จบแล้ว [FIC EXO] เพลิงรักซาตาน

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 6 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,129
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    8 ต.ค. 57

 

         
      ตอนที่ 6

 

 

 

            เซฮุนยังไม่หลับแม้นาฬิกาหัวเตียงบอกเวลาตีหนึ่งกว่าๆแล้ว ร่างสูงในชุดกางเกงขายาวเปลือยท่อนบนกำลังนั่งทอดอารมณ์อยู่ที่ระเบียงเล็กของห้องนอน บนโต๊ะด้านหน้ามีแก้วทรงหกเหลี่ยมบรรจุน้ำสีน้ำตาลเข้มวางอยู่ ใกล้ๆกันคือเหล้ายี่ห้อโปรดที่พร่องลงบ้างแล้ว สายลมอ่อนปะทะหน้าไม่ทำให้เจ้าของห้องรู้สึกหนาวสักนิด เซฮุนชินกับอากาศเย็นของเมืองนอกเสียแล้วพอกลับมาบ้านก็ถึงกับต้องถอดเสื้อนอนตากแอร์ทุกวัน

            มือหนาคลึงแก้วเหล้าไปมาพร้อมกับทอดอารมณ์ไปกับความคิดของตัวเอง สัมผัสนุ่มหยุ่นของริมฝีปากสีสวยที่เขาลิ้มรสมาช่วงหัวค่ำยังติดตรึงอยู่จนถึงตอนนี้ ตากลมโตที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เนื้อตัวที่สั่นระริกอย่างห้ามไม่อยู่ ช่างเป็นการเสแสร้งอย่างแนบเนียนที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมาจริงๆ คนตัวสูงยกเหล้าขึ้นกรอกรวดเดียวเมื่ออารมณ์เริ่มกรุ่นขึ้นมาอีกครั้ง ไม่น่าเลยที่เผลอมองตั้งแต่ที่สนามบิน หน้าตาใสซื่อราวไม่มีพิษภัยนั้นแท้จริงแล้วคือหนามแหลมคมคอยทิ่มแทงพี่อี้ชิงของเขาดีดีนี่เอง

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            ห้วงความคิดหลุดจากภวังค์เมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้นคนตัวสูงขมวดคิ้วมอง ใครกันมาเคาะดึกดื่นเอาป่านนี้ แต่พอคิดว่าอาจเป็นน้องชายคนเล็กขายาวๆก็ก้าวไปยังประตูทันที ก่อนจะพบว่าคนที่มาเคาะคืออีกคน

            เห็นไฟห้องน้องยังไม่ปิดพี่เลยลองมาเคาะ เอ่อ พี่ขอคุยอะไรกับน้องหน่อยได้ไหม

            เป็นพี่ชายคนโตนั่นเองที่มาเคาะประตู เซฮุนมองพี่ชายด้วยแววตาเรียบเฉย นิ่งอยู่ครู่ก่อนจะเปิดประตูออกกว้างให้พี่ชายก้าวเข้ามาด้านใน

            ที่ระเบียงห้องก็ได้ ผมกำลังดื่มอยู่

            เซฮุนบอกซึ่งคนเป็นพี่ก็เดินไปยังทิศทางนั้นทันที เซฮุนเดินไปหยิบแก้วอีกใบแล้วเดินไปนั่งตรงข้ามพี่บนโต๊ะเล็กๆของระเบียงนั้น ก่อนจะยกเหล้าขึ้นรินแล้ววางด้านหน้าของพี่

            พี่อี้ชิงหลับแล้วรึไง

            คริสชะงักเมื่อโดนน้องรู้ทัน คนตัวสูงอึกอักพูดไม่ออกขึ้นมาทันทีราวกับเป็นผู้ต้องหาที่กำลังโดนตำรวจซัก

            ผมเห็นรถพี่ขับเข้ามาตอนสี่ทุ่มกว่าๆ และพี่อี้ชิงก็ยังไม่นอน

            เซฮุนเอ่ยเรียบๆแล้วยกแก้วขึ้นดื่มอีกอึกมองพี่ชายตัวเองตรงๆด้วยสายตาคมกริบอย่างจะสื่อว่าเขารู้ทันว่าพี่ชายทำอะไรกับพี่เลี้ยงของเขา

            คือพี่...

            “อย่าทำให้พี่อี้ชิงเสียใจ พี่อี้ชิงเป็นคนดีและผมก็รักเขาเหมือนแม่

            เซฮุนเอ่ยเรียบๆแต่กระแสเสียงเจือไปด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธ คริสมองน้องด้วยสีหน้าหนักใจ เขารู้ข้อนี้ดีทั้งเซฮุนทั้งแบคฮยอนต่างก็รักอี้ชิงเหมือนแม่คนหนึ่ง

            ผมอยากให้พี่ถอนหมั้นกับลีลู่หานคนนั้นซะ

            เซฮุนพี่...

            “ถ้าพี่ไม่ยอมทำอะไรผมจะจัดการเอง ถึงตอนนั้นพี่อย่ามาว่าผมใจร้ายกับคู่หมั้นของพี่แล้วกัน

            “ฟังพี่ก่อนเซฮุน ที่พี่ทำแบบนั้นพี่มีเหตุผล แล้วไม่เคยมีวันไหนที่พี่ไม่รู้สึกผิดกับพี่อี้ชิงของพวกเราเลย พี่ถึงอยากมาอธิบายกับน้อง

            คริสอ้อนวอนน้องผ่านทางน้ำเสียงและแววตา เซฮุนกรอกน้ำแอลกอฮอล์ลงคออีกครั้ง มองพี่ด้วยตาคมๆของตนเอง ก่อนจะยอมระงับอารมณ์ลง

            ก็ได้ พี่ว่ามาสิ

            คริสยิ้มก่อนจะตั้งต้นเล่า

            พี่รู้จักลู่หานตั้งแต่ที่เขายังอยู่ที่จีน ตอนนั้นพี่อยู่ประจำที่ไห่เถา

            คริสเอ่ยถึงชื่อโรงเรียนประจำตอนที่ยังเรียนอยู่ที่จีน เซฮุนยังคงนิ่งฟังพี่ชายเงียบๆ

            เขาเป็นเด็กน่าสงสาร ตอนที่พี่รู้จักเขาเป็นวันเปิดเทอมใหม่ของโรงเรียนเขาแอบไปร้องไห้ที่ห้องน้ำเพราะไม่อยากอยู่ประจำ แล้วพี่ก็ไปเจอเข้าโดยบังเอิญ พี่ปลอบเขาอยู่นานเราเลยกลายเป็นเพื่อนกันตั้งแต่นั้น เขาอ่อนกว่าพี่สองปีแต่เราก็สนิทกัน พอพี่จบมัธยมต้นก็ย้ายมาเกาหลีเพราะแม่เรียกตัว หลังจากนั้นพี่ก็ติดต่อกับลู่หานตลอดแต่จู่ๆเขาก็หายไป และเราก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก

            คริสเว้นวรรคประโยคยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มสีหน้าเครียดๆ ก่อนจะเริ่มเอ่ยต่อ

            แล้วจู่ๆพี่ก็ได้เจอเขาตอนที่ไปต่อโทที่เมกา ลู่หานเขาไปต่อตรีที่นั่น

            “แต่ตอนนั้นพี่อี้ชิงก็ไปต่อตรีที่ฝรั่งเศส และพี่ก็ไปหาพี่อี้ชิงแค่ปีละไม่กี่ครั้ง

            เซฮุนดักพี่เสียงเรียบ จ้องพี่ชายไม่วางตาเพื่อรอคำอธิบาย

            โถ่ พี่แค่เรียนหนัก สาบานว่าไม่เคยนอกใจพี่อี้ชิงของน้องเลยซักครั้งเดียว

            คริสทำหน้าอ้อนวอนใส่น้อง เซฮุนมองพี่ชายตัวเองอยู่นานจนในที่สุด

            “โอเค ผมจะยอมเชื่อพี่ครั้งนี้ แล้วไงต่อ

            “เราก็กลับมาเป็นเพื่อนสนิทกันอีกครั้ง แต่ลู่หานเขาไม่ค่อยมีความสุขหรอก พี่เลยลองซักดู แรกๆก็ไม่อยากเล่า พอพี่ซักหนักเข้าถึงได้รู้ว่าเขามีปัญหากับพ่อ

            คริสเบือนหน้าออกไปมองด้านข้างที่มืดสนิทในคืนราตรี สีหน้าสองด้านที่กระทบแสงคนละขั้วบ่งบอกอารมณ์ความเครียดได้เป็นอย่างดี เซฮุนมองพี่ชายนิ่งรอฟังว่าพี่ชายจะว่าไงต่อ

            แล้วจู่ๆวันหนึ่งเขาก็ร้องไห้เหมือนคนจะขาดใจ พี่พยายามถามพยายามซักอยู่นาน จนในที่สุดเขาก็ยอมบอกว่าพ่อบังคับให้แต่งงานกับมาเฟียจีนคนหนึ่ง ถ้าจบโทกลับเกาหลีแล้วต้องแต่งงานกับคนคนนั้นทันที

            “แต่พี่ก็ไม่จำเป็นต้องเอาตัวเข้าไปช่วยนี่ นั่นมันเรื่องของเขา

            “ตอนแรกพี่เองก็คิดหนักว่าจะช่วยยังไงดี แต่แล้วความจริงเรื่องนึงก็ทำให้พี่ตัดสินใจช่วยเขาในที่สุด

            “ความจริงอะไร...

            เซฮุนเปิดปากถามด้วยความสงสัย คริสหยิบนาฬิกาพกแบบล็อคเก็ตออกมาวางบนโต๊ะ เซฮุนมองแค่แว๊บเดียวก็จำมันได้ดีเพราะพี่ชายชอบพกติดตัวเสมอ เป็นของขวัญที่ได้จากเพื่อนสนิทของแม่

            หมายความว่า...

            “ใช่ ลู่หานเป็นลูกของเพื่อนสนิทแม่เรา แล้วนาฬิกาแบบเดียวกันอีกอันนึงก็อยู่ที่ลู่หาน ความทรงจำถึงเลือนรางแต่พี่ก็จำได้ว่าแม่ของเรากับแม่ของลู่หานรักกันมาก ตอนเด็กเหมือนพี่เคยเจอลู่หานบ่อยๆแล้วก็ห่างกันไป มาเจอกันอีกทีก็ตอนเรียนประจำแล้วก็ห่างกันไปอีกแล้วก็กลับมาสนิทกันตอนพี่เรียนโทแล้วลู่หานก็เรียนตรี

            คริสหยุดพูดหยิบนาฬิกาบนโต๊ะมาถือ มองมันอยู่ครู่ก่อนถอนหายใจยาว แล้วเบือนหน้าหันมามองน้องชาย สบตาตรงๆอย่างจะสื่อถึงความหนักใจผ่านทางสายตา

            เด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ร้องไห้ปานจะขาดใจ และเคยมีความคิดอยากจะฆ่าตัวตายอยู่ตรงหน้า พี่ไม่อาจที่จะปล่อยเขาให้เผชิญอะไรแบบนั้นโดยที่พี่ไม่ยื่นมือเข้าไปช่วยได้เลยเซฮุน เขาน่าสงสารเกินไป การถูกบังคับให้แต่งงานว่าน่ากลัวแล้วแต่การถูกบังคับให้แต่งกับพวกมาเฟียน่ากลัวกว่าเป็นไหนๆ ซึ่งพี่จะปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้

            เซฮุนรับรู้ด้วยอาการสงบ ถึงจะไม่เห็นด้วยกับวิธีการของพี่ร้อยเปอร์เซ็นต์แต่อคติก็เหมือนจะลดลงกว่าเดิมอยู่บ้างถึงจะไม่ทั้งหมดก็ตาม เพราะความจริงก็ยังคงเป็นความจริงที่ว่าคนคนนั้นเป็นบุคคลที่สามระหว่างพี่ชายตนกับพี่อี้ชิง

            พี่ขอให้น้องเข้าใจพี่ว่าที่พี่ทำลงไปเพราะมีเหตุผล พี่ไม่เคยไม่รักพี่อี้ชิงของพวกเราเลย และพี่สัญญาว่าจะพยายามหาทางออกให้เร็วที่สุด น้องอย่าโกรธพี่เลยนะ

            คริสอ้อนวอนน้องเสียงอ่อน น้องเป็นทุกอย่างในชีวิตของคริสจริงๆ ถ้าเปรียบอี้ชิงคือหัวใจน้องทั้งสองก็คือลมหายใจของคริสที่เขาจะขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดในสองสิ่งนี้ไม่ได้ และทุกครั้งที่ได้รับสายตาโกรธเคืองจากน้องคริสยอมรับว่ามันหนักอึ้งในอกทุกครั้ง เพราะทั้งแคร์และรักน้องมากนั่นเอง

            แล้วถ้าพี่ต้องถอนหมั้นกับเขาตอนนี้จะเกิดอะไรขึ้น

            “ลู่หานก็จะต้องไปแต่งงานกับอีกฝ่ายทันที

            เซฮุนถอนหายใจยาว เข้าใจขึ้นมาทันทีว่าทำไมผู้ชายตัวเล็กๆเจ้าของตากลมหวานนั่นถึงปฏิเสธที่จะทำตามข้อบังคับที่เขาเสนอให้ถอนหมั้นกับพี่ชายเขาทั้งน้ำตา ที่แท้ก็โดนบังคับให้แต่งงานกับมาเฟียนี่เอง

            งั้นตัวการใหญ่ของปัญหาทั้งหมดก็เป็นคนพ่อสินะ

            เซฮุนแค่นเสียงถามแกมหัวเราะเยาะ  ไม่น่าเชื่อว่าในยุคปีสองพันกว่าแบบนี้ยังมีตาแก่หัวโบราณคลุมถุงชนให้ลูกแต่งงานตามใจอยู่อีกและที่น่าขำคือไม่รักลูกเลยหรือยังไงถึงได้ผลักไสให้ไปแต่งกับมาเฟียแบบนั้น ใครก็รู้พวกนี้มันทั้งโหดเหี้ยม ป่าเถื่อน ไร้มนุษยธรรมที่สุด เป็นพ่อประเภทไหนกัน เซฮุนนึกหยันพ่ออีกฝ่ายในใจ

            ถ้าลีกรุ๊ปได้รวมกับคิงค็อปก็จะกลายเป็นบริษัทชั้นนำของเอเชียขึ้นมาทันที เช่นเดียวกันถ้าได้รวมกับบริษัทของมาเฟียจีนนั่นก็จะกลายเป็นบริษัทมหาอำนาจเหมือนกัน เพราะงั้นหากตอนนี้พี่ถอนหมั้น ลู่หานก็จะตกไปเป็นคนของฝ่ายนั้นทันที

            “พ่อประสาอะไรเห็นผลประโยชน์มาก่อนความสุขของลูก

            เซฮุนสบถอย่างไม่พอใจ ชักอยากจะเห็นหน้าคนแบบนี้ขึ้นมาตงิดๆ หน้าตาจะเป็นแบบไหนกัน จิตใจถึงได้ผิดแผกไปจากพ่อแม่คนอื่นเขานัก เทียบความรักที่มีต่อลูกของผู้ชายคนนี้ไม่ได้เท่าขี้เล็บที่พ่อของเขารักลูกเลย เพราะถึงแม้คริสจะไม่ใช่ลูกชายแท้ๆของพ่อแต่เซฮุนจำได้ว่าตั้งแต่เล็กตัวเองถูกอบรมให้รักและเชื่อฟังพี่ชายใหญ่เสมอ และพ่อก็ยกย่องพี่กับน้องๆจนเซฮุนซึมซับมาจนถึงทุกวันนี้ว่าพี่ชายก็เหมือนพ่อคนหนึ่งที่ต้องเคารพเชื่อฟัง

            ไว้ให้พี่หาทางออกได้ก่อนนะ ตอนนี้คงต้องคงสถานะไว้ก่อนเพื่อป้องกันลู่หานจากมาเฟียนั่น

            เซฮุนมองออกไปด้านนอกระเบียงที่มืดมิด ก่อนจะถอนหายใจยาวออกมา

            ครั้งนี้ผมจะยอมพี่ แต่ถ้าช้าผมจะจัดการเอง พี่คงรู้นะว่าถ้าผมเป็นคนจัดการมันจะไม่มีคำว่านุ่มนวลเหลืออยู่

            “ได้ แล้วพี่จะรีบจัดการให้เร็วที่สุด

            คริสรับปากน้องด้วยรอยยิ้ม การไม่โดนน้องโกรธคือสิ่งที่มีค่ามากแล้ว

            สองพี่น้องนั่งดื่มกันเงียบๆสักพัก คริสถามถึงอาและชีวิตการเรียนในต่างแดนของน้องชายรวมถึงน้องชายคนเล็กด้วย เมื่อนาฬิกาบอกเวลาที่ล่วงเลยมาถึงสามนาฬิกาคริสจึงลุกขึ้นด้วยอาการกรึ่มนิดๆเพราะเมื่อหัวค่ำก็ดื่มมาบ้างแล้ว

            พี่ไปนอนล่ะ น้องก็รีบนอนนะดึกมากแล้ว

            เซฮุนเสหน้าออกด้านข้างซ่อนยิ้มที่มุมปาก ตอนพ่อกับแม่เสียทุกคืนพี่ชายจะเปิดประตูเข้ามาในห้องแล้วบอกคำนี้กับเขาพร้อมพี่อี้ชิง เซฮุนจะล้มตัวลงนอนและหลับฝันดีเสมอ พอมาได้ยินอีกครั้งตอนโตแล้วถึงกับกลั้นยิ้มไว้ไม่ได้ ถึงยังไงพี่ชายก็รักเขากับน้องมากจริงๆ เขาเป็นพี่ที่ทำหน้าที่พ่อได้ไม่ขาดตกบกพร่อง

            อืม พี่ไปนอนเถอะ หรือจะให้ผมไปส่งที่ห้อง

            “ไม่ต้องๆ พี่เดินไหว น้องนอนเถอะ

            คริสโบกมือปฏิเสธก่อนจะเดินลากขาไปทางประตู

            อย่ารังแกแม่ผมนักล่ะ ถนอมๆหน่อย ผมเหลือแม่คนเดียวนะ

            เซฮุนส่งเสียงไล่ตามแผ่นหลังของพี่ชาย ซึ่งคนพี่ที่โดนแซวก็หันกลับมามองน้องชายคนกลางด้วยรอยยิ้มก่อนจะชี้นิ้วมาทางน้องชายตัวแสบ เซฮุนไหวไหล่ใส่พี่ บรรยากาศความอบอุ่นเหมือนจะไหลเวียนกลับมายังคฤหาสภ์หลังนี้อีกครั้ง

            ก็แม่เราเขาทำตัวน่ารังแกนักนี่ไอ้เสือ พ่ออดใจได้เรอะ

            คริสแซวกลับ เซฮุนหัวเราะหึในลำคอ

            อ้อ คุณคนเล็กเค้างอนพี่อยู่แหละว่าพี่ทำพี่เลี้ยงเขาข้อมือแดง นี่ยังไม่รู้เลยจะง้อยังไง พี่ล่ะปวดหัว

            คริสทำบ่นถึงน้องชายคนเล็กสุด ที่ทำท่างอนเขาหนักเมื่อหัววันตอนที่เห็นเขาลากพี่เลี้ยงจนข้อมือแดง

            จะยากอะไร ของขวัญซักอย่าง เอาใจๆหน่อยแค่นี้ก็ขี้คร้านจะหายโกรธ

            เซฮุนแนะ เรียกเสียงหัวเราะลั่นจากพี่ชายใหญ่ได้

            ฮ่าๆๆ เออ พี่ไม่น่าลืมข้อนี้ ของขวัญเอาชนะความงอนของคุณคนเล็กของคิงค็อปได้เสมอ ขอบใจๆ พี่ไปนอนจริงๆล่ะ

            คริสเปิดประตูออกไปแล้วเซฮุนได้แต่มองตามแผ่นหลังพี่ชายจนลับออกไปจากประตู ก่อนจะลุกขึ้นบ้าง คนตัวสูงหยิบแก้วติดมือไปเท้ารั้วระเบียงมองผ่านความมืดมิดของค่ำคืน ด้านบนมีดาวเต็มท้องฟ้าสวยงาม แล้วจู่ๆภาพของใครคนหนึ่งก็ฉายชัดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง คนที่เซฮุนปฏิเสธไม่ลงว่างามไม่ต่างจากดวงดาวบนฟ้าตอนนี้เลย

 

 

 

           


              คริสเปิดประตูห้องนอนเข้าไปเพื่อพบว่าเตียงนอนว่างเปล่าไร้ร่างนุ่มนิ่มของอี้ชิงนอนอยู่ตรงนั้น เขาแทบสร่างเมาปรี่เข้าไปลนลานหาในห้อง ผลักประตูห้องน้ำเข้าไปดูก็ว่างเปล่า กลับมายืนหันรีหันขวางกลางห้องอยู่ครู่ก็เหมือนนึกอะไรออกจึงเปิดประตูเพื่อเดินเลยไปอีกสองห้อง มือหนาคว้าเข้ากับลูกบิดประตูห้องนั้นแล้วเปิดเข้าไป ร่างสองร่างที่นอนอยู่บนเตียงเดียวกันทำให้รู้ว่าการคาดคะเนของเขาไม่ผิด อี้ชิงกลับมานอนที่ห้องน้องชายคนเล็กของเขาจริงๆ

            คริสรู้สึกไม่อยากห่างคนรักเลยในคืนนี้เพราะงั้นถึงเตียงจะเล็กสำหรับสามคนแต่ก็ไม่เป็นปัญหาเมื่อคนตัวสูงแทรกตัวลงไปนอนแนบเบื้องหลังของคนรักที่นอนถัดมาจากน้องชายตัวน้อยของเขา

            อื๊อ

            อี้ชิงขืนตัวออกเมื่อคริสเข้าสวมกอดจากด้านหลัง

            ชู้วส์..เดี๋ยวน้องตื่น

            “คุณคริส!”

            อี้ชิงอุทานเสียงเบา หันหน้ากลับมามองอีกคนผ่านความมืด

            ทำไมมานอนที่นี่ละครับอี้ชิงถาม

            “ก็ชิงหนีพี่มา

            “โถ่ ก็ผมกลัวคุณหนูแกจะตื่นมากลางดึกแล้วไม่เห็นผมแกจะกลัวเอานี่ครับ คุณคริสกลับไปนอนที่ห้องเถอะครับ นอนเตียงเล็กๆแบบนี้ไม่สบายหรอก ขาก็เลยเตียงอีก

            เป็นความจริงที่ขาคริสเลยความยาวของเตียงน้องชายไปมากอยู่แต่เขาก็อยากนอนกอดอี้ชิงนี่ ไม่รู้ล่ะยังไงเขาก็จะนอนห้องนี้ให้ได้

            ไม่เอา พี่อยากนอนกอดอี้

            “แต่มันไม่สบายตัวนะครับ ขาคุณคริสยาวยังกับอะไร

            “ไม่เป็นไรหรอก ได้นอนกอดชิงพี่ก็พอใจแล้ว

            “โถ่

            อี้ชิงครางในลำคออย่างอ่อนใจกับความรั้นแต่สุดท้ายก็ไม่อาจขัดใจได้เมื่อคริสโอบกอดเข้าไปจนจมอก ทั้งอบอุ่นอ่อนโยนจนอี้ชิงต้องอมยิ้มในความมืด

            อึ้ม

            บุคคลที่สามที่เป็นเจ้าของห้องพลิกตัวพร้อมเสียงคราง ทำเอาทั้งพี่เลี้ยงและพี่ชายตัวเกร็งไปตามๆกัน ก่อนจะถอนหายใจเมื่อเห็นคนตัวเล็กไม่ได้มีทีท่าว่าจะตื่น

            วันนี้คุณหนูงอนคุณคริสอยู่ ระวังไว้เถอะครับพรุ่งนี้จะโดนเธอเล่นงาน

            อี้ชิงเอ่ยคาดโทษ คริสหัวเราะหึในลำคอ ก่อนจะกดจูบแรงๆลงตรงขมับสวยของคนรัก

            เซฮุนบอกวิธีง้อน้องมาให้พี่แล้ว พี่ไม่กลัวหรอก

            “คุณชายเล็กนี่ร้ายกาจ ร้ายกาจทั้งพี่ทั้งน้อง

            อี้ชิงทุบไหล่หนาไปทีด้วยความหมั่นไส้จึงโดนขโมยจูบจากริมฝีปากหนา เนิ่นนานจนแทบขาดใจ

            อื้อ หนาว

            บุคคลที่สามในห้องละเมอบ่นออกมาอีก คริสหัวเราะขำเบาๆ ก่อนจะลุกจากฝั่งอี้ชิงไปแทรกตัวลงอีกฝั่งหนึ่งของเตียงเพื่อโอบเอาร่างเล็กๆนั้นเข้าแนบอก คนตัวเล็กซุกเข้าหาอกพี่ชายทันทีราวกับรู้ คริสยิ้มอย่างเอ็นดู อี้ชิงเองก็ขยับเข้ามากอดคุณหนูคนเล็กที่ด้านหลังอีกคนคริสจึงโอบเอาคนทั้งสองเข้ามาไว้ในวงแขนของตน

            ฝันดีนะครับหัวใจของพี่...ลมหายใจของพี่

 

 

 

            แม้เวลาจะล่วงมาถึงยามสามแล้วแต่ลู่หานก็ไม่อาจข่มตาให้หลับลงได้เพราะทุกครั้งที่ปิดเปลือกตาจะต้องมีภาพของเจ้าของนัยน์ตาดุคนนั้นผุดขึ้นมาในมโนภาพเสมอพร้อมๆกับความรู้สึกร้อนวูบวาบที่ริมฝีปากจนต้องยกมือขึ้นแตะครั้งแล้วครั้งเล่า

            เขาเป็นผู้ชายตัวสูงอกผายไหล่กว้างใบหน้าเรียบเฉยติดจะบึ้งตึงทำให้น่าเกรงขามเข้าไปอีก และที่น่ากลัวไปกว่านั้นคือคำพูดคำจาที่กล่าวได้เชือดเฉือนหัวใจคนฟังเป็นที่สุด ลู่หานรู้ว่าตัวเองผิด แต่ทั้งความหวาดกลัวและความขลาดกลัวก็ทำให้ต้องยอมรับสภาพนี้ ยอมโดนด่าโดนครหาว่าเป็นมือที่สามเพื่อไม่ให้ต้องไปแต่งงานกับใครก็ไม่รู้ ที่รู้ก็เพียงว่าเขาเป็นมาเฟียจากเมืองจีนเท่านั้น

            เรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นสิ่งที่ลู่หานไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ คำสั่งของพ่อถือเป็นที่สุดเสมอถึงแม้ในใจจะไม่เห็นด้วยแค่ไหนก็ตาม การที่เป็นคนหัวอ่อนไม่กล้าขัดคำสั่งนอกจากทำตามมาโดยตลอดโดยไม่มีข้อโต้แย้งทำให้ลู่หานไม่กล้าขัดสิ่งที่พ่อบัญชาแม้มันจะหมายถึงชีวิตทั้งชีวิตของลู่หานก็ตาม นานมาแล้วที่ความสงสัยเกาะกินในใจว่าทำไมพ่อถึงทำเย็นชากับลู่หานนักราวกับพ่อไม่ใช่พ่อแท้ๆแต่ก็ไม่เคยกล้าถาม ได้แต่เก็บความสงสัยและความน้อยใจไว้ลึกสุดของก้นบึ้งหัวใจ เพราะจริงๆแล้วลู่หานก็ขลาดกลัวการโดนทอดทิ้งให้โดดเดี่ยวอยู่บนโลกใบนี้เพียงคนเดียว มันโหดร้ายเกินไป...

            ตั้งใจจะข่มตาให้หลับแต่ทว่าก็ต้องลืมตาโพลงขึ้นมาอีกเมื่อ

            ถ้าอยากเป็นเมียน้องคู่หมั้นก็ลองดู...

            ประโยคทิ้งท้ายที่ลู่หานไม่อาจลืมวิ่งวนมาอีกครั้งพร้อมใบหน้าบึ้งตึงของคนพูดฉายชัดขึ้นมาในมโนภาพ ทั้งๆที่มันคือคำขู่แท้ๆ แต่แปลกที่ทำไมใบหน้าถึงร้อนวูบวาบขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ลู่หานต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ นั่นเขาขู่ทำไมต้องเก็บมาหวั่นไหวด้วย บ้าไปแล้วจริงๆ คนตัวเล็กก่นด่าตัวเองในใจ

 

 

 

 

 

           


              หลังพักผ่อนได้เดือนเต็มเซฮุนและแบคฮยอนก็เข้ามารับตำแหน่งผู้บริหารของคิงค็อปโดยเซฮุนรับหน้าที่ดูแลในส่วนของธุรกิจโรงแรม แบคฮยอนเองก็ถูกจัดให้อยู่ในส่วนนี้เช่นเดียวกันแต่เป็นตำแหน่งลดหลั่นลงมาจากพี่ชายโดยจะต้องมีซูโฮคอยกำกับดูแลก่อนในระยะแรกเพราะยังอ่อนประสบการณ์อยู่มาก

            คุณชายเล็กมีอะไรไม่เข้าใจตรงไหนถามพี่ได้นะครับ

            ซูโฮที่ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยเซฮุนควบผู้ช่วยแบคฮยอนเอ่ยขึ้นเมื่อท่านผู้อำนวยการฝ่ายธุรกิจโรงแรมกำลังไล่สายตาไปกับตัวหนังสือบนแฟ้มงานเพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับระบบต่างๆของโรงแรมในเครือของคิงค็อป

            ผมไม่มีอะไรหรอก พี่ให้คนหอบแฟ้มเกี่ยวกับผลกำไรเข้ามาให้ผมหน่อยแล้วกัน แล้วพี่ก็ไปดูเจ้าตัวเล็กเถอะ ป่านนี้บ่นจนเลขาหูชาแล้วมั้ง

            เซฮุนเงยหน้าบอกซูโฮยิ้มๆ

            หึหึหึ ได้ครับ เดี๋ยวพี่จะให้เด็กยกเข้ามาให้ งั้นพี่ขอตัวเลยนะครับ

            เซฮุนพยักหน้าให้ซูโฮ ร่างเล็กของผู้ช่วยจึงลับออกไปจากห้อง คนตัวสูงก้มหน้าลงไล่สายตากับตัวหนังสือในแฟ้มต่อ เขากำลังสนใจหลายประเด็นเกี่ยวกับคิงค็อปและลีกรุ๊ป ถ้าได้ข้อมูลทางด้านผลกำไรมาศึกษาอีกหน่อย คงได้รู้อะไรดีดีเกี่ยวกับลีกรุ๊ปอีกเยอะ

            ผู้อำนวยการคะ แฟ้มผลกำไรของโรงแรมได้แล้วค่ะ

            เลขาเข้ามารายงานพร้อมแฟ้มที่เซฮุนต้องการ คนตัวสูงพยักหน้ารับก่อนชี้มือไปที่ว่างมุมสุดของโต๊ะ

            วางไว้ตรงนั้นก่อนก็ได้ ขอบคุณมาก

            เซฮุนตอบอย่างสุภาพทำเอาเลขาวัยสามสิบกว่าๆที่แต่งงานแล้วเคลิ้มไปหลายวิ เรื่องผู้บริหารรูปหล่อคนใหม่ดีกรีทายาทลำดับที่สองของคิงค็อปกลายเป็นข่าวดังไปทั่วบริษัทและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มพนักงานสาวที่พากันกรี๊ดกร๊าดทุกครั้งที่ผู้บริหารหนุ่มรูปหล่อเดินผ่าน ยิ่งเมื่อบังเอิญได้สบสายตาคมกริบภายใต้ท่าทีเฉยชาเข้าล่ะก็ถึงขนาดเพ้อฝันไปครึ่งค่อนวันจนพนักงานชายพากันอิจฉาในความหล่อของท่านผู้อำนวยการฝ่ายโรงแรมเป็นแถบๆ

            เฉยชาแต่ทว่าเต็มไปด้วยเสน่ห์เหลือร้าย...

          เป็นคำนิยามจากสาวๆที่มอบให้ผู้อำนวยการหนุ่มหล่อคนใหม่

            พอศึกษาถึงผลกำไรเข้าจริงๆเซฮุนก็พอจะรู้ว่าทำไมลีกรุ๊ปถึงอยากควบเป็นทองแผ่นเดียวกันกับคิงค็อปนัก แค่ธุรกิจอาหารที่ส่งเข้ามาเป็นวัตถุดิบของโรงแรมทุกสาขาทั่วเอเชียของคิงค็อปลีกรุ๊ปก็แทบไม่จำเป็นต้องส่งผลิตภัณฑ์ไปที่อื่นอีกเลย เพราะแค่นี้มูลค่าก็มหาศาลมากแล้ว มากจนถึงขนาดทำให้ลีกรุ๊ปเติบโตขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่าเพียงไม่กี่ปี แล้วไหนจะธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่กำลังจะลงทุนร่วมกับคิงค็อปอีกดูก็รู้ว่างานนี้ลีกรุ๊ปจะได้ไปอีกมหาศาลแค่ไหน

            เข้าใจเอาลูกชายมาแลกผลประโยชน์นี่คุณลี แล้วดันดวงดีเสียด้วยที่มาเจอพี่ชายเขาซึ่งเป็นพวกจิตใจดีแล้วยังจะพี่อี้ชิงอีกรายนั้นยิ่งแทบไม่มีปากเสียงใจอ่อนยิ่งกว่าขี้ผึ้งลนไฟเสียอีก แต่ต่อไปนี้คงจะโชคร้ายสักหน่อยที่ต้องมาเจอพวกขวานผ่าซากแบบเขา คนประเภทนี้เซฮุนไม่รู้สึกศรัทธาหรือนับถือเลยสักนิดตรงข้ามคือชังความคิดมากกว่าด้วยซ้ำ

            คุณเชนาขอแฟ้มโครงการสร้างโรงแรมที่เกาะเจจูให้ผมหน่อย แล้วรบกวนนัดวิศวกรพร้อมพนักงานทุกฝ่ายประชุมสรุปงานพรุ่งนี้สิบโมงให้ผมด้วย

            เซฮุนกดอินเตอร์คอมสั่งเลขาหน้าห้อง โครงการสร้างโรงแรมที่เกาะเจจูเป็นโครงการใหญ่ของคิงค็อปที่เพิ่งวางโครงการไปหมาดๆและที่สำคัญคือบริษัทที่เข้าร่วมครั้งนี้คือลีกรุ๊ป เซฮุนเป็นคนเสนอตัวเข้ารับหน้าที่นี้เอง เขาอยากทำงานร่วมกับลีกรุ๊ปดูสักครั้งและโดยอย่างยิ่งรองประธานของลีกรุ๊ป คุณลีลู่หานคนนั้น...

 

 

 

 

           

            ซูโฮผลักประตูห้องผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายธุรกิจโรงแรมเข้าไป ภาพแรกที่เห็นคือเด็กผู้ชายตัวเล็กผิวขาวในชุดเชิ้ตกลมกลืนกับสีผิวกำลังนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ด้านหน้าแฟ้มสีดำที่กางอยู่บนโต๊ะ กิริยาตั้งอกตั้งใจไม่เหลือเค้าคุณหนูเอาแต่ใจคนเดิมทำให้ซูโฮนึกเอ็นดูขึ้นมา

            เป็นไงบ้างครับคุณหนู

            คนตัวเล็กละหน้าขึ้นจากแฟ้มแล้วทำปากบู้ใส่ซูโฮ ก่อนจะถอนหายใจพรืดออกมาด้วยท่าทางเหนื่อยๆ

            ฮื่อ ยังไหวครับ แต่ข้อมูลมันเยอะไปหมด บี๋อ่านจนตาลายแล่ว

            “ค่อยๆอ่านก็ได้ครับ เหนื่อยก็พัก ไม่ต้องกดดันตัวเอง คุณหนูยังใหม่อยู่จะให้เข้าใจภายในวันเดียวคงไม่ได้หรอก

            “แต่บี๋ก็อยากพยายามให้เยอะกว่านี้นะครับ พี่ชายใหญ่กับพี่ชายเล็กชอบทำเหมือนบี๋ยังไม่โตสักที บี๋อยากพิสูจน์ด้วยการตั้งใจทำงานมากๆ

            คำพูดคำจาของเจ้านายน้อยคนเล็กทำเอาซูโฮหัวเราะชอบอกชอบใจ แทบอยากเรียกทั้งพี่ชายคนโต คนกลาง รวมทั้งอี้ชิงมาร่วมกันฟังเสียจริงว่าคุณหนูบี่บี๋ของทุกคนมีความคิดความอ่านโตขนาดไหน

            พี่ชายคุณหนูมาได้ยินคงยิ้มแก้มปริทั้งสองคนแน่ๆครับ

            “จะหัวเราะสิไม่ว่า ชอบทำเหมือนบี๋เป็นเด็กตลอด บี๋ไม่เด็กสักหน่อยอายุ 21 แล้วด้วย

            ซูโฮแทบระเบิดเสียงหัวเราะให้คนเถียงคอเป็นเอ็นว่าตัวเองไม่ใช่เด็กแล้ว แต่กลับทำกิริยาเชิดคอปากพองลมขึ้นเจื้อยแจ้วเจรจา

            ครับ คุณหนูไม่เด็กเลย ไม่เด็กเลยสักนิด โตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว

            ซูโฮแกล้งพูดเอาใจ คนตัวเล็กยิ้มแก้มปริขึ้นมาทันที

            ใช่มั้ยล่า คงมีแต่พี่ซูโฮแหละที่เห็นว่าบี๋โตแล้ว

            “วันไหนที่คุณหนูเป็นผู้บริหารเต็มตัวพี่ๆก็จะเห็นว่าคุณหนูโตเองแหละครับ อย่าคิดมากไปเลย

            บยอนแบคฮยอนทำหน้าเมื่อย พยักหน้าเนือยๆให้กับคำปลอบโยนของผู้ช่วยกิตติมศักดิ์

            คิดๆดูบี๋ก็อยากไปทำงานที่จีนนะ ที่โน่นมีแค่พี่จงแดกับพี่มินซอกดูแล ถ้าบี๋ไปช่วยอีกคนคงแบ่งเบาภาระพี่ๆสองคนได้บ้าง

            แบคฮยอนเอ่ยถึงสาขาธุรกิจในจีนของคิงค็อปที่มีจงแดที่เป็นลูกชายของทนายเก่าแก่ของตระกูลช่วยดูแลอยู่พร้อมแฟนหนุ่มอย่างมินซอก เพราะเนื่องจากคริสต้องมาดูแลสาขาที่เกาหลีหน้าที่นั้นจึงตกไปเป็นของจงแดและมินซอกโดยปริยาย

            ไปตอนนี้คงไม่ได้หรอกครับ พี่ชายทั้งสองคนของคุณหนูไม่ยอมแน่ๆ ไหนจะอี้ชิงอีก ไว้ให้เรียนรู้งานมากกว่านี้ก่อนดีกว่านะครับค่อยคิดถึงเรื่องไปจีน

            ซูโฮปลอบโยนพร้อมตะล่อมห้าม ธุรกิจที่จีนหลายเดือนมานี้สถานการณ์เริ่มไม่น่าไว้วางใจ เพราะคู่แข่งฝ่ายตรงข้ามเป็นถึงมาเฟียที่คุมธุรกิจทั้งด้านมืดและด้านสว่าง ข่าววงในรั่วไหลออกมาว่าฝ่ายนั้นต้องการจะดิสเครดิตคิงค็อปอยู่เพียงแต่ยังรอจังหวะที่เมื่อไหร่ที่คิงค็อปจะพลาดขึ้นมาเท่านั้น และคุณหนูที่เป็นเป็นแก้วตาดวงใจของพี่ทั้งสองคงไม่ได้รับอนุญาตให้ไปในสถานการณ์อันตรายแบบนี้แน่ๆ

            “ฮ่อย อันนี้ก็ไม่ได้ อันนั้นก็ไม่ได้ มีแต่ข้อห้ามๆๆๆ ฮ่อย

            คนตัวเล็กบ่นเป็นหมีกินผึ้งให้ซูโฮหัวเราะขำเอ็นดู ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้แล้วลูบหัวทุยอย่างปลอบประโลม

            เพราะทุกคนทั้งรักทั้งหวงคุณหนูมากไงครับ ถึงไม่อยากให้คุณหนูต้องได้รับอันตรายแบบนี้ อดทนสักนิดนะครับ เดี๋ยวสักหน่อยพี่ชายก็จะเห็นว่าคุณหนูดูแลตัวเองได้

            “ฮื่อ บี๋จะอดทนแล้วก็พิสูจน์ตัวเองให้ได้ แล้วก็จะไปจีนให้ได้ด้วย

            คำพูดคำจาหมายมั่นเป็นที่สุดแต่ทว่าท่าทางอมแก้มพองลมดูยังไงๆก็ยังเด็กอยู่แท้ๆ ซูโฮลอบส่ายหัวอย่างเอ็นดู

 

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทั้งซูโฮแบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมองพร้อมกัน ก่อนซูโฮจะเป็นคนบอกอนุญาต

            เชิญครับ

            คนที่เปิดเข้ามาเป็นอี้ชิงนั่นเอง พอคนตัวเล็กเห็นพี่เลี้ยงก็ลุกจากเก้าอี้เข้าไปซบเข้าไปอ้อนทันที ซูโฮส่ายหัวให้กับเด็กที่เพิ่งเถียงคอเป็นเอ็นว่าตัวเองโตแล้วแต่กลับรีบลุกขึ้นไปมุดๆหัวลงกับอกพี่เลี้ยงอ้อนๆทันทีที่อี้ชิงปรากฏตัว คุณหนูหนอคุณหนู

            เป็นไงบ้าง หืม

            อี้ชิงลูบหลังเล็กถามเสียงอ่อนโยน

            ปวดหัวนิดหน่อย ข้อมูลมันเยอะ บี๋ตาลาย

            “งั้นก็พักก่อนเถอะครับ ลงไปทานอาหารกันเถอะ คนอื่นไปรอกันที่แคนทีนแล้ว

            “หืม ทานที่แคนทีนกันเหรอวันนี้

            ซูโฮถามด้วยความแปลกใจ แคนทีนเป็นที่ที่พนักงานส่วนใหญ่ไปทานอาหารกันที่นั่น เพราะราคาถูก สะอาด และอร่อยตามนโยบายของท่านประธานใหญ่ที่อยากให้สวัสดิการดีดีกับพนักงานในบริษัท

            ครับ ความคิดคุณชายเล็ก อยากเห็นการกินอยู่ของพนักงานว่างั้น

            อี้ชิงตอบยิ้มๆ

            ไฟแรงไม่เบาท่านผู้บริหารใหม่

            ซูโฮแอบแซวเจ้านายน้อยลำดับที่สองของคิงค็อปทำเอาอี้ชิงพลอยหัวเราะตามไปด้วย ก่อนจะพากันเดินออกจากห้องลงไปยังชั้นกลางของตึกอันเป็นศูนย์รวมของร้านอาหารชนิดต่างๆ

 

 

            คริสกับเซฮุนนั่งรออยู่ที่โต๊ะก่อนแล้วตอนที่อี้ชิง แบคฮยอนกับซูโฮไปถึง คริสยื่นมือออกมาหาน้องชายคนเล็กที่เดินเข้าไปจับมือพี่ชายอ้อนๆทันที

            เป็นไงเรา ไหวไหม หืม

            พี่ชายคนโตถามอย่างห่วงใย คนตัวเล็กบู้ปาก เอนตัวกอดคอพี่ชายจากด้านหลังเอาหน้าซบบ่าอ้อนๆเหมือนเด็กๆให้พนักงานแอบมองอย่างเอ็นดูในความน่ารัก

            บี๋ไหว แต่ลายตานิดหน่อย

            “กลับบ้านไปพักก่อนไหม

            พี่ชายถามอย่างห่วงใย คนตัวเล็กผละออกจากบ่าพี่พร้อมส่ายหน้าจนผมกระจาย

            ไม่อาว บี๋โตแล้ว บี๋ทำได้ บี๋อดทนเป็น

            ทั้งโต๊ะพากันหัวเราะอย่างเอ็นดูคนตัวเล็กสุดในกลุ่ม พี่ชายดึงมือน้องนุชสุดท้องให้นั่งลงใกล้ๆหัวโต๊ะที่ตนนั่งอยู่ ถัดไปเป็นอี้ชิง ส่วนอีกฟากเป็นเซฮุนกับซูโฮ

            พี่ไม่อยากให้หักโหม น้องยังใหม่ ค่อยๆเรียนรู้ไป ไม่ต้องรีบ เดี๋ยวจะปวดหัวไปเปล่าๆ

            ไม่เป็นไรบี๋ทำได้ เอ่อ พี่ชายใหญ่บี๋มีเรื่องอยากขอร้อง

            สีหน้าอ้อนๆพร้อมแววตาบ้องแบ๊วทำเอาคริสสนใจขึ้นมากับท่าทีของน้อง จึงรีบถามกลับไป

            ว่ามาสิครับ น้องอยากได้อะไร

            “น้องอยากไปช่วยพี่จงแดกับพี่มินซอกที่จีนครับ

            “ไม่ได้ พี่ไม่อนุญาตเด็ดขาด!”

            คริสปฏิเสธเสียงแข็งแทบจะทันที ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้น้องไปจีนในสถานการณ์ไม่น่าไว้วางใจแบบนี้

            ฮื้อทำไมล่ะ ที่นั่นมีแค่พี่จงแดกับพี่มินซอกดูแล ถ้ามีบี๋ไปเพิ่มก็คงช่วยอะไรได้บ้าง แถมถ้าเกิดเข้าที่เข้าทางบี๋ก็จะได้อยู่ช่วยที่นั่นยาวๆไปเลย ไม่ดีหรือไงครับ

            “มันก็ดี แต่น้องเพิ่งกลับมา น้องยังไม่มีประสบการณ์ ไว้อยู่กับพี่ซูโฮสักพักแล้วค่อยไปดีกว่านะ อย่างน้อยก็ให้เข้าใจพื้นฐานธุรกิจของที่นี่ก่อน พอไปที่โน่นน้องก็จะได้ทำงานได้เลยไง

            คริสหาเหตุผลมาหลอกล่อ บยอนแบคฮยอนทำหน้าบู้อยู่สักพักก่อนจะยอมในที่สุด

            ก็ได้ แต่พี่ชายใหญ่ต้องสัญญานะว่าก่อนสิ้นปีบี๋ต้องได้ไปทำงานที่จีน

            คนตัวเล็กยื่นข้อเสนอพร้อมน้ำเสียงบังคับขู่เข็ญพี่ชายคนโตที่จำต้องพยักหน้ารับคำอย่างเลี่ยงไม่ได้ ไม่งั้นมีงอนยาว

            ครับๆ เอางั้นก็ได้

            “เย้ ทุกคนเป็นพยานนะ พี่ชายใหญ่สัญญากับบี๋แล้ว

            คนตัวเล็กหาพรรคพวกทันที ก่อนจะลุกขึ้นปรบมือเสียงดังจนพนักงานหันมามองพร้อมกันทั้งแคนทีน

            วันนี้ท่านประธานคริสท่านใจดีอยากเลี้ยงอาหารทุกคน เชิญเลือกกันได้เลยครับว่าอยากรับประทานอะไร แล้วให้คุณพ่อค้าแม่ค้ามาเก็บตังค์ที่ท่านประธานนะครับ

            พอสิ้นเสียงประกาศพนักงานพากันเฮลั่นด้วยความดีใจ ไม่เว้นแม้แต่คนบนโต๊ะผู้บริหารที่พากันระเบิดเสียงหัวเราะในความแก่นเซี้ยวของคุณหนูคนเล็ก ด้านพี่ชายคนโตทำได้แค่กุมหัวยิ้มๆอย่างอ่อนใจ

            เอ ไม่พอๆ เดี๋ยวพี่ชายเล็กน้อยใจ

            ว่าแล้วน้องนุชสุดท้องก็ลุกขึ้นปรบมือพร้อมประกาศเสียงเจื้อยแจ้วอีก

            อนุญาตให้ทุกคนหิ้วเค้กคนละกล่องขึ้นไปกินที่ห้องทำงานได้ ท่านผู้อำนวยการฝ่ายโรงแรมท่านจะจ่ายเองทั้งหมด

            พนักงานเฮสนั่นแคนทีนขึ้นอีกครั้ง เจ้าของร้านเบเกอร์รี่ก็ถึงกับหน้าบาน ในขณะที่คนถูกอ้างอิงชื่ออย่างผู้อำนวยการเซฮุนทำได้แค่ส่ายหน้ายิ้มๆ

            พี่ยังไม่ทันจะได้เงินเดือนเลย จะเอาเงินที่ไหนจ่าย หืม

            เซฮุนแกล้งแซวน้องขึ้นแต่คนตัวเล็กกลับฉีกยิ้มแฉ่งตอบเสียงเจื้อยแจ้ว

            เงินในบัตรพี่ชายเล็กเยอะจะตาย บี๋เอาไปเหมาของทั้งห้างยังไม่หมดเลย ไม่ต้องมาหลอกบี๋หรอก

            พี่ๆพากันระเบิดเสียงหัวเราะลั่นโต๊ะทันที เซฮุนเองได้แต่ยกมือยอมแพ้น้องชายคนเล็ก

            พี่ต้องยอมแพ้เราตลอดสินะตัวดื้อ

            “แน่น้อน คริคริ

            พอเห็นรอยยิ้มของคนที่รักรายล้อมอยู่รอบตัวคนที่ดูจะมีความสุขที่สุดคงหนีไม่พ้นคริสกับอี้ชิงที่ลอบสิ่งยิ้มให้กันเงียบๆ ต่างคนต่างหัวใจพองคับอก

 

 

 

 

            ผ่านพ้นช่วงทานอาหารเที่ยงไปแล้วทุกคนก็กลับเข้าสู่งานตรงหน้าต่อ แต่ซูโฮที่กำลังช่วยอธิบายงานกับแบคฮยอนก็ถูกเรียกตัวเข้าพบท่านประธานใหญ่กะทันหัน ซูโฮมีสีหน้าวิตกทันทีเมื่อเปิดประตูเข้าไปเห็นสีหน้าเครียดของคริส

            นายเรียกฉัน มีเรื่องด่วนอะไรงั้นเหรอ

            ซูโฮถามเมื่อก้าวเข้ามาหยุดอยู่หน้าโต๊ะของเพื่อนรักหรืออีกนัยหนึ่งคือเจ้านาย

            จงแดกับมินซอกรายงานมาว่าที่จีนเหตุการณ์ไม่ค่อยน่าไว้ใจเลย บางทีฉันอาจจะให้นายไปช่วยทางนั้น

            “เรื่องปาร์คชานยอลใช่ไหม

            “อืม ฉันอยากให้นายเตรียมตัวให้พร้อมไว้เสมอ บางทีอาจต้องไปแบบฉุกละหุก นัยว่าทางนั้นกำลังขยายธุรกิจ ไม่แน่ว่าอาจจะลอบกัดเราได้ทุกเมื่อ

            “ปาร์คชานยอลนี่มันตัวอันตรายจริงๆ นายจะให้ฉันไปตอนไหนก็สั่งมาได้เลยนะ ฉันจะเตรียมตัวให้พร้อมไว้

            “อืม ยังไงก็ฝากดูแบคฮยอนด้วยนะ น้องดูจะรั้นอยากไปจีนอยู่มาก ฉันไม่อยากให้น้องต้องไปเสี่ยงกับพวกมาเฟียพวกนั้น ยิ่งเป็นปาร์คชานยอลด้วยแล้วยิ่งอันตรายขึ้นไปอีก ถ้าจะให้ดีอย่าให้แบคฮยอนรู้เรื่องปัญหาธุรกิจที่จีนเป็นอันขาด

            คริสเอ่ยเสียงเครียดกับผู้ช่วยอย่างซูโฮ เหนือความห่วงอื่นใดทั้งหมดคือความห่วงใยในตัวน้องชายคนเล็ก แบคฮยอนเป็นคนรั้นถ้าแกอยากทำอะไรแล้ว แม้จะโดนห้ามแกก็จะแอบทำเข้าจนได้ คริสกลัวน้องได้รับอันตราย คนอย่างปาร์คชานยอลไม่ใช่คนที่ควรเข้าใกล้เลยสักนิด ชื่อเสียงของหมอนั่นเลื่องลือทั้งในธุรกิจด้านมืดและด้านสว่างรวมไปถึงความเหี้ยมที่ไม่เคยปราณีเหยื่อรายใด คริสกลัวน้องเองจะตกเป็นเหยื่อของฝ่ายนั้น เขาคงต้องเพิ่มความระมัดระวังเป็นพิเศษรวมทั้งกำชับอี้ชิงกับเซฮุนให้ดูเจ้าตัวเล็กไว้ด้วย

            ได้ ฉันจะดูคุณหนูให้เองและก็จะปิดปากเงียบไม่ให้เรื่องนี้รู้ถึงหูคุณหนูเด็ดขาดนายไม่ต้องห่วง

            ซูโฮรับคำเป็นมั่นเป็นเหมาะแต่หารู้ไม่ว่าเบื้องหลังบานประตูที่เหมือนจะปิดสนิทกลับมีมือเรียวสวยของใครคนหนึ่งแอบแง้มบานประตูรับฟังบทสนทนาของทั้งคู่อยู่ ดวงตาเรียวเล็กแห่งความดื้อรั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นแรงกล้า ทุกคนเห็นเขาเป็นเด็กจนถึงขนาดว่าจะปิดเรื่องสำคัญไม่ให้เขารู้เป็นเรื่องที่แบคฮยอนยอมไม่ได้ ปาร์คชานยอลงั้นเหรอ ใครกัน น่ากลัวขนาดนั้นเลยเชียว แบคฮยอนไม่เห็นจะกลัวสักนิด ดีล่ะ ถ้าแบคฮยอนจัดการศัตรูอย่างปาร์คชานยอลได้พี่ชายทั้งสองต้องเห็นว่าเขาโตแล้วแน่ๆ ความมุ่งมั่นฉายชัดขึ้นในแววตาเรียวเล็ก โดยไม่รู้เลยว่ามีอันตรายรออยู่ตรงหน้า

 

            ปาร์คชานยอลไม่ใช่ผู้ชายธรรมดาแต่เป็นผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นมาเฟีย ที่มีด้านมืดในวงการธุกิจที่ใครๆต่างรู้ดี...

 

100%

.......................................................................................................................................

       Talk โอ๊ยยย คิดถึงเค้ามั้ย ขอโทษษษษษ หายเงียบไปเลย พอดีเจอมรสุมทั้ง งานมาก งานเยอะ งานงอก งานเข้า โอ๊ยยย สารพัดเรื่องงาน เพิ่งจะสลัดออกจากตัวได้ 55555555 ตอนนี้มีชานแบคมาแล้วนะ(นิดเดียวก็กล้าพูด555555) ปูเรื่องไว้ก่อนใจเย็นๆเน้อทีมชานแบค ไม่นานเกินรอได้อ่านแน่ๆจ้ะ 55555 ไปละ เจอกันใหม่ตอนหน้านะเตงงง จุ๊ฟฟฟฟฟ

           

 

 

พูดคุย #ฟิคพรซต

ติดต่อ ตบตี เขวี้ยงรองเท้าใส่อิไรท์คนบ้าได้ที่ @BubbleboyHunHan จ้ะ ไปละ แบร่ๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

5,746 ความคิดเห็น

  1. #5724 Chanyqx92 (@chanyyeoll61) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 15:33
    ในที่สุดชานยอลก็มา...ถึงจะมาแค่ชื่อก็กรี้ดได้ ว่าแล้วพี่ชานเป็นมาเฟียเดาถูกอ๊ายยยยยย>_<
    #5724
    0
  2. #5695 eye1game (@eye1game) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 14:46
    นี่เดาถูกเกือบหมดเลยอ่ะ คิดว่ามาเฟียต้องเป็นชานยอลแน่ๆ แล้วตอนคุยกันแบคฮยอนต้องมาแอบฟัง

    เรื่องนี้เค้าจะเก็บไว้ในใจตลอดไปเลย รัก
    #5695
    0
  3. #5659 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 11:09
    กำลัวคิดเลยว่ามาเฟียที่พูดถึงกันบ่อยๆเป็นใคร เป็นคนที่ลู่จะต้องแต่งด้วยถ้าไม่หมั้นกับคริสใช่ป่ะ? และเป็นเนื้อคู่หนูแบคใครอนาคตด้วย คนนั้นก็คือ ปาร์ค ชานยอล อ๊ายยยยย
    #5659
    0
  4. #5639 evejantra (@evejantra) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 12:54
    แบคฮยอนนนนนนนนั้นมาเฟียนะะะะ
    #5639
    0
  5. #5633 MB17119 (@mtbb1618) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 00:54
    ในที่สุดสามีก้มาาา ชันย๊อลลล~~~
    #5633
    0
  6. #5584 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 15:49
    พี่ชานมาแล้วโวยยยยยยยยยยย
    #5584
    0
  7. #5553 cholticha_pakul (@cholticha_pakul) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 22:24
    น้องบี๋กับพี่ชาน
    #5553
    0
  8. #5544 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 19:40
    พิชานมาแล๊ววววววววววววววววว
    #5544
    0
  9. #5502 Title Thanatporn (@titlethanatporn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 09:08
    พี่ปาร์คมาสายดาร์คๆๆๆๆๆ
    #5502
    0
  10. #5497 CoffeeMate (@nuiko) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 22:40
    กิ้ดด พิชัลแบด กวดวกยดสสกวด
    #5497
    0
  11. #5453 HunpraeHanprae (@HunpraeHanprae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 19:00
    ทัมมัยยย ทำไมเซนต์ชั้นมันดีงี้ คือชั้นคิดว่ามาเฟียที่จีนคือชยอลอ่ะละมันก้คืออิชันนนจริงๆด้วย คือเซนต์มันบอกเอง ชั้นรู้สึกกลัวในความเซนต์ดีของชั้น5555555555555555555 ชั้นว่านะแกได้ไปเปนเมียเค้ามากกว่าไปจัดการเค้าอ่ะจริงๆ55555555555555555 สงสารลู่ววววว ฮึกก หวังว่าฮุนจะละมุนบ้างนะฮึก
    #5453
    0
  12. #5420 Nucher21 (@Nucher21) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 11:47
    บี๋แกจะเอาอะไรไปสู้กับพี่ชานนนนฮะ !!! 5555 บี๋น่ารัก
    #5420
    0
  13. #5402 TAoniii (@TAoniii) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 12:49
    แบคระวังตัวด้วยลูก
    #5402
    0
  14. #5371 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 09:01
    ชานแบคกำลังจะมาแล้ววววว
    #5371
    0
  15. #5363 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 15:36
    ชานแบคจะมาแล้วสินะ ง้อววววววพี่ชินเป็นมาเฟีย
    ฮุนนี่มันเท่จริงๆ 5555
    #5363
    0
  16. #5282 adobecs3 (@suwichaya88) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 22:09
    ทำไมรู้สึกเหมือนฮุนเป็นคุณชายใหญ่มากกว่าพี่คริส555555
    #5282
    0
  17. #5252 Yulyul_Hunhun (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 22:21
    โธ่เอ้ยยยย แบคลูกพี่ปาร์คเขาเป็นถึงมาเฟียนะหนูอย่าเข้าไปยุ่งเลย
    #5252
    0
  18. #5201 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 20:17

    ายปาร์ค ชายปาร์คเป็นมาเฟีย กรี้ดดดดด
    #5201
    0
  19. #5077 embrace (@prangmy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 08:01
    อ่านแวบแรกที่แบคอยากไปจีน ทายทันทีว่ามาเฟียปาร์คยอลแน่ๆ ส่งแบคไปชานยอลจะมียุคลิกแบบไหนกับแบคนะ แต่เดาว่าโหดแน่ มั้ง เพราะเหมิอนแบคจะท้อง
    #5077
    0
  20. #4105 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 03:51
    นั่นไงว่าแล้วววว มาเฟียคือชานยอลจริงๆด้วย หึๆ บี๋ไม่รอดแน่ ดื้อนักหรอให้ปาร์คชานยอลจัดเลยค่ะ555555555555
    #4105
    0
  21. #3770 m[e]m{e}_ll (@meme-koo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 12:34
    กรี้ดดดดดดดชอบพี่ชานลุกนี้ มาเฟียที่ร้ากกกกก
    #3770
    0
  22. #3530 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 23:04
    ฮุนกวนทีนมากๆๆๆค่ะ
    #3530
    0
  23. #3438 Minzy Warattaya (@minzywrty) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 22:22
    ปาร์ค ชานยอล
    #3438
    0
  24. #3300 SSuperpp94sh (@kitilak13) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 21:20
    บี๋แกคิดว่าแกน่ากลัวหรอ 5555555555
    #3300
    0
  25. วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 00:38
    บี๋น่ารักมากกกก -///-
    #3209
    0