จบแล้ว [FIC EXO] เพลิงรักซาตาน

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 8 อีดิทคำผิด (20 ตุลาคม 57)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    20 ต.ค. 57




ตอนที่ 8

 

 

            หลังประชุมเสร็จและระงับอารมณ์ที่โดนคนบางคนกวนประสาทได้ลู่หานก็บึ่งรถกลับมาที่บริษัทของตน พอหย่อนก้นลงนั่งบนเก้าอี้ได้ไม่กี่นาทีประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดผางเข้ามาโดยไม่มีการเคาะบอกก่อนพร้อมชายวัยกลางคนหน้าตาถมึงทึงถือกระดาษเดินตรงเข้ามา ลู่หานมองคนเป็นพ่อด้วยความวิตก สีหน้าแบบนี้ต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่ และก็คาดไม่ผิดเมื่อกระดาษในมือพ่อถูกเหวี่ยงมาปะทะหน้าอย่างแรงจนสะบัด

            ปึก!

            แม้จะเจ็บแต่คนตัวเล็กก็รีบลนลานก้มคว้าแผ่นกระดาษที่เพิ่งรู้ว่าเป็นหนังสือพิมพ์ที่แตกออกจากกันขึ้นมามองด้วยความกลัวจับใจ เป็นอีกครั้งที่พ่อใส่อารมณ์กับลู่หาน ไม่มีแม้แต่แววสงสารในสายตานอกจากความไม่พอใจหรือบางทีอาจแฝงความเกลียดชังไว้ด้วยซ้ำ

            ฉันบอกแกแล้วใช่ไหมว่าให้ทำยังไงห๊ะ! แกเห็นมั้ย เห็นข่าวนั่นมั้ย คู่หมั้นจะโดนคาบไปแล้ว แกมัวแต่นั่งโง่ๆอยู่แบบนี้งั้นเหรอห๊ะ ฉันไม่ได้เลี้ยงให้แกโตมาทำตัวโง่แบบนี้นะ

            หูทั้งสองรับฟังเสียงด่าทอลั่นห้องของพ่อด้วยความเจ็บปวด สายตาไล่ไปตามเนื้อข่าวใต้ภาพของคนสามคนที่เดินเคียงกันอย่างมีความสุขในห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ในมือคนตัวสูงที่สุดหอบเอาถุงใส่ของพะรุงพะรังข้างๆกันมีผู้ชายร่างเล็กสองคนควงแขนกันเดิน ครอบครัวคุณคริสนั่นเอง

            แกนี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ ถ้ารู้ว่าจะโตมาแล้วโง่เง่าขนาดนี้ ฉันจะไม่ยอมเลี้ยงแกมาให้เสียข้าวสุกหรอก

            ลู่หานเงยหน้ามองพ่อทั้งน้ำตาคลอ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พ่อสบถด่าอย่างไม่แคร์ความรู้สึก แต่มันเป็นมาตั้งแต่เด็กเลยต่างหาก และทุกครั้งลู่หานก็ได้แต่ถามตัวเองในใจว่าลู่หานผิดอะไรพ่อถึงทำเหมือนไม่เคยรัก

            อย่ามาทำบีบน้ำตา ฉันเกลียดน้ำตาของแก

            “คุณพ่อ...

            “ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพ่อถ้าแกยังไม่รู้ว่าควรทำอะไรเพื่อฉันคนที่ชุบเลี้ยงแกมาตั้งแต่เด็ก รวมทั้งเงินของบริษัทนี้ที่ส่งแกไปร่ำเรียนสูงๆ เมื่อไหร่แกจะสำนึกว่าควรจับคนอย่างคุณคริสไม่ให้หลุดมือ แกนี่มันทำให้ฉันโกรธซ้ำๆซากจริงๆ ไม่เคยได้เรื่อง โง่เง่า

            ลู่หานกลืนก้อนสะอึกลงคออย่างยากเย็น ทุกคำพูดเชือดเฉือนหัวใจไม่ต่างกับมีดคมๆ สายตาคู่นั้นที่ไม่เคยมองอย่างปราณีบัดนี้เต็มไปด้วยความโกรธและเกลียดชังจนลู่หานนึกกลัว ลู่หานรักพ่อมาก ถึงแม้พ่อจะไม่เคยแสดงความใยดีเท่าไหร่ แต่พ่อก็คือญาติคนเดียวที่ลู่หานเหลืออยู่ในชีวิต ดังนั้น การโดนพ่อมองด้วยสายตาโกรธชิงชังมันทำให้ลู่หานเจ็บ

            ฉันเคยบอกแกแล้วใช่ไหมว่าให้ระวังไอ้ผู้ชายคนนั้น ดูก็รู้ว่ามันต้องมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดากับคู่หมั้นแก ใช้สิทธิ์ความเป็นคู่หมั้นของแกให้มันเป็นประโยชน์หน่อยอย่าโง่ให้มันน่ารำคาญนัก แกเป็นคู่หมั้นใครมาเกาะแกะก็ด่าให้มันกระเจิงไปสิ เอาให้มันหน้าหงายไม่กล้าเข้าใกล้อีก แสดงตัวหน่อยว่าผู้ชายคนนี้น่ะเป็นของแก ไม่ใช่วันๆเอาแต่ทำงานงกๆ นั่งบื้ออยู่จนไม่รู้ว่าเขาแอบไปมีข่าวกันหน้าหนึ่งแบบนี้ ยิ่งพูดกับแกฉันยิ่งโมโห ทำไมแกไม่เคยทำอะไรให้ฉันพอใจสักครั้งนะ เลี้ยงเปลืองข้าวสุกจริงๆ

            ลู่หานอยากจะบอกพ่อใจจะขาดว่าคนที่พ่อกล่าวหาเขาเป็นคนอื่นที่จริงแล้วคนคนนั้นต่างหากที่เป็นคนรักตัวจริงของคุณคริส แต่ก็เหมือนน้ำท่วมปาก ลู่หานยอมรับว่ากลัวพ่อ เวลาพ่อโกรธลู่หานแทบกลายเป็นฝุ่นผงในสายตาพ่อ ทั้งไม่มีค่าและไม่มีความหมาย

            ฉันให้เวลาแกเดือนนี้ ทำยังไงก็ได้ให้คุณคริสเค้ายอมตกลงแต่งงานกับแก ถ้าทำไม่ได้ก็ไสหัวไป ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพ่อ ตระกูลฉันไม่อยากนับคนที่เนรคุณไม่ยอมเสียสละเพื่อบริษัทแบบแก หรือไม่งั้น แกก็เตรียมตัวไปแต่งงานกับคุณชานยอลได้เลย ฉันไม่เว้นแกแน่

            “ไม่นะครับคุณพ่อ ลูกไม่อยากแต่งงานกับคุณชานยอล ได้โปรดอย่าส่งลูกไปแต่งงานกับเค้า

            ลู่หานอ้อนวอนพ่อทั้งน้ำตา แต่ก็ได้รับแค่สายตาแห่งความโกรธเกลียดกลับมา

            งั้นแกก็ต้องทำให้คุณคริสยอมมาขอแกแต่งงาน

            “คุณคริสเขายังไม่พร้อม ขอเวลาให้พวกเราอีกสักนิดนะครับ นะครับคุณพ่อ

            ลู่หานพยายามขอร้องเพื่อยื้อเวลา แต่กลับทำให้พ่อโกรธขึ้นไปอีก

            ไม่พร้อมแกก็ทำให้เค้าพร้อมซะสิ ร้อยเล่ห์มารยาเป็นพันๆเล่มรู้จักงัดออกมาใช้ซะบ้าง อย่าโง่ให้มันมากนัก ยั่วเข้าไปหนักๆ ผู้ชายมันไม่ใช่พระอิฐพระปูนซะหน่อย เอาไปประเคนให้ตรงหน้าใครมันจะไม่เอา หัดคิดให้ได้ซะมั่ง

            “คุณพ่ออย่าให้ลูกทำอย่างนั้นเลย ลูกขอร้อง...

            “งั้นแกก็เลือกเอาแล้วกันว่าจะยอมจับคุณคริสมาเป็นผัวหรือแกจะยอมไปเป็นเมียคุณชานยอล เพราะถึงยังไงทั้งสองคนนั้นก็ทำให้บริษัทฉันยิ่งใหญ่ได้เหมือนกันนั่นแหละ เลือกเอาแล้วกัน

            “แต่ลูกไม่ได้รักคุณชานยอลนะครับ ได้โปรดอย่าบังคับลูกเลย...

            “ตั้งแต่วินาทีที่แกลืมตามาดูโลกและใช้นามสกุลฉัน รู้ไว้ด้วยว่าฉันคือเจ้าชีวิตของแก ไม่ว่าแกจะรักหรือไม่รักถ้าฉันสั่งแกก็ต้องทำ สำเหนียกไว้ด้วยว่าฉันเป็นเลี้ยงแกมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย หัดคิดจะทำอะไรให้ได้ดั่งใจฉันบ้าง ไม่ใช่เอาแต่โง่เง่าไม่ได้เรื่องอยู่แบบนี้

            “ฮึก คุณพ่อ...

            “เลิกบีบน้ำตาเดี๋ยวนี้ แล้วรีบจัดการจับคู่หมั้นแกให้อยู่หมัดซะ ก่อนที่ฉันจะเป็นคนลงมือเอง หรือถ้าแกชักช้ามากๆฉันจะไปจีนแล้วคุยกับคุณชานยอลให้มันจบๆไป ที่ฉันยังให้โอกาสแกจับคุณคริสเพราะเห็นว่าหมั้นกันมานาน แต่ถ้าแกยังไม่ยอมทำอะไรฉันจะจับแกส่งไปให้คุณชานยอลเอง

            ปึง!

            เสียงประตูกระแทกปิดดังสนั่นตามแรงอารมณ์ของคนปิด ลู่หานทรุดลงนั่งร้องให้กับพื้นโดยไม่สนว่าฝุ่นผงจะติดตามเนื้อตัว ปัญหาทุกอย่างเหมือนกำลังบีบรัดจนหายใจไม่ออก จะเดินหน้าก็แสนจะเห็นแก่ตัวจะถอยหลังก็เกรงกลัวต่อคำว่ามาเฟีย มองไปทางไหนก็ล้วนแล้วแต่เป็นหนทางดำมืด ลู่หานไม่รู้เลยว่าจะพาตัวออกจากวังวนแสนน่ากลัวนี้อย่างไร ครั้งนี้เหมือนพ่อจะไม่ยอมให้ลู่หานเลี่ยงได้ หากคริสไม่ยอมแต่งด้วยลู่หานต้องถูกส่งตัวไปจีนแน่ๆ แค่คิดก็ให้นึกกลัวอนาคต แล้วจะทำอย่างไร คุณอี้ชิงก็แสนดี จะให้ลู่หานกล้าทำร้ายน้ำใจลงได้ยังไงกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

            คริสล้วงมือเข้ากับกระเป๋ากางเกงยืนทอดสายตามองออกไปยังท้องฟ้าเบื้องนอกผ่านกระจกห้องทำงานด้วยอารมณ์ตึงเครียด เมื่อไม่กี่นาทีก่อนเขาเพิ่งได้รับข่าวร้อนใจจากจงแดว่าโรงแรมสาขาที่ฮ่องกงมีคนปล่อยข่าวจะวางระเบิดจนแขกพากันแตกตื่นเช็คเอาท์กันหมดแทบทุกห้อง ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าฝีมือใคร นอกจากปาร์คชานยอลแล้วคงไม่มีใครกล้าทำเรื่องสกปรกแบบนี้

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            เข้ามา

            คริสเอ่ยอนุญาตทันทีเพราะคนที่เคาะคงไม่พ้นคนที่เขาโทรตามให้มาที่ห้องเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

            นายจะให้ฉันไปเลยไหม ฉันเตรียมทุกอย่างพร้อมไว้แล้ว

            ซูโฮนั่นเองที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเครียดขมึงไม่ต่างกันเพราะรู้ดีถึงข่าวที่ส่งตรงมาจากฮ่องกง

            อีกสองสามวันก็ได้ ฉันให้เวลานายเคลียร์งานทุกอย่างให้เซฮุนดูแลเต็มตัว เพราะฉันดูแล้วพวกนั้นคงมีแผนออกมาอีกแน่ จงแดกับมินซอกดูแลไม่ไหวหรอก แล้วถ้าเซฮุนรับงานทั้งหมดที่นี่ได้ฉันก็จะตามไปช่วยอีกแรง

            “งั้นฉันขอเวลาแค่สองวัน จะสรุปงานทุกอย่างส่งต่อให้คุณชายเล็กให้หมด แล้วจะไปจีนทันที

            “เอาเถอะไม่ต้องเร่งมากหรอก ยังไงก็เสียหายไปแล้ว ว่าแต่อย่าให้แบคฮยอนรู้เรื่องนี้เด็ดขาดนะ ปิดข่าวให้หมด อย่าให้เล็ดลอดไปได้ทั้งในอินเตอร์เน็ต สื่อทุกทาง ให้ฝ่ายเท็คนิคจัดการออกให้หมด

            “ได้ไม่ต้องห่วง ฉันจะจัดการให้เร็วที่สุด

            ซูโฮรับคำหนักแน่นแล้วรีบออกไปจัดการตามคำสั่งทันที แต่ทว่าหารู้ไม่ว่าในห้องท่านรองผู้อำนวยการฝ่ายโรงแรม เจ้าของห้องกำลังมีสีหน้าเครียดขมึงกับเนื้อข่าวในจอคอมพิวเตอร์ เว็ปไซต์จีนที่แบคฮยอนติดตามข่าวมาได้สักพัก คนเขียนเป็นโปรแกรมเมอร์ที่เจาะเข้าฐานข่าวทั่วโลกได้ ดังนั้นข่าวดังในทุกซอกทุกมุมของโลกที่พากันปิดข่าวก็ไม่อาจรอดพ้นจากเว็ปไซต์นี้ได้ ซึ่งแน่นนอว่ารวมถึงข่าวโรงแรมในเครือชื่อดังถูกขู่วางระเบิดจนแขกไม่กล้าพักสักห้อง นั่นก็คือรองแรมในเครือคิงค็อปบริษัทของครอบครัวเขานั่นเอง

            ปาร์คชานยอล ต้องเป็นฝีมือของนายแน่ๆ... บยอนแบคฮยอนคนนี้จะไม่ปล่อยนายให้มาทำลายสมบัติของตระกูลได้ นายเองก็จะต้องโดนเปิดโปงถึงธุรกิจอันดำมืดให้คนได้รู้เหมือนกัน

            คนตัวเล็กอาฆาตในใจ มุ่งมั่นว่ายังไงจะต้องเป็นคนเปิดโปงความลับด้านมืดของฝั่งคู่แข่งให้โลกรู้ให้ได้ รวมถึงกู้ความไว้ใจจากผู้ใช้บริการกลับมายังโรงแรมของตนอีกครั้ง ไม่รอช้ามือเรียวสวยยกหูโทรศัพท์ขึ้นโทร

            ผมอยากได้ตั๋วเครื่องบินไปจีนวันพรุ่งนี้ เที่ยงคืน

 

 

 

 

 

 

 

ฮ่องกง เขตบริหารพิเศษจีน

            พวกนั้นกำลังหาทางปิดข่าว แต่ผมกระจายมันออกไปตามเว็ปแล้วครับนาย

            “ดี จัดการส่งไปให้สำนักข่าวด้วย แล้วคืนนี้ให้คนออกไปจัดการอีก ฉันอยากให้ข่าวแพร่ออกไปทุกวัน

            “ครับนาย

            “แล้วเรื่องสินค้าเรียบร้อยรึยัง

            “ครับ ของเพิ่งมาถึงเมื่อวาน ผมให้คนตรวจเช็คเรียบร้อยทุกอย่าง พวกชีคจะให้คนมารับของวันมะรืนนี้ครับ

            “ดี จัดกำลังคนให้พร้อม อย่าให้พลาด ถึงเราจะค้าอาวุธกับคนพวกนี้มาบ่อย แต่ก็วางใจไม่ได้ ความประมาทเป็นหนทางแห่งความชิปหายจำไว้

            “ครับนาย

            “ช่วงนี้คิงค็อปต้องหาทางเอาคืนเราแน่ จัดคนเฝ้ายามโรงแรมให้แน่นหนา อย่าให้พลาดเป็นอันขาด เฉพาะแขกวีไอพีที่มีโค้ดลับเท่านั้นที่จะเข้าคาสิโนได้ กำชับคนของเราให้ตรวจอย่างเข้มงวด

            “ครับนาย

            “ถ้าใครมีพิรุธ อย่าลังเล จัดการได้เลย

            “ครับนาย

            “ฉันจะสั่งแค่นี้แหละ นายไปพักเถอะจื่อเทา

            มือขวาคนสนิทผิวสีแทนโค้งให้เจ้านายแล้วเดินหายลับออกไปจากประตูห้องตามคำสั่ง ปาร์คชานยอลลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินไปหยุดยืนมองเมืองฮ่องกงในค่ำคืนยามราตรี ใบหน้าเรียบเฉยไม่ส่อเค้าอารมณ์ว่ายินดียินร้ายต่อข่าวที่มือขวาคนสนิทเข้ามารายงาน ก็แค่กำจัดคู่แข่งสำคัญที่นับวันจะเรืองอำนาจในเกาะแห่งเม็ดเงินแห่งนี้ให้ดับลง ไม่มีความจำเป็นที่ต้องตรงไปตรงมา คนมีเหลี่ยมเท่านั้นแหละคือผู้ที่จะเป็นใหญ่แห่งที่นี่

            เขาเองมีเชื้อสายเกาหลีเต็มตัวแต่เมื่ออายุได้เจ็ดขวบพ่อกับแม่ก็เสีย เขาถูกเพื่อนสนิทพ่อรับมาอุปการะและเลี้ยงดูที่ฮ่องกงจนโต ก่อนจะไปต่อโทที่นอกและกลับมาบริหารงานตอนที่พ่อบุญธรรมป่วยซึ่งบริษัทกำลังย่ำแย่และคิงค็อปก็รุ่งเรืองขึ้นมา จากบริษัทเล็กๆแผ่ขยายธุรกิจไปทั่วเกาะฮ่องกงจนบังรัศมีแห่งโซเรียวของพ่อบุญธรรมของเขา และที่แย่ไปกว่านั้นคือผู้ถือหุ้นรายใหญ่ต่างทยอยถอนหุ้นจากโซเรียวแล้วไปร่วมทุนกับคิงค็อปแทน ในช่วงที่ชีวิตตกต่ำถึงขีดสุดพ่อบุญธรรมก็ได้เสียลงตอนนั้นเขาแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็ได้รู้จักกับผู้มีอิทธิพลด้านมืดท่านหนึ่งในฮ่องกง เป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ของพ่อบุญธรรมที่เพิ่งกลับมาจากการทำธุรกิจกับพวกชีค คอยสอนให้เขาแกร่งและรู้จักอีกด้านของธุรกิจซึ่ง ด้านที่ถูกขนานนามว่า มาเฟีย...

            เขาไม่เคยสนว่าจะได้มาด้วยวิธีการใด ไม่เคยมีคำว่าปราณีสำหรับศัตรู และพร้อมจะลงโทษคนที่กล้าเข้ามาในอาณาจักรของเขาอย่างไม่ลังเล ยิ่งเป็นคนของคิงค็อปเขายิ่งไม่แม้แต่จะหยุดคิดที่จะจัดการอย่างเช่นผู้ถือหุ้นทรยศเหล่านั้นที่โดนเขากำจัดจนสิ้นซาก ตอนนี้เขาแค่รอเวลาที่จะโค่นคิงค็อปให้ย่อยยับไม่ต่างกับตอนที่พ่อบุญธรรมของเขาต้องเจอ ดังนั้นเขาไม่เคยสนว่าต้องทำด้วยวิธีใดหรือเลวแค่ไหนในสายตาคนอื่น เพราะคนอย่างปาร์คชานยอลเป็นได้ทั้งเทพบุตรและซาตานในร่างเดียวกัน...

 

 

 

 

 

 

           

 

 

 

 

 

 

 

           





              คืนนี้พระจันทร์เต็มดวงสวย ดาวส่องสกาวเต็มท้องฟ้าของกรุงโซล เป็นอีกคืนหนึ่งที่อากาศเย็นสบาย เซฮุนยึดโต๊ะเล็กๆริมระเบียงห้องนอนเป็นที่ผ่อนคลายอารมณ์พร้อมเหล้ายี่ห้อโปรด เขาพาดขายาวๆไปบนโต๊ะ ทิ้งตัวพิงกับพนักเก้าอี้ที่มีขนสัตว์นุ่มๆรองรับอยู่ ด้านบนเปลือยเปล่ารับอากาศเย็นอย่างที่ชอบทำเหมือนทุกคืน เวลาเงียบสงัดแบบนี้หัวของเขาควรจะปลอดโปร่งไร้สิ่งกวนใจแต่คืนนี้ไม่เหมือนทุกคืนที่เขาหยิบโทรศัพท์ติดมือออกมาวางบนโต๊ะและมองมันทุกๆห้านาทีอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน เขาก็แค่คิดว่าบางทีการก่อกวนเล็กๆก่อนนอนคงทำให้ฝ่ายนั้นก่นด่าเขาอยู่ไม่น้อย แค่คิดก็น่าสนุกละ คนตัวสูงคว้ามือถือขึ้นมาถือก่อนกดโทรออกไปยังเบอร์ที่เขาจำได้ขึ้นใจอย่างน่าแปลก

            ครั้งแรกไม่มีคนรับจนสัญญานตัดไปเอง

            ไม่รับครั้งที่ 1...

            ครั้งที่สอง

            ไม่รับเช่นกัน อืม ไม่รับครั้งที่ 2...

            ครั้งที่ 3

            ก็ยังไม่รับอีกเช่นเคย อืม ไม่รับครั้งที่ 3...

            พอจะกดไปครั้งที่ 4 เสียงริงโทนก็ดังขึ้นก่อน เซฮุนยิ้มที่มุมปากก่อนจะสไลด์รับ

            จำไม่ได้เหรอว่าถ้าไม่รับจะโดนทำอะไร เอ หรือตั้งใจไม่รับ ตั้งใจจะให้โดนทำโทษ

            เซฮุนเปิดปากกวนประสาทไปก่อน ซึ่งแน่นอนว่าคนรับก็แหวออกมาทันที

            [เล่นกดแล้ววางๆ ใครจะไปรับทัน คุณมันคนกวนประสาท]

            เซฮุนระเบิดขำเล็กๆ จริงที่เขาตั้งใจกดโทรแล้ววางสายเมื่อฝ่ายนั้นเพิ่งกดรับ

            “อันนั้นมันเรื่องของเธอ ฉันรับรู้แค่ว่าเธอไม่รับโทรศัพท์ฉันสามครั้ง วันนั้นเราตกลงกันว่าไงนะ จูบตามจำนวนครั้งที่ไม่รับใช่ไหม อืม นี่ก็สามครั้ง ไม่สิ ยังไม่นับที่ฉันโดนตบหน้าไปอีก บวกเพิ่มไปกี่ครั้งดีนะ

            [นี่คุณ! หยุดเลยนะ ใครจะให้คุณจูบมิทราบ แล้วใครไปร่วมตกลงกับข้อตกลงประสาทๆของคุณกัน]

            ท่ามกลางความมืดมิดใครจะรู้ว่าคนอย่างเซฮุนจะมองดาวบนฟ้าพร้อมๆกับยิ้มตามคำพูดของคนคนหนึ่งได้ ทั้งที่ไม่ใช่คำหวานหูเลยแต่เซฮุนก็ยิ้มจนเขาเองก็นึกแปลกใจตัวเองที่เป็นได้ถึงขนาดนี้

            เธอมีสิทธิ์ค้านหรือไง ทุกครั้งที่เธอโดนจูบฉันเคยขอเธอเหรอ หืม คุณว่าที่พี่สะใภ้ เห็นทุกทีก็เคลิ้มตลอด หรือว่าไง

            [คุณมันกวนประสาท ผมจะไม่ทนคุยกับคนอย่างคุณหรอกนะ...]

            “อ๊ะๆ ถ้าวางตอนนี้นี่ฉันบวกเข้าไปอีกสิบครั้งรัวๆเลยนะ

            [นี่คุณ!]

            บอกว่าไม่กลัวคำขู่เขาแต่สุดท้ายก็ไม่กล้าวาง ได้แต่ส่งเสียงขึ้นจมูกฟึดฟัดมาตามสาย เซฮุนยิ้มพอใจพร้อมยกแก้วขึ้นกรอกน้ำสีอำพันลงคอ วางแก้วลงที่เดิมแล้วพาดคอกับพนักเก้าอี้ให้ได้องศาสายตามองเห็นดาวบนท้องฟ้า

            ปากหายเจ่อรึยัง

            [อะ...อะไร]

            “ก็ที่ตอนกลางวันโดนจูบไง ปากหายเจ่อรึยัง นั่นฉันตั้งใจจูบมากเลยนะ แต่เสียดายถ้าทาลิปส้มมาคงทั้งหอมทั้งหวานกว่านี้

            [นี่หยุดพูดบ้าๆเลยนะ ทำไมคุณถึงชอบกวนประสาทนัก คุณโอเซฮุน]

            “กับเธอมันน่ากวน

            [คนประสาท]

            “หึ แต่ก็โดนคนประสาทจูบตั้งสองครั้งแล้ว แถมเมื่อเช้ายังได้ลูบไล้ด้วยสิ นุ่มมือดีชิปหาย

            [นี่คุณจะไม่หยุดกวนประสาทใช่ไหม ดี ผมจะไม่ฟังหรอกเชิญพล่ามไปคนเดียวเถอะ!]

            “จริงเหรอ ว้าแย่จัง ยังไม่ได้อธิบายเลยว่าลูบไปถึงไหนต่อไหนบ้าง จะว่าไปคราวหน้าถ้าจะทำมากกว่าจูบก็ได้นะ เอ หรือฉันจะเพิ่มบทลงโทษจากแค่จูบเปลี่ยนไปบนเตียงดี เช่น ตบหนึ่งครั้งเคลียร์กันที่เตียงหนึ่งคืน

            [คุณโอเซฮุน! หยุดพูดบ้าๆเดี๋ยวนี้เลยนะ! คุณมันบ้าบอที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาเลยจริงๆ]

            ในที่สุดคนที่บอกว่าจะไม่ฟังก็แหวมาตามสายจนได้ เซฮุนแอบยิ้มพอใจในความมืด

            “โอ๊ะๆ อย่าพึ่งโกรธสิครับคุณว่าที่พี่สะใภ้ ไม่ต้องทำเสียงสนอกสนใจขนาดนั้นก็ได้

            [ใครชอบ เกลียดมากต่างหาก คนบ้าแบบคุณนี่ กวนประสาทที่สุดเลย!]

            “ขอบคุณคร้าบบบ ระวังนะสุภาษิตเค้าว่าเกลียดอะไรจะได้แบบนั้น เห็นมาหลายรายละที่บอกเกลียด แต่ก็สิ้นฤทธิ์คาอกผัวทุกราย คุณว่าที่พี่สะใภ้ก็ระวังตัวไว้แล้วกันนะครับ เผื่อตื่นมาตอนเช้าแล้วมาโผล่ที่เตียงน้องคู่หมั้นที่บอกว่าเกลียดแสนเกลียดนี่

            ติ๊ด!

            “หึหึหึ

            ปลายสายตัดไปแล้วเซฮุนหัวเราะอยากพอใจที่แกล้งอีกคนได้ ไม่รู้ว่าป่านนี้อาละวาดบ้านพังแล้วหรือยัง คนตัวสูงเปิดโปรแกรมเมสเสจขึ้นมาอีกก่อนจะพิมพ์ข้อความสั้นๆแต่คงทำคนคลั่งได้ไม่น้อยว่า

            กล้ากดตัดสายคงรู้นะว่าจะเจออะไร ดีฟคิสจนขาดใจตายคาอกไปเลยดีไหมคุณว่าที่พี่สะใภ้ อ๊ะๆไม่ต้องลุ้นนะ เดี๋ยวเจอหน้าก็รู้ หลบให้ทันแล้วกัน หึหึ

          เซฮุนกดส่งข้อความด้วยรอยยิ้มพออกพอใจ ก่อนจะยกเหล้ายี่ห้อโปรดที่เลิศรสขึ้นกว่าทุกวันขึ้นจิบ และสิ่งที่เขาคาดก็ไม่ไกลจากความจริงเลยเมื่อมีข้อความตอบกลับมาสั้นๆแทบจะทันทีแต่ทำเขาหัวเราะคนเดียวได้อย่างพอใจ

จะไปตายที่ไหนก็เชิญคนกวนประสาท!

 

 

 

 

           

 

            ที่คฤหาสน์ตระกูลลี บนห้องนอนคุณหนูคนเดียวของบ้านที่ยังเปิดไฟสว่างอยู่ เจ้าของห้องกำลังระบายอารมณ์ด้วยการทุบเอากับหมอนใบโปรดจนเหนื่อยหอบ ลู่หานแทบอยากขว้างโทรศัพท์ให้แตกไปให้รู้แล้วรู้รอดตอนเห็นข้อความที่ส่งมากวนประสาทอีกหลังวางสาย คนอะไรแบบนี้ขนาดตัวไม่อยู่ใกล้ยังส่งเสียงมากวนประสาทชาวบ้านได้ไม่ว่างเว้น มันน่าโมโหนัก

            คนบ้า ประสาทที่สุด!”

            คนตัวเล็กทุบลงบนหมอนคิตตี้อีกครั้ง

            ดีฟคิสงั้นเหรอ ใครจะยอม ไม่มีทาง ฝันไปเถอะ!”

            ทุบลงไปบนหมอนคิตตี้อีกครั้ง เจ้าเหมียวบนหมอนไม่มีทางตอบโต้

            ถ้ากล้าจูบอีกคราวหน้าจะกัดลิ้นให้ขาดเลยคอยดู!”

            คนตัวเล็กกล่าวอาฆาต แต่ได้แค่ไม่นานความกลัวก็ผุดขึ้นมาว่าถ้าคนบ้าแบบนั้นเกิดอยากจะจูบตามจำนวนที่ลู่หานรับโทรศัพท์ไม่ทันและทั้งที่เผลอตบไปขึ้นมาจริงๆล่ะ โอ๊ย ลู่หานไม่อยากคิดเลยมันจะมหาศาลแค่ไหน เขามันพวกบ้าบิ่น กวนประสาทอย่างที่ลู่หานไม่เคยพบเคยเจอมาก่อน เป็นคนประเภทยิ่งเห็นลู่หานโกรธเขายิ่งชอบใจ จนไม่อาจเดาได้ว่าเขาจะไม่บ้าบิ่นทำขึ้นมาจริงๆ

แล้วถ้าเปลี่ยนจากคนพี่มาเป็นคนน้องล่ะ...

            คำถามหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวพร้อมๆกับใบหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิมราวกับมันเป็นเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นจริงๆ

            บ้า! นายบ้าไปแล้วเหรอลีลู่หาน คนบ้าแบบนั้นใครจะอยากแต่งด้วย กวนประสาทขนาดนั้น

            ลู่หานเอ็ดตัวเองเบาๆแต่หัวใจกลับทำตรงข้ามกับคำพูดเมื่อมันเต้นถี่เร็วขึ้นจนต้องยกมือขึ้นทาบอก แต่ในขณะนั้นประตูก็ถูกเปิดเข้ามาโดยไม่มีการเคาะล่วงหน้า

            คุณพ่อ มีอะไรกับลูกหรือเปล่าครับ

            พ่อนั่นเองที่เปิดประตูเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบเฉย แถมไม่ยอมก้าวเข้ามาในห้องทำเพียงยืนอยู่ที่ประตูด้านนอก ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเชิงคำสั่ง

            ฉันจะยอมให้โอกาสแกอีกครั้ง มะรืนนี้ตอนเย็นฉันจะนัดคุณคริสให้ไปทานข้าวกับแกที่โรงแรม หน้าที่ของแกคือทำยังไงก็ได้ให้เขาตอบตกลงแต่งงานกับแก ถ้าคราวนี้แกทำพลาดเตรียมตัวไปแต่งงานกับคุณชานยอลได้เลย ฉันจะไม่ให้โอกาสแกอีกแล้ว!”

            ปัง!

            ลู่หานอ้าปากค้างพูดไม่ออกและไม่มีแม้แต่โอกาสจะอ้อนวอนขอร้องเมื่อประตูถูกกระแทกปิดอย่างไม่ใยดี หัวใจที่เพิ่งจะเต้นระรัวเมื่อสักครู่กลับห่อเหี่ยวและปวดร้าวขึ้นมาอีกครั้ง ถึงตอนนี้ลู่หานต้องเลือกแล้ว เลือกว่าจะเป็นคนเลวหรือเลือกที่จะยอมเผชิญกับความหวาดกลัวไปตลอดชีวิต เป็นการตัดสินใจที่ยากที่สุดในชีวิตของเขาเลยตั้งแต่เกิดมา ถ้าลู่หานเลือกที่จะเป็นคนเลวคนคนนั้นต้องเกลียดลู่หานมากขึ้นกว่านี้แน่ ทำไมข้างในอกมันถึงได้เจ็บแบบนี้นะ บีบรัดจนแทบหายใจไม่ออก ทำไมอยู่ๆเขาก็มีอิทธิพลสำหรับลู่หานขนาดนี้ ทำไม...

 

 

 

 

 

           

 

 

            ในห้องนอนของเจ้าของคฤหาสน์แห่งคิงค็อป คริสหลับไปแล้วเมื่อไม่กี่นาทีก่อนแต่อี้ชิงกลับยังลืมตาโพลงอยู่ในความมืด กิจกรรมอันหนักหน่วงที่เพิ่งผ่านพ้นไปไม่สามารถทำให้ง่วงงุนได้เหมือนทุกครั้ง อี้ชิงกำลังคิดถึงเหตุการณ์เมื่อช่วงวันที่ผ่านมา คุณลียองแจพ่อของลู่หานส่งคนมารับอี้ชิงถึงที่ทำงาน อี้ชิงที่กลัวว่าคริสจะรู้แล้วทำให้เรื่องบานปลายจึงหลบออกไปกับคนรถที่มารับเงียบๆโดยไม่เฉลียวใจว่าต้องเจอกับอะไร พอไปถึงอี้ชิงถูกพาตัวไปยังชั้นวีไอพีที่มีห้องรับประทานอาหารหรูเลิศรสของโรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงโซล บนมุมที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว

            เขานั่งรอด้วยท่าทีสงบ ดวงตาภายใต้กรอบแว่นสี่เหลี่ยมมองทุกการเคลื่อนไหวของอี้ชิงแทบไม่ให้คลาดสายตา ในสายตาคู่นั้นอี้ชิงเห็นแววเกลียดชังและดูถูกอย่างชัดเจน อี้ชิงหย่อนตัวลงนั่งด้วยความอึดอัดหลังทำความเคารพเสร็จ

            ปึก!

            หนังสือพิมพ์ฉบับเจ้าปัญหาถูกโยนมาตรงหน้าทันทีอี้ชิงมองมันแต่ไม่ได้หยิบขึ้นมาดูรู้อยู่แล้วว่าในนั้นมีเนื้อข่าวว่าอย่างไร เพราะมันเป็นฉบับเดียวกันกับที่อี้ชิงขอให้คริสช่วยจัดการข่าวที่แพร่ออกมาก่อนที่มันจะเป็นปัญหาและในที่สุดมันก็กลายเป็นปัญหาจริงๆ

            ฉันไม่พอใจมากกับข่าวนี้

            เสียงเรียบนิ่งแต่ทว่าคุกคามเอ่ยออกมาพร้อมสายตาคมกริบที่มองมายังอี้ชิงอย่างตำหนิ เป็นสายตาที่ทำเอาอี้ชิงถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง

            ฐานะเธอเป็นแค่ลูกพ่อครัวในบ้านที่บังเอิญแม่คุณคริสเค้าเอ็นดูส่งให้เรียนสูงๆแค่นั้นไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องทำให้มีข่าวเสียหายแบบนี้ออกมา หรือเธอจงใจจะยกฐานะตัวเอง

            อี้ชิงเม้มปากแน่นรับฟังคำพูดถากถางจากอีกฝ่ายเงียบๆ เพราะทุกอย่างที่คุณลียองแจพูดมาคือความจริง อี้ชิงเป็นลูกพ่อครัวที่แม่ของคุณคริสเอ็นดูมากแล้วส่งให้เรียนสูงๆเท่านั้น ไม่ผิดไปจากที่เขาพูดเลยสักนิด แต่อี้ชิงก็ไม่เคยคิดยกฐานะตัวเองไปมากกว่าบ่าวไพร่เลยสักครั้ง

            ถ้าเธอจะย้อนกลับไปทบทวนถึงบุญคุณที่แม่คุณคริสเค้าเมตตาเธอ เธอก็ควรหยุดความคิดต่ำๆแบบนั้นซะ คุณคริสเขาเป็นถึงผู้บริหารใหญ่ มีหน้ามีตาในสังคม แล้วเธอล่ะมีอะไรที่คู่ควรกับเขาสามารถเชิดหน้าชูตาเคียงข้างเขาได้ ฉันมองไม่เห็นมันเลยสักนิด และที่สำคัญเขากำลังจะมาเป็นลูกเขยฉัน เธอคงไม่อยากถูกตราหน้าว่าแย่งคู่หมั้นคนอื่น หรือเป็นเมียน้อยเขาหรอกใช่มั้ย

            คำพูดเชือดเฉือนดังออกมาไม่ขาดระยะ อี้ชิงก้มหน้ามองต่ำเพราะไม่สามารถสบตาดำคมที่เต็มไปด้วยแววเหยียดหยามของชายคนนี้ได้ เขาแสดงออกชัดเจนว่ารังเกียจและมองอี้ชิงอย่างไร้ค่าโดยไม่ปิดบัง

            ลู่หานลูกฉันเขามันอ่อนต่อโลก นิสัยยอมคนเกินไป เห็นคนอื่นเกาะหนึบคู่หมั้นตัวเองไม่ต่างกับปลิงดูดเลือดก็ไม่กล้าแม้แต่จะต่อว่าหรือทวงสิทธิ์ความเป็นคู่หมั้นของตัวเอง แต่พ่ออย่างฉันทนเห็นลูกถูกเอาเปรียบไม่ได้ นี่ฉันไม่ได้เรียกเธอมาด่าหรอกนะแค่อยากให้เธอทบทวนแล้วก็สำนึกเสียบ้างว่าควรวางตัวเองในจุดไหน แต่จริงๆเธอก็ได้อะไรจากครอบครัวคุณคริสเขาเยอะแล้ว ไม่คิดบ้างเหรอว่าถึงเวลาที่สมควรจะไปซะที

            อึก...

            ก้อนสะอึกแล่นมาจุกที่คอแทบหายใจไม่ออก ถึงเวลาแล้วเหรอที่ต้องปล่อยเขาไปให้คนที่คู่ควรกับเขามากกว่า ถึงเวลาที่ต้องเจียมตัวและรู้ฐานะตัวเองแล้วใช่ไหม

            การมีเธอป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆข่าวก็ไม่จบซักที ลูกฉันก็เสียหาย ภาพลักษ์คุณคริสก็แปดเปื้อน ไหนจะหุ้นส่วนบริษัททั้งในทั้งนอกประเทศเขาจะคิดยังไงกับข่าวผู้บริหารแอบมีความสัมพันธ์ลับกับเด็กที่แม่อุปถัมภ์ทั้งๆที่หมั้นอยู่กับอีกคน เธอยอมให้คนดูถูกคนที่มีพระคุณกับเธอได้เหรอ ฝากให้คิดก็แล้วกันนะ เธอเองก็ไม่ใช่คนไร้การศึกษาก็คงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ถ้าอยู่ต่อแล้วจะก่อให้เกิดแต่ความเสียหายเธอคงรู้นะว่าควรทำยังไง

            นั่นเป็นประโยคสุดท้ายที่เขาทิ้งไว้พร้อมแววตาเหยียดหยามและดูถูก อี้ชิงนั่งอึ้งอยู่ตรงนั้นเป็นนานสองนาน ขาทั้งสองเหมือนหมดเรี่ยวแรงแม้แต่จะพยุงตัวเอง เขาหมดเวลาที่จะได้อยู่เคียงข้างผู้ชายคนนี้แล้วอย่างนั้นเหรอ ความสุขกำลังจะพัดผ่านไปอย่างไม่หวนกลับใช่ไหม ความทรงจำหลากหลายที่ถักทอร่วมกันมากำลังจะกลายเป็นอดีต อดีตที่ทำได้แค่มองย้อนกลับไปมองแต่ไม่มีสิทธิ์จะครอบครองเขาอีกแล้ว

            เป็นนานกว่าที่จะสามารถก้าวขาออกจากโรงแรมแห่งนั้น อี้ชิงไม่ได้กลับเข้าบริษัทแต่ขึ้นรถแท็กซี่ไปยังหลุมฝังศพพ่อกับแม่เพื่อที่จะซบหน้าร้องไห้อยู่กับพื้นหญ้าสีเขียวที่โอบร้อมรอบๆเนินดินที่ฝังร่างพ่อกับแม่นั้น ปล่อยโฮออกไปสุดเสียงอย่างไม่อายใครเพื่อที่ว่าเมื่อกลับถึงบ้านแล้วจะไม่มีน้ำตาหลงเหลืออยู่ให้คริสหรือแม้แต่คุณหนูทั้งสองจับสังเกตได้ และอี้ชิงก็ทำอย่างนั้นได้จริงๆ กลบเกลื่อนอาการด้วยรอยยิ้มและไม่มีใครนึกสงสัยบนโต๊ะอาหาร

 

           อี้ชิงพลิกตัวจากท่านอนหันหลังให้คริสกอดเป็นหันเข้าหาอกคนตัวสูงหลังพยายามสลัดเรื่องเมื่อหัววันออกจากหัว โอบสองแขนเล็กเข้ากับคนตัวใหญ่แล้วซุกหน้าลงกับอกหนา อยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้ตรงที่สามารถเคียงข้างเขา อยู่ในอ้อมกอดของเขาแต่คงไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ความจริงที่ว่าอี้ชิงไม่มีอะไรคู่ควรกับคนอย่างคริสทายาทลำดับหนึ่งของคิงค็อปเป็นความรู้สึกย้ำเตือนอี้ชิงมาโดยตลอด และวันนี้เขาก็คิดว่าตัวเองควรออกไปจากตรงนี้เสียที ที่สำคัญลู่หานก็จะได้ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับงานแต่งงานอีกต่อไป คนสองคนเป็นคนที่เหมาะสมกันแล้ว อี้ชิงเห็นว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุดที่ควรทำและตัวอี้ชิงเองก็ควรไป หมดเวลาสำหรับโลกแห่งความฝันอันแสนหวานนี้แล้ว เขาควรก้าวออกไปยังที่ใหม่ที่เหมาะกับคนต่ำต้อยอย่างเขา....

 

.................................................................................................................................................                                                Talk ไม่มีไรจะพูดไปมากกว่าคำว่า เข้มแข็งนะ มาจับมือ อซ. ไปด้วยกัน อย่าทำร้ายคนที่จากไปและอย่าว่าร้ายคนที่ยังอยู่ ไม่ว่าเขาอยู่ในฐานะอะไร อยู่ตรงจุดไหน ขอให้รักและซัพพอร์ตเขาให้สมกับที่เราเคยรักเขามาตั้งแต่แรก ปรกติเป็นคนบ้าบอคอแตก ไร้สาระมาตลอด มาวันนี้ตลกไม่ออกเลยจริงๆ แต่ชีวิตก็คือชีวิตยังต้องดำเนินและก้าวเดินไปทุกวัน แค่อยู่กับความจริงให้ได้ก็พอเนอะ

            เออนี่เราอยากระบาย คือเคยแต่งฟิคมาหลายเรื่องนะ แล้วทุกครั้งจะเจอมรสุมตลอด ครั้งแรกพี่คริส ครั้งต่อมาบี๋ แล้วครั้งนี้พี่ลู่ เราเคยลบฟิคไปหลายเรื่องจริงๆ คือพอเจ็บละทนแต่งต่อไม่ไหว แต่สำหรับเรื่องนี้ ครั้งนี้เราจะแต่งต่อให้จบค่ะ ให้มันรู้ไปว่าจะมีไรเกิดขึ้นอีก ใครชอบก็อยู่ด้วยกันนานๆเนอะ เดี๋ยวอัพบ่อยๆ และบอกเลยว่า

มโนฉันน่ะแข็งแกร่งกว่าคานทองของฉันอีกค่ะ จบปิ้ง!!! เฮ้!!!

 

 

 

            ตอนต่อๆไปนี่ไปปรึกษาคุณพิศาลมาเขียนเลยค่ะ NC มา ตบ จูบ มาเต็ม เอาให้แฟนคลับซับเลือดไปข้าง #เดี๋ยวๆนี่คือการระบายความเสียใจของแกรเหรอออ 555555

 

*** เออ ว่าแต่ตอนนี้มีใครงงไหมกับเหตุการณ์ของเรื่อง คือเดี๋ยวตัดไปคนนั้นทีคนนี้ที คือถ้างง ก็เออ งงต่อไปเถอะ เฮ้ย ไม่ช่ายยย ถ้างงก็ถามได้ เดี๋ยวมาตอบ (อีกอย่างที่ตอนแรกเราบอกว่าพิชานเป็นมาเฟียจีนแล้วทำไมอยู่ๆมาเป็นฮ่องกง คือฮ่องกงก็เป็นส่วนหนึ่งของจีนนะเว้ย แถๆๆๆ 5555 คือมาคิดได้ทีหลังว่ามาเฟียควรอยู่ฮ่องกงไหม 5555 เอาเถอะเนอะ ปล่อยมันไป 5555 หัวเราะทั้งน้ำตา)

 

สกรีมที่ #ฟิคพรซต เด้อออ

ติดต่อ ตบตี ปรับทุกข์ ได้ที่ @BubbleboyHunHan จ้ะ

 

 

 

 

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

5,746 ความคิดเห็น

  1. #5718 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 19:30
    เกลียดคุณพ่อลู่หานจริงๆ
    #5718
    0
  2. #5661 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 11:59
    สงสารอี้ชิง พ่อที่เห็นแก่ตัวที่สุด ร้ายกาจที่สุด เซฮุนจะทำยังไงนะ
    ไหนจะคุณหนูเล็กจะไปเผชิญหน้ากะมาเฟียแสนร้ายกาจคนนั้นอีก งืออออ
    #5661
    0
  3. #5634 MB17119 (@mtbb1618) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 01:26
    ฆ่าพ่อได้มั้ย???
    #5634
    0
  4. #5586 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 15:57
    แบคจะไปหาถึงถิ่นเลยหรอ จะรอดมั้ยเนี่ย
    #5586
    0
  5. #5562 AKARI DESU >< (@logooo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 10:16
    โอ้ยยยบคุนพ่อค่ะให้ตายสิอยากตายรึไง
    #5562
    0
  6. #5557 TammySujiraFtg (@TammySujiraFtg) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 12:50
    ขุนพ่อขารู้จักคำว่าตายมั้ยคระ??
    #5557
    0
  7. #5546 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 21:44
    เอิ่มมม พ่อคะ สนใจจะไปโดดตึกตายสามวันสองคืนมั้ยคะ รกโลกมากเลยค่ะพ่อขาา????????
    #5546
    0
  8. #5499 CoffeeMate (@nuiko) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 21:58
    เซฮุนก็ไปวอแวๆเค้านะ ทำมาเปง.... //เรื่องนี้ฆ่าพ่อลู่หานทิ้งก็จบแล้ว แฮปปี้เอนดิ้ง
    #5499
    0
  9. #5455 HunpraeHanprae (@HunpraeHanprae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 21:00
    กำลังฟินกะฮุนฮานมาเจอพ่อลู่นี่หน่วงเลยอ่ะ ความสัมพันธ์มันเกี่ยวโยงกันไปหมด ไหนจะ คริสเลย์ ฮุนฮาน คริสฮาน แบคก้ที่รักของฮุนคริสยิ่งหวงๆอยู่ แล้วถ้าไปเจอชานอีก ส่วนเทาถ้าไปชอบโฮก้จะโดนชานเก็บแน่ๆ โอ้ยหน่วงไปหมดเลย ฮึกก
    #5455
    0
  10. #5373 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 11:00
    ไม่ชอบพ่อพี่ลู่มาก เห็นแต่ผลประโยชน์
    #5373
    0
  11. #5254 Yulyul_Hunhun (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 20:18
    จะเป็นอะไรไหมที่เราจะเกลียดพ่อลู่หานอ่ะด่าลู่หานยังไม่พอยังจะมาพูดจาแบบนี้กับอี้ชิงอีกสงสารทั้งลู่หานทั้งอี้ชิงเลยอ่ะ อี้ชิงอย่าไปเลยนะ อยู่กับพี่คริสต่อไปเถอะ TT
    #5254
    0
  12. #5203 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 21:01
    เซฮุนนี่มันเซฮุนจิงๆ คดจะกวนปะสาทเลย 555555555

    #5203
    0
  13. #5135 rj_yindee (@chomanad) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 22:54
    ฟิลลิ่งตอนอ่านตอนนี่คือ อยากตบพ่อลู่!
    #5135
    0
  14. #5080 embrace (@prangmy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 08:25
    ลู่หานทำไมไม่รับนิสัยพ่อมาจะได้ต่อกรไปเลยตอนแรกนึกว่ามาเฟียจพเหี้ยมๆหื่นๆไม่น่าเอาพอรู้ว่าเป็นยอล ยอมเถอะลู่5555. ไม่ใช่ๆ แบคจัดการ
    #5080
    0
  15. #5049 ppimmzz (@ppimmzz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 18:15
    เหมือนมันกะลังจะหนักหน่วงยังไงไม่รู้ววววว อ้ากกกกกกกกกก
    #5049
    0
  16. #4925 _HelloKitty028 (@kyu-magnae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 18:22
    รอวันที่พี่ลู่โดนทำโทษ
    #4925
    0
  17. #4758 pitty_33 (@pitty_33) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 09:36
    เอิ่มมมมม !!! ม่ได้เรียกมาด่าจิงๆ,ค่ะคุนลี ยอมใจจริมมมมมๆ5555++
    #4758
    0
  18. #4704 Meipimars (@pimsung40) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 21:22
    เขินนนน แทนคุณลู่ค่ะ
    #4704
    0
  19. #4334 Milk_Wafer (@Milk_Wafer) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 10:10
    เกลียดสุดๆก้อพ่อพี่ลู่นี้แหละ
    #4334
    0
  20. #4107 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 04:19
    คุณลียองแจนี่เป็นโรคหรอคะ? นี่มันยุคไหนแล้วคุณณณณณ! โอ๊ย อิ้ชิงนี่ก็ใจดีเกิ๊นนนน พี่ลู่แต่งงานกับเซฮุนไม่ได้ไง๊ ฮืออ
    #4107
    0
  21. #4027 selu9490 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 09:25
    พ่อลู่ทำไมทำแบบนี้
    #4027
    0
  22. #3534 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 20:24
    งือๆๆๆใครจะช่วยบี๋ล่ะ
    #3534
    0
  23. #3488 yang yori (@obeasto) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 18:30
    โอยย สงสารเคะเรื่องนี้T^T
    #3488
    0
  24. #3441 Minzy Warattaya (@minzywrty) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 22:39
    สงสารพี่ลู่ อิ้ชิง
    #3441
    0
  25. #3403 ollpoppyllo (@eibrapop) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 10:54
    ไม่น้าาาาา ไม่เอางี้นะะะ ชิงอย่าไปนะ TT
    #3403
    0