จบแล้ว [FIC EXO] เพลิงรักซาตาน

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,919
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    28 ก.ย. 57

ตอนที่ 2

 

ท่าอากาศยานนานาชาติซีแอทเทิล-ทาโคมา (ซีแอตเทิล, วอชิงตัน)

 

            “เซฮุนถึงบ้านแล้วโทรกลับมาหาอาด้วยนะ

            “ครับ

            “ถึงบ้านแล้วอาขอว่าอย่าทำอะไรตามอารมณ์ หลานโตแล้ว คุยกับพี่เขาด้วยเหตุผลเข้าใจไหม

            “...................”

            “เซฮุนรับปากอา

            “ครับผมจะพยายาม

            “อาเชื่อว่าที่พี่เขาทำแบบนั้นเขาต้องมีเหตุผล

            ผู้เป็นอาสั่งความหลานชายคนโตจบก็หันไปหาเจ้าคนตัวเล็กที่ก้มหน้างุดยืนเงียบอยู่ข้างๆพี่ชาย จมูกรั้นแดงเถือกเพราะร้องไห้มาตลอดทางที่รถเคลื่อนตัวจากบ้านพักมาที่สนามบิน คุณอาหนุ่มมองอย่างสงสารแกมเอ็นดู

            ตัวเล็กเป็นเด็กดีของพี่นะครับ ทานข้าวเยอะๆ อย่านอนดึก มีอะไรไม่สบายใจก็โทรหาอาได้

            “ฮึก ฮือ แบคฮยอนอยากให้อากลับบ้านด้วยกัน

            บยอนแบคฮยอนปล่อยโฮกลางสนมบินอย่างไม่อายใคร ปากก็พร่ำคำพูดในสิ่งที่ตนเองต้องการ จนทั้งพี่ชายอย่างเซฮุนกับคนเป็นอานึกสงสารจับใจ ร่างเล็กสะอื้นฮักจนอาหนุ่มต้องดึงเข้ามากอดไว้แนบอก

            ไว้อาจะรีบตามกลับไปนะครับ ระหว่างนี้ถ้าคิดถึงอาหลานก็โทรศัพท์มาก็ได้ หรือว่างๆก็บินมาหาอาก็ยังได้เลยจริงไหม

            อาหนุ่มปลอบเสียงอ่อนโยน คนในอ้อมกอดเหมือนจะเงียบเสียงลงแต่ยังมีอาการสะอื้นอยู่น้อยๆ

            แบคฮยอนรักอา

            “อาก็รักหลาน

            “อาต้องสัญญานะว่าจะรีบตามกลับไป

            “ครับอาสัญญา

            อาหนุ่มหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดคราบน้ำตาให้หลานชายตัวน้อยก็พอดีเสียงประกาศให้ผู้โดยสารเข้าสู่เกท เซฮุนดึงตัวน้องชายให้ผละออกจากอกอาเพื่อเตรียมตัวขึ้นเครื่อง คนตัวเล็กน้ำตารื้นออกมาอีกแล้วหันมาสะอื้นซบกับอกพี่ชายแทน

            ดูแลน้องด้วยนะเซฮุน

            “ครับ อาไม่ต้องเป็นห่วง

            “พาน้องเข้าไปเถอะ

            เซฮุนโอบตัวน้องให้เดินเข้าสู่เกท โดยแบคฮยอนไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมามองอาอีกเลย ทำแค่ซบอยู่กับอกพี่ชายเดินเข้าไปด้านในอย่างน่าสงสาร

            เซฮุนมองน้องที่น้ำตาเอ่ออยู่กับอกตนด้วยความสงสาร เขากับน้องมาเรียนต่อที่อเมริกาเมื่อหลายปีก่อนซึ่งตอนนี้เซฮุนจบปริญญาโทด้านบริหารในขณะที่แบคฮยอนที่ตามมาทีหลังจบปริญญาตรีเมื่อไม่กี่เดือนที่แล้ว วันนี้เป็นวันที่ทั้งเซฮุนและแบคฮยอนต้องกลับบ้านเกิดอย่างเกาหลีเพื่อเข้ารับตำแหน่งผู้บริหารบริษัทซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวที่มีพี่ชายใหญ่เป็นผู้ดูแลอยู่ในขณะนี้

            ตามจริงแบคฮยอนไม่ใช่น้องชายแท้ๆตามสายเลือดของเซฮุนแต่เป็นลูกชายเพื่อนสนิทของพ่อที่ทั้งพ่อและแม่เสียไปตั้งแต่เด็ก พ่อของเขาจึงรับมาอุปการะเป็นลูกอีกคนหนึ่งแต่ยังคงนามสกุลเดิมของแบคฮยอนไว้ ถึงอย่างนั้นเซฮุนก็รักน้องมากเพราะแบคฮยอนเป็นเด็กน่าสงสาร เป็นคนหัวอ่อน ว่าง่าย ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะโดนประคบประหงมจากทุกคนในครอบครัวที่ดูแลราวกับไข่ในหินโดยเฉพาะพี่ชายใหญ่ที่ตามอกตามใจน้องคนสุดท้องเป็นพิเศษ

            นอกจากมีน้องชายแล้วเซฮุนก็ยังมีพี่ชายใหญ่ที่ถึงแม้จะเป็นลูกคนละพ่อแต่เซฮุนก็ทั้งรักและเคารพพี่ชายมากเหมือนพ่อคนหนึ่ง รวมไปถึงพี่อี้ชิงคนรักพี่ชายที่ดูแลเซฮุนกับแบคฮยอนมาตั้งแต่เล็กๆ ดังนั้นถ้าเปรียบคริสคือพ่ออี้ชิงก็คงเป็นแม่ของทั้งเซฮุนและแบคฮยอน

            เหตุผลหลักที่เขาต้องกลับเกาหลีครั้งนี้คือการเข้ารับตำแหน่งในบริษัทเพื่อแบ่งเบาภาระพี่ชายใหญ่และอีกเหตุผลหนึ่งที่สำคัญไม่น้อยไปกว่ากันคือกลับไปจัดการสิ่งที่เซฮุนเพิ่งรู้เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนว่าพี่ชายรับหมั้นลูกชายนักธุรกิจชื่อดังคนหนึ่งโดยปิดข่าวไม่ให้เขาและแบคฮยอนรู้ ในตอนที่รู้เขาโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงแทบจะบินกลับทันทีในตอนนั้นแต่เพราะเรื่องเรียนแบคฮยอนยังไม่เรียบร้อยดีเขาจึงอดทนรอก่อน จิตใจเขากระวนกระวายเต็มที่ เขารักพี่อี้ชิง รักเหมือนแม่ การได้รับรู้ข่าวแบบนั้นในอกเขาเหมือนมีไฟสุมอยู่ตลอดเวลา อยากกลับไปถามเหตุผลจากพี่ชายและอยากกลับไปจัดการคนที่กล้าแทรกกลางระหว่างคนที่เขารักทั้งสอง เซฮุนไม่สนอะไรอย่างอื่น ไม่สนว่าคนคนนั้นจะเป็นใคร ยิ่งใหญ่มาจากไหน เขาพร้อมที่จะทำให้คนที่บังอาจทำให้คนที่เขารักย่อยยับได้ทุกเมื่อแม้ต้องกลายเป็นซาตานร้ายก็ตาม...

            หลายชั่วโมงต่อมาเครื่องก็แตะพื้นสนามบินบ้านเกิด เซฮุนเป็นคนลากกระเป๋าของทั้งน้องและตนเองเดินออกมาตามทางผู้โดยสารขาออก มือข้างที่ว่างโอบบ่าเล็กของน้องให้เดินไปพร้อมกัน

            พี่ไคจะมารับเราใช่ไหมครับแบคฮยอนเงยหน้าขึ้นถามพี่ชาย

            ฮื่อ น้องหิวไหม

            แบคฮยอนส่ายหน้าแทนคำตอบ ในใจยังห่วงหาที่ๆจากมาและคุณอาที่ได้อยู่ด้วยกันมาหลายปี ใจหายจนแทบไม่อยากทำอะไร

            แบคฮยอนคิดถึงอา ฮึก

            พอใจกระหวัดไปถึงอาน้ำตาของคนตัวเล็กก็เอ่อออกมาทันทีราวรู้งาน เซฮุนวางกระเป๋าแล้วดึงน้องมากอดแนบอก นอกจากพี่อี้ชิงที่เขาต้องปกป้องก็มีน้องชายคนเดียวคนนี้ที่เซฮุนจะไม่ยอมให้ใครแตะต้องให้น้องช้ำเป็นอันขาด แบคฮยอนบอบบางเกินกว่าที่จะจับต้องรุนแรงดังนั้นไม่ว่าใครหน้าไหนกล้าทำน้องเขาเซฮุนก็พร้อมจะกลายร่างเป็นซาตานได้ทุกเมื่อ

            ชู่ว ไม่ร้องนะคนเก่ง เดี๋ยวน้องก็จะได้เจอพี่อี้ชิง พี่ชายใหญ่แล้ว ไม่ดีใจเหรอ หืม

            “ฮึก ด....ดีใจ แต่ ฮึก แต่น้องก็คิดถึงอา ฮึก อึก ฮือ......”

            เซฮุนยิ้มเอ็นดูก้มลงไปเช็ดคราบน้ำตาออกจากแก้มน้องอย่างอ่อนโยน

            เดี๋ยวอาก็ตามมา อาสัญญาแล้ว อาไม่ผิดคำพูดหรอกนะเชื่อพี่

            “ฮึก ครับคนตัวเล็กพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาเหมือนเด็กๆ เซฮุนยีหัวน้องอย่างเอ็นดูแล้วโอบบ่าพาเดินต่อ

            Rrrrrrrr

            เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าดัง คนตัวสูงปล่อยมือออกจากกระเป๋าลากลงไปล้วงโทรศัพท์ขึ้นมากดรับ เป็นไคนั่นเองที่โทรเข้ามา

            เออ กูกำลังออกจากทางออกนี่ มึงอยู่ไหนวะ อ้อ เออ เดี๋ยวกูเดินไปหา มึงอยู่นั่นแหละ เออ แค่นี้นะมึง

            ปึก!

            เซฮุนกำลังจะเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าตามเดิมแต่ก็โดนอะไรบางอย่างกระแทกเข้าที่แผ่นหลังเสียก่อนจนเซไปนิดๆ คนตัวสูงหันขวับกลับไปมองด้วยความรำคาญพวกซุ่มซ่าม แต่พอสายตาสบเข้ากับตากลมโตของคนคนนั้นเขากลับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

            ขอโทษนะครับผมซุ่มซ่ามไม่ทันระวังเองเลยมาชนคุณ

            นอกจากเป็นเจ้าของตากลมโตแล้วยังมีเสียงนุ่มหวานจนเซฮุนถึงกับชะงักนิ่งฟัง หากมองเผินๆโดยไม่ได้ยินเสียงเซฮุนคงคิดว่าคนตัวเล็กตรงหน้าเขานี้เป็นผู้หญิงหรือไม่ก็อาจเป็นทอม เพราะเจ้าตัวรูปร่างไม่สูงนัก นัยน์ตาหวานใส ริมฝีปากบาง จมูกโด่งรั้นพอเหมาะ ทุกอย่างที่ประกอบขึ้นล้วนชวนให้คิดว่าเป็นผู้หญิง

            ขอโทษอีกครั้งนะครับ

            เสียงหวานใสที่ขอโทษสำทับมาอีกทำให้เซฮุนหลุดจากอาการเผลอสำรวจอีกฝ่าย หยิบแว่นดำขึ้นมาสวมอำพรางสายตาก่อนจะพยักหน้ารับคำขอโทษ คนตัวเล็กส่งยิ้มกลับมาให้เขาก่อนเจ้าตัวจะก้มลงเก็บของที่กระจายบนพื้นโดยมีแบคฮยอนลงไปนั่งช่วยเก็บ

            นี่ครับ

            แบคฮยอนยื่นพาสปอร์ตคืนอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มขณะลุกขึ้นยืนด้วยกันทั้งคู่นั่นทำให้เซฮุนเห็นแหวนประดับด้วยเพชรเม็ดใหญ่ที่นิ้วนางข้างซ้าย คนตัวสูงเผลอผ่อนลมหายใจออกอย่างลืมตัวก่อนจะนึกแปลกใจตัวเองที่เกิดอาการแบบนี้ นี่เขาเป็นอะไรไปกันทำราวกับเสียดายที่เห็นนิ้วนางข้างซ้ายนั้นมีแหวนครอบครองบ่งบอกถึงการมีเจ้าของแล้วของคนที่บังเอิญเจอคนนี้ เซฮุนเริ่มรู้สึกหงุดหงิดความรู้สึกตัวเองที่มีต่อคนแปลกหน้าที่เจอกันไม่กี่นาทีนี้จึงคว้าเอามือน้องให้ออกเดินมาให้พ้นจากตรงนั้น

            พี่ชายเล็กช้าๆ แบคฮยอนก้าวไม่ทัน

            เสียงท้วงของน้องพร้อมแรงรั้งไว้นิดๆ ทำให้เซฮุนรู้สึกตัวว่ากำลังฉุดกระชากน้องอยู่ คนตัวโตผ่อนระยะฝีท้าวให้ช้าลง แปลกใจตัวเองที่เกิดความรู้สึกพิเศษขึ้นในใจกับคนที่เจอกันแค่ครั้งแรกแบบนี้ อดเหลือบหางตากลับไปมองไม่ได้ก็เห็นว่าอีกฝ่ายมีชายสูงวัยท่าทางนอบน้อมเดินมารับกระเป๋าไปถือให้ ดูแล้วน่าจะเป็นคนขับรถ เซฮุนไม่แปลกใจที่เห็นแบบนั้นดูรูปร่างหน้าตาการแต่งตัวรวมไปถึงของแบรนด์เนมที่ใช้ก็คงเป็นคนมีฐานะอยู่ไม่น้อย

            เฮ้ย ทำไมไม่ออกไปซักทีวะ ไม่ได้มาแค่ไม่กี่ปีมึงลืมทางออกแล้วหรือไงห๊ะ

            “พี่ไค

            เซฮุนหันกลับมาตามเสียงทักและเสียงที่น้องเรียกผู้มาเยือนก็เห็นไอ้เพื่อนรักก้าวเดินเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้ม

            เออ โทษทีว่ะมึง มีอุบัติเหตุนิดหน่อย รถมึงอยู่ไหนล่ะ นำไปสิ

            แบคฮยอนเดินเข้าไปควงแขนเพื่อนรักของพี่ชายอย่างสนิทสนมแล้วเดินนำไปก่อน ในขณะที่เซฮุนเผลอเอี้ยวตัวกลับไปมองคนคนนั้นอีกครั้งราวกับไม่อยากละสายตาจนกระทั่งร่างนั้นลับไปอีกทางจึงก้าวเดินตามเพื่อนกับน้องไป

 

 

            เดินทางเป็นไงบ้างวะ

            ไคตั้งต้นถามเมื่อรถเคลื่อนออกจากสนามบินได้สักพักแล้ว

            ก็ดี

            เซฮุนตอบคำถามเพื่อน เอี้ยวตัวไปดูน้องที่เบาะหลังก็เห็นว่าหลับคอพับคออ่อนไปเสียแล้ว

            อาล่ะไม่กลับมาด้วยเหรอ

            “ยังหาคนมาทำหน้าที่แทนไม่ได้ อาเลยยังไม่อยากปล่อยทิ้งมา ก็คงซักพักโน่นแหละ มึงล่ะทำงานเป็นไงบ้าง

            เซฮุนเอ่ยถามเพื่อนกลับ เซฮุนกับไคสนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆเพราะพ่อของพวกเขาทั้งสองเป็นเพื่อนรักกัน ครอบครัวของไคเป็นเจ้าของบริษัทเดินเรือสมุทรชั้นนำที่มีสาขาทั้งในเกาหลีและในจีน ไคเป็นลูกชายคนเดียวที่ได้ชื่อว่าเนื้อหอมในหมู่สาวๆ และเพราะมีข่าวกับสาวทั้งในทั้งนอกวงการ ไหนจะสาวนักธุรกิจอีกหลายคนแต่ทว่าเจ้าตัวกลับไม่ยอมหยุดที่ใครจริงๆจังๆ นิตยสารหลายฉบับจึงพากันตั้งฉายาให้เขาว่าพ่อหนุ่มเพล์บอยแห่งคาบมหาสมุทรตามธุรกิจของครอบครัว    “ก็ดี ไปๆมาๆ เกาหลีกับจีน ว่าแต่มึงกลับมารับตำแหน่งนี่คงไม่มีปัญหาไรหรอกมั้ง ได้เข้าฝึกมือที่บริษัทใหญ่ตั้งเป็นปีนี่

            “อืม กูได้ประสบการณ์มาเยอะเหมือนกัน คงปรับตัวไม่ยาก

            “ที่กลับมานี่มึงไม่ได้กลับมาแค่เรื่องรับตำแหน่งในบริษัทใช่ไหม”           

            ไคถามขึ้นอย่างรู้ความสัมพันธ์ของครอบครัวเซฮุนดี ตั้งแต่เด็กบ่อยครั้งที่ไปขลุกอยู่บ้านเพื่อน จนสนิทสนมกับพี่ชายใหญ่อย่างคริส พี่อี้ชิง รวมทั้งบริวารในบ้านเป็นอย่างดี

            เซฮุนนิ่งไปนิดก่อนเอ่ยตอบกลับเพื่อนเสียงขรึมจัด

            ก็อย่างที่มึงรู้นั่นแหละ กูมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องนึงต้องกลับมาจัดการ กูไม่อยากให้พี่อี้ชิงต้องทนทุกข์ทรมาณใจอีกต่อไป

            สายตาที่ถูกปกปิดไว้ด้วยแว่นกันแดดนั้นไคไม่อาจรู้ได้เลยว่ามันแสดงออกอย่างไรอยู่ เขารู้ว่าเซฮุนเป็นคนใจร้อน และยิ่งเป็นเรื่องของคนที่เซฮุนรักอย่างพี่อี้ชิงเพื่อนของเขาคงไม่ลังเลที่จะทำทุกอย่างเพื่อกำจัดทุกคนที่เข้ามาเป็นตัวปัญหาแน่ และคนที่น่าเป็นห่วงคงไม่พ้นคู่หมั้นของพี่คริส คุณหนูตระกูลใหญ่คนนั้น

            ตอนที่กูรู้ก็ช็อคไปเหมือนกัน ไม่คิดว่าจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น ถ้าพี่อี้ชิงไม่ขอไว้กูก็อยากจะบอกมึงเหมือนกัน

            “พี่อี้ชิงก็เป็นซะอย่างนี้ แบกรับทุกอย่างไว้คนเดียว กูถึงไม่อยากทนเห็นเขาทุกข์อีกต่อไปไง

            “แล้วมึงจะทำไง

            “ทำทุกอย่างที่จะกำจัดทุกคนที่มันเข้ามาขวางทางพี่กูกับพี่อี้ชิง

            แม้ไม่ใช่ประโยคกระโชกโฮกฮากแต่น้ำเสียงดุดันที่เปล่งออกมาก็ทำเอาไคกังวลอยู่ไม่น้อย เซฮุนบ้าดีเดือดแค่ไหนเพื่อนสนิทอย่างไครู้ดีทีเดียว สมัยมัธยมที่แบคฮยอนโดนเพื่อนผู้ชายรุมแกล้งแล้ววิ่งร้องไห้มาหาเซฮุน เพื่อนเขาไม่ลังเลสักนิดที่จะเดินไปชั้นมัธยมต้นแล้วเริ่มจัดการเด็กพวกนั้นไปทีละคนจนถึงขนาดต้องไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มในโรงพยาบาลตามๆกัน

            ได้ข่าวว่าพ่อใหญ่ไม่ใช่เล่นนี่คู่หมั้นพี่กู

            “อืม ลูกชายเจ้าของบริษัทส่งออกอาหารใหญ่ที่สุดของเกาหลี

            “ก็ไม่ได้กระจอกนี่ หาคนเอาไม่ได้เลยรึยังไง ถึงได้มาแย่งของคนอื่นแบบนี้ หรือว่าเป็นพวกรวยแต่อัปลักษณ์

            เซฮุนแค่นเสียงดูถูกอีกฝ่าย เขายังไม่เคยเห็นหน้าคู่หมั้นพี่ชายหรืออีกนัยหนึ่งคือไม่อยากเห็นเลยต่างหาก ความชังทำให้ไม่อยากสืบเสาะค้นหารอแค่วันเผชิญหน้ากันจังๆไปเลย

            ตรงข้ามที่มึงคิดเลยเพื่อน คุณลีลู่หานเนี่ยเขาฮ็อตมากเลยนะเว้ยในหมู่หนุ่มนักธุรกิจ ใครๆก็อยากได้เขาไปเป็นแฟนทั้งนั้นนั่นแหละ ติดที่พ่อเขาไม่เอาคนอื่นนอกจากพี่คริสเท่านั้น

            “อ้อ มีพ่อบงการอยู่ข้างหลังอีกทีงั้นเหรอ

            “พูดให้ถูกคือพ่อบงการชีวิตทุกอย่างเลยมากกว่า นัยว่าพ่อเขาอยากได้พี่คริสมาก แต่ทำไมอยากได้แล้วทำไมพี่มึงยอมตกลงกับเขาอันนี้กูไม่รู้ ไม่เคยกล้าถามพี่มึงหรือแม้แต่พี่อี้ชิง

            “ก็คงจะมีเล่ห์เหลี่ยมทั้งพ่อทั้งลูกนั่นแหละ พี่กูก็นิสัยพระเอกเจอมารยาเข้าหน่อยก็ไม่ทันเล่ห์เขา พี่อี้ชิงยิ่งหนักนางเอกละครน้ำเน่าไทยที่กูเคยดูทางเคเบิ้ลเลยล่ะ ยอมให้พวกนางร้ายเอาเปรียบ เก็บความขมขื่นไว้คนเดียว หึ แต่โทษทีบังเอิญละครเรื่องนี้มีน้องพระเอกนิสัยชั่วๆอย่างกูไง มึงคอยดูละกันว่านางร้ายพอเจอน้องพระเอกชั่วๆอย่างกูจะเป็นยังไง

            “หึหึ มึงเข้าใจเปรียบเทียบไอ้นี่

            ไคหัวเราะขำแต่ในใจกลับกำลังกังวล ดูท่าว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ไปอานุภาพคงรุนแรงอยู่ไม่น้อย และคนที่จะโดนแรงกระทบจากเพื่อนเขาคนนี้คงไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากคู่หมั้นคนสวยของพี่คริสอย่างคุณลีลู่หาน


50% ต่อตรงนี้ค่ะ


 

          ใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆก็เดินทางมาถึงบ้านตระกูลโอ เกิดความโกลาหลขึ้นในบ้านเมื่อนายน้อยทั้งสองกลับมาโดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า หัวหน้าแม่บ้านคนปัจจุบันเกณฑ์คนมาหิ้วกระเป๋ากันจ้าละหวั่น ไคหลังจากมาส่งก็ต้องกลับบริษัทเพราะมีงานด่วนเข้ามาเซฮุนจึงร่ำลาเพื่อนแล้วโอบบ่าน้อยๆของน้องเข้าบ้านโดยที่คนตัวเล็กกว่ายังมีอาการงัวเงียอยู่

            เดี๋ยวพี่จะไปหาพี่อี้ชิง น้องเหนื่อยก็นอนพักนะ ไว้เดี๋ยวตื่นค่อยตามพี่ไป

            “ก็ได้ครับ

       บยอนแบคฮยอนรับคำพี่อย่างว่าง่ายเพราะความเหนื่อยอ่อนบวกกับการร้องไห้มาตลอดการเดินทางทำให้คนตัวเล็กแทบจะหลับทันทีที่หัวถึงหมอน ยิ่งเมื่อได้รับแอร์เย็นฉ่ำก็ทำให้เคลิ้มไปได้อย่างง่ายดาย

            อย่าพึ่งให้ใครเข้ามารบกวน สัมภาระก็ทิ้งไว้นั่นก่อน ไว้เดี๋ยวน้องตื่นเมื่อไหร่ค่อยเข้ามาจัดการแล้วกัน

            “ค่ะ คุณชายเล็ก

          เซฮุนจัดการสั่งแม่บ้านเสร็จแล้วและมองดูจนแน่ใจว่าน้องหลับแล้วจึงเดินลงมาชั้นล่างของคฤหาสภ์เพื่อเดินลัดออกทางหลังบ้านสู่ทางเดินเล็กๆที่ทอดไปยังบ้านหลังน้อยที่ปลูกอยู่ในอาณาบริเวณใกล้ๆกัน ที่หน้าบ้านเต็มไปด้วยกระถางดอกไม้สีสวยเหมือนเมื่อหลายปีก่อนไม่ผิดเพี้ยน รอบบ้านร่มรื่นเพราะเจ้าของชอบปลูกไม้ใหญ่ไว้รอบๆ บ้านหลังนี้เป็นบ้านที่พ่อแม่เขาสร้างให้ครอบครัวพี่อี้ชิงพักแยกกับบริวารคนอื่นๆ

          เซฮุนผลักประตูเข้าไปในบ้านเพราะแน่ใจว่าเจ้าของบ้านคงอยู่เนื่องจากรถคันเล็กยังจอดอยู่ที่โรงรถ ข้างในบ้านเงียบเชียบพอส่องดูตามห้องต่างๆก็ไม่ปรากฏร่างเจ้าของบ้านให้เห็น แต่เสียงนกร้องที่ลอดเข้ามาด้านในก็ทำให้เซฮุนต้องเดินไปชะโงกดูที่ประตูกระจกบานเลื่อนที่เปิดค้างอยู่ ก่อนจะพบร่างบอบบางของผู้ชายผิวขาวนอนหลับตาพริ้มอยู่ที่เก้าอี้หวายข้างสระปลาคราฟหลังบ้าน

            อี้ชิงยังไม่มีทีท่าจะตื่นแม้เซฮุนเดินเข้าไปใกล้เจ้าตัวแล้ว รอยสีแดงที่ปรากฏตามผิวเนื้อที่โผล่พ้นผ้าออกมานั่นทำให้เซฮุนไม่แปลกใจว่าทำไมพี่เลี้ยงคนสนิทของเขาถึงได้ผอมบางขนาดนี้ พี่ชายเขาคงเอาแต่ใจกับพี่อี้ชิงอยู่ไม่น้อย รอยแดงที่ปรากฏอยู่นั่นก็เป็นตัวบ่งบอกได้เป็นอย่างดี คนตัวสูงโน้มตัวลงลองเอาจมูกไปแตะแก้มของพี่เลี้ยงเบาๆ

            ฮื้อ คุณคริสอย่าครับเดี๋ยวคนเห็น

           ปฏิกิริยาตอบรับคือเจ้าตัวใช้มือเล็กๆยกขึ้นมาดันหน้าเขาออกห่าง พร้อมอาการปรือตาขึ้นมามองอย่างงัวเงีย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเบิกกว้างด้วยความตกใจ

            คุณชายเล็กกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ

           อี้ชิงทะลึ่งตัวขึ้นมาจากเก้าอี้หวายด้วยความตกตะลึงแทบไม่เชื่อสายตา มือก็ยื่นขึ้นมาแตะตามตัวเซฮุนเพื่อย้ำว่าเขาไม่ได้ฝันไป เซฮุนหย่อนตัวลงนั่งข้างๆพี่เลี้ยงแล้วดึงมือบางมากระชับอย่างจะยืนยันว่าเขากลับมาแล้วจริงๆ

            ไคเพิ่งไปรับมาจากสนามบินเมื่อกี้นี้ครับ

            “โถ่ ทำไมไม่บอกก่อนครับว่าจะมา แล้วนี่คุณหนูแบคฮยอนกลับมาด้วยรึเปล่าครับ

            เซฮุนพยักหน้า ครับ มาด้วย ร้องไห้มาตลอดทาง ดูน้องเหนื่อยๆ ผมเลยให้นอนพัก

            “โถ่ เธอคงคิดถึงคุณอาน่ะสิ

            อี้ชิงครางในลำคอก่อนจะเริ่มกวาดสายตาพิจารณาคุณชายของตนด้วยสายตาชื่นชม

            ตัวสูงขึ้นเยอะเลย ไหล่ก็หนา หล่อเหลาเอาการอย่างกับหนุ่มฝรั่งเลยคุณชายเล็กของพี่

           อี้ชิงเอ่ยยิ้มๆขณะไล่สายตาไปตามเนื้อตัวคนที่เขาดูแลมาตั้งแต่เด็ก สี่ปีที่ไปอยู่เมืองนอกคุณหนูของเขาโตขึ้นมาก กลายเป็นหนุ่มหล่อเหลาไม่เหลือเค้าหนุ่มน้อยวัยละอ่อนเมื่อสี่ปีก่อนแล้ว

            ว่าแต่เอาสาวฝรั่งผมทองกลับมาด้วยหรือเปล่าครับ หืม

            อี้ชิงแกล้งถาม เซฮุนยิ้มให้พี่เลี้ยงก่อนจะส่ายหัว

            ไม่มีหรอกครับ สาวผมทองไม่ใช่สเป็กผม

            พอเอ่ยถึงเรื่องนี้ทำไมเซฮุนคิดไปถึงอีกคนที่เพิ่งแยกกันคนละทางที่สนามบิน คนตัวเล็กยิ้มสวย คนที่มีแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายบ่งบอกถึงสถานะไม่ว่างเสียแล้วคนนั้น

            ไม่ใช่ว่าเอาไปแอบไว้ที่บ้านแล้วนะครับอี้ชิงเย้าคุณชายของตนอีก

            โถ่ ไม่มีจริงๆครับ แบคฮยอนหวงผมจะตาย สาวๆไม่ได้เข้าใกล้ผมหรอก

       เซฮุนหัวเราะแล้วสะบัดความคิดบ้าๆนั้นทิ้งไป ก็แค่คนที่บังเอิญเจอ คงไม่มีโอกาสได้พบกันอีกและที่สำคัญคนคนนั้นเขามีเจ้าของแล้ว

            อี้ชิงยกมือขึ้นเสยผมของผู้ชายตัวสูงตรงหน้าด้วยความรัก ไล่มองตั้งแต่เครื่องหน้าจนเนื้อตัว อยู่ๆน้ำตาก็รื้นขึ้นมาคลอที่หน่วยเมื่อเห็นคนตัวเล็กๆเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนเติบโตเป็นหนุ่มหล่อสูงใหญ่ มือเรียวบางยกขึ้นลูบสันกรามคมสวยอันเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัว แม้ไม่ใช่ญาติทางสายเลือดแต่ก็รักราวกับเป็นลูกชายคนเล็กคนหนึ่ง อี้ชิงถึงได้ทะนุถนอมคุณชายมาตั้งแต่เล็กรักปานดวงใจ

            ขี้แยอีกแล้ว ตอนผมไปเมกาก็ร้อง พอกลับมาพี่ก็ร้อง

            เซฮุนแซวพี่เลี้ยงแล้วใช้มือกรีดน้ำตาออกจากแก้มให้อย่างอ่อนโยน

            ก็พี่ดีใจที่เห็นคุณโตเป็นผู้ใหญ่ พี่เหมือนหายห่วงในชีวิตแล้ว

            เซฮุนพยักหน้ารับรู้ ยกมือบางของพี่เลี้ยงมาไว้ในอุ้งมือหนาของตน

            พี่ดูแลผมมามากแล้วต่อไปผมจะดูแลพี่เองนะครับ

         อี้ชิงยิ้มทั้งน้ำตามองคนตัวสูงตรงหน้าด้วยความรักล้นพ้น นอกจากร่างกายจะเติบโตสูงใหญ่เป็นหนุ่มแล้ว ความคิดความอ่านเองก็เปลี่ยนไปมาก คำพูดคำจาเหมือนผู้ใหญ่จนพี่เลี้ยงอย่างอี้ชิงอดปลื้มใจไม่ได้

            โดยเฉพาะคนที่ทำรอยพวกนี้ไว้บนตัวพี่สมควรโดนจัดการเป็นคนแรก

          สายตาเอาเรื่องที่กวาดมองไปทั่วตัวทำให้อี้ชิงรีบกระชับเสื้อขึ้นปิดร่องรอย ยิ้มเอ็นดูเมื่อเห็นแววทุกข์ร้อนทางสายตานั้น

เข้าข้างอี้ชิงก่อนพี่ชายตัวเองเสมอ

            “เจ็บมากไหมครับ

            เสียงทุ้มถามที่แฝงความเจ็บปวดมาด้วยทำให้อี้ชิงรีบส่ายหน้าหวือ เมื่อเข้าใจว่าคุณหนูถามถึงความเจ็บปวดจากรอยแดงพวกนี้ แต่ทว่าประโยคต่อมาก็ทำเอาอี้ชิงถึงกับชะงัก

            ผมหมายถึงใจพี่ พี่เจ็บมากไหม ที่ต้องแบกรับอะไรแบบนี้ไว้คนเดียว

            น้ำเสียงรวดร้าวที่ส่งผ่านมาทำให้อี้ชิงต้องเงยหน้าขึ้นสบตาดำคมด้วยน้ำตากลบตา ยกมือขึ้นลูบหน้าคมคายที่กำลังทำสีหน้าโกรธพี่ชายตัวเองนักหนา แล้วส่ายหน้าหวือรีบอธิบาย

            คนดีของพี่ พี่ไม่เป็นอะไรหรอกครับ ไม่ต้องเป็นห่วงพี่นะครับ แค่นี้พี่ทนได้

            “พี่ชายผมเขาเอาเปรียบพี่เกินไป พี่ยอมเขามาตั้งกี่ปี แต่ดูสิ่งที่เขาตอบแทนพี่สิ ผมไม่ยอมให้เขาทำแบบนี้กับพี่หรอกนะ ยังไงคนที่พี่ผมจะต้องประกาศให้สังคมรับรู้ว่าเป็นเมียก็คือพี่เท่านั้น คนอื่นไม่มีสิทธิ์

            อี้ชิงส่ายหน้าน้ำตาคลอ ยิ่งเมื่อเห็นตาคมเข้มเต็มไปด้วยแววโกรธคนเป็นพี่หนักอี้ชิงก็กลัวขึ้นมาจับใจ คุณชายเล็กเป็นคนใจร้อนคนในบ้านทุกคนรู้ดี อี้ชิงไม่อยากให้พี่กับน้องต้องทะเลาะกันเพราะเรื่องของเขา ผู้ชายทั้งสามคนของบ้านนี้เป็นคนที่อี้ชิงรักสุดหัวใจ หากต้องเห็นความบาดหมางระหว่างพี่น้องเพราะเขาอี้ชิงคงรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น

            คุณหนูมองพี่แล้วฟังพี่ดีดีนะครับ คุณหนูไม่ต้องทำอะไรเพื่อพี่ทั้งนั้น พี่พอใจที่จะอยู่ข้างๆคุณคริสแบบนี้ พี่ไม่ต้องการอะไรมากกว่าแค่ได้รักเขา และที่สำคัญที่สุดคือพี่ไม่ต้องการเห็นคนที่พี่รักที่สุดต้องมาผิดใจกันเพราะพี่ สัญญากับพี่นะครับว่าคุณหนูจะไม่ใจร้อนใส่คุณพี่

            เซฮุนเงียบไม่รับปาก ใบหน้าคมคายเต็มไปด้วยความเครียดขมึง

            นะครับ สัญญากับพี่

            อี้ชิงอ้อนวอนขอร้องมาอีก คนโดนขอร้องถอนหายใจอย่างขัดใจ นิ่งไปนานกว่าจะยอมพยักหน้ารับคำสัญญาในที่สุด

            แต่ถ้าเขาสองคนยังกล้าทำให้พี่เสียใจไปมากกว่าที่เป็นอยู่อีก ผมไม่มีวันอยู่เฉยแน่ คนที่เป็นต้นเหตุความเสียใจของพี่จะต้องเป็นคนรับผิดชอบมากที่สุดที่บังอาจทำให้คนที่ผมรักเสียใจ

            ดวงตาคมที่ทอประกายความโกรธขึ้งบอกอี้ชิงว่าทุกคำพูดเจ้าตัวจะทำจริงแน่หากคนเป็นพี่ชายใหญ่ทำให้อี้ชิงเสียใจอีกและคนที่น่าเป็นห่วงที่สุดพอๆกับคุณคริสก็คงเป็นคู่หมั้นอย่าง คุณลีลู่หาน...

 

..........................................................................................................................................

            Talk วันนี้ตื่นเต้นเรื่องไปคอนทั้งวันเลย กว่าจะปั่นเสร็จแทบหมดพลัง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ คงจะได้ปั่นอีกไม่กี่ตอนแล้วจะขอลาไปติ่งที่ กทม สักพัก แล้วจะกลับมาต่อ ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์นะคะ  เจอกันตอนหน้าคร่าาา

 

ร่วมสกรีมที่แท็ก #ฟิคพรซต

ติดต่อไรท์ที่ @BubbleboyHunHan

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

5,746 ความคิดเห็น

  1. #5723 Min Mine (@minmine1234) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 01:40
    น้ำเน่าจริง แต่ชอบนะ สงสารลู่หานไว้ล่วงหน้าเลยแล้วกัน5555555 เซฮุนไม่ธรรมดาแน่
    #5723
    0
  2. #5716 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 15:05
    ถึงน้ำเน่าแต่ชอบมากกก
    #5716
    0
  3. #5708 Xingmin (@fairy32) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 19:24
    ชิงนี่นางเอกจริงๆอ่ะ
    #5708
    0
  4. #5655 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 09:24
    ฮุนอ่า ต้องจัดการนะ สงสารชิง หรือชิงจะเป็นฝ่ายไปเอง
    #5655
    0
  5. #5616 kikwans (@kikwans) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 15:19
    ฮุนเอ้ย5555
    #5616
    0
  6. #5614 ซาลาเปา. (@loveneayloveneay) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 22:07
    ถ้าฮุนเจอลู่ละฮุนจะหนาววววว555
    #5614
    0
  7. #5580 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 15:19
    เข้าใจเปรียบ 5555
    #5580
    0
  8. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 14:48
    ระหว่างรอเรื่องเล่รัก อัพก็มาอ่านเรื่องนี้ อ่านไปก็ดูเข้าที ชอบสไตล์การเขียนของไร้เตอร์นะ อ่านแล้วนึกถึงละครไทย หลังข่าวแซ่บๆ
    #5524
    0
  9. #5495 CoffeeMate (@nuiko) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 23:04
    ต้องอ่านเรื่องนี้จนได้สินะ.
    #5495
    0
  10. #5451 HunpraeHanprae (@HunpraeHanprae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 16:11
    แกจะชะงักถ้าแกเจอลีลู่หานเปนคู่มั่นพี่แก แกเตรียมใจไว้ดีๆนะ..ไม่ใช่ไร เตรียมใจไว้อย่าไปหลงพี่ลู่เข้าก่อนจะจัดการแล้วกัน 

    55555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #5451
    0
  11. #5403 hunhun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 16:45
    ตามมาอ่านจากเรื่อง แม่เลี้ยงลู่หาน อิอิ (ระหว่างรอไรท์มาอัพ) เรื่องนี้พี่อี้แสนดี ยอมทุกอย่างเลย (เหมือนนางเอกน้ำเน่าไทยตามฮุนบอกเลย) แบคก็น่าทะนุทนอม ส่วนฮุนก็ใจร้อนเกิ้น งานนี้เสร็จแน่พี่ลู่ อ๊ากกกก O_O''
    #5403
    2
    • #5403-1 pepopupae (@pepopupae) (จากตอนที่ 3)
      7 มีนาคม 2559 / 14:59
      คุณ hunhun เราเหมือนกันเลยตามมาจากเรื่องแม่เลี้ยงลู่หานระหว่างรออัพ 55555
      #5403-1
  12. #5367 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 07:12
    แบคโคตรน่าทะนุถนอม
    #5367
    0
  13. #5360 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 14:26
    งุ้ยยยยยยบทฮุนต่างจากชีวิตจริงนะเนี่ยยยย55555 ชอบๆ
    แบคน่ารักกเหทือนเด็กๆ
    #5360
    0
  14. #5355 mdyeolly (@mdyeolly) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 07:55
    ชอบลุคเซฮุนคุณชายใจร้อน แอร๊ยยยยยย ><
    #5355
    0
  15. #5288 Mine-Kris* (@minegalaxykris) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 23:45
    เซฮุนคัมแบคคคคค เย้เฮท ! ขนาดแรกเจอก็ชอบแล้ว
    เดวรู้ว่าเป็นคู่หมั้นคริสอีก งานใหญ่ต้องมา 5555
    ชอบฮุนลุคแบบนี้อ่ะ แบดๆดี >๐<
    #5288
    0
  16. #5248 Yulyul_Hunhun (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 16:49
    เซฮุนมาแล้วอ่ะนี่ถ้ารู้ว่าลู่หานเป็นคู่หมั้นพี่ชายตัวเองนี่จะเป็นยังไงเนี่ย ถามแปลกๆเนอะก็ไม่รอดหน่ะสิ 5555555
    #5248
    0
  17. #5197 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 19:24


    เพ่เซช่างเปรียบ เป็นน้องชายพระเอก ชั่.วๆว่างั้น แกจะฉุดเสี่ยวลู่ชั้นช้ะะะะะะะ

    #5197
    0
  18. #5104 WRITEandREAD (@WRITEandREAD) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 08:53
    กรี้ดดด แบคฮยอนของพี่ปาร์คน่ารักกก
    #5104
    0
  19. #5034 ppimmzz (@ppimmzz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2558 / 16:25
    อ่าาา เจอกันแล้วววว แต่ไม่รู้สินะ ถ้ารู้ว่าที่ชนนั่นเป็นคนคนนั้น จะทำยังไงน๊าาา เซฮุนนนน
    #5034
    0
  20. #4804 _HelloKitty028 (@kyu-magnae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 12:40
    ลีลู่หาน บทนิดเดียวแต่เด่นมากค่า
    #4804
    0
  21. #4097 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 02:44
    หูยเซฮุนมาทีนี่กูกลัวเลย ตายละคู่หมั้นพี่คริสกลับเป็นคนๆเดียวกันที่พี่ฮุนปิ๊งที่สนามบินด้วยนะ ถถถถถถถถถ
    #4097
    0
  22. #4039 pinkkomm (@hwankom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 13:18
    แงงงงสงสารอี้ชิง อีพี่คริสก็น่าตีจริงๆ ทำไมเอาแต่ใจแบบนี้ สงสารชิงบ้างเถอะ เชียร์เซฮุน เรื่องนี้ดราม่าทั้งเรื่องใช่ไหม ฮ่อกT/T
    #4039
    0
  23. #4023 selu9490 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 08:04
    อิเน่ใจเย็นๆเน้อ
    #4023
    0
  24. #3885 lulu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 10:40
    ฮุตใใจเย็นๆๆๆ ระหว่างตกหลุมรักแม่นางร้ายนะ เตียมสงสารลูลู่ไวก่อนเลย
    #3885
    0
  25. #3526 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 22:23
    เตรียมรับมือกับความร้ายของพระเอกค่ะ
    #3526
    0