เล่ห์ลวงบ่วงมาร

ตอนที่ 44 : ตอนที่ 12 ชีวิตคู่เริ่มต้นที่ความไว้ใจ 75%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    31 ต.ค. 60


“ผมอายุสามสิบห้าแล้วนะพลีส... ถ้าใช้ชีวิตอยู่ได้โดยไม่มีเรื่องเซ็กส์เข้ามาในชีวิตเครื่องจับเท็จส่วนตัวคงสนิมเขรอะ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ คนที่ลำบากก็ไม่พ้นคุณนั่นแหละ ต้องขัดต้องถูอีกงานกว่าจะใช้การได้ แล้วเรื่องความสะอาดก็ไม่ต้องห่วงถึงจะผ่านมาจนจำหน้าไม่ได้ แต่ผมรอบคอบและซีเรียสกับเรื่องนี้ที่สุด นอนได้แล้วนะคราวนี้”

“โอ๊ย... คนทะลึ่ง เรื่องลามกนี่ไม่มีใครเกิน” ต่อว่าต่อขานอย่างไม่จริงจังนัก แม้จะพยายามดิ้นรนออกจากอ้อมกอดอันหนาแน่น แต่ก็ไม่เป็นผลจนต้องนอนตะแคงหันหน้าเพ่งพิศเขาชัดๆ เป็นครั้งแรก

ทุกอย่างที่ประกอบขึ้นเป็นผู้ชายทีอยู่ตรงหน้านี้ช่างสมบูรณ์เหลือเกิน เจ้าของดวงตากลมโตไล่มองตั้งตั้งหน้าผากกว้าง คิ้วหนารับกับรูปหน้าและดวงตาที่ปิดสนิท ซึ่งพลิสรารู้ดีว่าหากเขาเปิดเปลือกตาขึ้นก็คงจะไม่กล้าสู้สายตาเพ่งพิศเขาอย่างแน่นอน

จมูกโด่งเป็นสันและริมฝีปากบึกบึนยังเคยแสดงให้เธอเห็นมาแล้วว่าร้ายกาจ ปลุกเร้าความวาบหวามได้อย่างช่ำชอง ก็เป็นเรื่องปกติที่จะมีผู้หญิงมากหน้าหลายตาเข้ามาพัวพัน กระทั่งเธอเองยังอดไม่ได้ที่จะไล่สายตาตามโครงหน้าคร้ามคม

หนวดเส้นสั้นที่ผุดขึ้นตามข้างแก้มจนถึงปลายคางยังเรียกร้องให้เธอได้ไล้ปลายนิ้วไปตามแนวเคราครึ้มเพียงเพราะอยากรู้ว่า... การกระทำดังกล่าวจะให้สัมผัสอย่างไร

นั่นไม่ได้เป็นเพียงแค่ความคิดอีกต่อไป เพราะตอนนี้พลิสราหมุนวนปลายนิ้วอยู่กับขนหน้าอกกว้างอย่างเพลินมือ กล้ามเนื้อแน่นตึงยังเคลื่อนไหวเป็นคลื่นลอนตอบรับสัมผัสซ่านสยิวจนเจ้าตัวต้องบดกรามแน่นเพื่อข่มความปรารถนาที่เดือดพล่านในกาย

ปฏิกิริยาดังกล่าวทำให้เธอเผลอยิ้มเพราะรู้ว่าเขายังไม่ได้หลับไปจริงๆ แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้ ปลุกเข้าขึ้นมาถกเรื่องอื่นใดอีก

ความจริงแล้วเธอเข้าใจและไม่ได้เก็บเอาเรื่องในอดีตของเขามาเป็นอารมณ์ วัฒนธรรมและสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันย่อมทำให้การใช้ชีวิตไม่เหมือนกันเป็นธรรมดา

เขาก็ยังเข้าใจผิดไปว่าเธอเคยมีความสัมพันธ์ทางกายกับอธิป ก็ยังไม่เคยได้ยินเขายกเอาเรื่องนี้ขึ้นมาเป็นประเด็นให้ต้องหมางใจกันเหมือนผู้ชายอีกหลายคน

พลิสราจึงบอกกับตัวเองว่าหากยังอยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างไม่ทุกข์ร้อนใจนัก เธอควรตัดความหึงหวงที่เกิดขึ้นออกไปให้หมด

โอ... หึงหวง!

ยอมรับกับตัวเองอย่างไม่มีข้อโต้แย้งว่าเธอเกิดความหึงหวงคนตรงหน้าเข้าแล้วจริงๆ ทว่าในตอนที่ความรู้สึกนี้เกิดขึ้น

เหตุการณ์เมื่อช่วงบ่ายก็ผุดขึ้นมาในสมองทั้งเรื่องของอธิปและคำพูดของผู้หญิงท่าทางภูมิฐานซึ่งกระแทกใจเธอเป็นอย่างมาก

ดวงตากลมโตกลอกไปมาราวกับกำลังประติดประต่อภาพความทรงจำบางอย่างเข้าด้วยกัน แล้วต้องครางเรียกชื่อคนที่กอดรัดตัวเองออกมาเมื่อภาพความจำนั้นแจ่มชัดขึ้น

“เลสเลอร์... ฉันรู้แล้ว ฉันจำหล่อนได้”

คนที่กำลังข่มตาให้หลับต้องหรี่ตามองเมื่อได้ยินเสียงหวานดังขึ้น “ใคร”

“ก็ผู้หญิงคนนั้นไง คนที่มองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าวันที่เราออกมาจากสถานีตำรวจ วันนี้ฉันเจอหล่อนด้วย แล้ว...” ชะงักไปชั่วครู่เมื่อนึกทบทวนถึงประโยคคำพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “ไม่แน่ว่าหล่อนอาจจะกำลังต่อว่าฉัน”

“รู้จักกันเหรอ”

“เปล่า ฉันมั่นใจว่าไม่เคยรู้จักผู้หญิงคนนั้น อายุไม่น่าเกินห้าสิบ แต่งตัวดูดีมีฐานะ แต่คำพูด... ไม่น่าฟังเลย”

   รูปพรรณสัณฐานที่ได้ยินเรียกความสนใจจากเลสเลอร์ได้ไม่น้อย “หล่อนพูดอะไร
เอาแล้วไงคราวนี้ ใครล่ะคะ จะเมียผู้หญิงลับของเลสเลอร์ตามมารังควานรึเปล่า 
รอติดตามนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น