มลทินปรารถนา ทัตเทพ - นีราภา

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 6 ไม่ได้ ‘แก่’ แต่เรียกว่ามากประสบการณ์! 60%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    22 ก.ค. 60

เมื่อเธอขัดขืนมองด้วยสายตาเขียวปัดก็เปลี่ยนเป็นสอดนิ้วทั้งหมดเข้าประสานกันอย่างแนบแน่นราวกับคู่รักที่กำลังตกหลุมรักซึ่งกันและกัน โดยไม่สนใจสายตาของพนักงานร่วมร้อยที่จ้องมองด้วยความตกตะลึง !

          “เดินช้าจริง ขาสั้นนะเรา รู้งี้อุ้มเข้ามาก็หมดเรื่อง”

          นีราภาก้มหน้างุดด้วยความอายเมื่อเห็นสายตานับร้อยมองมายังตนด้วยความสนใจ รู้ว่าพวกเขาต้องอ่านปากของคนข้างกายได้เป็นอย่างดีว่าพูดอะไรออกมา ทั้งยังเหลือบสายตาเห็นพนักงานสาวสวย นุ่งกระโปรงสั้นมองตามด้วยสายตาริษยาแต่ตัวก่อเรื่องยังมีใบหน้าระรื่น จนเกิดความหมั่นไส้อยากหาไม้แข็งๆ มาฟาดหนักๆ ให้เขารู้สำนึกเสียบ้าง

          “ปล่อยได้ไหมเล่า...”

          “เฉยๆ น่า... เดี๋ยวหลงหรอก”

          “หลงบ้าอะไร ฉันอายคนอื่นจะตายอยู่แล้ว ทำไมพวกเขาต้องจ้องขนาดนี้ด้วย” นีราภาบอกเมื่อเดินลึกเข้ามาด้านในซึ่งเป็นส่วนที่มีผู้คนน้อยกว่าเดิมอยู่มาก

          เมื่อก้าวเข้ามาอยู่ในลิฟต์กันตามลำพังแล้วจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเพราะไม่รู้ว่าจะมีใครจำหน้าตนได้หรือเปล่า ว่าเมื่อไม่กี่วันมานี้เพิ่งเข้ามากรอกใบสมัครงานในบริษัทแห่งนี้

          ทัตเทพแปลกใจกับท่าทางของเธออย่างหนัก เธอควรที่จะเชิดหน้าเดินเคียงคู่เขา จิกตามองผู้หญิงอื่นราวกับประกาศความเป็นเจ้าของในตัวเขาอย่างผู้หญิงที่ผ่านมา แต่ปฏิกิริยาที่สาวน้อยคนนี้แสดงออกมามันตรงกันข้ามเสียหมด

          เธอประหม่าอาย เคอะเขินราวกับสาวน้อยที่เพิ่งมีความรักแล้วกลัวว่าผู้ปกครองจะล่วงรู้ แต่อาการทั้งหมดนั่นมันสามารถเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากผู้ชายที่ได้ขึ้นชื่อว่าไร้หัวใจ ไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหนทั้งสิ้น เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้สัมผัสเนื้อแท้ของเขาเช่นเดียวกับที่เขาเป็นคนแรกของเธอ

          นักธุรกิจหนุ่มเดินออกจากลิฟต์ส่วนตัวพร้อมสาวน้อยนิรนามคนหนึ่งซึ่งสามารถทำให้ทั้งบริษัทเกิดเรื่องกล่าวขานจนอื้ออึงเพราะเธอไม่ได้เป็นเซเลบริตี้ ดารา นางแบบ หรือผู้หญิงที่อยู่ในกระแสสังคมชั้นสูงเหมือนคู่ควงที่ผ่านมา !

 

          นีราภาถือโอกาสสะบัดมือของตนออกสุดแรงหลังจากที่เข้ามาอยู่ในห้องทำงานใหญ่แล้ว พลางทำหน้าบึ้งใส่ผู้ชายที่เลิกคิ้ว ส่ายหน้าราวกับว่าตนเป็นเด็กเกเร ไม่เชื่อฟังคำสั่งผู้ใหญ่ !

          เจ้าของดวงตาสีน้ำตาลสดใสมองร่างสูงใหญ่ที่เดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่พลางถอนหายใจออกมาเมื่อคิดว่าต้องจับเข่าพูดคุยกันกับเขาให้รู้เรื่องเสียที

          ทัตเทพมองร่างระหงที่เดินมานั่งเก้าอี้ตัวตรงกันข้ามกับตนอย่างรอดูท่าทีว่าเธอต้องการอะไร

          “ฉันว่าเรามาคุยกันดีๆ ไหม คือฉันอยากกลับบ้าน จะมาอยู่อย่างนี้กับคุณไปเรื่อยๆ ไม่ได้ แล้วที่สำคัญคุณก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมากักขังตัวฉันไว้อย่างนี้ด้วย” นีราภาพูดด้วยน้ำเสียงประนีประนอม “คือ...เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนฉันจะถือซะว่ามันเป็นความผิดพลาด เข้าใจผิดหรืออะไรสักอย่างที่ฉันเองก็ไม่ได้เรียกร้องและโยนความผิดทั้งหมดให้คุณ เพราะฉะนั้นคุณก็ไม่ต้องมารับผิดชอบอะไร เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม ?”

          ทัตเทพมองริมฝีปากอิ่มที่ขยับขึ้นลงอย่างเพลินตา

“อะไรนะ ถามว่าไงนะ ?”

          “ถามว่าเข้าใจที่ฉันพูดรึเปล่า ?” นีราภาแย้มยิ้มอย่างคนมีความหวังเมื่อเห็นว่าเขาพยักหน้ารับ “งั้น...ฉันกลับแล้วนะ”

          “ไม่ ฉันยังไม่ได้พูดสักคำว่าจะปล่อยเธอไป” ทัตเทพปฏิเสธพร้อมกลั้นยิ้มจนปวดกรามเมื่อเห็นใบหน้าผ่องใสหุบยิ้มฉับ จ้องมองอย่างเอาเรื่อง “ถ้าเกิดท้องขึ้นมาจะทำยังไง เธอก็รู้ว่าเราไม่ได้ป้องกัน”

          “ก็ฉันบอกแล้วว่าจะต้องกินยา คุณก็ไม่ยอม แล้วตอนนี้กลัวขึ้นมาใช่ไหม” นีราภาถามด้วยน้ำเสียงเหลืออด “คุณกลัวคนเดียวเสียเมื่อไหร่ ถ้าเกิดฉันท้องขึ้นมาจริงๆ คนที่ตกที่นั่งลำบากคือฉันต่างหาก รู้อย่างนี้แล้วก็ควรปล่อยให้ฉันกลับบ้าน หายาคุมกำเนิดฉุกเฉินมากินป้องกันไว้ คุณไม่รู้หรือไงว่ายิ่งกินยาเข้าไปช้าประสิทธิภาพมันก็ยิ่งจะน้อยลง”

          ทำไมเขาจะไม่รู้ในสิ่งที่เธอพูดมาแต่มันเกิดความรู้สึกไม่ชอบใจขึ้นมาอย่างรุนแรงที่เธอพูดราวกับว่าศึกษาเรื่องนี้มาเป็นอย่างดีจนอดที่จะพูดประชดออกไปไม่ได้

“รู้ละเอียดดีเหลือเกินนะ เป็นเด็กเป็นเล็กจะศึกษาเรื่องพวกนี้ไปทำไม ถ้าเป็นน้องเป็นนุ่งจะจับมาโบยก้นหนักๆ ให้นั่งไม่ลงเชียว”

          “เด็กบ้าอะไรล่ะ ฉันเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว หรือถ้าฉันเป็นเด็กจริงคุณมันก็ผู้ใหญ่นิสัยเสีย ทำตัวเลวพรากผู้เยาว์ !” นีราภาโต้กลับทันควัน “แล้วก็ไม่ต้องมามองฉันเหมือนฉันเป็นเด็กใจแตก ความรู้พวกนี้มันต้องมีติดตัวเอาไว้ ไม่ได้หมายความว่ารู้แล้วต้องปล่อยตัวมั่วสักหน่อย รู้ไว้ใช่ว่าใส่บ่าแบกหาม ไม่เคยได้ยินรึยังไง !?”

          เอาละเทมส์! แกหยุดความรู้สึกหึงหวงที่เกิดขึ้นมาจนระงับอารมณ์ตัวเองไม่ได้สักที ก่อนที่จะทำให้เธอตวาดแว้ดๆ ต่อหน้าคนอื่น ชายหนุ่มบอกกับตัวเอง

          เขาไม่อยากจะคิดว่าการได้ล่วงล้ำพรหมจารีของผู้หญิงที่บรรลุนิติภาวะแล้วแต่หน้าเด็ก จะทำให้เขาสูญเสียการควบคุมตัวเองไปหลายอย่าง เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงที่มีเธอข้างกายมันทำให้เขาต้องหาทางต่อเวลาเพื่อให้ได้อยู่กับเธอออกไปด้วยเหตุผลข้างๆ คูๆ ซึ่งมันไร้สาระสิ้นดี

          “ฉันไม่มีวันปล่อยเธอไปจนกว่าจะแน่ใจว่าเธอไม่ได้ท้อง”

          “อะไรนะ ?” นีราภาถามเสียงหลงราวกับไม่เชื่อหูตัวเอง

          “เพราะฉะนั้นจากนี้ไปอีกสองสัปดาห์ เราต้องอยู่ด้วยกัน ครบสองสัปดาห์เมื่อไหร่แล้วค่อยไปตรวจ ให้หมอเป็นคนยืนยันว่าเธอไม่ได้ตั้งท้อง โอเค้ ?”

          “ไม่โอเค ! คุณบ้าไปแล้วใช่ไหม ทำไมต้องทำให้เรื่องมันยากอย่างนั้นด้วย ฉันบอกแล้วว่าจะกินยาคุมกำเนิดฉุกเฉิน” นีราภาต้องหยุดพูดเมื่อผู้ชายตรงหน้าดักคอขึ้นมาทันที

          “เรื่องกินยาคุมบ้าบออะไรนั่น เลิกคิดไปได้เลยมันอันตราย ถึงมันจะมีความเสี่ยงน้อยนิด ฉันก็ไม่อยากให้เสี่ยง หัดรักตัวเองมั่งสิแม่คุณ”

          “ที่ทำอยู่ตอนนี้ฉันรักตัวเองอย่างที่สุดแล้ว การที่ผู้หญิงคนหนึ่งถูกขืนใจหรือพลั้งเผลอมีความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งแล้วกินยาคุมกำเนิดฉุกเฉิน ฉันว่ามันก็เป็นคอมมอนเซนส์ที่ใครก็คิดได้และควรทำ”

          “ให้ตายเถอะทูนหัว ! เรารักกันออกจะร้อนแรง สุขสมอย่างนั้น เธอกล้าดียังไงเรียกมันว่าความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้ชายแปลกหน้า” ทัตเทพกลอกตาขึ้นฟ้าไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดนี้จากปากของเธอพลางแก้คำพูดของเธอเสียใหม่ “ที่เราทำกันน่ะ เขาเรียกว่าเมคเลิฟ ร่วมรักจ้ะ”

มลทินปรารถนา
ศิริพารา
www.mebmarket.com
      ทันทีที่ ทัตเทพ วิชิตเมธา มหาเศรษฐีหนุ่มใหญ่ผู้มั่งคั่งจากธุรกิจนำเข้าซูเปอร์คาร์แบรนด์หรู ได้มีโอกาสสบสายตากับ นีราภา ก็ทำให้เขาหลงวนเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลสดใสจนหาทางออกไม่เจอ แต่เธอกลับไม่แม้แต่ชายหางตาแล          ทว่าค่ำคืนที่มีโอกาสได้พบกันอีกครั้ง ทัตเทพก็ไม่อาจจะหักห้ามใจตนเองไว้ได้ เงินก้อนโตและความสุขสบายจึงถูกเสนอให้เจ้าของฝ่ามือเรียวบางโดยไม่อั้นเพียงเพราะอยากให้เธอได้จับต้องทุกส่วนในร่างกายอย่างถึงพริกถึงขิง       นีราภากรีดร้องปฏิเสธว่าตนเป็นเพียงพนักงานจากร้านสปาแห่งหนึ่งเท่านั้น ไม่มีบริการเสริม ‘นวดพร้อมนาบ’ อย่างที่เขาเข้าใจ แต่คนเหลือทนกลับตีขลุมเอาเองว่าการขัดขืนนั้นคือลีลาที่เธอใช้ ‘เรียก’ ลูกค้าให้ ‘กระหายจัด’ จริตมารยาที่แสดงออกนั้นแสนเร้าใจจนมหาเศรษฐีหนุ่มคิดว่าได้หลุดเข้าไปอยู่ในการถ่ายทำหนังต้องห้าม        หาก ‘ความสาว’ ที่เพิ่งปล้นมาจากเธอมานั้นก็ทำให้เขาหูตาสว่าง ติดอกติดใจ หลงใหลจนถึงขั้นคิดเก็บ ‘เมียเด็ก’ เอาไว้กับตัวคนเดียว เสียงซุบซิบนินทาจากคนรอบข้างไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องแยแส ตรงกันข้ามกลับหิ้วเมียเด็กติดหนึบไว้ข้างกายไม่ต่างจากรอยสักบนร่างกาย แต่ความคิดของคนทั้งสองกลับสวนทางกันโดยสิ้นเชิง        ถึงแม้ว่านีราภาจะมีความสุขกับเสน่หาที่เขาปรนเปรอ แต่นั่นคือมลทินที่ทำให้เธอต้องนึกอดสูใจ การตีจากเป็นหนทางเดียวที่จะปลดปล่อยตนเองออกจากวังวนแห่งปรารถนา        ถ้าคิดจะหนี... ก็ต้องหนีให้พ้น        คนอย่างทัตเทพไม่เคยเกี่ยงที่จะเป็นผู้ล่า ยิ่งได้ล่าคนที่ขโมยหัวใจตัวเองไปนั้นไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิดเมื่อเธอปล้นเอาหัวใจเขาไปก็ต้องยอมใช้ตัวเองเลี้ยงดูเขาให้อิ่มเอม สมกับความรักที่ตั้งใจมอบให้เธอเพียงผู้เดียว
เมียบำเรอครึ่งคืน
ศิริพารา
www.mebmarket.com
‘ดอกไม้ เครื่องเพชร บ้าน รถยนต์ฉันซื้อให้ อยากใช้เงินวันละเท่าไหร่ตามสบายเพราะฉันหามาไว้ให้คนเป็นเมียใช้ ถ้าอยากคุยกับฉันพูดกันต่อหน้าไม่ต้องผ่านโทรศัพท์หรือพิมพ์ตัวหนังสือส่งมา ที่วิเศษไปกว่านั้นเธอจะมีฉันกกกอดและเราจะรักกันทุกค่ำคืน’ข้อเสนออันเร้าใจที่เธอสะบัดหน้าใส่อย่างไม่ชายตาแล แล้วมีหรือที่จอมเสเพลอย่าง "เวทิศ" ผู้ซึ่งไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้ต้องรีไชเคิลผู้หญิงหน้าไหนกลับมาใช้ซ้ำสองต้องสนใจ แต่เมื่อได้มีโอกาสเปิดกล่องของขวัญเป็นคนแรก เขากลับต้องคิดหนักเพราะต้องกลืนน้ำลายตัวเอง อยากเป็นเจ้าของ "กันตาภา" แต่เพียงผู้เดียวแน่นอนว่าเขาติดใจในรสชาติไม่ประสีประสา เธอมันเด็กร้ายเดียงสาที่ทำให้เขา ‘หลงใหล’ และ ‘ใฝ่ฝัน’ อยากเห็นเธอบิดตัวเร่าๆ อยู่ใต้ร่างอีกหลายต่อหลายครั้ง ซ้ำร้ายเขายังมีนิสัย 'หวงโหด' ขู่ฆ่าผู้ชายทุกคนที่บังอาจมองเธอแตะต้องเธอแม้เพียงปลายก้อย แม้เจ้าตัวจะฤทธิ์ร้าย เหวี่ยงสะบัด ตะโกนใส่หน้าเขาปาวๆว่าไม่สนใจในพรหมจรรย์ที่เขาพร่าผลาญไปจากเธอ ไม่เคยเรียกร้องให้เขารับผิดชอบตามสเต็ปสาวเวอร์จิ้นสักนิด!เวลาหนึ่งเดือนที่เธอต้องดูแลตัวเองเพียงลำพัง จึงไม่ได้ทำให้เวทิศคิดหาหนทางอื่นที่จะกำราบเธอได้เลย นอกเสียจากว่า "ย้ำรัก" เธออีกหลายๆ ครั้ง ยัดเยียดตำแหน่งแม่ของลูกให้เธอโดยไม่ต้องถามความเห็นชอบ“ถ้าเธอปล้ำฉันกลับแล้วรู้สึกดีขึ้นบ้าง ฉันยอม”กันตาภาอ้าปากค้างไม่รู้ว่าเขาเอาความคิดแบบนี้มาจากไหน หากเขาพูดจริงเพราะไม่รู้ว่าจะไถ่โทษให้ตัวเองได้อย่างไรแล้ว “มันมีที่ไหนเล่า ผู้หญิงข่มขืนผู้ชาย หรือต่อให้มีจริง ฉันก็ไม่หน้ามืดทำอะไรบ้าๆ อย่างนั้น”เสียงตวาดแว้ดๆ ที่ดังขึ้นทำให้เวทิศต้องบดกรามแน่น เอาอีกแล้วนะ เธอใช้เสียงดุตวาด ข่มขู่ให้รู้สึกผิดอีกแล้ว! “แล้วจะเอายังไง จะทำยังไงถึงหายโกรธ ทำยังไงถึงจะยอมให้ฉันรักดีๆ”“อะไรคือยอมให้รักดีๆ” กันตาภาถามด้วยน้ำเสียงสูงปรี๊ด...“ก็ร่วมรักกันไง รู้ไหมว่าฉันจะคลั่งตายแล้วนะ”
นางบำเรอเลื่อนขั้น
ศิริพารา
www.mebmarket.com
‘เท่าไหร่ ว่ามา?’       อัครรัฐ พิพิธณรงค์ ซีอีโอหนุ่มมหาเศรษฐีไม่เคยรีรอหรือเกี่ยงราคาเลยสักครั้ง หากอยากได้สิ่งใดในโลกนี้ รวมทั้งเธอ...       ชยาภา เมดสาวผู้มีใบหน้างดงาม อ่อนหวาน ผู้ซึ่งเป็นเพียงพนักงานปลายแถวในปกครองของเขา แต่เธอกลับกล้าดีประกาศกร้าวว่าจะไม่ยอมให้คนอย่างเขาได้มีโอกาสมาสอนเรื่องรักใคร่ เงินและความสุขสบายที่เขาจะเนรมิตให้ก็ไม่สามารถซื้อความสุขใจของเธอได้         แน่นอนว่าเขารู้ทันเกม ทั้งหมดที่เธอพูดมาเป็นแค่การ ‘เล่นตัวและโก่งราคา’ หากแต่มันได้ผลเพราะเขากำลังรวดร้าวด้วยความต้องการที่ ‘อยากจะเล่นตัวของเธอ’ ขึ้นมาจริงๆ        ดีล่ะ! ในเมื่อเธอกล้าที่จะท้าทายคนที่อย่างเขา เธอก็ควรจะได้เรียนรู้ว่าอำนาจและอิทธิพลของมหาเศรษฐีอันดับต้นของโลกสามารถทำให้ผู้หญิงอวดดีอย่างเธอเดินเข้ามาอยู่ในฐานะ ‘นางบำเรอ’ ได้อย่างง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ สั่งสอนให้เธอสิ้นฤทธิ์ ทำให้เธอได้สั่นสะท้านไปทั้งร่างกายและหัวใจ ตอกย้ำให้ได้รู้ว่ามีเพียงเขาเท่านั้นที่จะสอนเกมทางกายให้เธอได้โหยหา...        ทันทีที่ชีวิตของนางบำเรอเริ่มขึ้น เธอก็ได้รู้ว่ามีผู้หญิงที่เพียบพร้อมทั้งฐานะและชาติตระกูล คู่ควรที่จะยืนเคียงข้างเขารออยู่แล้ว แต่สัมผัสทางกายอันเร่าร้อนที่เขามอบให้ทุกคืนวันเป็นเหมือนบ่วงล่อที่ผลักให้เธอดำดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งเสน่หาจนยากที่จะถอนตัว          เมื่อสบโอกาส ‘หนี’ จึงไม่รั้งรอที่จะแหกกฏของเขาเช่นกัน!! แต่มีหรือที่เขาจะปล่อยให้นางบำเรอก้าวลงจากเตียงในเวลาที่ยังติดใจเธอเช่นนี้ ที่สำคัญเธอยังหอบเอา ‘ทายาท’ อันดับหนึ่งของเขาติดท้องไปด้วย แล้วมันจะเป็นไรไปถ้าจะเลื่อนขั้นนางบำเรอมาเป็นเมียตีตรา ด้วยเหตุผลที่ว่า...          ‘ฉันรักความเป็นคนดีของเธอ รักความดื้อรั้นของเธอ รักในความคิดของเธอ รักที่เธอกล้าเถียงฉันคอเป็นเอ็น รักที่เธอกล้าดุ กล้าตวาด กล้าถลึงตาใส่ฉัน เข้าใจไหมว่าฉันรักทั้งหมดที่เป็นชมพู่ ชยาภา’
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น