เล่ห์ลวงบ่วงมาร

ตอนที่ 35 : ตอนที่ 10 รักแท้ความแพ้ใกล้ชิด 25%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    18 ต.ค. 60

         


 หลังจากที่ผลัดกันใช้ห้องน้ำพลิสราก็เพิ่งได้เห็นกระเป๋าเดินทางของตนเองตั้งอยู่ในตู้เสื้อผ้า ครั้นจะถามว่าใครเป็นธุระไปเก็บข้าวของเครื่องใช้มาให้ แต่เมื่อได้เห็นกระเป๋าถือ โทรศัพท์และกระเป๋าใส่ครีมบำรุงผิววางทับอยู่บนเสื้อผ้าอย่างไม่เป็นระเบียบก็พอจะรู้ว่าเป็นเขานั่นแหละที่จัดการไปเอากลับมาด้วยตัวเอง

วันนี้พลิสราเลยได้สวมเสื้อผ้าตัวเองเป็นวันแรกที่อยู่บนเกาะสวรรค์อันสวยงาม คุณหมอคนสวยหยิบเอาเดรสสีเขียวมิ้นต์คอวี แขนกุด

หากความกว้างของวงแขนและคอเสื้อทำให้เธอต้องหาเสื้อเกาะอกสีนู๊ดมาสวมด้านในเสียก่อน เมื่อเป็นที่พอใจแล้วก็หันมารวบผมขึ้นสูงแล้วถักเปียง่ายๆ ก่อนจะม้วนเป็นวงกลมแล้วใช้ปิ่นไม้สอดเข้าไปในเส้นผม

ขาดไม่ได้คือแว่นตากันแดดและกระเป๋าสะพายใบย่อม ก่อนจะเดินออกไปจากมุมแต่งตัวยังต้องหันไปสำรวจตัวเองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

บางครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่าดูเหมือนวันนี้จะพิถีพิถันกับทุกส่วนในร่างกายราวกับมีนัดเดตเป็นครั้งแรก

ความคิดดังกล่าวยังทำให้คุณหมอกังวลว่าการแต่งตัวจะมากมายเกินไปหรือไม่ แต่เมื่อกวาดสายตามองดูตัวเองผ่านกระจกเงาอีกครั้งก็มั่นใจกับภาพสะท้อนที่เห็นแล้ว

เรื่องดังกล่าวไม่ได้เกิดขึ้นกับพลิสราเพียงคนเดียวเท่านั้น ในตอนที่เธอเดินออกไปอุ่นอาหารมื้อสายจนเกือบจะเที่ยงวันนั้น

คนที่อยู่ในห้องน้ำก็กำลังโกนหนวดพร้อมผิวปากอย่างอารมณ์ดี และเจลแต่งผมยังถูกหยิบออกมาใช้สไตล์ที่แตกต่างไป จากเรียบเนี้ยบกลายเป็นยุ่งๆ ดูเหมือนไม่ตั้งใจนัก แต่ความจริงแล้วตั้งใจและใช้เวลาจัดการกับทรงผมนานพอสมควร

เขาเลือกเสื้อเชิ้ตลายต้นมะพร้าวสีเขียวอมฟ้ามาสวมคู่กับกางเกงยีนสีดำสนิท น้ำหอมขวดสีเดียวกันกับมหาสมุทรแปซิฟิกยังถูกหยิบมาใช้ให้คนที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ต่อเพศตรงข้าม ดูมุ่งมั่น ชวนให้หลงใหล

ก้าวแรกที่ได้เห็นกันและกันนั้น ต่างฝ่ายต่างนิ่งงันไปชั่วครู่ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะใจตรงกันหยิบเสื้อผ้าสีโทนเดียวกันใส่ออกมาเช่นนี้

พลิสราต้องหลบสายตาคู่คมพร้อมกับยิ้มด้วยความเคอะเขิน แล้วทำทีว่ากำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมอาหาร ทั้งที่ความจริงแล้วมันเป็นอาหารแช่แข็งและเธอก็แค่รอให้มันออกจากไมโครเวฟ

ส่วนเลสเลอร์ก็วางตัวไม่ถูกได้แต่เอามือทั้งสองข้างสอดเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ทั้งที่มันเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย แต่ตอนนี้ดูเกะกะชอบกล

ความรู้สึกบางอย่างบอกให้ทั้งคู่ได้รู้ว่าความสัมพันธ์นับจากนี้จะใกล้ชิด สนิทสนมกันอีกระดับโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยคำพูดใดๆ ออกมา

“กินก่อนนะคะแล้วค่อยออกไปข้างนอกก็น่าจะทันเวลานัด” พลิสราเลื่อนจานพิซซ่ามาไว้ตรงหน้าคนที่เพิ่งเดินเข้ามานั่งลงบนเก้าอี้ตัวตรงกันข้าม

ความรู้สึกที่ได้กินอาหารและนั่งมองหน้าเธอก็ดีไม่น้อย แต่ดูเหมือนเขาจะชอบความรู้สึกตอนที่นั่งอยู่บนรถด้วยกันมากกว่า เลสเลอร์จึงลุกขึ้นแล้วดึงเก้าอี้อ้อมไปวางแล้วนั่งลงข้างๆ จนหัวไหล่กว้างแทบจะเกยทับตัวเธออยู่รอมร่อแล้ว

เทียบจากจิตใจของเราง่ายๆ หากไม่ชอบใครจะหลีกเลี่ยง ไม่สู้หน้า แต่ถ้าชอบก็จะอยากอยู่ใกล้คล้ายๆ กับมีแม่เหล็กดึงดูดเข้าหากัน

พลิสราเคยอ่านบทความของนักจิตวิทยาคนหนึ่งซึ่งสังเกตคู่รักบนโต๊ะรับประทานอาหาร ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอคิดว่าบทวิเคราะห์ดังกล่าวใช้ไม่ได้กับเธอและอธิป เพราะทุกครั้งที่กินข้าวหรือทำกิจกรรมร่วมกันจะนั่งตรงกันข้ามตลอด

หากครั้งนี้กลับทำให้พลิสราต้องกลั้นยิ้ม เคี้ยวพิซซ่าได้ช้าลงเพราะจู่ๆ เรื่องนี้ก็ผุดขึ้นมาในสมอง “ขยับไปอีกนิดก็ได้ ที่ว่างมีออกเยอะแยะ”

ได้ยินชัดเจนแต่ไม่สนใจเพราะถ้าเธอไม่ชอบหรือไม่อยากให้เข้าใกล้จริงๆ คงจะโวยวายยกใหญ่แล้ว

“ให้ปากคำเสร็จแล้วอยากไปเที่ยวไหนไหม”

“วันหลังก็ได้มั้งคะ ไม่รู้ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน อีกอย่างฉันอยากคุยกับลาน่าด้วย”

“ชวนเธอมากินมื้อเย็นด้วยกันสิ”ไม่พูดเปล่าหากขยับตัวเข้าไปใกล้แล้วเท้ามือกับขอบเก้าอี้ที่เธอนั่ง ใกล้กันจนแผงอกกว้างแทบจะแนบชิดกับส่วนหนึ่งของแผ่นหลังบอบบาง หากเลสเลอร์ก้มหน้าลงอีกสักนิดปลายจมูกโด่งจะได้แตะกับผิวไหล่กลมกลึง

“เอ่อ... เลสเลอร์”

“หืม?...”

ก็ไม่รู้ว่าเขาจำเป็นต้องอ่อยหนักขนาดนี้ด้วยหรือไร ลมหายใจอุ่นจัดที่รินรดผิวเนื้อช่วงต้นแขนสร้างความหวามไหวระคนเคอะเขินจนลืมกระทั่งคำพูดของตัวเอง

“คือ... ฉันว่า คุณขยับออกไปอีกหน่อยดีไหม ฉัน...”

“อย่าเอาเปรียบผมด้วยการโกหก  ผมไม่ได้บังคับให้คุณบรรยายความรู้สึกดีๆ ออกมา ทั้งที่ความจริงแล้วตอนนี้คุณนายเมอร์ดอชควรจะนั่งซ้อนอยู่บนตักผมด้วยซ้ำ” จบคำพูดกดจูบหนักๆ ลงบนต้นแขน

เค้าจีบกันนะคะ ท่านผู้อ่านนน 

เค้าจีบกันได้กี่วันน้าาาจะทะเลาะกันอีกมั้ยน้าาาติดตามพรุ่งนี้นะคะ

งานหนังสือคราวนี้ศิริพาราไปที่บูธโรแมนติค ZoneC1 M21  

21-22 ตุลาคมนี้ ตั้งแต่บ่ายโมงเป็นต้นไปนะคะ 

ใครไปเดินงานอย่าลืมแวะทักทายศิริพาราด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น

  1. #77 นิรดา (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 12:05
    ไม่ได้ไปที่งานแต่สั่งซื้อแล้วคร้า
    #77
    0
  2. #76 LiLLy9 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 11:28
    วันนี้เค้าจะไปสอย  ไรเตอร์อ่อยได้ทุกวัน 555
    #76
    0