จบแล้ว [FIC EXO] เพลิงรักซาตาน

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 5 cut scene

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    5 พ.ย. 57



ตอนที่ 5

 

 

            แค่เห็นสีหน้าพี่เลี้ยงคนสนิทกลับออกมาจากหลังเวทีหลังจากที่พี่ชายตัวเองเดินตามเข้าไปเซฮุนก็ไม่จำเป็นต้องเดาอะไรมาก นอกจากคาดโทษพี่ชายในใจ และเรื่องที่ทำให้พี่เลี้ยงมีสีหน้าไม่ค่อยดีแบบนี้ก็คงหนีไม่พ้นเรื่องคู่หมั้นของพี่ชาย เขาเองชักอยากจะเห็นหน้าคนที่กล้าทำครอบครัวคนอื่นร้าวฉานเสียจริง อยากรู้นักว่าคนนิสัยแบบนี้จะหน้าตาเป็นยังไง

            ไม่นานพิธีการก็เริ่มเมื่อพิธีกรขึ้นมาบนเวที ร่างสูงสง่าของคริสถูกเชิญขึ้นกล่าวเปิดงาน เสียงปรบมือดังสนั่นทั่วทั้งห้อง นักข่าวรัวแฟล็ชเข้าใส่ไม่ยั้ง คริสกล่าวเปิดงานถึงสามภาษาคือ เกาหลี จีน และภาษาอังกฤษ นั่นยิ่งเพิ่มความน่าชื่นชมในตัวผู้บริหารหนุ่มมากยิ่งขึ้น

            คิงค็อปหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดของผู้บริโภคทุกท่าน ขอบคุณครับ

            สิ้นเสียงทั้งห้องก็ก้องไปด้วยเสียงปรบมือและเสียงสาดแฟล็ชเข้าใส่ เซฮุนมองพี่ชายคนเดียวด้วยแววตาชื่นชมและศรัทธา คริสเหมาะกับคำว่าผู้นำในทุกๆด้านไม่ว่าจะเป็นผู้นำครอบครัวหรือผู้นำธุรกิจ

            ผ่านช่วงพิธีการก็ถึงช่วงเวลาของแฟชั่นโชว์คอลเลคชั่นน้ำหอม เสียงเพลงดังขึ้นพร้อมๆกับเหล่านายแบบนางแบบขึ้นมาเดินโชว์พร้อมสินค้า เซฮุนมองบ้างไม่มองบ้างเพราะรู้สึกเบื่อในขณะที่แบคฮยอนกลับมองเวทีตาแป๋วแหว๋วด้วยความสนใจ

            นี่ฝีมือพี่อี้ชิงคิดค้นสูตรหมดเลยเหรอครับ

            แบคฮยอนเอ่ยถามเสียงตื่นเต้น อี้ชิงพยักหน้านิดๆให้คนตัวเล็กแทนคำตอบ

            เก่งตลอดเลยคนดีของบี๋

            ผู้ใหญ่ทั้งสามหัวเราะเอ็นดูคนอายุน้อยสุดในกลุ่มที่ซบหน้าลงกับไหล่อี้ชิงแต่ใช้คำพูดคำจาราวกับเป็นอาเสี่ยใหญ่กับอีหนู

            คุณหนูสนใจเข้ามาช่วยมั้ยล่ะครับ สนุกนะ ได้ลองนั่นลองนี่เยอะแยะไปหมด

            “ไม่เอาอ่า บี๋ไม่เก่งเรื่องนี้เลย ให้ไปดูเรื่องโรงแรมบี๋ถนัดกว่าเยอะ

            “เห สนใจจะทำด้านโรงแรมเหรอครับ งั้นคุณหนูก็คงได้เจอพี่

            ซูโฮเอ่ยขึ้น คนตัวเล็กพยักหน้าหงึกหงักให้พร้อมรอยยิ้ม

            ยังไม่ได้คุยจริงจังกับพี่ชายใหญ่เลยแต่บี๋เรียนมาด้านนี้ ด้านอื่นไม่เก่งซักอย่าง ไม่เหมือนพี่ชายใหญ่กับพี่ชายเล็กเก่งทู้กอย่าง บี๋ละอิจฉา

            คนตัวเล็กบ่นกระปอดกระแปดแต่ไม่จริงจังนัก ทำเอาพี่ๆทั้งสามพากันเอ็นดู

            ไม่เห็นต้องอิจฉาเราก็เก่งตั้งหลายอย่าง ทั้งกินเก่ง พูดเก่ง งอนเก่ง หวงพี่ชายเก่ง งอแงเก่ง เอาแต่ใจเก่ง เห็นมั้ยเก่งตั้งหลายอย่างแหน่ะ

            เซฮุนแซวน้องทำเอาทั้งซูโฮกับอี้ชิงปล่อยขำในขณะคนโดนแซวทำปากคว่ำหน้างอใส่พี่ชายแล้วลงท้ายด้วยการทุบลงบนไหล่หนาไปที

            พี่ชายเล็กอ้าว่าบี๋ โกรธแล่ว

            “หึหึ โอ๋นะ

            เซฮุนทำง้อน้องแต่ในขณะที่กำลังหยอกล้อกันอยู่เสียงพิธีกรในงานก็ดังขึ้นคั่นกลางแฟชั่นโชว์ ทำเอาคนทั้งงานเพ่งความสนใจไปบนเวที

            และสำหรับแฟชั่นโชว์น้ำหอมชุดสุดท้ายนี้ได้รับเกียรติจากคู่หมั้นของท่านประธานของเรา คุณลีลู่หานครับ ขอเสียงปรบมือด้วยครับ

            เสียงปรบมือเกรียวกราวพร้อมเสียงฮือฮาของแขกในงาน เซฮุนที่กำลังเย้าแหย่อยู่กับน้องก็ถึงกับชะงักหันไปมองอย่างสนใจพร้อมๆกับที่มือโดนพี่เลี้ยงคนสนิทดึงไปกระชับบีบเบาๆ ร่างเล็กของผู้ชายที่ปรากฏตัวในชุดสีขาวพร้อมขวดน้ำหอมบนเวทีนั้นทำเอาเซฮุนถึงกับตะลึงไปหลายวินาทีเมื่อพบว่าคนที่พิธีกรกล่าวว่าเป็นคู่หมั้นของพี่ชายคือคนคนเดียวกันกับที่เดินชนเขาที่สนามบิน ดวงตากลมโตเมื่อถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางดูจะหวานซึ้งขึ้นอีกหลายเท่าและช่างรับกับริมฝีปากบางสีชมพูระเรื่อพอดิบพอดี ภาพผู้ชายหน้าหวานวันนั้นซ้อนทับกับคนเวทีได้พอดีไม่ผิดเพี้ยน

            เซฮุนเผลอกัดสันกรามเข้าหากัน ทุกย่างก้าวของคนบนเวทีมีสายตาคมของเขาตามติดทุกฝีก้าวและสุดท้ายก็ยิ้มเหยียดให้กับรอยยิ้มหวานหยดของร่างนั้นที่กวาดส่งไปทั่วงาน ในที่สุดก็ได้เห็นหน้าคนที่เป็นหนามแหลมคอยทิ่มแทงใจพี่อี้ชิงสักที ไม่นึกว่าหน้าซื่อๆจะมีนิสัยแท้จริงแบบนี้ เขาชักจะเชื่อซะแล้วว่าคนสมัยนี้รู้หน้าไม่รู้ใจ ดูเอาเถอะเห็นหน้าหวานๆดูไม่มีพิษสงแต่ที่จริงแล้วเคลือบยาพิษเอาไว้ทั้งตัวจนไม่น่าแตะ

                        เข้าใจเอาหน้าซื่อๆหว่านเสน่ห์ดีนี่ ดูเอาเถอะขนาดมีคู่หมั้นแล้วผู้ชายยังเคลิ้มทั้งงาน หึ แต่อย่าหวังว่าจะใช้กับเขาได้ เขาไม่โง่ที่จะตกหลุมพรางหน้าซื่อๆแต่การกะทำมารยาสาไถแบบนี้หรอก

          คนตัวสูงนึกดูถูกเจ้าของร่างเล็กในใจ ริมฝีปากมีแต่แววหยันให้กับร่างที่เดินไปรอบเวทีนั้น แฟชั่นโชว์จบลงพร้อมเสียงปรบมือดังกึกก้อง พิธีกรประกาศอีกครั้ง

            น้ำหอมที่ทุกท่านเห็นอยู่นี้จะไม่มีทางเกิดขึ้นได้เลยหากปราศจากผู้คิดค้นผลิตภัณฑ์คนเก่งของเรา ขอเชิญคุณอี้ชิงบนเวทีด้วยครับ

            อี้ชิงผละลุกจากโต๊ะเดินขึ้นเวทีพร้อมรอยยิ้มนิดๆ พิธีกรเริ่มทำการสัมภาษณ์

            ช่วยแนะนำแนวคิดที่นำมาใช้ในการคิดค้นผลิตภัณฑ์ให้แขกท่านผู้มีเกียรติฟังสักนิดได้ไหมครับคุณี้ชิง

            แนวคิดของผมไม่มีอะไรซับซ้อนเลยครับ ผมใช้คำว่าความรักเป็นตัวสรรสร้างผลิตภัณฑ์ แค่คิดว่ากลิ่นอายแบบไหนที่จะทำให้คนที่เรารักชอบผมก็แค่ใส่มันลงไป แค่นั้นเองครับไม่มีอะไรซับซ้อนเลยจริงๆ

            แขกในงานที่ชอบใจในคำตอบแสนฉลาดเฉลียวของดีไซน์เนอร์คนเก่งทั้งปรบมือและส่งเสียงร้องเชียร์ อี้ชิงถึงกับยิ้มเขินโดยไม่รู้ตัวเลยว่ารอยยิ้มนั้นทำเอาทั้งชายหนุ่มและหญิงสาวในงานมองตามตาปรอย และกำลังทำให้คนตัวสูงคนหนึ่งหน้านิ่วคิ้วขมวด

            วันนี้อี้ชิงทำเขาหงุดหงิดถึงสองครั้ง ครั้งแรกคือการเมินเขาอย่างร้ายกาจและครั้งที่สองคือส่งยิ้มหวานให้คนอื่นไปทั่ว คริสคิดว่าเขาไม่ควรปล่อยอี้ชิงให้ลอยนวลในคืนนี้ ควรจะต้องมีการทำโทษให้เข็ดหลาบต่อไปจะได้ไม่กล้าส่งยิ้มหวานๆแบบนี้ให้ใครอีก

            เมื่อสิ้นสุดการสัมภาษณ์ก็เป็นเวลาของการมอบช่อดอกไม้เป็นที่ระลึก เกิดสถานการณ์น่าอึดอัดระหว่างคนสามคนบนเวทีเมื่อช่อดอกไม้ถูกเตรียมไว้เพียงช่อเดียว ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ คริสยืนถือช่อดอกไม้นิ่งด้านหน้าคือผู้ชายสองคนที่ต่างมีสถานะความสัมพันธ์กับเขา

            ในขณะที่คริสไม่อาจตัดสินใจเลือกได้อี้ชิงก็จัดการเป็นคนเลือกเสียเองโดยดันตัวลู่หานให้หันเข้าหาคริสแล้วปรบมือนำขึ้นคนแรก แขกในงานจึงเริ่มปรบมือตามพร้อมส่งเสียงแซวผู้บริหารหนุ่มกับคู่หมั้น นักข่าวเองก็รัวแฟลชเข้าใส่ไม่ยั้ง อี้ชิงทำท่าจะถอยออกจากฉากแสนหวานนั้นเงียบๆแต่กลับต้องชะงักฝีเท้าเมื่อด้านข้างเวทีปรากฏร่างสูงสง่าของชายหนุ่มเจ้าของความสูงร้อยแปดสิบกว่าๆเดินขึ้นมาบนเวทีพร้อมช่อดอกไม้ตรงมาหาเขาแล้วยื่นมันมาตรงหน้า อี้ชิงยื่นมือไปรับด้วยรอยยิ้มหวาน

            พี่เก่งมากเลยครับ รักพี่นะครับ

            เซฮุนนั่นเองที่เดินขึ้นมาพร้อมช่อดอกไม้และกระซิบเข้าที่ข้างหูพี่เลี้ยง อี้ชิงโอบกอดคนตัวสูงอย่างแสนรัก แม้ในยามที่อี้ชิงเจ็บปวดคุณชายคนเล็กก็ยังเป็นคนที่เข้ามาช่วยเสมอ

            ขอบคุณนะครับ พี่ก็รักคุณชายเล็กเหมือนกัน

            “โอ้ท่านแขกผู้มีเกียรติครับช่วยปรบมือให้เกียรติทายาทอีกท่านของคิงค็อปด้วยครับ

            พิธีกรที่รู้งานดีกล่าวขึ้น เกิดเสียงฮือฮาในงาน เซฮุนโค้งให้แขกท่ามกลางเสียงปรบมือ ไม่นานแบคฮยอนก็ถูกดันตัวขึ้นมาเวทีอีกคนโดยฝีมือซูโฮ คริสทำหน้าที่แนะนำน้องด้วยสีหน้าภูมิอกภูมิใจนักหนา

            ไหนๆสองหนุ่มของผมก็มาปรากฏตัวบนเวทีแล้วผมขอแนะนำอย่างเป็นทางการกับแขกท่านผู้มีเกียรติทุกท่านนะครับ น้องชายของผมเซฮุนกับแบคฮยอนกำลังจะมาเป็นผู้บริหารของคิงค็อปในอีกไม่นานนี้ครับ

            เกิดเสียงฮือฮาขึ้นอีกรอบพร้อมเสียงปรบมือดังสนั่น สาวๆในงานต่างป้องปากกระซิบกระซาบถึงความหล่อเหลาของทายาทบริษัทใหญ่ ลู่หานเองเมื่อเห็นหน้าของเซฮุนกับแบคฮยอนก็ถึงกับชะงักไป ลู่หานจำได้ดีถึงผู้ชายเจ้าของคางได้รูปสวยนัยตาคมเข้มคนนี้ เขาคนตัวสูงที่ลู่หานเผลอเดินไปชนแผ่นหลังเข้าที่สนามบิน และคนตัวเล็กคือคนที่ช่วยเก็บพาสปอร์ตช่วยเขา

            และเพราะต่างจดจำกันได้ต่างฝ่ายจึงต่างหันมองกันสายตาจึงปะทะเข้าอย่างจังและคนที่ต้องเสหลบตาก่อนคือลู่หานเมื่อไม่อาจทนจ้องมองแววตาแข็งกร้าวและไม่เป็นมิตรอย่างเปิดเผยนั้น คนตัวเล็กก้มหน้างุดไม่เงยขึ้นไปสบตาคู่คมคู่นั้นอีก

ทั้งเย็นชา คุกคาม และไม่เป็นมิตร

            เป็นสิ่งที่ลู่หานรู้สึกได้จากสายตาคู่นั้น...

            เมื่อนักข่าวเก็บภาพเสร็จทั้งหมดก็เคลื่อนตัวลงจากเวที ลู่หานเดินเคียงกับคริสไปนั่งยังโต๊ะอีกฝั่ง เซฮุนมองภาพนั้นด้วยความไม่พอใจแกมหงุดหงิดเมื่อหันมามองด้านหน้าของตนเห็นแผ่นหลังเล็กบอบบางของพี่เลี้ยงเดินเคียงไปกับน้องชายคนเล็กทั้งๆที่คนที่เดินเคียงข้างคริสควรจะเป็นพี่เลี้ยงของตนเท่านั้น ก่อนจะเดินไปถึงโต๊ะเซฮุนหันไปมองยังร่างของคู่หมั้นพี่ชายอีกครั้งและพบว่าดวงตาคู่สวยคู่นั้นก็แอบมองเขาอยู่ก่อนแล้วเช่นกัน เขาสื่อความชิงชังส่งผ่านทางสายตาและได้ผลเมื่อฝ่ายนั้นหลบตาหนีเขาอีกครั้ง

            คนดีของบี๋ รักนะคร้าบบบ

            เสียงเย้าของน้องกับพี่เลี้ยงเรียกความสนใจเซฮุนกลับมาเมื่อได้ยินเสียงอี้ชิงหัวเราะออกมาได้ คนตัวเล็กสองคนที่เซฮุนรักกำลังโอบกอดกันเดินไปข้างหน้าหากมีคนตัวสูงอีกคนมาเดินเคียงครอบครัวคงจะสมบูรณ์ยิ่งขึ้นและเซฮุนคิดว่าเขาไม่ควรปล่อยให้มันเป็นแบบนี้อีกต่อไป

 

            หลังจบแฟชั่นโชว์ภายในงานมีการแสดงบนเวทีโดยด้านล่างแขกเหรื่อที่ส่วนมากเป็นนักธุรกิจก็กำลังคุยกันอย่างออกรส

            พี่ไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยวนะครับ

            อี้ชิงเอ่ยกับคุณหนูทั้งสอง แบคฮยอนที่กำลังตักอาหารทานอย่างเอร็ดอร่อยหันมาพยักหน้าหงึกหงัก เซฮุนเองก็พยักหน้าให้พี่เลี้ยง อี้ชิงจึงลุกผละไปโดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาของใครคนหนึ่งมองตามและลุกทันทีที่เห็นร่างของอี้ชิงผลุบเข้าไปในห้องน้ำ

            ว่าจะเอาดอกไม้มาให้แต่เสียดายที่มาช้า มีหนุ่มหล่อตัดหน้าเอาไปให้ก่อนซะแล้ว

            เสียงทุ้มที่ดังขึ้นด้านหลังทำเอาอี้ชิงที่กำลังก้มล้างมืออยู่ต้องเงยหน้าขึ้นมองผ่านกระจกก่อนจะเผยยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าคนพูดคือคนคุ้นเคยกันมานานนั่นเอง

            พี่แทคยอน! มาได้ยังไงครับเนี่ย

            อี้ชิงหันกลับมาถามผู้ชายตัวสูงที่ยืนอยู่ด้านหลังอย่างตื่นเต้น แววตาเต็มไปด้วยความปิติ แทคยอนเป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยตั้งแต่สมัยที่อี้ชิงยังเรียนปริญญาตรีอยู่ หลังจากที่รุ่นพี่จบตรีไปก็ไปต่อโทที่นอกแต่ก็ยังติดต่อกับอี้ชิงอยู่บ่อยๆ จนหลายปีก่อนที่สำเร็จปริญญาโทก็สานต่องานของครอบครัวอยู่ที่ต่างประเทศ

            ก็เห็นว่าน้ำหอมอี้จะเปิดตัว พี่ไม่มาคงรู้สึกเสียใจแย่ คราวที่แล้วก็พลาดไปทีละ

            “ผมดีใจจนพูดไม่ออกเลย แต่เอ ไม่เจอกันหลายปีดูหล่อภูมิฐานขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย

            “อี้ก็น่ารักขึ้นเป็นกอง ยิ้มทีทำเอาคนเคลิ้มไปทั้งงาน

            “ไม่ต้องมาแซวเลย ผมแก่แล้วก็บอกมาตรงๆเหอะ

            “เปล่าเลย ชมจากใจเลยต่างหาก อี้ไม่แก่เลยสักนิด ยังน่ารักเท่าวันแรกที่พี่รู้จัก

            “ไปอยู่ต่างประเทศไม่กี่ปีปากหวานขึ้นเยอะ สงสัยสาวผมบรอนด์คงหลงตรึม

            “หึหึ ก็จีบคนที่นี่เขาก็มีเจ้าของไปซะก่อน แถมไม่เคยเขวซักที

            อี้ชิงหลบสายตาที่เต็มไปด้วยคำสารภาพนั้น ไม่ว่าผ่านมานานกี่ปีเหมือนมันจะไม่เปลี่ยนไปเลย รุ่นพี่ที่มีแต่ความปรารถนาดีให้เสมอจนอี้ชิงนึกเสียใจที่ให้ได้แค่ความเป็นพี่ชาย

            ออกไปคุยกันหน่อยได้ไหม คืนนี้พี่ก็ต้องบินกลับแล้ว คงเป็นเดือนกว่าจะได้กลับมาอีก

            น้ำเสียงมีทั้งแววเว้าวอนและขอร้อง อี้ชิงยิ้มรับอย่างเต็มใจ กับคนที่แสนดีขนาดนี้จะปฏิเสธลงได้อย่างไรกัน

            เดี๋ยวขอโทรบอกคุณหนูก่อนนะครับ อี้หายไปนานๆพวกแกจะเป็นห่วงกัน

            แทคยอนพยักหน้ารับยิ้มอ่อนโยน อี้ชิงควักมือถือออกมาโทรแล้วจึงเดินเคียงกันออกจากงานไปยังชั้นล่างที่เป็นสวนด้านหน้าโรงแรม มีชุดเก้าอี้พร้อมร่มสีขาวกางกั้นน้ำค้างหลายชุดและมีแขกของโรงแรมบางส่วนลงมานั่งคุยกันอยู่ก่อนแล้ว อี้ชิงจึงคิดว่าคงดูไม่น่าเกลียดนักหากจะใช้เป็นสถานที่นั่งคุยกันระหว่างตนกับรุ่นพี่

            รุ่นพี่มาคราวนี้มาทำงานด้วยหรือเปล่าครับ

            อี้ชิงเป็นฝ่ายเปิดปากถามขึ้นก่อนเมื่อเห็นอีกฝ่ายเอาแต่นั่งยิ้มและมองเขาอยู่อย่างนั้นจนน่าเขิน

            ไม่หรอก มางานอี้โดยเฉพาะ

            อี้ชิงเบิกตากว้างด้วยความตกใจทันทีเมื่อได้ยินอย่างนั้น นั่นทำให้อ๊กแทคยอนถึงกับหัวเราะชอบใจ

            หลอกรึเปล่าครับเนี่ย

            “ไม่เคยซักครั้งที่คิดจะโกหก โกหกไม่ลงหรอกอี้แสนดีเกินไป แสนดีจนน่าเสียดายว่า...”

            ปลายหางเสียงเหมือนอยากจะพูดอะไรออกมาอีกแต่ในที่สุดก็หยุดลงไว้แค่นั้นแล้วส่งยิ้มอ่อนโยนกลับมาแทน

            ภูมิใจจัง คนเก่งๆอย่างรุ่นพี่ให้เกียรติมาให้กำลังใจถึงที่ด้วย ไว้เดี๋ยวจะพยายามไปงานรุ่นพี่บ้างนะครับ

            “พร้อมเมื่อไหร่บอกมาเลย จะส่งทั้งตั๋ว ทั้งที่พัก เครื่องอำนวยความสะดวกทุกอย่างเท่าที่พี่จะหาได้มารอเลย กลัวแต่เราจะไปไม่ได้น่ะสิ

            “สัญญาครับว่าจะไปให้ได้สักครั้ง

            คนได้รับคำสัญญาถึงกับยิ้มที่มุมปาก

            สัญญาแล้วนะ ห้ามลืมเด็ดขาดเพราะถ้าลืมพี่จะทวงบ่อยๆ

            อี้ชิงหัวเราะสดใส แทคยอนมองคนตรงหน้าด้วยสายตาลึกซึ้งนานมาแล้วที่เขาเฝ้าแต่มองรอยยิ้มนี้เงียบๆเพราะรู้ว่าเป็นรอยยิ้มที่มีเจ้าของเสียแล้ว แต่เมื่อต้นปีก่อนเขาก็ได้รับข่าวที่น่าแปลกใจถึงการหมั้นของคริสกับคุณหนูตระกูลลี การกลับมาวันนี้ก็เพื่ออยากมาดูว่าคนที่เขาแอบชอบมานานยังโอเคอยู่หรือเปล่า แค่เห็นสายตาก็รู้แล้วว่าอี้ชิงต้องซ่อนความเจ็บปวดไว้ภายใต้รอยยิ้มและแววตาขนาดไหน

            พี่ว่าอี้ดูเหนื่อยๆ พักบ้างนะ พี่เป็นห่วง

            เป็นประโยคที่เต็มไปด้วยความห่วงใย อี้ชิงส่งแววตาแห่งความขอบคุณกลับไป ไม่ว่าครั้งไหนที่อี้ชิงไม่สบายใจจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่จะต้องได้รับความห่วงใยจากรุ่นพี่เสมอและการพบกันครั้งนี้ทำให้รู้ว่าความปรารถนาดีนั้นยังไม่ลดลงเลยสักนิด

            ครับ ไม่แน่เร็วๆนี้ผมอาจจะไปขอเที่ยวเล่นที่เมกาบ้าง จะไปรบกวนรุ่นพี่เอาให้รำคาญจนอยากจะไล่ผมกลับเลยเชียว

            “ให้ไปจริงๆเถอะ พี่จะยึดตัวไม่ให้กลับมาเลย เอาให้คนที่นี่อกแตกตายดีไหม

            อี้ชิงหัวเราะเสียงใสทันทีกับประโยคหยอกเย้าของรุ่นพี่ แทคยอนที่นั่งหันหน้าเข้าสู่ตัวโรงแรมยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะเอ่ยกับอี้ชิง

            ลงมานานละอี้ขึ้นข้างบนเถอะ พี่ยังไม่อยากโดนต่อย

            อี้ชิงมองตามสายตาของรุ่นพี่ก็เห็นร่างสูงใหญ่ของคริสยืนหน้านิ่งอยู่ตรงด้านหน้าของโรงแรม คนตัวเล็กหันกลับมามองรุ่นพี่ด้วยสีหน้าห่วงใย

            ไปเถอะ

            แทคยอนส่งเสียงอ่อนโยนมาอีก อี้ชิงลำบากใจทั้งที่รุ่นพี่อุตส่าห์บินมาตั้งไกลเพื่อมาให้กำลังใจแต่อี้ชิงกลับจะหนีกลับซะอย่างนั้น

            รุ่นพี่ขึ้นไปพร้อมกันสิครับ ไปทานอะไรข้างบนก่อน

            อี้ชิงรั้งไว้อย่างเป็นห่วง แต่แทคยอนก็แค่ส่งยิ้มกลับมาแล้วตอบว่า

            ไม่ล่ะ พี่ไม่อยากให้อี้ลำบากใจ เดี๋ยวไม่กี่ชั่วโมงเครื่องก็จะออกแล้ว

            แทคยอนขยับตัวลุกเดินออกไปก่อนแล้วชะงักฝีเท้าหันกลับมาพูดเสียงอ่อนโยน

            ถ้าไม่สบายใจขอให้คิดถึงพี่เป็นคนแรกนะ ขอร้องว่าอย่าคิดว่าพี่เป็นคนอื่น พี่ห่วงอี้มากกว่าที่อี้คิดซะอีกขอให้รู้ไว้

            อี้ชิงมองตามร่างสูงใหญ่ที่ลับขึ้นไปบนรถลีมูซีนคันหรู ทุกการกระทำทุกความห่วงใยอี้ชิงรับรู้เสมอและภาวนาให้สักวันรุ่นพี่เจอคนที่ถูกใจที่พร้อมจะรับความห่วงใยทั้งหมดนั้น

            อาลัยอาวรณ์จริงนะ

            น้ำเสียงประชดประชันที่ดังขึ้นด้านหลังทำเอาอี้ชิงถึงกับถอนหายใจและไม่คิดจะต่อปากต่อคำ คนตัวเล็กออกก้าวฉับๆโดยไม่ยอมหันไปมองคนพูดด้วยซ้ำ ก่อนจะโดนกระชากแขนไว้เต็มแรงจนเซเข้าปะทะอกกว้าง

            “พี่พูดกับเธออยู่นะ

            “แต่ผมไม่อยากพูดกับคนรวน

            “เจอกันไม่เท่าไหร่ก็เข้าข้างกันซะแล้วเหรอ ใช่ พี่รวนเธอแล้วทำไม ต้องให้พี่ใจเย็นเหรอที่เห็นแฟนอี๋อ๋ออยู่กับคนอื่น

            “รุ่นพี่เขาแค่มาแสดงความดีใจและเราก็แค่คุยกัน

            “หัวร่อต่อกระซิกขนาดนั้น

            “ถ้าไม่เชื่อใจกันก็แล้วแต่คุณคริสจะคิดก็แล้วกันนะครับ ผมไม่มีอะไรจะอธิบาย

            อี้ชิงตอบกลับเสียงเรียบแล้วสะบัดตัวออกจากการเกาะกุม แต่คริสก็ไม่ยอมปล่อยให้คนตัวเล็กหลุดไปได้ง่ายๆ กำข้อมือบางแน่นแล้วลากเข้าไปในตัวโรงแรมด้วยความโกรธ

 

50% ต่อตรงนี้จ้ะ

            “คุณคริสปล่อยนะครับ คนมองกันหมดแล้ว

            อี้ชิงพยายามแกะมือใหญ่ออก แต่ก็เหมือนว่ามันแน่นหนาราวคีมเหล็กและคริสก็ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยเลยสักนิด

            ช่างหัวสิ เมียจะโดนคาบไปแดกอยู่แล้วพี่ต้องสนใครหน้าไหนด้วยเหรอ

            คริสตอบเสียงกระชาก ใบหน้าบึ้งตึงจนพนักงานที่เดินผ่านขยาดกันเป็นแถว ไม่มีใครกล้าเงยหน้าสบตากับท่านประธานใหญ่เลยสักคน

            ถ้าคุณคริสไม่เชื่อใจผมเราก็ไม่ต้องมาพูดกัน

            ทั้งโกรธและน้อยใจที่คริสทำเหมือนไม่เชื่อใจทำให้อี้ชิงโพล่งคำพูดนั้นออกไป หารู้ไม่ว่ามันเป็นเหมือนเชื้อเพลิงที่สาดเข้าใส่ไฟแห่งความหึงหวงในตัวคริสดีดีนี่เอง

            “หึ กล้านักนะจางอี้ชิง รู้ใช่มั้ยว่าถ้าพี่โกรธเธอจะเจออะไร

            อี้ชิงเบิกตากว้างด้วยความประหวั่น พยายามบิดแขนออกเต็มที่ ตอนนี้สายตาคริสน่ากลัวมากและอี้ชิงรู้ดีว่าตัวเองกำลังจะเจอกับอะไร

            คุณคริสยะ...อย่าบ้านะครับ

            “เธอทำให้พี่บ้าเองนะ มานี่!”

            คริสก้าวฉับเข้าหาพนักงานต้อนรับของโรงแรมด้วยสีหน้าถมึงทึง

            “ขอกุญแจห้องผมด้วย

            พนักงานสาวลนลานหากุญแจในขณะที่อี้ชิงพยายามแกะมือหนาออกสุดชีวิต แต่มือคริสแน่นหนามาก แน่นหนาชนิดที่ว่าถ้าไม่เอาเลื่อยมาเลื่อยอี้ชิงคงไม่หลุดออกไปได้ ไม่นานพนักงานก็ส่งกุญแจห้องพักประจำของคริสมาให้ ร่างของอี้ชิงจึงถูกลากไปยังลิฟต์อีก

            คุณคริสปล่อยผมนะ ปล่อย!!!”

            “ไม่!!!”

            “ไม่งั้นผมจะโกรธ

            “หึ โกรธพี่เหรอพี่โกรธเธอกว่าอีก เลิกขู่ได้แล้ว พี่ไม่กลัวและไม่มีวันปล่อยด้วย วันนี้เธอต้องโดนลงโทษที่กล้าหัวร่อต่อกระซิกกับไอ้กิ๊กเก่านั่น

            คริสกำลังจะลากอี้ชิงเข้าลิฟต์เพื่อไปยังห้องพักแต่ในจังหวะที่จะก้าวเข้าลิฟต์ก็ต้องชะงักกันไปทั้งหมด

            พี่ชายใหญ่ พี่อี้ชิง บี๋หาอยู่ตั้งนาน ไปไหนมา

            แบคฮยอนนั่นเองที่กำลังจะเดินสวนออกมาแต่พอเจอพี่ชายกับพี่เลี้ยงก็เอ่ยถามเสียงใส ก่อนที่คนตัวเล็กจะสังเกตเห็นสีหน้าทั้งคริสและอี้ชิงรวมถึงรอยแดงที่ข้อมือขาวของพี่เลี้ยง

            พี่ชายใหญ่ทำอะไรพี่อี้ชิง

            “พี่เปล่าทำ

            “โกหก ก็เห็นอยู่นี่ว่ากำจนข้อมือพี่อี้ชิงแดง ปล่อยเลยนะ ปล่อยๆๆ ปล่อยเดี๋ยวนี้ ปล่อยซี่

            น้องชายคนเล็กชี้มือสั่งเหยงๆอยู่ตรงหน้า คริสยืนนิ่งอยู่นานแต่ในที่สุดก็ถอนหายใจยอมปล่อยข้อมือของอี้ชิงให้เป็นอิสระซึ่งน้องชายคนเล็กก็ดึงพี่เลี้ยงให้ไปยืนหลบอยู่ด้านหลังทันที

            คนเกเร โป้ง!”

            แบคฮยอนโชว์นิ้วโป้งใส่พี่ชายแล้วดึงร่างพี่เลี้ยงเข้าไปในลิฟต์ แถมส่งสายตาคาดโทษมายังพี่จนคริสไม่กล้าตามเข้าไปได้แต่มองตามหมายเลขชั้นลิฟต์ที่เลื่อนขึ้นไปเท่านั้น คนตัวสูงยืนเคว้งอยู่ตรงนั้นเป็นนานก่อนจะเดินแยกไปอีกทางซึ่งเป็นทางไปคลับของโรงแรม

            คริสต้องการดื่ม ดื่มให้ความรุ่มร้อนในใจมันมอดลง ยิ่งเขารักมากก็ยิ่งหวงมาก และยิ่งตอนนี้เขามีความผิดติดตัวความหวาดระแวงกลัวที่จะเสียอี้ชิงไปยิ่งเพิ่มเท่าทวีคูณ การที่ได้เห็นคนที่เคยชอบอี้ชิงในอดีตปรากฏตัวสองต่อสองแบบนั้นความโกรธก็ยิ่งพุ่งทะยานสูง

            “Absolute vodka”

            “ครับท่าน

 

 

            งานใกล้จะเลิกเต็มทีลู่หานต้องการเปลี่ยนชุดไปเป็นชุดเดิมที่ใส่มาจากบ้าน คนตัวเล็กกดลิฟต์ขึ้นไปบนชั้นสิบห้าที่ถูกจัดไว้เป็นห้องรับรอง ไม่นานลิฟต์ตัวซ้ายก็เปิดออกลู่หานก้าวเข้าไปโดยไม่ทันสังเกตว่าลิฟต์ตัวขวามีร่างสูงของใครคนหนึ่งก้าวตามไปติดๆและกดลงบนหมายเลขเดียวกัน

            ลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้นสิบห้าลู่หานเดินออกในมือถือคีย์การ์ดสำหรับเปิดห้องพัก เนื่องจากชั้นนี้ใช้เป็นห้องรับรองแขกสำคัญบรรยากาศจึงเงียบมากกว่าชั้นอื่นๆและค่อนข้างให้ความเป็นส่วนตัวกับแขกจึงไม่มีคนพุกพล่านอย่างชั้นปกติ คนตัวเล็กเดินไปหยุดที่หน้าห้องก่อนแตะคีย์การ์ดเข้ากับเครื่องสแกน ก่อนจะผลักบานประตูเข้าไปแต่ในขณะที่จะปิดประตูกลับคืนมือหนาของใครคนหนึ่งก็เอื้อมมาผลักไว้ก่อนและแทรกตัวเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว แถมยังล็อคประตูเองเสร็จสรรพ

            ...คุณเข้ามาในห้องผมทำไม

            ลู่หานถามเสียงตื่นจำได้ดีว่าคนคนนี้คือเจ้าของดวงตาคมกริบที่ทำเอาลู่หานต้องหลบสายตาถึงสองครั้ง เขาคือคุณเซฮุนน้องชายของคุณคริสทายาทลำดับที่สองของคิงค็อป!

            “.........................”

            ลู่หานมองคนที่ไม่ยอมตอบแต่กลับเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟากลางห้องหน้าตาเฉย คนตัวเล็กยืนนิ่งขึงอยู่กับที่ทำอะไรไม่ถูกเพราะไม่รู้จุดประสงค์ของคนที่เข้ามา

            มีเรื่องจะคุยด้วย เชิญนั่ง

            เสียงเรียบนิ่งแต่ทว่าทรงอำนาจออกคำสั่ง ลู่หานหันมองแต่ยังไม่แน่ใจว่าควรจะทำตามดีหรือไม่

            หูหนวกหรือไง บอกให้มานั่ง!”

            เสียงตะคอกทำเอาสะดุ้งจนตัวโยน คนตัวเล็กเริ่มกลัวขึ้นมาทันทีและในวินาทีนั้นก็ตัดสินใจหันหลังกลับจะวิ่งออกไปจากห้อง แต่อนิจจาขาทั้งสองข้างกลับไม่เอื้ออำนวยเมื่อมันไม่สามารถเทียบกับช่วงขายาวของคนคนนั้นที่โผเข้ามาไม่กี่ก้าวก็ถึงตัวลู่หานแล้วกระชากเข้าไปชนกับอกหนาอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บ

            วิ่งหนีทำไม หึ หรือกลัว

            “...ปล่อยผมเจ็บ

            “เจ็บแค่นี้ไม่ได้ครึ่งที่คนอื่นเจ็บหรอก

            “คุณพูดอะไรผมไม่เข้าใจ

            “อ้อ ต้องให้ทวนท่าไหนล่ะถึงจะเข้าใจ

            ลู่หานผงะถอยหน้าหลบสันจมูกโด่งที่ก้มลงมาแทบประชิดแก้ม เบือนหน้าหลบไปด้านข้างพร้อมกลั้นใจหลับตาปี๋

            หึ ไม่ต้องทำหน้ารังเกียจขนาดนั้นหรอก ไม่ได้อยากจะแตะซักนิด

            ร่างของลู่หานถูกผลักออกห่างอย่างไม่ใยดี หนำซ้ำสีหน้าคนผลักยังดูหยันจนน่าเจ็บปวด

            เล่นตัวเสร็จแล้วก็เชิญมานั่งก่อนที่จะโมโหมากไปกว่านี้

            น้ำเสียงคุกคามว่ามาอีก ไม่มีทางหนีลู่หานเดินหน้าหมองไปหย่อนตัวลงบนโซฟาคนละตัวกับคนออกคำสั่ง คนตัวเล็กห่อตัวลีบก้มต่ำมองแค่มือบนตักของตัวเองเท่านั้น

            ทำยังไงถึงจะถอนหมั้นกับพี่ชายฉัน

            ลู่หานเงยหน้ามองคนพูดตะลึง เริ่มรู้ว่าจุดประสงค์การมาครั้งนี้ของเขาคืออะไร แต่จะให้ลู่หานตอบออกไปว่ายังไงในเมื่อคำถามนั้นลู่หานทำมันไม่ได้

            หน้าตาก็ดีทำไมนิสัยน่ารังเกียจ หรือไม่มีคนเอา พ่อถึงต้องเร่ใส่พานถวายคนโน้นทีคนนี้ที

            “หยุดนะ คุณไม่มีสิทธิ์ดูถูกผม!”

            ลู่หานโพล่งขึ้นทั้งน้ำตาคลอ เกิดมาไม่เคยมีใครพูดรุนแรงขนาดนี้ใส่ เขาคือคนแรกแล้วยังสายตาดูถูกเหยียดหยามนั่นอีกไม่อาจทนมองได้เลยจริงๆ

            ทำไม แทงใจดำหรือไง

            “ถ้าคุณไม่หยุดดูถูกผม ผมจะออกไปจากห้องเดี๋ยวนี้

            “กล้าลุกขึ้นจากโซฟาก็ลองดูแล้วกันว่าจะได้ออกจากห้องนี้ด้วยสภาพยังไง จากที่จะได้เป็นเมียพี่อาจได้เป็นเมียน้องแทน

            ลู่หานตัวแข็งชา สายตาของเขาน่ากลัวเกินกว่าจะเป็นแค่คำขู่ คนตัวเล็กกำมือเข้าหากันแน่นบังคับไม่ให้ตัวเองสั่น

            ถอนหมั้นกับพี่ชายฉันซะ ถ้าไม่มีใครเอาจะยอมแต่งด้วยก็ได้

            “ผมไม่ได้เป็นคนแบบนั้น ทำไมต้องดูถูกผมขนาดนี้ด้วย

            “อ้อ ไอ้ที่แย่งคนรักคนอื่นหน้าตาเฉยนี่ให้คิดยังไงเหรอ คนดีงั้นซิ

            ลู่หานกัดริมฝีปากสะกดกลั้นก้อนสะอื้นจนตัวสั่นกึก รู้ดีแก่ใจว่าตัวเองเป็นตัวปัญหาสำหรับคริสกับอี้ชิงมาโดยตลอด ไม่เคยมีสักครั้งที่มีความสุขในฐานะที่เป็นอยู่ตอนนี้ แต่ลู่หานแค่ไม่มีทางเลือก ทุกอย่างมันบีบบังคับจนแทบไม่มีทางออกนอกจากยอมเป็นคนเลวในสายตาของใครหลายๆคน

            บอกมาว่าเธอจะถอนหมั้นกับพี่ชายฉัน

            “ผมขอโทษ แต่ผมรับปากไม่ได้จริงๆ ผมขอโทษ ฮึก ผมขอโทษ ฮึก ไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เลยสักนิด

            ลู่หานละล่ำละลักบอกทั้งน้ำตา คนตัวเล็กสะอื้นจนตัวโยน เหมือนความรู้สึกผิดจะถาโถมเข้าใส่เหมือนพายุและมันเกินกว่าที่จะรับไหว

            ไม่ต้องมาทำเป็นบีบน้ำตา เลิกมารยาสาไถได้แล้วเพราะฉันไม่เชื่อในน้ำตาของเธอ แล้วถ้าพูดกันดีดีไม่ได้งั้นฉันจะบังคับ บังคับให้เธอเลิกกับพี่ชายฉันซะ แต่ถ้าไม่ยอมทำตาม...”

            ร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาประชิดตัวถึงโซฟาทำเอาลู่หานผงะอย่างตระหนก ริมฝีปากที่เต็มไปด้วยรอยหยันก้มลงมาในระยะประชิดก่อนเอ่ยคำเชือดเฉือนหัวใจ

            เธอจะได้รู้ว่าคนอย่างฉันทำอะไรได้มากกว่าที่เธอคิดอีกเยอะ ลีลู่หาน

            ไม่ทันได้ตั้งตัวริมฝีปากแสนร้ายกาจก็ก้มลงมาบดขยี้ปากสวยอย่างไร้ความปราณี ลู่หานไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะขัดขืน ปล่อยให้ริมฝีปากโดนรุกล้ำตามความต้องการของผู้บุกรุก เรียวลิ้นที่เกี่ยวกระหวัดอย่างร้อนแรงเนิ่นนานแทบขาดใจ เสียงหอบถี่ดังสอดประสานราวกับคนที่วิ่งมาด้วยระยะทางไกลแสนไกล ลู่หานไม่อาจต้านทานความชำนาญในการรุกล้ำของเขา ได้แต่ยอมให้ลิ้นร้อนๆนั้นสำรวจโพรงปากเอาจนพอใจเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้กว่าริมฝีปากร้ายกาจนั้นจะผละออกให้ลู่หานโกยอากาศเข้าปอด

            นี่แค่เตือน ถ้ายังไม่ยอมทำตามที่บอก ได้เจออะไรที่เยอะและคาดไม่ถึงกว่านี้แน่

            ริมฝีปากร้ายนั้นก้มลงมาแทบชิดหูเพื่อเอ่ยประโยคสุดท้าย

            ถ้าอยากเป็นเมียน้องคู่หมั้นก็ลองดู...”

            ลู่หานนั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนโซฟาแม้ร่างนั้นจะลับออกไปจากห้องแล้วหลายนาที น้ำเสียงคุกคามข่มขู่นั้นยังก้องอยู่ในหูชัดเจนทุกคำ ลู่หานยอมรับว่ากลัวเขา สายตาเขาไม่มีแววแค่ข่มขู่สักนิดในทางกลับกันเขาทำจริงๆแน่ แค่คิดก็ให้เจ็บในช่องอกแทบหายใจไม่ออก

 

 
 

            อี้ชิงกลับถึงบ้านเมื่อนาฬิกาบอกเวลาสี่ทุ่มกว่าๆพร้อมคุณชายและคุณหนู และตอนนี้องครักษ์ตัวน้อยก็หลับตาพริ้มบนเตียงเรียบร้อยแล้วในขณะที่อี้ชิงข่มตาหลับไม่ลงเพราะคริสยังไม่กลับถึงบ้านแต่คนขับรถถูกไล่กลับมาก่อนพร้อมคำบอกเล่าที่ว่า

คุณชายใหญ่นั่งดื่มคนเดียวอยู่ที่คลับในโรงแรมให้ผมกลับบ้านมาก่อน

            นั่นยิ่งเพิ่มความเป็นห่วงให้อี้ชิงขึ้นไปอีก ลองโทรไปหาหลายครั้งแต่ก็ปิดเครื่องทั้งๆที่คริสไม่เคยปิดโทรศัพท์ให้เป็นห่วงเลยสักครั้ง อี้ชิงได้แต่เดินวนเวียนเป็นหนูติดจั่นอยู่ในห้อง เดินวนไปวนมาแล้วไปชะเง้อคอมองที่หน้าต่างรอว่าตอนไหนที่จะเห็นไฟหน้ารถสาดเข้ามาในบ้านเสียที แล้วหลังจากที่กระสับกระส่ายรอด้วยความเป็นห่วงกว่าครึ่งชั่วโมง แสงไฟจากบีเอ็มดับบิวซีรี่ย์แปดก็สาดเข้ามาในบ้านแต่ระดับความเร็วที่ผิดปกติก็ทำให้สันนิษฐานได้ว่า

คนขับคงมีแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดอยู่ไม่น้อย

            ด้วยความเป็นห่วงอี้ชิงรีบลงไปชั้นล่างทันทีพอดีกับคนตัวสูงเดินเอาสูดพาดบ่าผมเผ้ายุ่งเหยิงเชิ้ตข้างในยับยู่ยี่ซวนเซเข้ามาในบ้าน พอเจอร่างอี้ชิงก็ทำเมินไม่มองทำท่าจะเดินเลี่ยงขึ้นด้านบนจนอี้ชิงรู้สึกหนึบในอก

            คนขับรถบอกว่าคุณคริสดื่มอยู่ที่คลับผมเป็นห่วงกลัวจะเกิดอุบติเหตุ โทรศัพท์ก็ไม่เปิด

            “ยังไม่ยอมตายให้เมียไปมีผัวใหม่ง่ายๆหรอก ไม่ต้องห่วง

            “โถ่ อย่าประชดแบบนี้สิครับ กับพี่แทคยอนเราแค่คุยกันจริงๆนะครับ ไม่มีอะไรมากกว่านั้นเลย

            “หึ ผู้ชายด้วยกันมันดูกันออก เธอไม่คิดแต่ใช่ว่าไอ้นั่นมันไม่คิด

            น้ำเสียงรวนจัดพร้อมสีหน้าหาเรื่อง อี้ชิงได้แต่ส่ายหน้าด้วยความอ่อนอกอ่อนใจ คนตัวสูงเดินขึ้นบันไดสู่ชั้นสองแต่อาการโอนเอนไปมาพร้อมมือที่เกาะเกี่ยวกับราวบันไดก็ทำให้อี้ชิงนึกเสียวไส้ว่าจะลงมากองกับพื้นเอาได้จนต้องรีบเดินเข้าไปหามปีก แต่ก็โดนสะบัดออก

            ไม่ต้องมายุ่ง ไม่รักก็ไม่ต้องมาห่วงหรอก ถ้าจะตายก็ปล่อยให้มันตายไปเลย ไอ้คนไม่เอาไหนแบบนี้

            อี้ชิงรู้ว่าคริสคงกำลังทั้งเมาทั้งน้อยใจที่เห็นอี้ชิงคุยกับรุ่นพี่จึงไม่คิดโกรธที่โดนสะบัดตัวออกแบบนี้ คอยเดินระวังหลังให้ร่างที่เกาะขึ้นไปตามบันไดแทนการเข้าไปหิ้วปีก คริสขึ้นมาถึงชั้นสองได้แล้วแต่ก็ซวนเซเต็มที

            ร่างสูงใหญ่เดินไปหยุดอยู่หน้าประตูห้องโดยมีอี้ชิงยืนมองอยู่ห่างๆ แต่คริสกลับเอนหัวซบกับบานประตูทำท่าจะหลับอยู่ตรงนั้นร้อนถึงอี้ชิงต้องเข้าไปหิ้วปีกอีกครั้งคราวนี้ได้รับความร่วมมือโดยดีจนไปถึงเตียงนอน อี้ชิงหยิบสูทไปห้อยแล้วเข้ามาจัดการคนเมาที่หลับตาไม่รู้เรื่องไปแล้ว กลิ่นเหล้าคละคลุ้งไปหมดจนคิดว่าคงต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าออก

            เชิ้ตถูกจัดการเป็นลำดับแรกกว่าจะปล้นออกจากตัวได้อี้ชิงก็ถึงกับหอบต่อไปก็เป็นกางเกง มือเรียวบางปลดเข็มขัดหนังแบรนด์ดังออกกำลังจะดึงกางเกงเป็นลำดับต่อไป คนที่คิดว่าหลับไปแล้วกลับคว้าหมับเข้าที่แขนและพลิกร่างขึ้นคร่อมตัวอี้ชิงทันที ในขณะนี้คริสไม่เหลือเค้าคนเมาเลยสักนิด

            คุณคริสไม่ได้เมา

            “หึ...”

            “ปล่อยครับผมจะกลับห้อง

            “ปล่อยก็โง่ เดี๋ยวก็ไปนอนฝันถึงกิ๊กเก่าอีก

            “รวน

            “เกลียดมากมั้ยล่ะ

            “ปล่อยครับ ผมไม่ยอม

            “ไม่ยอมก็จะเอา...”






Cut scene


 

      








100%

ลิ้งค์ฉากคัทอยู่ในไบโอทวิตนะฮับ

.............................................................................................................................................

      Talk ตัดให้ขาดเลยฉับๆๆๆ อะไรนะใครขว้างร้องเท้ามา 555555555 อยากอ่านมั้ยฉากคัท 5555555555 งานนี้องครักษ์บี๋ก็หลับอุตุช่วยไม่ได้ละชิงชิงจ๋า ไม่รอดจ้ะ 5555555

         .. ฉากเรียกเลือดคริสเลย์ทำเราไม่มั่นใจว่ามันเรทไปมั้ย ถ้าใครไม่อยากอ่านตัวข้ามไปได้นะ มันไม่มีผลต่อเนื้อเรื่องจ้ะ ไม่อ่านก็เข้าใจด้ายนะ อะหื้อ

 

เออ ร้ายทั้งพี่ทั้งน้องเนอะว่ามั้ย วรั้ยยยO_O

 

สกรีมที่แท็ก #ฟิคพรซต

เขวี้ยงรองเท้าไปได้ที่ @BubbleboyHunHan จ้ะ

            


     






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

5,746 ความคิดเห็น

  1. #5744 no-run (@PiPiyanan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 21:18
    คนที่น่าสงสารที่สุดคือลูกสาวชั้น อี้ชิงยังมีคริสนะ แต่น้องแลดูพ่อจะบังคับหนักเลยนะ แล้วมาเจอพระเอกแบบเซฮุน จ้าาาาาาา น่าจะได้ด่าตั้งแต่ต้นยันจบอะนะ ปาทับจับพระเอกจิงๆคะคุณ
    #5744
    0
  2. #5732 mymy250645 (@mymy250645) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 10:28
    คือบับยบบบ
    #5732
    0
  3. #5694 eye1game (@eye1game) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 14:09
    เลือดสาววายพุ่งกระชูดดดด เฮือกกกก
    #5694
    0
  4. #5692 A614 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 10:50
    จะเอา nc งื้อออออ
    #5692
    0
  5. #5658 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 10:20
    สงสารอี้ชิง เพราะตัวเองไม่ใช่หรอที่ทำอี้ชิงเจ็บ แต่จะมาหึงไม่ได้เพราะไม่สิทธิ์แล้ว
    #5658
    0
  6. #5645 Heybible (@Heybible) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 12:37
    เสียใจ เพิ่งได้มาอ่าน ตอนที่ไม่มี nc แล้ว TT^TT
    #5645
    0
  7. #5583 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 15:41
    เห็นคัทซีนแล้วกราวใจ แต่ก็อ่านไมาได้ไรต์ลบไปแล้ว...เส้า
    #5583
    0
  8. #5573 Zulfa Njii (@zulfaaaaa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 19:07
    อยากได้ฉากคัท รบกวนส่งให้หน่อยได้มั้ยคะ zulfanjii1806@gmail.
    com
    #5573
    0
  9. #5543 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 19:07
    นี่ใจจดใจจ่อกับคู่ฮุนฮานเลยยย
    รู้สึก...ชอบฮุนโหมดนี่ แลดูซาดิสส(?) ฮุนฮานต้องร้อนแรงไม่แพ้NCคริสเลย์แช้ปแน่ๆ!!
    #5543
    1
    • #5543-1 Zulfa Njii (@zulfaaaaa) (จากตอนที่ 6)
      13 มกราคม 2560 / 19:08
      อ่านNC จากไหนหรอคะ หาไม่เจอ
      #5543-1
  10. #5501 Title Thanatporn (@titlethanatporn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 09:01
    ดูฮุนฮานเลยยยยย
    #5501
    0
  11. #5496 CoffeeMate (@nuiko) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 22:55
    รวนแปลว่าไรอ่าคะ ?
    #5496
    0
  12. #5452 HunpraeHanprae (@HunpraeHanprae) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 18:09
    กรี้ดดดดดดดดดด คืออยากกรี้ดฮุนฮานมากกรี้ดดดดดด ละมุนนนน..!? ชั้นชอบซาดิสหรอเนี่ยย555555555 คริสเลย์ก้โคดจะแบดกรี้ดดดดดดดดดดดด แต่ชั้นอยากอ่านฉากคัตแต่ไม่ทันอ่ะงื้อออออออออ กรี้ดดดดดดดฮุนแบดมากกกกกกกก
    #5452
    0
  13. #5370 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 08:44
    โอ๊ยยยย ฮุนน่ากลัว
    #5370
    0
  14. #5362 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 15:14
    งื้ออออออฮุนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #5362
    0
  15. #5291 Mine-Kris* (@minegalaxykris) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 00:48
    ฮุนขนาดแค่เริ่มนะ พี่ลู่สั่นไปหมดแล้วเนี้ย =0= #หล่อแล้วโหด
    อาอี้ยอมเถอะ เฮียเค้าหึงงง ~

    #5291
    0
  16. #5251 Yulyul_Hunhun (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 19:52
    เซฮุนปากร้ายอ่ะทำไมต้องไปว่าพี่ลู่ด้วย น่าสงสารพี่ลู่จัง TT
    #5251
    0
  17. #5236 SPZ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 21:46
    เราอยากได้ nc ง่ะ ส่งให้ทางเมล์ได้ไหมง่าาาา

    Piyatidapran4@gmail.com
    #5236
    0
  18. #5200 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 20:00
    เฮียยย ม๊างงงงขี้เอาอ่าาาา เอะอะก้จะเอาอร๊ายยยยยย เสี่ยวลู่ใส ใส เลยอะ ฮุนแกก้ฟังเหตุผลบ้างเด่ะว๊า
    #5200
    0
  19. #5134 rj_yindee (@chomanad) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 22:34
    ซีอีโออ๊คแคทคงไปบินกลับไปนอนกอดพี่คุณที่เมกา #ผิด 555
    #5134
    0
  20. #5129 Ratchaneekorn Suksai (@rach0427) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 18:52
    หาตอนคัทซีนไม่เจออ่า พี่ช่วยส่งมาในเมลได้ไหมค่ะ rach2543@hotmail.com
    #5129
    0
  21. #5106 Nong Praewchiczz (@5615120005) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 21:07
    ยัยบี๋ตื่นมาช่วยพี่อี้ก่อนเร็วๆๆๆๆ คุณชายใหญ่อย่าใจร้ายนักเลย TT
    #5106
    0
  22. #4104 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 03:31
    หูยยยยยยเซฮุนแม่งโหดอะ ขู่พี่ลู่แบบนั้น พี่ลู่จะทำไงต่อไปนะ สงสารอะทั้งๆที่ไม่ได้ผิด ที่ทำก็เพราะพ่อบังคับป้ะว้าาาา เซฮุนไปขอพี่เค้าแต่งดิ 555555555
    #4104
    0
  23. #4025 selu9490 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 08:55
    อิเน่ปากร้าย
    #4025
    0
  24. #3529 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 22:56
    แบคใสซื่อเหลือเกินคะ..จะรับมือยอลได้ไงอ่ะ
    #3529
    0
  25. #3484 yang yori (@obeasto) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 18:10
    ดราม่าอยู่ดีๆ มาเขินคริสเลย์นี่แหละ-///-
    #3484
    0