เจ้าหัวใจมาเฟีย (ฉบับรีไรต์)

ตอนที่ 3 : บทนำ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    30 มิ.ย. 59





“เป็นโรคจิตหรือไง แอบถ่ายรูปฉันตอนหลับทำไม ลบออกเดี๋ยวนี้นะ!” แพรวาตกใจแทบสิ้นสติ เมื่อลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าหน้าจอแล็ปท็อปของเขามีรูปที่เธอกำลังนอนหลับ

        ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่สะทกสะท้าน เขาไม่ได้รีบปิดหน้าจอหรือซ่อนเร้นภาพนั้นไว้เหมือนพวกที่มีพฤติกรรมแอบถ่ายภาพ แต่กลับยิ้มหน้าตายมองเธอราวกับว่าเป็นคนเอะอะโวยวายไม่เข้าเรื่อง

        “ไหนรูปคุณ” ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

        หากเป็นช่วงที่ผู้โดยสารทุกคนเริ่มจะส่งเสียพูดคุยกันเพราะใกล้จะถึงจุดหมายเต็มทีจึงไม่มีใครได้สนใจในบทสนทนาของเขาและเธอ ยกเว้นแค่สองบอดีการ์ดซึ่งจับตามองพฤติกรรมแปลกๆของเจ้านายมาหลายชั่วโมงแล้ว

        ปฏิกิริยาตอบโต้ของเธอรวดเร็วใช้ได้ เมื่อจบคำถามนิ้วชี้เรียวก็ชี้ไปยังหน้าจอแล็ปท็อปทันควัน “ลบออกเดี๋ยวนี้นะ”

        “ถ้าคิดว่าจะลบ คงไม่เสียเวลากดชัตเตอร์ตั้งแต่แรก”

        ไม่ทำตามแถมยังท้าทายด้วยการตีคิ้วใส่เธออีก “แต่คุณกำลังละเมิดสิทธิส่วนบุคคล ลบภาพฉันออกเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้น ฉัน...”

        “อาเชอร์ เฟร์นานโด” บอกชื่อตัวเองให้รู้เสร็จสรรพ “ผมคิดว่าจำเป็นต้องรู้ ถ้าคุณคิดจะแจ้งความ”

        “ฉันทำแน่ถ้าคุณยังไม่ลบ”

        “ไม่ลบ” อาเชอร์บอกพลางชี้ไปยังหน้าจอแล็ปท็อปซึ่งมีภาพของตัวเองและเธอนอนตะแคงหันหน้าเข้าหากัน ถ้าเอาไปตัดต่อนิดๆหน่อยๆ มันก็ดูเหมือนภาพที่ทั้งคู่นอนร่วมเตียงกันดีๆนี่เอง

        แพรวาก็รู้ดีถึงความจริงในข้อนี้ เธอไม่อาจปล่อยให้ภาพของตัวเองอยู่ในครอบครองของคนแปลกหน้าเพราะนั่นอาจหมายถึงปัญหายุ่งยากที่จะตามมาในภายหลัง

        “งั้นก็ไปเคลียร์กับตำรวจเอง” ขู่เสียงดุ

        อาเชอร์ยักไหล่อย่างไม่แยแส “ผมถ่ายรูปตัวเองแต่คุณอยู่ไม่ถูกที่ถูกทาง ติดเข้ามาในเฟรมเองแล้วจะมาโวยวายให้มันได้อะไรขึ้นมา ผมชอบภาพนี้ ไม่มีทางลบแน่นอน”

        “แต่ภาพที่คุณชอบมันมีหน้าฉันเข้าไปอยู่ในนั้นด้วย และฉันก็มีสิทธิเต็มที่ที่จะสั่งให้คุณลบ” โต้กลับอย่างไม่เกรงกลัว

        ...จะให้กลัวได้อย่างไร เมื่อไม่รู้ตัวเสียด้วยซ้ำว่ากำลังเผชิญหน้าอยู่กับผู้ทรงอิทธิพลของประเทศนี้ ใครต่อใครก็มักจะกล่าวถึงว่าเขาเป็น มาเฟียแต่สำหรับแพรวา ผู้ชายตรงหน้าไม่ต่างจากไอ้โรคจิตคนหนึ่งเท่านั้น

        ในขณะที่มาเฟียหนุ่มและสาวหน้าหวานกำลังปะทะคารมกันโดยไม่มีใครลดละ ผู้โดยสารส่วนมากก็ลุกขึ้นหยิบสัมภาระของตนเตรียมเดินออกจากเครื่องบิน

        “ถึงจะมีหน้าคุณติดมาด้วยแล้วคิดว่าผมจะเอาไปทำอะไรได้”

        “ก็ไม่รู้ล่ะ เดี๋ยวนี้มิจฉาชีพชอบรีทัชภาพแล้วเอาไปแบล็กเมล์เยอะแยะไป ฉันยังไม่อยาก...” ยังไม่ทันได้พูดจบประโยค สายตาคู่คมก็กวาดมองช่วงอกเธออย่างจาบจ้วง

        “รีทัชอย่างเดียวคงไม่พอ กลัวว่าต้องจ่ายเงินให้ช่างแต่งอึ๋มอีกน่ะสิ”

        จบคำพูดแล้วยังหัวเราะร่วน ส่ายหน้าบ่งบอกว่าความคิดของเธอนั้นไม่เข้าท่าเอาเสียเลย แพรวาแทบจะกรีดร้องออกมาแต่เธอทำได้แค่เพียงชี้หน้าเขาอย่างเหลืออด

        “อะ...ไอ้!

        เสียงหวานหลุดออกมาเพียงเท่านั้น คนสนิททั้งสองก็ก้าวเข้ามาประชิดอย่างทันท่วงที อาเชอร์ยกมือห้ามได้แค่ไมค์ซึ่งยืนอยู่ข้างๆ ในขณะที่บิลกลับตักเตือนเธอด้วยน้ำเสียงดุดัน

        “ห้ามเสียมารยาทกับดอนนะครับ” บิลบอกในขณะที่ยกมือขึ้นขวางนิ้วชี้เรียวของเธอไม่ให้เฉียดใกล้เจ้านาย แต่ชั่วอึดใจเดียวก็ต้องลดมือลงแล้วถอยหลังกลับไปยืนที่เดิมเมื่อเห็นเจ้านายสั่งการด้วยสายตา

        หากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วนั้นทำให้แพรวาต้องอ้าปากค้าง เพราะความจริงแล้วเธอเป็นฝ่ายที่ถูกคุกคามความเป็นส่วนตัว แต่ตอนนี้ดูเหมือนเรื่องกลับตาลปัตร

        “เชิญครับดอน” ไมค์เอ่ยขึ้นและใช้ตัวเองขวางทางผู้โดยสารที่เดินมาหยุดอยู่ด้านหลังเพื่ออำนวยความสะดวกให้เจ้านาย แต่ยังไม่มีใครรวดเร็วได้เท่าฝ่ามือบางของแพรวาที่ขยุ้มเข้าตรงแขนเสื้อเชิ้ตของเขา

        “สนใจจะกลับด้วยกันอย่างนั้นเรอะ?” ฟังดูแล้วอาจจะเหมือนแค่ชวนเล่นๆ แต่แววตาที่มองเธอนั้นกลับทำให้เจ้าของฝ่ามือบางนิ่งงัน

        วินาทีนี้เองที่แพรวาได้มองเขาอย่างชัดเจน หากไม่เห็นรอยยิ้มที่ผุดขึ้นตรงมุมปากซึ่งมีความเป็นผู้ล่าฉายแววออกมาอย่างชัดเจน เตือนสติให้เธอได้รู้สึกตัวและรีบกะพริบตาถี่ๆ ขับไล่มนตร์ตราอันชั่วร้ายที่แผ่ซ่านออกมาจากผู้ชายคนนี้

        “ใครจะสิ้นคิดแบบนั้น” กระแทกเสียงตอบทั้งยังรีบปล่อยมือจากเสื้อเขาราวกับขยะแขยงนักหนา

        ความรื่นรมย์ดับสูญเมื่อได้เห็นท่าทางของเธอ เขาคงเกิดความหงุดหงิดใจน้อยกว่านี้ไม่ได้เมื่อรู้สึกว่าตัวเองไม่ต่างจากขยะพิษชิ้นหนึ่ง

        “เก่งจริงนะ ตัวนิดเดียว” แม้ข่มโทสะเอาไว้จนลึกแล้วแต่น้ำเสียงและแววตายังคุกคามความรู้สึกของคนมอง

        สถานการณ์มันบังคับต่างหาก โต้กลับได้เพียงในใจแต่ต้องทำใจดีสู้เสือโต้กลับสวนทางกับความหวาดหวั่นโดยสิ้นเชิง “คุณต้องทึ่งเชียวล่ะ ถ้ายังคิดจะเก็บรูปของฉันไว้ ลบ-เดี๋ยว-นี้”

        “ดอนไม่เอารูปของคุณผู้หญิงไปทำอะไรในทางเสื่อมเสียแน่ครับ ไว้ใจได้” บิล เริ่มเกลี้ยกล่อมและยื่นนามบัตรใบจิ๋วจากกระเป๋าเสื้อมาให้เธอ

        “ก็ถ้าไม่ได้เอาไปทำอะไรจริงก็ลบออกสิ ลบตรงนี้ให้ฉันเห็นด้วย” แพรวายังยืนกรานเช่นเดิม โดยไม่รู้ว่าความดื้อรั้นของตนนั้นกระแทกหัวใจมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลเข้าอย่างจัง

        อาเชอร์ไม่เคยได้รับปฏิกิริยาเช่นนี้จากผู้หญิงคนไหนมาก่อน เพียงแค่พวกเธอได้รู้ชื่อเสียงเรียงนามเป็นต้องอ่อนปวกเปียกราวขี้ผึ้งลนไฟ นามบัตรที่อยู่ตรงหน้าเป็นเสมือนทางผ่านให้เยื้องย่างสู่เพนท์เฮาส์และปีนขึ้นเตียงเขาได้ในคราวเดียวกัน ทว่าคนตัวเล็กกลับไม่แม้จะชายตามอง

        “ถ้ารู้ว่าผมเอารูปนั้นไปทำอะไรแล้ว จะเลิกตอแยใช่ไหม” เลือกใช้คำที่รู้ว่าต้องทำให้เธอเดือดดาล

        อย่างน้อยเขาต้องจบเรื่องนี้โดยเร็ว แค่ยืนขวางอยู่ตรงทางเดินนี้ก็คงไม่เท่าไหร่แต่เขายังมีงานสำคัญรออยู่และเวลาที่เหลือก็กระชั้นชิดเข้ามาทุกที

        หน็อย... ตอแยอย่างนั้นเรอะ?!

        ทั้งโกรธทั้งอายเพราะผู้โดยสารที่เดินผ่านมาได้ยินคำพูดนั้นของเขาและมองเธอด้วยสายตาขบขัน บางคนถึงกับส่ายหน้าอย่างระอาใจ

        “ฉันจะร้องขอความช่วยเหลือจากกัปตัน จะตะโกนให้คนได้รู้กันทั่วว่าคุณขโมยถ่ายรูปตอนฉันหลับ” แพรวายังยืนยันความตั้งใจของตน

        เขาก็เช่นกัน “ไม่เอาน่า... ผมรีบนะ”

        น้ำเสียงประนีประนอมนั้นทำให้แพรวาเข้าใจว่าเขาเริ่มกลัว “ฉันจะขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่สนามบิน จะแจ้ง...”

        “เงียบ”

        เฉียบขาดและดุกร้าวจนเธอต้องเม้มปากโดยไม่รู้ตัว ในขณะที่เขาหยิบโทรศัพท์เครื่องบางออกมาจากกระเป๋ากางเกงและเลื่อนหน้าจอให้เธอได้เห็นว่าใช้ภาพดังกล่าวนั้นเพื่อการใด

        แพรวาขมวดคิ้วมุ่นมองหน้าจอที่อยู่ตรงหน้า ภาพดังกล่าวไม่ได้ทำให้แปลกใจเพราะเคยได้เห็นในแล็ปท็อปของเขาเมื่อครู่แล้ว แต่ที่ทำให้เธอนิ่งงันและไม่รู้ว่าจะจัดการกับเขาต่อไปอย่างไรนั่นคือแคปชั่นที่เขาเขียนไว้เหนือภาพต่างหาก

        #Tonight_Girlfriend  

        “ก็แค่เอามาเขี่ยผู้หญิงอีกคนทิ้ง ถือซะว่าเจ๊ากันกับที่ผมอุตส่าห์ห่มผ้าให้ตอนคุณหลับ” อาเชอร์อาศัยช่วงที่เธอนิ่งงัน หยิบเอานามบัตรจากมือของคนสนิทมาสอดเข้าไปในสาบเสื้อเชิ้ตของเธอ “แต่ถ้าอยาก... อย่างในแคปชั่นนั่นเมื่อไหร่ ก็มาตามที่อยู่นั่นแหละ”

        แม้จะหลุบสายตามองตามฝ่ามือหนาที่ยื่นเข้ามาเฉียดใกล้ทรวงอก ความรวดเร็วของเขาเหนือกว่ามากจนเธอไม่ทันได้เบี่ยงตัวหนี ร่างสูงใหญ่ก็เดินจากไปในขณะที่เธอได้แต่ยกมือข้างหนึ่งขึ้นทาบอกด้วยความรู้สึกเกินจะบรรยาย

        ก่อนจะก้าวผ่านประตูเครื่องบิน อาเชอร์ยังเหลือบสายตามองใบหน้างดงามที่กลายเป็นสีชมพูจัดด้วยความโกรธระคนอับอาย แต่เธอควรต้องรู้เอาไว้ด้วยว่าการปฏิเสธคนอย่างดอนอาเชอร์ เป็นการกระทำที่ทำให้เขาขุ่นข้องหมองใจที่สุด

        สำหรับเขาแล้วผู้หญิงทุกคนที่พอใจไม่ควรจะกล่าวคำว่า ไม่

        “เธออาจจะสร้างปัญหาให้ดอนภายหลัง ให้ผมกลับไปเจรจากับเธอไหมครับ” ไมค์ถามในขณะที่เดินตามหลังเจ้านายออกมาจากเครื่องบิน

        ก็ลองดู... ถ้าหากต้องไปพบเจ้าหน้าที่ตำรวจด้วยเธอคือต้นเหตุ อาจจะเป็นประสบการณ์แปลกใหม่ในชีวิตที่เขาไม่มีวันลืมก็เป็นได้ มาเฟียหนุ่มคิดในใจและเดินไปตามช่องทางพิเศษของขั้นตอนการตรวจคนเข้าเมือง หากคำตอบที่หลุดออกมาจากปากของเจ้านายก็ทำให้บิลและไมค์ต้องหันมาสบสายตากันอีกครั้ง

        “ฉันอยากจะมีปัญหากับเธอ”

------------------

อย่าลืมติดตามตอนต่อไปนะค้าาา

อาเชอร์อร่อยมาตั้งแต่บทนำ ทั้งเคืองทั้งนึกฉุน มาปฏิเสธกันได้ยังไง

อีกคนก็โมโหสุดๆ ทูไนท์เกิร์ลเฟรนด์นี่มันสาวเอสคอร์ตชัดๆ กรี๊ดดดด ไม่ยอมๆๆๆ

แล้วจะทำยังไง ก็มาเฟียหนุ่มประกาศกร้าวว่า อยากมีเรื่องกับเธอ!

ว้าย... ใครอยากมีเรื่องกับดอนอาเชอร์ พลาดไม่ได้สักตอนนะครัช

---------------------

แต่ถ้าอยากมีเรื่องกับดอนอาเชอร์แบบยาวๆ ลูบได้คลำได้ แถมได้ของที่ระลึกล่วย อย่าลืมสั่งจองเจ้าหัวใจมาเฟียฉบับรีไรต์ค่า รายละเอียดตามโปสเตอร์ที่แปะให้ข้างบนนะคะ

ขอบคุณค่ะ/ศิริพารา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

194 ความคิดเห็น

  1. #6 patty (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 07:58
    ทีมแพรวาค่า สู้ๆๆลูกเพื่อศักดิศรีหญิงไทย
    #6
    1
    • #6-1 ศิริพารา(จากตอนที่ 3)
      8 พฤษภาคม 2559 / 18:59
      ทำไมทีมแพรวาเยอะจุงงงง
      ทีมอาเชอร์บ้างสิจ๊ะ สวิตตี้
      #6-1
  2. #5 onanong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 06:22
    อยากมีเรื่องก็มีสิเชอะกลัวที่ไหนล่ะอาเชอร์ให้มันรู้กันไปเลยว่าใครจะแน่กว่ากัน(ยังยืนยันนะค๊ะไรท์ทีมแพรวาค่ะ)
    #5
    1
    • #5-1 ศิริพารา(จากตอนที่ 3)
      8 พฤษภาคม 2559 / 18:59
      ให้โอกาสเลือกแล้วแต่ยังหัวดื้อเหมือนเดิม
      เจอกันคราวหน้าแล้วอย่าหวังว่าอาเชอร์จะปรานี
      #5-1
  3. #4 S'mild (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 20:38
    55 น้องแกจะไปตามที่อยู่ไหมน้อ เพิ่งเข้ามาอ่านคับผ้ม ดีงามน่าติดตาม
    #4
    1
    • #4-1 ศิริพารา(จากตอนที่ 3)
      8 พฤษภาคม 2559 / 18:57
      55555ยอมง่ายๆก็ไม่ใช่นางเอกนะค้าาาา
      ดีใจที่ชอบค่า
      #4-1