จบแล้ว [FIC EXO] เพลิงรักซาตาน

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 4 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    28 ก.ย. 57

 

 

ตอนที่ 4

  

 

            หลังการกลับมาได้ครบสองสัปดาห์เต็มของคุณชายเล็กและคุณหนูเล็กของบ้าน ก็ถึงวันที่ทายาทคิงค็อปต้องออกงานพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัว เป็นวันที่บริษัทจะต้องเปิดตัวสินค้าสำคัญ ซึ่งก็คือน้ำหอมที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ในหมู่ผู้บริโภคขณะนี้จนต้องเปิดตัวคอลเล็คชั่นใหม่ออกมาเอาใจลูกค้าอีก

            เช้านี้อี้ชิงตื่นและจัดการอาบน้ำเสร็จตั้งแต่เช้าเช่นทุกวันในขณะที่คุณหนูคนเล็กสุดของบ้านยังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงและไม่มีทีท่าว่าจะตื่นจากนิทรารมย์อันแสนหวาน

            แอด..

            ประตูถูกเปิดเข้ามาอย่างระมัดระวังตามด้วยฝีเท้าอันแผ่วเบาของเจ้าของคฤหาสน์ในชุดสูทเต็มยศสีดำ คริสเดินไปทรุดตัวลงนั่งบนเตียงสีขาวของน้องอย่างระมัดระวังไม่ให้รบกวนนิทรารมย์ของคนตัวเล็กแล้วโน้มหน้าลงกดจูบบนแก้มเนียนของดวงใจดวงน้อยๆของเขา อี้ชิงที่ยืนมองอยู่ใกล้ๆเผยยิ้มตามกิริยาของผู้ชายตัวโตๆตรงหน้าที่แสดงความอ่อนโยนต่อน้องชายคนเล็กราวกับคุณพ่อ

            ยังไม่ปลุกน้องตอนนี้เหรอคะ

            คริสหันมาส่งเสียงถามเบาๆกับอี้ชิง

            เดี๋ยวให้นอนไปอีกสักนิดเถอะครับยังเช้าอยู่เลย สงสาร

            อี้ชิงตอบกลับเสียงอ่อนโยนทอดสายตามองคนบนเตียงด้วยความรักไม่ต่างจากพี่ชายร่วมสายเลือดที่กำลังปัดปรอยผมนุ่มออกจากใบหน้าเล็กขาวที่มีเค้าความน่ารักฉายอยู่ตลอดเวลาแม้ยามหลับอย่างเช่นตอนนี้

            คริสลุกขึ้นมาจากเตียงอย่างระมัดระวังแล้วส่งเน็กไทด์ในมือมาให้อี้ชิงช่วยผูกให้อย่างเช่นที่ทำมาตลอดสองสัปดาห์ที่ต้องนอนแยกห้องกัน เจ้าของร่างบางรับมาคล้องเข้ากับลำคอแกร่งแล้วเริ่มผูกปมอย่างคล่องแคล่ว

            คริสมองคนรักตาปรอยมือใหญ่หนาดึงรั้งเอวเล็กเข้ามาแนบชิดลำตัวก่อนกดจูบอย่างอ้อยอิ่งลงบนขมับเล็กสีขาวเนื้อเนียนอย่างแผ่วเบา สองสัปดาห์แล้วที่เขาต้องนอนเดียวดายคนเดียวในห้องแม้อยู่ภายใต้ชายคาเดียวกันกับคนรัก เขายอมรับว่ารู้สึกโหยหาร่างนุ่มนิ่มหอมกรุ่นทุกคืน จนถึงขนาดมีความคิดบ้าๆว่าอยากจะเปิดเข้ามาลักเอาร่างบางไปกอดแนบอกให้รู้แล้วรู้รอดแต่ก็กลัวว่าถ้าน้องตื่นขึ้นมาแล้วแกไม่เห็นพี่เลี้ยงจะโวยวายเอาถึงตอนนั้นเขาอาจจะโดนน้องชายคนกลางเล่นงานหนักกว่านี้อีก ดังนั้นจึงทำได้แค่คิดและข่มตาให้หลับไปอย่างเดียวดายในทุกคืน

            ไปเล่าให้ใครฟังใครจะเชื่อว่าเจ้าพ่อนักธุรกิจใหญ่ที่เป็นเจ้านายเหนือหัวบริวารหลายพันชีวิตจะมีชะตากรรมน่าสงสารแบบนี้ ยิ่งเขารักน้องมากเท่าไหร่ความเกรงใจก็มากขึ้นเท่านั้น คริสจำได้ว่าตั้งแต่ปกครองน้องมาไม่เคยมีครั้งไหนที่เขาจะดุน้องเลยสักครั้ง คำน้อยไม่เคยให้ระคายใจ คงเพราะเขาทั้งรักและสงสารน้อง แต่ก็โชคดีอย่างหนึ่งที่น้องเองก็ไม่เคยทำตัวเกเรเข้าใส่เขาคงเพราะมีพี่เลี้ยงอย่างอี้ชิงที่สอนมาดีตั้งแต่เด็ก

            พี่ว่าชิงน่าจะไปพร้อมพี่นะคะแล้วให้คนขับรถพาเด็กๆตามไปที่งานก็ได้

            คริสเอ่ยขึ้นขณะมองคนตัวเล็กจัดเสื้อผ้ากับเน็กไทด์ให้เขาอย่างที่ทำประจำทุกวันก่อนไปทำงาน

            “อย่าเลยครับ คุณหนูเล็กแกจะงอแงไม่ยอมไปเอา ผมอยู่ดูแลดีกว่า

            อี้ชิงปฏิเสธเสียงอ่อน ซึ่งคนตัวโตพอได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจทำหน้าเมื่อยจนอี้ชิงนึกขำ

            “อีกอย่างคุณคริสต้องไปรับคุณลู่หานไปงานด้วยนะครับอย่าลืม

       เสียงถอนหายใจของคนตัวสูงลากยาวยิ่งกว่าเดิมพร้อมสีหน้าเหนื่อยหน่ายอย่างเห็นได้ชัด อี้ชิงรู้สึกสงสารจึงโอบเอวหนาเข้าหาตัวแล้วเขย่งขึ้นจูบปลายคางของคนรักอย่างเอาใจ คนตัวสูงจึงพอยิ้มออกได้

            ไปเถอะครับ เดี๋ยวค่อยเจอกันในงานนะครับ

            ก่อนร่างสูงใหญ่จะพ้นออกจากห้องได้อี้ชิงก็โดนริมฝีปากหนาฟัดเอาจนพอใจนั่นแหละเจ้าชีวิตจึงยอมล่าถอยออกจากห้องด้วยสีหน้าแช่มชื่นขึ้น ทิ้งให้เขาปากเจ่อแดงอยู่ตรงนั้นเป็นนานกว่าจะได้สติเดินออกจากห้องเพื่อไปยังห้องที่อยู่อีกปีกหนึ่งของคฤหาสน์ อี้ชิงเคาะประตูเบาๆก่อนจะได้ยินเสียงตอบรับจากด้านในจึงผลักประตูเข้าไป

            อ้าวคุณชายเล็กตื่นแล้วเหรอครับ พี่ว่าจะมาเคาะปลุกพอดี

            ร่างสูงสง่าไม่ต่างจากผู้เป็นพี่ที่กำลังจัดเครื่องแต่งกายหน้ากระจก พร้อมผมเผ้าที่ถูกเซ็ตเป็นทรงเรียบร้อยบ่งบอกว่าเจ้าของห้องตื่นนานแล้วจึงทำเอาอี้ชิงแปลกใจนิดๆ

            “ต้องหัดไว้ครับ รู้สึกว่ากลับมาอยู่บ้านแล้วชักจะตื่นสายจนเคยตัว นี่น้องตื่นหรือยังครับ

            เซฮุนเดินไปหยิบเน็กไทด์พร้อมกับเอ่ยถามและเดินถือมันมาให้พี่เลี้ยงที่ย่างก้าวเข้ามายืนอยู่กลางห้องช่วยผูกให้

            ยังหลับอยู่เลยครับพี่ว่าจะมาปลุกคุณชายเล็กซะก่อนแล้วค่อยไปปลุกเธอ

            อี้ชิงตอบมือก็สาละวนกับการร้อยปมผ้า พอเสร็จแล้วก็ไล่สายตาพินิจคนตัวสูงไปทั่วร่างด้วยประกายตาชื่นชมนักหนา

            ยิ่งโตยิ่งหล่อเหลาเอาการจริงๆคุณชายของพี่

            “ที่บอกหล่อ หล่อพอจะสู้พี่ชายใหญ่ได้ไหมล่ะครับ

            อี้ชิงมองคนถามด้วยอาการอมยิ้มเอ็นดู เล็กๆน้อยๆก็อยากเอาชนะคุณพี่ คงเคืองแทนเขาอยู่มาก

            “หล่อกว่าเป็นไหนๆ

            อี้ชิงเอ่ยตอบเอาใจ คนตัวสูงก้มลงมากดจมูกโด่งที่ข้างแก้มอย่างที่ชอบทำตั้งแต่เด็กๆพร้อมวงแขนหนาที่ตวัดมากอดรอบเอวอี้ชิงไว้อย่างรักใคร่

            “ถ้าเขามาได้ยินพี่จะโดนทำโทษที่ชมคนอื่นมากกว่าเขา

            “พี่ไม่เห็นต้องกลัวนี่ครับ ยังไงพี่ก็มีคุณชายเล็กอยู่ข้างแล้วนี่

            อี้ชิงเอ่ยเย้ากลับไปคราวนี้ได้ยินเสียงหัวเราะหึจากริมฝีปากหนา

            ถ้าเขามาลักเอาไปขย้ำตอนกลางคืนแล้วผมจะเอาปัญญาที่ไหนไปช่วยได้ ถึงตอนนั้นล่ะได้ตัวแดงอีกแน่

            อี้ชิงทุบลงบนบ่าหนาของคุณชายเล็กด้วยสีหน้าที่ขึ้นสีแดงจัด เห็นสายตาล้อเลียนแล้วก็รู้ได้ทันทีว่าร้ายกว่าพี่ชายเป็นไหนๆ นี่ไม่รู้ว่าไปอยู่เมืองนอกหลายปีจะทำสาวๆหัวใจพังไปแล้วสักกี่ราย ทั้งรูปร่าง รูปทรัพย์ ชาติตระกูล สมบูรณ์จนไม่รู้จะสมบูรณ์ยังไงอีกแล้ว ถ้าลดนิสัยใจร้อนลงอีกหน่อยคงมีแต่คนแห่เอาลูกสาวมาประเคนให้ถึงหัวกระไดบ้าน

            พี่ไม่อยากพูดกับคนร้ายกาจแบบนี้แล้วครับ เชิญแต่งหล่อต่อเถอะเดี๋ยวพี่จะไปปลุกคุณหนูเล็กบ้าง

            อี้ชิงช่วยจัดสูทให้เข้าที่อีกนิดจึงผละออกจากห้องเพื่อกลับมาที่ห้องนอนสีครีมหวานที่เขาถูกยึดเอามานอนด้วยตลอดสองสัปดาห์ หย่อนตัวลงนั่งบนเตียงที่มีร่างเล็กบางหลับตาพริ้มสนิทจนเห็นขนตาเรียงตัวเป็นแพสวยอยู่ ไม่แปลกเลยที่คนทั้งบ้านจะหวงแหนคนตัวเล็กๆคนนี้นักหนา เพราะแม้ยามหลับยังน่าเอ็นดูระคนน่ารักได้ขนาดนี้ เป็นสมบัติชิ้นน้อยๆที่พี่ชายไม่อยากให้มีแม้แต่รอยขีดข่วน อี้ชิงยิ้มยกมือขึ้นแตะลงบนบ่าเล็กแล้วเขย่าน้อยๆ

            คุณหนูครับตื่นได้แล้วนะครับ เช้านี้เรามีงานเลี้ยงกันที่โรงแรมนะครับ

            คนตัวเล็กพลิกตัวจากท่าตะแคงมาเป็นนอนหงายแล้วปรือตาเรียวเล็กขึ้นมามอง มือข้างหนึ่งยกขึ้นปิดปากหาวอย่างน่ารัก

            ฮ้าว บี๋ไม่ไปไม่ได้เหรอครับ ไม่ชอบเลยคนเยอะๆเนี่ย

            “ไม่ได้นะครับ ทั้งพี่ชายใหญ่พี่ชายเล็กก็ไปกันหมด แถมสื่อก็จะมาทำข่าวอีก ยังไงก็ต้องไปครับ

            “ฮื้อ ยุ่งยากจัง นี่บี๋ขอลาออกจากทายาทคิงค็อปได้ไหม

            น้ำเสียงออกจะรวนเล็กๆให้พี่เลี้ยงส่ายหัวเอ็นดู

            ลาออกไม่ได้ครับ และก็ปฏิเสธไม่ไปไม่ได้ด้วย

            “ฮื้อ

            ทำเสียงขัดอกขัดใจทีนึงแล้วคว่ำหน้ามุดลงบนหมอนอีกครั้งให้อี้ชิงส่ายหัวอ่อนใจกับเด็กงอแง

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            เข้ามาเลยครับ

            สิ้นเสียงอี้ชิงก็ปรากฏร่างสูงของพี่ชายคนกลางหิ้วสูทเข้ามาในห้องพร้อมส่งสัญญานบอกอี้ชิงว่าจะจัดการเจ้าตัวปัญหาจอมงอแงนี้เอง อี้ชิงยิ้มพยักหน้าให้แล้วออกจากห้องเพื่อไปแต่งตัวบ้าง

            เซฮุนวางสูทพาดไว้กับพนักเก้าอี้แล้วเดินมาที่เตียงเจ้าปัญหาและโดยไม่ให้อีกคนรู้ตัวเขาช้อนเอวเล็กบางของคนบนเตียงเข้ามาไว้ในวงแขนแล้วยกขึ้นมาทั้งตัวซึ่งคนโดนอุ้มก็ดิ้นขลุกขลักขัดขืนทันทีแต่พอเห็นว่าเป็นพี่ชายก็ทำหน้างอแงเข้าใส่เหมือนเด็กๆ

            ฮื้อ พี่ชายเล็ก

            “ทำไมไม่ลุกขึ้นไปอาบน้ำ หืม ตัวซน

            “ก็บี๋ไม่เห็นจะอยากไปเลย

            “หึหึ ไม่อยากไปก็ต้องไปงานนี้เกเรไม่ได้

            ฮ่อย ทุกทีเลย

            ทำปากคว่ำสีหน้าเบื่อหน่ายให้พี่ชายนึกขำ ก่อนจะถูกพาตัวเข้าไปส่งถึงห้องน้ำ

            อาบน้ำนะครับเดี๋ยวพี่รอข้างล่าง

            เซฮุนกำกับน้องแล้วปิดประตูให้เสร็จสรรพก่อนหยิบสูทเดินออกจากห้องสวนทางกับอี้ชิงที่อยู่ในชุดสูทเรียบร้อยกำลังเดินกลับมาพอดี

            กำลังอาบน้ำนะครับ พี่ช่วยเข้าไปจัดการหน่อย ดูท่าจะไม่อยากไปมากอยู่

            “ได้ครับ คุณชายเล็กลงไปรอข้างล่างเถอะ พี่ให้คนจัดกาแฟไว้ให้แล้ว

            เซฮุนพยักหน้ารับแล้วเดินลงไปด้านล่างในขณะที่อี้ชิงเดินกลับเข้าไปในห้องสีครีมหวานที่ผละออกไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เสียงน้ำดังออกมาจากห้องน้ำเบาๆพอให้คลายใจว่าคนตัวเล็กจะไม่ทำฤทธิ์ให้พี่ๆปวดหัวกันอีก

 

 

            คริสพับหนังสือพิมพ์ธุรกิจฉบับภาษาอังกฤษลงข้างตัวเมื่อรถเลี้ยวเข้าสู่คฤหาสน์หลังใหญ่ สายตาคมกวาดมองสิ่งรอบข้างด้วยความรู้สึกว่างเปล่า ในรอบปีมานี้เขาเข้าออกที่นี่บ่อยครั้งจนแทบจะจำทุกรายละเอียดของสองข้างทางที่รถวิ่งผ่านเข้าไปสู่ตัวบ้านได้ เพราะที่แห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นบ้านของคู่หมั้นของเขา

            พอรถเทียบเข้าใต้มุขหน้าบ้านคนรับใช้ก็ปรี่เข้ามาเปิดประตูให้อย่างรู้หน้าที่พร้อมโค้งให้เขาอย่างเรียบร้อยเมื่อคริสลงมายืนที่พื้นเต็มความสูงก่อนจะผายมือเชิญเขาเข้าไปด้านใน คริสก้าวเข้าไปอย่างคุ้นเคยผ่านห้องโถงเลยไปยังห้องรับแขกที่มีร่างของชายสูงวัยผมสีดำสนิทรูปร่างสูงโปร่งกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ผ่านแว่นตากรอบสี่เหลี่ยมด้วยท่าทางเคร่งเครียดอยู่บนโซฟารับแขก

            คุณผู้ชายคะคุณคริสมาแล้วค่ะ

            เสียงรายงานของสาวใช้เรียกชายวัยกลางคนให้เงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์มามองคริสที่ก้มหัวทำความเคารพอีกฝ่ายที่อาวุโสกว่าทันที

            อ้าวคุณคริสมาแล้วเรอะ

            “ครับท่าน

            “เออนี่ให้ใครไปตามดูคุณหนูหน่อยซิเสร็จหรือยังคุณคริสเขามารอแล้วนี่

            ชายเจ้าของบ้านหันไปสั่งสาวใช้ที่รีบถอยฉากออกไปทำตามคำสั่งทันที

            นั่งก่อนซี

            “ครับท่าน

            คริสก้มหัวรับคำเชื้อเชิญแล้วทรุดนั่งลงที่โซฟาชุดเดียวกัน

            กาแฟซักหน่อยไหมล่ะ

            ผู้มีอายุกว่าถามไถ่อย่างสนิทสนมกับว่าที่ลูกเขย

            ไม่เป็นไรครับ ผมเรียบร้อยมาจากบ้านแล้ว

            คริสปฏิเสธอย่างสุภาพ ผู้อาวุโสกว่าพยักหน้ายิ้มๆอย่างพอใจในท่าทีสุขุมเยือกเย็นนั้น คุณลียองแจมองหนุ่มรุ่นลูกที่ได้ชื่อว่าเป็นว่าที่ลูกเขยด้วยสายตาชื่นชม เขารู้สึกว่าตัวเองตัดสินใจไม่ผิดที่ให้ลู่หานหมั้นหมายกับผู้ชายคนนี้ ในวงการธุรกิจใครๆก็รู้ว่าผู้บริหารสูงสุดของคิงค็อปกำลังได้รับการจับตามองจากทั้งนักธุรกิจในประเทศและต่างประเทศ การที่คิงค็อปก้าวขึ้นมาเป็นบริษัทชั้นนำได้ภายในไม่กี่ปีก็เป็นตัวการันตีถึงฝีมือของผู้บริหารหนุ่มไฟแรงคนนี้ได้เป็นอย่างดี และแน่นอนว่าหากลีกรุ๊ปได้เป็นทองแผ่นเดียวกับคิงค็อปแล้วล่ะก็การขึ้นเป็นบริษัทชั้นนำของเอเชียสำหรับลีกรุ๊ปของเขาก็คงไม่ไกลเกินเอื้อม และคุณลียองแจก็คิดว่าเขาควรทำให้มันเกิดขึ้นในเร็วๆนี้

            ช่วงนี้คงยุ่งน่าดูสินะ ได้ข่าวว่าน้ำหอมติดตลาดน่าดูเลยนี่

            “ไม่เท่าไหร่หรอกครับ เรื่องน้ำหอมนี่ผมมีอี้ชิงเค้าช่วยดูแลอยู่ แถมต่อไปจะมีอีกสองหนุ่มมาช่วยแบ่งเบาภาระงานด้วย

            “อ้าวใครอีกล่ะ

            “น้องชายคนกลางกับคนเล็กครับ เพิ่งจบกลับมาจากเมกา

            “อ้อ งั้นเหรอ ดีสิ ว่างๆก็พามากินข้าวที่บ้านบ้างจะได้รู้จักกัน ไหนๆก็จะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว

            คุณลียองแจกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ซึ่งหากคริสจะสังเกตสักนิดก็จะรู้ว่ามันแปลกไปจากตอนแรกที่ทักทายเขาด้วยน้ำเสียงชื่นมื่นและหากเงยขึ้นสบตาดำคมลึกจะเห็นแววกร้าวแทรกอยู่ในดวงตาคู่นั้น

            ว่าก็ว่าเถอะนะคุณคริสอย่าหาว่างั้นว่างี้เลย ลู่หานกับคุณเองก็หมั้นกันมาปีนึงแล้ว ปีนี้ลูกชายผมเขาก็จะยี่สิบเจ็ดเต็ม ผมว่าน่าจะเป็นเวลาที่สมควรแล้วที่จะพูดถึงเรื่อง ต...แต่ง

            “คุณคริสมาแล้วเหรอครับ

            ยังไม่ทันที่คุณลียองแจจะเอ่ยจบก็มีเสียงหวานใสดังแทรกขึ้นมาเสียก่อน ผู้ชายร่างเล็กที่เดินเข้ามาขัดช่วงเวลาที่คับขันแบบนี้ทำเอาคริสถึงกับถอนหายใจโล่งอก

            พี่มาได้สักพักแล้วล่ะลู่หาน

            “งั้นไปกันเลยไหมครับผมเรียบร้อยแล้ว

            ลู่หานที่รับรู้ถึงสถานการณ์น่าอึดอัดของคริสกับพ่อตนรีบหาทางออกให้ผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นคู่หมั้นในนามทันทีเพื่อเลี่ยงออกจากบ้านและคริสที่รอจังหวะอยู่ก็ตอบรับทันที

            ไปเลยก็ได้ลู่หาน

            คริสหันมาโค้งอย่างสุภาพให้เจ้าของบ้านที่นั่งหน้าตึงอยู่ สายตาดำคมภายใต้แว่นกรอบสี่เหลี่ยมมีแววไม่พอใจอยู่นิดๆ

            ผมขอตัวก่อนนะครับท่าน

            “ว่างๆก็มาทานข้าวที่นี่บ้างก็แล้วกันนะคุณคริส ไปดีมาดีเถอะ

            ผู้อาวุโสเอ่ยบอกเสียงเรียบ คริสโค้งรับแล้วเดินนำออกไปก่อน

            ผมไปนะครับคุณพ่อ

            “งานนี้นักข่าวมาเยอะ ถ้าเขาสัมภาษณ์ถึงงานแต่งก็แย็บๆไว้หน่อยว่าเริ่มคุยๆกันบ้างแล้ว แกไม่ควรอยู่เฉยๆอีกต่อไปเพราะคงรู้นะว่าถ้าปล่อยคิงค็อปหลุดมือแกต้องชดใช้ความผิดพลาดนี้ยังไง

            เอ่ยเสียงเฉียบขาดบาดลึกถึงหัวใจ ลู่หานได้แต่มองตามแผ่นหลังพ่อที่เดินหนีขึ้นชั้นสองด้วยน้ำตากลบตา เป็นนานที่ต้องเงยหน้าขึ้นแล้วสูดหายใจยาวๆเพื่อดันก้อนสะอื้นลงไปก่อนจะก้าวเดินออกไปด้านนอกที่คริสกำลังรออยู่

            ไม่สบายหรือเปล่าลู่หานหน้าซีดๆ

            เสียงปราณีที่ถามขึ้นด้วยความห่วงใยทำให้ลู่หานต้องยิ้มอ่อนๆส่งไปให้พร้อมส่ายหัวปฏิเสธ

            ผมไม่เป็นไรครับสบายดี เราไปกันเถอะครับ

            ลู่หานก้าวขึ้นนั่งก่อนแล้วคริสจึงก้าวตามขึ้นมานั่งข้างที่เบาะหลัง รถจึงเคื่อนตัวออกจากคฤหาสน์ตระกูลลี

            เรื่องเมื่อครู่ขอโทษด้วยนะครับที่พ่อทำให้คุณคริสลำบากใจอีกแล้ว

            ลู่หานเอ่ยออกมาอย่างรู้สึกผิด

            ไม่เป็นไรหรอกพี่เข้าใจดี

            แต่คริสกลับส่งรอยยิ้มอ่อนโยนพร้อมน้ำเสียงปลอบประโลมกลับมา นั่นทำให้ลู่หานยิ้มออกบ้าง

            คุณอี้ชิงล่ะครับทำไมไม่มาด้วย

            รถเคลื่อนออกมาได้สักพักและลู่หานเริ่มปรับอารมณ์ตัวเองได้แล้วจึงเอ่ยถามถึงคนรักของคริส ปลายหางเสียงเจือแววเศร้านิดๆเพราะเรื่องของคริสกับอี้ชิงลู่หานรับรู้ความสัมพันธ์ของทั้งสองดี และรู้สึกผิดมาจนถึงทุกวันนี้ที่ทำให้ทั้งสองต้องห่างกันบ่อยๆ

            แต่คริสก็ยังใจดีระบายยิ้มขณะตอบโดยไม่ทำให้ลู่หานรู้สึกอึดอัด ลู่หานถึงได้นับถือน้ำใจคริสเสมอมารวมทั้งคนจิตใจดีอย่างอี้ชิงด้วย

            ยังไม่ออกมาเลย ป่านนี้คงกำลังลากเจ้าตัวเล็กลงจากเตียงอยู่

            คริสเล่าด้วยน้ำเสียงแจ่มใสลู่หานรับรู้ได้ถึงรอยยิ้มแห่งความสุขนั้นจึงเอ่ยถามกลับไป

            ใครเหรอครับเจ้าตัวเล็กที่ว่า

            “อ้อโทษทีลู่หานยังไม่รู้นี่ น้องชายพี่คนกลางกับคนเล็กน่ะ เพิ่งกลับจากเมกา เดี๋ยววันนี้คงได้เจอกัน

             “อ๋อ อย่างนี้นี่เอง

            “คนกลางน่ะไม่เท่าไหร่หรอกคนนี้โตแล้ว แต่คนเล็กจะงอแงหน่อยเพราะแกถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กอี้ชิงถึงต้องอยู่จัดการ

            “มิน่าคุณคริสถึงยิ้มมีความสุขนัก

            ลู่หานพยักหน้าหงึกหงักเข้าใจ เคยรู้แค่ว่าคริสมีน้องชายสองคนแต่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันสักที วันนี้คงเป็นวันดีที่จะทำความรู้จักกัน

 

           

            อี้ชิงกำลังอยู่บนรถที่กำลังมุ่งหน้าสู่ตัวโรงแรมที่จัดงาน ด้านหลังเป็นเจ้านายน้อยทั้งสองโดยพี่ชายคนกลางกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ฉบับภาษาอังกฤษในขณะที่คนเล็กกำลังกดโทรศัพท์เล่น อี้ชิงยอมรับว่ากังวลไม่น้อยสำหรับการเผชิญหน้าระหว่างคุณลู่หานกับคุณชายคนกลางของตน ได้แต่ภาวนาให้ไม่มีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้น

            เดี๋ยววันนี้นักข่าวคงเยอะยังไงทนรำคาญเอาหน่อยนะครับ น่าจะต้องมีให้สัมภาษน์ด้วย

            สองหนุ่มต่างไซค์ทำหน้าเบื่อหน่ายพอกันจนอี้ชิงต้องกลั้นขำ เขารู้อยู่แล้วว่าทั้งสองไม่ค่อยจะชอบนักกับการตกเป็นข่าวในหน้าสื่อ แต่ความที่เป็นถึงทายาทของคิงค็อปก็ยากที่จะเลี่ยงได้

            ไม่นานรถก็เลี้ยวเข้าสู่ตัวโรงแรมก่อนจอดสนิทด้านหน้า พนักงานปรี่เข้ามาเปิดประตูอย่างรู้หน้าที่แล้วโค้งทำความเคารพให้เจ้านายทั้งสาม อี้ชิงเดินมาจัดชุดให้คุณชายทั้งคู่ก่อนพากันเดินเข้าไปในโรงแรมที่มีพนักงานอำนวยความสะดวกเปิดประตูรออยู่ ร่างสูงสง่าของเซฮุนเดินนำเข้าไปก่อนตามด้วยอี้ชิงที่มีแบคฮยอนเกาะแขนเดินอยู่ข้างๆ

            งานเปิดตัวน้ำหอมจัดอยู่บนชั้นเจ็ดของโรงแรม ตอนที่ทั้งสามขึ้นไปถึงนักข่าวก็มารอที่งานเยอะแล้ว ด้านในเองแขกเหรื่อก็เริ่มมากันอย่างคับคั่ง อี้ชิงมองเห็นร่างสูงๆของคริสยืนปะปนอยู่กับนักธุรกิจรุ่นใหญ่อยู่อีกด้านหนึ่งของงาน มองจากตรงนี้คริสดูจะเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในกลุ่มแต่กลับได้รับความชื่นชมจากผู้คร่ำหวอดในวงการธุรกิจจนอี้ชิงอดยิ้มภูมิใจไม่ได้

            อี้ชิงโต๊ะอยู่ทางนี้

            เสียงที่ทักขึ้นใกล้ๆทำให้ทั้งสามหันไปมองเป็นตาเดียวก่อนที่แบคฮยอนจะเป็นคนแรกที่กระโจนเข้าไปกอดเจ้าของเสียง

            พี่ซูโฮคิดถึงจังเลยยย

            เจ้าตัวซนกอดซูโฮแน่นพร้อมลากเสียงยาวอย่างน่ารักทำเอาพี่ๆพลอยยิ้มตามไปด้วย ซูโฮกอดตอบร่างเล็กๆนั้นอย่างเอ็นดู

            พี่ก็คิดถึงคุณหนูครับ แต่เอ ทำไมไปเป็นเด็กฝรั่งตั้งหลายปีไม่เห็นจะโตขึ้นเลยครับเนี่ย หืม

            ผู้ใหญ่ทั้งสามหัวเราะขึ้นพร้อมกันในขณะที่คนตัวเล็กส่งสายตาเรียวเล็กค้อนเพื่อนสนิทพี่ชายไปที

            บี๋สูงขึ้นตั้งสามเซ็นแน่ะ นี่ๆดูสิ

            แบคฮยอนยืดตัวขึ้นอวดๆ พี่ๆพากันหัวเราะเอ็นดู

            ครับๆ สูงก็สูง น่ารักไม่มีใครเกินซูโฮเย้าแล้วหันไปทักทายเซฮุน ไงหนุ่มหล่อ ไม่เจอกันนานหล่อขึ้นยังกับพระเอกหนังเชียวนะ

            “หึหึ พี่ก็ดูไม่แก่ขึ้นซักนิด ว่าแต่เมื่อไหร่จะแต่งงานครับผมอยากอุ้มหลานแล้วนะ

            “รออุ้มลูกยังมีลุ้นกว่ารออุ้มหลานจากคนนี้อีกครับคุณชายเล็ก พี่ซูโฮเค้าไม่แต่งกับใครหรอกนอกจากแต่งกับงาน

            อี้ชิงแซวขึ้น

            พี่ยังไม่พร้อมดูแลใครหรอกครับ ยังบ้างานอยู่

            “ถ้าไม่อยากดูแลใครก็หาใครมาดูแลซะสิครับ ไม่เห็นยาก

            ซูโฮมองน้องชายเพื่อนสนิทหรืออีกนัยหนึ่งคือเจ้านายด้วยสายตาที่แปลกไปเมื่อได้ฟังคำพูดคำจาที่แสดงถึงวุฒิภาวะที่มากขึ้น

            ไม่เจอกันไม่กี่ปีดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นตั้งเยอะ คำพูดคำจาคมคายขึ้นเป็นกอง

            “คำพูดคนเจ้าชู้น่ะสิครับไม่ว่า

            คนขัดขึ้นคืออี้ชิงที่เรียกเสียงหัวเราะจากซูโฮได้

            โถ่ ผมไม่เจ้าชู้ซะหน่อย แค่ใครไม่ถูกใจเราก็เซกู๊ดบายเท่านั้นเอง

            “ดูๆ พูดเข้าสิพี่ซูโฮ

            ในขณะที่ผู้ใหญ่กำลังเสวนากันคนที่ตัวเล็กสุดกลับกำลังกระสับกระส่ายจนต้องร้องขัดออกมา

            เราจะยืนกันอีกนานไหมครับเนี่ย บี๋ปวดขาแล้วนะ

            “อ้าวมัวแต่คุยกันเพลิน ไปครับไปนั่ง ฮ่าๆๆ

            ซูโฮเป็นคนดันคุณหนูคนเล็กไปนั่งก่อนโดยมีเซฮุนกับอี้ชิงเดินตามไปนั่งที่โต๊ะสำหรับผู้บริหาร แต่ยังไม่ทันนั่งก็มีหญิงสาวร่างเล็กเดินด้วยความเร่งรีบเข้ามากระซิบกระซาบอะไรบางอย่างซึ่งทำเอาอี้ชิงหน้าเปลี่ยนสีคิ้วขมวดขึ้นทันที เซฮุนที่มองดูอยู่แล้วถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

            มีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ

            “หลังเวทีมีปัญหานิดหน่อยครับเดี๋ยวพี่คงต้องไปดูซักหน่อย

            “บี๋ไปด้วย

            แบคฮยอนอาสาตาใสแต่ทว่าอี้ชิงก็ลูบหัวเอ่ยเบาๆ

            อยู่นี่กับคุณพี่แล้วก็พี่ซูโฮดีกว่าครับ หลังเวทีกำลังวุ่นวายคุณหนูไม่ชอบหรอก

            เซฮุนรวบเอวน้องเชิงห้ามอีกคนแบคฮยอนจึงยอมพยักหน้ารับโดยดี แต่สายตาก็มองตามร่างอี้ชิงอย่างห่วงใย

 

 

            อี้ชิงถูกพาตัวไปหลังเวทีที่กำลังมีการเตรียมการสำหรับแฟชั่นโชว์คอลเล็คชั่นน้ำหอม ทีมงานทั้งหมดกำลังร้อนใจพอเห็นอี้ชิงก็ปรี่เข้ามาหาทันทีด้วยสีหน้าไม่ดีนัก

            โทรไปก็ไม่รับค่ะ นี่ถ้าไม่รีบแต่งตอนนี้เกรงจะไม่ทันแน่ๆค่ะคุณอี้ชิง

            คอสตูมร่างท้วมเอ่ยออกมาด้วยเสียงร้อนรน อี้ชิงรับฟังแล้วนิ่งใช้ความคิด เดิมทีแฟชั่นโชว์ชุดสุดท้ายจะมีนายแบบกิตติมศักดิ์ซึ่งก็คือลูกท่านหลานเธอของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ร่วมกับคิงค็อปที่เสนอตัวเข้ามารับหน้าที่นี้เป็นคนเดินปิดงาน อี้ชิงก็ไม่ขัดเพราะอยากรักษาน้ำใจกันเอาไว้ระหว่างหุ้นส่วนแต่ทว่าตอนนี้กลับไม่มีใครสามารถติดต่อคุณหนูคนนั้นได้จนพากันร้อนอกร้อนใจไปเป็นแถบๆ

            แต่ในขณะที่กำลังใช้สมองคิดหาทางออกสายตาก็ปะทะเข้ากับร่างใครคนหนึ่งที่กำลังเดินออกจากห้องน้ำที่แยกส่วนสำหรับผู้บริหาร อี้ชิงเผยยิ้มกว้างเมื่อคิดหาทางออกได้ รีบก้าวฉับไปหาร่างนั้นก่อนที่จะพ้นประตูออกไป

            คุณลู่หานครับ ขอเวลาซักแป๊ปได้ไหมครับ

            ร่างที่ถูกเรียกไว้หยุดชะงักพร้อมกับหันกลับมาหาอี้ชิงด้วยความแปลกใจก่อนสีหน้าจะแปรเปลี่ยนไปเป็นเกลื่อนด้วยรอยยิ้มทั่วใบหน้า

            คุณอี้ชิงนั่นเอง มีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ

            อี้ชิงมีท่าทีลังเลเขินอายนิดๆที่จะบอก ซึ่งลู่หานก็ฉลาดพอที่จะสังเกตเห็น

            มีอะไรก็พูดมาเลยครับคุณอี้ชิงไม่ต้องเกรงใจผมหรอก

            อี้ชิงส่งยิ้มให้ก่อนจะเริ่มเอ่ยสิ่งที่ต้องการออกมา

            ผมมีเรื่องอยากขอร้องคุณลู่หานนิดหน่อย

            “ว่ามาเลยครับถ้าผมช่วยได้ผมยินดีช่วยทุกอย่าง

            “สิ่งที่ผมขอร้องคุณลู่หานช่วยได้แน่ๆครับ คือ ถ้าไม่เป็นการรบกวนคุณลู่หานมากไปช่วยมาเป็นนายแบบเดินแฟชั่นโชว์น้ำหอมชุดสเปเชี่ยลให้ผมหน่อยได้มั้ยครับ

            “ห๊ะ ว...ว่าไงนะครับ ดะ...เดินแบบเหรอ

            ลู่หานทำหน้าตกตะลึงเมื่อได้ยินคำขอร้อง คนตัวเล็กยืนนิ่งขึงกับที่อย่างพยายามประมวลสิ่งที่เพิ่งได้ยิน

            ครับ ผมมองไม่เห็นใครเลยจริงๆนอกจากคุณลู่หาน ชุดที่เตรียมไว้ผมกะแล้วน่าจะหุ่นราวๆคุณลู่หานนี่แหละครับ

            “จะดีเหรอครับ ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย เดี๋ยวจะทำงานพังซะเปล่าๆ

            “โถ่ ไม่หรอกครับ แค่ออกไปเดินพร้อมถือน้ำหอมไม่มีอะไรยากหรือซับซ้อนเลย คุณลู่หานทำได้แน่ๆ

            อี้ชิงทั้งให้กำลังใจ ทั้งเชียร์ และทั้งลุ้นในเวลาเดียวกัน จนในที่สุด

            ก็ได้ครับถ้าคุณอี้ชิงไว้ใจผม ผมก็จะลองดู

            อี้ชิงแทบจะกระโดดด้วยความยินดีก่อนละล่ำละลักขอบคุณ

            ขอบคุณมากครับคุณลู่หาน ขอบคุณมากจริงๆ เชิญทางนี้เลยครับเดี๋ยวทีมงานคอสตูมจะช่วยดูแลคุณลู่หานเอง

            ลู่หานถูกพามาที่ห้องแต่งตัวคอสตูมต่างเข้ามารุมมะตุ้มโดยขั้นแรกคือการเข้าไปเปลี่ยนชุดซึ่งก็ราวกับสวรรค์ยังปราณีเพราะปรากฏว่าใส่ได้แทบจะพอดีตัว อาจจะหลวมอยู่หน่อยๆแต่ก็ดูไม่ขัดหูขัดตา หลังจากนั้นก็ถูกพามานั่งหน้ากระจกเพื่อทำการแต่งหน้าในขั้นต่อไป

            เดี๋ยวจะมีทีมงานมาอธิบายคิวให้ฟังนะครับ คุณลู่หานไม่ต้องกังวลเหลือเวลาให้ซักซ้อมอีกชั่วโมงกว่าๆ

            อี้ชิงปลอบเสียงอ่อนโยน และในขณะที่กำลังอธิบายธีมงานกันอยู่ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาโดยผู้ชายตัวสูงที่ทำเอาทีมงานในห้องประหม่าหน้าเหลือสองนิ้วตัวลีบแบนเท่าไม้บรรทัดกันทุกคน เป็นคริสนั่นเองที่ยืนเป็นสง่าอยู่หน้าประตูห้องมองผู้ชายสองคนที่กำลังคุยกันด้วยความสนใจ

            พอดีไม่เห็นทั้งสองคนในงานเลยลองมาตามดู มีปัญหาอะไรรึเปล่า แล้วนั่นทำไมชุดนั้นถึง...”

            “มีปัญหาเรื่องนายแบบนิดหน่อยน่ะครับ ผมเลยขอให้คุณลู่หานมาช่วยเป็นนายแบบให้ คุณคริสคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับ

            คริสหรี่ตามองคนพูดด้วยสายตาคมกริบ ในเวลางานหรืออยู่ในที่สาธารณะอี้ชิงจะวางตัวเหินห่างกับเขาเสมอและแสดงท่าทีเป็นแค่ลูกน้องกับเจ้านายเท่านั้น ซึ่งตอนนี้ก็กำลังทำน้ำเสียงเย็นชาเข้าใส่เขาเต็มที่ คริสยอมรับว่าเกลียดช่วงเวลาที่ต้องเมินเฉยใส่กันทั้งที่รักกันแทบเป็นแทบตายแต่กลับต้องปิดบังทุกอย่างไว้ภายใต้สีหน้าเรียบเฉยจนน่าหงุดหงิด และยิ่งไปกว่านั้นอี้ชิงไม่เคยหลุดอาการเลยสักครั้งยังคงรักษาระดับความห่างเหินได้คงเส้นคงวาจนบางครั้งเขาอยากประกาศออกสื่อให้รู้แล้วรู้รอดว่าผู้ชายตัวเล็กๆเจ้าของลักยิ้มบุ๋มคนนี้คือคนรักที่แท้จริงของเขา แต่คริสก็ทำไม่ได้ด้วยเหตุผลทั้งปวงและหนึ่งในเหตุผลนั้นคือผู้ชายร่างเล็กที่นั่งอยู่บนเก้าอี้คนนั้นที่ได้ชื่อว่าเป็นคู่หมั้นของเขา

            ไม่ว่าหรอก ลู่หานว่าไงพี่ก็ว่าตามนั้นล่ะ

            ด้วยความหงุดหงิดในท่าทางของคนรักคริสเลยเผลอประชดกลับไปแถมยังส่งยิ้มหล่อบาดตาให้ลู่หานที่ได้แต่นั่งงงตาปริบๆ พอเหลือบมองอี้ชิงก็เห็นก้มหน้าเม้มปากเข้าหากันอย่างสะกดกั้นอะไรบางอย่าง คนกลางอย่างลู่หานที่รู้สถานะของทั้งสองดีก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง

            ก็ดีแล้วครับที่คุณคริสไม่ว่าอะไร เอ่อคุณลู่หานครับ ยังไงผมจะให้คอสตูมเค้าดูแลคุณลู่หานต่อนะครับแล้วเดี๋ยวจะให้ทีมงานเข้ามาช่วยซักซ้อมคิวให้

            เสียงแผ่วเครือติดจะเศร้านิดๆทำเอาลู่หานพลอยใจหดหู่ไปด้วย แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรในเมื่อทั้งห้องกำลังเต็มไปด้วยทีมงานที่กำลังเตรียมงานอยู่ใกล้ๆ แน่นอนว่ากำลังเก็บรายละเอียดของเจ้านายทั้งตาดูหูฟังอยู่แน่ๆ

            ครับ คุณอี้ชิงไม่ต้องเป็นห่วงนะครับผมจะพยายามให้ดีที่สุด

            “งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ เผื่อด้านนอกมีปัญหาอะไรอีก

            อี้ชิงเอ่ยขอตัวแล้วผละออกไปจากห้องทันที ลู่หานหันมองคริสด้วยแววตาของความกังวล คริสเองพอประชดประชันออกไปแล้วก็ไม่ได้รู้สึกดีขึ้นสักนิด ในทางตรงกันข้ามกลับเริ่มรู้สึกเป็นห่วงความรู้สึกอี้ชิงขึ้นมา

            ฝากคุณลู่หานด้วยแล้วกันนะ

            คริสเอ่ยปากกับคอสตูมแล้วรีบก้าวยาวๆออกจากห้องไปทันที ลู่หานได้แต่มองตามด้วยความเป็นห่วง

 

 

            คริสกวาดสายตามองหาร่างของคนรักแต่ไม่ปรากฏร่างของอี้ชิงอยู่บริเวณหลังเวทีแล้ว คนตัวสูงหันรีหันขวางกระสับกระส่ายขึ้นมาทันทีเริ่มรู้สึกเสียใจที่ตัวเองประชดแบบนั้นออกไป แต่พอเดินออกมาด้านนอกของงานสายตาก็ปะทะเข้ากับดวงตาคมคายแต่ดูเครียดขมึงของน้อง ข้างๆกันนั้นคือร่างของอี้ชิงที่พยายามส่งยิ้มให้เซฮุนแต่น้องเขากลับไม่ยอมคลายสีหน้าถมึงทึงลงสักนิด แค่นี้คริสก็รู้แล้วว่าเซฮุนรู้ว่าเขาทำอะไรพี่เลี้ยงคนสนิทให้เสียใจ คริสกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไม่ควรจริงๆเลยเขาที่ทำประชดออกไปอย่างนั้น ไม่ควรปลุกปีศาจในตัวน้องให้ลุกขึ้นมาเลยจริงๆ เขารู้สึกพลาดอย่างรุนแรง และยิ่งวันนี้เซฮุนจะได้เจอกับลู่หานวันแรกแค่คิดก็น่าหวั่นใจอยู่ไม่น้อยว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น....

........................................................................................................................................

            Talk เหยยยย คือตอนแรกว่าจะให้เจอกันในตอนนี้แต่พอเขียนไปเขียนมามันแบบเฮ้ย 18 หน้าอ่ะ คงไม่ไหวละ ขออนุญาตยกยอดไปเป็นตอนหน้าแล้วกันเนอะคงไม่ว่ากัน รับรองที่ทุกคนบอกว่าเซปากร้ายอ่ะ เออ จริง ปากร้ายจริงแหละ 5555555555 ส่วนชานแบคนั้นขอให้ทุกคนเตรียมใจไว้เช่นกันว่า ไม่ใสและไม่ซอฟ TT อย่าตบเค้า 555555555555 คือถ้าจะเดาเนื้อเรื่องให้ทุกคนพิจารณาจากชื่อเรื่องเลย ตามนั้นเด๊ะๆ โอ้ยยย ขอโทษ ไม่สามารถซอฟ ไม่สามารถมุ้งมิ้งได้จริงๆ 55555555 งั้นเอาเป็นว่าเจอกันตอนหน้าเนอะ

            ปล.ขอบคุณมากๆนะคะสำหรับคอมเม้นท์เห็นโผล่มาทีไรน้ำตาจะไหล มีแรงฮึดพิมพ์ตลอด เลิฟฟฟฟฟฟ

 

            ร่วมสกรีมแท็ก #ฟิคพรซต

            ติดต่อไรท์ที่ @BubbleboyHunHan

           

 

           

           

           

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

5,746 ความคิดเห็น

  1. #5736 Tong2557 (@Tong2557) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 22:56
    ดูเซฮุนจะสยองสุดๆในเรื่องนี้5555
    #5736
    0
  2. #5693 eye1game (@eye1game) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 13:42
    ไม่คิดว่าจะติดขนาดนี้ รอชานยอลที่ห้องบี๋ทุกวัน
    #5693
    0
  3. #5657 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 09:56
    เนี่ยแหละผลของการประชดประชันไม่เข้าท่า ต่อไปมันก็จะยิ่งห่างเหินไปอีก
    #5657
    0
  4. #5644 PAM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 01:25
    ไม่ได้อ่านฟิคมานานชอบมากเลยค่ะ คาแร็กเตอร์ของแต่ละคนเห็นภาพชัดมาก 😋
    #5644
    0
  5. #5582 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 15:37
    รอชานยอลที่ท่าน้ำทุกวันเลย
    #5582
    1
  6. #5578 Khanalai Sangngoen (@koy_love_read) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:00
    บอกตรงๆ เลยเรื่องนี้พี่ลู่น่าสงสารที่สุด
    #5578
    0
  7. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 16:06
    ดีจังที่เรื่องนี้เสี่ยวลู่ ฉลาด
    #5526
    0
  8. #5444 Palum (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 13:42
    อยากมีพี่ชายหล่อๆน่ารักแบบนี้บ้างจังง้อวว
    #5444
    0
  9. #5369 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 07:57
    สงสารพี่ลู่เลยอ่ะพอรู้แบบนี้
    #5369
    0
  10. #5290 Mine-Kris* (@minegalaxykris) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 00:24
    เหมือนพี่ลู่เองก็คงโดนบังคับเหมือนกันแน่เลย
    ดูอึดอัด ไม่อยากแทรกระหว่างพี่คริสกับอาอี้ แต่ก็ต้องทำไรงี้
    #5290
    0
  11. #5250 Yulyul_Hunhun (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 19:07
    ดูๆแล้วพี่ลู่ก็เป็นคนดีอยู่นะไม่ได้ร้ายอะไรเลย แต่ที่ต้องหมั้นกับพี่คริสเป็นเพราะคำสั่งจากพ่อ 
    #5250
    0
  12. #5199 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 19:43
    นี่
    ทุกคนต้องกล้วพี่ฮุนกันขนาดนี้เลย แล้วกวางน้อยของชั้นร่ะ ตาย ตาย
    #5199
    0
  13. #5131 I-noona Naka (@i-noona) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 12:51
    แลดูคนพี่กลัว เอ๊ย เกรงใจน้องชายมาก5555
    #5131
    0
  14. #5047 momo_momeez (@momo_momeez) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 07:06
    ลุ้นมากอ่ะ>< น่าร้กกกกก
    #5047
    0
  15. #5044 ppimmzz (@ppimmzz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2558 / 20:48
    จิงๆพี่ลู่ก้ดูเป็นคนดีน๊าาาา ตอนแรกนึกว่าจะไม่ดี ฮุนใจเย็นๆน๊าาาาาา
    #5044
    0
  16. #4822 _HelloKitty028 (@kyu-magnae) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 16:29
    อยากจับลูกครอบครัวนี้จับคนกลางแทนดีกว่าไหมค่ะคุณพ่อพี่ลู่
    #4822
    0
  17. #4101 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 03:12
    วรั้ยเซฮุนจะจัดการกับพี่ลู่ยังไงน้า...
    #4101
    0
  18. #3886 lulu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 12:01
    ลู่น่าสงสารอะฮุนอย่าทำร้ายลู่เลยลู่ไม่ผิดอะไรเลยโดนบังคับนะพ่อลู่ใจร้าย

    #3886
    0
  19. #3483 yang yori (@obeasto) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 18:02
    ประชดกันเอง แต่คนซวยจะเป๋็นลู่หาน555
    #3483
    0
  20. #3434 Minzy Warattaya (@minzywrty) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 21:59
    ฮุนไม่ได้น่ากลัวนะ
    #3434
    0
  21. #3297 SSuperpp94sh (@kitilak13) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 19:52
    ฮุนน่ากลัวง่ะ พี่ลู่ต้องรับมือให้ได้
    #3297
    0
  22. #3237 ollpoppyllo (@eibrapop) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 03:30
    ตื่นเต้นนนจีๆๆ
    #3237
    0
  23. #2954 maimes' ❀ (@wacharaporn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 01:26
    เซฮุนอย่าทำร้ายลู่หานเลยนะ ลู่หานไม่ได้มีความสุขเลยสักนิดที่ต้องมาหมั้นกับพี่คริส เขาโดนบังคับมากกลัวใจเซฮุนจังเลยอ่ะ
    #2954
    0
  24. #2822 The classes (@writerpiluntana) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 23:12
    ทำไมนางๆต้องประชดกันด้วยยยยย -*-
    #2822
    0
  25. #2560 B.E{ye}.S.T (@mygarin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 17:54
    พี่คริสไมทำงี้ล่ะ ประชดไปทำไมมมมม ม๊าเลย์เสียใจนะเว้ยยย 
    เซฮุนก็โกรธด้วย เดี๋ยวเจอลู่หานก็ไปลงกับลู่หานอีก -3-
    #2560
    0