เล่ห์ลวงบ่วงมาร

ตอนที่ 36 : ตอนที่ 10 รักแท้ความแพ้ใกล้ชิด 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    19 ต.ค. 60


ก็ไม่รู้ว่าเขาจำเป็นต้องอ่อยหนักขนาดนี้ด้วยหรือไร ลมหายใจอุ่นจัดที่รินรดผิวเนื้อช่วงต้นแขนสร้างความหวามไหวระคนเคอะเขินจนลืมกระทั่งคำพูดของตัวเอง

“คือ... ฉันว่า คุณขยับออกไปอีกหน่อยดีไหม ฉัน...”

“อย่าเอาเปรียบผมด้วยการโกหก  ผมไม่ได้บังคับให้คุณบรรยายความรู้สึกดีๆ ออกมา ทั้งที่ความจริงแล้วตอนนี้คุณนายเมอร์ดอชควรจะนั่งซ้อนอยู่บนตักผมด้วยซ้ำ” จบคำพูดกดจูบหนักๆ ลงบนต้นแขน

พลิสราต้องตกใจกับปฏิกิริยาของตัวเองเมื่อปลายลิ้นร้ายกาจตวัดเข้ากับผิวเนื้อจนขนอ่อนในกายลุกชัน เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับอธิป ความจริงดังกล่าวสร้างคำถามให้ผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

...แล้วเธอแต่งงานกับอธิปเพราะเหตุผลใด?!

          ความคิดแรกว่างเปล่าจนต้องนึกย้อนกลับไปถึงวันที่ตอบตกลงแต่งงานกับอธิป เวลาไม่ใช่ตัวแปรหลักในความสัมพันธ์ของเราหรอกนะคะ แต่ความรู้สึกที่มีให้กันต่างหากเป็นตัวตัดสินว่าฉันควรต้องตอบตกลงเป็นเจ้าสาวของคุณ

          ความรู้สึกอะไร?

          เธอเงียบจนทำให้เขาแปลกใจ แม้จะเรียกชื่ออยู่สองสามครั้งก็ยังไม่ไหวติง เลสเลอร์จึงกดจูบแบบเดิมลงบนผิวเนื้อบริเวณเดิมซ้ำอีกครั้ง

“ใจลอยไปถึงไหนคนสวย รีบกินได้แล้ว”

พลิสรากะพริบตาถี่ๆ แล้ววางพิซซ่าในมือลงทั้งที่มันแหว่งไปแค่น้อยนิด “ไปสิคะ ฉันอิ่มแล้ว”

เลสเลอร์ขมวดคิ้วพลางคิดไปว่าเธอคงจะไม่ชอบอาหารตรงหน้าสักเท่าไร แต่ก็ยอมขยับตัวลุกขึ้นเต็มความสูง สายตายังมองตามร่างอ้อนแอ้นที่หยิบกระเป๋าใบย่อมขึ้นมาสะพาย “กินน้อยอย่างนี้จะไม่หิวเหรอ”

พลิสราส่ายหน้าน้อยๆ เป็นคำตอบ พยายามตัดคำถามที่ควรมีคำตอบให้กับตัวเองอย่างชัดเจนออกไป ในใจอดคิดตำหนิตัวเองไม่ได้เพราะเป็นครั้งแรกที่รู้ตัวว่าไม่ได้แผนการใช้ชีวิตอย่างรอบคอบ ผลที่ตามมาคือความสับสน ว้าวุ่นใจจนต้องเลือกที่วางปัญหานั้นทิ้งไว้ไม่ต่างจากคนขี้ขลาด

 

สปอร์ตคาร์สุดหรู สมรรถนะยอดเยี่ยมเคลื่อนตัวออกจากบ้านพักริมหาดส่วนตัวได้ไกลโขแล้ว แต่คุณหมอคนสวยที่นั่งอยู่ข้างๆ กลับเงียบผิดปกติ นั่นทำให้เลสเลอร์ต้องเรียกความสนใจจากเธอ.

เมื่อถึงทางแยกที่ตัดกับไฮเวย์เลสเลอร์ก็หักพวงมาลัยจนสุดจนสปอร์ตคาร์หมุนรอบตัวสามร้อยหกสิบองศา ในระหว่างนั้นพลิสราตกใจสุดชีวิต หันหน้ามามองคนที่นั่งข้างๆ แต่กลับไม่ได้เห็นความวิตกกังวลใดเลยตรงกันข้ามใบหน้าหล่อเหลายิ้มระรื่น ตื่นเต้นกับความโลดโผนที่เขาจงใจกระทำ

เพี้ยงเสี้ยววินาทีรถยนต์ก็หันหน้าไปยังจุดหมายเดิม แต่มีควันคุ้งลอยอยู่รอบตัว ได้กลิ่นเหม็นไหม้จากแรงเสียดทานของล้อรถกับถนน “ฮาวายไม่ได้มีดีแค่เล่นเซิร์ฟ แต่มีสนามแข่งรถให้ลองดริฟต์ด้วยนะพลีส”

พลิสราอ้าปากค้างเพราะไม่คิดว่าเขาจะเล่นพิเรนทร์เช่นนี้ ยอมรับล่ะว่าเรียกความสนใจจากเธอได้จริงๆ แต่... “ถ้ามีรถคันอื่นสวนมาแล้วจะทำยังไง คุณ... ทำไมถึงทำอะไรไม่คิดแบบนี้นะ”

“ค่อยเหมือนพลิสราคนเดิมหน่อย” ไม่ได้มีความรู้สึกผิดเกิดขึ้นเพราะเขามั่นใจแล้วว่าในช่วงจังหวะที่ดริฟดริฟต์รถนั้นปลอดภัยอย่างแน่นอน

คุณหมอส่ายหน้าแล้วมองคนที่กำลังบังคับรถให้แล่นต่อไปด้วยสายตาตำหนิ ทว่าการที่เขาดึงมือของเธอไปวางไว้บนที่พักแขนแล้วประสานนิ้วเข้ากับนิ้วมือของเธอ กระชับเอาไว้มั่นพร้อมกับคำถามด้วยน้ำเสียงทุ้ม รับรู้ได้ถึงความเป็นห่วงเป็นใย

“เป็นอะไรจ๊ะ เล่าให้ผมฟังสิ”แน่นอนว่าคนอย่างเลสเลอร์ไม่ได้เอาใจผู้หญิงเสียจนดูไร้แรงดึงดูด

เป็นคำสั่งที่ฟังแล้วอบอุ่นหัวใจนัก แม้จะไม่ใช่คำไถ่ถามหวานหูอย่างที่ผู้ชายเจ้าชู้พูดกัน แต่ถ้าเขาจะเร้าหรือด้วยการกระทำเช่นนั้น เธออาจจะสร้างระยะห่างจนไม่ปล่อยให้เขาได้เข้ามาใกล้เช่นนี้เป็นแน่ท้ายที่สุดเรื่องพิเรนทร์ที่เขาทำเพื่อเรียกความสนใจจากเธอยังถูกลืมเลือนไปจนสิ้น

“ฉัน เอ่อ... คือคุณยังไม่ได้เล่าให้ฟังเลยว่าไปเจอหัวหน้าแก๊งมาเฟียที่ไหน” สุดท้ายเธอก็ยังไม่กล้าตอบออกไปตรงๆ แต่กลับถามในเรื่องที่คุยกันค้างเอาไว้ “ฉันหมายถึงว่าการนัดกับคนกลุ่มนั้นมันอันตรายก็เลยอยากรู้รายละเอียด”

“ก็...” เลสเลอร์กำลังชั่งใจว่าจะเล่าให้เธอฟังตรงๆ ถึงการที่เขาเดินฝ่าดงกระสุนปืนจากสมุนของมาเฟียเพื่อเข้าไปขอนัดเจอกับหัวหน้าแก๊ง แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจ “ให้มาไคไปสืบมาแล้วผมก็โทรคุย”

เฮ้อ... ค่อยรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย ถ้าบอกออกไปตรงๆ ว่าเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงเพื่อเธอแล้วก็ดูจะเป็นการง้องอน รอคอยความเมตตาปรานีให้เธอหันมามองถึงความจริงใจของตนบ้าง ซึ่งความจริงแล้วก็เป็นเช่นนั้น แต่เขาจะซ่อนมันไว้อย่างมิดชิด

เธอจะได้รู้ถึงความเสียสละเหล่านี้ก็ต่อเมื่อเขาสัมผัสได้ว่าเธอมีใจให้ เกิดความผูกพันระหว่างกันมากกว่านี้ ยอมรับว่าอัตตาในตัวเองนั้นก็มีอยู่ไม่น้อย

“ง่ายๆ อย่างนั้นเลย” ถามอย่างไม่อยากเชื่อ แต่เพียงชั่วครู่สีหน้าก็ต้องเปลี่ยนไป อมยิ้มกับความมีชีวิตชีวาของสภาพแวดล้อมรอบกาย เมื่อสปอร์ตคาร์สุดหรูแล่นเข้ามาในถนนริมชายหาด

“อื้อ... ง่ายน่ะดีแล้ว แค่คุณถูกตามล่าก็หาตัวคนบงการยังไม่ได้ อย่าให้เรื่องมันซับซ้อนมากนักเลย” ตอบด้วยน้ำเสียงติดรำคาญใจ แล้วอธิบายต่อเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเธอ “หัวหน้าแก๊งชื่อพัวอา รับปากว่าจะพาโทคิยะมาพบผมภายในห้าวัน”

ในตอนที่เขาพูดจบประโยครถก็จอดสนิทหน้าสถานีตำรวจเช่นกัน

“เรื่องนี้คงบอกตำรวจไม่ได้ใช่ไหม”

เลสเลอร์ยิ้มกริ่มมองเธออย่างพอใจ คุณหมอฉลาดล้ำแบบนี้ท้าทายความรู้สึกเขานัก “แค่ยังไม่ถึงเวลาต้องบอกจ้ะ ให้พวกเขาโฟกัสไปที่นักฆ่าคนนั้นก่อนดีกว่า”

จากนั้นทั้งคู่ก็เดินเข้าไปในสถานีตำรวจและใช้เวลาในการให้ปากคำราวสี่สิบนาที จากนั้นพลิสราจึงถือโอกาสเดินเข้าไปหาลาน่าในโซนห้องแลป

แต่เจ้าหน้าที่คนหนึ่งแจ้งว่าด็อกเตอร์ลาน่าเพิ่งจะออกไปเก็บหลักฐานได้ราวครึ่งชั่วโมงแล้วทำให้ทั้งคู่ต้องเดินออกมาจากสถานีตำรวจ

ในขณะที่เลสเลอร์เอื้อมมือไปผลักประตูแล้วแตะบั้นเอวคอดของเธอให้เดินออกไปก่อนนั้น พลิสราก็ได้เห็นว่ามีรถยนต์คันหนึ่งชะลอความเร็วลงอย่างน่าผิดสังเกต ด้านหลังยังลดกระจกลงแล้วก็มีผู้หญิงคนหนึ่งจ้องมองมายังตนราวกับรู้จักมักคุ้นกันมาก่อน

      “เลสเลอร์”
ใครมองหมอพลีสคะ ทายดูสิ แล้วพรุ่งนี้จะมีคนตามมาฆ่าอีกม้อยยย

งานหนังสือคราวนี้ศิริพาราไปที่บูธโรแมนติค ZoneC1 M21  

21-22 ตุลาคมนี้ ตั้งแต่บ่ายโมงเป็นต้นไปนะคะ 

ใครไปเดินงานอย่าลืมแวะทักทายศิริพาราด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น

  1. #79 MamyKanya (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 10:32
    เมียเก่าป๋าแกรึเปล่า 555
    #79
    0
  2. #78 coffee (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 09:01
    ค้างงงงอย่างแรงค่ะ อย่าให้เล่มมาถึงมือนะ
    #78
    0