จบแล้ว [FIC EXO] เพลิงรักซาตาน

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,292
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    28 ก.ย. 57

ตอนที่ 3

 

            ราวสามชั่วโมงที่เซฮุนคุยกับพี่เลี้ยงถึงชีวิตในต่างแดนก่อนจะกลับมาจัดการทำความสะอาดร่างกายตัวเองที่บ้านใหญ่ซึ่งแม่บ้านเก็บของเข้าที่เข้าทางหมดเรียบร้อยแล้ว ไม่นานน้องเล็กสุดของบ้านก็เดินงัวเงียมาเคาะประตูห้อง

            พี่ชายเล็ก

            เสียงใสเอ่ยเรียกพี่ชายหน้าประตูแล้วเดินสีตาเข้ามาในห้อง เซฮุนที่กำลังยกภาพถ่ายครอบครัวขึ้นดูก็ละสายตาออกไปมองน้องแล้วส่งยิ้มอ่อนๆให้

            ตื่นแล้วเหรอเรา

            “ฮื่อ พี่ชายเล็กทำอะไรอยู่

            คนตัวเล็กมุดตัวลงบนผ้าห่มสีขาวของพี่ชายด้วยอาการยังไม่ตื่นเต็มตา เซฮุนวางรูปลงที่เดิมแล้วลงไปนั่งบนเตียงนอนกับน้อง

            พี่กำลังสำรวจห้องว่ามีใครย้ายอะไรไปที่ไหนบ้างรึเปล่า ห้องบี๋เรียบร้อยหรือยัง หืม

            เซฮุนยกมือขึ้นเสยผมให้น้องอย่างอ่อนโยนแล้วเรียกคนตัวเล็กตามสรรพนามที่มักเรียกน้องมาตั้งแต่เด็กๆ

            ฮื่อ แม่บ้านกำลังเก็บบี๋เลยออกมา

            “งั้นถ้ายังง่วงอยู่ก็นอนห้องพี่ต่อแล้วกันเนอะ

            “ไม่นอนแล้ว เดี๋ยวกลางคืนนอนไม่หลับ

            ว่าหน้ามุ่ยก่อนจะยันตัวจากท่านอนให้ขึ้นมาพิงหัวเตียงแล้วจ้องหน้าพี่ชายคนเล็กด้วยสีหน้ามีคำถาม เซฮุนพอเห็นอย่างนั้นก็ปล่อยขำออกมาเล็กๆ

            จ้องหน้าพี่แบบนี้มีอะไรรึเปล่า

            “บี๋ขอถาม

            “ครับ ว่ามาสิพี่ฟังอยู่

            ท่าทางคิ้วขมวดพร้อมสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยทำให้เขารู้สึกทั้งเอ็นดูและสนใจว่าน้องชายคนเล็กกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ เซฮุนยกมือกอดอกมองน้องยิ้มๆรอฟังว่าแกจะพูดอะไร

            พี่ชายเล็กโกรธพี่ชายใหญ่อยู่เหรอครับ

            ถามเสียงซื่อแถมอาการเอียงคออย่างสงสัย เซฮุนถึงกับเครียดไม่ออกนอกจากยิ้มเอ็นดูน้อง

            บี๋คิดว่าควรโกรธไหมล่ะ หืม

            “บี๋ไม่รู้ แต่บี๋ไม่อยากให้ใครๆรอบตัวต้องโกรธกันเลย บี๋ไม่ชอบ

            ทั้งสีหน้าทั้งเสียงเศร้าพอกัน เซฮุนรู้สึกสงสารเขยิบไปชิดตัวน้องแล้วรวบร่างเล็กๆเข้ามาไว้ในอ้อมกอด ปีนี้น้องชายเล็กของบ้านจบปริญญาตรีก็จริงแต่เซฮุนก็ยังรู้สึกว่าน้องยังเล็กอยู่เสมอ เพราะน้องเป็นเด็กจิตใจอ่อนโยน ใจอ่อนมาแต่ไหนแต่ไร ซึ่งล้วนเป็นคุณสมบัติที่มักจะถูกรังแกหรือเอารัดเอาเปรียบได้ง่ายๆ และที่สำคัญน้องมักอ่อนไหวกับสิ่งรอบๆตัวเสมอ

            พี่ชายใหญ่ทำผิดกับพี่อี้ชิงบี๋ก็รู้ใช่ไหม ดังนั้นพี่ถึงโกรธ

            เซฮุนบอกเหตุผลกับน้องซึ่งคนในอ้อมกอดก็พยักหน้ารับรู้

            แล้วพี่ชายเล็กจะลงโทษพี่ชายใหญ่ยังไง

            “ยังไม่รู้เลย บี๋ช่วยคิดหน่อยสิ

            เซฮุนลองเชิงถามน้องชายเล็กยิ้มๆ คนตัวเล็กผละออกจากอกแล้วทำท่าคิดหนัก หัวหูยุ่งเต็มหน้าทันที ก่อนจะแย้มยิ้มออกมาจนเห็นฟันเรียงตัวสวยตาเป็นประกายเหมือนเด็กๆ

            เอาพี่อี้ชิงไปซ่อน ให้พี่ชายใหญ่หาไม่เจอทนคิดถึงไม่ได้เลยดีไหมครับ

            เซฮุนระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที ในความคิดน้องแกคงคิดแค่ว่าเอาไปซ่อนเหมือนเด็กๆเล่นซ่อนหา แต่สำหรับเซฮุนถ้าลองเขาจะเอาไปซ่อนจริงๆรับรองพี่ชายเขาได้อกแตกตาจริงๆแน่

            แล้วบี๋ล่ะจะไม่คิดถึงพี่เค้าเหรอ

            เซฮุนถามย้อนกลับไปอีก จากสีหน้ามั่นอกมั่นใจของคนตัวเล็กก็แปรเปลี่ยนเป็นความลังเลขึ้นมาทันที คิ้วเรียวบางขมวดเข้าหากันอีกครั้งจนเซฮุนอดจะเอ็นดูไม่ได้ เด็กหนอเด็กให้โตยังไงก็ดูจะน่ารักน่าทะนุถนอมในสายตาพี่ชายเสมอ

            อืม งั้นไม่เอาดีกว่า

             เปลี่ยนใจอย่างง่ายดายแล้วทำท่าคิดหนักเซฮุนมองตามทุกอิริยาบถอย่างเอ็นดู

            โอ๊ย บี๋คิดไม่ออกแล้ว ไม่อยากทำให้พี่ชายใหญ่เสียใจด้วย

            ว่าจบก็ซุกหน้าลงกับหมอนเหมือนเด็กๆ เซฮุนลูบหัวอย่างเอ็นดู จิตใจดียังไงก็เป็นอย่างนั้นไม่เคยเปลี่ยน นิสัยแบบที่ทำให้เซฮุนเป็นห่วงว่าน้องจะไม่ทันคนและโดนรังแกเอาได้ง่ายๆ

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            เสียงเคาะประตูดังขึ้นเซฮุนส่งเสียงตอบกลับไป

            เข้ามา

            แม่บ้านเปิดประตูเข้ามาอย่างนอบน้อมแล้วรายงาน

            คุณอี้ชิงให้มาเชิญคุณชายเล็กกับคุณหนูลงข้างล่างค่ะ อาหารกำลังขึ้นตั้งโต๊ะ

            “อืม เดี๋ยวฉันกับน้องลงไป บอกพี่อี้ชิงด้วย

            “ค่ะคุณชายเล็ก

            แม่บ้านคำนับทำความเคารพแล้วเดินออกจากห้อง เซฮุนเอี้ยวตัวกลับมามองน้องที่จ้องตนตาแป๋วอยู่

            เราลุกไปล้างหน้ามั้ยจะได้สดชื่น

            “ฮื่อ อุ้มบี๋หน่อย

            สองมือน้อยๆกางอ้าออกมาหาผู้เป็นพี่เหมือนตอนเด็กๆที่ชอบขี้เกียจตื่นไปแปลงฟันแล้วให้เขาหรือพี่ชายใหญ่หรือแม้แต่พี่อี้ชิงอุ้มไปส่งจนถึงห้องน้ำไม่มีผิดเพี้ยน เซฮุนส่ายหน้ายิ้มๆแล้วเอื้อมมือไปดึงสองแขนขึ้นจากที่นอน คนตัวเล็กหัวเราะคิกคักก่อนจะรั้งมือไว้

            เค้าล้อเล่น โตแล้วน่า

            ทำหน้าทะเล้นใส่พี่ชายแล้วลุกขึ้นเองโดยไว เซฮุนส่ายหน้าให้กับเด็กที่โตแต่ตัว

            พี่ชายเล็กว่าบี๋โตยัง

            อยู่ๆก็ชะงักฝีเท้าแล้วหันมาถามสีหน้าจริงจัง เซฮุนนิ่งไปนิดก่อนเอ่ยตอบเย้าๆกลับไป

            โตแต่ตัวน่ะสิ

            “ตลอดเลย บี๋ยี่สิบเอ็ดแล้วนะ เดี๋ยวซักวันจะพิสูจน์ให้ดูว่าเค้าอ่ะโตแล้ว

            พูดเสียงจริงจังหน้าเครียดแต่กลับสะบัดหน้าพรืดใส่พี่ชายแล้วเดินกระทืบเท้าปึงปังขัดใจเข้าห้องน้ำไปไม่ต่างกับเด็กสามขวบให้พี่ชายได้แต่ส่ายหัวอ่อนอกอ่อนใจ

            ที่น้องเป็นแบบนี้เซฮุนไม่โทษใคร นอกจากครอบครัวของเขาเองไล่ไปตั้งแต่พี่ชายใหญ่จนถึงบริวารที่ประคบประหงมน้องราวไข่ในหิน อาจเพราะความสูญเสียที่พรากเอาทุกอย่างไปจากแบคฮยอนที่ทำให้คนในครอบครัวเกิดความสงสารและเอ็นดูเป็นพิเศษ เพราะถึงแม้ทั้งคริส เซฮุน จะกำพร้าตั้งแต่เล็กแต่ก็ยังมีญาติผู้ใหญ่คืออาและยังมีทนายคนสนิทที่ซื่อสัตย์ต่อตระกูลตลอดมาอย่างเช่นพ่อของพี่จงแด รวมทั้งบริวารที่แสนดีอย่างหัวหน้าพ่อครัวหัวหน้าแม่บ้านอย่างพ่อแม่ของพี่อี้ชิงอยู่ข้างๆมาตลอด แต่สำหรับแบคฮยอนแล้วเขาไม่มีใคร ทั้งคริส เซฮุนและอี้ชิงจึงพยายามจะเติมเต็มส่วนนั้นไม่ให้น้องขาดและพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ให้มีอะไรมากระทบใจน้อง ดังนั้นเรื่องคู่ครองในอนาคตก็เป็นสิ่งสำคัญที่เขาเองก็ต้องพิจารณาเป็นพิเศษเช่นกัน คนคนนั้นต้องรักน้องเขาทะนุถนอมน้องเขาให้ได้เท่าๆกับที่ครอบครัวเขาทำมาตลอดเท่านั้น

            พี่ชายเล็ก

            “หืม

            เสียงใสที่เรียกมาพร้อมการปรากฏ ตัวเซฮุนตอบรับพร้อมๆกับที่หยิบผ้าไปซับหน้าให้น้อง ทั้งๆที่แบคฮยอนก็โตแล้วแต่ความเป็นพี่ก็อยากจะทำอะไรๆให้น้องหมดทุกอย่างจนเซฮุนเองก็นึกขำตัวเอง

            เค้ารู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้อ่ะ มันไม่ชินกับห้องนอนเลย

            คนตัวเล็กบ่นหน้างอนิดๆ

            งั้นมานอนห้องพี่ไหม

            “ไม่เอา น้องอยากนอนกับพี่อี้ชิง

            พอน้องพูดขึ้นมา เซฮุนก็ถึงกับแอบยิ้มเจ้าเล่ห์ เพราะดูท่าว่าเขาจะคิดอะไรที่เป็นการอุ่นเครื่องการลงโทษพี่ชายได้แล้ว เป็นการเริ่มต้นในการแสดงออกถึงความไม่พอใจในสิ่งที่พี่ทำ ก่อนที่จะก้าวข้ามไปสู่การจัดการทุกอย่างในขั้นเด็ดขาดต่อไป...


45% ต่อตรงนี้ค่ะ

 

             ตอนที่เซฮุนกับแบคฮยอนลงมาที่ห้องอาหารที่นั่นก็ปรากฏร่างสูงใหญ่ของผู้มีอำนาจสูงสุดของบ้านยืนคุยอยู่กับอี้ชิงก่อนแล้ว แบคฮยอนแทบกระโจนลงจากบันไดวิ่งตึงๆโผเข้าใส่พี่ชายใหญ่เหมือนเด็กๆ ในขณะที่เซฮุนเดินเอื่อยเฉื่อยลงมาตามขั้นบันไดมองแผ่นหลังกว้างสมชายชาตรีของพี่ชายนิ่ง

            พี่ชายใหญ่

            เสียงใสๆของเจ้าตัวเล็กของบ้านร้องเรียกพี่ชายพร้อมโผเข้าเกาะหลังเหมือนตุ๊กแก จนผู้เป็นพี่แทบรับตัวไว้ไม่ทัน อี้ชิงที่ยืนอยู่ข้างๆถึงกับยิ้มกว้างเอ็นดูความซนของคุณหนูคนเล็ก

            ตัวซนของพี่ไหนมาให้ฟัดทีซิ

            คริสแกะตุ๊กแกออกจากหลังแล้วกดจูบลงกลางกระหม่อมน้องชายคนเล็กแรงๆไปทีด้วยความหมั่นเขี้ยว เจ้าตัวเล็กหัวเราะคิกคักแล้วรวบเอวหนาพี่ชายเข้ากอดอ้อนๆ

            คิดถึ๊งคิดถึงพี่ชายใหญ่ พี่อี้ชิงด้วย

            “พี่ก็คิดถึงเรา ไม่มีตัวซนอยู่แล้วบ้านเงียบขึ้นเป็นกอง

            เจ้าตัวเล็กทำหน้าบู้ปากคว่ำหน้าคว่ำหลังผละออกจากอก ส่งค้อนเล็กๆทีนึงใส่พี่ให้อี้ชิงต้องหัวเราะอย่างเอ็นดู

            บี๋ไม่ได้พูดมากซักหน่อย

            แย้งขึ้นมาหน้างอนิดๆให้พี่ชายดึงเข้ามากอดเอาใจ

            จ้ะๆ ทั้งบ้านไม่มีใครเงียบเท่าคุณหนูบี๋อีกแล้วจ้ะ

            ผู้เป็นพี่แกล้งคล้อยตามเอาใจ

            สักพักเซฮุนก็ปรากฏตัวในห้องอาหาร คริสเงยหน้ามองน้องชายคนกลางก็พบเข้ากับสายตาเย็นชาไม่ยินดียินร้ายและไร้ซึ่งคำทักทาย ผู้เป็นพี่ที่รู้ว่าตนมีความผิดติดตัวจึงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน

            จะพากันกลับทำไมไม่บอกพี่ พี่จะได้ไปรับ

            “ไคมันไปรับได้อยู่แล้วไม่อยากให้ยุ่งยาก

            ตอบกลับเสียงเรียบแล้วเดินอ้อมไปนั่งที่ประจำของตนเอง คนอื่นๆจึงทยอยเดินไปนั่งที่ตัวเองบ้างโดยที่คริสก็ได้แต่มองตามร่างน้องซึมๆ

            “โห อาหารน่ากินจังเลย ทั้งกิมจิ พุลโกกิ ซัมแกทัง มีไก่ทอดด้วย โอ๊ะ ใครทำต๊กบ๊กกีมาด้วย ฮื้อ บี๋รักตายเลย

            เสียงใสๆของน้องชายคนสุดท้องทำให้โต๊ะอาหารที่กำลังตึงเครียดดูผ่อนคลายขึ้นมาก อี้ชิงรีบพูดขึ้นเพื่อทำลายสถานการณ์น่าอึดอัดนั้น

            น่าอร่อยก็ทานเยอะๆนะครับ พี่สั่งคนให้ทำพิเศษให้คุณชายเล็กกับคุณหนูโดยเฉพาะเลย

            “บี๋จะกินให้พุงกางเลย

            อี้ชิงยิ้มคีบอาหารใส่ถ้วยข้าวของคุณหนูอย่างเอาใจ แล้วเลยคีบไปใส่ถ้วยให้คุณชายเล็กที่เอาแต่ทำสีหน้านิ่งอยู่

            คุณชายเล็กก็ทานเยอะๆครับ

            เซฮุนหยิบตะเกียบขึ้นมาแล้วเริ่มทานเงียบๆ เช่นเดียวกับพี่ชายใหญ่ที่ไม่พูดไม่จาเช่นเดียวกัน รู้ตัวเองดีว่าโดนน้องชายคนกลางโกรธอยู่

            ฮื้อ อร่อยลืมโลกไปเลย บี๋อยู่ที่โน่นนะ ไม่ได้กินอร่อยๆแบบนี้เลย

            “อร่อยก็กินเยอะๆ ตัวเล็กยังกับอะไร นี่ยี่สิบเอ็ดจริงๆรึเปล่าหรือโกงอายุมา

            พี่ชายใหญ่เย้าให้คนตัวเล็กค้อนทั้งๆที่แก้มพองเพราะกำลังเคี้ยวอาหาร

            จิ๊! บี๋ยี่สิบเอ็ดแล้วเหอะ

            คนตัวเล็กจิ๊ปากอย่างขัดใจ ปากก็เคี้ยวตุ้ยๆอย่างน่าเอ็นดู ความที่เป็นน้องเล็กที่โดนเอาอกเอาใจมาตั้งแต่เด็กจึงกลายเป็นคนออดอ้อนทำอะไรก็น่ารักน่าเอ็นดูไปเสียหมดในสายตาพี่

            บี๋ว่าไงในห้องพี่นะ บอกพี่อี้ชิงหรือยัง หืม

            เซฮุนเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทำเอาทั้งอี้ชิงและคริสชะงักมือที่กำลังคีบอาหารอยู่ขึ้นมองคนพูด แบคฮยอนที่ถูกเอ่ยถึงรีบกลืนข้าวแล้วเอ่ยสิ่งที่ต้องการออกมาทันที

            บี๋ไม่ชินห้องนอนเลย พี่อี้ชิงมานอนกับเค้าได้มั้ย นะครับน๊า บี๋ขอร้องงง

            ทำท่าออดอ้อนเหมือนหมาน้อยให้พี่ๆเอ็นดู และแน่นอนว่าอี้ชิงต้องพยักหน้ารับแทบทันที

            ได้สิครับ

            เซฮุนลอบยิ้มในหน้าเมื่อหางตาเห็นคิ้วพี่ชายกระตุกนิดๆ ถ้าพี่อี้ชิงไปนอนห้องแบคฮยอนนั่นแสดงว่าพี่ชายใหญ่ก็ต้องนอนคนเดียวเพราะห้องน้องเตียงเล็กไม่พอที่จะรับทั้งสามคนแน่ๆ และกว่าที่น้องจะคุ้นชินที่อยู่ก็คงใช้เวลาหลายวันหรือบางทีอาจกินเวลาเป็นเดือนเลยก็ได้

            เย้!”

            บยอนแบคฮยอนผู้ไม่รู้สถานการณ์ทำสีหน้าดีอกดีใจกลางโต๊ะอาหารโดยไม่รู้ว่ากำลังเป็นเครื่องมือที่แสนบริสุทธิ์ของพี่ชายคนกลางในการเริ่มแก้เผ็ดพี่ชายใหญ่

            แต่เอ...ถ้าบี๋ขอตัวพี่อี้ชิงพี่ชายใหญ่จะโอเคไหมครับ

            พึ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องขอผู้ทรงอำนาจของบ้านคนอายุน้อยสุดจึงหันไปทำตาแป๋วส่งยิ้มออดอ้อนใส่พี่ชายใหญ่ที่ทำหน้าไม่ถูกอยู่พัก ก่อนจะรีบตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่โอเคที่สุด

            อะ...อื้ม ได้สิ แล้วแต่บี๋กับพี่เค้าเลย

            “งั้นถือว่าโอเค เย้ๆๆๆๆ นี่บี๋ตักให้แทนคำขอบคุณนะคร้าบบบ

            แบคฮยอนที่ไม่ได้สังเกตสีหน้าพี่ชายใหญ่ทำเสียงตื่นเต้นดีอกดีใจ มิหนำซ้ำยังตักไก่ทอดชิ้นโตไปโปะที่ข้าวของพี่ โดยไม่รู้เลยว่าภายในใจของพี่นั้นมันกำลังก้องไปด้วยคำว่า ไก่ชักจะไม่ใช่สไตล์ของเขาซะแล้วและตอนนี้เขาค่อนข้างหงุดหงิดกับมันนิดๆ แต่เพราะกลัวทำน้องเสียใจจึงจำต้องคีบชิ้นไก่นั้นขึ้นมากินโดยระวังไม่ให้แสดงสีหน้าละเหี่ยใจออกมา

            หึหึ

            เซฮุนปล่อยเสียงหัวเราะทุ้มๆออกมา ใบหน้าระบายยิ้มเต็มที่จนแทบเป็นแป๊ะยิ้ม อี้ชิงที่เข้าใจสถานการณ์ดีถึงกับยิ้มที่มุมปากให้กับความเจ้าเล่ห์แสนร้ายของคุณชายเล็ก ในขณะที่พี่ชายใหญ่เกิดอาการคอแข็งแทบกลืนชิ้นไก่ไม่ลง

            สำหรับคริสแล้วน้องทั้งสองคือดวงใจของเขา เป็นเหมือนกำลังใจให้เขาสู้กับอุปสรรคต่างๆ ตั้งแต่ที่พ่อแม่เสียเขาก็รับบทผู้ปกครองน้องมาตลอด ประคบประหงมทั้งคนกลางคนเล็กและเติมเต็มให้น้องมากที่สุด อะไรที่จะกระทบกระเทือนใจน้องคริสจะพยายามปัดมันออกให้ไกล ดังนั้นแม้น้องจะทำต่อเขาอย่างไรเขาก็ไม่เคยโกรธและโดยเฉพาะครั้งนี้ที่เขารู้ตัวว่าผิดและไม่มีข้อจะแก้ตัวหรือโต้แย้งใดใดทั้งสิ้นจึงทำเพียงก้มหน้ารับโทษทัณฑ์จากผู้พิพากษาทั้งสอง

            หัวเราะอะไรพี่ชายเล็ก หัวเราะบี๋เหรอ

            แบคฮยอนที่ไม่เข้าใจสถานการณ์เหมือนคนอื่นๆถามพี่ชายคนกลางด้วยสีหน้าสงสัย

            เปล่า พี่หัวเราะไก่น่ะ ดูมันอร่อยผิดปกติวันนี้

            กึก!

            คริสสะอึก เนื้อไก่เหมือนจะจุกอยู่ตรงคอจนต้องควานแก้วน้ำขึ้นมาดื่มเพื่อดันมันลงไป เขาโดนแล้วโดนแสบคนกลางเล่นงานเข้าแล้วและยังไม่รู้ว่าแสบคนเล็กร่วมมือด้วยดีหรือแค่โดนดึงมาเป็นพวกโดยไม่รู้ตัวกันแน่

            เหรอ งั้นถ้าอร่อยก็กินเยอะๆนะครับ นี่เดี๋ยวบี๋คีบให้ทุกคนเลย

            คริสแทบอยากกุมขมับเมื่อเห็นชิ้นไก่ถูกแจกจ่ายไปทั่วทั้งโต๊ะอาหารโดยน้องชายคนสุดท้อง และหนึ่งในนั้นที่ได้รับคือชามข้าวของเขา อยากจะปฏิเสธแต่พอเห็นยิ้มสดใสเต็มอกเต็มใจคีบมาให้ของน้องก็ไม่กล้าทำ ได้แต่ทนคีบมันเข้าปากแล้วฝืนๆกลืนลงไป

            หึหึ ไก่ทอดนี่มันเย้เฮทจริงๆ

            เซฮุนดูท่าว่าจะเป็นคนที่พออกพอใจกับเจ้าเมนูไก่ทอดที่สุดจนถึงขนาดเอ่ยคำประจำตัวที่พูดเล่นกับเพื่อนที่เมกาบ่อยๆออกมา

            งั้นบี๋คีบแจกให้ทุกคนอีกน๊า

            ณ จุดนี้คริสแค่อยากย้อนเวลากลับไปแล้วโทรบอกอี้ชิงว่าอย่าทำเมนูไก่ขึ้นโต๊ะอีกเลยตลอดชีวิต แต่คงไม่ทันเสียแล้วเมื่อไก่ทอดเดินทางมาถึงชามข้าวของเขาอีกครั้ง

 

            พ้นช่วงเวลาอาหารค่ำสมาชิกทุกคนก็มารวมตัวกันที่ห้องน้องเล็กเพราะเจ้าตัวบอกว่ามีของฝากมาให้ทั้งพี่ชายใหญ่กับพี่อี้ชิง ของถูกค้นออกมาวางเต็มเตียงทั้งเสื้อผ้า เครื่องประดับ เน็กไทด์ ปากกาแบรนด์หรู

            นี่เสื้อคู่บี๋ไปให้เค้าทำให้เองเลยนะ สวยไหม

            เสื้อคู่ที่สกรีนคำว่า You are mine ถูกส่งมาทาบที่ตัวของอี้ชิงและคริส

            แล้วนี่เน็กไทด์คู่ ปากกาคู่ บี๋สั่งทำมาให้หมดเลย

            น้องนุชสุดท้องพรีเซ้นต์ด้วยความดีอกดีใจ พลอยทำให้พี่ๆมีความสุขตามไปด้วย ไม่เว้นแม้แต่เซฮุนเองที่ยิ้มเอ็นดูน้องเหมือนกัน

            ขอบคุณนะครับคุณหนู สวยทุกอัน พี่ชอบหมดเลยครับ

            อี้ชิงเอ่ยกับคุณหนูคนเล็กที่ยิ้มภูมิอกภูมิใจนักหนา

            อ้อ บี๋ลืม

            เหมือนคนตัวเล็กจะนึกอะไรออกอีกวิ่งเหยาะๆไปค้นเป้หนังของตัวเองแล้วถือของติดมือมาด้วย เดินมาหยุดตรงหน้าแล้วคว้าเอาแขนของทั้งอี้ชิงและพี่ชายตนขึ้นมาก่อนจะสวมสร้อยเงินเส้นเล็กเข้าไป

            บี๋ให้นะครับ จี้สิงโตคือพี่ชายใหญ่ให้เป็นเจ้าป่าดูแลพวกเรา รวมถึงกระต่ายน้อยแบบพี่อี้ชิงด้วย ห้ามทิ้งพวกเรา ห้ามทิ้งพี่อี้ชิงนะครับ บี๋ไม่ขอให้สัญญาแต่บี๋ขอร้องนะครับ

            ประกายตาที่แสดงออกถึงความจริงจังโดยไม่มีแววล้อเล่นแม้แต่น้อยทำผู้ใหญ่ในห้องทั้งหมดสะอึกจนแทบพูดไม่ออก ใครจะคิดว่าคนตัวเล็กๆที่ดูจะไม่คิดมากอะไรนอกจากเฮฮาสนุกสนานไปกับทุกสิ่งอย่างแท้จริงแล้วเจ้าตัวเองก็คิดมากเหมือนกัน คริสที่ไม่เคยเห็นแววตาน้องแบบนี้มาก่อนถึงกับต้องคว้าตัวน้องเข้ามากอดแนบอก หัวใจเจ็บหนึบขึ้นมาทันที อี้ชิงที่ยืนอยู่ใกล้ๆต้องหันหลังแล้วเงยหน้าขึ้นด้านบนเพื่อให้น้ำตาไหลกลับลงไปที่เดิม

            บี๋รักพี่ชายใหญ่ รักพี่ชายเล็ก รักพี่อี้ชิง บี๋อยากให้เราอยู่ด้วยกันตลอดไป ได้ไหมครับ

            เป็นคำถามที่ยากที่สุดสำหรับคริสจนถึงกับไม่สามารถตอบกลับน้องได้ ทำเพียงแค่กระชับกอดน้องให้แน่นขึ้นอีกมือก็คว้าอี้ชิงมากอดไว้แนบอก พอทอดมองไปถึงน้องชายคนกลางเซฮุนเองก็มีแววเจ็บปวดในสายตาเหมือนกันและที่น่ากลัวไปมากกว่านั้นคือมันแฝงแววโกรธเอาไว้เต็มเปี่ยม นานแล้วที่เขาไม่เคยเห็นสายตาแบบนี้นับตั้งแต่วันที่เซฮุนทำให้เด็กที่รังแกแบคฮยอนเข้าโรงพยาบาลทั้งแก๊งค์ แต่วันนี้เขาก็ได้เห็น

 

                        สายตาคมคู่นั้นที่มันลุกโชนไปด้วยไฟ ที่พร้อมทำลายล้างทุกอย่างให้เป็นจุล

100%

..................................................................................................................................

ทุกอย่างกำลังจะเริ่มค่ะ หายนะกำลังจะมา(อูยยยย) ถ้าอีกสองสามสี่ห้าตอนพระเอกร้ายมากก็อย่าด่าคนเขียนนะ หรือถ้าเกิดความสงสัยในเนื้อเรื่องที่รุนแรงขึ้นให้เลื่อนขึ้นไปดูชื่อเรื่องค่ะแล้วท่านจะกระจ่าง 555555 มันมีความน้ำเน่าบ่งบอกในตัวมันอยู่แล้วค่ะ(ฮา)  ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์นะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณจริงๆ เจอกันอีกทีหลังคอนคร่าาา

 

ร่วมสกรีม#ฟิคพรซต

ติดต่อไรท์ที่ @BubbleboyHunHan

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

5,746 ความคิดเห็น

  1. #5712 15OuiiOui (@FaH_BabO) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 13:34
    ไก่นี่มันเย้เฮทจริงๆ #โอ้ยขำาาาา555555
    #5712
    0
  2. #5656 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 09:36
    ของดีที่อยู่ในมือ ถ้าไม่รักษาไว้ แล้ววันหนึ่งมาเสียใจมันก็ไม่ทันแล้ว
    #5656
    0
  3. #5581 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 15:29
    กลิ่นดราม่าลุกโชนยิ่งกว่าใดๆ เซฮุนแกน่ากลัวมากอ่ะ55555
    #5581
    0
  4. #5560 AKARI DESU >< (@logooo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 22:11
    แบคคคคน่าย้ากกกกอ่าคริสอย่าทิ้งอี้ชิงน้ะ
    #5560
    0
  5. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 15:25
    แบคน่ารัก
    #5525
    0
  6. #5368 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 07:24
    เซฮุนน่ากลัว แบคน่ารักมากกกก
    #5368
    0
  7. #5361 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 14:43
    โอยยยคือสนุก
    #5361
    0
  8. #5354 real__61 (@real__61) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 17:19
    มันคือฟิคดราม่าใช่มั้ยแกรรร5555
    #5354
    0
  9. #5289 Mine-Kris* (@minegalaxykris) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 00:01
    เพราะงี้เอง...
    ไก่คงไม่ใช่สไตล์คริสไปอีกนาน ฮา 5555555
    #5289
    0
  10. #5249 Yulyul_Hunhun (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 18:41
    ทำไมบี๋มันน่ารักจนน่าฟัดขนาดนี้เนี่ย นางเป็นคนไร้เดียงสาอีกตั้งหาก 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 พฤศจิกายน 2558 / 18:50
    #5249
    0
  11. #5198 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 19:30
    ม๋าน้อย บิ๋บี๋ใสมว้ากกกกอะลูก
    #5198
    0
  12. #5105 WRITEandREAD (@WRITEandREAD) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 08:58
    อิแบคทำไมใสเยี่ยงนี้ครับ
    #5105
    0
  13. #4821 _HelloKitty028 (@kyu-magnae) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 16:11
    น้องบี๋ใสๆมากค่ะ
    #4821
    0
  14. #4100 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 02:55
    โง้ยยยยยยยยยยบี๋ทำไมน่ารักจังวะ น่ารักมากกกกกก แล้วยิ่งเวลาอยู่กับเซฮุนอะ งือออน่าย้ากกก อยากฟัดเลย ;/////; เอาแล้วไงเซฮุนโกรธละ...
    #4100
    0
  15. #4024 selu9490 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 08:19
    ไก่ไม่ใช่สไตล์
    #4024
    0
  16. #3528 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 22:46
    อัยยะ..พี่คริสจัดเต็ม
    #3528
    0
  17. #3482 yang yori (@obeasto) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 17:54
    โอว คิดถึงลู่หานแล้วสงสาร
    #3482
    0
  18. #3433 Minzy Warattaya (@minzywrty) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 21:51
    ไก่อร่อยมาก 5555555
    #3433
    0
  19. #3296 SSuperpp94sh (@kitilak13) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 19:32
    จะฮาก็ตรงไก้ทอดนี่แหละ 5555555%
    #3296
    0
  20. #3286 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 04:57
    เอาแล้วไง เสี่ยวลู่ไม่รอดแน่นอน
    #3286
    0
  21. #3236 ollpoppyllo (@eibrapop) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 03:19
    โงววววววว บี๋ตั้ลลล๊าคค
    #3236
    0
  22. #2819 The classes (@writerpiluntana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 22:58
    ขำกับประเด็นเรื่องไก่ 55555
    #2819
    0
  23. #2554 B.E{ye}.S.T (@mygarin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 01:41
    เชื่อแล้วว่าเป็นน้องชายพระเอกที่ร้ายจริงๆ แต่ก็เข้าใจเซฮุนนะ ก็รักพี่ แล้วก็รักอี้ชิงด้วยอ่ะ

    แบบนี้เสี่ยวลู่ไปแย่เลยหรอ เซฮุนอย่ารุนแรงมากนักนะ

    แบคฮยอนน่ารักมาก น่าทะนุถนอมสุดๆ โอยยยยยย จะละลาย ฮ่าๆๆๆ
    #2554
    0
  24. #2374 luhanbaekhyunkai (@luhanbaekhyunkai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:36
    นายเอกหาสสสึ
    #2374
    0
  25. #2113 ฝานฝาน (@kwangwhan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:04
    สงสารพี่คริสเหมือนกันนะ 555555555 ดีนะไก่ไม่ติดคอตายซะก่อน
    #2113
    0