เล่ห์ลวงบ่วงมาร

ตอนที่ 41 : ตอนที่ 11 ใกล้กันยิ่งหวั่นไหว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,764
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    28 ต.ค. 60


เมืองท่องเที่ยวติดอันดับโลกก็ย่อมมีปัญหาอาชญากรรมไม่เว้นแต่ละวัน เป็นเรื่องที่พลิสราเข้าใจได้ง่ายดาย เมื่อแยกกับลาน่าตรงหน้าร้านอาหาร คุณหมอคนสวยจึงมีเวลากว่ายี่สิบนาทีก่อนจะถึงเวลาที่นัดกับเลสเลอร์เอาไว้

ไม่ว่าจะมองจากจุดไหนของชายหาดไวกิกิก็มีผู้คนพลุกพล่าน ทั้งนอนอาบแดด เล่นเซิร์ฟหรือกีฬาทางน้ำอีกหลายชนิด แต่กลับไม่ได้เห็นเศษขยะหรือร่องรอยความเสื่อมโทรมของผู้คนที่ต่างภาษา ต่างวัฒนธรรมเลย น้ำทะเลยังเป็นสีฟ้าอมเขียว หาดทรายยังขาวสะอาด

ผู้คนดูยิ้มแย้มแจ่มใส โอบอ้อมอารีย์คล้ายๆ กับบรรยากาศของหลายประเทศในแถบตะวันออก ไร้ซึ่งการเหยียดสีผิวและชนชั้น

ผู้คนดูเป็นมิตรมีรอยยิ้มให้กับคนรอบข้างอย่างจริงใจจนดึงดูดให้เธอเดินไปหาแม่ค้าคนหนึ่งซึ่งสวมชุดโชว์หน้าท้อง กระโปรงยาวระพื้นไม่ต่างจากสาวระบำฮูล่า

“พวงมาลัยมาลัยคล้องคอไหมคะ ราคาไม่แพง หรือจะเป็นมงกุฎก็สวย เหมาะกับคุณผู้หญิงนะคะ” แม่ค้าแนะนำด้วยใบหน้ายิ้มแย้มจนพลิสราอดยิ้มตามไม่ได้

“เท่าไหร่คะ”

เมื่อได้ยินราคาที่เป็นมิตรไม่ต่างจากรอยยิ้มก็หยิบธนบัตรออกมายื่นให้แม่ค้า ก่อนจะหยิบพวงมาลัยดอกลีลาวดีสีขาวขึ้นมาคล้องคอ

ทว่าแม่ค้าใจดีเห็นลูกค้าเป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยก็รีบหยิบอีกดอกมาทัดหูให้พร้อมกับกล่าวคำอวยพร

“ขอให้เป็นวันที่ดีนะคะ”

“ขอบคุณค่ะ” ในตอนที่กล่าวคำขอบคุณนั้น เธอละสายตาจากพวงมาลัยที่สวมอยู่กับตัวแล้วเงยหน้าขึ้นสบสายตากับแม่ค้า หากภาพซ้อนที่อยู่ไกลออกไปทำให้พลิสราต้องกะพริบตาปรับโฟกัสและคิดว่าไม่ได้ตาฝาดกับภาพของอธิป!

เขายืนซ้อนอยู่กับต้นมะพร้าวซึ่งห่างไปราวสามร้อยเมตร

“อธิป นั่นคุณใช่ไหม”

ไม่ใช่เสียงตอบกลับ แต่ปฏิกิริยาตอบรับในคำเรียกขานของเธอคือเขาวิ่งหนี วิ่งโดยไม่หันกลับมามองเลยสักนิด พลิสราจึงวิ่งตามและพยายามจดจ้องอยู่กับร่างคุ้นตาซึ่งสวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีน้ำตาลเข้ม

“อธิป... หยุดก่อน อธิป...”

ปิ๊น...

เสียงแตรดังขึ้นเมื่อเธอตั้งใจจะวิ่งข้ามถนนตามเขา แต่ก็มีรถยนต์คันหนึ่งมาผ่านเสียก่อน เวลาเพียงเสี้ยววินาทีที่ร่างของอธิปคลาดสายตาซึ่งเธอเห็นว่าพอข้ามถนนแล้วเขาวิ่งเลี้ยวเข้าไปในถนนอีกเส้นหนึ่ง นั่นทำให้เธอต้องตะโกนเรียกออกไปอีกครั้ง

“อธิป หยุดก่อน”

เมื่อรถวิ่งผ่านไปจนเธอข้ามถนนตามมากลับไม่เห็นแม้กระทั่งเงาของเขามีเพียงผู้คนที่เดินขวักไขว่จนต้องหมุนตัวแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆจนมาหยุดที่จุดเดิม

หากผู้ชายร่างคุ้นตาสวมเสื้อสีน้ำตาลที่กำลังยืนหันหลังให้ก็ทำให้พลิสรายิ้มออกมาด้วยความดีใจ รีบวิ่งเข้าไปดักหน้าเขาไว้ทันที

“อธิป คุณ...”ทักไม่ทันจบประโยคก็ต้องหน้าถอดสีเพราะเขาไม่ใช่คนที่เธอบินข้ามน้ำข้ามทะเลมาตามหา “ขอโทษค่ะ ฉันคง จำคนผิด”

ก็คงจำผิดจริงๆ เพราะความสูงและรูปร่างก็ดูไล่เลี่ยกับอธิป ทั้งยังเป็นเอเชียเหมือนกันอีกด้วย หากสิ่งที่พลิสราไม่คิดว่าจะได้ยินก็หลุดออกมาจากปากของผู้ชายตรงหน้า

“เขาฝากให้ผมมาบอกคุณว่าดีใจที่ได้เจอกัน”

“ใคร... เขาที่คุณพูดถึงคือใคร อยู่ที่ไหน บอกมานะ” พลิสราระรัวคำถามทั้งยังใช้มือจับแขนทั้งสองข้างของเขาไว้มั่น คาดคั้นเอาคำตอบ

“โว้... ใจเย็นๆ เขาไปแล้ว แต่ผมไม่รู้ว่าไปไหน” บอกพร้อมกับถอยหลังออกห่าง ก่อนจะถ่ายทอดในสิ่งที่ถูกจ้างวานออกมา “เขาจ้างผมให้มาบอกคุณว่าถ้าอยากพบเขาพรุ่งนี้ทุ่มครึ่งเจอกันที่ตรงนี้”

หมดหน้าที่ชายคนดังกล่าวก็เดินจากไปในทันทีทิ้งให้พลิสรายืนนิ่งงันทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น นั่นแปลว่าเขาตามเธอมาตั้งแต่ออกจากร้านอาหาร จนเธอรู้สึกตัวว่ามีคนจ้องมอง

...แล้วทำไมอธิปต้องวิ่งหนี?

ยังไม่ทันหาคำตอบให้กับตัวเองก็ได้เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นด้วยความเกรี้ยวกราด

“ผู้หญิงหน้าด้าน กลางคืนนอนกับผู้ชายคนหนึ่ง ส่วนกลางวันก็วิ่งโร่ตามหาผู้ชายอีกคน”

น้ำเสียงเย้ยหยันที่ดังขึ้นอย่างชัดเจนทำให้พลิสราหน้าชาพร้อมหันไปมองหญิงวัยกลางคนซึ่งแต่งเนื้อแต่งตัวดูดีมีฐานะกำลังถือนิตยสารกอสซิปเล่มหนึ่งเอาไว้ในมือ

“คิดแต่ว่าตัวเองเสน่ห์แรง หารู้ไม่ว่าหล่อนก็เป็นได้แค่ของเล่นชั่วครั้งชั่วคราว สักวันเถอะจะถูกเขี่ยทิ้งเหมือนขยะพิษ สมน้ำหน้า”

จบคำพูดก็ทิ้งนิตยสารในมือลงถังขยะแล้วเดินลงสั้นหนักๆ สะบัดก้นไป ทิ้งให้พลิสรามองตามด้วยความประหลาดใจ

ดูเหมือนว่าจะมีอารมณ์ร่วมกับข่าวซุบซิบของดาราถึงได้ทิ้งของในมือด้วยอารมณ์รุนแรงเช่นนั้น แต่ตอนด่าทอกลับจ้องมองมาที่ตน

หากกิริยาของคนที่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อนก็ไม่ได้ทำให้พลิสราเก็บเอามาใส่ใจนัก เพราะตอนนี้ยังไม่เข้าใจว่าเพราะเหตุใดเมื่อเจอเธออยู่ต่อหน้าแล้วอธิปถึงไม่ยอมออกมาพูดจากัน ทำไมถึงได้ทำตัวมีลับลมคมในมากมายเช่นนี้


 งานหนังสือคราวนี้ศิริพาราไปที่บูธโรแมนติค ZoneC1 M21  

21-22 ตุลาคมนี้ ตั้งแต่บ่ายโมงเป็นต้นไปนะคะ 

ใครไปเดินงานอย่าลืมแวะทักทายศิริพาราด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น