เสน่หา affection after sex

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 3 ปะทะคารม 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 507
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    13 พ.ย. 62


“เฮ้... คนสวย ผมพอจะมีเวลาว่างสักสองชั่วโมง คุณรู้จักโรงแรมในละแวกนี้ใช่ไหม” ไม่ใช่การรุกหนัก แต่เป็นเรื่องปกติที่รามอสไม่เคยปล่อยให้ของถูกใจหลุดมือ

ภัทรษาย่นหัวคิ้ว เหมือนยังหลงวนอยู่ในนัยน์ตาสีน่ามองเลยประมวลคำพูดของเขาไม่แตกฉาน “คะ... ยังไงนะคะ”

รามอสยิ้มกริ่ม ก้มลงบอกด้วยน้ำเสียงพร่าจัด “ไปเปิดห้องกันเถอะอีหนู ผมแข็งจนแทบจะแตกอยู่รอมร่อแล้ว”

คำพูดโจ๋งครึ่มเหมือนจะเรียกสติของภัทรษากลับมาบ้าง แต่คงยังไม่เต็มที่เพราะเธอยังย้ำถามแบบพาซื่อ จนเจ้าของร่างสูงใหญ่ต้องแอ่นสะโพก ดันจุดกลางกายที่นูนขึ้นเป็นลำให้เธอได้เห็นเต็มสองตา

“เห็นไหม ว่าจะไม่ไหวแล้ว”

หมดกัน ความโรแมนติกของฉัน!

ถูกชวนไปเปิดห้อง ได้เห็นของลับที่ไม่ลับยังไม่พอ ตอนนี้ฝรั่งหื่นก้มลงมาหาจนปลายจมูกแทบจะชนแก้มเธอแล้ว

“โอ๊ย...” รามอสไม่กล้าร้องดังไปกว่านี้

เจ็บไม่เท่าไร แต่จุกเจียนตายเมื่อลำเนื้ออันพองฟูถูกกระแทกด้วยหัวเข่าอย่างจัง

“ดะ...เดี๋ยว ทำไม ทำกับ ผมแบบนี้”

ภัทรษาเดินเร็วๆ ออกมาจากบริเวณบ้านสวน เมื่อหันกลับไปมองก็นึกสะใจ คำพูดที่ฟังแทบไม่เป็นประโยคยังไม่บอกให้รู้ว่าเจ้าตัวเจ็บปวดเหลือแสนได้เท่ากับใบหน้าแดงก่ำ เม้มปากแน่นไม่กล้าส่งเสียงร้องออกมา

“สมน้ำหน้า ไอ้หื่น คนอย่างนี้ก็มีด้วย”

บ่นเป็นหมีกินผึ้งไม่พอ ยังเดินลงส้นเท้าหนักๆ เมื่อเดินห่างออกมาจนใกล้จะถึงบ้านของตน คิดแล้วก็นึกสงสารลูกเมียนัก ขนาดมีลูกสาวยังไม่วายทำตัวชีกอกับคนแปลกหน้า

ภัทรษาถอนหายใจออกมาหนักๆ ทรุดนั่งอยู่ตรงม้าหินอ่อนหน้าบ้านราวกับจะสงบสติอารมณ์ จริงๆ แล้วถ้าเธอไปไม่จ้องตา มองเขาอยู่พักใหญ่ เรื่องนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น

หล่อจนแทบลืมหายใจ

วันนี้ภัทรษาถึงได้เข้าใจคำพูดนี้อย่างถ่องแท้ เพราะไม่ใช่แค่ลืมหายใจ แต่เกือบขาดความยับยั้งชั่งใจไปแล้ว

...มันเป็นความเสน่หาที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว กลับกลายเป็นหอกดาบที่เคลือบบาปเอาไว้ล้วนๆ ก่อนจะพุ่งมาเสียดแทงเธอด้วยความจริงที่เขามีครอบครัวอยู่แล้ว!

 

ภัทรษาอาจนั่งสงบอารมณ์อยู่ข้างนอกได้เพราะแค่เกือบพลาดทำบาปมหันต์ ซึ่งต้องใช้สมาธิดึงสติกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว แตกต่างจากสองสาวที่เพิ่งไปก่อบาปมาเป็นครั้งแรกในชีวิต

ยาคุมกำเนิดฉุกเฉินเป็นสิ่งที่รสิกาคิดได้ แล้วแวะซื้อมันจากร้านขายยาที่เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงก่อนเข้าบ้าน

ทั้งเธอและพรรณลดาไม่กล้าปฏิเสธเลยว่าหลงใหล มัวเมา และเสนอสนองตัวให้เซ็กซ์กับคนแปลกหน้าอย่างไร้ซึ่งการเหนี่ยวรั้ง

ไม่ว่าจะด้วยลีลารักอันโชกโชน ช่ำชอง ริมฝีปากร้อนรุ่นแตะนาบไปตรงไหน อาการต่อต้านก็เหือดหายไปทันตา ที่น่าอายไปกว่านั้นก็เพราะมันคือการสมยอมล้วนๆ

“ไวน์ไม่กล้าเล่าให้พี่วุ้นฟังเลย ถูกหยิกเนื้อหลุดแน่ๆ” พรรณลดาเปรยขึ้นมา

แม้ว่าไม่ได้กลัวความผิด ถูกตำหนิ แต่ที่กลัวคือไม่อยากทำให้แม่เสียใจ ถึงแม้เซ็กซ์จะเป็นเรื่องปกติที่ทุกคนต้องหาความสุขใส่ตัว ทว่าแม่ปลูกฝังให้รักนวลสงวนตัว ความสาวเป็นสิ่งที่ควรถนอมไว้ให้กับคนรักที่เห็นคุณค่าเท่านั้น

รสิกาที่กำลังประแป้งแต่งตัวก็ถอนหายใจออกมาหนักๆ ถึงตัวเองจะไม่มีผู้ปกครองคอยกำกับพฤติกรรมอย่างพรรณลดา แต่ก็อดรู้สึกผิดไม่ได้ เหมือนเป็นคนพาน้องไปเจอเรื่องแย่ๆ

“พี่เข้าใจน้องไวน์นะ ขนาดตอนที่เด็กในร้านทักว่าพี่เดินขาถ่าง พี่ยังสะดุ้งเลย”

พรรณลดาเองก็ได้ยินตอนที่เด็กในร้านทักท้วงเช่นกัน จากนั้นมาก็พยายามฝืนความเจ็บตรงจุดกลางกาย ที่เหมือนจะบอบช้ำ และไวต่อความรู้สึกเหลือเกิน

“ดีนะคะที่แม่ไม่ได้ยิน ไม่งั้นไวน์ตายแน่เลย” สาววัยยี่สิบเอ็ดปีบอกพลางยื่นเสื้อยืดที่สกรีนโลโก้ของร้าน ให้กับเพื่อนรุ่นพี่

คิดมาถึงจุดนี้แล้วรสิกาก็อับอายนัก แม้ว่าเวลาจะล่วงเลยมาหลายชั่วโมง แต่เมื่อครู่ที่ทำความสะอาดตัวเองนั้น ผิวเนื้อที่ถูกแทรกลึกด้วยความอลังการของเพศตรงข้าม ยังสร้างความรู้สึกเสียวซ่านเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัส นักข่าวสาวฉ่ำเยิ้มจนต้องลูบไล้ตัวเองหนักมือขึ้น

ในใจคิดถึงแต่ใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายร่างแกร่งที่พรากเอาความสาวไป!

ก๊อก... ก๊อก...

เสียงของภัทรษาดังลอดเข้ามาในห้อง “แต่งตัวเสร็จกันรึยัง”

“ใกล้แล้วค่า ขอสองนาที” พรรณลดาตอบกลับพลางหยิบหวีขึ้นหวีผมยาวสลวย ก่อนจะรวบตึงแบบง่ายๆ แต่ดูเรียบร้อย

“งั้นพี่ลงไปรอข้างล่างนะ”

รสิกาปล่อยให้เสียงของเพื่อนเงียบไป แล้วหันมากระซิบกระซาบกับเพื่อนรุ่นน้อง “พี่ว่า... พี่คงปิดวุ้นได้ไม่นานแน่”

พรรณลดารู้ถึงนิสัยใจคอของนักข่าวสาวเป็นอย่างดี ด้วยความที่เป็นเพื่อนสนิทกัน รู้จักกันมานานย่อมต้องรู้ถึงความผิดปกติของอีกฝ่าย

“ไวน์เข้าใจแล้วก็รู้ด้วยว่าอีกไม่นานพี่วุ้นก็ต้องรู้ แต่ไวน์ไม่รู้จะปั้นหน้ายังไง ถ้าเจอเขาในงาน” เรื่องนี้สิที่ขวางหน้า แล้วทำให้พรรณลดามีท่าทางลุกลี้ลุกลน

“ก็ทำตามที่พี่บอกนั่นแหละ พูดกับเขาดีๆ มีเรื่องอะไรก็ค่อยคุยกันหลังงาน แต่ก็นั่นแหละนะ อย่าลืมว่าพวกเขาเป็นนักเตะชื่อดัง ทั้งหล่อ ทั้งรวย ไม่ต้องพูดถึงสาวๆ ที่มารุมล้อม ดีไม่ดีอาจจำหน้าเราไม่ได้ด้วยซ้ำ” รสิกาบอกแล้วก็ต้องนึกหวิวใจขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

พรรณลดาพยักหน้ารับ หากอดคิดไม่ได้ว่าถ้าผู้ชายที่เธอคลั่งไคล้ จำเขาได้ทุกการเคลื่อนไหว หนำซ้ำยังเก็บรูปเขาเอาไว้มากมาย เป็นผู้ชายที่เธอทอดกายให้เชยชมอย่างเต็มที่จะลืมเลือนกันง่ายดายเพียงเวลาไม่ทันข้ามวัน

โอ... ทำไมหน้าอกสวยแบบนี้

รอก่อนนะ เดี๋ยวยกต่อไปจะขบหนักๆ ให้หายสั่นเลย

ที่เขาพูดอย่างนั้นเพราะกำลังซุกหัวอยู่กลางกายเธอ จูบดูดดึงชนิดที่ไม่ยอมให้หยาดรักได้เปรอะเปื้อนผ้าปูเตียงเลย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น