อ้อมกอดรักมาเฟียร้อน (รีอัป)

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1-1 แม่ค้าขนมหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,069
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 ต.ค. 60

ตอนที่ 1


        เจ้านายครับนั่นมันลูกน้องของไอ้ยิ่งใหญ่นี่ครับ เจ้านายจะให้ตามมันไปมั้ยครับ เสียงของชายวัยฉกรรจ์เอ่ยถามชายหนุ่มสุดหล่อที่อยู่ในชุดสูทสีดำสนิทที่นั่งอยู่เบาะหลังของรถหรู

            ตามไปดูซิ ผู้เป็นนายบอกอย่างสนใจ ในขณะที่คนขับรถรีบขับรถตามมอเตอร์ไซค์คันโตไปห่างๆ เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันรู้ตัว

            พวกมันมาทำอะไรที่นี่ครับเจ้านายเข้ม ชายวัยฉกรรจ์ผู้เปรียบเสมือนมือขวาถามผู้เป็นนายอย่างไม่แน่ใจ

            ไม่รู้เหมือนกัน พวกมันเลี้ยวเข้าไปในซอยข้างหน้าแล้ว รีบขับตามไปดูเถอะ ผู้เป็นนายรีบบอกเมื่อเห็นรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่เลี้ยวเข้าไปในซอยแคบๆ ข้างหน้า

            ครับ คนขับรถรับคำ แล้วเลี้ยวเข้าไปซอยข้างหน้า แต่ก็ไม่เจอวี่แววมอเตอร์ไซค์คันใหญ่

            มันหายไปแล้วครับ เจ้านายจะเอาไงต่อ

            ผู้เป็นนายถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะสั่งเรียบๆ พร้อมกับเบือนหน้าออกไปนอกกระจกรถที่ติดฟิล์มสีดำสนิททั้งคัน

            ไม่เป็นไร กลับเถอะ

            ครับเดี๋ยวผมไปกลับรถข้างหน้านะครับ คนขับรถรีบบอก ในขณะที่คนเป็นนายครางในลำคอเบาๆ ดวงตาดำใหญ่ยังคงมองไปนอกกระจกอย่างเรื่อยเปื่อย ก่อนจะหยุดที่ร่างๆ หนึ่ง

            เดี๋ยว! หยุดก่อน เสียงของร้องสั่งของเจ้านาย ทำให้คนขับต้องแตะเบรกเบาๆ แทบจะทันที

            มีอะไรรึเปล่าครับเจ้านาย เข้มถามผู้เป็นนาย แต่อีกฝ่ายไม่ตอบ ก่อนจะมองตามสายตาของผู้เป็นนายก็พบกับหญิงสาวคนหนึ่งกำลังยกถาดที่ใส่อะไรสักอย่างออกมาวางบนโต๊ะใต้เพิงเล็กๆ หน้าบ้าน และตอนนี้เองที่เข้มได้เห็นของที่อยู่ในถาดใบใหญ่คือขนมไทยหลากหลายสีสันนั่นเอง

            แกลงไปซื้อขนมให้ฉันหน่อยสิเข้ม

            เจ้านายอยากทานเหรอครับ เดี๋ยวผมไปซื้อที่...

            ฉันอยากทานร้านนี้ ผู้เป็นนายขัดขึ้นก่อนที่อีกฝ่ายยังไม่ทันได้พูดจบด้วยซ้ำ โดยที่สายตาไม่ได้คลาดคลาไปจากร่างหญิงสาวคนนั้น

            ครับ เข้มรับคำก่อนจะรีบเปิดประตูรถแล้วลงไปอย่างรวดเร็ว

            คับฟ้า อัษฎาวุธภูดินันท์ มองไปยังหญิงสาวที่กำลังยิ้มแย้มกับลูกน้องของตนแล้วหัวใจกระตุกเบาๆ รอยยิ้มที่หวานแทบหยดทำให้เขาเกิดความอิจฉาลูกน้องคนสนิทขึ้นมาเป็นครั้งแรก ที่ได้รับรอยยิ้มหวานๆ แบบนั้นจากหญิงสาวที่เขาสุดตา ดวงตาคมกริบกวาดไปทั่วเรือนร่างระหงที่มีส่วนโค้งส่วนเว้าอย่างผู้หญิงซึ่งดูเหมือนจะมีมากกว่าหญิงสาวทั่วไปด้วยซ้ำ โดยเฉพาะหน้าอกที่ดุนดันเสื้อยืดตัวโคร่งแสนธรรมดาออกมาจนเห็นเป็นรูปร่างอย่างชัดเจน เขาเลื่อนสายตาขึ้นไปที่ใบหน้านวลที่สวยหวาน สวยเกินกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยได้พบมา ริมฝีปากสีสดยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ดวงตาคมเป็นประกายพราวระยับอย่างถูกใจกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า นิ้วเรียวใหญ่กดกระจกให้เลื่อนลง เมื่อเข้มชี้มาทางตน

            ดวงตาสองคู่สบกันไปชั่วครู่อย่างไม่ตั้งใจ รอยยิ้มที่มีให้ลูกน้องของเขาก่อนหน้าเลือนหายไปจากใบหน้าสวยหวานแทบจะทันที ก่อนที่เจ้าตัวจะละสายตามามองถาดใส่ขนมหวานตรงหน้าทันทีที่รู้ตัวว่าเผลอไปประสานตากับเขาเข้า

            ได้แล้วครับเจ้านาย เธอถามว่าทำไมซื้อเยอะจัง ผมก็เลยบอกเจ้านายอยากทาน เข้มบอกเมื่อก้าวขึ้นมาบนรถ

            อย่างนั้นเหรอ ออกรถได้แล้ว คับฟ้าครางในลำคอเบาๆ ก่อนจะสั่งให้คนขับรถออกรถ ในขณะที่สายตายังคงไม่ได้คลาดคลาไปจากแม่ค้าหน้าหวานแม้แต่น้อย และดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ตัวว่ามีใครกำลังจ้องมองอยู่จึงเงยหน้าขึ้นจากถาดขนมตรงหน้า คับฟ้าก้มหัวให้สาวสวยนิดๆ พร้อมกับรอยยิ้ม แต่สิ่งที่เขาได้กลับคืนมาคือใบหน้าบึ้งๆ จากเธอเท่านั้น ก่อนที่เธอจะกลับไปสนใจกับขนมไทยตรงหน้าตัวเองอีกครั้ง โดยไม่คิดจะสนใจอะไรอีก ซึ่งการกระทำของเธอทำให้รอยยิ้มของคับฟ้าเลือนหายไปแทบจะทันที

            คุณครับเห็นรถมอไซค์คันใหญ่ๆ ผ่านมาทางนี้บ้างมั้ยครับ คำถามเบาๆ นั้นทำให้ นันทิชา วิรินันท์ ที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดขนมไทยหลากหลายสีสันตรงหน้าต้องเงยหน้าขึ้นมองคนถามทันที

            อะไรนะคะ หญิงสาวถามเบาๆ

            เอ่อ...อ่า...คือ...

            มีอะไรรึเปล่าคะ นันทิชาขมวดคิ้วพร้อมกับอีกครั้งด้วยความสงสัย

            โอะ...ขอโทษครับ คือผมอยากรู้ว่าคุณเห็นมอไซค์คันใหญ่ผ่านมาทางนี้เมื่อกี้รึเปล่าครับ ชายหนุ่มถามอย่างตะกุกตะกัก หลังจากเผลอจ้องมองหน้าสวยอย่างลืมตัวไปชั่วครู่ขณะด้วยความตะลึง

            ไม่นี่คะ...เห็นแต่รถยนต์หรูๆ คันหนึ่งค่ะ นันทิชาตอบตามตรง

            อย่างนั้นเหรอครับ กฤษณพล กรภัควัฒน์ ผู้หมวดหนุ่มไฟแรงแห่งกองปราบปรามครางในลำคออย่างผิดหวังเล็กน้อย

            มีอะไรรึเปล่าคะ นันทิชาถามอีกครั้ง พร้อมกับจ้องหน้าอีกฝ่ายเพื่อรอคำตอบ จนอีกฝ่ายต้องยกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองแก้เก้อ อดรู้สึกเขินเสียไม่ได้เมื่อโดนหญิงสาวจ้องแบบนั้น ก่อนจะล้วงอะไรบางอย่างออกจากกระเป๋าด้านในเสื้อหนังสีน้ำตาลให้อีกฝ่ายดู

            คุณสืบคดีแถวนี้เหรอคะ นันทิชาถามเบาๆ เมื่อเห็นบัตรประจำตัวข้าราชการตำรวจสังกัดกองปราบปรามของอีกฝ่าย

            ครับ กฤษณพลยิ้มอย่างเป็นมิตร

            ดีเหมือนกันค่ะ แถวนี้ยาเสพติดเยอะ ฉันอยากให้มันหมดไปจากประเทศเราสักที ไอ้ยานรกนั่น นันทิชายิ้มตอบ มือบางจัดขนมหลากหลายสีสันใส่ถุงอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะยื่นส่งให้อีกฝ่าย

            อะไรครับ? กฤษณพลถามอย่างงงๆ ไม่ได้ยื่นมือไปรับถุงนั่นแต่อย่างใด

            รับไปสิคะผู้หมวด

            เดี๋ยวเท่าไหร่ครับ กฤษณพลล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง แต่หญิงสาวยกมือขึ้นเป็นเชิงห้าม

            ไม่ต้องค่ะ ไม่ต้อง ฉันให้ฟรีๆ ค่ะเพื่อเป็นกำลังให้ผู้หมวดในการทำงานค่ะ นันทิชาบอกยิ้มๆ ทำให้อีกฝ่ายต้องยิ้มตอบ ก่อนจะยื่นมือไปรับถุงขนมจากหญิงสาว

            ขอบคุณนะครับ แล้วคราวหน้าผมจะมาอุดหนุนนะครับ เอ่อ...คุณชื่ออะไรครับผมจะได้เรียกถูก

            นันทิชาค่ะ เรียกน้ำหนึ่งก็ได้ค่ะ นันทิชายิ้มอย่างเป็นมิตร ในขณะที่คนฟังยิ้มกว้างมากขึ้น

            ผมกฤษณพล เรียกหนึ่งเฉยๆ แล้วกันครับ ยินดีที่ได้รู้จักคุณน้ำหนึ่งนะครับ

            ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักคุณหนึ่งเหมือนกันค่ะ ทั้งคู่ยิ้มให้กันอย่างจริงใจ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเอ่ยขอตัวอย่างไม่ค่อยจะเต็มใจนัก โดยไม่รู้ว่าทั้งคู่เป็นเป้าสายตาของชายหนุ่มที่อยู่ในรถหรูที่กำลังมองผ่านกระจกส่องหลังด้วยความไม่พอใจเท่าใดนัก ก่อนที่เจ้าตัวจะสั่งลูกน้องให้ออกรถเสียงห้วนบ่งบอกถึงความไม่พอใจได้ดีในเวลาต่อมา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

12 ความคิดเห็น