จบแล้ว [FIC EXO] เพลิงรักซาตาน

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 33.1 END 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,608
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    22 พ.ย. 59

ตอนที่ 33.1

 

 

 

            ความรู้สึกสุดท้ายคืออะไรหนักๆพุ่งเข้ามาปะทะตัว เขาโดนยิง ใช่... แต่ทำไมตอนนี้เขาถึงมาอยู่ท่ามกลางผู้คนที่สวมใส่ชุดดำหน้าตาหมองเศร้า บรรยากาศรอบตัวอึมครึมแม้แต่ท้องฟ้าเองยังเต็มไปด้วยเมฆดำทะมึนราวกับไว้อาลัยให้ใครสักคน แล้วนั่นอู๋อี้ฟาน โอเซฮุน ลู่หาน หรือแม้กระทั่งคิมไค คนพวกนั้นมาปรากฏตัวที่นี่ทำไม แล้วนี่เป็นพิธีศพของใครกัน

            คนโกหก คนไม่รักษาสัญญา ไหนบอกว่าจะดูแลบี๋กับลูก ฮึก บี๋บอกแล้วไงว่าไม่อนุญาตให้คุณไปจากบี๋กับลูก

            “คุณหนูพอเถอะครับ คุณชานยอลเขาไปสบายแล้ว

            คนตัวเล็กของเขาอยู่ในชุดสีดำสนิทเหมือนคนอื่นๆผิวขาวซีดเซียวจนน่าตกใจ เจ้าตัวทรุดร้องไห้อยู่หน้าโลงศพพร่ำคำพูดตัดพ้อทั้งน้ำตานอง เขายื่นมือจะคว้าเข้ามากอดด้วยความสงสารแต่ทว่ากลับคว้าได้เพียงอากาศ...

            ป๋ายเซียน

            เอ่ยเรียกเสียงดังแต่คนที่ร่ำไห้ปานจะขาดใจก็ไม่มีทีท่าจะรับรู้การมีตัวตนของเขาสักนิด ทำไม ทำไมเขาถึงสัมผัสตัวคนรักของเขาไม่ได้

 

            หรือว่า...

 

 

 

            ปาร์คชานยอลคนนี้ได้จากโลกนี้ไปแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

            ติ๊ด..........................................

            คุณหมอคะ หัวใจคนไข้หยุดเต้นค่ะ

            “เตรียมปั๊มหัวใจ

            ท่ามกลางนาทีวิกฤตคุณหมอโจวมี่กำลังยื้อชีวิตลูกพี่ลูกน้องไว้สุดความสามารถ แต่หัวใจที่หยุดเต้นลงดื้อๆทำให้คุณหมออดกลัวขึ้นมาไม่ได้

            ชานยอลนายต้องไม่ตาย นายยังมีลูกมีคุณป๋ายเซียนต้องดูแล นายจะหายไปแบบนี้ไม่ได้นะ

            คุณหมอกดมือลงปั๊มหัวใจพร้อมๆกับพร่ำคำพูดเพื่อส่งผ่านไปยังร่างที่แน่นิ่งไม่ไหวติงภาวนาให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นและลูกพี่ลูกน้องรับรู้ในสิ่งที่เขาพูด

            อัตราการเต้นของหัวใจยังเป็นเส้นตรงค่ะคุณหมอ

            “โธ่ ชานยอลอย่าทำแบบนี้สิ นายต้องฟื้นขึ้นมาดูแลลูกนายนะ หน้าห้องนั้นคุณป๋ายเซียนกำลังรอนายอยู่ เขาอภัยให้นายทุกอย่างแล้ว ตื่นขึ้นมาหาเขาสิ

            คุณหมอกดมือลงเป็นจังหวะแต่ทว่าร่างสูงใหญ่ยังไม่มีปฏิกิริยาตอบรับ หน้าปัดบอกอัตราการเต้นของหัวใจยังเป็นเส้นตรงพร้อมเสียงสัญญาณลากยาว

            ถ้านายยังไม่ยอมตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้พี่จะยุให้คุณป๋ายเซียนแต่งงานใหม่ ยุให้แต่งกับพวกฝรั่งตาน้ำข้าว ให้ลูกนายเรียกคนอื่นว่าแด๊ดดี้ ให้ไปเป็นเด็กฝรั่งอยู่เมืองนอกโน่น ถ้าไม่อยากให้ลูกไปเรียกคนอื่นว่าพ่อนายต้องฟื้นขึ้นมาเดี๋ยวนี้ปาร์คชานยอล

            คุณหมอตะโกนสั่งเสียงดัง ไม่อยากยอมแพ้ง่ายๆแต่ทว่าร่างที่ยังคงแน่นิ่ง สัญญาณหัวใจที่ยังคงขาดหายก็ทำให้ความกลัวคืบคลานเข้ามาในจิตใจ...

            นายจะผิดสัญญากับแม่ของลูก จะปล่อยให้เขาเลี้ยงลูกคนเดี๋ยวเหรอ ห๊ะ

            คุณหมอตะโกนใส่ร่างที่แน่นิ่งอีกครั้งและอีกครั้ง มือยังกดลงบนหน้าอกอย่างไม่ละความพยายาม ทุกอย่างยังคงเงียบงัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            จนในที่สุด...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            ติ๊ด...ติ๊ด...ติ๊ด

            คุณหมอคะหัวใจคนไข้เริ่มเต้นอีกครั้งแล้วค่ะ

            คุณหมอโจวมี่ยิ้มออกมาได้เมื่อเห็นสัญญาณการเต้นของหัวใจปรากฏขึ้นอีกครั้ง ความกลัวมลายหายไปจากใจแทบจะทันที

            หึหึ นายนี่นะ กลัวคุณป๋ายเซียนเขาไปมีคนใหม่ขนาดนั้นเลยเหรอ ทำพี่ใจหายใจคว่ำหมด

            คุณหมอหนุ่มหัวเราะออกมาเบาๆด้วยความโล่งใจ

            ตรวจเช็คชีพจร ความดัน เกร็ดเลือดให้ละเอียด

            “ค่ะคุณหมอ

 

 

           

            วินาทีที่คุณหมอเปิดประตูออกมาราวกับเป็นช่วงเวลาสิ้นสุดการรอคอย ทั้งแบคฮยอนและคยองซูรีบถลาไปเกาะแขนคุณหมอคนละข้างถามเสียงระรัวทันที

            คุณหมอ เขาเป็นยังไงบ้างครับ/พี่หมอพี่ชายเป็นยังไงบ้างครับ

            คุณหมอลูบศีรษะคนตัวเล็กทั้งสองอย่างปลอบโยนก่อนจะเอ่ยตอบทั้งรอยยิ้ม

            ตอนแรกหมอนั่นงอแงจะไม่สู้ พอพี่หมอบอกว่าจะให้คุณป๋ายเซียนไปแต่งงานกับฝรั่งตาน้ำข้าว ให้หลานไปเรียกคนอื่นว่าแด๊ดดี้ ทีนี้ล่ะสู้ขึ้นมาทันทีเลย ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว แต่ต้องเฝ้าระวังอยู่เรื่อยๆ เดี๋ยวพี่หมอต้องกลับเข้าไปแล้วแค่มาแจ้งให้พวกเราคลายความกังวล ไม่ต้องร้องไห้อีกแล้ว

            “ขอบคุณครับคุณหมอ/ขอบคุณครับพี่หมอ

            ทั้งแบคฮยอนและคยองซูจับมือคุณหมอเขย่าด้วยความดีใจ น้ำตาแห่งความโล่งอกไหลนองสองข้างแก้มพร้อมสบตากันอย่างมีความหวัง

            เพราะคุณป๋ายเซียนแท้ๆพี่ชายถึงสู้ขนาดนี้

            “ฮึก อีตาบ้า ถ้ากล้าเป็นอะไรไปอีกนะ เค้าจะไปหาผัวใหม่จริงๆด้วย ฮือ

            แบคฮยอนยิ้มทั้งน้ำตาพร่ำคำพูดออกมาตัดพ้อทั้งหัวเราะอย่างโล่งใจพลอยทำให้คยองซูหัวเราะกับคำพูดพี่สะใภ้ไปด้วย ซูโฮเองถึงกับอ้าปากค้างก่อนจะกลั้นขำตัวงอเมื่อได้ยินคุณหนูของตัวเองพูดแบบนั้น ตั้งแต่รู้จักคุณหนูมาซูโฮไม่เคยได้ยินคุณหนูพูดอะไรแบบนี้เลย ครั้งนี้ถือว่าเป็นครั้งแรกก็ว่าได้

 

 

 

 

 

 

 

 

            เรื่องร้ายผ่านพ้นเมื่อเมฆหมอกอึมครึมสลายท้องฟ้าก็สดใสขึ้นอีกครั้ง หลังจากพักรักษาตัวในโรงพยาบาลเป็นเวลาสามสัปดาห์ร่างกายของคนป่วยก็ฟื้นตัวขึ้นจนเกือบจะปกติ

            “ถ้าพี่ตายจริงๆคนดีจะแต่งงานกับคนอื่นจริงๆเหรอครับ

            ปาร์คชานยอลเอ่ยถามขึ้นในเช้าวันหนึ่งขณะคนตัวเล็กกำลังป้อนข้าวต้มเขา

            จริง

            “แค่กๆๆ

            เจ้าพ่อใหญ่ถึงกับสำลักอาหารทันทีที่ได้รับคำตอบตรงๆจากคนตัวเล็ก เขาไอโขลกจนหน้าแดง แต่กลับเป็นเรื่องสนุกสนานสำหรับว่าที่คุณแม่

            คิกๆๆ

            “ใจร้ายกับพี่จัง

            ชานยอลเอ่ยเสียงอ่อนทอดสายตามองคนตัวเล็กด้วยความรัก แล้วนึกไปถึงความฝันตอนที่หลับใหลและเกือบจะจากโลกนี้ไป ภาพที่ป๋ายเซียนของเขาทรุดลงร้องไห้ที่พื้นราวกับจะขาดใจไปกับร่างไร้วิญญาณของเขาพร้อมพร่ำคำพูดตัดพ้อ

            คนใจร้ายก็ต้องโดนแบบนี้แหละ

            “ขอโทษนะครับ ขอโทษสำหรับทุกสิ่งที่พี่ทำ พี่รู้แค่คำพูดมันอาจลบล้างความผิดไม่ได้ แต่พี่จะขอพิสูจน์ด้วยการกระทำ จะรักแล้วก็จะดูแลคนดีกับลูกให้ดีที่สุด

            “ถ้าตอบปฏิเสธพี่ชานรู้มั้ยว่าบี๋จะเจออะไร

            คนตัวเล็กของเขาเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มสดใส เจ้าพ่อใหญ่เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าหัวใจที่แกร่งดังหินผาและเย็นชามานานราวกับคนไร้ความรู้สึกของตัวเองไม่อาจต้านทานคนตัวเล็กๆคนนี้ได้เลย แค่รอยยิ้มสวยๆ คำพูดเพราะๆที่แทนตัวเองด้วยชื่อเล่นและเรียกเขาพี่ชานอย่างนั้นพี่ชานอย่างนี้ คนอย่างปาร์คชานยอลก็แพ้ราบคาบยอมสิโรราบให้แม่ของลูกแต่โดยดี

            เจออะไรครับ

            “เจอประท้วง

            คนตัวเล็กตอบกลับทั้งหน้ามุ่ย ปาร์คชานยอลหัวเราะน้อยๆด้วยความเอ็นดูก่อนเอ่ยถามกลับด้วยความสนใจ

            ใครจะประท้วงคนดีครับ พี่เห็นแต่คนอื่นเขาเกลียดพี่กันหมด มีแต่คนจะพรากคนดีกับลูกไปจากพี่

            “แต่ก็มีอยู่คนนึงล่ะที่เขารัก เขาเข้าข้าง

            “ใครเหรอครับ

            ปาร์คชานยอลเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย  อมยิ้มรอฟังว่าคนหน้ามุ่ยจะตอบกลับเขายังไงก่อนจะเห็นนิ้วมือสวยๆชี้ลงไปยังส่วนหนึ่งของร่างกาย

            คนในนี้ แม่จะแตะป๊านี่ไม่ได้เลย ออกรับแทนตลอด จะหนีกลับเกาหลีก็ถีบท้องประท้วงใหญ่ เข้าข้างแต่ป๊าทั้งที่ป๊าตัวเองใจร้ายกับแม่สารพัด

            ปาร์คชานยอลหัวเราะอย่างที่ไม่เคยหัวเราะมาก่อนเมื่อเห็นความแง่งอนในน้ำเสียงและสีหน้า เพียงมีคนตัวเล็กๆคนนี้เขาก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่มีความสุขมากกว่าใครในโลกแล้ว

            เพราะลูกรู้น่ะสิว่าป๊ารักแม่ของลูกแค่ไหน

            ปาร์คชานยอลเอ่ยเสียงทุ้มนั่นทำให้เขาได้รับการย่นจมูกเข้าใส่ด้วยความหมั่นไส้

            ถึงจะมีพรรคพวกแล้วก็เถอะ พี่ชายใหญ่กับพี่ชายเล็กกำลังจะเดินทางมาพิพากษาแล้ว พี่ชานเตรียมตัวไว้ให้ดีๆเถอะ บอกเลยว่าบี๋ไม่ช่วยแน่

            คนตัวเล็กคาดโทษเขาแต่ปาร์คชานยอลก็ทำได้แค่ยิ้มรับ รักน้องเขาขนาดนี้ไม่ว่าจะเจอบททดสอบอะไรสิ่งเดียวที่เขาทำได้ก็คือการยอมสถานเดียวเท่านั้นล่ะ เพื่อพิสูจน์ให้พี่ชายของป๋ายเซียนเห็นว่าเขารักน้องคนเล็กของคิงค็อปมากแค่ไหน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            คุณครับทานอีกนิดเถอะ คุณทานน้อยแบบนี้แผลจะหายช้านะครับ

ซูโฮจ่อช้อนข้าวต้มไปที่ริมฝีปากหนาอย่างไม่ลดละก่อนจะได้รับสายตาคมๆตวัดมองกลับมาอย่างไม่พอใจ

            ไม่มีการมีงานทำหรือยังไงถึงได้มาเฝ้าอยู่ได้ทั้งเช้าทั้งเย็น

            ซูโฮชินเสียแล้วกับคำพูดเย็นชาแบบนี้

            ถ้าคุณไม่ยอมยกโทษให้ผม ผมก็จะมากวนใจคุณอยู่แบบนี้แหละจนกว่าคุณจะยอมใจอ่อน

            “สำคัญด้วยเหรอว่าฉันจะยกโทษให้หรือไม่

            “สำคัญสิ เพราะผมแคร์คุณ

            ซูโฮตอบไปตรงๆนั่นทำให้คนบนเตียงชะงักงันไปชั่วครู่แต่แล้วเขาก็แสยะยิ้มที่มุมปาก เต็มไปด้วยแววเย้ยหยันและดูแคลน

            หึ แคร์งั้นเหรอ ถ้าเธอแคร์ฉันจริงๆเธอจะไม่โกหกให้ฉันดูโง่เหมือนควายในสายตาคนอื่นแบบนั้นหรอก

            “โถ่ ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้นจริงๆนะ แค่สถานการณ์มันบีบบังคับผมให้ต้องทำก็เท่านั้น

            “เลิกแก้ตัวได้แล้วฉันไม่อยากฟัง จะไปไหนก็ไป

            “ไม่ ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าคุณจะยอมยกโทษให้ผม น่านะคุณ ยกโทษให้ผมเถอะ จะให้ผมทำยังไงก็ได้

            ซูโฮวอนขอ

            จะให้ฉันทำยังไงก็ได้งั้นเหรอ

            “ใช่ บอกมาได้เลย ผมยอมทำตาที่คุณสั่งทุกอย่าง

            ดี งั้นถ้าฉันย้ายออกจากโรงพยาบาลเธอก็ต้องย้ายมาเป็นทาสรับใช้ฉันที่คอนโด

            “ว่าไงนะครับ

            “หรือว่าจะไม่ทำ

            “ทำครับ ทำ

            ภายใต้สีหน้าเรียบเฉยของมือขวามาเฟียใหญ่ซูโฮไม่อาจรู้เลยว่าเขาซ่อนสีหน้าพออกพอใจไว้จนมิด จื่อเทาไม่ได้โกรธซูโฮเลยสักนิดแต่พอเห็นคนตัวขาวแคร์เขานักแคร์เขาหนา เขาก็เห็นช่องทางที่จะรวบหวงรวบหางซูโฮได้ และตอนนี้ก็เหมือนเขาจะทำสำเร็จแล้วที่เหลือก็แค่ขั้นตอนปฏิบัติให้คนตัวขาวกลายมาเป็นของเขาโดยสมบูรณ์เท่านั้น

            ไม่รอดเงื้อมมือเขาแน่คุณเลขาซูโฮ...

 

 

 

 

 

 

 

 

            มาทำไม

            “มารับ

            “ไม่จำเป็น กลับเองได้

            คยองซูพยายามเบี่ยงตัวหลบร่างสูงใหญ่ในชุดสูทที่เดินเข้ามาในร้านด้วยท่าทางกวนๆ แต่ทว่าคนตัวสูงก็ตามมาขวางทาง พอคยองซูขยับหลบเขาก็ตามติดอยู่อย่างนั้นจนน่าโมโห

            เอ๊ะ อย่ามากวนประสาทผมนะ

            “ก็บอกว่าจะไปส่ง

            “เกิดพิศวาสอะไรขึ้นมา เคยเกลียดผมนักไม่ใช่เหรอ ผมจะไปไหนมันก็เรื่องของผมสิ

            “ปากนี่เก่งนักนะ ถ้าไม่ติดว่ามีลูกนี่อุ้มไปฟัดที่บ้านอีกรอบละ

            “ไอ้บ้า!”

            น่าโมโหที่สุดคยองซูไม่เคยเจอคนกวนประสาทแถมยังปากร้ายเท่านี้มาก่อน คนตัวเล็กไม่คิดจะต่อล้อต่อเถียงให้ความดันพุ่งอีกจึงพยายามเบี่ยงตัวเดินออกจากร้านเพื่อจะไปหาพี่ชายที่โรงพยาบาลแต่ทว่าก็มีลูกค้าคนสำคัญเดินเข้ามาซะก่อน

            อ้าวคุณโจเซฟผมกำลังคิดถึงอยู่พอดีนึกว่าคุณจะลืมชุดที่สั่งไว้ซะแล้ว เดี๋ยวซักครู่นะครับผมจะหยิบให้

            คยองซูไม่สนใจคนชอบกวนอีกต่อไปหันหลังกลับเข้าไปหยิบของให้ลูกค้าคนสำคัญโดยไม่รู้เลยว่าใครอีกคนกำลังจะป่วนลูกค้าของคยองซู

            มองอะไร

            “คุณพูดกับผมเหรอครับ

            “เออ ก็ยืนกันอยู่แค่นี้จะให้พูดกับใคร ว่าไง มองอะไร

            “เอ่อ ผมมองคุณคยองซู

            ชายหนุ่มลูกครึ่งเยอรมันฮ่องกงเอ่ยตอบซื่อๆ

            มองทำไม มีไรน่าสนใจ

            “ก็หลายอย่างครับนะครับ น่ารัก อัธยาศัยดี เก่ง แล้วก็ตัวเล็กคล่องแคล่วด้วยครับ

            หนุ่มลูกครึ่งร่ายความรู้สึกปลื้มอกปลื้มใจต่อเจ้าของร้านตัวเล็กให้ไคฟังโดยไม่รู้เลยว่ากำลังโดนสายตาคมมองอย่างอาฆาต

            ชอบหมอนั่นรึไง

            “ก็ชอบนะครับ คุณคยองซูน่ารักดี

            ยังคงตอบซื่อๆแถมยังทำท่าขวยเขินเล็กน้อย แต่อีกคนกลับกำลังกำมือเข้าหากันแน่นด้วยความหวง

            งั้นมึงฟังกูพูดชัดๆนะ

            ลูกค้าหนุ่มผงะเล็กน้อยเมื่อร่างสูงใหญ่โน้มตัวเข้าไปหาพร้อมจ้องเขม็งมาที่เขา ก่อนจะได้ยินประโยคหนึ่งลอดออกมาจากไรฟันแต่ทว่าชัดถ้อยชัดคำจนขนลุกชันไปทั้งร่าง

            นั่นเมียกู กำลังท้องลูกกูด้วย มึงอย่าเสร่อ ไม่งั้นกูส่งคนไปเจาะหัวมึงด้วยลูกปืนแน่

            “วะ ว่าไงนะครับ คุณคยองซูกำลังท้อง และคุณคือเอ่อ สะ สามี

            ชายหนุ่มทั้งอึ้งทั้งตะลึงจนตาค้าง แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรอีกคยองซูก็เดินถือถุงออกมายื่นให้ด้วยหน้าตายิ้มแย้ม

            นี่ครับคุณโจเซฟชุดทั้งหมดที่สั่ง

            “ขะ ขอบคุณครับ เดี๋ยวผมจะให้เลขาจัดการเรื่องค่าชุดให้คุณคยองซูนะครับ ขอตัวก่อนนะครับ

            “ดะ เดี๋ยวสิครับคุณโจเซฟๆ

            คยองซูเรียกชื่อลูกค้าคนสำคัญไว้แต่ทว่าชายหนุ่มก็จ้ำอ้าวเดินออกไปอย่างรีบร้อนโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองข้างหลังด้วยซ้ำ

            เป็นอะไรของเขานะ

            คยองซูรำพึงด้วยความไม่เข้าใจในท่าทีแปลกประหลาดของลูกค้าคนสำคัญ

            หึหึ

            ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ายังมีคนอีกคนยืนอยู่ตรงนี้ หัวสมองประมวลผลเพียงครู่คนตัวเล็กก็หมุนตัวกลับไปเผชิญกับคนกวนประสาทซักเสียงเข้มทันทีเพราะเหมือนจะรู้สาเหตุของ่ทาทีประหลาดของลูกค้าหนุ่มแล้ว

            คุณทำอะไรเค้ารึเปล่า ทำไมเค้ารีบร้อนออกไปแบบนั้น

            “เปล่า

            “ไม่จริง เค้าเป็นลูกค้าคนสำคัญของผม เค้าไม่เคยมีท่าทีแบบนั้น

            “เออ งั้นที่บอกว่าจะส่งคนไปยิงกบาลถ้ามาวอแวอีกก็สมควรแล้วล่ะ สำคัญมากนักหนิ

            “ว่าไงนะ! ขู่ว่าจะยิงเค้างั้นเหรอ นี่คุณบ้าไปแล้วหรือไง

            คยองซูอุทานแทบเป็นตะโกน ไม่อยากเชื่อว่าผู้ชายคนนี้จะบ้าดีเดือดขนาดนี้

            ไม่ได้ขู่ พร้อมทำจริง ถ้ายังกล้ามาวอแวกับเมียชาวบ้านเขาอีก

            ตอบยียวนโดยไม่สะทกสะท้านคยองซูกำมือเข้าหากันแน่นด้วยความโกรธ คนอะไรบ้าบอขนาดนี้ ขู่ว่าจะยิงเขาทั้งหน้าตาเฉย

            คนแบบคุณนี่มันเหลือทนจริงๆ

            คยองซูกระชับกระเป๋าเข้ากับไหล่ก่อนจะหมุนตัวเดินออกมาจากร้านโดยไม่คิดจะสนใจเขาอีกแต่ทว่า

            เอ๊ะ! ปล่อยนะ

            ต้องหันไปแหวใส่ทันทีเมื่อเขาตามมาคว้าแขนไว้

            เดี๋ยวจะพาไปที่ๆนึง

            “ไม่ไป ปล่อยเลยนะ ไม่ปล่อยผมจะร้องจริงๆด้วย

            คยองซูขู่แต่กลับได้รอยยิ้มมุมปากกลับมาแบบไม่สะทกสะท้าน

            เอาสิ จะได้ประกาศให้คนทั้งห้างรู้เลยว่าเจ้าของร้านนี้มีผัวแล้ว ตอนนี้กำลังทำฤทธิ์ทำเดชใส่ผัวด้วย

            “ไอ้บ้า!”

            “คนอย่างฉันบ้าได้กว่านี้อีกถ้าเธอยังไม่ยอมไปกับฉันดีๆ

            คยองซูทั้งโกรธทั้งหมั่นไส้เขานักอยากจะตบหน้ากวนๆนั้นอีกซักที แต่ก็รู้ว่าคนอย่างเขาบ้าได้มากอย่างที่เขาพูดแน่ คนตัวเล็กขืนมือที่เขาลากให้เดินตามไปด้วยกันแต่ทว่าแรงของคยองซูก็ไม่อาจสู้แรงของเขาได้ จนในที่สุดก็ถูกยัดเข้ามานั่งในรถราคาแพงของเขา

            คาดเข็มขัดด้วยหรือว่าอึดอัด

            เขาถามแต่คยองซูนิ่ง

            นี่เตี้ยถ้าเตี้ยไม่ตอบกู กูจะจับจูบให้ปากแตกกันไปข้างเลยนะครับ

            คยองซูหันขวับไปมองเขาทันทีเมื่อได้ยินสรรพนามใหม่ที่เขาเรียก

            เรียกใครเตี้ย

            “ก็มีกันอยู่แค่นี้

            “หยาบคาย

            “ก็เตี้ยจริง

            “เอ๊ะ!”

            “อ้วนด้วย

            “ไอ้บ้า!”

            “หึ โวยวายไปก็ไม่ชนะหรอกเตี้ย แพ้ตั้งแต่ท้องลูกกูแล้ว

            “อย่ามาพูดกูกับผมนะ คนหยาบคาย

            “จะพูด พูดกับเมีย ทำไม

            “ไอ้บ้า ไอ้คนหยาบคาย ไอ้คนป่าเถื่อน

            “อ้าว มีอะไรอีกร่ายมาให้หมด และก็ทำใจซะเพราะยังไงก็จะได้อยู่กับคนแบบนี้ไปตลอดชีวิตนั่นแหละ

            คยองซูอยากทุ่มอะไรใส่หน้ากวนๆนี้จริงๆ เอาให้เลือดไหล เอาให้ปากร้ายๆนี่แตกสักที คนอะไรร้ายกาจได้ขนาดนี้ แต่เพราะรู้ว่าคงทำอะไรเขาไม่ได้คยองซูจึงเลือกที่จะเงียบปล่อยให้เขาขับรถไปตามที่ๆเขาอยากไป และในที่สุดรถก็มาหยุดลงที่คฤหาสน์หลังใหญ่สีขาวตระหง่านกลางย่านที่ดินราคาแพงของฮ่องกง คยองซูเปิดประตูลงมายืนด้านนอกงงๆ

            อ้าวมาแล้วเหรอคะ คิดถึงอยู่พอดีเลย คุณชายยย

            หญิงสาวสวยคนหนึ่งที่คยองซูเดาว่าเธอน่าจะสามสิบต้นๆเข้ามากอดเอวเขาอย่างสนิทสนม เรียกเสียงอ่อนหวาน ซึ่งเขาก็ก้มหน้าลงไปหอมแก้มขาวนั้นฟอดใหญ่ท่ามกลางสายตาของคยองซูที่เบือนหน้าหนีทันทีเพราะไม่อาจทนเห็น หัวใจเจ็บแปลบอย่างไม่อาจห้ามเมื่อเขาคลอเคลียกับผู้หญิงต่อหน้าแถมทั้งสองยังกอดรัดกันอย่างสนิทสนมทำราวกับคยองซูเป็นอากาศธาตุไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้น ทำเป็นหวงคยองซูแต่ตัวเขาเองกลับพาคยองซูมาดูภาพบาดตาบาดใจ ผู้ชายคนนี้ใจร้ายอย่างไม่น่าให้อภัยจริงๆ

            ใครเหรอคะ

            “เด็กผม

            คยองซูเม้มปากกำมือเข้าหากันแน่นเมื่อเขาเรียกคยองซูอย่างดูถูกแบบนั้นราวกับเป็นเด็กที่เขาใช้เงินซื้อมาสนองความต้องการเป็นครั้งคราว

            เข้ามาสิจ๊ะ ไม่ต้องกลัวจ้ะหนู

            หญิงคนนั้นเอ่ยเรียกคยองซูอย่างใจดี คยองซูเดินตามร่างสองร่างที่กอดกันกลมอย่างไม่มีทางเลี่ยงเข้าไปในคฤหาสน์ใหญ่

            มาแล้วเหรอเจ้าตัวดี

            เสียงทุ้มแต่ทว่าเจือแววดุที่ก้องไปทั่วคฤหาสน์ทำให้คยองซูต้องเงยหน้ามองเจ้าของเสียงซึ่งเป็นชายวัยกลางคนที่เค้าหน้าเหมือนเขาไม่มีผิดด้วยด้วยความแปลกใจนิดๆ หรือว่านี่จะเป็นบ้านพ่อของเขา

            มาถึงก็อ้อนแม่ ให้ท้ายกันแบบนี้สิ มันถึงได้เป็นเด็กเอาแต่ใจ หัวแข็ง

            “คุณคะอย่าว่าลูก เดี๋ยวลูกเสียใจ พี่ไคเป็นเด็กดีมาตลอดนะคะ

            “ดีอะไร ไปทำลูกชาวบ้านเขาท้องโย้ทั้งคน แล้วไหนคนที่ฉันให้แกพามา

            คยองซูตัวแข็งทื่อเมื่อทุกคนหันมามองที่คยองซูเป็นตาเดียว

            นี่

            “อย่าบอกว่าหนูคนนี้คือลูกสะใภ้แม่นะ

            หญิงคนที่คยองซูเผลอคิดอกุศลกับเธอเดินเข้ามาโอบเอวคยองซูทันทีอย่างอ่อนโยน คยองซูอดเหลือบมองท่านไม่ได้ ไม่น่าเชื่อว่าท่านจะคือแม่ของเขาดูท่านยังสาวยังสวยไม่แก่เลยสักนิดหากเทียบกับอายุลูกชายที่ยี่สิบกว่าปีแล้ว

            หนูไม่ต้องกลัวนะ พ่อให้ไอ้หมอนี่พามาเองแหละ มาเถอะไปนั่งคุยกันที่โต๊ะด้านนอก

            คุณพ่อของเขาเดินนำไปก่อนคยองซูเดินตามแรงโอบของคุณแม่เขาออกไปด้านนอกที่มีสระน้ำและศาลาไม้สีขาวตั้งอยู่ใกล้ๆตัวบ้าน บรรยากาศดีมากจนต้องสูดเอากลิ่นหอมๆของดอกไม้เข้าปอด บ้านคุณพ่อเขาร่มรื่นมากไม่เหมือนกับบ้านคยองซูที่ไม่ค่อยมีต้นไม้ พอนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆคุณแม่ของเขาคุณพ่อก็เปิดปากถามคยองซูด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนทันที

            กี่เดือนแล้วหนู คนในท้องน่ะ

            “สี่สัปดาห์แล้วครับ

            ท่านพยักหน้ารับรู้ก่อนจะเอ่ยถามต่อ

            โกรธลูกพ่อมากหรือเปล่า อยากลากคอมันเข้าคุกมั้ยข้อหาข่มขืนกระทำชำเรา พ่อช่วยหนูได้นะ

            “ป๋า!”

            ลูกชายร้องขัดขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินพ่อพูดแบบนั้น คยองซูกลั้นขำแทบจะไม่อยู่เมื่อเห็นพ่อเขาไม่ยอมเข้าข้างเขาด้วยซ้ำ

            ไม่ต้องไปสนมันหรอก คนแบบนี้ต้องสั่งสอนมันให้หนักๆ เสร็จแล้วก็ไปแต่งงานกับคนดีๆ มีชีวิตดีๆ คนแบบนี้ก็ปล่อยให้มันอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิต สมกับนิสัยเสียๆของมัน

            “ป๋าอ่ะ!”

            ลูกชายร้องขึ้นอีกแต่คุณพ่อของเขาก็ไม่ยอมสนใจท่านมองคยองซูด้วยสายตาอ่อนโยนเพื่อรอคำตอบ

            เอ่อคือ ผมไม่ได้คิดไปถึงขนาดนั้นหรอกครับ

            “คิดได้นะ พ่อสนับสนุนเต็มที่

            คยองซูมองเขาด้วยความสะใจที่เขาไม่อาจโต้แย้งอะไรได้เลย ดูท่าว่าคงจะเกรงพ่ออยู่ไม่น้อย

            งั้นผมขออนุญาตให้พี่ชายผมเป็นคนจัดการเขา

            “ได้เลยลูกตามสบาย อยากทำอะไรกับมันก็เชิญ ถ้ามันทำอะไรหนูบอกพ่อ พ่อจะจัดการมันเอง

            “ป๋าแมร่งลำเอียง ผมลูกป๋านะ

            “ลูกนิสัยไม่ดีอย่างแกฉันไม่เข้าข้างหรอก แล้วก็แม่แกด้วยห้ามเข้าข้างมัน ให้มันได้รับบทเรียนซะบ้าง

            คยองซูกลั้นขำอย่างหนักเมื่อเห็นสีหน้าสลดของคนเคยผยอง ที่แท้ก็ยังกลัวพ่อ ซึ่งพอเขากลับมาส่งคยองซูที่โรงพยาบาลและกำลังจะทำรุนแรงคยองซูก็ขู่ขึ้นมาทันที

            อย่าคิดทำอะไรผมรุนแรงเชียวนะ ผมโทรไปฟ้องพ่อคุณแน่

            “เออ ฝากไว้ก่อนเถอะเตี้ย อย่าให้ถึงเวลาเอาคืน

            “หึ รอชาติหน้าก่อนเถอะ

            แล้วคยองซูก็ผลักประตูห้องพักฟื้นพี่ชายเข้าไป

            อ้าวคุณคยองซู พี่ไคก็มาพร้อมกันด้วย พอดีเลย บี๋กับพี่ชานกำลังจะทานข้าว กับข้าวเยอะแยะเลยครับ

            ไม่อนุญาตให้ร่วมโต๊ะ ไม่ใช่คนในครอบครัวก็ไสหัวกลับไป

            คนที่เอ่ยขึ้นเสียงเรียบคือเจ้าพ่อใหญ่ที่มองน้องเขยด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

            “แต่กูเป็นพ่อของหลานมึง

            “กูบอกแล้วเหรอว่ารับมึงมาเป็นพ่อของหลานกู

            เอ่ยตอบกลับเสียงหนักก่อนจะสำทับด้วยประโยคสุดท้าย

            ถ้ามึงยังไม่ผ่านบททดสอบกู มึงก็คือคนอื่น และน้องกูก็จะไปแต่งงานกับใครก็ได้ แต่ตอนนี้มึงมาทางไหนก็กลับไปทางนั้น กูอยากทดสอบมึงเมื่อไหร่กูจะเรียกเอง เตรียมตัวเตรียมใจรอก็พอ”  

            แบคฮยอนมองพี่ชายตัวสูงที่กำลังโดนไล่ด้วยความสงสารแต่ก็ไม่อาจช่วยได้เพราะพี่ชายก็ทำผิดไว้มากจริงๆจำเป็นจะต้องพิสูจน์ตัวเองให้ได้เสียก่อนอย่างที่สามีของแบคฮยอนว่า

            น่าสงสารพี่ไค

            แบคฮยอนเอ่ยขึ้นอย่างอดไม่ได้เมื่อร่างสูงเดินคอตกออกไปจากห้อง

            วันนี้ผมไปเจอพ่อเขาด้วยครับ เขาโดนยำเละเลย

            “คุณลุงกับพี่ไคไม่ค่อยจะกินเส้นกันหรอกครับ ท่านไม่ชอบให้คุณป้าโอ๋พี่ไคเท่าไหร่

            “แต่คุณแม่ท่านน่ารักนะครับ ยังสาวยังสวยอยู่มาก ผมนึกว่า เอ่อ แฟนเขา

            “ฮ่าๆๆ ใช่ครับท่านสวยมาก ไม่เคยแก่ลงเลยถึงจะสี่สิบกว่าแล้วแท้ๆ

            คยองซูกับแบคฮยอนคุยกันอย่างสนิทสนมพลอยทำให้ปาร์คชานยอลมีความสุขไปด้วยเพราะเห็นรอยยิ้มคนที่เขารักทั้งสองคน

           

 

           

 

 

 

 

 

           

 

 

            และแล้ววันพิพากษาจากพี่ชายทั้งสองก็มาถึง พี่ชายคนโตของแบคฮยอนนั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่พร้อมพี่สะใภ้คนโตในขณะที่พี่ชายคนกลางนั่งอยู่ที่โซฟาข้างๆพร้อมพี่สะใภ้คนกลางเช่นกัน

            ยืนค้ำหัวทำไมคุกเข่าลงไป

            พี่ชายคนกลางของแบคฮยอนเอ่ยสั่งเสียงแข็ง แบคฮยอนก็อยากจะสงสารเขาอยู่หรอกแต่ยังไงก็ต้องให้พี่จัดการเขาตามที่พี่เห็นสมควรก่อน ร่างสูงใหญ่ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นตามคำสั่งโดยดี

            ผมขอจัดการมันก่อนพี่ชายใหญ่

            เซฮุนเอ่ยขึ้นและได้รับการอนุญาตจากพี่ชาย ร่างสูงกำหมัดแน่นเดินเข้าหาร่างที่คุกเข่านิ่งอย่างสงบ แบคฮยอนหันหน้าหนีทันทีในจังหวะที่พี่ชายฟาดหมัดลงไปบนซีกแก้มขวาของเขา

            พลั่ก!

            สำหรับที่มึงทำบัดซบกับน้องกู

            พลั่ก!

            “และนี่สำหรับที่มึงทำบัดซบกับเมียและก็ลูกกู

            แค่กๆๆ

            แค่สองหมัดปากก็แตกทันตาเห็น ปาร์คชานยอลไอจนเลือดทะลักออกมาจากปาก แบคฮยอนต้องแข็งใจถึงที่สุดที่จะไม่ไปยืนขวางหน้าเขาและขอร้องไม่ให้พี่ชายทำแบบนั้นต่อ

 

            และนี่...

            เซฮุนเงื้อหมัดขึ้นอีก

            ผลั่ก!

            “อึก!”

            ร่างสูงของเจ้าพ่อใหญ่ถึงกับเซล้มลงกับพื้นก่อนเขาจะใช้สองแขนยันตัวลุกขึ้นอีกครั้งเพื่อมานั่งในท่าคุกเข่าตัวตรงเช่นเดิม แม้ข้างแก้มด้านหนึ่งจะเปรอะไปด้วยคราบเลือดก็ตาม

            สำหรับอนุญาตให้แต่งงานกับน้องกู เป็นน้องเขยกู และกูขอบอกไว้ตรงนี้ว่าน้องก็คือหัวใจของกู ถ้าวันไหนมึงทำให้น้องกูเจ็บกูเอามึงตายแน่

            พี่ชายคนกลางของแบคฮยอนเดินกลับไปนั่งที่เดิมสิ้นสุดการพิพากษาน้องเขย พี่ชายคนโตจึงลุกขึ้นบ้าง แต่วัตถุวาววับที่เขาล้วงออกมาจากซองพกก็ทำเอาแบคฮยอนถึงกับร้องเสียงหลง

            พี่ชายใหญ่อย่านะครับ!”

            “น้องห้ามยุ่ง ถ้าหมอนี่ทนไม่ได้ก็ไม่ต้องคิดจะมารับผิดชอบชีวิตแก้วตาดวงใจของคิงค็อป

            แบคฮยอนได้แต่มองเขาน้ำตาคลอแต่ร่างสูงกลับพยักหน้าเบาๆให้ภรรยาพร้อมเอ่ยเสียงอ่อ่นโยน

            พี่ไม่เป็นไรครับ

            “ฉันไม่ได้จะยิงนายหรอก ยังไงก็พ่อของหลาน แต่แค่จะบอกว่าวันไหนที่นายทำให้น้องของฉันเสียใจ ปืนกระบอกนี้มันจะกลับมาเจาะที่หัวนายด้วยมือของฉันเอง

            “จะไม่มีวันนั้นแน่นอนครับ

            “ดี จำคำพูดวันนี้ไว้ให้ดีๆแล้วกัน

            ปืนถูกเก็บเข้าซองดังเดิม คริสเอ่ยขึ้นอีกประโยค

            อย่าทำให้คนเล็กของพี่เสียใจ เมียคือสิ่งที่เราต้องทะนุถนอม นายจะโหดร้ายกับใครก็ตามแต่สำหรับเมียคือสิ่งที่จะต้องปกป้องและทะนุถนอมให้มากที่สุดจำไว้

            “ครับพี่ชายใหญ่

            ปาร์คชานยอลก้มหัวให้พี่ชายของคนรักโดยไม่มีอคติใดๆ คริสเป็นพี่ที่น่านับถือและชานยอลก็รู้สึกแบบนั้นจริงๆ ความแค้นทุกอย่างถูกดับลงจนหมดสิ้นแล้ว

            เอาล่ะไปนั่งบนโซฟาได้ พี่มีเรื่องจะประกาศเล็กน้อย

            ปาร์คชานยอลยันตัวลุกจากพื้นโดยมีร่างเล็กของแบคฮยอนเข้ามาช่วยพยุงไปนั่งโซฟาอีกด้านหนึ่ง

            พี่กับอี้ชิงจะกลับมาอยู่ที่ฮ่องกง ธุรกิจในเกาหลีทั้งหมดยกให้เซฮุนกับลู่หานดูแล ส่วนแบคฮยอนพี่ยกอสังหาริมทรัพย์ส่วนอื่นๆให้เป็นของน้องทั้งหมด

            “แต่พี่ชายใหญ่

            เซฮุนจะเอ่ยขัดพี่เพราะยังตั้งรับกับข่าวใหม่นี้ไม่ได้

            “พี่ตัดสินใจดีแล้วเซฮุน น้องสมควรจะได้แสดงความสามารถให้คนอื่นได้ประจักษ์แล้วว่าผู้ชายของคิงค็อปล้วนเป็นนักธุรกิจที่เก่งกาจทุกคน ไม่เกินสิ้นเดือนนี้พี่ก็จะย้าย จงแดกับมินซอกฝากตัวด้วยแล้วกัน อ้อ ซูโฮฉันคงต้องขอตัวนายมาเป็นเลขาเหมือนเดิมนะ เจ้ามือขวามาเฟียคนนั้นคงไม่ว่าฉันใช่มั้ย

            คริสแกล้งเย้าเพื่อนรักที่อายหน้าแดงขึ้นมาทันที เพราะหลังจากเทาออกจากโรงพยาบาลซูโฮก็ต้องย้ายออกจากบ้านคริสไปอยู่กับเทาทันที

            เขาจะว่าอะไรได้ อำนาจการตัดสินใจเป็นของฉันทั้งหมดนะ

            “ให้มันจริงเถอะ

            เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง ความสุขแผ่กระจายรอบตัวของทุกคน ในค่ำคืนนั้นบนห้องนอนของเจ้าของบ้านกลางเมืองฮ่องกง คริสวางคางลงกับบ่าของภรรยาเขาที่ยืนมองท้องฟ้าด้านนอกได้สักพักแล้ว

            ทูนหัวคิดอะไรอยู่คะ

            “กำลังคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาทั้งหมดครับ ตอนที่เรายังเด็ก ตอนที่ผมต้องไปรอคุณคริสเล่นบาสข้างสนามทุกวัน คิดถึงวันที่ผมเป็นของคุณคริสวันแรก คิดถึงทุกอย่างที่ทำให้เรามีวันนี้ วันที่ทุกคนมีความสุข

            อี้ชิงร่ายยาวออกมาทั้งรอยยิ้ม วันนี้เป็นวันที่คนที่ทำหน้าที่เป็นแม่มาอย่างยาวนานมีความสุขที่สุดแล้วเพราะลูกๆกำลังมีชีวิตที่ราบรื่นมีความสุข

            ขอบคุณนะครับ ถ้าไม่มีทูนหัว ทั้งพี่ทั้งน้องไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง

            คริสกดจมูกลงกับบ่าไหล่เล็กสูดเอาความหอมของภรรยาเข้าเต็มปอด

            ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณคริสที่รักและเมตตาคนธรรมดาอย่างผม

            “พี่มากกว่าที่ต้องเป็นคนพูดคำนั้น หลายครั้งที่ทูนหัวต้องเสียน้ำตาเพราะพี่ พี่ละอายใจ และก็เสียใจที่ทำให้ทูนหัวต้องเจออะไรแบบนั้น แต่สัญญานะครับว่าต่อจากนี้พี่จะไม่ยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีกแล้ว พี่รักทูนหัว

            “ผมก็รักคุณคริส

            คริสรู้สึกว่าเขาเป็นคุณพ่อของน้องๆที่โชคดีที่สุดในโลกที่ได้มาเจออี้ชิงและได้รักคนตัวเล็กๆคนนี้ นอกจากอี้ชิงแล้วเขาคงไม่ขอพรใดๆจากพระเจ้าอีก เพราะอี้ชิงคือพรที่ดีที่สุดสำหรับคนอย่างเขาแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

            แสบมากไหมครับ หมัดของพี่ชายเล็กไม่ใช่เบาๆเลยจริงๆ

            แบคฮยอนทำหน้าหวาดเสียวเมื่อแตะสำลีชุบแอลกอฮอล์ลงบนมุมปากที่แตกเจ่อของสามีเพราะโดนพี่ชายคนกลางซัดไปถึงสามหมัด เจ้าพ่อใหญ่อมยิ้มเอ็นดูกับท่าทีเป็นห่วงเป็นใยเขา

            แสบครับ แต่แค่นี้พี่ทนได้ถ้าแลกกับการที่พี่ชายของคนดีอนุญาตให้พี่เป็นน้องเขยของเขา

            “ถามจริงๆ พี่ชานรักบี๋ตอนไหนเหรอ

            คนตัวเล็กเอ่ยถามด้วยความสงสัยดวงตาเรียวรีใสแจ๋วจ้องมองสามีอย่างรอคอยคำตอบ

            ตั้งแต่ตอนแรกที่ลอกคราบคนดีออกจากชุดราตรีผู้หญิงนั่น

            แบคฮยอนยกมือขึ้นปิดหน้าด้วยความเขินกับวีรกรรมอันแสบสันต์ของตัวเองครั้งบุกเข้าไปในรังมาเฟียตอนแรก

            รักอะไรทำไมใจร้ายกับบี๋จะตาย

            “ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็นแต่เพราะความแค้นมันบังตาพี่ หัวใจมันถึงปิดกั้นไม่ให้พี่ยอมรับความจริงว่าพี่ถูกชะตากับคนดีตั้งแต่แรกพบ และก็เกือบจะเสียคนดีไป

            เจ้าพ่อใหญ่คว้ามือเรียวบางมากดจูบไม่สนว่าจะกระเทือนแผลมุมปากแค่ไหน

            แต่ตอนนี้พี่รู้แล้วว่าสิ่งที่พี่หลงอยู่กับมันมาทั้งชีวิตคือความเข้าใจผิด และสิ่งที่พี่ต้องแคร์และรักษาไว้มากที่สุดคือคนดีกับลูก

            ร่างสูงใหญ่ก้าวลงจากเตียงนอนทรุดลงคุกเข่าเบื้องล่างมือยังกอบกุมมือเรียวสวยอยู่ไม่ห่าง ก่อนจะเอื้อเอ่ยคำขอ

            พี่อยากจะวอนขอคนดี ยกโทษให้คนไม่ดีคนนี้สักครั้งนะครับ สัญญาว่าจะไม่ทำให้คนดีต้องเจ็บปวดอีก ซาตานร้ายตนนี้ขอยอมสิโรราบให้กับนางฟ้าคนนี้ของพี่คนเดียวโดยไม่มีข้อโต้แย้ง

            “แล้วบี๋จะมั่นใจได้ยังไงว่าที่พี่ชานพูดมาทั้งหมดคือความจริง

            “ยินยอมจะพิสูจน์ทั้งชีวิตเลยครับ

            แบคฮยอนยิ้มพอใจในคำตอบของเขาก่อนจะเอ่ยตอบกลับเสียงหวาน

            งั้นก็ฝากดูแลบี๋กับลูกด้วยนะครับ แต่...

            คนตัวเล็กเว้นจังหวะการพูดไปนิดก่อนจะเปลี่ยนทำหน้าโหด

            วันไหนที่ทำให้บี๋ร้องไห้พี่ชานเตรียมตัวเจอลูกปืนพี่ชายใหญ่ได้เลย บี๋ฟ้องพี่ชายบี๋แน่

            “หึหึ ถ้ามีวันนั้นพี่จะยอมคุกเข่าให้พี่ชายคนดียิงแสกหน้าอกโดยไม่โต้แย้งเลยครับ และพี่มั่นใจว่ามันจะไม่มีวันนั้นแน่นอน เพราะพี่รักคนดี

            “บี๋ก็รักพี่ชาน

            คำมั่นสัญญาที่ให้ไว้ต่อกันรอการพิสูจน์ด้วยคำว่าครอบครัวที่กำลังจะเริ่มต้นและดำเนินไปอีกนานแสนนาน

 

 

 

 

 

 

 

 

            ยังไม่หลับอีกเหรอ หืม

            ในห้องนอนคฤหาสน์ใหญ่ เกาหลี เซฮุนล้มตัวลงกอดร่างเล็กบนเตียงพลางเอ่ยถามเสียงห่วงใยเมื่อเห็นคนตัวเล็กยังนอนลืมตาโพลงแม้เข็มนาฬิกาจะเลยเลขสิบสองไปเกือบจะครึ่งชั่วโมงแล้ว

            ผมนอนไม่หลับครับ

            ลู่หานเอ่ยตอบเสียงอ่อนก่อนกะพลิกตัวหันหน้าเข้าไปซุกอกของสามีพลางเอ่ยเสียงอู้อี้ถามกับอกเขา

            คุณเซฮุนครับ

            “หืม

            “ผมเป็นห่วงคุณพ่อ ท่านไปอยู่แบบนั้นท่านต้องลำบากแน่ ปกติมีคนห้อมล้อมรับใช้แต่คราวนี้ท่านไม่ให้ใครตามไปรับใช้เลยนอกจากคนสนิทเก่าแก่ของท่านคนเดียวเท่านั้น

            ลู่หานเอ่ยถึงความกังวลใจที่มีต่อพ่อเพราะเมื่อสามวันก่อนทนายเก่าแก่ประจำตระกูลนำพินัยกรรมและหนังสือเซ็นโอนกิจการรวมถึงทรัพย์สินส่วนอื่นทั้งหมดของคุณลียองแจมามอบให้ลู่หาน โดยทุกอย่างถูกระบุเป็นชื่อของลู่หานคนเดียวเท่านั้น โดยมีจดหมายหนึ่งฉบับที่ท่านเขียนมาขอร้องไห้ลู่หานรับทุกอย่างจากท่านไว้ส่วนท่านจะเดินทางไปใช้ชีวิตในชนบทเงียบๆกับคนสนิทของท่าน

            เขาตัดสินใจเองเราทำอะไรไม่ได้หรอก บางทีมันอาจจะดีก็ได้นะลู่หาน ตลอดเวลาหลายปีเขาอยู่กับความโลภและความอยากได้ไม่รู้จักจบจักสิ้น การที่เขาตัดสินใจที่จะพาตัวเองไปยังสังคมที่แตกต่างจากที่นี่โดยสิ้นเชิงมันอาจทำให้เขาพบความสงบสุขอย่างแท้จริงก็ได้

            “แต่ผมห่วงท่าน ท่านมีโรคประจำตัวด้วย

            ลู่หานช้อนสายตาขึ้นมองสามีก่อนจะเอ่ยขอร้องเขาเสียงอ่อน

            ถ้าลูกคลอดแล้วเราไปเยี่ยมท่านกันได้ไหมครับ ท้ายจดหมายท่านบอกว่าถ้าหากเป็นไปได้ท่านอยากเห็นหน้าหลานสักครั้งก่อนที่ท่านจะเป็นอะไรไป เราไปหาท่านกันสักครั้งนะครับคุณเซฮุน

            ลู่หานเงียบรอฟังคำตอบจากคนตัวสูงที่กดปากลงกับกระหม่อมของลู่หานพร้อมเสียงถอนหายใจเบาๆ

            ถ้าเธออยากไปฉันก็จะพาไป แต่คงต้องให้ลูกโตสักหน่อย คลอดใหม่ๆฉันยังไม่อยากให้เธอเดินทาง ร่างกายเธอยังไม่แข็งแรง ลูกก็ยังเล็กอีก

            “เอาแบบนั้นก็ได้ครับ

            ลู่หานตอบรับทั้งรอยยิ้มกระชับกอดร่างสูงใหญ่ของเขาแน่นอย่างขอบคุณ ตั้งแต่วันที่เกิดเรื่องวันนั้นเซฮุนก็ไม่ยอมพบคุณลียองแจอีกเลย แม้ท่านจะมาหาที่บ้านเซฮุนก็ปฏิเสธที่เจอหมกตัวอยู่ชั้นบนของบ้านโดยมีแค่ลู่หานเท่านั้นที่ออกมาคุยกับพ่อ

            ฉันรู้ดีว่าหัวอกคนเป็นพ่อเป็นยังไง เพราะฉันเองก็กำลังจะเป็นพ่อคน แน่นอนว่าฉันต้องอยากเห็นหน้าลูก อยากอยู่กับลูก เขาเองก็คงเช่นกัน แต่สิ่งที่เขาทำกับเธอมันโหดร้ายมากเกินไป ทำฉันๆไม่ว่าอะไรหรอกนะ แต่ที่เขาทำกับเธอฉันยังลบมันออกจากใจไม่ได้ เธอเข้าใจใช่มั้ย

            “ผมเข้าใจครับ

            ลู่หานตอบรับโดยดีเข้าใจหัวใจเขา ความรู้สึกทั้งหมดของเขา เขารักลู่หานกับลูกมากดังนั้นการจะยกโทษให้กับการกระทำของคุณลียองแจซึ่งเป็นถึงพ่อแท้ๆจึงต้องใช้เวลาเยียวยาเสียก่อน และลู่หานเองก็จะช่วยให้บาดแผลเขาหายสักวันด้วยความรักทั้งหมดของลู่หาน

            ขึ้นชื่อว่าเพลิงแล้วย่อมแผดเผาไปทุกที่ที่มันพัดผ่านนะลู่หานเธอว่ามั้ย

            “ครับ แต่เพลิงรักจากซาตานอย่างคุณ ผมก็พร้อมจะถูกแผดเผาด้วยความรักอันร้อนแรงของคุณไปตลอดชีวิตนะครับ

            “หึหึ จำคำนี้ไว้ให้ดีแล้วกัน เพราะอีกไม่กี่เดือนเธอจะไม่ได้มีแค่ฉันที่จะกวนใจเธอ ยังมีเจ้าตัวกวนตัวน้อยๆของเราอีก เธอจะไม่มีวันได้สงบสุขแน่ลู่หาน

            “คุณเซฮุนก็ห้ามลืมนะครับ ในวันข้างหน้าถ้าผมแก่ เนื้อหนังเหี่ยวย่นแล้วห้ามทิ้งผมเด็ดขาด ผมรู้คุณเซฮุนน่ะต้องเป็นที่หมายปองของผู้หญิงทั้งโลกไปอีกหลายปีหรืออาจจะตลอดชีวิตด้วยแน่ๆ คนเพอร์เฟ็กซ์แบบคุณหาไม่ได้ง่ายๆเลยสมัยนี้

            “ไว้ใจเถอะ ชีวิตฉันคงไม่ยอมสยบให้ใครนอกจากลีลู่หานแล้ว ซาตานร้ายตนนี้ยอมเจ้ากวางดื้อเพียงตัวเดียวซึ่งก็คือเธอลู่หาน

            คางถูกเชยขึ้นลู่หานรอฟังประโยคจากปากเขา

            โปรดรู้ไว้ว่าฉันเป็นของเธอคนเดียวลู่หาน เช่นเดียวกับเธอที่จะเป็นของฉันตลอดกาล

 

 

 

 

 

#ฟิคพรซต

 

 

จบ.

................................................................................................

Talk จบแล้วค่าและนี่ก็คงเป็นทอล์กสุดท้ายของเรื่องนี้แล้ว ยาวนานมากกว่าที่ทุกอย่างจะดำเนินมาถึงจุดนี้ จำได้ว่าเปิดเรื่องไว้ตั้งแต่พฤษภาปีที่แล้วจนปีนี้เพิ่งจบ ครบปีพอดีเลย พยายามจะจบให้ดีแต่รู้ว่าอาจจะดีไม่พอ เบิ้ลต้องขอโทษสำหรับความสามารถที่อาจจะยังไม่ดีเท่าไหร่ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากคอมเม้นท์ จากแท็กในทวิตเตอร์ จากคำวิจารณ์ จากคะแนนโหวต และอีกหลายๆกำลังใจ ถ้าไม่มีแรงผลักดันจากทุกคนเบิ้ลคงมาไม่ถึงวันนี้ และหากทำอะไรผิดพลาดไปเบิ้ลก็กราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ขอบคุณอีกครั้งและหวังว่าจะได้พบกันกับฟิคเรื่องอื่นๆที่ยังเหลือ ขอบคุณค่ะ

 

 

         

รัก

บับเบิ้ลTea

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

5,746 ความคิดเห็น

  1. #5739 PHXXH_ (@MYHH412) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 11:07
    รักเรื่องนี้มากๆ
    #5739
    0
  2. #5687 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 16:34
    จบแล้วงืมมมมมม อยากเจอเด็กๆ ออกมาวิ่งด้วยกันบ้าง
    #5687
    0
  3. #5612 Pornlapat_mook (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 00:56
    รักเรื่องนี้ ไม่อยากให้จบเลยยย
    #5612
    0
  4. #5604 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 18:43
    โอยยยยจบแล้ว รู้สึกโล่ง รู้สึกไม่อยากให้จบ รู้สึกตื้นตันจริงๆ ตอนแรกคิดว่าพิชานจะตายแล้วใจหายแทบแย่เกือบกดปิดตอน 55555 ชอบนะคะแต่งนิยายให้อ่านอีกน้าาา
    #5604
    0
  5. #5540 furbybaek (@furbybaek) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 10:54
    ขบแล้ว สนุกมากคะไรท์
    #5540
    0
  6. #5538 yuriwu (@yuriwu) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 21:53
    อยากอ่านเอ็นซี
    #5538
    0
  7. #5491 miepatch (@mammypatcha03) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 02:37
    อ่านรอบที่ห้าแล้วรัหว่างรอไรท์อัฟเล่ห์ร้าย
    #5491
    1
  8. #5476 Lollynoiiz (@Lollynoiiz) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 12:53
    อยากรู้คยองกับคิมไคจะเป็นไงต่อ
    #5476
    0
  9. #5449 @_KaiXoniZ8813 (@KelvinZee0013) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 19:43
    น้องป๋ายเรียก 'พี่ชาน' ด้วยอะ น่ารักโอ้ยยย >< มีฟามสุข ฮืออออ
    #5449
    0
  10. #5430 miepatch (@mammypatcha03) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 21:59
    อ่านอีกรอบก็ชอบยิ่งชอบมากกว่าเดิมอีก
    #5430
    0
  11. #5418 kaiou (@jomkhwan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 21:37
    คิดถึงฟิคเรื่องนี้ เลยกลับมาอ่านอีกรอบ^^
    #5418
    0
  12. #5411 hunhun (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 21:05
    จบแล้วสนุกมากค่า ขอบคุณไรท์มากๆ ที่แต่งฟิคดีๆ สนุกๆ ให้อ่าน จะติดตามผลงานต่อๆ ไปน้า ^o^
    #5411
    0
  13. #5399 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 10:59
    จบแล้ววววว แฮปปี้ทุกคู่เลย ชอบๆ ><
    #5399
    0
  14. #5280 Yulyul_Hunhun (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 12:57
    ฮือออออ จบแล้วอ่าาา Happy มากๆ เรื่องนี้สนุกมากๆเลยอ่ะ ขอขอบคุณไรต์มากๆนะค่ะที่แต่งฟิคสนุกๆแบบนี้ให้อ่าน และต่อไปนี้เราจะติดตามฟิคเรื่อง "แม่เลี้ยงลู่หาน" ต่อไปให้จบนะค่ะ ^^
    #5280
    0
  15. #5141 enfeeling (@pare_sehun) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 17:54
    อยากให้ไรท์แต่งต่อจังเรยย อยากให้ภาคสองงงงง
    #5141
    0
  16. #5133 IceCreamCake (@writerpiluntana) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 21:18
    ก้ บอกก่อนเลยว่ามารู้จกเรื่องรี้ได้จากแท็กในทวิต แล้วก็ส่องๆมาเรื่อยๆ อ่านมาๆติดตามมาโดยตลอดตั้งแต่ตอน 20 กว่าจนตอนจบ กูเป็นเรื่องที่สนุกมากกก มีหลายอรรถรสในการอ่าน ชอบมากกก การดำเนินเรื่องโอเค อ่านเข้าใจง่าย เนื้อเรื่องเป็นธรรมชาติดีมากอ่ะ สรุปคือชอบบบ คือดีงามมม สุดท้ายก็ขอขอบคุณไรต์นะคะที่ไม่ทิ้งรีดที่ติดตามเรื่องนี้ทุกคน ที่มาต่อฟิคจนจบ แล้วก็ไม่ว่ายังไงก็ยังจะคงติดตามผลงานเรื่องต่อๆไปอีกนะค้าาาาาา ><

    #5133
    0
  17. #5132 jjtk (@bebiejaney) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 07:18
    จบแล้วววววว ชอบฟิคเรื่องนี้มากๆค่ะ เขียนดี ภาษาสวย เลอค่าปลาท่องโก๋ มาก
    #5132
    0
  18. #5128 nannan0010 (@nanathittaya) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 08:29
    บอกตรงๆอยากให้มีภาคสอง อยากเหนตอนพวกเขารักกัน ช่วยกันเลี้ยงลูก คงจะละมุนน่าดู ด้วยเฉพาะพี่ชาน น่าร๊ากกก
    #5128
    0
  19. #5113 nid (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 12:53
    ชอบมากๆเลย ขอบคุณไรท์เตอร์ ฟิคเรื่องสนุกจิงๆ &#128522;&#128522;&#128522;&#128522;&#128522;
    #5113
    0
  20. #5107 primaholic (@ppim16) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 21:56
    เรียนหนักมากเราเพิ่งจะได้อ่านคือเลิ้ปเรื่องนี้มาก พี่เบิ้ลทำดีแล้วค่ะ
    #5107
    0
  21. #5103 hahunhan (@hahunhan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 20:17
    จบแล้วววว แฮปปี้เอ็นดิ้งกันทุกคู่ ดีใจมากๆเลย ขอบคุณไรท์มากๆนะคะ สนุกมาก ลุ้นทุกตอน จะรอติดตามผลงานเรื่องอื่นๆอีกนะคะ สู้ๆนะคะไรท์
    #5103
    0
  22. #5101 minnyart (@minnyart1) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2558 / 00:25
    ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคสนุกๆให้อ่านนะคะ แต่งอีกหลายๆเรื่องนะคะ จะคอยเป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆคทะ
    #5101
    0
  23. #5100 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 22:58
    ย้าาาาาาาาาาาาจบแล้วอ่ะ เสียดายนะ

    แต่ก็อยากรู้ตอนจบ เอ๊ะยังไง555555555

    สนุกสมการรอคอ่ยเลย ขอบคุณจ้าาาาาาาา
    #5100
    0
  24. #5099 embrace (@prangmy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 22:36
    แรกถูกล่อด้วยคำว่าฟิคเรื่องนี้จบแล้ว พอได้อ่านแล้ว ภาษาสวยพล็อตลื่นมาก แต่งทุกคู่น่ารักมาก. ตอนจบก็ไม่ทำให้ผิดหวังเลย. ตอนแรกเทใจใหคริสเลย์ ตอนนี้ทุกคู่เลยค่ะ ชอบซูโฮจัง น่ารักดีแคร์เทาด้วย
    #5099
    0
  25. #5067 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 23:58
    คือ บี๋รักพี่ชาน มันบั่บไม่อยากให้จอะ งื้อออออออออ ฟินโยงถึงรายการ
    #5067
    0