เล่ห์ลวงบ่วงมาร

ตอนที่ 22 : ตอนที่ 6 อันตรายจากศัตรูยังน้อยกว่าอันตรายจากการใกล้ชิดกับมารร้าย 25%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,983
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    3 ต.ค. 60



อยากได้-ชีวิต-เธอ

จุดประสงค์ดังกล่าวทำให้พลิสราชาวาบไปทั้งตัว!

หลังจากบอกความต้องการของตนออกไปแล้ว นักฆ่าสาวก็ปรี่เข้าหาตั้งใจจะทำร้ายร่างกายของเหยื่อในทันที หากผู้หญิงรูปร่างอ้อนแอ้น หน้าตาสะสวยนั้นทำให้ชะล่าใจจนไม่คิดว่าโคมไฟทรงสูงที่ตั้งอยู่มุมห้องจะเป็นอาวุธที่กระแทกเข้ากับศีรษะของตนจนได้เลือด

พลิสราฉวยโอกาสที่นักฆ่าสาวตกอยู่ในอาการมึนงง แล้ววิ่งหนีโดยไม่หันกลับไปมองต้นกำเนิดของเสียงที่สบถออกมาด้วยความเจ็บปวด ห้องเดียวที่สามารถซ่อนตัวและขอความช่วยเหลือจากคนอื่นนั้นคือห้องน้ำ

“จะไปไหนนังตัวดี”

เสียงนั้นดังไล่หลังมาติดๆ จนเธอต้องข่มความหวาดกลัวเอาไว้จนลึก เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นก่อนจะคว้าประตูห้องน้ำบานใหญ่เอาไว้

แม้จะวิ่งนำหน้า แต่จังหวะที่ต้องหมุนตัวกลับเพื่อปิดประตูนั้นเสียเปรียบนักและทำให้นักฆ่าสาวที่กำลังเลือดขึ้นหน้าดันประตูอีกด้านหนึ่งเอาไว้ จึงเท่ากับเป็นการวัดแรงดันระหว่างกัน แล้วมีหรือที่คุณหมอจะสู้เรี่ยวแรงของนักฆ่าสาวที่ออกกำลังกายหนักๆ อยู่เสมอ

“โอ๊ย... ช่วยด้วย” พลิสราถูกผลักจนล้มลงกับพื้น หากแต่รีบตะเกียกตะกายพลิกตัวขึ้น ตั้งใจจะเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ที่ติดอยู่บนผนังของอ่างล้างหน้า “ไม่... ช่วยด้วย”

“ร้องไปก็เปล่าประโยชน์ ใครจะได้ยิน”

จังหวะที่เส้นผมของเธอถูกกระชากอย่างแรง จนไม่อาจคว้าเอาโทรศัพท์ไว้ในมือ หากมันหลุดร่วงตกลงมากับพื้นทั้งโทรศัพท์และไดร์เป่าผม

“ฉันไม่เคยรู้จักแก โอ๊ย...” พลิสราร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อถูกพลิกตัวให้ล้มหงายลงไปกับพื้นจนอีกฝ่ายขึ้นมานั่งคร่อมช่วงท้องเอาไว้ ซ้ำร้ายปลายกระบอกไดร์เป่าผมร่วงลงมากระแทกกับหางคิ้ว

“รู้จักไปก็ไม่มีประโยชน์ เพราะนี่เป็นวันตายของแก” ขู่เอาชีวิตแล้วต้องรีบยกแขนขึ้นเพื่อรับไดร์เป่าผมที่เหยื่อตั้งใจขว้างใส่ใบหน้าของตน

การต่อสู้ยิบตายิ่งทำให้นักฆ่าสาวโกรธจัด ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่จนเผลอตัวหนักมือไปมากกว่าใบสั่งงานจึงใช้สายไฟของไดร์เป่าผมพันเข้ากับลำคอของเหยื่อสาว

“สู้สิ เก่งนักไม่ใช่เหรอ”

พลิสราต้องจับสายไฟที่รัดลำคอตัวเองไว้แน่น หากแรงรัดที่เพิ่มมากขึ้นทำให้เธออ้าปากกว้างขึ้น สองขายังแตะถีบดิ้นรนเอาชีวิตรอด

ในจังหวะที่เธอหายใจไม่ออก ศีรษะกับร่างกายดูเหมือนจะถูกแยกออกเป็นสองส่วน แสงไฟสว่างจ้าเริ่มกลายเป็นจุดเล็กๆ ทว่าตอนที่มันกำลังหรี่ลงจนแทบมืดสนิทนั้น ก็ได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด

ครั้งแรกที่เลสเลอร์ได้เห็นโคมไฟกระจัดกระจายอยู่บนพื้นห้อง ความหวาดกลัวก็เข้าเกาะกินหัวใจอย่างเฉียบพลัน หยุดดูเลือดสีแดงฉานและปลายเท้าที่ดิ้นรน แต่อ่อนแรงลงไปนั้นบีบคั้นหัวใจจนปวดร้าวยิ่งนัก

เจ้าของดวงตาหวานซึ่งถูกนั่งคร่อมอยู่กับพื้น แก้มเนียนที่เคยเป็นสีชมพูระเรื่อนั้นกลายเป็นสีแดงก่ำทั้งใบหน้า ลมหายใจเธอติดขัด เรี่ยวแรงดิ้นรนเอาชีวิตรอดกำลังลดลงทุกที

ภาพดังกล่าวทำให้เลสเลอร์ยั้บยั้งโทสะเอาไว้ไม่อยู่ เขาขยำเสื้อของนักฆ่าด้วยมือทั้งสองข้างแล้วออกแรงเหวี่ยงร่างนั้นลงไปยังอ่างจากุชชี่สุดแรง

“พลีส... พลีสไม่เป็นไรแล้วคนดี” บอกพร้อมทั้งดึงสายไฟออกจากลำคอระหง ปล่อยให้เธอนอนราบดังเดิมก่อนจะสอดฝ่ามือทั้งสองข้างเข้ากับข้างแก้มเนียน “สูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่เป็นไรแล้ว ผมมาช่วยแล้วคนดี”

พลิสราสูดเอาออกซิเจนเข้าปอดอย่างเต็มที่ แล้วต้องพลิกตัวไอคอกแค่กก่อนจะถูกรั้งขึ้นจนเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนอันอบอุ่นซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่นักฆ่าพยุงตัวเองพื้นจากน้ำในอ่างจากกุชชี่

ในตอนที่นักฆ่าสาวเอื้อมมือไปดึงบางอย่างออกมาจากข้างต้นขา ซึ่งเขามั่นใจว่านั่นคือปืน แต่เขากลับไร้ซึ่งอาวุธป้องกันตัว แล้วผู้หญิงในอ้อมกอดก็อาการน่าเป็นห่วงเกินกว่าที่เขาจะคิดหาวิธีจัดการกับนักฆ่าสาวตรงหน้า

เสียงมอเตอร์จากไดร์เป่าผมนั้นดังขึ้นเพียงชั่วครู่ ก่อนที่มันจะถูกขว้างลงไปในอ่างจากุชชี่ กระแสไฟฟ้าและน้ำได้ช็อตร่างของนักฆ่าสาวจนสิ้นลม นอนแน่นิ่งอยู่ในอ่างน้ำ

เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงช้อนอุ้มร่างที่ยังสั่นเทาขึ้นไว้ในอ้อมแขนแล้วก้าวออกมาจากห้องน้ำ แล้วเดินออกจากห้อง มุ่งตรงไปยังลิฟต์เพราะไม่รู้ว่าจะมีนักฆ่าคนที่สอง... คนที่สาม... ตามมาอีกหรือไม่

หากแรงขยุ้มตรงเสื้อทำให้ต้องหลุบสายตามองด้วยความเป็นห่วง “ชู่ว... ปลอดภัยแล้วพลีส ไม่ต้องกลัวแล้ว”

          คนตายในสภาพต่างๆ ที่เห็นมาจนชินตาทำให้พลิสราไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายอย่างที่ควรเป็น เพียงเธอไม่เคยคิดว่าการตกอยู่ในสถานการณ์คับขันต้องเอาชีวิตรอดนั้น น่าหวาดกลัวสักเพียงใด

มาเจอตอนมีเสื้อคุลมตัวเดียวจริงๆ แต่เรื่องไม่ง่ายอย่างที่คิด เมียถูกตามฆ่าอ่ะจิ ตามต่อพรุ่งนี้นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น

  1. #49 Nutcha (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 20:24
    ขอเล่มเลยเถอะค่า พร้อมจ่ายค่าตัวเฮีย
    #49
    0
  2. #48 KingkamolLem-pho (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 10:39
    รอค่ะ ????
    #48
    0
  3. #47 coffee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 08:08
    ตามต่อพรุ่งนี้ค่ะ
    #47
    0