เล่ห์ลวงบ่วงมาร

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 2 มารร้ายอยากเข้าเครื่องจับเท็จ 1 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,315
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    22 ก.ย. 60



ทว่าน้ำที่หยดลงบนพื้นปาร์เก้ก็ทำให้เธอก้าวพลาด ไถลลื่นจนเกือบได้แผลหากคนที่นั่งสังเกตการณ์อยู่เก้าอี้ทำงานปลายเตียงไม่กระโจนเข้ามารับเอาไว้เสียก่อน

“ว้าย...”

ถึงแม้ปฏิกิริยาของเลสเลอร์จะว่องไว แต่การที่เขานั่งอยู่ปลายเตียงแล้วรีบพุ่งตัวมาคว้าเธอเอาไว้นั้นก็ทำให้ท่อนแขนแข็งแรงกอดรัดได้เพียงช่วงขาที่โผล่พ้นผ้าขนหนูเท่านั้น ซ้ำร้ายฝ่ามืออีกข้างยังต้องกางออกทาบทับกับทรวงอกอิ่มเพื่อรั้งร่างเธอไว้แล้วผลักให้ล้มตัวลงบนเตียงด้วยกัน

ท่าทางดังกล่าวทำให้ทั้งใบหน้าของเลสเลอร์ซุกอยู่กับบั้นเอวคอด ต่ำลงไปอีกนิดคือบั้นท้ายเปลือยเปล่าเพราะปมผ้าขนหนูที่มัดไว้นั้นหลุดรุ่ยไปเสียแล้ว ที่ร้ายไปกว่านั้นฝ่ามืออุ่นยังได้สัมผัสก้อนเนื้ออวบหยุ่นเต็มไม้เต็มมือ

ที่นอนนุ่มยุบตัวลงตามน้ำหนักของทั้งคู่ พลิสราปล่อยให้เวลาผ่านไปครู่หนึ่งเมื่ออาการตกใจเลือนหาย ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่สัมผัสกับผิวเนื้อโดยตรงช่างแตกต่างกับผิวเนื้อบริเวณที่ถูกร่างสูงใหญ่ทาบทับเหลือเกิน ความจริงในข้อนี้ทำให้เธอดิ้นสุดขีด

“แค่เดินยังไม่รู้จักระวังตัวเลย” ต่อว่าต่อขานอย่างไม่จริงจังนักเพราะตรงหน้าคือความเนียนละเอียดของผิวเนื้อเปลือยเปล่า กลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธอช่างเร้าอารมณ์หนุ่มนัก

“ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ ใครให้เข้ามาในห้องส่วนตัวคนอื่นแบบนี้ โอ๊ย... คนลามก มาจับหน้าอกฉันทำไม”

เลสเลอร์หัวเราะร่วนให้กับคนโวยวาย หากยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นจากผิวเนื้อนวลเนียนเลยสักนิด “ดิ้นเข้าไป ยิ่งดิ้นหน้าอกก็ยิ่งเบียดกับฝ่ามือของผม เอาสิ ดิ้นเลย”

ก็แน่ล่ะเพราะตอนนี้เธอนอนทับฝ่ามือข้างหนึ่งของเขาอยู่ แต่เมื่อหยุดดิ้นความรู้สึกใหม่ก็เกิดขึ้นในทันที เมื่อลมหายใจร้อนผ่าวรินรดผิวเนื้อช่วงบั้นเอวนั้นเริ่มต่ำลงๆ จนน่าหวาดเสียว แม้จะเป็นลมอุ่นจัดแต่กลับทำให้ขนอ่อนในกายลุกชัน

“ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้นะเลสเลอร์ คนฉวยโอกาส”

ตอนแรกก็ตั้งใจจะทำตามอย่างที่เธอว่า แต่ตอนนี้เขากลายเป็นคนฉวยโอกาสทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไร เลยต้องขอถอนทุนคืนสักนิดจึงก้มลงกดจูบหนักๆ ลงบนบั้นท้ายงอนงาม

“ค่อยเหมาะกับคำสรรเสริญของคุณหน่อย” จบคำพูดก็ก้มลงทำเช่นเดิมอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นก้อนเนื้ออีกข้าง “ความจริงอยากจะลุกขึ้นนะ แต่ทำไม่ได้เพราะคุณนอนทับมือผมไว้”

พลิสราแทบบ้าตายเพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยให้ผู้ชายคนไหนได้ถึงเนื้อถึงตัวมากเช่นนี้ “ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้นะ คุณมีสิทธิ์อะไรมากัดก้นฉัน กรี๊ด...”

หวีดร้องออกมาอย่างเหลืออด แต่ไม่นานเสียงนั้นก็เงียบหายไปเสียเองเพราะรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเขาก้มลงกัดบั้นท้ายของตัวเองจริงๆ

ไม่เจ็บ แต่น่าอับอายขายหน้าที่สุดในชีวิต!

“แบบนี้ถึงเรียกว่ากัด เมื่อกี้นี้เขาเรียกว่าจูบ อีกอย่างนะผมไม่สิทธิ์แล้วใครจะมีสิทธิ์ไม่ทราบ” ถามอย่างเอาเรื่อง

“อย่ามาอ้างสิทธ์บ้าบออะไรนั่น คุณไม่รู้จักฉันเลยสักนิด” แม้จะหยุดดิ้นรน แต่น้ำเสียงเหวี่ยงสะบัดสุดฤทธิ์ “อย่าคิดว่าแค่จดทะเบียนสมรสแล้วจะทำทุกอย่างตามอำเภอใจได้ สิทธิ์ที่คุณพูดถึงต้องมาจากความยินยอมพร้อมใจของฉันด้วย ไม่อย่างนั้นเขาเรียกกันว่าขืนใจ”

กำลังจะอารมณ์ดีแล้วเชียว สุดท้ายเธอก็กวนอารมณ์เขาให้ขุ่นมัวอีกตามเคย “ไม่ยักรู้ว่าคุณหมอขี้โกง ถ้าคิดแบบนี้อยู่แล้วจะจดทะเบียนกับผมทำไม ไม่ขอบคุณกันสักคำแล้วยังจะมาต่อว่าคนอื่นปาวๆ”

จังหวะที่เขากำลังตอบโต้ พลิสราก็ชันตัวเองขึ้นแล้วดึงฝ่ามืออุ่นจัดออกจากใต้ร่างของตน ความเย็นยะเยือกก็เข้าครอบคลุมจนน่าประหลาดใจ แต่ไม่ว่าปฏิกิริยาของร่างกายที่ตอบรับสัมผัสของเขาจะทำให้เธอต้องหวาดหวั่นสักแค่ไหน ตอนนี้พลิสราก็ไม่อาจใส่ใจ

หากต้องทำข้อตกลงกันให้เข้าใจ ทั้งเธอและเขาก็ต้องอยู่ในสภาพที่เรียบร้อย ไม่ใช่ล่อแหลมเช่นนี้

“ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้เลสเลอร์ อย่ามาทำตัว...”

ยังไม่ทันจบคำพูดไออุ่นจากเรือนกายแกร่งก็จากไปอย่างฉับพลัน เลสเลอร์ชันตัวลุกขึ้นยืนอยู่ข้างเตียง หากเขายังทำให้เธอต้องเปลือยเปล่าอย่างหมดจดเพราะหยิบเอาผ้าเช็ดตัวที่หลุดรุ่ยติดมือไปด้วย

เธอโป๊หากแต่ต้องข่มความอายแล้วลุกขึ้นให้เร็วที่สุด แต่เมื่อควานหาผ้าเช็ดตัวที่ควรอยู่ใกล้มือกลับมีเพียงแค่ความว่างเปล่า ใครต่อใครอาจจะชื่นชมว่าเธอฉลาดหลักแหลม แต่ทั้งหมดที่ผ่านเข้ามาในชีวิตยังไม่ได้สร้างความหนักใจให้พลิสราได้เท่าการเปลือยกายต่อหน้าผู้ชายคนหนึ่ง

ปล่อยให้เขาได้มองแผ่นหลังและบางส่วนของบั้นท้ายต่อไป หรือหาอะไรสักอย่างมาบังตัวเอาไว้แล้วข่มความอายหันกลับไปเผชิญหน้า ออกปากไล่ตะเพิดให้เขาไปพ้นๆ


5555555555555555อายมั้ยล่ะให้หลัวจูบก้น กรี๊ดดด...


อยากอ่านโปรยแซบๆ ตามไปที่เพจสำนักพิมพ์โรแมนติคนะคะ มีเกมแจกนิยายฟรีให้ด้วย

ที่สำคัญ เดากันต่อสิว่าเครื่องจับเท็จส่วนตัวที่เลสเลอร์พูดถึงคืออัลไล

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น

  1. #24 นัควัต (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 15:26
    อื้อหือ มีความกัดก้น รอตอนต่อไปค่า
    #24
    1
    • #24-1 ศิริพารา(จากตอนที่ 10)
      22 กันยายน 2560 / 18:25
      5555555 กัดกันแระตั้งกะคืนแรก
      #24-1