อริเร้นรัก (ตีพิมพ์กับสนพ. ดีต่อใจ)

ตอนที่ 2 : กระจ้อยร่อย แปลว่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,762
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    7 มิ.ย. 63

“เอ้า... ไม่เคยเห็นคนเปลี่ยนกางกางเรอะ” กลั้นหัวเราะพลางหยิบกางเกงตัวใหม่ขึ้นมาสวม

ถึงคราวจวนตัว คำพ่อสอนก็ผุดขึ้นมาในหัว ‘ถ้าเจอผู้ชายชีกอ หน้ามึน ต้องเสียงแข็ง ข่มมันด้วยคำพูดที่แรงกว่าถึงจะชนะ’

“เคยย่ะ แต่ไม่อยากดูให้เสียตา ไร้แรงดึงดูด” 

ในโลกใบนี้มีเพียงพระเจ้าและตนเองที่รู้ว่ากำลังโป้ปดมดเท็จ แต่พู่กันยังไม่รู้ตัวว่า ผู้ชายที่มีความมั่นใจในตัวสูงลิบลิ่ว ยังหลงเหลืออยู่บนโลก ซึ่งหนึ่งในไม่กี่คนนั้นกำลังขมวดคิ้ว ยิ้มร่า หยิบสายสะพานปืนกลมือขึ้นมาคล้องกับหัวไหล่

“ที่ว่าไม่ดึงดูดเพราะมันเล็กกว่าที่เคยเจอ งั้นเรอะ”

ว้าย... คนเลว!

พู่กันได้แต่คร่ำครวญในใจกับน้ำเสียงที่ชัดเจนขึ้น เสียงฝีเท้าที่บอกให้รู้ว่าเขาเดินใกล้เข้ามา แม้อยากจะพูดให้เขาเกิดความอับอาย สูญเสียความมั่นใจ แต่เธอกลับต้องสะบัดหน้าเร็วๆ เพื่อขับไล่อาการง่วงงุนที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน ง่วงชนิดที่ตาจะปิดจนเกือบจะพูดไม่จบประโยค

“โอ๊ย... คำว่าเล็กนั่นมัน เอ่อ... ถนอมน้ำใจคุณเกินไป กระจ้อยร่อย คงจะ เหมาะ กว่า”

หลังคำประณามที่จงใจให้เกิดความอับอายจบลง เจ้าของคำพูดก็ทรงตัวไม่ไหว โงนเงนลงตามแรงโน้มถ่วงของโลก แล้วถ้าไม่ได้อ้อมแขนของคนที่เธอปรามาสมารับร่างเอาไว้ พู่กันก็คงฟุบไปกองอยู่กับพื้น

แลคก้มมองเจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มที่หลับตาพริ้มอยู่ในวงแขน ทั้งหมั่นไส้และเอ็นดูในคราวเดียวกัน “เจอฤทธิ์ยานอนหลับของควายป่าเข้าแล้วไหมล่ะ ฮึ...แม่คนเจนสนาม หน็อย... กล้าดียังไงมาหาว่าลูกพ่อกระจ้อยร่อย พ่อออกจะภูมิใจในความล่ำบึก”

ฝากติดตามนิยายเรื่องใหม่ล่าสุด "อริเร้นรัก" ด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #2 14 องศา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 12:13

    พี่แลคๆ
    #2
    2