พิศวาส Kiss of tenderness

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 2 ดีลสุดพิเศษ? 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    15 ธ.ค. 62

“ก็ไม่มีใครว่านี่นา... ทำไม... อย่ามาอ้างนะว่ามีแฟนรออยู่บ้าน” แซคคารีบอกแล้วรีบดักคอ “รูเธอฟิตเปรียะขนาดนั้น ถ้ามีแฟนจริงไอ้จ้อนมันคงใช้การไม่ได้แล้วไหม”

โธ่... ใครจะปล่อยให้ผู้หญิงสวยเฉี่ยว อกฟู รูฟิตนอนอยู่ข้างๆ โดยที่ไม่หลงไปฟัดเธอบ้าง!

เป็นเขาหน่อยไม่ได้ จะอึ๊บให้ดิ้นไปเลย แซคคารีคิดในใจ “ตกลงว่าเป็นคู่เดตฉันหน่อยนะ”

“ฉันไม่ชอบความสัมพันธ์แบบฉาบฉวย”

ตอบได้แค่นั้นรสิกาก็ต้องเงียบกริบ เพราะถูกฝ่ามือแกร่งเลื่อนมากุมหัวไหล่ทั้งสองข้างให้หันมาจ้องตากัน แล้วพอได้จ้องลึกลงไปในสายตาคู่คมที่มีทั้งความคึกคะนอง อวดดี นักข่าวสาวก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าแรงพิศวาสที่มีต่อกันนั้นช่างมากล้นนัก

“ทำไมเลิฟ... เธอกลัวอะไร”

ที่ถามออกมาเช่นนั้นเพราะแซคคารีสัมผัสได้ถึงความหวาดหวั่นที่ไม่น่าแทรกลึกอยู่ในแววตาของสาวเฟียร์ซ ซึ่งรีบกะพริบถี่ๆ หลบตาเขาทันทีที่จับพิรุธได้

อีกครั้งที่รสิกาหัวเราะกลบเกลื่อนความจริงที่ซ่อนเร้นอยู่ในใจ “กลัวเธอมั้ง”

“ก็เหมือนจะอย่างนั้น แต่ไม่รู้สิ... ถ้าเธอไม่อยากพูดถึง ฉันก็จะไม่ถามถึงเรื่องนั้นให้มันเสียบรรยากาศ เอาเป็นว่าเธอชอบอะไร อยากได้อะไร แลกกับการเป็นคู่เดตของฉัน”

โอ... ชีวิตของรสิกาจะอยากได้อะไรไปมากกว่าเงิน!

ไม่ใช่เสียงของจิตใจฝ่ายดีหรือฝ่ายชั่วที่ตอบ แต่เป็นเสียงของเรื่องจริงในชีวิตเพราะเงินเป็นปัจจัยสำคัญที่สุด ด้วยต้องปากกัดตีนถีบมาตั้งแต่เด็ก รสิกาจึงรู้ว่า... 

เงินซื้อทุกอย่างไม่ได้ แต่ของส่วนมากบนโลกใบนี้ใช้เงินซื้อได้ทั้งนั้น

ทว่าเวลาแค่หนึ่งสัปดาห์จะเรียกเงินวันละสองหมื่นบาท มันก็ดูน่าเกลียดเกินไป “อย่าเลย เวลาแค่เจ็ดวัน...”

ไม่ต้องฟังจนจบ แซคคารีก็เริ่มจับจุดอ่อนของเธอได้ “เจ็ดวัน เจ็ดแสนบาท เป็นไง”

“อะไรนะ”

แซคคารียิ้มกริ่ม “โอนเข้าบัญชีเธอทุกเช้า เช้าละหนึ่งแสนบาท ไม่หักภาษี ณ ที่จ่าย ค่ากินค่าอยู่จิปาถะ ฉันเป็นคนรับผิดชอบเอง”

ว้าว... 

หากใครจะว่าเธอขายของเก่ากิน ก็คงต้องยอมรับเพราะเสียงในใจกรีดร้องออกมาเช่นนั้นจริงๆ

“อยากนอนโรงแรมไหน แพงแค่ไหนก็ไม่เกี่ยง เธอเลือก ฉันจ่าย” แซคคารีใส่รายละเอียดลงไปอีก

ว้าว... เอาเลย!

เสียงในใจของรสิการ่ำร้องหนักขึ้น ดังขึ้น แล้ว... “คืนละสองแสนบาทขาดตัว”

ไม่จริง นั่นไม่ใช่เสียงของเธอสักหน่อย ผีห่าซาตานแน่ๆ ที่เข้าสิงแล้วทำให้หลุดพูดออกไปอย่างนั้น แต่มันต้องใช่เธอพูดนั่นแหละ ไม่อย่างนั้นสมองจะคำนวณรายได้ออกมารวดเร็วได้อย่างไร

สองเจ็ดสิบสี่... หนึ่งล้านสี่แสนบาทถ้วน!!

แซคคารีเลิกคิ้ว ยิ้มพรายที่มุมปาก “แพง... แต่ฉันมีปัญญาจ่าย ขอสดทุกรอบ วันละกี่รอบก็ได้ ไม่มีอั้น ห้ามอิดออดทุกกรณี ดีล?...”

รสิกามองมือข้างหนึ่งที่เลื่อนจากหัวไหล่ของตน เลื่อนมากำกำปั้นรออยู่ตรงหน้าเธอ

“ดีล” 

“เจ๋ง...” แซคคารียิ้มกริ่มเมื่อเจ้าของมือนุ่มยื่นกำปั้นมาชนกัน “เอาสิ จะหิ้วฉันไปไหนก็ไปเลย”

รสิกากดปุ่มสตาร์ตเครื่องยนต์ด้วยสมองที่เบลอ ในรายละเอียดที่คุยกันนั้นมันมีแต่เรื่องเซ็กซ์ล้วนๆ เซ็กซ์ที่เธอไม่รู้ว่าในหนึ่งชั่วโมง หรือหนึ่งวันจะเกิดขึ้นได้กี่รอบ แต่ถ้าวัดจากที่อยู่ด้วยกันสองชั่วโมงก็สองรอบ

โอ... แค่สองรอบยังเดินขาถ่าง!

แล้วถ้าไอ้ตัวร้ายที่นั่งฮัมเพลงอยู่ข้างกายจะใช้ร่างกายเธอให้คุ้มกับค่าตัวแสนแพง จะยังมีชีวิตรอดไปใช้เงินล้านกว่าบาทนั่นไหม?

มันก็น่าแปลกที่แซคคารีไม่ไถ่ถามสักคำว่าจุดหมายปลายทางนั้นอยู่ที่ไหน แต่เริ่มใช้คำถามซอกแซก มือไม้เลื่อนมายุ่มย่ามกับทรวงอกของเธอ

“เลิฟ... ฉันเดาว่าหน้าอกเธอสามสิบแปดนิ้ว แต่มันคัปซี หรือคัปดีกันแน่”

“เวลาวิ่ง หรือออกกำลังกายเธอรู้สึกว่ามันหนักไหม”

“นอนหงายแล้วหายใจสะดวกเปล่า”

“เวลาฉันขยำแล้วเนื้อเธอปลิ้นออกมาตามซอกนิ้วนะ อูย... เสียวเป็นบ้า ว่าแต่ทำงั้นแล้วเธอเจ็บไหม”

หน็อย... คงต้องดีใจสินะที่ยังมีกะจิตกะใจถามถึงความรู้สึกของเธอ

สารพันคำถามซึ่งเกี่ยวกับทรวงอกของเธอทั้งนั้น ท้ายที่สุดก่อนที่รสิกาจะจอดรถยนต์อยู่ในลานจอดรถหน้าอพาร์ตเมนต์ของตนเอง ยังต้องมองตามคนที่เปิดประตูก้าวลงไปจากรถอย่างเหลือเชื่อ

“คืนนี้ฉันจะซุกหน้าอยู่ตรงร่องอก ดูดค้างจนเธอดิ้นไปเลย”

ฟังแล้วรสิกาก็ได้แต่คิดในใจว่า... มันโตมายังไงนะ ถึงได้หื่นเหลือทน!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น