เกมวิวาห์เจ้าสาวมาเฟีย (วางแผงงานหนังสือ 13 ตุลาคมนี้)

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 5 Attraction at first sight 1 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,334
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    27 ก.ย. 59


พราวพุธสูดหายใจเข้าลึกอย่างเรียกกำลังใจให้ตัวเอง ครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมาเธอได้ฟังเหตุผลที่หลุดออกจากปากของมิกิและผู้จัดการโชว์ แม้ว่าไม่เคยขึ้นเป็นนางโชว์มาก่อนเลยสักครั้งแต่เหตุผลร้อยแปดพันประการซึ่งพรั่งพรูออกจากปากทั้งคู่ก็ทำให้หญิงสาวตัดสินใจขึ้นโชว์ในคืนนี้

            ความจริงเหลือเวลาอีกแค่สิบห้านาทีโชว์ก็จะเริ่มขึ้น ช่างแต่งหน้าและทำผมจึงต้องยืนห้อมล้อมนางโชว์จำเป็นซึ่งยืนอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง โดยมีผู้จัดการโชว์กำลังก้มๆ เงยๆ อยู่ข้างหลังเพื่อเก็บรายละเอียดของชุดให้เข้ารูปกับสรีระของเธอ ส่วนมิกิก็ทำความเข้าใจกับโชว์ที่จะแสดงไปในคราวเดียวกัน

            “เรียบร้อยไหม” มิกิถามเมื่อเห็นช่างทำผมถอยหลังออกไปแล้วกวาดสายตามองดูความเรียบร้อย

            “ขออีกสองนาที” ผู้จัดการโชว์บอก “สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เซ็กซี่ ตอนนี้เธอสลัดคราบสาวรุ่นมาสวมวิญญาณบาร์บี้ที่ทั้งน่ารักและเซ็กซี่ในคราวเดียวกัน เข้าใจที่ฉันพูดไหม”

            แม้คำพูดของผู้จัดการโชว์ที่แนะนำให้ได้รับรู้โดยละเอียดว่าเมื่อขึ้นไปอยู่บนเวทีแล้ว ต้องทำอะไรก่อนหลัง แต่พราวพุธก็ยังอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น “เข้าใจค่ะ แต่... ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำได้ดีสักแค่ไหน”

            “ไม่มีอะไรที่ต้องกลัว เพราะมีอาคู่เต้นรำของเธอเป็นคนที่เต้นรำเก่งที่สุดอยู่แล้ว เธอแค่ทำตัวเบาๆ ล่องลอยไปกับจังหวะที่มีอาพาไป” ผู้จัดการโชว์กล่าวถึงมีอา คู่เต้นรำซึ่งคืนนี้แต่งตัวเป็นชาย

            ทว่านั่นเป็นเรื่องที่พราวพุธกังวลใจน้อยกว่าความจริงที่ว่า... หลังโชว์ซึ่งจบลงในแต่ละค่ำคืนนั้น ลูกค้าย่อมต้องเกิดความพึงพอใจในตัวนางโชว์ บางครั้งถึงขั้นกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันตรงหน้าเวที แล้วยิ่งเป็นฟรายเดย์ ไนต์โชว์เช่นนี้แล้ว เธอจะหลีกเลี่ยงเหตุการณ์เช่นนั้นได้อย่างไร

            แน่นอนว่ามิกิเข้าใจในความรู้สึกนึกคิดของพราวพุธได้เป็นอย่างดี เมื่อเห็นว่าผู้จัดการโชว์จัดการกับชุดเรียบร้อยแล้วจึงเอ่ยปากขอให้ทุกคนออกไปจากห้องแต่งตัวโดยให้เหตุผลว่ามีเรื่องต้องทำความเข้าใจกับพราวพุธ

            “ฉันรู้ว่าเธอกังวลเรื่องอะไร แต่ไม่ต้องกลัวไปเพราะฉันเตรียมการเอาไว้แล้วแค่ต้องทำตามที่ฉันบอก อย่าให้พลาด” มิกิพูดเข้าประเด็นในทันทีที่อยู่ด้วยกันสองคน

            พราวพุธขมวดคิ้วมุ่นด้วยความประหลาดใจ “ยังไงคะ”

            หากไม่ทันได้อธิบายว่าอย่างไร ประตูห้องก็ถูกชายคนหนึ่งเปิดเข้ามาเสียก่อน เมื่อเขาปิดประตูห้องแล้ว มิกิจึงได้แนะนำให้ทั้งคู่รู้จักกัน “นี่เกร็ก... การ์ดคนใหม่ของฉัน เกร็ก... นี่พราว เพื่อนของโคโน่”

            หากจิอานนี่เป็นหนึ่งในห้าของชายที่ตามล่าตัวดอนดิโน่ในโรงพยาบาล ทั้งคู่คงจดจำใบหน้าค่าตากันได้แต่จิอานนี่เองก็ไม่รู้ว่าพราวพุธนั้นได้โกหกลูกน้องของตนจนช่วยเหลือคนที่ต้องการตัวที่สุดให้หลุดพ้นจากสถานการณ์ฉุกเฉิน ทั้งคู่จึงได้แค่ยิ้มทักทายกันตามมารยาทเท่านั้น

            “คืนนี้จะมีลูกค้าคนหนึ่งชื่นชอบโชว์ประเภทนี้เป็นพิเศษ พนันได้เลยว่าจบโชว์เขาต้องขอหิ้วเธอเข้าห้อง แต่ถ้าทำตามแผนการที่ฉันวางไว้ เธอจะเอาตัวรอดจากเขาได้” มิกิเริ่มใส่แผนการซึ่งตระเตรียมมาเป็นอย่างดีแล้วหันไปสร้างเครดิตให้กับคนรัก เพื่อให้พราวพุธเกิดความไว้เนื้อเชื่อใจ “อย่ากลัวเพราะเกร็กจะรออยู่ในห้องพร้อมกับผู้หญิงอีกคนที่เต็มใจให้บริการ”

            “แต่เธอต้องตะล่อมให้ลูกค้าดื่มเหล้าให้หมดแก้วเสียก่อน”

            พราวพุธสบสายตาการ์ดคุ้มกันของมิกิพร้อมกับถามโพล่งออกมา “หมายความว่าคุณจะให้ฉันวางยาลูกค้า”

            “เปล่า มันแค่แอบซินธ์” พยายามออกเสียงตามแบบภาษาอังกฤษ เพราะคำถามที่ถามกลับมาอย่างทันท่วงทีนั้นทำให้เขารู้แล้วว่านางโชว์จำเป็นคนนี้ ฉลาดไม่น้อย

            “อะไรคือแอบซินธ์” พราวพุธถามต่อ

            มิกิจึงเป็นคนอธิบายเสียเอง “มันคือเหล้าดีกรีแรงชนิดหนึ่ง ไม่มีอันตรายอะไรแต่ความแรงของมันจะทำให้เมาง่ายขึ้น เร็วขึ้นเท่านั้น”

            ถึงแม้ว่าผู้เป็นพ่อจะเคยบอกว่าเธอเป็นลูกสาวจอมเฮี้ยวคนเดียวในหมู่พี่น้อง เคยแอบดื่มไวน์หรือเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์มาบ้างแต่พราวพุธก็ยอมรับว่าไม่ได้เจนจัดหรือมีความรู้แตกฉานในเรื่องนี้เลย เหล้าที่มีดีกรีแรงถึงเจ็ดสิบห้าเปอร์เซ็นต์ มีฤทธิ์หลอนประสาทจึงเป็นเรื่องที่เธอไม่เคยรู้เลย อีกทั้งวิธีการดื่มที่มิกิอธิบายอย่างละเอียดก็เป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับเธอ

            “จบโชว์แล้วเธอก็แกล้งคุยตกลงราคากับลูกค้า แต่ที่สำคัญที่สุดคือก่อนเข้าห้องต้องให้เขาดื่มแอบซินธ์เข้าไปเสียก่อน ไม่อย่างนั้นใครก็ช่วยไม่ได้” มิกิย้ำอีกครั้ง

            พราวพุธจึงได้แต่พยักหน้ารับ แม้ว่าสิ่งที่ต้องทำนั้นดูเป็นการหลอกลวงลูกค้า ขัดแย้งกับคำชี้แจงในตอนเทรนงานยิ่งนัก ความสงสัยนั้นทำให้พราวพุธถามขึ้นมาอีกครั้ง ในระหว่างที่เดินออกมาจากห้องแต่งตัว

            “แล้วถ้าเกิดลูกค้ารู้ตัวว่าถูกหลอกล่ะคะ จะไม่เป็นเรื่องราวใหญ่โตเหรอ ฉันหมายถึงตอนที่เขาสร่างเมา”

            “ถ้าอีหนูลีลาดี รับรองว่าผู้ชายทุกคนเต็มใจถูกหลอก” เกร็กตอบคำถามนั้นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “หรือเธอมีวิธีเอาตัวรอดอื่นที่ดีกว่านี้”

            คำถามนั้นทำให้มิกิต้องหันมาปรามคนรักทางสายตาแล้วเอื้อมมือไปลูบแผ่นหลังบอบบางของพราวพุธและตะล่อมบอกอย่างใจเย็น “อย่าห่วงเรื่องนั้นเลยพราว เธอลืมแล้วหรือไงว่าฉันทำงานที่นี่มานาน รับมือกับเรื่องยุ่งยากพวกนี้มามาก แค่เธอรับปากช่วยขึ้นโชว์ครั้งนี้ก็มากเกินหน้าที่แล้ว ฉันจะไม่ยอมให้เธอเป็นอันตรายหรอก เชื่อใจฉันนะ”

            พราวพุธพยักหน้ารับและเดินไปหามีอา คู่เต้นรำซึ่งแต่งตัวเป็นชายยื่นมือมาจับมือเธอเอาไว้ แล้วพูดให้กำลังใจก่อนที่โชว์จะเริ่มขึ้น ในขณะที่มิกิหันไปปรามคนรักให้พยายามควบคุมอารมณ์มากกว่านี้หากไม่อยากให้แผนการทุกอย่างต้องพังทลาย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

194 ความคิดเห็น

  1. #57 แบนบาน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 09:15
    มาม่าของเรื่องกำลังจะเริ่มมมม
    #57
    0
  2. #56 ing1996 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 08:15
    เมื่อไหร่จะเจอกันนนน
    #56
    0
  3. #55 coffee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 08:10
    ลุ้นนนนค่ะ ตามติดและรอเล่มอีกนานหรือป่าวค่ะ
    #55
    0