริมฝีปากสีสดยังบดเคล้าริมฝีปากนุ่มด้วยความพอใจ แต่ก่อนที่มันจะเตลิดไปถึงไหนต่อไหน เสียงพร่าๆ ของคนที่นอนหลับตานิ่งบนเตียงคนไข้ ก็ฉุดกระชากอารมณ์ดำดิ่งของคนทั้งคู่ให้กลับมาเสียก่อน

            น้ำหนึ่งๆ หลานอยู่รึเปล่า

            นันทิชารีบผลักร่างสูงออกเมื่อสติกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัวอีกครั้ง รู้สึกเจ็บใจตนเองไม่น้อยที่เผลอไผลไปกับสัมผัสของเขา

            น้ำอยู่นี่ค่ะ

            คับฟ้ายอมปล่อยร่างบางออกแต่โดยดี รู้สึกเสียดายไม่น้อยที่ต้องผละจากร่างงามแสนเย้ายวนนั้น ดวงตาคมมองตามร่างระหงที่กำลังก้าวเข้าไปที่เตียงคนไข้ด้วยความรู้สึกที่เกิดขึ้นตั้งแต่พบหน้าครั้งแรก อยากได้ความคิดนี้มันเกิดขึ้นในสมองของเขานานแล้ว และเมื่อได้สัมผัสปากนุ่มด้วยปากของตนเองถึงสองครั้ง ทำให้ตอนนี้ภายในของเขามันกำลังร้อนรุ่มด้วยความต้องการที่เพิ่มขึ้น ความรู้สึกหวงแหนเผยตัวออกมาจนเขารู้สึกแปลกใจตนเองไม่น้อย ความหวงแหนที่ไม่เคยเกิดกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน เขาเห็นผู้หญิงเป็นเพียงเครื่องระบายความเครียดตลอดช่วงชีวิตวัยหนุ่มเท่านั้น เขาไม่เคยขาดแคลนผู้หญิง ไม่ได้อดอยากปากแห้งขนาดที่เห็นผู้หญิงสวยถูกใจเข้าหน่อยแล้วเป็นต้องวิ่งเข้าใส่ เขามีผู้หญิงมากมายข้างกาย และไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขารู้สึกผูกพันมาก่อน  ข้อตกลงของเขาและผู้หญิงพวกนั้นคือความสุขของเขาและเงินของพวกเธอไม่มีความผูกพันอะไรทั้งนั้นเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่กับนันทิชาก็ไม่เชิงว่าเป็นความผูกพันซะทีเดียว เพียงแต่ว่ามันรู้สึกหวงแหนอย่างประหลาดทั้งที่ยังไม่ได้จับจองเป็นเจ้าของด้วยซ้ำ และถ้าได้จับจองเป็นเจ้าของร่างงามแสนเย้ายวนนั้นแล้ว เขาไม่อยากคิดว่าความรู้สึกหวงแหนนั้นจะเพิ่มขึ้นมากมายขนาดไหน หรือว่าความหวงแหนนั้นจะลดน้อยถอยลงไปจนแทบไม่เหลือหรือเปล่า...

            หนุ่มหล่อเฝ้ามองร่างระหง บอกตนเองว่าเขาต้องได้ และได้ด้วยความเต็มใจของเธอเอง หนุ่มหล่อบอกตนเอง ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้เตียงคนไข้

            ผมจะให้คนของผมจัดการเรื่องพยาบาลพิเศษเพื่อมาดูแลยายของคุณ

            ไม่ต้อง ฉันดูแลยายของฉันเองได้นันทิชากัดฟันบอกเสียงห้วน

            แต่ผมว่าพยาบาลพิเศษจะดูแลท่านได้ดีกว่าคุณนะ โดยเฉพาะเคสของคุณยายคุณต้องดูแลอย่างใกล้ชิด ให้คนมีความรู้มาดูแลท่านจะดีกว่านะคนฟังนิ่งไปเมื่อได้ยินคำพูดแบบนั้น รู้สึกคล้อยตามเขาไม่น้อยเลย เธอมองใบหน้าซีดเซียวของผู้เป็นยายที่หลับไปอีกครั้งนิ่งไป ก่อนจะถามออกไปเสียงเบา

            คุณต้องการอะไรที่มาช่วยฉันแบบนี้

            คับฟ้านิ่งไปเมื่อได้ยินคำถามของหญิงสาว ส่วนลึกมันกำลังร้องบอกเขาให้ตอบเธอออกไปว่า ต้องการคุณแต่ชายหนุ่มก็พยายามระงับคำพูดนั้นเอาไว้

            แล้วคุณจะรู้เองคับฟ้าพูดเรียบๆ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง

            ผมจะจัดการเรื่องพยาบาลพิเศษให้คุณเพื่อให้มาดูแลยายของคุณอย่างใกล้ชิด ไม่ต้องห่วงร่างสูงหมุนร่างออกจากห้องไปเมื่อพูดจบ ในขณะที่ชำเลืองตามด้วยหางตาจนร่างสูงสมาร์ตพ้นไปจากห้อง หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่างยืดยาวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ซึ่งในความรู้สึกนั้นมีความกลัวปะปนอยู่

ปล. สามารถกดโหลดตามลิงก์ด้านล่างได้เลยจ้าาา รับรองเนื้อหาครบถ้วนจ้าาา

อ้อมกอดรักมาเฟียร้อน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

12 ความคิดเห็น