นางบำเรอเลื่อนขั้น อัครรัฐ-ชยาภา

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 6 หายนะของเด็กเลี้ยงแกะ 2 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    13 ส.ค. 60

สองวันต่อมา... ชยาภาออกมารอน้องสาวที่เตรียมออกจากบ้านตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง พลางนั่งคิดทบทวนถึงปัญหาของตัวเอง

          ตลอดสองวันที่ผ่านมาหญิงสาวตะลอนๆ เข้าสมัครงานทั้งบริษัทน้อยใหญ่ บางแห่งถูกปฏิเสธอย่างไม่สนใจไยดี บางแห่งรับเพียงแค่ใบสมัครไว้พิจารณาเท่านั้น

          คิดมาถึงตรงนี้ชยาภาก็มืดแปดด้าน ปวดศีรษะขึ้นมาในทันทีจึงใช้นิ้วคลึงขมับทั้งสองข้างโดยไม่รู้ตัวว่าน้องสาวเดินออกมาพบภาพนั้นเข้าพอดี

          “พี่เป็นอะไร ปวดหัวเหรอคะ เอายาหม่องไหม?”

          ชยาภาเงยหน้าขึ้นมองน้องสาวที่ทำหน้าตื่นอยู่ตรงหน้า “ไม่ๆ พี่ไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่มึนๆ เท่านั้นเอง เราน่ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวสายกว่านี้รถจะติด”

          กันตาภาเดินออกมานอกบ้านตามแรงดันที่แผ่นหลังพลางเอี้ยวใบหน้ากลับไปย้ำถามให้มั่นใจ “พี่ไม่เป็นไรแน่นะ ให้พี่โต้งมาอยู่เป็นเพื่อนไหม รับรองว่าส้มโอจะระวังตัว กลับบ้านให้ตรงเวลา โทรรายงานพี่ทุกครั้งที่ว่าง”

          “พี่ไม่เป็นไรจริงๆ รีบไปเถอะ ระวังตัวนะ อยู่ให้ไกลๆ พวกอาเสี่ยชีกอ” ชยาภากำชับน้องสาวอีกครั้งหนึ่งพลางชะเง้อมองร่างระหงที่เดินห่างออกไปจนลับตา จึงหมุนตัวเดินกลับเข้ามาในบ้านอีกครั้งหนึ่ง จัดการทำความสะอาดบ้านให้เรียบร้อยก่อนที่จะอาบน้ำชำระร่างกายแล้วต่อสายโทรศัพท์หารวิ

          ตุ๊ด... ตุ๊ด... ตุ๊ด...

          “สวัสดีค่ะพี่โต้ง ส้มโอออกจากบ้านได้ประมาณชั่วโมงครึ่งแล้วนะคะ พี่โต้งตื่นรึยัง?” ชยาภากรอกเสียงลงไปทันทีที่ได้ยินปลายสายเอ่ยทักทาย

          “พี่กำลังแต่งตัวจ้ะ อีกห้านาทีก็จะออกจากห้องแล้ว ไม่ต้องห่วงนะ วันนี้พี่คงได้เฝ้าส้มโอทั้งวันโดยไม่คลาดสายตาแน่ อีกอย่างพี่มีงานสำคัญทำที่บูธนั้นพอดี” รวิบอกพลางยิ้มพราย

          “งานอะไรคะ เฝ้าขาอ่อนสาวๆ น่ะเหรอคะ เห็นทีคงต้องเชื่อคำร่ำลือที่เขาพูดกันที่โรงแรมแล้ว” ชยาภาพูดทีเล่นทีจริง

          “โธ่!... ทำไมคิดอกุศลกับพี่อย่างนั้นล่ะ ถึงพี่จะเคยใช้ชีวิตมาอย่างเต็มที่ แต่เมื่อเจอชมพู่ สัญญาใจกันแล้วก็ไม่มีวันกลับไปทำตัวอย่างที่ผ่านมาแน่ เชื่อใจพี่นะ รับรองว่าพี่จะพาส้มโอกลับมาส่งถึงบ้านอย่างปลอดภัยจ้ะ”

          “ค่ะ ชมพู่ก็แค่พูดเล่นเท่านั้น ไม่กวนแล้วนะคะ ฝากน้องด้วย” ชยาภาเอ่ยลาคนรักอย่างไว้ใจ โดยที่ไม่รู้เลยว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจะเกิดภยันตรายใหญ่หลวงอย่างที่ไม่เคยคาดฝันมาก่อน



นางบำเรอเลื่อนขั้น
ศิริพารา
www.mebmarket.com
‘เท่าไหร่ ว่ามา?’       อัครรัฐ พิพิธณรงค์ ซีอีโอหนุ่มมหาเศรษฐีไม่เคยรีรอหรือเกี่ยงราคาเลยสักครั้ง หากอยากได้สิ่งใดในโลกนี้ รวมทั้งเธอ...       ชยาภา เมดสาวผู้มีใบหน้างดงาม อ่อนหวาน ผู้ซึ่งเป็นเพียงพนักงานปลายแถวในปกครองของเขา แต่เธอกลับกล้าดีประกาศกร้าวว่าจะไม่ยอมให้คนอย่างเขาได้มีโอกาสมาสอนเรื่องรักใคร่ เงินและความสุขสบายที่เขาจะเนรมิตให้ก็ไม่สามารถซื้อความสุขใจของเธอได้         แน่นอนว่าเขารู้ทันเกม ทั้งหมดที่เธอพูดมาเป็นแค่การ ‘เล่นตัวและโก่งราคา’ หากแต่มันได้ผลเพราะเขากำลังรวดร้าวด้วยความต้องการที่ ‘อยากจะเล่นตัวของเธอ’ ขึ้นมาจริงๆ        ดีล่ะ! ในเมื่อเธอกล้าที่จะท้าทายคนที่อย่างเขา เธอก็ควรจะได้เรียนรู้ว่าอำนาจและอิทธิพลของมหาเศรษฐีอันดับต้นของโลกสามารถทำให้ผู้หญิงอวดดีอย่างเธอเดินเข้ามาอยู่ในฐานะ ‘นางบำเรอ’ ได้อย่างง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ สั่งสอนให้เธอสิ้นฤทธิ์ ทำให้เธอได้สั่นสะท้านไปทั้งร่างกายและหัวใจ ตอกย้ำให้ได้รู้ว่ามีเพียงเขาเท่านั้นที่จะสอนเกมทางกายให้เธอได้โหยหา...        ทันทีที่ชีวิตของนางบำเรอเริ่มขึ้น เธอก็ได้รู้ว่ามีผู้หญิงที่เพียบพร้อมทั้งฐานะและชาติตระกูล คู่ควรที่จะยืนเคียงข้างเขารออยู่แล้ว แต่สัมผัสทางกายอันเร่าร้อนที่เขามอบให้ทุกคืนวันเป็นเหมือนบ่วงล่อที่ผลักให้เธอดำดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งเสน่หาจนยากที่จะถอนตัว          เมื่อสบโอกาส ‘หนี’ จึงไม่รั้งรอที่จะแหกกฏของเขาเช่นกัน!! แต่มีหรือที่เขาจะปล่อยให้นางบำเรอก้าวลงจากเตียงในเวลาที่ยังติดใจเธอเช่นนี้ ที่สำคัญเธอยังหอบเอา ‘ทายาท’ อันดับหนึ่งของเขาติดท้องไปด้วย แล้วมันจะเป็นไรไปถ้าจะเลื่อนขั้นนางบำเรอมาเป็นเมียตีตรา ด้วยเหตุผลที่ว่า...          ‘ฉันรักความเป็นคนดีของเธอ รักความดื้อรั้นของเธอ รักในความคิดของเธอ รักที่เธอกล้าเถียงฉันคอเป็นเอ็น รักที่เธอกล้าดุ กล้าตวาด กล้าถลึงตาใส่ฉัน เข้าใจไหมว่าฉันรักทั้งหมดที่เป็นชมพู่ ชยาภา’
มลทินปรารถนา
ศิริพารา
www.mebmarket.com
      ทันทีที่ ทัตเทพ วิชิตเมธา มหาเศรษฐีหนุ่มใหญ่ผู้มั่งคั่งจากธุรกิจนำเข้าซูเปอร์คาร์แบรนด์หรู ได้มีโอกาสสบสายตากับ นีราภา ก็ทำให้เขาหลงวนเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลสดใสจนหาทางออกไม่เจอ แต่เธอกลับไม่แม้แต่ชายหางตาแล          ทว่าค่ำคืนที่มีโอกาสได้พบกันอีกครั้ง ทัตเทพก็ไม่อาจจะหักห้ามใจตนเองไว้ได้ เงินก้อนโตและความสุขสบายจึงถูกเสนอให้เจ้าของฝ่ามือเรียวบางโดยไม่อั้นเพียงเพราะอยากให้เธอได้จับต้องทุกส่วนในร่างกายอย่างถึงพริกถึงขิง       นีราภากรีดร้องปฏิเสธว่าตนเป็นเพียงพนักงานจากร้านสปาแห่งหนึ่งเท่านั้น ไม่มีบริการเสริม ‘นวดพร้อมนาบ’ อย่างที่เขาเข้าใจ แต่คนเหลือทนกลับตีขลุมเอาเองว่าการขัดขืนนั้นคือลีลาที่เธอใช้ ‘เรียก’ ลูกค้าให้ ‘กระหายจัด’ จริตมารยาที่แสดงออกนั้นแสนเร้าใจจนมหาเศรษฐีหนุ่มคิดว่าได้หลุดเข้าไปอยู่ในการถ่ายทำหนังต้องห้าม        หาก ‘ความสาว’ ที่เพิ่งปล้นมาจากเธอมานั้นก็ทำให้เขาหูตาสว่าง ติดอกติดใจ หลงใหลจนถึงขั้นคิดเก็บ ‘เมียเด็ก’ เอาไว้กับตัวคนเดียว เสียงซุบซิบนินทาจากคนรอบข้างไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องแยแส ตรงกันข้ามกลับหิ้วเมียเด็กติดหนึบไว้ข้างกายไม่ต่างจากรอยสักบนร่างกาย แต่ความคิดของคนทั้งสองกลับสวนทางกันโดยสิ้นเชิง        ถึงแม้ว่านีราภาจะมีความสุขกับเสน่หาที่เขาปรนเปรอ แต่นั่นคือมลทินที่ทำให้เธอต้องนึกอดสูใจ การตีจากเป็นหนทางเดียวที่จะปลดปล่อยตนเองออกจากวังวนแห่งปรารถนา        ถ้าคิดจะหนี... ก็ต้องหนีให้พ้น        คนอย่างทัตเทพไม่เคยเกี่ยงที่จะเป็นผู้ล่า ยิ่งได้ล่าคนที่ขโมยหัวใจตัวเองไปนั้นไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิดเมื่อเธอปล้นเอาหัวใจเขาไปก็ต้องยอมใช้ตัวเองเลี้ยงดูเขาให้อิ่มเอม สมกับความรักที่ตั้งใจมอบให้เธอเพียงผู้เดียว
เมียบำเรอครึ่งคืน
ศิริพารา
www.mebmarket.com
‘ดอกไม้ เครื่องเพชร บ้าน รถยนต์ฉันซื้อให้ อยากใช้เงินวันละเท่าไหร่ตามสบายเพราะฉันหามาไว้ให้คนเป็นเมียใช้ ถ้าอยากคุยกับฉันพูดกันต่อหน้าไม่ต้องผ่านโทรศัพท์หรือพิมพ์ตัวหนังสือส่งมา ที่วิเศษไปกว่านั้นเธอจะมีฉันกกกอดและเราจะรักกันทุกค่ำคืน’ข้อเสนออันเร้าใจที่เธอสะบัดหน้าใส่อย่างไม่ชายตาแล แล้วมีหรือที่จอมเสเพลอย่าง "เวทิศ" ผู้ซึ่งไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้ต้องรีไชเคิลผู้หญิงหน้าไหนกลับมาใช้ซ้ำสองต้องสนใจ แต่เมื่อได้มีโอกาสเปิดกล่องของขวัญเป็นคนแรก เขากลับต้องคิดหนักเพราะต้องกลืนน้ำลายตัวเอง อยากเป็นเจ้าของ "กันตาภา" แต่เพียงผู้เดียวแน่นอนว่าเขาติดใจในรสชาติไม่ประสีประสา เธอมันเด็กร้ายเดียงสาที่ทำให้เขา ‘หลงใหล’ และ ‘ใฝ่ฝัน’ อยากเห็นเธอบิดตัวเร่าๆ อยู่ใต้ร่างอีกหลายต่อหลายครั้ง ซ้ำร้ายเขายังมีนิสัย 'หวงโหด' ขู่ฆ่าผู้ชายทุกคนที่บังอาจมองเธอแตะต้องเธอแม้เพียงปลายก้อย แม้เจ้าตัวจะฤทธิ์ร้าย เหวี่ยงสะบัด ตะโกนใส่หน้าเขาปาวๆว่าไม่สนใจในพรหมจรรย์ที่เขาพร่าผลาญไปจากเธอ ไม่เคยเรียกร้องให้เขารับผิดชอบตามสเต็ปสาวเวอร์จิ้นสักนิด!เวลาหนึ่งเดือนที่เธอต้องดูแลตัวเองเพียงลำพัง จึงไม่ได้ทำให้เวทิศคิดหาหนทางอื่นที่จะกำราบเธอได้เลย นอกเสียจากว่า "ย้ำรัก" เธออีกหลายๆ ครั้ง ยัดเยียดตำแหน่งแม่ของลูกให้เธอโดยไม่ต้องถามความเห็นชอบ“ถ้าเธอปล้ำฉันกลับแล้วรู้สึกดีขึ้นบ้าง ฉันยอม”กันตาภาอ้าปากค้างไม่รู้ว่าเขาเอาความคิดแบบนี้มาจากไหน หากเขาพูดจริงเพราะไม่รู้ว่าจะไถ่โทษให้ตัวเองได้อย่างไรแล้ว “มันมีที่ไหนเล่า ผู้หญิงข่มขืนผู้ชาย หรือต่อให้มีจริง ฉันก็ไม่หน้ามืดทำอะไรบ้าๆ อย่างนั้น”เสียงตวาดแว้ดๆ ที่ดังขึ้นทำให้เวทิศต้องบดกรามแน่น เอาอีกแล้วนะ เธอใช้เสียงดุตวาด ข่มขู่ให้รู้สึกผิดอีกแล้ว! “แล้วจะเอายังไง จะทำยังไงถึงหายโกรธ ทำยังไงถึงจะยอมให้ฉันรักดีๆ”“อะไรคือยอมให้รักดีๆ” กันตาภาถามด้วยน้ำเสียงสูงปรี๊ด...“ก็ร่วมรักกันไง รู้ไหมว่าฉันจะคลั่งตายแล้วนะ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น