มลทินปรารถนา ทัตเทพ - นีราภา

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 4 เมียเด็ก 2 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 776
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    30 มิ.ย. 60

“ปล่อยฉัน !” นีราภาดิ้นรนออกจากอ้อมแขนหนาแน่นหลังจากที่ร้องไห้โฮออกมาอย่างไม่อาย แต่เพียงแค่ขยับตัวจะลุกขึ้นเท่านั้นก็ต้องครางออกมาด้วยความเจ็บปวด “โอ๊ย...!

          “นั่งนิ่งๆ สิ เห็นไหมล่ะเจ็บตัวอีกจนได้” ทัตเทพดุอย่างไม่จริงจังนักพลางสอดมือเข้าไปหมุนวนจุดศูนย์รวมความรู้สึกกลางกายสาวอย่างเร่งเร้าเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดจากการถอยห่าง ทันทีที่ปล่อยให้เธอได้เป็นอิสระฝ่ามือน้อยๆ ก็สะบัดใส่ใบหน้าเขาเต็มแรง

          “ไอ้คนชั่วช้า แกข่มขืนฉัน !” นีราภาสะอึกสะอื้นด่าว่าเขา จ้องมองด้วยสายตาชิงชังถอยหลังไปนั่งชิดกำมะหยี่สีแดงเลือดนกที่ใช้บุหัวเตียง เรียวแขนเสลากอดเข่าตัวเองปิดบังร่างเปลือยเปล่าของตัวเองเท่าที่สามารถจะทำได้

          “เธอทำร้ายร่างกายฉันสองครั้งแล้วนะแม่คุณ พูดจากันดีๆ ก็ได้ บอกแล้วว่าฉันไม่ใช่พระเอกที่จะทนไม้ทนมือ ยื่นหน้าให้เธอตบเป็นว่าเล่นแล้วจับเธอปล้ำเป็นการลงโทษ” ทัตเทพพูดด้วยน้ำเสียงเอาเรื่อง ขยับกรามล่างไปมาขับไล่ความเจ็บแสบ

          “ฉันอยากจะฆ่าแกให้ตายคามือด้วยซ้ำ แกข่มขืนฉัน ทำลายฉัน อย่างแกมันก็เป็นได้แค่ไอ้โจรกระจอกรังแกผู้หญิงไม่มีทางสู้ ฮือ... ฉันจะฆ่าแก ฉันจะเรียกตำรวจมาลากคอแกเข้าคุก แค่ตบหน้ามันยังไม่สาสมหรอก” นีราภาต่อว่าต่อขานทั้งน้ำตา

          คนถูกประณามทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นเธอร้องไห้ไม่หยุด จึงยื่นสองแขนออกไปข้างหน้าราวกับนักโทษที่ยอมให้ตำรวจจับกุมแต่โดยดี

“มาสิ จะฆ่าจะแกงยังไงก็ทำเลย ฉันจะนั่งนิ่งๆ ให้เธอทุบตี แต่แนะนำว่าอย่าแจ้งความเลยเพราะดูจากร่องรอยแล้วเราสมยอมกันมากกว่า ถ้าเธอยังมีความจำที่เป็นปกตินะ”

          ความจริงที่หลุดออกจากริมฝีปากบางเฉียบทำให้นีราภามองหน้าเขาด้วยอาการตกใจ อ้าปากค้าง ในสมองเริ่มทบทวนภาพคำว่าสมยอม ออกมาได้เป็นฉากๆ

          ในขณะเดียวกันสายตาก็กวาดมองไปเห็นรอยเลือดที่เปรอะเปื้อนอยู่บนผ้าปูที่นอนสีสะอาดตา มันยิ่งทำให้นีราภาร้องไห้หนักขึ้น ก้มหน้าก้มตาร่ำไห้กับตัวเองอย่างหมดทางต่อกร

          ทัตเทพทำอะไรไม่ถูก มองคนที่กำลังร้องไห้จนตัวโยนอย่างจนปัญญาพลางคิดในใจว่า... ก็นี่ไงล่ะ ทำไมถึงได้หลีกเลี่ยงและเบื่อหน่ายที่จะมีสัมพันธ์กับสาวบริสุทธิ์นัก

          น้ำตา ข้อเรียกร้องที่มากเกินไปจะนำมาซึ่งความเบื่อหน่ายที่เขาหลีกหนีมาตลอดชีวิตหนุ่ม แต่เอาวะ ! ก็ติดใจเธอเสียอย่างนี้ ลองๆ ถามดูหน่อยแล้วกันว่าเธอจะเอายังไง

          “องุ่น หยุดร้องไห้แล้วเงยหน้าขึ้นมาคุยกันหน่อยได้ไหม ?” ทัตเทพเปลี่ยนมานั่งกอดอกมองร่างที่ขดตัวราวกับลูกบอลเก่าๆ อยู่ไม่ไกล แล้วต้องถอนหายใจหนักๆ ออกมาอีกครั้งเมื่อเธอยังเอาแต่ร้องห่มร้องไห้เช่นเดิม “เฮ้ ! สาวน้อย เธอต้องการอะไรก็พูดมาสิ จะเอาแต่ร้องไห้อย่างนี้ก็ไม่ต้องทำอย่างอื่นกันพอดี”

          “ต้องการให้แกไปตายซะ ถ้าฉันร้องไห้แล้วมันสามารถทำให้แกไปลงนรกได้ ฉันก็จะร้องจนไม่มีน้ำตา” นีราภาเงยหน้าขึ้นมาด่าว่าเขาอย่างไม่เกรงกลัว

          หญิงสาวข่มความอายที่ต้องเปิดเปลือยร่างกายให้เขาเห็นอีกครั้ง ขยับตัวหย่อนเท้าลงบนพื้นแล้วคว้าเสื้อผ้าขึ้นมาปกปิดร่างกายของตัวเองเพราะต้องการไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด

          แต่ก็ยังไม่สามารถทำได้อย่างใจนึกเพราะร่างเปลือยเปล่าที่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้ออันสมบูรณ์ก้าวเข้ามาขวางทางไว้ทันที

          ทัตเทพมองร่างเปลือยที่ยังมีแพนตี้ลูกไม้เนื้อบางขาดวิ่นติดอยู่บนเรือนร่างของเธอตาปรอย

“จะไปไหน ยังไม่พูดมาเลยว่าเธอจะเอายังไง ?”

          “กลับบ้าน ! หลีกทาง” นีราภากัดฟันพูดเพราะยังรู้สึกเจ็บหน่วงบริเวณจุดลี้ลับเหลือเกิน

          “กลับยังไงดึกดื่นป่านนี้ ค้างที่นี่สักคืนก็ได้น่า... พรุ่งนี้เช้าเดี๋ยวฉันจะไปส่งหรืออยากอยู่ที่นี่ต่อก็ได้ ให้สิทธิพิเศษเธอกว่าใคร อยากอยู่นานแค่ไหนก็ตามใจ”

          นีราภามองผู้ชายตรงหน้าด้วยแววตาโกรธแค้น ทำไมจะไม่เข้าใจว่าคำพูดนั้นมันหมายถึงอะไร เขาก็คิดแค่ว่าตนเป็นผู้หญิงขายตัวคนหนึ่งที่มีบริการนวดพร้อมนาบ เจออาเสี่ยรวยๆ กระเป๋าหนักก็น่าจะพอใจ ไม่ต้องเล่นตัวให้มากความ

“ปัญญาอ่อน สมองไร้รอยหยักหรือไง ฉันตะโกนอยู่ปาวๆ ว่าไม่ได้ขายตัว แล้วจะเสนอหน้าอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร ถ้าอดอยากมากนักก็ออกไปหาผู้หญิงที่เขาเต็มใจมาสนองอารมณ์ แต่ฉันไม่ ไม่ ! ได้ยินไหม !!

          “อย่ามาปากจัดกับฉันนักเลย นี่ยอมลงให้มากแล้วนะ ทำไมไม่มาคุยกันดีๆ แล้วฟังเรียกคนอื่นซิ จิกเรียกแกอย่างนั้นอย่างนี้ทุกคำ” ทัตเทพเริ่มดุด้วยน้ำเสียงเข้ม

          เขายอมอ่อนข้อให้คนอื่นอย่างนี้เสียเมื่อไหร่

          “ทำไมฉันจะไม่เข้าใจว่าเธอไม่ได้ขายตัว แต่ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้วก็พูดมาสิว่าจะเอายังไง ต้องการให้ฉันรับผิดชอบอะไร ฉันยังไม่ได้พูดสักคำว่าจะจ่ายค่าตัวให้เธอ”



มลทินปรารถนา
ศิริพารา
www.mebmarket.com
      ทันทีที่ ทัตเทพ วิชิตเมธา มหาเศรษฐีหนุ่มใหญ่ผู้มั่งคั่งจากธุรกิจนำเข้าซูเปอร์คาร์แบรนด์หรู ได้มีโอกาสสบสายตากับ นีราภา ก็ทำให้เขาหลงวนเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลสดใสจนหาทางออกไม่เจอ แต่เธอกลับไม่แม้แต่ชายหางตาแล          ทว่าค่ำคืนที่มีโอกาสได้พบกันอีกครั้ง ทัตเทพก็ไม่อาจจะหักห้ามใจตนเองไว้ได้ เงินก้อนโตและความสุขสบายจึงถูกเสนอให้เจ้าของฝ่ามือเรียวบางโดยไม่อั้นเพียงเพราะอยากให้เธอได้จับต้องทุกส่วนในร่างกายอย่างถึงพริกถึงขิง       นีราภากรีดร้องปฏิเสธว่าตนเป็นเพียงพนักงานจากร้านสปาแห่งหนึ่งเท่านั้น ไม่มีบริการเสริม ‘นวดพร้อมนาบ’ อย่างที่เขาเข้าใจ แต่คนเหลือทนกลับตีขลุมเอาเองว่าการขัดขืนนั้นคือลีลาที่เธอใช้ ‘เรียก’ ลูกค้าให้ ‘กระหายจัด’ จริตมารยาที่แสดงออกนั้นแสนเร้าใจจนมหาเศรษฐีหนุ่มคิดว่าได้หลุดเข้าไปอยู่ในการถ่ายทำหนังต้องห้าม        หาก ‘ความสาว’ ที่เพิ่งปล้นมาจากเธอมานั้นก็ทำให้เขาหูตาสว่าง ติดอกติดใจ หลงใหลจนถึงขั้นคิดเก็บ ‘เมียเด็ก’ เอาไว้กับตัวคนเดียว เสียงซุบซิบนินทาจากคนรอบข้างไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องแยแส ตรงกันข้ามกลับหิ้วเมียเด็กติดหนึบไว้ข้างกายไม่ต่างจากรอยสักบนร่างกาย แต่ความคิดของคนทั้งสองกลับสวนทางกันโดยสิ้นเชิง        ถึงแม้ว่านีราภาจะมีความสุขกับเสน่หาที่เขาปรนเปรอ แต่นั่นคือมลทินที่ทำให้เธอต้องนึกอดสูใจ การตีจากเป็นหนทางเดียวที่จะปลดปล่อยตนเองออกจากวังวนแห่งปรารถนา        ถ้าคิดจะหนี... ก็ต้องหนีให้พ้น        คนอย่างทัตเทพไม่เคยเกี่ยงที่จะเป็นผู้ล่า ยิ่งได้ล่าคนที่ขโมยหัวใจตัวเองไปนั้นไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิดเมื่อเธอปล้นเอาหัวใจเขาไปก็ต้องยอมใช้ตัวเองเลี้ยงดูเขาให้อิ่มเอม สมกับความรักที่ตั้งใจมอบให้เธอเพียงผู้เดียว
นางบำเรอเลื่อนขั้น
ศิริพารา
www.mebmarket.com
‘เท่าไหร่ ว่ามา?’       อัครรัฐ พิพิธณรงค์ ซีอีโอหนุ่มมหาเศรษฐีไม่เคยรีรอหรือเกี่ยงราคาเลยสักครั้ง หากอยากได้สิ่งใดในโลกนี้ รวมทั้งเธอ...       ชยาภา เมดสาวผู้มีใบหน้างดงาม อ่อนหวาน ผู้ซึ่งเป็นเพียงพนักงานปลายแถวในปกครองของเขา แต่เธอกลับกล้าดีประกาศกร้าวว่าจะไม่ยอมให้คนอย่างเขาได้มีโอกาสมาสอนเรื่องรักใคร่ เงินและความสุขสบายที่เขาจะเนรมิตให้ก็ไม่สามารถซื้อความสุขใจของเธอได้         แน่นอนว่าเขารู้ทันเกม ทั้งหมดที่เธอพูดมาเป็นแค่การ ‘เล่นตัวและโก่งราคา’ หากแต่มันได้ผลเพราะเขากำลังรวดร้าวด้วยความต้องการที่ ‘อยากจะเล่นตัวของเธอ’ ขึ้นมาจริงๆ        ดีล่ะ! ในเมื่อเธอกล้าที่จะท้าทายคนที่อย่างเขา เธอก็ควรจะได้เรียนรู้ว่าอำนาจและอิทธิพลของมหาเศรษฐีอันดับต้นของโลกสามารถทำให้ผู้หญิงอวดดีอย่างเธอเดินเข้ามาอยู่ในฐานะ ‘นางบำเรอ’ ได้อย่างง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ สั่งสอนให้เธอสิ้นฤทธิ์ ทำให้เธอได้สั่นสะท้านไปทั้งร่างกายและหัวใจ ตอกย้ำให้ได้รู้ว่ามีเพียงเขาเท่านั้นที่จะสอนเกมทางกายให้เธอได้โหยหา...        ทันทีที่ชีวิตของนางบำเรอเริ่มขึ้น เธอก็ได้รู้ว่ามีผู้หญิงที่เพียบพร้อมทั้งฐานะและชาติตระกูล คู่ควรที่จะยืนเคียงข้างเขารออยู่แล้ว แต่สัมผัสทางกายอันเร่าร้อนที่เขามอบให้ทุกคืนวันเป็นเหมือนบ่วงล่อที่ผลักให้เธอดำดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งเสน่หาจนยากที่จะถอนตัว          เมื่อสบโอกาส ‘หนี’ จึงไม่รั้งรอที่จะแหกกฏของเขาเช่นกัน!! แต่มีหรือที่เขาจะปล่อยให้นางบำเรอก้าวลงจากเตียงในเวลาที่ยังติดใจเธอเช่นนี้ ที่สำคัญเธอยังหอบเอา ‘ทายาท’ อันดับหนึ่งของเขาติดท้องไปด้วย แล้วมันจะเป็นไรไปถ้าจะเลื่อนขั้นนางบำเรอมาเป็นเมียตีตรา ด้วยเหตุผลที่ว่า...          ‘ฉันรักความเป็นคนดีของเธอ รักความดื้อรั้นของเธอ รักในความคิดของเธอ รักที่เธอกล้าเถียงฉันคอเป็นเอ็น รักที่เธอกล้าดุ กล้าตวาด กล้าถลึงตาใส่ฉัน เข้าใจไหมว่าฉันรักทั้งหมดที่เป็นชมพู่ ชยาภา’
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

2 ความคิดเห็น