จบแล้ว [FIC EXO] เพลิงรักซาตาน

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 15 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,580
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    22 พ.ย. 57

*** รบกวนอ่านตรงย่อหน้าแรกใหม่งับ เดี๋ยวหลายคนเข้าใจผิดว่าทำไมเร็วจัง คือเรื่องฮุนฮานนี่ต่อจากเรื่องพี่คริสหลังหนึ่งเดือนที่พี่คริสไปตามอี้นะคะ^^

ตอนที่ 15



            ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วที่คริสไปตามอี้ชิงที่ฝรั่งเศส โดยพี่ชายใหญ่ของบ้านได้โทรมาบอกน้องชายคนกลางว่าจะพักผ่อนและฮันนี้มูนกับอี้ชิงสักพักจึงจะกลับเกาหลี ดังนั้นหน้าที่ทั้งหมดของตำแหน่งผู้บริหารจึงต้องตกเป็นของเซฮุน

            เป็นอะไรหน้าซีดๆ

            “เปล่า

            “ไม่ต้องทำอวดดี ไม่สบายก็บอกไม่สบาย

            “ผมไม่ได้เป็นอะไร

            “ดี ถ้าเป็นลมเป็นแล้งขึ้นมานะจะซ้ำเข้าให้ อยากอวดเก่งดีนัก

            ลู่หานมองคนตัวสูงที่เดินนำวิศวกรเดินไปรอบๆพื้นที่ที่กำลังเตรียมสร้างโรงแรมด้วยความหมั่นไส้เขานิดๆ ใช้ปึกกระดาษอธิบายแปลนก่อสร้างเป็นตัวโบกลมเข้าหาตัวเองเพื่อคลายความร้อน ในฐานะที่เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ร่วมกับคิงค็อปลู่หานจำเป็นต้องลงพื้นที่มากับเขาเพื่อสำรวจความพร้อมในการที่จะเริ่มสร้างโรงแรมซึ่งวันนี้ก็ครบรอบเดือนพอดีที่ต้องมาใช้ชีวิตอยู่กับเขาที่เจจู แต่อากาศที่ร้อนอบอ้าวกำลังเป็นปัญหาใหญ่สำหรับลู่หานเมื่อในช่องท้องกำลังปั่นป่วนและหายใจได้ไม่ทั่วถึง จนเกิดอาการตาลายอยู่บ่อยครั้ง

            เอ้าจะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานมั้ยล่ะ จะได้ทิ้งให้อยู่กับคนงานที่นี่ถาวรเลย

            เขาว่าเสียงหงุดหงิดมาอีก ลู่หานอยากจะหันไปค้อนซักที คนอะไรวางอำนาจที่หนึ่ง กวนประสาทไม่มีใครเกิน แถมปากร้ายยิ่งกว่ากรรไกร พูดทำร้ายจิตใจคนโดยไม่แคร์สักนิดว่าคนฟังจะรู้สึกยังไง แต่ก่อนที่เขาจะทำสีหน้าหงุดหงิดส่งมาอีกลู่หานรีบสาวเท้าเข้าไปหาเขา

            เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ให้ทีมงานฝ่ายภูมิทัศน์เข้ามาพบผมที่สำนักงานเก้าโมงเช้า เตรียมแผนงานมาให้พร้อมผมอยากเห็นคอนเซ็ปทั้งหมด

            “ได้ครับ

            “งั้นวันนี้เราพอแค่นี้เถอะ คุณหนูลู่หานเขาจะไม่ไหวแล้ว แดดนิดแดดหน่อยก็อ่อนปวกเปียก

            เขาแขวะมาอีกลู่หานจึงถลึงมองเขาตาขวางจนวิศวะกรต้องรีบขอตัวออกไป เพราะไม่อยากอยู่บนสมรภูมิสงครามระหว่างเจ้านายทั้งสองแม้จะเห็นภาพทั้งสองห้ำหั่นเข้าใส่กันด้วยคำพูดอยู่บ่อยๆก็ตาม

            จะกลับมั้ยบ้านน่ะ หรือจะยืนเป็นคุณนายอยู่อย่างนั้น ห๊ะ!”

            เขาหยุดเดินแล้วหันกลับมาส่งเสียงรำคาญใส่ลู่หานอีก ไม่เคยมีสักครั้งที่จะพูดดีดีใส่ ลู่หานอดจะหน้างอใส่เขาไม่ได้ คนอะไรไร้หัวใจสิ้นดี

            ไม่ต้องมาทำหน้างอน เพราะฉันไม่ง้อเธอหรอกนะ คนอย่างเธอไม่ได้สำคัญขนาดนั้น แล้วถ้าไม่รีบเดินตามมาขึ้นรถเดี๋ยวนี้คืนนี้เราจะได้เห็นดีกันฉันจะทำให้เธอลุกจากเตียงไม่ได้เลยคอยดู

            เขาขู่เสียงหนัก น้ำเสียงทั้งรำคาญและหงุดหงิด สำหรับลู่หานแล้วไม่เคยมีดีอะไรเลยสำหรับเขา เป็นสิ่งที่เขาเกลียดนักเกลียดหนา และคอยที่จะพูดให้เจ็บช้ำน้ำใจอยู่ตลอดเวลา 

            อ้อ จะลองดีใช่ไหมลีลู่หาน

            เขาทำท่าหันหลังจะกลับมาจัดการลู่หานอีก จนต้องรีบสาวเท้าตามไปก่อนที่คุณชายท่านจะกริ้วโกรธและหาคำพูดมาแดกดันลู่หานให้เจ็บใจไปมากกว่านี้

            ก็แค่นี้

            ลู่หานแอบค้อนใส่เขาด้านหลัง คนอะไรไม่เคยคิดจะถนอมน้ำใจคนฟังซักนิด

 

            บนรถมีเพียงความเงียบระหว่างคนสองคน เพราะปกติก็ไม่ค่อยพูดกันอยู่แล้วนอกจากเวลาที่อยากจะปะฉะดะกัน ตอนนั้นนั่นแหละที่ต่างฝ่ายต่างพ่นคำพูดเข้าใส่อีกฝ่าย

            จะกินอะไรก่อนเข้าบ้าน

            เขาเป็นฝ่ายเปิดปากถามก่อนตอนที่รถติดไฟแดง

            ไม่กินที่บ้านหรือไง

            ลู่หานถามกลับเพราะปกติเขาชอบให้ทำอาหารที่บ้านอยู่แล้ว เขาบอกว่าไม่ชอบกินข้าวเย็นนอกบ้าน ซึ่งลู่หานก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นอย่างนั้นมาแต่ต้นหรือว่าแค่อยากแกล้งลู่หานเท่านั้น

            เห็นทำสำออยไม่สบายแล้วรำคาญ ใช้นิดใช้หน่อยแล้วเป็นอะไรขึ้นมาก็เดือดร้อนจะต้องพาไปหามงหาหมออีก กินให้มันเสร็จๆไปเลย

            เขาทำเสียงรำคาญมาอีก ลู่หานแอบหันหน้าหนี มันเป็นความเจ็บปวดที่ลู่หานไม่รู้จะกำจัดความรู้สึกนี้ทิ้งไปยังไงกับการที่เก็บเอาคำที่เชือดเฉือนหัวใจของเขามาคิดมากทุกครั้ง ในขณะที่เขาไม่เคยคิดจะแคร์ลู่หานเลยแม้แต่นิด บางทีหัวใจลู่หานก็กระตุกแปลกๆตอนอยู่ใกล้เขา ตอนโดนเขาสัมผัส จนหวั่นใจว่าความรู้สึกนั้นมันจะเป็นความรู้สึกรักเข้าให้แล้ว

            ก็แล้วแต่คุณสิ จะถามผมทำไมผมมีสิทธิ์ออกความคิดเห็นด้วยเหรอ

            ลู่หานตอบกลับเสียงสะบัด

            มี ฉันให้ออกความเห็นอยู่นี่ไง รีบๆพูดมาอย่าลีลา รำคาญ

            ลู่หานเม้มปากแน่นด้วยความโกรธ ไม่เคยมีสักครั้งที่เขาจะนึกถึงความรู้สึกลู่หานอย่างที่ลู่หานแคร์เขามาโดยตลอด ทำไมลู่หานต้องรู้สึกกับเขามากกว่าที่เค้ารู้สึกกับลู่หานนะ มันน่าโมโหตัวเองจริงๆ

            สปาร์เก็ตตี้ตรงนั้นก็ได้

            ลู่หานชี้ไปยังร้านสปาร์เก็ตตี้ด้านซ้ายมือที่ชอบมาทานบ่อยๆ แต่เขาก็ขับเลยร้านที่ลู่หานชี้มือไปราวกับไม่ได้ใส่ใจที่ลู่หานบอก คนตัวเล็กสะบัดหน้าหันไปมองเขาตาขวางถึงได้เห็นรอยยิ้มร้ายกาจประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา พร้อมคำพูดว่า

            ที่ฉันจะให้เธอเลือกก็เพราะว่าฉันจะไม่กินร้านที่เธอยากกินไงล่ะ หึ

            รถเลี้ยวเข้าที่จอดรถของร้านสเต็ก ลู่หานจ้องเขาด้วยความโกรธจัด เขามันคนกวนประสาทอย่างร้ายกาจ เขาลงจากรถก่อนแล้วแต่ลู่หานไม่อยากลงไปกับเค้า ไม่อยากไปทนเห็นเขานั่งกินแล้วทำท่าเยาะเย้ยแบบนั้น แต่เขาก็หันกลับมาเปิดประตูแล้วโน้มหน้าลงมาบังคับขู่เข็ญทางสายตา

            ลงมา อย่าให้ต้องใช้กำลัง

            เขาขู่ ลู่หานกอดอกเสหน้าออกหันมองด้านข้างทำท่าไม่สนใจ

            ปัง!

            เสียงประตูรถถูกกระแทกปิดดังปังก่อนที่ประตูด้านที่ลู่หานนั่งอยู่จะถูกเปิดออก เขาโน้มตัวลงมาใกล้ลู่หานจนจมูกโด่งของเขาเฉียดอยู่ที่แก้ม  ปลดเข็มขัดนิรภัยออกแล้วลากลู่หานลงจากรถทันที

            ปล่อยนะ ปล่อย ผมไม่อยากทาน ผมไม่ทาน

            ลู่หานทุบมือเขาที่ลากแขนอย่างไม่ปราณีแต่เขาก็ไม่สะเทือนสักนิดในทางตรงข้ามกลับยิ่งรัดรึงข้อมือลู่หานแน่นหนากว่าเดิมอีกจนรู้สึกเจ็บ

            นี่คุณ! ผมบอกว่าไม่กินและผมจะนั่งอยู่ที่รถ

            ลู่หานโวยวาย ขืนตัวจากแรงลากของเขาเต็มที่

            หยุดโวยวายสะดีดสะดิ้งได้แล้ว มันน่ารำคาญ!!!”

            เขาหยุดลากแล้วหันมาตะคอกเสียงเข้มจนคนที่กำลังเดินเข้าร้านหันมามองกันเป็นตาเดียว ลู่หานรู้สึกอับอายมากที่โดนเขาตะคอกราวกับไม่ใช่คน

            และถึงเธอจะบอกว่าไม่อยากกิน ฉันก็จะสั่งให้กิน เข้าใจไว้ด้วย

            เขาหันมาจ้องตาแล้วพูดใส่หน้าเสียงเข้มก่อนจะลากลู่หานเข้าไปในร้านโดยไม่ฟังอะไรทั้งสิ้น คนที่เห็นการทะเลาะก่อนหน้านี้หันมามองเป็นตาเดียวจนลู่หานต้องก้มหลบสายตาของคนพวกนั้นอย่างอับอาย

            เข้ามาดีดีไม่ชอบ ชอบให้ใช้กำลัง

            เขาว่ามาอีกแล้วผลักลู่หานให้นั่งลงบนเก้าอี้ก่อนเขาจะเดินไปนั่งฝั่งตรงข้าม พนักงานเดินเอาเมนูมาให้เลือก ลู่หานนั่งนิ่งไม่ยอมกางออกดู จนเขาต้องทำสีหน้าข่มขู่มาอีก แต่ลู่หานก็ท้าทายเขาด้วยการเชิดหน้าใส่ เอาสิอยากใจร้ายกับลู่หานนักลู่หานก็จะทำดื้อด้านใส่เขาบ้างเหมือนกัน

            ผมเอาสเต็กแซลมอน

            เขาสั่งแล้วทำท่าจะปิดเมนู แต่เขาก็เรียกพนักงานเอาไว้ก่อน

            ขอโทษนะครับที่นี่มีสปาร์เก็ตตี้ด้วยใช่มั้ย

            “มีค่ะ ไม่ทราบจะรับเป็นสปาร์เก็ตตี้อะไรดีคะ

            “งั้นเอาคาโบนาราด้วยที่นึงครับ

            เขาพับเมนูส่งคืนให้เด็กเสิร์ฟ ลู่หานหันไปมองเขาด้วยความแปลกใจและไม่เชื่อหูสิ่งที่เพิ่งได้ยินเมื่อกี้ เขาสั่งสปาร์เก็ตตี้ให้ลู่หานงั้นเหรอแถมเป็นแบบที่ลู่หานชอบกินเสียด้วย แปลกใจที่เขาทำเหมือนจำได้ แต่เขาก็แค่ทำหน้านิ่งๆไม่แสดงอาการอะไร

            ลู่หานกับเขาต่างคนต่างเงียบ เขานั่งมองลู่หานแต่ลู่หานไม่อยากมองหน้ากวนประสาทของเขาจึงหันมองไปทางตู้ปลาสีสวยที่ประดับอยู่หน้าร้าน คนตัวเล็กทำท่าจะลุกขึ้นไปดูใกล้ๆด้วยความสนใจและอีกเหตุผลหนึ่งคืออยากหนีไปให้พ้นสายตาจ้องมองของเขา

            จะไปไหน

            เขาเอ่ยถามทันที

            ไปดูปลาตรงนั้น

            ลู่หานชี้มือไปยังตู้ปลา เห็นเขาไม่พูดอะไรจึงเดินผละไป มีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆกำลังก้มเก็บลูกบอลอยู่ใกล้ๆ ลู่หานเข้าไปช่วยแกเก็บ มือป้อมๆยื่นมารับลูกบอลจากมือลู่หานพร้อมรอยยิ้มหวาน จนลู่หานต้องพลอยยิ้มตามไปด้วย หนูน้อยยืนนิ่งแหงนหน้ามองตู้ปลาแล้วเอามือไปชี้อย่างน่ารัก ลู่หานช้อนอุ้มแกขึ้นมาเพื่อให้แกได้ดูปลาใกล้ๆ คนตัวจิ๋วหัวเราะเอิ๊กอ๊ากอย่างชอบใจเมื่อเจ้าปลาว่ายเข้ามาใกล้ตำแหน่งมือที่เจ้าตัวชี้ ลู่หานพลอยหัวเราะตามไปด้วย

            ลู่หานเล่นอยู่กับเจ้าตัวเล็กได้สักครู่คนตัวสูงก็เดินมาตาม

            ปล่อยเด็กแล้วไปทานอาหารได้แล้วจะได้รีบกลับ

            ลู่หานเห็นหนูน้อยมองเขาตาแป๋วอย่างสนอกสนใจจึงคิดอยากจะแกล้ง

            นี่คุณลองอุ้มดูสิ แกมองคุณตาแป๋วเลย

            ลู่หานยื่นร่างเล็กๆไปตรงหน้าเขา แต่เซฮุนก้าวถอยหลังหนีแล้วทำหน้าดุใส่ลู่หาน น่าแปลกคือเจ้าตัวเล็กกลับหัวเราะเอิ๊กอ๊ากชอบใจไม่เกรงกลัวต่อหน้าดุๆของเขาสักนิด แถมเอนตัวไปหาเขาอย่างอยากจะให้เขาอุ้มให้ได้

            เห็นมั้ย แกชอบคุณนะ ลองอุ้มแกดูหน่อยสิ

            “ฉันบอกให้เธอวางเด็กลงแล้วไปทานอาหารลีลู่หาน

            เขาเอ่ยย้ำเสียงดุ หัวคิ้วสองข้างขมวดเข้าหากันยุ่ง ในขณะที่เจ้าหนูน้อยก็กำลังส่งเสียงอ้อแอ้ไม่เป็นประสาเข้าหาเขา มือก็ยื่นมาไขว่คว้าราวกับอยากจะให้เขาอุ้มให้ได้

            แอ๊ แอ๊...

            ลู่หานต้องเอียงตัวไปหาเขาเมื่อคนตัวเล็กในอ้อมกอดดิ้นๆจะให้เขาอุ้มให้ได้

            นี่ไม่เอา ฉันอุ้มเด็กไม่เป็นนะ

            เขาจะถอยหนี แต่หนูน้อยก็ดิ้นตาม

            นี่คุณรับไปเร็วๆ ผมจะสู้แรงแกไม่ไหวแล้วนะ รับไปซี่ เร็วๆ

            ลู่หานรบเร้า เห็นเขาทำหน้าไม่ถูกจึงแสดงสีหน้ากดดันไปอีก จนในที่สุดเขาก็ต้องรับเด็กเข้าไปอุ้มไว้ด้วยท่าทีเก้ๆกังๆจนได้ แต่แปลกที่หนูน้อยยิ้มแฉ่งทันทีที่เข้าสู่อ้อมอกของเขา แกหัวเราะเอิ๊กอ๊ากอารมณ์ดี มือก็ดึงเน็กไทด์ชุดทำงานเซฮุนเล่น

            แปลก เด็กๆเขาชอบคนใจร้ายด้วยเหรอ

            ลู่หานเอ่ยออกมาลอยๆ แต่เขาก็ได้ยิน

            เดี๋ยวจะโดน

            เขาขู่

            แอ๊ แอ๊...

            คนตัวเล็กยกมือขึ้นปิดปากเขาราวกับรู้ว่าเซฮุนกำลังดุลู่หาน

            คิกคิก

            ลู่หานหลุดหัวเราะในขณะที่เขาทำคิ้วขมวดใส่เจ้าตัวเล็ก ก่อนเขาจะหันมาขู่ลู่หานหน้าดุ

            ไม่ต้องมาหัวเราะ กลับบ้านเจอดีแน่

            “แอ๊ แอ๊...

            กรรมการตัวเล็กยกมือป้อมๆขึ้นปิดปากเขาอีก จนเซฮุนเองถึงกับหลุดขำจนได้

            ไง เข้าข้างคนตัวเปี๊ยกเหมือนกันเหรอเรา หืมๆ

            เซฮุนแกล้งใช้ฟันงับมือป้อมๆของแกเบาๆ คนตัวเล็กชอบใจหัวเราะเอิ๊กอ๊ากชักมือหนีปากเขาอย่างสนุกสนาน ลู่หานเผลอมองอีกมุมหนึ่งของเขาที่แสดงออกมาอย่างไม่รู้ตัว ด้านที่ไม่เย็นชา ด้านที่อ่อนโยน พลางคิดเลยไปว่าเขากับเด็กเข้ากันได้ดีจริงๆ ถ้าเขาแต่งงานกับผู้หญิงสักคนหนึ่งลูกในอนาคตของเขาต้องหล่อเหลาเหมือนเขามากแน่ๆ

            อุ๊ย ขอโทษนะคะที่ดิฉันปล่อยแกมาเพ่นพ่าน ไม่ทราบว่าแกมากวนอะไรหรือเปล่าคะ

            หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาบริเวณที่ลู่หานกับเซฮุนยืนอยู่

            อ้อ ไม่ครับ แกไม่ได้กวนอะไรเลย ผมเห็นแกน่ารักเลยอุ้มแกขึ้นมาเล่นด้วย น้องกี่ขวบแล้วครับเนี่ย

            “ขวบครึ่งแล้วค่ะ เอ แต่แปลกนะคะวันนี้ ปกติเขาจะไม่ยอมให้คนแปลกหน้าอุ้มง่ายๆ โดยเฉพาะผู้ชายด้วยยิ่งแล้วใหญ่ แต่วันนี้ยอมให้คุณผู้ชายอุ้มง่ายๆซะอย่างนั้น

            คุณแม่เด็กตั้งข้อสังเกตยิ้มๆเมื่อเห็นคนตัวเล็กอยู่ในอ้อมแขนเซฮุนอย่างอารมณ์ดี

            คิกคิก สงสัยน้องชอบคนแปลกๆครับ

            ลู่หานแอบแขวะเขา เขาทำหน้าดุใส่ แต่ลู่หานก็ขำเกินกว่าจะนึกกลัว

            ผมอุ้มไม่ค่อยเป็นขอส่งคืนให้คุณแม่ดีกว่าครับ

            เซฮุนยื่นน้องส่งคืนให้คุณแม่แต่แกก็จับเน็กไทด์ไว้แน่นอย่างจะไม่อยากจะให้เซฮุนปล่อย

            แอ๊ แอ๊...

            “โอ๊ะ ไม่เอานะครับ ไม่ดึงพี่เขานะครับลูก

            คุณแม่แกะมือป้อมๆออกจากเน็กไทด์ของเซฮุนจนหลุด

            สงสัยจะชอบพี่ผู้ชายรูปหล่อจริงๆ

            คุณแม่แซว เซฮุนมีท่าทางเขินขึ้นมานิดๆอย่างที่ลู่หานไม่เคยเห็น

            แอ๊ แอ๊...

            คนตัวเล็กดิ้นลงจากอ้อมแขนคุณแม่จนได้

            ซนจริงๆเลยเจ้าลูกลิง

            คุณแม่บ่นยิ้มๆ

            แอ๊ แอ๊ แอ๊...

            แกเดินมาชี้ที่ลู่หาน ลู่หานต้องลงนั่งคุกเข่าให้อยู่ในระดับเดียวกับแก แล้วอยู่ๆแกก็ลงนั่งยองๆแล้วชี้มาที่ท้องลู่หานพร้อมเอ่ยอ้อแอ้ตามประสาแก

            แอ๊ แอ๊...

            “เขาทำอะไรเหรอครับแบบนี้

            ลู่หานที่ไม่เข้าใจกับปฏิกิริยาของคนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นถามคุณแม่ที่มีสีหน้าตกใจ

            เอ่อ เคยมีครั้งนึงแกชี้ที่ท้องเพื่อนบ้านแบบนี้แหละค่ะ ปรากฏว่าวันต่อมาไปตรวจแล้วคุณหมอบอกว่ากำลังท้อง

            ลู่หานอึ้งกับสิ่งที่ได้ยินแต่ก็แค่เพียงครู่เพราะลู่หานไม่มีวันเป็นแบบนั้นได้แน่ คนตัวเล็กโดนคุณแม่อุ้มกลับโต๊ะแกทำตาละห้อยตอนที่ลู่หานโบกมือให้แก แล้วจึงเดินตามเซฮุนกลับมาที่โต๊ะ

ท้องงั้นเหรอ เป็นไปไม่ได้หรอก มันจะเกิดเรื่องแบบนั้นได้ยังไงกัน

50%

            “เป็นอะไรทำไมไม่กิน

            “เปล่า

            ลู่หานก้มหน้าทานสปาร์เก็ตตี้ของโปรด ดูเหมือนว่าช่วงหลังๆมานี้ลู่หานจะเจริญอาหารเป็นพิเศษ หิวบ่อย และทานเยอะ เรียกได้ว่าทานเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักอิ่มราวกับมีคนอีกคนรอรับอาหารจากลู่หานอยู่ นอกจากนั้นยังชอบง่วงงุนอยู่บ่อยๆ ตอนเช้าแทบจะต้องหอบสังขารลงจากเตียงอย่างฝืนทนเพราะความง่วง และที่เป็นบ่อยในช่วงกลางวันคืออาการหน้ามืดและวูบอยู่บ่อยครั้ง หรือบางทีลู่หานควรไปตรวจดีนะจะได้รู้แล้วรู้รอดไปเลยว่าเป็นอะไรแน่

            เซฮุนทานนิดเดียวก็อิ่มตามสไตล์คนกินน้อยแต่ชอบดื่มกาแฟหนักๆในขณะที่ลู่หานทานไปหมดจานแล้วแต่ก็รู้ว่ายังไม่อิ่ม คนตัวเล็กลอบมองหน้าคนนั่งฝั่งตรงข้ามที่กดโทรศัพท์รอก่อนจะเอ่ยปากด้วยเสียงแผ่วเบา

            ผมอยากสั่งไปกินที่บ้านอีก

            เขาเงยหน้ามามองลู่หานแล้วก็ก้มสไลด์จอโทรศัพท์ต่อราวกับไม่สนใจ แต่ทว่าเสียงทุ้มๆก็เอ่ยตามมา

            ตามใจ

            ลู่หานลอบยิ้มกว้างหันไปกวักมือเรียกพนักงานที่เดินเอาเมนูมายื่นให้อย่างรู้หน้าที่

            เอาสปาร์เก็ตตี้คาร์โบนาราชุดใหญ่1 ชุด ผักโขมอบชีสชุดใหญ่ ไก่ทอดกระเทียมพริกไทย ทั้งหมดห่อกลับบ้านครับ

            ลู่หานส่งเมนูคืนให้พนักงานหันกลับมาก็เห็นว่าโดนจ้องอยู่ คนตัวเล็กเสหน้าหลบสายตาคมกริบนั่น แกล้งยกน้ำขึ้นดื่มแล้วกวาดสายตามองรอบๆร้าน

            ทำไมหมู่นี้ดูกินเยอะ

            เสียงเรียบทุ้มต่ำเอ่ยถามมา ลู่หานหันมองเขาก่อนจะเอ่ยตอบเสียงอ้อมแอ้ม

            ก็มันไม่อิ่มนี่

            เขาทำท่าส่ายหัวแต่ไม่พูดอะไรแล้วก้มหน้ามองจอโทรศัพท์ต่อ คนตัวเล็กได้แต่แอบย่นจมูกใส่อย่างหมั่นไส้ คนอะไรอารมณ์ขึ้นๆลงๆ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย อารมณ์แปรปรวนยังกับพายุเฮอริเคน ลู่หานแทบจะตามอารมณ์คุณชายเขาไม่ทัน

            รอไม่นานของทุกอย่างก็ถูกนำมาวางบนโต๊ะลู่หานควานหาบัตรเครดิต แต่ก็มีมือหนึ่งยื่นส่งบัตรให้พนักงานก่อนแล้วคว้าถุงทั้งหมดไปถือเองลุกขึ้นเดินตามพนักงานไปที่เคาท์เตอร์ปล่อยลู่หานให้นั่งมองตาปริบๆแล้วต้องเดินตามร่างสูงๆของเขาไปอย่างงงๆ

            เดี๋ยวผมจะคืนให้พรุ่งนี้ เงินสดมีไม่พอ

            ลู่หานเอ่ยตอนขึ้นรถมาเรียบร้อยแล้ว เขาออกรถเป็นนานกว่าจะเอ่ยออกมา

            จ่ายเป็นแบบอื่นก็ได้หนิ เธอก็รู้ว่าฉันชอบอะไร

            ลู่หานเหลือบมองเสี้ยวหน้าคมคายของเขาและแม้ไม่ได้มองตรงๆก็รู้ว่ามุมปากเขามันกำลังยกยิ้มเจ้าเล่ห์ร้ายกาจอยู่ ลู่หานรู้ว่าเขาหมายถึงการจ่ายคืนแบบนั้น ไม่มีทางหรอก เขามันพวกไม่รู้จักพอ ตักตวงเอาอยู่นั่นจนบางวันลู่หานแทบไม่มีแรงลุกขึ้นจากเตียง

            ไม่มีทาง

            “หึ ก็คอยดู

            เขาหัวเราะทุ้มต่ำอย่างร้ายกาจลู่หานยู่ปากแล้วสะบัดหน้าหันออกด้านข้าง ไม่อยากมองแล้วคนบ้าบอ อารมณ์แปรปรวน หื่นกาม บ้าอำนาจ ฮึ่ย!

            บ้านพักตากอากาศของทายาทคิงค็อปตั้งอยู่บนเนินเล็กๆริมลำธารแห่งหนึ่งที่ไม่ไกลจากตัวเมืองนัก ลู่หานชอบที่นี่มากเพราะอากาศบริสุทธิ์ ต้นไม้ใบหญ้าเขียวขจี สูดเอาอ๊อกซิเจนได้เต็มปอดโดยไม่ต้องกลัวว่าจะมีมลพิษปนเปื้อน

            ตัวบ้านเป็นบ้านเดี่ยวสองชั้นสีขาว ชั้นล่างด้านหน้าทำเป็นกระจกที่มองบรรยากาศโดยรอบได้ ภายในตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สไตล์โมเดริ์นสีขาวทั้งหมด ดูสะอาดตาและน่าอยู่มากในความคิดลู่หาน คนตัวสูงเป็นคนเดินเอาของไปเก็บให้ทั้งหมดโดยลู่หานไม่ต้องทำอะไรเลย เขาใจดีจนดูน่าแปลก

            ของกินถูกเอาไปวางไว้บนโต๊ะทานข้าวส่วนตัวคนถือย้ายตัวเองไปที่โต๊ะทำงานด้านหนึ่งของชั้นล่าง ลู่หานเห็นเขาเปิดคอมพิวเตอร์ก็คงเช็คงานทางเมล์อย่างเช่นทุกวัน คนตัวเล็กจัดการเอาอาหารตรงหน้าใส่ถ้วยชามแล้วยกไปทานที่หน้าทีวีอย่างที่ชอบทำประจำพร้อมดูรายการโปรด

            ชงกาแฟมาให้หน่อยซักแก้ว

            เสียงเย็นๆดังมาจากมุมโต๊ะทำงานลู่หานวางช้อนตักสปาร์เก็ตตี้ในถ้วยแล้วลุกไปทำอย่างว่าง่าย ไม่ใช่ไรหรอกนะก็แค่อยากตอบแทนที่เขาช่วยจ่ายค่าอาหารกับถือของเข้ามาให้ นี่ลู่หานไม่ได้แคร์เขาสักนิดเลยนะ ไม่แคร์เลยจริงๆ คนตัวเล็กเดินออกมาจากครัวพร้อมกาแฟหอมกรุ่นก่อนนำไปวางบนโต๊ะใกล้ๆมือเขา กำลังจะหันตัวกลับมือก็โดนคว้าไว้ซะก่อน ก่อนจะถูกดึงตัวให้นั่งลงไปบนตักเขา

            อื๊อ นี่ปล่อยนะ

            ลู่หานดิ้นจะลุกออกแต่เขาก็รั้งเอวไว้อยู่อย่างนั้น

            หึ อ้วนขึ้นจริงๆสินะ

            มือเขาสอดเข้าไปในเสื้อของลู่หานแล้วเคล้นคลึงเนื้อบริเวณเอวลูบไล้มาที่หน้าท้องที่ลู่หานเองก็รู้สึกว่ามันนูนขึ้นมานิดๆเหมือนกัน คนตัวเล็กพยายามปัดมือเขาออกแต่เขาก็ยังแกล้งด้วยการลูบมือขึ้นสูงอีก

            ปละ ปล่อยนะ

            ลู่หานปัดมือที่ยุ่มย่ามอยู่ใต้ร่มผ้าออกแต่เขากลับใช้โอกาสนั้นยกตัวลู่หานให้นั่งคร่อมตักหันหน้าเข้าหาเขา จะดิ้นหนีด้านหลังก็เป็นโต๊ะคอมด้านหน้าก็เป็นร่างกายใหญ่โตราวกับกำแพงหนาของเขา แล้วลู่หานจะหนีเขาไปไหนได้นอกจากทำหน้าบูด หน้างอใส่

            ฉันบอกว่าไงตอนอยู่ที่ร้าน บอกว่าจะโดนใช่ไหม

            “มะ ไม่เอานะ

            “อื้ม อื๊อ

            ริมฝีปากหนาฉกวูบลงมาประกบริมฝีปากบางของลู่หานแล้วบดจูบอย่างหนักหน่วง ป่าเถื่อน มือเขาเคล้นคลึงที่สะโพกอวบไล้ไปตามหน้าท้องนูน ในขณะที่ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากควานหาความหวานด้วยการตวัดเอาลิ้นเล็กๆเข้ามาเกี่ยวพันกับลิ้นร้อนๆของเขา เรียวลิ้นเนียนัวแทบไม่ห่าง ลู่หานแทบไม่มีเวลาโกยอากาศเข้าปอดเมื่อเขาก่อกวนไม่หยุด ลิ้นเขาร้อนรุกรานและเอาแต่ใจ ในขณะที่มือก็ลูบไล้ไปทั่วทุกสรรพางค์กาย จวบจนเมื่อเขาพอใจในการรุกล้ำและลู่หานแทบหมดอากาศเขาจึงยอมผละริมฝีปากออก

            คนชอบพยศกับผัวก็ต้องโดนทำโทษแบบนี้แหละ

            ลู่หานมองสายตาที่เหนือกว่าของเขาด้วยความโกรธ ไม่เคยมีสักครั้งที่จะพูดกับลู่หานดีดีโดยไม่มีคำกระทบกระทั่ง

            ที่จริงถ้าคุณเกลียดผมขนาดนี้ก็ทำไมไม่ปล่อยให้ผมไปพ้นๆล่ะ คุณจะมาตามตอแยผมแบบนี้ทำไม คุณต้องการอะไร สนุกนักเหรอที่ได้แกล้งผม

            ลู่หานเอ่ยถามสิ่งที่มันเสียดแทงหัวใจมายาวนาน จนวันนี้ที่ทนเจ็บปวดมานานนับเดือนก็ไม่อาจทนได้อีกต่อไป

            สำหรับเธอที่มีประวัติอยากแย่งผัวชาวบ้าน ฉันไม่มีวันปล่อยให้ไปเป็นปัญหาของพี่ชายฉันกับพี่อี้ชิงอีกแน่ ดังนั้นถึงแม้ฉันไม่ได้รักไม่ได้พิศวาสในตัวเธอแม้แต่นิดฉันก็จะเก็บเธอเอาไว้อย่างนี้แหละ เธอบอกไม่อยากให้ฉันรับผิดชอบ ก็ดี ไม่อยากเป็นเมียเป็นนางบำเรอก็ได้ เหมาะกับนิสัยร่านๆของเธอดี

            “คุณมันเลว จิตใจต่ำช้า

            “หึ งั้นก็เสียใจด้วยนะที่ได้ผัวที่ทั้งเลว ทั้งจิตใจต่ำ แต่เลวๆอย่างฉันนี่แหละเหมาะกับเธอดี ผัวก็ร้ายนางบำเรอก็ชั่วเท่าเทียมกัน

            “ผมเกลียดคุณ คุณโอเซฮุน เกลียดที่สุด

            ลู่หานว่าเขาทั้งน้ำตาคลอ คนอะไรร้ายกาจขนาดนี้ คนไร้หัวใจ ลู่หานเกลียดตัวเองที่ในหัวใจมันคอยแต่จะแคร์เขา คอยเจ็บจากคำพูดเขาทั้งที่เขาไม่เคยจะแคร์สักนิดว่าลู่หานจะรู้สึกยังไง คนอย่างลีลู่หานเป็นคนที่บ้าที่สุด

            “ดี เกลียดอะไรก็จะได้อย่างนั้นแหละ เกลียดฉันแต่เธอก็ไม่มีทางหลุดไปจากการเป็นนางบำเรอฉันได้หรอก จนกว่าเราจะตายกันไปข้าง หึ

            “งั้นถ้าผมพิสูจน์ตัวเองว่าจะไม่มายุ่งเกี่ยวกับพี่ชายคุณอีก คุณก็จะปล่อยผมไปงั้นสิ

            “แน่นอน ถึงตอนนั้นอยากไปไหนก็เชิญ ฉันไม่รั้งไว้อยู่แล้ว อยากได้ผัวใหม่ซักกี่คนก็แล้วแต่เธอ

            ลู่หานกลืนก้อนสะอื้นหนักๆลงลำคอ สะกดกลั้นน้ำตาที่เอ่อท้นอยู่ที่ขอบตา จะไม่ยอมหลั่งมันให้เขาเห็นเด็ดขาด ลู่หานจะไม่ยอมอ่อนแอให้เขาเยาะเย้ยอีกแล้ว

            งั้นวันนึงผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่าผมไม่ใช่คนแบบนั้น แล้วเราก็จะไม่มีความเกี่ยวข้องกัน ผมกับคุณจะเหมือนคนที่ไม่รู้จักกันอีกต่อไป

            “ก็ดี ทำให้ได้อย่างที่ปากพูดก็แล้วกัน

            เขายกตัวลู่หานออกจากตักแล้วสะบัดทิ้งอย่างไม่ใยดีจนร่างเซ คนตัวเล็กมองเขาด้วยน้ำตาคลอหน่วย ทั้งน้อยใจ เสียใจ เจ็บปวดใจที่เขาไม่เคยแคร์ลู่หานเลยสักนิด ไม่เคยมีสักครั้งที่ลู่หานจะดูเป็นคนดีในสายตาเขา

            คนตัวเล็กเดินขึ้นชั้นสองของบ้าน พอหันหลังให้เขาน้ำตาที่กลั้นไว้ก็ไหลออกเป็นสายทันที แท้ที่จริงแล้วลู่หานก็เป็นแค่คนอ่อนแอคนหนึ่งที่กำลังจะแบกรับความรู้สึกหนักหน่วงนี้ไม่ไหว ทั้งที่เขาร้ายสารพัด เกลียดลู่หานอย่างกับอะไรดีแต่ทำไมหัวใจถึงได้โหยหาเขา อยากให้เขาแคร์ อยากให้เขาสนใจ อยากให้เขาพูดดีๆด้วยบ้าง ลู่หานได้แต่นึกสมเพชตัวเองในใจ

            ไม่มีวันที่เขาจะมองเราเป็นคนดีหรอกลู่หาน ไม่มีวัน ออกไปจากตรงนี้ซะ ออกไปให้ไกล พาหัวใจไม่รักดีของตัวเองออกไปให้ห่างเขาซะ ฮึก

            สุดท้ายแล้วน้ำตาก็เหมือนจะเป็นที่ระบายสุดท้ายของคนที่อ่อนแออย่างลู่หาน ปล่อยให้มันไหลรินเหมือนหัวใจที่กำลังถูกปิดปลิว

 

 

 

 

            โรงพยาบาลในตอนเช้าตรู่คนยังไม่หนาแน่นนัก ลู่หานพาร่างที่อ่อนระโหยเพราะนอนไม่หลับทั้งคืนเข้ามาด้านในเพื่อกรอกรายละเอียดอาการ คนตัวเล็กนั่งรอถูกเรียกชื่อเข้าพบแพทย์ด้วยจิตใจเลื่อนลอย เมื่อเช้าตอนที่ผละออกมาเซฮุนยังไม่ตื่นด้วยซ้ำเพราะเขาทำงานดึกและที่ลู่หานออกมาก็ยังเช้ามาก เช้าชนิดที่ว่าพระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นและหมอกยังไม่จางด้วยซ้ำ แต่ลู่หานไม่อยากให้เขารู้ว่าลู่หานจะมาโรงพยาบาลเพราะเดี๋ยวจะโดนหาว่าทำตัวสำออยเข้าอีก

            คุณลีลู่หาน เชิญพบแพทย์ที่ห้องสามค่ะ

            เสียงพยาบาลพาให้หลุดจากภวังค์ ลู่หานลุกเดินไปตามทางที่พยาบาลบอก คุณหมอผู้หญิงใจดีนั่งยิ้มแย้มรออยู่ก่อนแล้ว

            สวัสดีค่ะ คุณลีลู่หานนะคะ

            “สวัสดีครับคุณหมอ ใช่ครับ

            ต่างฝ่ายต่างทักทายกัน

            วันนี้คนไข้มีอาการอะไรบ้างคะ เล่าให้หมอฟังอย่างละเอียดอีกครั้งนะคะ

            ลู่หานเล่าอาการของตัวเองให้คุณหมอฟังอย่างละเอียด คุณหมอมีท่าทีสนใจและให้ขอตรวจปัสสาวะ จนเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นและผลตรวจออก สีหน้าคุณหมอมีทั้งประหลาดใจและดีใจอยู่ในที

            คุณหมอครับ ผมป่วยเป็นอะไรเหรอครับ

            ลู่หานรีบเอ่ยถามด้วยความร้อนใจ

            ยินดีด้วยนะคะคุณตั้งครรภ์ได้สามสัปดาห์แล้วค่ะ

            ลู่หานเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

            ท้อง...เหรอครับ

            คนตัวเล็กทวนคำอย่างไม่เชื่อหูในสิ่งที่เพิ่งได้ยิน

            ค่ะ สามสัปดาห์แล้ว ในช่วงสามเดือนแรกมีโอกาสที่เด็กจะแท้งสูงมาก ยังไงคุณแม่ต้องระมัดระวังตัวเองเป็นพิเศษนะคะ ห้ามทำงานหนักหรือห้ามให้เกิดการกระทบกระเทือนกับท้องเป็นอันขาด หมออยากให้รีบฝากท้องนะคะจะได้มีคุณหมอช่วยแนะนำ ครั้งหน้าพาคุณพ่อมาด้วยก็ดีค่ะจะได้รับฟังข้อควรปฏิบัติไปพร้อมๆกันนะคะ

            คุณหมอร่ายคำยาวแต่ลู่หานกลับรู้สึกว่าไม่ซึบซับเอาคำพูดเหล่านั้นเข้ามาในหูสักนิด นอกจากคำว่า ท้อง ที่มันก้องวนไปวนมาในหูเท่านั้น ลู่หานออกมานั่งรอรับยาที่เคาท์เตอร์หลังจากฟังคำแนะนำจากคุณหมอจบ เพราะไม่มีอาการแพ้คุณหมอจึงจัดแค่ชุดยาบำรุงครรภ์ให้เท่านั้น คนตัวเล็กยกมือขึ้นลูบท้องตัวเองด้วยความหวงแหน ในนี้มีอีกชีวิตหนึ่งที่กำลังเจริญเติบโต ลู่หานต้องปกป้องเขาให้ถึงที่สุดถึงแม้ว่าพ่อเขาจะไม่อยากรู้ว่ามีคนตัวเล็กๆคนหนึ่งกำลังก่อเกิดขึ้นมาก็ตาม

            มีคุณพ่อคุณแม่หลายท่านที่เดินผ่านหน้าลู่หาน ทั้งคู่มีแต่รอยยิ้มแห่งความสุข คุณพ่อคอยประคองคุณแม่เดินข้างๆกันช้าๆ มือด้านนึงของคุณพ่อก็คอยถือสัมภาระเอาไว้ทั้งหมด พอหันมองข้างตัวเองกลับไม่มีใคร น่าสมเพชตัวเองตรงที่นอกจากว่าเขาไม่รักแล้วเขายังเกลียดลู่หานเข้าไส้อีก หลุดอยู่ในภวังค์นานจนไม่รู้ว่ามีร่างสูงๆของใครคนหนึ่งมาหยุดยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดเพราะตามจีพีเอสที่เขาแอบเปิดจากโทรศัพท์ของลู่หานไว้อย่างร้อนใจตอนไม่เห็นร่างลู่หานอยู่บนเตียง

            “จะมาโรงพยาบาลทำไมไม่บอก

            ลู่หานสะดุ้งเฮือกขึ้นสุดตัวตอนได้ยินเสียงทุ้มคุ้นหูดังอยู่เหนือหัว พอหันไปมองก็เห็นว่าเป็นเขาที่ยืนทำหน้าดุอยู่ข้างหลัง แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยตอบชื่อก็โดนเรียกเสียก่อน

            คุณลีลู่หานรับยาที่ช่องสองค่ะ

            “เป็นอะไร ทำไมได้ยาด้วย เดี๋ยวฉันไปรับมาให้เอง

            “ไม่ต้องเดี๋ยวผมไปรับเอง

            ลู่หานโพล่งออกมาแทบเป็นตะโกน ถ้าเขาเห็นยาเขาต้องรู้แน่

            ทำไม มีความลับไม่อยากให้ฉันรู้งั้นเหรอ

            เขาเหล่ตามองอย่างจับผิด คนมีความลับอย่างลู่หานได้แต่ลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก คนตัวเล็กคิดหาวิธีไม่ให้เขาเห็นยาบำรุงครรภ์นั้น

            คุณลีลู่หานคะ อยู่มั้ยคะ

            พยาบาลร้องเรียกชื่ออีก ลู่หานกระสับกระส่าย เซฮุนมองท่าทางเลิ่กลั่กของลู่หานแล้วก้าวดุ่มๆไปที่ช่องรับยา ลู่หานรีบตามเขาไปยังไงเขาก็จะรู้เรื่องนี้ไม่ได้

            คุณเซฮุนคือว่า...

100%

....................................................................................................................................

 Talk มีรีดเดอร์ท่านนึงเม้นท์บอกว่าทำไมคู่นี้ดูรวบรัดจัง เบิ้ลขอชี้แจงว่าเบิ้ลตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้ค่ะ เพราะที่บอกว่าผ่านมาเดือนนึงเลยคืออยากให้เหมาะเจาะเวลาที่จะท้องได้ และการที่สองคนนี้ต้องมาอยู่ด้วยกันเพราะต้องมาทำงานในฐานะบริษัทร่วมลงทุนค่ะ ซึ่งได้กล่าวไว้ในตอนที่ 7 มันอาจจะนานจนทุกคนลืมก็สามารถย้อนกลับไปอ่านได้ค่ะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะเบิ้ลน้อมรับทุกกรณีและจะพยายามทำออกมาให้ดีที่สุดค่ะ

            เจอกันตอนหน้า มาลุ้นกันว่าคุณลู่หานจะเก็บความลับจากคุณเซฮุนได้มั้ย คุณเซฮุนจะได้รู้ว่าตัวเองกำลังจะเป็นพ่อคนหรือไม่ หรือจะโดนคุณลู่หานสกัดได้สำเร็จ มาลุ้นกันค่ะ

            ขอบคุณสำหรับเม้นท์และหวังว่าครึ่งหลังนี้จะได้รับกำลังใจจากทุกคนเช่นเดิมนะคะ ขอบคุณค่ะ

            แท็ก #ฟิคพรซต

ป.ล. ฉากคัทเบิ้ลเอาลิ้งไปไว้ในเฟสบุ๊คแล้ว ใครยังไม่ได้อ่านก็ไปอ่านได้เลยน๊าา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

5,746 ความคิดเห็น

  1. #5668 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 16:30
    ท้องแล้ววววว วุ้ยยยยย ไงหละ จะจองจำแม่กับเด็กไว้ หรือจะปล่อยไป
    #5668
    0
  2. #5622 Meannie Sirichon (@meannie2543) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 22:10
    โหว ตอนฉากในห้องทำงานที่ฮุนพูดละลู่ออกมาแอบร้องไห้นี่แบบ ร้องตามเลยง่ะ ม่างงงง
    #5622
    0
  3. #5606 Pornlapat_mook (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 22:59
    มาตัดตอนแบบนี้ สีญญากับตัวเองแล้วด้วยสิว่าจะอ่านตอนนี้ตอนสุดท้าย ช่างมัน ตอนหน้าตอนสุดท้ายก้ได้~
    #5606
    0
  4. #5459 HunpraeHanprae (@HunpraeHanprae) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 16:59
    กรี้ดดดดดดดดดดด ทำไงดีฮึกก

    ฮุนจารับได้มั้ยอ่าาา ทำไงดีฮืออออ

    ตื่นเต้นแทนลู่หานเลยยยยยย
    #5459
    0
  5. #5380 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 16:24
    ฮุนปากร้าย
    #5380
    0
  6. #5328 Mine-Kris* (@minegalaxykris) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 00:29
    โอเซทำปากแข็งไป ระวังจะเสียใจทีหลังนะ
    พี่ลู่ท้องแล้ววว >~<
    #5328
    0
  7. #5261 Yulyul_Hunhun (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 15:37
    เซฮุนปากร้ายอ่ะ สงสารลู่หานจัง ลู่หานท้องแล้วด้วยถ้าพ่อมันจะเลวขนาดนี้หอบลูกหนีไปเลยนะลู่หาน
    #5261
    0
  8. #5210 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 22:44
    ฮุน ปาก แก นี่ มัน หึ๊ยยย
    #5210
    0
  9. #5115 Nong Praewchiczz (@5615120005) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 13:34
    ท้องแล้วววว คุณชายเล็กของเค้าดีจริงๆ ชาย ใหญ่ว่าไง สู้ๆลูกๆจะได้มัเพื่อนเล่น (:
    #5115
    0
  10. #5086 embrace (@prangmy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 10:46
    พี่ชายทั้งสองลืมน้องแบคจริงๆด้วย. นอนกกเมีย55(โดยเฉพาะคนโต)
    #5086
    0
  11. #5058 ppimmzz (@ppimmzz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 22:26
    ท้องแล้ววววววววว จุดพลุๆ ทำตัวดีๆนะจ้ะฮุนๆ
    #5058
    0
  12. #4713 Meipimars (@pimsung40) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 22:44
    มันจะดีมากถ้าเซฮุนรู้และรับผิดชอบลูกในท้องลู่หาน
    #4713
    0
  13. #4033 selu9490 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 10:17
    เย้....ลู่ท้องแล้ว
    #4033
    0
  14. #3454 Minzy Warattaya (@minzywrty) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 23:35
    พี่ลู่ท้องแล้ว
    #3454
    0
  15. #3316 SSuperpp94sh (@kitilak13) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 23:22
    ท้องแล้ว ดูแลดีๆนะ
    #3316
    0
  16. #3217 kyuncream (@creamkiki_dada) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 17:03
    ฮุนแกต้องรับผิดชอบลู่น้ะ ไม่งั้ง ชานนนไม่ยอมแน่ แง่งๆ
    #3217
    0
  17. #2982 Emms (@Gpemws) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 14:45
    ถ้าเซฮุนรู้ว่าเป็นพ่อ เซฮุนจะรักลู่มั้ยยย ฮือออ สงสารลู่หานนน
    #2982
    0
  18. #2965 maimes' ❀ (@wacharaporn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 04:07
    ขอให้คุณพ่อรู้จะได้ใจดีกับคุณแม่สักที สงสารคุณแม่เหลือเกินโดนพูดจาทำร้ายจิตใจตลอด ไม่แน่ลูกเนี่ยแหละอาจจะเป็นกาวใจให้พ่อกับแม่
    #2965
    0
  19. #2923 The classes (@writerpiluntana) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 23:15
    อ๊ายยยยยยยยยยยยย เซฮุนจะรู้ไหมเนี่ยยยยยยยย
    #2923
    0
  20. #2582 B.E{ye}.S.T (@mygarin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มีนาคม 2558 / 14:51
    ท้องง เป็นเซฮุนก็งี้แหละ ง่อวว ไม่ใช่ละ นั่นไม่ใช่ประเด็น ฮ่าๆๆ

    ให้เซฮุนรู้เถอะ เพราะอย่างน้อยจะได้ไม่ทำรุนแรงกับลู่หานนะ

    ดูท่าเซฮุนก็รักเด็กอยู่แหละ แล้วนี่ยิ่งเป็นลูกของตัวเองด้วย
    #2582
    0
  21. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  22. #2386 luhanbaekhyunkai (@luhanbaekhyunkai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:46
    ท้องเว้ยยยย
    #2386
    0
  23. #2124 ฝานฝาน (@kwangwhan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:29
    ถ้าวันนึงพี่ลู่ไปจริงๆแกจะรู้สึก!!!!
    #2124
    0
  24. #1979 Ploy Snw (@dollar_nalux) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 08:42
    พี่ลู่รักฮุนเข้าแล้วอะ คุณเซฮุนก็ปากร้ายจริงเชียว พูดจาดีๆกับคุณลู่หน่อย คนกำลังท้องเค้าอารมณ์อ่อนไหวนะ
    #1979
    0
  25. #1787 yo_lu (@nuchhda) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 14:02
    กรี๊ดดดดดดดดเป็นคุณแม่แล้วนะ
    เซฮุนดูแลดีๆหน่อย อย่าปากแข็ง
    #1787
    0