พันธะหัวใจเถื่อน (นิยายพร้อมส่งค่ะ)

ตอนที่ 53 : ตอนที่ 15 โปรโมชั่นรัก (ช่วงปรับตัว ปรับใจ) 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    23 ก.ย. 61


ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่าปล่อยให้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน แต่...

เธอรู้ว่าความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดสามวันนี้ ทุเลาเบาบางลงด้วยอ้อมกอดอบอุ่น

เขารู้ว่าการได้รับความรัก ความห่วงใยจากใครสักคน กลบลบบาดแผลฉกรรจ์ในชีวิตอย่างยากลำบากให้ตื้นเขิน

“ปล่อยก่อน เราต้องคุยกัน”

เลเรฟส่ายหน้าอยู่กับลำคอระหง เมื่อเธอตบลงบนท่อนแขนที่โอบรัดช่วงใต้อก “คุยสิ แต่ผมจะไม่ปล่อยคุณเด็ดขาด น้องเอ๋ย”

จากที่จะย้ำให้เขาปล่อยอีกครั้งเลยต้องเงียบเสียงเพราะแรงรัดที่มากขึ้นจนทำให้สองเท้าของเธอลอยเหนือพื้น เขาเดินทั้งที่กอดเธออยู่ข้างหลังไปนั่งยังโซฟาเบด นั่นเท่ากับว่าอัญชวิกานั่งอยู่บนหน้าตักแกร่ง

พอเขาขยับตัวสูงขึ้นพร้อมแตะมือเข้าที่สีข้าง ออกแรงยกเล็กน้อย เธอก็ได้นั่งอยู่กลางหว่างขาแข็งแรง

“คุยสิจ๊ะ ผมฟังอยู่”

ต่อให้โกรธหรืองอนเขามาสักร้อยชาติ ถ้าได้นั่งอยู่ในอ้อมกอดของคนที่หลงใหลใฝ่หาเช่นนี้แล้ว จะมีกะจิตกะใจพูดถึงเรื่องอะไรได้ คิดในใจแล้วส่ายหน้าไปมา

“ไม่เห็นหน้า คุยยังไงก็ไม่เข้าใจ อุ๊ย...”

สิ้นเสียงอุทาน เลเรฟก็ขจัดปัญหานั้นไปอย่างง่ายดาย เขารั้งคนขี้งอนให้เอนตัวลง ทาบทับไปกับหน้าอกแกร่ง ศีรษะได้รูปซุกอยู่กับซอกแขนพอดิบพอดี

ในตอนที่ได้นอนมองเห็นช่วงปลายคางแฝด หนวดเส้นสั้นผุดขึ้นตามโครงหน้า ทำให้จิตใจเธอยังไม่อยู่กับเนื้อกับตัว นึกอยากรู้ว่าถ้าได้แนบฝ่ามือเข้ากับข้างแก้มสากนั้น จะให้ความรู้สึกเช่นไร ไหนจะสายตาคู่คมที่ก้มลงมาจ้องมองอย่างรู้ความผิด

เช่นนี้แล้วเธอจะแข็งใจชี้ให้เขาเห็นความผิดที่แท้จริงไปได้สักกี่น้ำ

มีหรือที่เธอจะไม่รู้ว่า... เขากำลังใช้สัมผัสอบอุ่น รัดรึง ความรู้สึกดีๆ ที่คู่รักมีให้แก่กันมาลดทอนความย่ำแย่ลงไป รู้อย่างนี้แล้วยังเผลอไผลอภัยให้เขาตั้งแต่ที่ยังไม่ได้เริ่มต้นคุยกันด้วยซ้ำ แล้วจะไม่ให้หงุดหงิดตัวเองได้อย่างไร

“ไม่เอาน่าเลเรฟ คุณเข้าใจที่ฉันพูด ปล่อยก่อนค่ะ”

ถ้าเธอบอกให้ปล่อย... เขาจะกอดให้แน่นกว่าเดิม

นั่นไม่ได้เป็นเพียงแค่ความคิด เมื่อเลเรฟตวัดขาข้างหนึ่งวางพาดอยู่บนขาเรียวทั้งสองข้าง “ผมขอโทษที่ไปไหนไม่ได้บอกคุณ แต่ขอให้เชื่อใจว่าผมไม่ได้ไปทำเรื่องเลวร้าย หรือนอกใจคุณ ชีวิตผมมันซับซ้อนนะ ที่รัก”

“ถ้าคุณเลือกฉันก็ต้องอธิบายความซับซ้อนที่ว่านั่นออกมา ไม่อย่างนั้นฉันก็ไม่กล้าพอที่จะเรียกคุณได้เต็มปากว่าคนรัก ถึงแม้ว่าวันที่คุณหายจ๋อมไป ฉันจะพูดถึงคุณกับญาติพี่น้องอย่างเปิดเผย”


ไม่ผิดหรอกที่ได้เห็นความภูมิใจจากเจ้าของดวงตาคู่คม หากอัญชวิกาก็ร้ายกาจนักที่ช่วงชิงเอาความรู้สึกดีๆ นั้นไป ด้วยความย่ำแย่ที่เกิดขึ้นกับเธอ

“แต่คุณกำลังซ่อนฉันไว้ใต้เตียง ขังฉันไว้ในห้องลับอันมืดดำ ไม่ยอมให้เห็นในตัวตนที่แท้จริงของเลเรฟ อูวารอฟ” พูดแล้วโมโหขึ้นมาเป็นริ้วๆ หมัดน้อยๆ จึงทุบลงตรงหน้าขาตามแรงอารมณ์ “นี่แน่ะ คิดแล้วแค้นใจนัก”

“อูย... หวาดเสียว”

ถึงจุดตายของลูกผู้ชายจะถูกร่างนุ่มนิ่มทับเอาไว้ แต่ความหวาดเสียว เกร็งตัวรับความเจ็บก็เป็นเหมือนสัญชาตญาณการป้องกันตัว เสียงครางโอดโอยเลยดูเหมือนตั้งใจงอนง้อเธอให้อารมณ์ดีขึ้น

เป็นครั้งที่สองที่ต้องถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ รู้แก่ใจว่าเขาคงไม่ยอมปล่อยให้ได้นั่งคุยกันโดยที่เนื้อตัวไม่ต้องเบียดเสียดกันอยู่เช่นนี้ อัญชวิกาจึงเป็นฝ่ายเปิดประเด็น

“คุณเป็นใครคะ”

“ผมได้กลิ่นความงอน”

“อ๋อ... แน่ละที่ฉันจะงอน แต่ถ้าคุณรำคาญ เห็นว่านี่มันแค่เรื่องงี่เง่า เพราะคุณต้องอุทิศเวลาและชีวิตให้กับเรื่องซับซ้อนที่ว่ามา ก็ปล่อยมือจากเนื้อตัวของฉัน แล้วไปซื้ออีหนูสักคนมากอดแทน พอคุณต้องหายตัวไปทำเรื่องซับซ้อนอีกก็เขี่ยหล่อนทิ้ง พร้อมที่จะเผชิญโลกในแบบมนุษย์เขาทำกันก็ค่อยยกโทรศัพท์เรียกพวกหล่อนมา”

อัญชวิกาไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้เล็บคมๆ ของตัวเองนั้นจิกลงบนท่อนแขนแกร่งสุดแรง “เหมือนที่คุณเคยเค้นเอาเบอร์โทรศัพท์ฉันอยู่สามครั้ง ในการคุยกันแค่ไม่ถึงสิบนาทีไง”

“ไปกันใหญ่แล้วน้องเอ๋ย...”

“อย่ามาเรียกฉันอย่างนั้น นั่นเอาไว้ให้คนที่พร้อมจะรับฉันเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตจริงๆ เรียก ฉันรู้ละว่าคุณเป็นเด็กกำพร้าที่ต่อสู้เรื่องยากลำบากมาด้วยตัวเอง อาจเป็นพฤติกรรมหลงตัวเอง แบ่งแยก ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร แต่คุณรู้ไหมว่านั่นมันเป็นอดีตไปแล้วตั้งแต่ที่ตั้งคำถามกับฉันสามข้อ แล้วเป็นคนดึงดันเอาป้ายคนรักมาปักไว้ตรงหน้าฉัน”

ความฉลาดปราดเปรื่องเป็นเหตุผลแรกๆ ที่เลเรฟตกหลุมรักผู้หญิงในอ้อมกอด คำพูดของเธอตรงตามการใช้ชีวิตที่ผ่านมา แต่...

“ผมเหรอ หลงตัวเอง”

อัญชวิกาหลับตาลงอย่างระงับอารมณ์ ถ้าเขายังไม่รู้ เธอก็จะชี้ให้เห็นชัดๆ “คุณเคยอยู่หน่วยปฏิบัติการพิเศษ ต้องเจอเรื่องเสี่ยงอันตรายมากมาย บางครั้งต้องลุยเดี่ยว ต้องตัดสินใจ ต้องมองคนให้ออก ทุกภารกิจที่คุณผ่านมาด้วยความสำเร็จจะเพิ่มความมั่นใจให้คุณเรื่อยๆ แล้วพอคนคนหนึ่งมีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น มันจะกลายเป็นความหลงตัวเองโดยไม่รู้ตัว”

“ไม่”

“ใช่” อัญชวิกาโต้กลับทันควัน “คุณอาจจะไม่เคยประเมินคู่ต่อสู้เอาไว้ต่ำ แต่คุณคิดว่าเอาชนะพวกเขาได้ หรือบางครั้งคุณอาจจะต้องนั่งโง่ๆ ฟังพวกเขาพล่ามในบางเรื่อง แต่ในใจนึกกระหยิ่มยิ้มย่องแล้ววางแผนตลบหลังพวกเขาอีกชั้นหนึ่ง ถ้าไม่ใช่ก็ปฏิเสธมา”

ก็ใช่น่ะสิ ถึงได้ทำแค่หัวเราะร่วน แล้วตอบเธอว่า... “นั่นเขาเรียกยุทธวิธีประเมินคู่ต่อสู้ ที่รัก”

“แต่ในมุมมองของฉันนั่นเป็นบ่อเกิดของความผิดพลาด พลาดครั้งแรก คุณอาจจะตัวรอดมาได้ แต่จะไม่ได้ทุกครั้งไป”

เธอกำลังกลัว เลเรฟรับรู้ได้จากน้ำเสียงและการเกร็งตัว จึงกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นราวกับย้ำให้เธอได้มั่นใจว่า เขาต้องรอด และจะรอดทุกครั้งไป!

นักวิเคราะห์พฤติกรรมสาวจะไม่เกิดความกังวลใจเช่นนี้เลย หากเธอไม่ได้กำลังให้คำแนะนำกับคนที่ตนเองตกหลุมรัก ยิ่งเขากอดรัดราวกับขับไล่ความย่ำแย่ออกไป แล้วก้มลงหอมแก้ม ยิ่งรู้ตัวว่าหลงรักผู้ชายคนนี้หมดหัวใจ

การปลอบโยนจากเขา อาจทำให้เธออุ่นใจขึ้น เลเรฟเป็นผู้ชายคนแรกที่อยู่ใกล้แล้วไม่เกิดความระแวงว่าเขาจะมีผู้หญิงอื่นซ่อนเร้นเอาไว้ มั่นใจเต็มเปี่ยมในความปลอดภัย หากมีใครสักคนกล้าคิดร้ายกับเธอ

*******************

หนังสือพร้อมส่งแล้วนะคะ ใครไม่อยากพลาดความเผ็ช ความหื่นของเรฟฟี่ จัดโลดจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

57 ความคิดเห็น

  1. #55 aphinya24 (@aphinya24) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 09:31
    Ebookเมื่อไหร่คะ
    #55
    1