จบแล้ว [FIC EXO] เพลิงรักซาตาน

ตอนที่ 22 : ตอนที่ 19 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,761
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    4 ม.ค. 58




ตอนที่19

 

 

 

 

 

            ปาร์คชานยอลมองดูบรรยากาศไนต์คลับภายในคาสิโนด้วยสายตาเอื่อยเฉื่อย ดนตรีจังหวะเร้าใจไม่ได้มีผลต่อความรู้สึกของเขาเลยสักนิดนอกจากความน่าเบื่อหน่าย จนในที่สุดร่างสูงก็ลุกขึ้นจากที่นั่งวีไอพีอย่างไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องทนนั่งอยู่กับความรู้สึกพรรค์นี้ โดยเอ่ยสั่งสั้นๆกับคนสนิท

            ฉันจะกลับล่ะ นายดูต่อแล้วกันเทา

            “ได้ครับนาย เอ่อ อยากให้ผมเรียกเด็กไปให้ซักคนมั้ยครับ

            ชานยอลชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวพลางใช้ความคิดก่อนจะพยักหน้าช้าๆเป็นเชิงตอบรับคนสนิท

            อืม ก็ดี เอาพวกที่เป็นงานแล้วกันฉันขี้เกียจสอน

            “ได้ครับนาย

            จื่อเทาโค้งให้เจ้านาย ร่างสูงจึงเดินออกไปจากไนต์คลับพร้อมด้วยบอร์ดี้การ์ดขนาบข้างซ้าย-ขวา พอลับร่างเจ้านายเทาก็เบนสายตากลับมามองบนเวทีที่มีร่างของนางโชว์คนใหม่ของไนต์คลับกำลังขับร้องเพลงด้วยเสียงอันหวานใส ซึ่งได้รับความสนใจจากนักท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก ชายในร่างสาวสวยผิวขาวทำชายหนุ่มหลายๆคนเคลิบเคลิ้มผู้นี้ชื่อ จุนฮีเป็นลูกครึ่งเกาหลี-จีน เพิ่งจะเข้ามาทำงานในไนต์คลับได้แค่สัปดาห์เดียวแขกก็พากันติดตรึม แต่เทากลับไม่ไว้วางใจว่าเธออาจจะไม่ใช่แค่นางโชว์ เพียงแต่ตอนนี้เขายังจับพิรุธหรือหาหลักฐานมายืนยันความสงสัยของตัวเองไม่ได้ นอกเสียจากจับตามองอยู่แบบนี้

 

            เสียงปรบมือพร้อมโห่ร้องดังขึ้นเมื่อแม่สาวคนงามโค้งให้แขกหลังจบการแสดงเทาเดินไปสั่งลูกน้องเรื่องส่งคนไปให้เจ้านายแล้วออกเดินไปยังหลังเวทีที่ร่างเล็กเดินลับหายลงไป

            ทำดีมากจุนฮี แขกพากันชอบใจใหญ่เลย

            “ต้องขอบคุณพี่นะครับที่ช่วยแต่งหน้าแต่งตัวผมให้เหมือนผู้หญิงขนาดนี้

            “อู๊ย ไม่หรอก เราน่ะสวยอยู่แล้ว ใส่วิกแต่งหน้าเข้าหน่อย ผู้หญิงบางคนยังอาย

            เสียงช่างแต่งหน้าเอ่ยชมนางโชว์สาวลอดออกมาจากห้องขณะที่เทากำลังเดินเข้าไป ทั้งสองต่างชะงักเมื่อเห็นร่างเขาก่อนที่ช่างแต่งหน้าจะขอตัวเลี่ยงออกไปอย่างรู้หน้าที่

            “คุณมีอะไรกับผมรึเปล่าครับ

            คนตัวเล็กกว่าเอ่ยถามเทาออกมาก่อน สายตาหลุบลงต่ำไม่สบตาเขา เทาใช้สายตาสำรวจไปทั่วเรือนร่างในชุดโชว์สีแดงที่ประดับด้วยขนนก ก่อนจะไล่มาพิจารณาบนใบหน้าหวานแล้วเปิดปากพูด

            จะกลับรึยัง

            “คุณถามผมเหรอ

            ใบหน้าขาวเงยขึ้นมาสบสายตาเขาอย่างไม่กลัวเกรง น้ำเสียงแข็งๆที่ตอบมามีแววหยิ่งผยองเจืออยู่ ก่อนลำคอระหงจะเชิดขึ้นอย่างถือดี

            อยู่กันแค่นี้แล้วคิดว่าฉันจะพูดกับใคร

            ผมจะกลับไม่กลับแล้วมันเกี่ยวอะไรกับตัวคุณ

            น้ำเสียงถือดีตอบกลับมา

            ฉันจะไปส่งไง

            “ไม่จำเป็น!”

            คำปฏิเสธถูกเปล่งออกมาแทบทันที แต่เทาแค่แสยะยิ้มแล้วก้าวสามขุมเข้าหาร่างนั้นที่ถอยหลังหนีเขาทันทีเช่นกัน

            จำเป็น จำเป็นมากด้วย เพราะฉันอยากรู้ว่านางโชว์คนสวยที่แขกชอบนักชอบหนานี่พื้นเพเป็นคนยังไง พักอาศัยที่ไหน แล้วมีจุดประสงค์อะไรถึงมาสมัครทำงานที่นี่

            เขาต้อนร่างนั้นจนแผ่นหลังบางชนเข้ากับผนังห้องเทาใช้แขนทั้งสองข้างกักตัวร่างน้อยไว้ คนตัวเล็กมีท่าทีตระหนกขึ้นมา แววถือดีในตอนแรกเริ่มถูกความกลัวกลบให้หายไปทีละนิด

            มะ หมายความว่าไง นี่คุณสงสัยผมเหรอ

            ฉันสงสัยทุกคนนั่นแหละที่เข้ามาทำงานที่นี่ และถ้าฉันยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริง ฉันก็จะไม่หยุดสงสัยง่ายๆ

            ผมแค่สมัครเข้ามาทำงาน ผมไม่มีเจตนาอื่น

            “งั้นก็ให้ฉันไปส่ง ถ้าเธอบริสุทธิ์ใจ

            ก็ได้ งั้นถอยออกไปก่อน ผมขอเปลี่ยนชุด

            คนตัวเล็กยอมรับข้อเสนอด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้นใบหน้างอง้ำนิดๆ จื่อเทายอมลดแขนที่กั้นร่างนั้นไว้ ก่อนที่ร่างเล็กๆนั้นจะหายเข้าไปในห้องแต่งตัวเพื่อเปลี่ยนชุดออก ระหว่างนั้นเขาก็โทรเช็คกับลูกน้องว่าได้จัดการสิ่งที่เขาสั่งก่อนหน้านี้เสร็จเรียบร้อยแล้วหรือไม่ เมื่อเห็นว่าสาวสวยถูกส่งตัวไปให้เจ้านายเรียบร้อยแล้วเขาก็เบาใจ ก่อนจะรอคอยแม่สาวจุนฮีอย่างใจเย็น           

 

 

 

 

 

            อ๊ะ คุณชานยอลขา ดีมากเลยค่ะ อ๊า

            เสียงครางกระเส่าหวานดังขึ้นภายในห้องสวีทของโรงแรมหรู ที่ซึ่งเป็นที่พำนักยามต้องการผ่อนคลายความตึงเครียดหรือความเบื่อหน่ายของเจ้าพ่อใหญ่แห่งเกาะฮ่องกง หญิงสาวร่างระหงเปลือยเปล่ากำลังโดนริมฝีปากหยักของเจ้าของห้องจู่โจมไปตามผิวเนื้อจนต้องครางออกมาแทบไม่หยุดเมื่อบทรักเริ่มที่จะเร่าร้อนขึ้นทุกวินาที

            เดี๋ยวให้ลิซ่าปรนนิบัติคุณชานยอลเองนะคะ คุณชานยอลแค่นอนรอความสุขเฉยๆเถอะนะคะ

            หญิงสาวสวยลูกครึ่งมากประสบการณ์นามลิซ่าเอ่ยปากประจบเสียงหวานพยายามเปลี่ยนท่าให้ตัวเองขึ้นมาอยู่เหนือร่างสูงใหญ่นั้นเพื่อจะเป็นฝ่ายปรนเปรอความสุขให้เขาเอง แต่หารู้ไม่ว่านั่นเป็นการสะกิดสิ่งที่เจ้าพ่อใหญ่พยายามสลัดออกจากหัวมาแรมเดือนให้ตอกย้ำมากยิ่งขึ้น

            พลั๊ก!

            “อ๊ะ ผลักลิซ่าทำไมคะคุณชานยอล

            “ออกไป

            “ว่ายังไงนะคะ

            “ฉันบอกให้ออกไป!!!”

            เสียงตะคอกอย่างเกรี้ยวโกรธพร้อมแรงผลักทำให้สาวเจ้าลนลานควานมือหาเสื้อผ้าที่หล่นอยู่ตามพื้นขึ้นมาใส่ลวกๆด้วยความกลัว ก่อนจะเผ่นออกจากห้องในอีกไม่กี่วินาทีต่อมาด้วยสีหน้าตระหนกสุดขีด ปาร์คชานยอลยันตัวลุกขึ้นนั่งหย่อนขาลงข้างเตียงแล้วเสยผมตัวเองหนักๆด้วยความหงุดหงิด

            นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของเดือนนี้ที่เขาไล่หญิงสาวออกจากห้องกลางคันในขณะที่บทรักกำลังดำเนินไปถึงจุดร้อนแรง ภาพของใครคนหนึ่งที่ไม่ประสาในเรื่องอย่างว่าก็ซ้อนทับขึ้นมาทันที ใบหน้าขาวใสที่ชื้นเหงื่อ ริมฝีปากบางที่เอาแต่เอ่ยขอให้เขาหยุดรุกรานก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงครางกระเส่าอย่างลืมตัวเมื่อโดนเขาจู่โจมหนัก ความไม่ประสาเหล่านั้นมันกลับทำให้เขาลืมไม่ลง และเขาไม่อยากยอมรับกับตัวเองเลยว่า เขากำลังคิดถึงร่างกายของเด็กคนนั้น คนที่เป็นน้องของศรัตรูคนสำคัญของเขา

            ในเมื่อกล้าที่จะทำให้เขาเป็นแบบนี้ กล้าปั่นป่วนจิตใจเขาทั้งที่ตัวอยู่ไกลแสนไกลชานยอลก็คิดว่าเขาควรไปสำเร็จโทษถึงที่ เอาให้รู้ไปเลยว่าเขาไม่มีวันแพ้เด็กผู้ชายตัวเล็กๆแบบนั้นหรอก ไม่มีวัน!

 

 

 

 

 

 

            ซูโฮกำลังรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเพราะการตามติดแบบไม่ให้คลาดสายตาของจื่อเทา ในตอนแรกที่ซูโฮลองสมัครเข้ามาเป็นนางโชว์ของไนต์คลับก็เพราะทนรออยู่เฉยๆโดยที่ไม่ทำอะไรไม่ได้เมื่อคุณหนูคนเล็กหายไปแรมเดือนแล้ว และในที่สุดเขาก็ถูกรับเลือกเข้ามาทำงานโดยที่ไม่คาดคิดซึ่งซูโฮอาศัยที่ตัวเองพูดภาษาจีนได้คล่องแคล่วและพอร้องเพลงได้บ้างขึ้นโชว์ให้ผู้ชมในไนต์คลับฟัง เพียงแค่สัปดาห์เดียวผลตอบรับกลับดีเกินคาด แขกต่างชอบอกชอบใจในเสียงของเขาและเพื่อนร่วมงานงานก็เริ่มให้ความสนิทสนมมากยิ่งขึ้น เว้นเสียแต่ผู้ช่วยมือขวาคนสนิทของปาร์คชานยอลที่ชื่อหวงจื่อเทาคนนี้เท่านั้นที่ระแวงเขาตั้งแต่วันแรกที่เข้ามา

            อ้าว บอกมาซะทีว่าจะให้ไปส่งที่ไหน

            หลังขับรถออกมาจากไนต์คลับได้สักพักเขาก็เอ่ยถามออกมา ซูโฮอึกอักเพราะไม่ได้เตรียมแผนไว้รองรับรับสถานการณ์แบบนี้ ถ้าเขาบอกที่อยู่จริงๆไปมีหวังแผนแตกแน่เพราะตอนนี้เขาพักอยู่ที่บ้านของครอบครัวคริส

            ผมหิว แวะกินบะหมี่ข้างทางนี่ก่อนได้มั้ย

            “อะไรนะ

            เขาถามเหมือนไม่เชื่อหู แต่ซูโฮก็ทำเฉไฉย้ำคำเดิม

            “ก็ก่อนโชว์ผมยังไม่ได้กินอะไรเลย ตอนนี้ผมหิวแล้ว คุณช่วยจอดรถตรงร้านข้างทางได้ไหมล่ะ ขอผมกินก่อนกลับเข้าบ้าน หรือไม่คุณก็ปล่อยผมไว้ร้านบะหมี่แถวนี้แล้วคุณก็กลับก่อนก็ได้

            เขาทำหน้าหงุดหงิดใส่แต่ซูโฮไม่ใส่ใจ ตอนนี้การแก้สถานการณ์เฉพาะหน้าเป็นสิ่งที่ต้องทำมากที่สุด มาเซราติวิ่งไปจอดเทียบฟุตบาทซูโฮเปิดประตูลงจากรถก่อนทันทีแล้วเดินไปสั่งบะหมี่ ก่อนจะเผื่อแผ่หันมาถามเขาบ้าง

            คุณจะเอาด้วยมั้ย

            “ไม่

            เขาตอบสั้นๆน้ำเสียงดูหงุดหงิดแล้วเดินไปนั่งรอที่โต๊ะก่อน ซูโฮแอบทำปากขมุบขมิบด่าคล้อยหลัง เกิดมาจนจะสามสิบอยู่ไม่กี่ปีไม่คิดว่าจะต้องมาเล่นสงครามประสาทกับผู้ชายตัวสูงที่ดูจะหูตาไวเป็นพิเศษแบบนี้ พอสั่งเสร็จซูโฮเดินตามไปนั่งรอบะหมี่ที่โต๊ะเดียวกับเขา

            “กินเสร็จแล้วจะกลับเลยใช่ไหม

            “ไม่รู้

            ซูโฮเฉไฉตอบอีก

            ยิ่งเธอทำเหมือนหลบเลี่ยงแบบนี้ฉันยิ่งสงสัย

            “ใครหลบ ใครเลี่ยง คุณจับผิดผมเกินไปแล้ว ผมก็แค่อยากแวะซื้อของเข้าบ้านนิดหน่อย ป้าผมแก่แล้วท่านเดินเหินไม่สะดวก

            ซูโฮโกหกคำโตออกไปอีกและทำใจกล้าสบสายตาจื่อเทาตรงๆ ในใจก็ภาวนาให้เขารู้สึกเชื่อคำของตน จนในที่สุดเขาก็เอ่ยออกมา

            ก็ได้ ฉันจะไปส่งไปซื้อของแล้วรอรับกลับบ้านด้วย

            เหมือนจะเบาใจแต่ไม่เลยเมื่อเขายังย้ำคำเดิมว่าต้องการที่จะไปส่งซูโฮที่บ้านให้ได้ นั่นหมายความว่าคืนนี้ซูโฮต้องหาบ้านที่ไหนสักแห่งมาโกหกให้เขาเชื่อให้ได้ แต่ว่าจะไปหาที่ไหนล่ะ...

            ไม่นานบะหมี่ก็ถูกยกมาเสิร์ฟ ซูโฮเลื่อนชามเกี๊ยวไปตรงหน้าคนตัวสูงที่นั่งตัวตรงกอดอก

            กินสิผมสั่งมาเผื่อคุณ

            เขามองหน้าซูโฮแต่ซูโฮก็ทำเฉไฉก้มหน้าตักเส้นบะหมี่เข้าปาก

            เธอกินเถอะ หิวไม่ใช่เหรอ    

            ซูโฮชะงักจะเงยหน้ามองว่าเขาพูดด้วยสีหน้าแบบไหนก็พอดีเขาเอ่ยประโยคถัดมาที่ทำให้โกรธจนตัวสั่น

            ไว้กินเสร็จแล้วมาดูกันว่าฉันจะจับพวกขี้โกหกได้ไหม

            “คุณนี่มัน

            Tru Tru Tru

            ยังไม่ทันจะได้ปะทะฝีปากกันเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นซะก่อนเป็นของเขานั่นเองที่พอมองชื่อหน้าจอแล้วเขาก็รีบกดรับแทบจะทันที ในตอนแรกซูโฮก็ไม่อยากจะสนใจนักหรอกว่าเขาจะคุยกับใครแต่ทว่าคำแรกที่เขาทักคนในสายก็ทำเอาหูผึ่งแทบจะทันที

            ครับนาย นายจะไปเกาะคืนนี้เลยเหรอครับ ได้ครับ เดี๋ยวผมให้คนเตรียมฮอให้พร้อม ได้ยินลุงกับป้าคนเฝ้าเกาะบอกว่าเด็กคนนั้นไม่สบายนิดหน่อยแต่ไม่ได้เป็นอะไรมาก ใช่ครับ ชื่อป๋ายเซียน

            เคล้ง!

            ช้อนในมือซูโฮหล่นลงกระทบขอบถ้วยเสียงดังจนคนที่กำลังคุยโทรศัพท์ต้องหยุดคุยมาทำหน้าดุใส่ ซูโฮแสร้งยิ้มเจื่อนๆขอโทษทั้งที่ในใจกำลังวาวโรจน์ด้วยความปิติ อยู่ๆเขาก็ได้รู้ข่าวสำคัญของคุณหนูคนเล็กแบบไม่คาดคิดทั้งที่ตลอดทั้งเดือน ไค มินซอกและจงแดพยายามหาข่าวแค่ไหนก็ไม่มีอะไรเล็ดลอดออกมาเลยสักนิด นี่นับว่าโชคเข้าข้างเขาแท้ๆ

            ได้ครับนาย เดี๋ยวผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลยครับ

            จื่อเทาวางสาย ซูโฮจึงแสร้งตักบะหมี่ขึ้นทานไม่ให้ดูมีพิรุธ

            ฉันคงไปส่งไม่ได้แล้วล่ะ มีธุระด่วน เธอกลับเองได้ใช่ไหม

            “อ๋อได้สิ คุณไปเถอะ

            ซูโฮรีบรับคำพลางรู้สึกโล่งอก

            อืม งั้นฉันไปล่ะ แต่วันหน้าฉันไม่ปล่อยเธอแน่ ฉันต้องไปเห็นบ้านเธอให้ได้

            เขากล่าวทิ้งท้ายด้วยเสียงไม่วายจับผิดแล้วเดินดุ่มกลับไปขึ้นรถด้วยท่าทางรีบร้อน ซูโฮรีบต่อสายถึงมินซอกกับจงแดให้ส่งคนรถมารับ พร้อมให้ติดต่อไคมาประชุมที่บ้านอย่างเร่งด่วน

            ดังนั้นในชั่วโมงเดียวกันนั้นที่บ้านของคริสก็เกิดการรวมตัวเฉพาะกิจขึ้นเพื่อประชุมวางแผนในการตามหาคุณหนูคนเล็ก ในขณะที่คฤหาสน์ของเจ้าพ่อคาสิโนใหญ่แห่งเกาะฮ่องกงก็มีเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวติดเครื่องมารอรับอยู่ที่ลานบินก่อนจะพาเจ้าของบินตรงไปยังเกาะส่วนตัวกลางดึกตามคำบัญชา

 

 

 

 

 

            หลังทานข้าวเสร็จแบคฮยอนก็ขึ้นมาเก็บตัวเงียบบนห้องนอน เกือบเดือนแล้วที่ต้องมาอยู่ในสถานที่ที่ตัวเองไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอยู่บนส่วนไหนของแผนที่ฮ่องกง รอบข้างรายล้อมไปด้วยป่ามะพร้าวที่เต็มไปด้วยอันตรายจากงูหลายชนิด ในขณะที่ด้านหน้าคือผืนน้ำทะเลอันกว้างใหญ่ แบคฮยอนเคยพยายามหนีเข้าป่าเพื่อว่าหากเดินไปเรื่อยๆอาจจะไปทะลุที่ไหนสักที่ที่สามารถกลับผืนแผ่นดินใหญ่ได้ แต่พอเดินลึกเข้าไปไม่ถึงยี่สิบนาทีด้วยซ้ำก็เจอเข้ากับงูเขียวตัวใหญ่ที่ห้อยตัวลงมาจากต้นไม้แลบลิ้นสีแดงแฉกใส่แบคฮยอนอย่างน่ากลัวจนต้องวิ่งหัวซุกหัวซุนกลับมาที่เดิม

            ในเมื่อหนีเข้าป่าไม่ได้แบคฮยอนก็หาหนทางใหม่โดยการไปนั่งเฝ้าที่ชายหาดหน้าบ้านทุกวันเพราะหวังว่าวันใดวันหนึ่งอาจมีเรือสักลำผ่านมาทางนี้ แต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่มีวี่แววสักที จนวันหนึ่งลุงกับป้าที่ทำหน้าที่เฝ้าเกาะและเฝ้าแบคฮยอนไปในตัวก็เปิดปากบอกว่า

            ถ้าคุณคิดว่าจะมีเรือผ่านมาทางนี้ละก็คุณคิดผิดแล้วล่ะ เกาะนี่เป็นเกาะส่วนตัวของนาย มีเวรยามเฝ้าน่านน้ำแน่นหนา กลางทะเลโน่นคุณไม่เห็นหรอก ถ้ามีเรือจะหลงเข้ามาคนที่เฝ้าอยู่กลางทะเลก็จะสกัดไว้ก่อนไม่ให้เล็ดลอดเข้ามาได้

            คำอธิบายของสองชายหญิงชราทำให้แบคฮยอนหมดหวังที่จะหนีรอด วันแต่ละวันผ่านไปอย่างเลื่อนลอย บางวันออกไปเดินที่ชายหาดบ้าง นั่งเล่นที่ชิงช้าข้างบ้านหรือบางวันที่รู้สึกเบื่อหน่ายท้อแท้หนักๆเข้าก็หมกตัวอยู่แต่ในห้อง การที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ตัวเองจะได้กลับบ้านไปหาพี่ชายทั้งสองทำให้แบคฮยอนร้องไห้อยู่บ่อยๆ

            วันนี้ก็เช่นกันหลังทานอาหารเย็นเสร็จแบคฮยอนก็ขึ้นมาบนห้องนั่งมองพระจันทร์เต็มดวงริมหน้าต่างแล้วความทรงจำครั้งเก่าก็ไหลย้อนคืนมาในมโนความคิด วันนั้นเป็นวันที่ครอบครัวเดินทางไปพักตากอากาศที่บ้านชายทะเล พี่ชายใหญ่กับพี่อี้ชิงปูเสื่อที่ริมชายหาดนั่งมองพระจันทร์กลมโตสวย ในขณะที่พี่ชายเล็กจุดพลุอยู่ใกล้ๆ แบคฮยอนทรุดตัวลงนั่งบนเสื่อแล้วล้มตัวลงนอนหนุนตักพี่อี้ชิงโดยมีพี่ชายใหญ่เล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้ฟัง แบคฮยอนจำได้ว่าวันนั้นหลับคาตักพี่เลี้ยงโดยมีพี่ชายคนโตอุ้มขึ้นมานอนบนบ้าน แต่ตอนนี้ยังไม่รู้ชะตากรรมตัวเองเลยว่าต้องทนอยู่บนเกาะนี้ไปอีกนานเท่าไหร่

            ฮึก แบคฮยอนคิดถึงพี่ชายใหญ่ พี่ชายเล็ก พี่อี้ชิง คิดถึงพี่ๆคนอื่นด้วย ฮึก

            ปาร์คชานยอลคนใจร้าย คนไม่มีหัวใจ เอาคนอื่นมาปล่อยไว้แล้วปล่อยให้รอโดยไม่มีจุดหมาย แบคฮยอนโกรธเขาแล้ว โกรธเขาแล้วจริงๆ คนตัวเล็กตัดพ้อคนใจร้ายในใจ

            “ฮึก คนบ้า คนใจร้าย คนไม่มีหัวใจ เค้าไม่มีวันยกโทษให้หรอก ไม่มีวัน!”

            เป็นอีกคืนที่คุณหนูคนเล็กแห่งคิงค็อปต้องหลับไปทั้งน้ำตาชุ่มหมอน...

 

 

 

 

 

           

            เกือบรุ่งสางที่เฮลิค็อปเตอร์ลงจอดที่ลานจอดบนเกาะกลางทะเลโดยมีเจ้านายร่างสูงใหญ่เดินลงมาจากเครื่องด้วยใบหน้าเรียบเฉย ชายชรากับหญิงชราคนเฝ้าเกาะออกมาต้อนรับผู้เป็นนายด้วยความยินดี

            เขาเป็นไงบ้าง

            “ซึมๆค่ะ หลังๆทานข้าวน้อย บางวันก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องนอนทั้งวัน

            “อืม เห็นจื่อเทาบอกว่าที่นี่รายงานไปว่าเขาป่วย

            “ตอนแรกนึกว่าป่วย ดิฉันถามเธอดู เธอบอกว่าไม่เป็นไร เลยคิดว่าน่าจะไม่เป็นไรแล้วค่ะ

            ปาร์คชานยอลพยักหน้ารับรู้คำรายงานของคนเฝ้าเกาะทั้งสองก่อนจะสั่งให้สามีภรรยากลับไปพักผ่อนโดยตัวเขาเดินเลยขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านตรงไปยังห้องของใครคนหนึ่งที่ยังปิดเงียบอยู่ มือหนาแง้มประตูเปิดเผยให้เห็นภายในห้องที่เงียบสงัด แสงจันทร์ที่ส่องผ่านเข้ามาทำให้มองเห็นร่างน้อยของเจ้าของห้องนอนตะแคงหน้าแนบหมอนอยู่โดยไม่รู้ตัวว่าห้องของตัวเองกำลังโดนบุกรุก

            ชานยอลถอดเสื้อโค้ตพาดไว้บนพนักเก้าอี้ก่อนจะเดินเข้าไปหาร่างที่ยังหลับใหลไม่รู้สึกตัวนั้น เขาทั้งหงุดหงิดและโกรธตัวเองที่ปล่อยให้คนตัวเล็กๆนี้มามีอิทธิพลกับใจเขาขนาดนี้ และเขาก็ไม่ควรปล่อยให้มันเป็นแบบนี้อีกต่อไป อย่างน้อยวันนี้เดี๋ยวนี้เขาขอระบายอารมณ์ที่มันปั่นป่วนนี้ให้หายเสียก่อนเถอะ ป่วนใจเขานักใช่ไหมป๋ายเซียน เดี๋ยวเขาจะจัดการให้ลุกจากเตียงไม่ได้เลยเชียว

            มือหนาตลบผ้าห่มที่เขารู้สึกว่ามันกีดขวางนักหนาออก นั่นทำให้คนที่หลับใหลเริ่มรู้สึกตัว ดวงตาเรียวเล็กเริ่มกระพริบถี่ๆก่อนจะค่อยปรับให้โตขึ้นจนเต็มหน่วย

            คุณ!”

            “ไง รอฉันนานมั้ย ป๋ายเซียน

            ชานยอลก้มหน้าลงจะรุกรานริมฝีปากสวยเป็นที่แรก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            แต่ทว่า...

 

 

 

 

 

            อึก...

 

 

 

 

 

 

 

            แบคฮยอนยกมือขึ้นปิดปากพร้อมดันตัวเขาออกห่างก่อนร่างเล็กจะวิ่งไปยังห้องน้ำด้วยความเร็วและไม่กี่วินาทีต่อมาชายหนุ่มก็ได้ยินเสียง

 

            โอ้ค อ้าค...

            เสียงอาเจียนอย่างหนักดังไม่หยุดจนเขาต้องลุกขึ้นไปดู ภาพที่เห็นในห้องน้ำคือคนตัวเล็กยันแขนไว้กับขอบชักโครกโก่งคออาเจียนอย่างหนัก

            นี่เธอไม่สบายเหรอ

            คนตัวสูงเอ่ยถามเสียงหนัก เห็นร่างเล็กๆโก่งคออาเจียนไม่หยุดแล้วเขาเองยังตกใจ

            ป๋ายเซียน นี่เป็นอะไรทำไมอาเจียนหนักขนาดนี้

            “อึก โอ้ค...

            “ไม่สบายหนักอย่างนี้ทำไมไม่บอกคนดูแลเกาะ เดี๋ยวตายไปฉันจะ...”

            เจ้าพ่อใหญ่ยั้งคำว่า ฉันจะทำยังไง ลงได้ก่อน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นอีกคำที่คนฟังถึงกับสะอึก

            ฉันจะเอาอะไรไปต่อรองกับพี่ชายเธอ

 

100%                                            #ฟิคพรซต

.........................................................................................................................................

Talk  

- อาการแบบนี้น้องบี๋เป็นไรหว่า?

- มาเฟียมันจะรู้มั้ยหว่าว่าน้องบี๋เป็นอะไร?











 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

5,746 ความคิดเห็น

  1. #5697 eye1game (@eye1game) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 21:59
    ของเขาดีจริง ท้องแล้วแน่นวล
    #5697
    0
  2. #5690 MooNoiIndy (@MooNoiIndy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 00:02
    ท้องรึเปล่าาาาา
    #5690
    0
  3. #5672 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 17:56
    คู่หนึ่งกำลังหวานเลยยยย อีกคู่ยังไม่รู้ใจตัวเอง ท้องไหม?
    #5672
    0
  4. #5592 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 17:00
    อห เชื้อเขาแรง
    #5592
    0
  5. #5535 furbybaek (@furbybaek) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 18:45
    แบคท้องแน่เลย ดีใจ
    #5535
    0
  6. #5384 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 18:42
    ท้องเหรออออ กรี๊ดดดดด
    #5384
    0
  7. #5364 Tungmaynoiiz (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 18:53
    เดียวๆๆ !!! #ไม่เข้าใจ ทำไมน้องๆท้องก่อน คริสเลย์

    อ๊ากกกกก 5555 #ขำเเรง
    #5364
    0
  8. #5338 Mine-Kris* (@minegalaxykris) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 23:25
    เป็นห่วงแบคก็พูดไปดิ้ แล้วยังมาวางฟอร์มนะยอล
    อย่าบอกนะว่า...แบคท้องอ่ะ  0_0
    #5338
    0
  9. #5265 Yulyul_Hunhun (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 17:18
    นี่อย่าบอกนะว่าบี๋ท้องอ่ะ?? 
    #5265
    0
  10. #5244 ธนาภรณ์ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 16:14
    แบคท้องแล้วววววววววววววววววววววว (ทั้งๆที่เป็นปู้จาย) (?)
    #5244
    0
  11. #5243 ธนาภรณ์ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 16:14
    แบคท้องแล้วววววววววววววววววววววว (ทั้งๆที่เป็นปู้จาย) (?)
    #5243
    0
  12. #5239 WIFE_ENGINEER (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 16:13
    เทาโฮที่รัก เราชอบเทาโฮ
    #5239
    0
  13. #5231 Muk Home (@muksqqq) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 01:06
    ท้องอีกคน ดีดีให้มันได้งี้สิ5555555
    #5231
    0
  14. #5125 Meannie Sirichon (@meannie2543) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 10:20
    กูรู้...
    #5125
    0
  15. #5065 ppimmzz (@ppimmzz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 23:40
    ห้ะ!!!!!!! บี๋ท้องแล้ว??
    #5065
    0
  16. #4126 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 07:33
    ปาร์คชานยอลคนปากแข็ง
    #4126
    0
  17. #4048 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 05:04
    ท่านชาน ก้ หล่อไป อ้ากกก
    #4048
    0
  18. #3775 m[e]m{e}_ll (@meme-koo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 17:51
    กรี้ดๆๆๆๆๆ ยอนน้อยชานน้อยมาแล้วเหรอ
    #3775
    0
  19. #3544 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 22:00
    ขอสมน้ำหน้ายอลล่วงหน้าเลยค่ะ
    #3544
    0
  20. #3498 pop (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 02:11
    ยอลลลลลล อย่าโง่นะเว้ยยยยย
    #3498
    0
  21. #3464 Minzy Warattaya (@minzywrty) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 13:14
    ชานใจร้าย
    #3464
    0
  22. #3371 SSuperpp94sh (@kitilak13) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 07:28
    บี๋ท้องแน่นี่ก็ผ่านมาเป็นเดือนล้ะ
    #3371
    0
  23. #3264 What`What (@fernja001) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 11:46
    ปากดีต่อไปเถอะ ชานยอล
    #3264
    0
  24. วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 23:45
    แบคท้องงงง ชานยอลรับผิดชอบด่วนๆ~
    #3223
    0
  25. #3200 เห็ดเมา. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 10:38
    ถถถ .คิดว่าพี่ชานคงไม่รู้แต่ตักอ่านนี่รู้แน่นอนก่ะะ
    #3200
    0