พิศวาส Kiss of tenderness

ตอนที่ 1 : บทนำ 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 484
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    29 พ.ย. 62

ชีวิตถึงจุดที่ต้องมายอมรับว่าเป็น... เด็กเอ็นวี[1]แล้วหรือ?!

ตอนแรกที่รสิกาสวมรอยเข้ามาเป็นเด็กเอ็นวีเพื่อจะได้มีโอกาสเข้ามาในห้องพักของสองนักเตะหนุ่มจากลีกสูงสุดในประเทศอังกฤษ เพียงเพราะอยากได้ภาพลับๆ ที่มีตนเองเพียงคนเดียวรู้ว่าเวลานี้มีนักเตะทั้งทีมพักอยู่ในโรงแรมสุดหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา

เธอจะใช้ข้อได้เปรียบนั้นหารายได้ก้อนใหญ่เข้ากระเป๋าที่แฟบ เหี่ยว ต้องทยอยถอนเงินเก็บออกมาใช้จนแทบจะเกลี้ยงบัญชีแล้ว

ภาพดังกล่าวคงทำให้สำนักข่าวออนไลน์เล็กๆ ของเธอกลายเป็นที่รู้จักในชั่วเวลาข้ามคืน

ทว่าตอนที่ถูกพนักงานโรงแรมผลักให้เข้ามายืนในห้อง มีสายตาสองคู่จ้องมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า จากนั้นต่างคนต่างก็ปรี่เข้ามากอดจูบลูบคลำราวกับเจอคนถูกตาต้องใจแล้ว

รสิกาถูกจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวด้วยจุมพิตตะกรุมตะกราม สองฝ่ามือที่ตะปบเข้ามาบีบเคล้นทรวงอกขนาดสามสิบแปดนิ้วนั้นหนักมือราวกับจะทดสอบว่ามันเป็นของแท้ หรือเธอไปศัลยกรรม เมื่อบีบจนมั่นใจแล้วก็เลื่อนลงไปขยำบั้นท้ายอย่างมันมือ สะท้อนให้เห็นถึงราคะอันหนาเตอะของผู้ชายคนนี้

โอ... จูบแรกกับผู้ชายแปลกหน้าช่างซาบซ่านจนเธอต้องหลับตา หลงเพริดไปกับสัมผัสวาบหวาม มารู้สึกตัวรีบเบือนหน้าหนีก็เพราะมือที่สอดมายุ่มย่ามกับเสื้อของตน

“อื้อ... ดะ...เดี๋ยว อย่าดึง เสื้อจะขาด”

แซคคารีเหมือนไม่สนใจกับคำเตือนนั้น เพราะพูดได้เต็มปากว่าเพิ่งเคยเจอผู้หญิงผิวสีน้ำผึ้งในเฉดที่ถูกใจ “อกเป็นอก ก้นเป็นก้นอย่างนี้ จะเอาให้ดิ้นเลย”

ถึงจะไม่ใช่สาวอ่อนเดียงสา แต่รสิกาก็ผงะกับคำพูดหยาบโลนที่หลุดออกจากปากของผู้ชายร่างสูงใหญ่ ดูอย่างไรแล้วอายุอานามก็คงอ่อนกว่าตนอยู่หลายปี

หากนั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะสวยใสไร้ประสบกามไม่ใช่ที่แซคคารีมองหา ของเขาต้องชั่วโมงบินสูง จัดจ้าน จะขย่มหนักยังไงก็ร่อนสะโพกสู้ไม่ยั้ง

...กวาดสายตามองเด็กเอ็นวีตรงหน้าแล้ว คืนนี้ไม่ผิดหวังแน่นอน!

“โอ๊ะโอ... เพิ่งรู้ว่าเขาใส่เสื้อยืดกันแบบนี้” แซคคารีบอกพลางจดจ้องก้อนเนื้อทั้งสองข้างไม่วางตา ลองบีบกับมือมาแล้วยังไม่หนำใจ อยากซุกหน้ากับร่องลึกที่เบียดตัวกันชิดเหลือเกิน

ความคิดกับการกระทำของแซคคารีนั้นสัมพันธ์กันอย่างรวดเร็ว บางครั้งความกระสันอยากก็เกิดขึ้นราวกับอัดอั้นมาเป็นเดือน

ทั้งที่ความจริงแล้วก่อนที่จะเดินทางมาแข่งนัดกระชับมิตรซึ่งกินเวลายาวนานกว่าสามเดือน เขาก็จัดปาร์ตี้โฟร์ซัมมาสามวันสามคืนรวด

แซคคารีแสยะยิ้มให้กับจริตมารยาที่เธอยกมือปัดป้อง แต่มันใช้แหกตาเขาไม่ได้เลยด้วยจูบเมื่อครู่นั้นแสดงให้เห็นแล้วว่าอยากให้เขาอึ๊บหนักๆ

จะเป็นเด็กเอ็นวี หรือสาวเอสคอร์ตก็ไม่ต่างกันเลย

“เอาน่า... ไม่ต้องหาเรื่องคุย กินเหล้า หรือเล้าโลมให้มันกินเวลา ฉันไม่เอาเธอฟรีๆ หรอก แต่จ่ายน้ำละสองหมื่นบาท โอเค”

“ฮ้า...”

รสิกาตาโต ยอมรับว่าตกใจกับค่าเหนื่อยที่ทำงานทั้งเดือนก็ยังไม่เหลือเก็บมากเท่านี้ แล้วไอ้หน้าอ่อนสุดหื่นนี่ก็ยังบ้าเปย์หนักอีกด้วย

“เห็นเงินแล้วตาโตเชียว” แซคคารีบอกแล้วยิ้มพราย เธอคงหูอื้อตาลายอยู่กับการนับรอบว่า ถ้าคืนนี้ทำให้เขาน้ำแตกได้สักสามรอบก็ได้เงินไปใช้ตั้งหกหมื่นบาท

คนกำลังอยากจัดเลยเริ่มต้นกรุยทางให้เธอได้ล้วงเงินจากกระเป๋าสตางค์ตนได้ง่ายๆ ด้วยการกระชากเสื้อกล้ามและบราเซียร์ออกสุดแรง

“ว้าย...” 

เสื้อกล้ามที่เธอเป็นคนปลดสายทั้งสองข้างออกจากหัวไหล่แล้วยัดมันไว้ในบราเซียร์แบบเกาะอกถูกดึงลงจนไปกองอยู่ใต้ฐานอก รสิกาตาลุกวาวก้มลงมองตัวเอง ตั้งใจจะเงยหน้าขึ้นไปด่าสั่งสอนให้ไอ้หน้าอ่อนสุดหื่นรู้สำนึก แต่...

พอเงยหน้าขึ้น คนที่เคยยืนประชิดกลับถอยห่างออกไปสักสองก้าว ร่างกายที่เคยมีเสื้อคลุมปกปิดตอนนี้กำลังนุ่งลมห่มฟ้า 

“โอ... อะ ไร เนี่ย”

“ไม่เคยเห็นใหญ่ๆ แบบนี้สินะ อ้าปากหวอเลย”

เป็นน้ำเสียงอวดดี ภูมิใจกับขนาดท่อนเนื้อของตัวเองเหลือล้น แต่รสิกาก็ยังมีหน้าไปเพิ่มอีโก้ให้เขาโดยไม่รู้ตัว “ชะ...ใช่”

“ฉันว่า... เธออมมันไหวน่า”

“ว้าย...” รสิกาหลุดร้องออกมาด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะปรี่เข้ามากอดรัด ซุกไซ้อยู่ตรงแอ่งชีพจรจนเธอต้องหน้าหงาย 

“เดี๋ยว ปล่อยก่อน อ๊า...”

ทั้งที่มีโอกาสพูด แต่รสิกากลับทำได้แค่ครางออกมาด้วยเสียงรัญจวนใจ เมื่อยอดทรวงข้างหนึ่งถูกห่อหุ้มเอาไว้ด้วยโพรงปากชื้น 

ทันทีที่เขารัดร่างแน่นจนปลายเท้าของเธอลอยหวือเหนือพื้น สองมือบางก็รีบสอดเข้าไปเกาะลำคอแกร่งเอาไว้แน่น แอ่นอกให้เพราะปลายลิ้นสะบัดระรัวเข้ากับยอดทรวงจนเสียวยะเยือกไปทั้งตัว 

สติของรสิกาถูกดึงกลับมาอีกครั้ง ด้วยตอนที่ถูกหมุนตัวกลับได้เห็นภาพของพรรณลดาถูกนักเตะอีกคนคลุกเคล้าอยู่ตรงโซฟา

“ไวน์... น้องไวน์” เรียกเท่าไรก็ดูไม่ได้ผล แล้วเธอยังถูกยกอุ้มเข้ามาในห้องน้ำ

“อ๊า... เจ็บนะ” 

แซคคารีซูดปากครางเมื่อถูกดึงเส้นผม ความแรงนั้นก็ไม่ต่างจากที่เผลอมือขยำหน้าอก ด้วยความสงสัยใคร่รู้ว่า... เนื้อแท้ที่ติดตัวมาช่างอวบใหญ่ล้นทะลักฝ่ามือนัก “เจ็บเหมือนกัน”

“แล้วลากฉันเข้ามาในห้องน้ำทำไมเนี่ย”

เป็นคำถามที่ทำให้แซคคารีชะงักงัน จ้องเจ้าของโครงหน้าทรงลูกแพร์ที่มีลูกผมขึ้นปกคลุมหน้าผาก โหนกแก้มสูง รับกับแก้มและปลายคางแหลม ดูสวยเฉี่ยวในแบบที่เขาต้องครางฮือฮา ยกมือขึ้นจิกทึ้งเส้นผมตัวเอง ไม่นับรวมถึงผิวสีน้ำผึ้ง หน้าอกหน้าใจบวมใหญ่แบบไม่ต้องพึ่งซิลิโคน อย่างนี้แล้วจะให้คนอื่นเห็นได้อย่างไร

‘ก็ลากเข้ามาเพราะไม่อยากให้ใครเห็นน่ะสิ ยังจะมีหน้ามาถามอีก’

‘ไอ้หนู มึงหวงของรึ’

อาจเป็นเสียงของเบเนทาร์ หรือรามอส เพื่อนร่วมแก๊งใจบาปที่มักพูดแหย่เล่นยามที่เจอของถูกใจ แต่ ‘ของ’ ที่ว่านั้นไม่เคยเป็นผู้หญิงเลยสักครั้ง เพราะความจริงแล้วผู้หญิงที่ซื้อหามาได้ด้วยเงินต้องแบ่งปันกันได้ 

แต่ไม่ใช่คนนี้!

“เลว เป็นห่าอะไรของมึงอีกวะแซค” 

นั่นเป็นการถกเถียงกันอย่างหนักของจิตใจฝ่ายดีและฝ่ายชั่ว ทว่าคนฟังกลับผงะหนี แต่พอได้ยินประโยคสุดท้ายก็เข้าใจได้ว่าเขาพูดกับตัวเอง แล้วก้มหน้าก้มตายื่นมือมาวุ่นวายปลดตะขอกางเกงยีนส์ของเธอ

สองครั้งแล้วที่คำหยาบโลนซึ่งหลุดออกมาจากปากเขาดึงสติเธอออกมาจากความวาบหวาม แต่ท้ายที่สุดเขาก็ปลุกปั่นมันขึ้นมาใหม่ได้ด้วยปากและลิ้นร้ายกาจ

“เดี๋ยวๆ คุยกันก่อน”


 

[1]เอ็นวี (NV)​ ย่อมาจาก​ EN+ VIP อาชีพอิสระที่ทำได้ทั้งชายและหญิง รับงานเป็นเพื่อนคุยคลายเหงา กิน เที่ยว ดื่ม ซึ่งมีชื่อเรียกเพื่อแบ่งแยกตามขอบเขตการรับงาน ในที่นี้เอ็นวี หมายถึงการรับงานพร้อมมีเพศสัมพันธ์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น