อริเร้นรัก (ตีพิมพ์กับสนพ. ดีต่อใจ)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 2 คอสต้ามายา เกาะนี้มีรัก 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 687
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    29 มิ.ย. 63

  

sds

 

การจ้องมองบั้นท้ายอันแน่นตึงสร้างความรู้สึกหลากหลาย ทั้งเคอะเขินจนเผลอกัดริมฝีปากตัวเอง สะบัดร้อนสะบัดหนาว วูบวาบจนต้องกอดตัวเองแน่นขึ้น แต่กลับไม่อาจละสายตาจากเรือนกายที่เปี่ยมไปด้วยกล้ามเนื้ออันสมบูรณ์ จะผิดมากไหมถ้าเธออยาก...

อยาก...กอดเขาจากข้างหลัง

เธอจะแนบข้างแก้มเข้ากับแผ่นหลังแกร่ง กอดรัดเขาเอาไว้แนบแน่นชนิดที่บรรยายออกมาอย่างละเอียดว่ากล้ามเนื้ออันแน่นตึงนั้นจะขยับตัวเป็นคลื่นลอนตอบรับเนื้อตัวเธออย่างไร

จะ...

ให้ตายสิ!

“แลค ทำบ้าอะไรของคุณเนี่ย” พู่กันครางออกมาอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ปืนที่ถือเอาไว้ร่วงลงบนพื้น

ความคิดบรรเจิดที่กำลังลวนลามเนื้อตัวของเขาสูญสิ้น เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่กระโดดออกจากสปีดโบ้ท เขาอยู่ในระยะไกลจนไม่อยากเชื่อสายตา แต่จุดดำๆ ที่ลอยอยู่กลางทะเลก็ยืนยันว่าเธอไม่ได้ตาฝาด

ในตอนที่เดินจากเธอ แลคอาจอ้อนวอนให้ใครสักคนมองหุ่นที่เขาเสียเวลาในยิมปั้นกล้ามเนื้อให้ถูกส่วน เพื่องานที่ต้องอาศัยสมรรถภาพร่างกายที่เต็มร้อย และความลำพองใจกับสายตาหิวกระหายจากสาวๆ ซึ่งตอนนี้อยากให้พู่กันปู้ยี่ปู้ยำตนเองเหลือเกิน

แม้สมองจะคิดเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่สองมือก็ต้องทำตามแผนการที่วางเอาไว้ หยิบเชือกเส้นใหญ่ที่ผูกกับเครื่องยนต์มามัดกับพวงมาลัย เมื่อทำระยะทางห่างจากฝั่งได้ตามที่พอใจก็ทิ้งเสื้อเกราะ เสื้อผ้าของตนเองและของเธอลงทะเล

จากนั้นจึงเร่งความเร็วขึ้นแล้วกระโดดลงสู่ทะเล ว่ายน้ำกลับเข้าฝั่งด้วยระยะทางที่ท้าทายความฟิตของร่างกายไม่น้อย ซึ่งแลคไม่ได้เห็นสปีดโบ้ทที่แล่นออกไปด้วยความเร็วพอมันกระทบกับคลื่นลูกแล้วลูกเล่า เชือกที่ผูกกับพวงมาลัยไว้หลวมๆ จะคลายปมออกทีละน้อยจนกระทั่งพวงมาลัยเป็นอิสระ

เมื่อสปีดโบ้ทไร้การควบคุม ทั้งยังปะทะกับคลื่นบ่อยครั้งก็ง่ายต่อการแฉลบ และพลิกคว่ำในที่สุด ซึ่งพู่กันไม่มีโอกาสได้เห็นเหตุการณ์นั้น เพราะกำลังจดจ้องจุดดำๆ ที่กำลังว่ายน้ำเข้ามาหา

...เหมือนว่ามองเห็นเขาอยู่ใกล้ๆ แต่ความจริงแล้วแลคต้องพยุงตัวอยู่ในทะเลเพื่อผ่อนแรงถึงสองครั้ง

“ว่ายเข้ามาสิแลค เร็วค่ะ ฉันเอาใจช่วย” พู่กันลุ้นเสียยิ่งกว่าดูการแข่งขันกีฬา

เธอเริ่มอยู่ไม่สุข ต้องเดินลงทะเลจนน้ำสูงถึงหัวเข่าเมื่อตอนที่เขาหยุดพักเอาแรงครั้งที่สอง!

ชั่วโมงที่แล้วเธอกับเขาอาจร่วมมือกันจนจัดการกับพวกนักฆ่ารับจ้างได้สำเร็จ แต่ตอนที่ต้องมองเขา โดยไม่อาจช่วยเหลืออะไรได้กลับบีบคั้นหัวใจหญิงสาวยิ่งนัก

“คุณทำได้น่า... แค่ว่ายน้ำระยะทางเท่านี้จะมาจมน้ำตายไม่ได้นะ”

อีกหลายต่อหลายคำพูดให้กำลังใจที่แลคไม่มีโอกาสได้ยิน ไม่ได้เห็นตอนที่เธอใช้มือข้างหนึ่งขยำอยู่บริเวณหน้าอกข้างซ้ายด้วยความกลัวว่าเขาจะจมน้ำตายเพราะหมดเรี่ยวแรง

sds

​ความพยายามของแลคไม่สูญเปล่า เมื่อสองเท้าแตะพื้นทราย รอยยิ้มดีใจของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้ายิ่งทำให้มีแรงฮึดสู้

ทว่าความเหน็ดเหนื่อยไม่ได้ทำให้แลครักษาภาพพจน์เหมือนพระเอกในนิยายที่เดินเข้ามาหาเธอด้วยรอยยิ้มทรงเสน่ห์ แต่ความจริงคือเขาล้มลุกคลุกคลาน นอนแผ่หลาอยู่บนชายหาด ปล่อยให้น้ำทะเลที่สูงแค่ตาตุ่มของเธอซัดสาด

พู่กันนั่งลงข้างกาย ละล่ำละลักถาม “แลค... เป็นไงบ้าง ไหวไหมคะ”

เหนื่อยโคตรๆ และจุกสุดๆ คือความจริงที่เล่นงานจนพูดไม่ออก ได้แต่ยกนิ้วโป้งให้เธอ ส่งสัญญาณว่ายังไหว ยังไม่ตาย

ทว่าในยามคับขันมักเห็นคนที่จริงใจอยู่เคียงข้างเสมอ แลคเองก็เช่นกัน

ต่อให้ไม่จมน้ำทะเลตาย เขาก็อาจจะเหนื่อยตาย ถ้าไม่ได้ฝ่ามือนุ่มสองข้างช้อนศีรษะขึ้นก่อนที่เธอจะขยับตัวเข้ามาใกล้ อุทิศตักเนียนนุ่มให้หนุนนอน

พู่กันก้มลงมองใบหน้าคร้ามคม ลูบเส้นผมสีน้ำตาลเข้มด้วยความเป็นห่วง อีกมือก็แนบอยู่กับโครงหน้าซึ่งมีคำตอบให้กับตัวเองได้แล้วว่า หนวดเคราครึ้มไม่ได้ทิ่มตำมือสร้างความรู้สึกในด้านลบ ตรงกันข้ามกลับลูบไล้ได้อย่างเพลินมือ

“คนฉลาดที่ไหนเขาทำกันแบบนี้”

“ถ้าเป็นคนโง่ แล้วได้ซุกอยู่หว่างขาคุณแบบนี้ ผมยอมโง่เป็นควายเลย” อาการหอบเหนื่อยเริ่มทุเลา แลคจึงเอียงหน้า กดจูบตรงข้อมือด้านในหนักๆ

พู่กันส่ายหน้าอ่อนใจ “คุณต้องทำเรื่องบ้าบิ่นแบบนี้ตลอดเวลาเลยเหรอ”

หากมันออกจากปากของคนอื่นก็คงปล่อยผ่าน ไม่ได้ใส่ใจ แต่เพราะหลุดออกมาจากริมฝีปากน่าจูบของผู้หญิงที่ตนพึงพอใจ อดีตในวัยเด็กถึงได้ผุดขึ้นมาในหัว

“คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แล้วเลือกไม่ได้ว่าจะต้องมีชีวิตสุขสบาย เพราะงั้นผมถึงต้องอยู่กับชีวิตโลดโผนของตัวเองด้วยความสนุก รอบคอบ”

ฟังแล้วเธอต้องส่ายหน้าไม่เห็นด้วยอีกครั้ง “สนุกน่ะใช่ แต่ที่ว่ายน้ำมาเนี่ยมันห่างไกลจากคำว่ารอบคอบมากเลย เผื่อยังไม่รู้ตัว”

ช่างประชดได้น่ารักเหลือเกิน แม่คนปากน่าจูบ

“โอ๊ะโอ... มีคนรอบคอบมากกว่าอยู่ตรงนี้นี่เอง” แลคบอกแล้วพลิกนอนคว่ำ เกยคางอยู่กับเรียวขานุ่มที่เขาหยอกเย้าเธอเล่นด้วยการส่ายหน้าไปมา ให้หนวดเคราครูดกับผิวเนื้อ

มันเป็นท่าที่อันตรายเหลือเกิน!

เธอนั่งให้น้ำซัดอยู่แบบนี้ มีหรือที่เขาจะไม่เห็นผิวเนื้อที่ซ่อนตัวอยู่ใต้แพนตี้ซึ่งเปียกชื้นแนบเนื้อจนเห็นเป็นรูปร่างความอวบอิ่ม

“คราวหลัง ถ้าคนรอบคอบสวมแค่ชุดชั้นในแล้วละก็ อย่าใจอ่อนให้ผมหนุนตักเด็ดขาด”

คำเตือนนั้นทำให้พู่กันต้องก้มลงสำรวจตัวเอง แล้วหน้าเห่อร้อนเมื่อเห็นจุดกลางกายที่เคยเห็น เคยสัมผัส รักษามาเป็นอย่างดี อวดตัวให้เขาเห็น

ไม่ต้องรอให้เธอเขินอายจนหาเรื่องมาถกเถียงกันอีก แลคก็ชันตัวลุกขึ้นพร้อมกับรั้งร่างเกือบเปลือยขึ้นมาด้วย “หน้าตักกับจุดที่ทำผมอยากจูบมันอยู่ใกล้กัน ถ้าเมื่อกี้นี้ปากผมมันไถลไปไกล เราคงได้ลองกันกลางแจ้งนะจ๊ะ”

โอ๊ย...

พูดมาได้แบบไม่อายปาก แล้วยังหัวเราะชอบอกชอบใจ ไม่สนเลยว่าเธอจะอายแค่ไหน สุดท้ายพู่กันเลยต้องรวบรวมความกล้า โต้กลับในแบบที่ไม่เคยงัดเอาวิธีนี้มาสู้กับเขา

“โถ...คุยโว ลืมไปแล้วสินะว่านอนแผ่หลาหมดสภาพเลย”

อะไรก็ไม่ร้ายกาจเท่าน้ำเสียงพร้อมแววตาเย้ยหยัน เชิดหน้า เดินกอดอกนำไปก่อน ปล่อยให้คนที่ถูกหยามนิ่งงันไปครู่หนึ่ง แล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกับคำถามที่ผุดขึ้นมาในหัว

หิ้วกันเข้าโรงแรมแล้วอะ พรุ่งนี้ห้ามพลาดเลยนะแม่มันทุกคน

 

sds

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #16 792112 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 12:47

    ตายๆๆๆ น้ำหมากกนะจายเล้ยวุ้ยยยย แม่จะไม่ทน

    #16
    1
  2. #15 coffee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 10:00

    พรุ่งนี้ไม่พลาดแน่นอนจร้า

    #15
    0