จบแล้ว [FIC EXO] เพลิงรักซาตาน

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 14 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    16 พ.ย. 57






 


ตอนที่ 14

 

 

 

            คริสก้าวลงจากลีมูซีนมาหยุดยืนด้านหน้าโรงแรมหรูใจกลางกรุงปารีส กว่าที่เขาจะได้ออกเดินทางมาตามคนรักก็ล่วงเข้าวันที่สี่ที่อี้ชิงหนีมาแล้ว ตอนแรกนักสืบแทบจะพลิกแผ่นดินเมกาหาอี้ชิงก่อนจะมารู้ทีหลังว่าอี้ชิงต่อเครื่องมาที่ฝรั่งเศสโดยอาศัยอยู่ในกรุงปารีส คริสจึงตามมาได้ถูกทาง เขาเพิ่งมาถึงเมื่อชั่วโมงก่อนและไม่แม้แต่จะหยุดพัก เขาอยากเจอใครคนหนึ่ง คนที่คุกคามความรักของเขาอย่างไม่กลัวเกรงและแอบบินตามคนรักเขามาถึงเมืองแห่งนี้ราวกับจ้องจะฉกตัวอี้ชิงไปจากเขาทุกเมื่อ...

 

 

 

 

 

           

            เป็นอีกวันที่อี้ชิงพาตัวเองออกมาเดินเตร่ตามท้องถนนเพื่อหลีกหนีความเหงาที่แทรกซึมอยู่ในความรู้สึกตลอดเวลา และมากกว่านั้นคือการทำให้ตัวเองไม่ว่างคิดถึงเขา การอยู่โดยไม่มีคริสในแต่ละวันมันช่างยาวนานและยากยิ่ง ทุกคืนที่ต้องนอนกอดตัวเองเพื่อบรรเทาความหนาวอี้ชิงทรมาณใจทุกครั้งทั้งที่แต่ก่อนจะมีเขาตระกรองกอดอยู่ไม่ห่าง ไม่มีอีกแล้วช่วงเวลาแสนหวานแบบนั้นต่อไปอี้ชิงต้องอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง

            สี่วันที่ไม่มีความเคลื่อนไหวใดใดเกิดขึ้นทำให้อี้ชิงคิดว่าคริสคงไม่ตามมาและคงจะยอมทำตามที่เขาขอไว้ในจดหมาย ซึ่งมันก็ดีแล้วคนสองคนที่มีฐานะหน้าตาทางสังคมเท่าเทียมกัน แต่งงานกันและได้ครองคู่กันมันเป็นความเหมาะสมที่สุดแล้ว คนต่ำต้อยอย่างอี้ชิงก็ควรพาตัวออกมาให้ไกลจากที่แห่งนั้น

            สองขาเดินมาหยุดยืนหน้าตึกสูงทรงโบราณ คนตัวบางแหงนหน้ามองสถาปัตยกรรมเก่าแก่นั้นอย่างหลงใหล ศิลปะทำให้อี้ชิงลืมความทุกข์และเติมเต็มหัวใจอันห่อเหี่ยวให้พอชุ่มชื้นขึ้นมาได้บ้าง มือเรียวบางยกกล้องคู่ใจที่คล้องอยู่บนคอมาเล็งมุมเพื่อบันทึกภาพ ยังไม่ทันจะได้กดชัตเตอร์ก็มีเสียงทุ้มของคนที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหลังซะก่อน

            คิดอยู่แล้วว่าจะหาอี้เจอได้ที่นี่

            อี้ชิงลดกล้องในมือลงแล้วหันกลับมาส่งยิ้มอ่อนให้ผู้มาใหม่ แทคยอนยิ้มตอบเจ้าของลักยิ้มบุ๋ม

            อยู่ที่ห้องไม่รู้จะทำอะไร ผมเลยออกมาถ่ายรูปเล่น รุ่นพี่ว่างเหรอครับวันนี้

            อี้ชิงเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม

            “เปล่าหรอก พี่เกเรงานมาหาใครบางคนแถวนี้

            แทคยอนเอ่ย ตาคู่คมไม่ได้มองจ้องอยู่ที่อี้ชิงแต่แหงนเงยมองตัวอาคารสูงตรงหน้า แต่อี้ชิงก็รู้ดีว่าดวงตาคู่นั้นกำลังยิ้ม

            โถ่ เกเรบ่อยๆไม่ดีเลยนะครับ เมื่อวานก็พาผมขับรถตะเวนทั่วปารีสทีแล้ว

            อี้ชิงเอ่ยด้วยความรู้สึกผิด คนตัวสูงละหน้าจากตัวตึกลงมามองอี้ชิงพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน

            เล็กน้อยมากถ้าเทียบกับการที่อี้ยอมให้พี่มาคอยดูแล

            อี้ชิงอึ้งไปเล็กน้อยที่ได้ยินแบบนั้น ในหัวใจเต็มไปด้วยความขอบคุณในน้ำใจของผู้ชายคนนี้ที่แม้จะผ่านมากี่ปีเขาก็ยังเป็นพี่ชายที่ใจดีกับอี้ชิงเสมอ จนบางทีอี้ชิงก็คิดว่าความดีของเขาควรได้รับการตอบแทนกลับคืนบ้าง หรือบางทีอี้ชิงควรทำให้การ รอของเขาสิ้นสุดลง และยังทำให้คริสกับลู่หานก็ลงเอยกันโดยไม่มีข้อที่ต้องระแวงอีก

            แม้จะเจ็บแต่อี้ชิงก็ยอมเพื่อให้ทุกคนได้สมปรารถนา...

           

 

            ร้านกาแฟบรรยากาศดีกลายเป็นที่ปักหลักของคนสองคน อี้ชิงสั่งอเมริกาโน่ปั่นมาดื่มดับกระหาย ในขณะที่ผู้ชายตัวโตในชุดสูทสั่งกาแฟร้อนมาเป็นเครื่องดื่ม ผู้คนในร้านพูดคุยกันไม่ดังนักคลอไปกับเสียงเพลงในท่วงทำนองเย็นสบาย อี้ชิงดูดน้ำปั่นสีน้ำตาลลงคอเพื่อเรียกความสดชื่นแต่ในตอนนั้นสายตาก็พลันสบเข้ากับผู้ชายร่างสูงสวมเชิ้ตสีขาวสอดชายไว้ในกางเกงแสล็คสีดำอย่างเรียบร้อย หุ่นสมส่วนของเขาตรึงสายตาคนในร้านให้มองค้างไปตามๆกัน แต่สายตาคมดุจมังกรร้ายนั้นกลับจ้องอยู่ที่อี้ชิงเขม็งเพียงจุดเดียวก่อนเขาจะเดินตรงมาที่โต๊ะที่อี้ชิงนั่งอยู่ ในวินาทีนั้นอี้ชิงรู้สึกเหมือนลมหายใจสะดุด หัวใจข้างในรัวกระหน่ำราวกับจังหวะตีกลอง เขาเดินเข้ามาใกล้โดยไม่ละสายตาหนี ยิ่งก้าวก็ยิ่งใกล้ อี้ชิงใจเต้นระส่ำราวกับจะโลดอออกมานอกอกและในจังหวะที่ขาเขาก้าวมาถึงช่วงโต๊ะของอี้ชิง คนตัวบางก็ผลุบสายตาลงมองต่ำ กลั้นหายใจรอว่าจะได้ยินเสียงทุ้มๆออกคำสั่งดังอยู่เหนือหัว แต่เมื่อเวลาผ่านไปเกือบนาทีทุกอย่างกลับยังเงียบงันจนต้องเงยหน้ามองก่อนจะพบเพียงความว่างเปล่าไร้ร่างสูงใหญ่ของ คุณคริส

            “เป็นอะไรหรือเปล่าครับ อี้ทำหน้าเหมือนตกใจอะไร

            เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างห่วงใจแต่ภายในดวงตาคู่คมกลับมีแววรู้ทันอี้ชิงแฝงอยู่ แทคยอนรู้ว่าคริสได้ปรากฏตัวเป็นแขกในร้านนี้และรู้ว่าอี้ชิงประหม่าแค่ไหนที่เห็นเขา เพียงแต่เลือกที่จะไม่พูดออกมาเท่านั้น

            ปละ เปล่าครับ

            “ทำไมมืออี้สั่นจัง ไม่สบายหรือเปล่า หืม

            เขาเอื้อมมือมากุมมือของอี้ชิงที่ยังไม่หายสั่นเพราะความระทึกกับการปรากฏตัวของคริสเมื่อครู่ อี้ชิงจะชักมือหนีเพราะกลัวว่าจะมีใครคนหนึ่งจ้องมองอยู่ที่มุมใดมุมหนึ่งของร้าน แต่ในวินาทีถัดมาก็เปลี่ยนใจยอมวางมือไว้ในตำแหน่งเดิมให้มือหนาของแทคยอนกอบกุมไว้อยู่อย่างนั้น

ถ้าเลือกจะตัด ก็ตัดให้ขาดเสียตั้งแต่ตอนนี้...

          พี่แทคยอนครับ

            อี้ชิงเอ่ยเรียกคนฝั่งตรงข้ามเสียงหนักแน่นเมื่อตัดสินใจอะไรได้

            ครับ

            แทคยอนตอบรับแล้วจ้องนิ่งรอฟัง

            ที่รุ่นพี่เคยบอกว่ายังไม่แต่งงานเพราะรอใครคนหนึ่งอยู่ ตอนนี้ยังทันมั้ยครับถ้าเขาจะขอรับความรู้สึกทั้งหมดของรุ่นพี่ไว้

            อี้ชิงเอ่ยเสียงหนักแน่นเช่นเดิม ตาคู่สวยจ้องตอบแทคยอนนิ่ง มีแววของความมั่นใจฉายชัดอยู่ในนั้นเต็มเปี่ยม

            ไม่เคยมีคำว่าสายสำหรับคนคนนั้น เพราะหัวใจพี่จองจำอยู่กับเขามาตั้งแต่เจอเขาครั้งแรกแล้ว

            แทคยอนตอบกลับด้วยร้อยยิ้มกว้าง แสดงความในใจโดยไม่ปิดบัง

            จะเป็นไรมั้ยครับถ้าผมจะขอรับความรู้สึกนั้นของรุ่นพี่ไว้

            อี้ชิงเอ่ยแน่วแน่ แทคยอนมองตาคู่สวยราวจะค้นหาความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ในนั้น น่าแปลกที่บัดนี้เขากลับไม่เจออะไรเลยนอกจากความว่างเปล่า มันว่างเปล่าจนเขารู้สึกใจหาย

อี้ชิงแค่ต้องการทำให้ทุกอย่างจบโดยเลือกที่จะเจ็บเพียงแค่คนเดียว...

            ได้สิ ถ้าอี้ต้องการ

            และแทคยอนก็เลือกที่จะเป็นคนเห็นแก่ตัวที่รีบคว้าโอกาสนี้ไว้ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าอี้ชิงทำไปทั้งหมดเพราะอยากหนีจากใครบางคนเพื่อให้เขาได้ครองคู่กับคนที่อี้ชิงคิดว่าเหมาะสมกว่า เขายอมพ่ายแพ้ให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผลทั้งปวงเพื่อจะให้ความปรารถนาที่รอคอยมาหลายปีถูกเติมเต็ม

            ผมจะย้ายไปอยู่กับรุ่นพี่ที่โรงแรมคืนนี้แล้วตอนเช้ารุ่นพี่พาผมกลับเมกาด้วยได้ไหมครับ

            น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงการตัดสินใจแน่วแน่เปล่งออกมาจากริมฝีปากอิ่มสวย ไม่มีแววลังเลเจืออยู่ในน้ำเสียงนั้นหรือแท้ที่จริงแทคยอนแค่อยากจะหลอกตัวเองว่าอี้ชิงเลือกเขากันแน่

            สำหรับอี้ย่อมได้อยู่แล้ว

            “งั้นเรากลับกันเลยไหมครับ ผมคงต้องไปร่ำลาอาจารย์สักหน่อยแล้วกลับไปเก็บของที่อพาร์ทเม้นท์

            แทคยอนลุกตามร่างเล็กของอี้ชิงทันที คนตัวบางก้าวเดินออกจากร้านโดยไม่หันมองร่างสูงของใครคนหนึ่งที่นั่งอยู่มุมเยื้องโต๊ะของพวกเขาสามารถเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างอย่างชัดเจน มีเพียงแทคยอนที่ยืนนิ่งสบสายตากับคริสตรงๆอยู่สักครู่ ผู้ชายสองคนสื่อสารกันทางสายตาก่อนที่แทคยอนจะเป็นฝ่ายเดินออกไปจากร้านตามร่างอี้ชิงไป

            บีเอ็มสีดำมุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัยทางด้านศิลปะชื่อดังของปารีสโดยด้านหลังมีร่างสูงใหญ่ของเจ้าของรถนั่งกุมมืออยู่กับร่างเล็กของผู้ชายหน้าหวานที่นิ่งเงียบตั้งแต่ออกจากร้าน ต่างฝ่ายต่างใช้เวลาอยู่กับตนเองเพื่อทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่จะก้าวข้ามไปยังการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ อี้ชิงไล่ความรู้สึกหลากหลายที่กำลังจู่โจมทิ้ง ทั้งความอาลัยอาวรณ์กับวันวาน ความรู้สึกรักที่ยังเปี่ยมล้น ความอาวรณ์โหยหา ทุกอย่างถูกผลักดันให้ตกลงไปยังก้นบึ้งของหัวใจแล้วปิดตายแน่นหนา จะไม่มีอีกแล้วจางอี้ชิงคนที่เคยอยู่ข้างๆคุณชายใหญ่แห่งคิงค็อปต่อไปจะมีแค่จางอี้ชิงของรุ่นพี่แทคยอน ศรีษะน้อยๆเอนซบบ่าไหล่กว้างด้วยความเหนื่อยอ่อน แทคยอนยกมือขึ้นโอบไหล่บางเข้ามาชิด อี้ชิงจึงหลับตาลงเพื่อปล่อยวางทุกสิ่งทุกอย่างให้หมดสิ้น

            หลังอี้ชิงล่ำลาอาจารย์เสร็จบีเอ็มก็มุ่งตรงสู่อพาร์ทเม้นท์ที่อี้ชิงพักอยู่ แทคยอนเดินตามร่างเล็กเข้าไปในห้องพักขนาดกลางนั้นแล้วนั่งลงบนโซฟามุมห้องมองอี้ชิงหยิบจับสิ่งของเครื่องใช้ลงกระเป๋าเงียบๆ

            ที่อี้บอกอาจารย์ว่าจะอยู่เมกาตลอดไป อี้หมายความว่ายังไงเหรอครับ

            แทคยอนเอ่ยถามขึ้น เห็นร่างเล็กชะงักนิ่งไปครู่ก่อนเจ้าตัวจะเงยหน้าขึ้นมามองเขาพร้อมรอยยิ้มแล้วเอ่ยตอบ

            ผมจะไม่ไปอยู่ที่ไหนอีกแล้วครับ รุ่นพี่บอกว่าจะปักหลักอยู่ที่เมกาถาวร ผมก็จะอยู่ที่นั่นกับรุ่นพี่ไปตลอดชีวิตครับ

            “แม้แต่เกาหลีก็จะไม่กลับไปอีกเลยตลอดชีวิต

            แทคยอนถามไปอีก คนตัวเล็กชะงักมือที่หยิบของค้างก่อนจะสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดเอ่ยตอบด้วยกระแสเสียงที่เจือความสั่นเล็กน้อย

            ครับ ไม่กลับไปที่นั่นอีก

            ของชิ้นสุดท้ายถูกหย่อนลงในกระเป๋าพร้อมเสียงซิปดึงลากยาวปิด แทคยอนเป็นคนเข้ามาคว้าจากมือบางไปถือไว้เอง แล้วเดินตามคนตัวเล็กกว่าลงจากอพาร์ทเม้นท์ ที่ด้านล่างมีรถลีมูซีนสีดำจอดอยู่ไม่ห่างจากบีเอ็มของแทคยอนนัก โดยมีร่างสูงใหญ่ของเจ้าของยืนอยู่ใกล้ๆกำลังมองมาที่ร่างอี้ชิงเขม็ง

            อี้จะไม่คุยกับเขาหน่อยเหรอ

            แทคยอนเอ่ยถาม แต่อี้ชิงก็ทำแค่สายหน้าโดยไม่ยอมแม้แต่ปรายสายตาไปมองคริส

            คนรถเดินมารับกระเป๋าจากแทคยอนไปใส่ท้ายรถจังหวะนั้นคริสก็เคลื่อนตัวเข้ามายืนประจันหน้าแล้วรั้งประตูฝั่งด้านอี้ชิงไว้ไม่ให้ปิด แทคยอนไม่ขัดขวางเดินเลี่ยงออกมาให้คนสองคนได้พูดกันเพื่อให้อี้ชิงตัดสินใจเป็นครั้งสุดท้าย

            ชิง...

            คริสเรียกคนรักเสียงแผ่ว อี้ชิงที่เข้าไปนั่งในรถแล้วหันหน้าหนี

            กลับบ้านเราเถอะนะ พี่มารับ

            คนตัวสูงเอ่ยเสียงเว้าวอนขอร้อง อี้ชิงกลืนน้ำลายเหนียวลงคออย่างยากลำบากก่อนตัดใจเอ่ยคำตัดขาดออกมาด้วยเสียงหนักแน่น

            เลิกตามผมเถอะครับ ผมไม่ได้รักคุณคริสแล้ว ผม...กำลังจะแต่งงานกับพี่แทคยอน

            “ชิงได้โปรด อย่าทำแบบนี้กับพี่

            คริสเอ่ยขอร้องด้วยหัวใจที่ร้าวราน แต่คนตัวเล็กก็หันหน้าหนีก่อนจะเอ่ยกับแทคยอน

            เราไปกันเถอะครับคุณแทคยอน ผมอดใจรอดูห้องสวีทของโรงแรมไม่ไหวแล้ว

            ร่างของคริสโดนดันออกห่างจากตัวรถ คนตัวสูงได้แต่นิ่งงันไม่สามารถรั้งอะไรไว้ได้อีก คริสไม่เคยเห็นท่าทีเย็นชาของอี้ชิงแบบนี้ นี่เขากำลังจะเสียคนรักไปจริงๆใช่ไหม

            ชิง...

            คริสเรียกคนรักเป็นครั้งสุดท้าย ดวงตาคู่สวยที่คลอเบ้าด้วยหยาดน้ำตาหันกลับมามองเขาก่อนริมฝีปากอิ่มจะเอ่ยคำสุดท้าย

            กลับไปเถอะครับ ผมคืนหัวใจให้คุณคริส ต่อไปเราอย่าเจอกันอีกเลย ผมขอร้อง

            รถเคลื่อนไปแล้วพร้อมหัวใจที่ถูกปลิดของคริส คนตัวสูงทรุดตัวลงกับพื้นอย่างคนไร้เรี่ยวแรง หมดสิ้นแล้วความรักที่ถักทอมายี่สิบกว่าปี อี้ชิงทิ้งมันไปแล้วโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง ไม่มีอีกแล้วจางอี้ชิงที่อยู่ข้างเขา

 

 

 

            ผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดถูกยื่นมาตรงหน้า อี้ชิงรับมันมาซับน้ำใสที่หลั่งลงรดสองข้ามแก้มของตนเงียบๆ

            ขอโทษนะครับที่ผมร้องไห้ แต่ผมสัญญาว่าจะร้องไห้แค่ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายนะครับรุ่นพี่ ฮึก

            “ร้องเถอะถ้ามันจะทำให้อี้สบายใจ พี่เข้าใจดี

            แทคยอนปลอบเสียงอ่อนโยนแล้วดึงร่างเล็กลงมากอดแนบอก เสียงร่ำไห้ดังขึ้นยิ่งกว่าเดิมเหมือนหัวใจของคนในอ้อมกอดเขาจะขาด เป็นนานกว่าที่เสียงสะอื้นจะสงบและน้ำตาถูกเช็ดออกจากใบหน้าจนหมดเกลี้ยง อี้ชิงสูดหายใจเข้าเต็มปอดและสัญญาว่าจะไม่ร้องไห้อีกแล้ว จะไม่ทำร้ายจิตใจของรุ่นพี่แสนดีคนนี้อีก

            รถเข้าจอดเทียบหน้าโรงแรมแทคยอนโอบร่างเล็กเข้าไปในลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังห้องสวีทที่เขาพักอยู่ พนักงานเดินตามมาพร้อมกระเป๋าของอี้ชิง และโค้งลาเมื่อกระเป๋าถูกวางไว้ในห้องเรีบร้อยแล้ว

            อาบน้ำสักหน่อยไหมอี้จะได้สดชื่น

            แทคยอนถามคนที่นิ่งเงียบตั้งแต่หยุดร้องไห้ อี้ชิงพยักหน้ารับอย่างเชื่อฟัง เจ้าของห้องจึงเป็นคนเดินไปหยิบชุดอาบน้ำมาให้ ร่างบางรับไปถือแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ แทคยอนมองกระเป๋าที่ถูกวางอยู่ใกล้ๆตู้เสื้อผ้านิ่งและตัดสินใจไม่เรียกให้รูมเซอร์วิสขึ้นมารื้อกระเป๋าอี้ชิงออกเพราะยังไงต้องมีการเคลื่อนย้ายอยู่แล้วไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้ เขาเดินไปยกหูโทรศัพท์ขึ้นสั่งมื้อค่ำแทน

            ราวสามสิบนาทีอี้ชิงก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสีหน้าแช่มชื่นขึ้น แทคยอนเป็นคนเข้าไปอาบน้ำบ้างเพื่อให้อี้ชิงได้แต่งตัวตอนที่เขาไม่อยู่ด้านนอกเพราะมองเห็นว่าเจ้าของร่างเล็กขัดเขินเขาอยู่ไม่น้อย

            และครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นแทคยอนก็เสร็จธุระในห้องน้ำ พร้อมๆกับอาหารถูกจัดมาเรียบร้อยเช่นกัน คนตัวสูงรีบเร่งจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองเพราะเห็นร่างเล็กของอี้ชิงกำลังยืนเท้าระเบียงด้านนอกรออยู่ ไม่นานเขาก็อยู่ในชุดเรียบร้อย

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            แทคยอนเคาะกระจกระเบียงเบาๆเป็นสัญญาน อี้ชิงหันกลับมาก่อนจะเผยยิ้มอ่อนเมื่อเห็นแทคยอนชี้นิ้วไปที่อาหารเย็น คนตัวเล็กเลื่อนประตูเปิดแล้วเดินกลับเข้ามาด้านใน

            ทานอาหารเถอะ จะทุ่มนึงแล้ว อี้หิวแย่

            อี้ชิงเดินมานั่งลงฝั่งตรงข้ามอย่างว่าง่าย อาหารเย็นเป็นสเต็กเลิศรสกับไวน์แดง ทั้งสองทานกันเงียบๆและพูดคุยกันบ้างโดยทำราวกับว่าไม่เคยมีเรื่องสะเทือนหัวใจเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่จริง ทุกอย่างยังแจ่มชัด ความรู้สึกเจ็บยังปะทุ และความรู้สึกผิดยังเต็มตื้นอยู่ในหัวใจ แต่ต่างก็กลบความรู้สึกนั้นไว้ภายใต้รอยยิ้มที่ส่งผ่านไปให้อีกคน

            หลังอาหารเย็นทั้งสองก็ย้ายไปนั่งที่ระเบียงพร้อมไวน์แดงแช่เย็นที่กำลังพร่องลงเรื่อยๆโดยมีเสียงเพลงจากจานเสียงแบบยุคก่อนเปิดคลอบรรยากาศเย็นสบายยามค่ำคืน อี้ชิงเอนตัวกับขอบโค้งของเก้าอี้หวายหลับตาพริ้มฟังเพลงเศร้าซึมซับความหมายกินใจของมัน ในมือถือแก้วไวน์ที่ยกขึ้นจิบถี่ผิดปกติ

            ที่พี่ไม่ให้คนเอาเสื้อผ้าอี้จัดใส่ตู้เพราะคิดว่าพรุ่งนี้เราก็จะไปแล้ว อี้ไม่ว่าอะไรใช่ไหม

            แทคยอนเอ่ยทำลายความเงียบ

            ดีแล้วล่ะครับจะได้ไม่ต้องลำบากเก็บอีก ถ้ารุ่นพี่พร้อมพรุ่งนี้เราก็จะได้ออกเดินทางกันตั้งแต่เช้าเลย

            อี้ชิงตอบกลับเสียงอ่อนโยน แทคยอนดันตัวขึ้นจากเก้าอี้หวายเพื่อหันหน้าเข้าหาอี้ชิงที่ลืมตามองเขาเช่นกัน

            “อี้ต้องการเวลาคิดทบทวนใหม่อีกไหม พี่รอได้นะ

            “ไม่ครับ ผมตัดสินใจแล้ว

            อี้ชิงตอบกลับทันทีคล้ายไม่ให้ตัวเองมีเวลาลังเล

            แต่พี่ว่า...

            “ไม่ต้องพูดแล้วครับ

            มือเรียวบางยกขึ้นแตะริมฝีปากของแทคยอน สายตาสองคู่มองสบกันราวกับจะค้นคว้าหาความจริงของอีกฝ่ายก่อนจะเป็นอี้ชิงที่หลบสายตาลงก่อน แทคยอนเชยคางมนให้มองสบกับเขา ท่ามกลางเสียงเพลงคลอบางเบาริมฝีปากสองคู่เคลื่อนเข้าประทับกันแนบสนิท จูบบางเบาถูกส่งผ่านริมฝีปากเพียงชั่วระยะเวลาสั้นๆก่อนที่ร่างบางของอี้ชิงจะถูกช้อนอุ้มกลับเข้าไปในห้อง แล้วถูกวางลงบนเตียงคิงไซค์ของห้องสวีท

            อี้ไม่เปลี่ยนใจแน่นะ

            แทคยอนถามย้ำเป็นครั้งสุดท้ายแต่ครั้งนี้แววตาอี้ชิงเปลี่ยนแปลงไป มีแววลังเลฉายชัดขึ้นมาในชั่วขณะหนึ่ง แทคยอนจะผละออกแต่อี้ชิงก็ยกมือขึ้นรั้งลำคอไว้

            ทำเถอะครับ

 


 

50%
 

         มือเรียวเล็กรั้งต้นคอแกร่งให้ลงมาใกล้ก่อนริมฝีปากหนาจะทาบทับริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยน ใบหน้าเอียงรับตามองศาที่ปากสัมผัสกัน ก่อนมือของแทคยอนจะไล่ปลดกระดุมเสื้อนอนของอี้ชิงออกจนหมดเผยผิวขาวด้านในให้ปรากฏแก่สายตา ริมฝีปากหนาจึงละออกจากตำแหน่งเดิมไล่เลื่อยลงมาที่ลำคอ จูบผะแผ่วลงมาตามไหปลาร้า ก่อนจะกดจูบลงบนหน้าอกขาวแล้วเคลื่อนตัวลงต่ำไปยังหน้าท้องแบนราบ แทคยอนซุกหน้าลงจูบไล้บนหน้าท้องขาวนุ่มนั้น จนรู้สึกถึงความเกร็งของคนใต้ร่าง มือหนาไล่เลื่อยลงต่ำก่อนจะสัมผัสกับขอบกางเกงแล้วทำท่าจะดึงรั้งลงแต่ทว่า

            ฮึก...

            เสียงสะอื้นดังมาจากคนที่อยู่ใต้ร่าง แทคยอนหยุดมือที่กำลังจะดึงกางเกงลงแล้วเงยหน้ามองคนตัวเล็ก อี้ชิงขณะนี้กำลังตะแคงหน้าด้านหนึ่งแนบกับหมอนโดยมีน้ำใสไหลอาบแก้มจนเปียกชุ่มอย่างน่าสงสาร ดูก็รู้ว่าเจ้าตัวพยายามเพื่อกลั้นสะอื้นไว้แต่ก็ไม่มิด เมื่อร่างกายเริ่มสะท้านตามแรงสั่นของตัว แทคยอนยกมือขึ้นเสยผมที่ตกลงมาบนหน้าผาก ไล้น้ำใสออกจากแก้มเนียน ก่อนเอยเสียงอ่อนโยน

            คนดีอย่าร้องไห้

            “ผมขอโทษ ขอเวลาผมอีกสักนิดนะครับ ผมสัญญาว่าจะรักรุ่นพี่ให้ได้ ฮึก...

            “อย่าเลย อี้ก็รู้ว่าถึงเราจะหลอกคนอื่นได้แต่สุดท้ายเราก็หลอกหัวใจตัวเองไม่ได้อยู่ดี อี้รักเค้า และตอนนี้ก็ยังรักเค้าอยู่เต็มหัวใจ อย่าทำร้ายตัวเองด้วยการทำแบบนี้เลยนะครับ เพราะพี่เองก็มีความเห็นแก่ตัวพอที่จะปล่อยให้เรื่องเลวๆเกิดขึ้นได้ทุกวันเหมือนกัน พี่รออี้ก็จริงแต่ไม่ได้หมายความว่าจะอยากครอบครองอี้เพียงเพราะอี้อยากจะหนีเขาเท่านั้น

            “ฮึก...รุ่นพี่ผมขอโทษ

            อี้ชิงโผลุกขึ้นกอดรุ่นพี่แน่น ความรู้สึกผิดและความสับสนประดังประเดเข้ามาพร้อมกันจนไม่รู้ว่าควรจะหยุดปัญหานี้ยังไง ทำได้แค่ปล่อยให้น้ำตาไหลภายใต้อกกว้างที่แสนอบอุ่นของผู้ชายดีๆที่อี้ชิงรักเขาไม่ได้

            ร้องออกมาให้หมดนะครับคนดี แล้วต่อไปอี้ต้องเข้มแข็ง

            ฮึก...รุ่นพี่ครับ ขอเวลาให้ผมสักนิดนะครับ ขอเวลาให้ผมลืมเค้า แล้วผมจะรักรุ่นพี่ให้ได้

            แทคยอนดึงคนตัวเล็กออกจากอก ยกมือขึ้นประคองดวงหน้าหวานก่อนจะสบสายตาที่เอ่อไปด้วยหยาดน้ำตา เอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยน

            ไม่ว่าจะอีกกี่ปีพี่ก็คงรักอี้ไม่เปลี่ยนแปลง อี้เป็นคนแรกที่พี่รักและอยากดูแล แต่ตอนนี้พี่อยากให้อี้ได้ทบทวนตัวเองอีกสักครั้ง ถ้าหากว่าสุดท้ายแล้วอี้ยืนยันเหมือนเดิมว่าจะลืมเค้าแล้วรักพี่ให้ได้ถึงตอนนั้นพี่จะมาพาอี้ไปอยู่ด้วยและจะไม่ยอมคืนให้ใครเด็ดขาดนะครับ

            แทคยอนผละลงจากเตียงไปต่อสายถึงใครบางคน

            นายขึ้นมาได้แล้ว อืม

            “รุ่นพี่จะทำอะไรครับ

            อี้ชิงเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ แทคยอนเดินไปดึงกระเป๋าเดินทางที่ยังไม่ได้รื้อของอี้ชิงออกมา ก่อนเสียงเคาะประตูจะดังขึ้น อี้ชิงหันขวับไปทางประตูรู้ได้ในวินาทีนั้นว่าสายที่แทคยอนต่อถึงคือใคร

            อย่านะครับรุ่นพี่ ได้โปรด อย่าเปิดให้เขาเข้ามา

            แทคยอนยิ้มแต่สาวเท้าไปยังประตูห้อง อี้ชิงถลาไปดึงแขนไว้แต่ก็สู้แรงคนแข็งแรงกว่าอย่างแทคยอนไม่ได้ คนตัวเล็กถูกลากติดไปกับแขนที่พยายามรั้งไว้แต่ในที่สุดประตูก็ถูกเปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ของใครคนหนึ่งที่ทำเอาอี้ชิงอ้าปากค้างตาเบิกโพลงด้วยความตะลึง

            คืนให้

            อี้ชิงถูกดึงไปข้างหน้าก่อนจะถูกดันตัวส่งไปถึงอ้อมอกของคนตัวสูงทันที คนตัวบางพยายามดิ้นจะให้หลุดจากอกหนาตาก็มองแทคยอนอย่างอ้อนวอนขอความช่วยเหลือ แต่แทคยอนก็แค่ส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้

            ไม่นะครับ ผมจะไปกับรุ่นพี่ ผมไม่ไปกับเค้านะ

            อี้ชิงร้องบอกแทคยอน

            อืม ขอบใจมากละกัน เดี๋ยวต่อไปฉันจัดการเอง

            คริสเอ่ยตอบเสียงเรียบโดยผู้ชายสองคนไม่มีใครสนใจการร้องขอของอี้ชิงเลยสักนิด

            อืม รักษาไว้ให้ดีแล้วกันล่ะเพราะถ้าคราวหน้านายปล่อยให้เขาหลุดมือมาอีกฉันจะไม่มีวันส่งคืนให้นายอีกแน่

            “จะไม่มีวันนั้นอีกเด็ดขาด!”

            คริสเอ่ยเสียงหนักแน่น แทคยอนพยักหน้ารับรู้

            เขารักนายมาก นายคงรู้นะว่าที่เขาหนีมาเขายอมให้ตัวเองเจ็บแค่ไหนเพื่อให้คนอื่นสมหวัง

            “ทั้งโง่แล้วก็รั้นไม่มีใครเกิน คิดเองเออเองทั้งนั้น

            “หึหึ พาเขากลับเถอะ อ้อเดี๋ยวเสื้อผ้าจะให้คนส่งตามไปทีหลัง

            “อืม แต่คราวหลังไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ นมเมียใครใครก็หวงนะเว้ย

            คริสเอ่ยเคืองๆหลังเห็นสภาพอี้ชิงที่กระดุมเสื้อด้านหน้าถูกแกะออกจนหมด แต่ใมที่สุดผู้ชายสองคนก็จับมือกันท่ามกลางสายตาตกตะลึงของอี้ชิงที่พยายามดิ้นให้หลุดจากวงแขนของคริส ก่อนจะเบิกตากว้างร้องเรียกเสียงหลงเมื่อทำท่าจะปิดประตูหนี

            เดี๋ยวครับรุ่นพี่ เปิดประตูก่อน ผมไม่ไปกับเค้านะ ผมจะไปเมกากับรุ่นพี่ รุ่นพี่...

            “หยุดโวยวายได้แล้ว! ถ้าคนอย่างอู๋อี้ฟานไม่ตายเธอก็มีผัวใหม่ไม่ได้หรอกจางอี้ชิง ตัวเธอ ร่างกายเธอ และหัวใจเธอมันเป็นของพี่ และถึงแม้เธอจะพยายามไปยัดเยียดให้กับใครพี่ก็จะตามไปเอาคืนมาให้หมด อย่าหวังว่าพี่จะปล่อยเธอไปง่ายๆ เป็นเมียอู๋อี้ฟานแล้วเธอก็ต้องเป็นตลอดชีวิตนั่นแหละ จำไว้!”

            ร่างของอี้ชิงถูกช้อนอุ้มไปยังลิฟต์แต่คนตัวเล็กก็ยังโวยวายเถียงไม่หยุด ทั้งพยายามดิ้นให้หลุดจากวงแขน แต่คริสก็แข็งแกร่งเกินไม่สะเทือนกับแรงดิ้นของอี้ชิงเลยสักนิด

            “ปล่อยผมไปเถอะครับผมขอร้อง ผมไม่มีอะไรจะคู่ควรกับคุณคริสเลยสักนิด ผมต่ำต้อย เป็นแค่เด็กที่บ้านคุณคริสอุปถัมภ์มาเท่านั้น  ผมมันแค่เด็กจนๆ

            “แล้วพี่บอกงั้นเหรอว่าพี่ต้องการเมียรวย เมียไฮโซไฮซ้ออะไรแบบนั้น แค่ที่พี่รักเธอแทบบ้าอยู่ทุกวันนี้ หึงหวงยังกับไอ้งั่งคลั่งรักยังไม่พอให้เธอรู้อีกเหรอว่าเธอมีความสำคัญกับพี่ขนาดไหน

            “แต่คนเขาจะคิดยังไงถ้ารู้ว่าคนที่อยู่ข้างๆคุณคริสเป็นแค่เด็กจนๆ ไม่มีหัวนอนปลายเท้า

            “ก็ช่างหัวมันสิ พี่ไม่เห็นจะสน พี่สนก็แต่เธอเท่านั้นแหละ ใครไม่พอใจก็ให้มันเลิกคบพี่ไปสิถ้าไม่คิดจะชอบเมียพี่ด้วย

            “คิดแบบนี้ไม่ได้นะครับ ไหนจะผู้ร่วมธุรกิจอีก

            “ก็ช่างหัวพวกร่วมธุรกิจอีกนั่นแหละ อยากเลิกลงทุนก็ตามใจถ้าคิดว่าไม่อยากง้อคิงค็อปแล้ว ยังมีคนรอเข้าคิวเรียกให้เราเชิญไปลงทุนอีกตั้งเยอะ เธอคิดว่าคิงค็อปกระจอกจนต้องกลัวว่าผู้ถือหุ้นแค่นั้นจะทำให้เราล่มเหรอ คิงค็อปยิ่งใหญ่กว่านั้นเยอะอี้ชิงและพี่ก็ไม่มีวันให้มันเป็นอย่างนั้นแน่

            “แต่...

            “หยุดเถียงได้แล้วพี่ไม่อยากฟัง ยังไงพี่ก็จะไม่ยอมปล่อยเธอให้ไอ้หน้าไหนมันคาบไปแดกได้ทั้งนั้น

            หลังจากโต้เถียงกันตั้งแต่อยู่บนลิฟต์จนลงมาถึงชั้นล่างอี้ชิงก็ถูกดันตัวเข้าไปในลีมูซีนจนได้

            ไปเพ้นท์เฮ้าส์

            คริสเอ่ยสั่งคนขับรถจึงเคลื่อนตัวออกไป

            ถ้าคุณคริสไม่อยากให้ผมไปเป็นของคนอื่น ผมกลับจีนก็ได้นะครับและสัญญาว่าจะอยู่เป็นโสดไปจนตาย

            หลังจากรถเคลื่อนมาได้ระยะหนึ่งอี้ชิงก็เอ่ยต่อรองมาอีก จนคริสแทบอยากจะทำโทษคนคนนี้ให้รู้แล้วรู้รอดตั้งแต่อยู่บนรถนี้ คนอะไรไม่นึกถึงจิตใจเขาสักนิดว่าเขาจะบ้าแค่ไหนที่อยู่ๆเมียก็หนีมาแถมประกาศต่อหน้าอย่างเย็นชาว่าจะแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น

            เธอคิดว่าพี่จะปล่อยเธอมั้ยล่ะ ผัวอยู่ไหนเมียก็ต้องอยู่นั่นสิ ถึงเธอจะหนีสุดหล้าฟ้าเขียวพี่ก็จะตามไปจนพบแล้วลากกลับมานั่นแหละ หรือแม้แต่ลงนรกพี่ก็จะไม่ปล่อยเธอให้หลุดมือเด็ดขาด

            คริสเอ่ยเสียงกราดเกรี้ยว ความโกรธกำลังแล่นริ้วขึ้นมาสุมอกเมื่อเห็นอี้ชิงทำท่าจะหนีเขาอยู่ท่าเดียว ถึงแม้จะรู้เหตุผลอยู่แก่ใจว่าคนตัวเล็กทำแบบนี้เพื่ออะไร แต่คริสก็อดน้อยใจไม่ได้

            แต่คุณลู่หาน...

            “เรื่องนั้นเซฮุนจะจัดการเอง ทั้งพี่และเธอไม่มีสิทธิ์ยุ่ง

            “หมายความว่าไงนะครับ!”

            อี้ชิงอุทานอย่างไม่เชื่อหู แค่ไม่กี่วันที่จากมาก็ดูท่าว่าจะมีเรื่องยุ่งยากเกิดขึ้นที่เกาหลีมากมาย แล้วที่คริสบอกแบบนั้นมันหมายความว่ายังไง

            เรื่องผัวเมียเค้าคนนอกอย่างเราห้ามยุ่ง

            “หา!”

            อี้ชิงอุทานเสียงดัง มองคริสตาค้าง

            หมายความว่าไงครับ ผมยังไม่เข้าใจ

            อี้ชิงถามย้ำราวกับว่าจะได้คำตอบที่แตกต่างจากที่คาดการณ์แต่ทว่าคำตอบจากปากคริสคือ

            เป็นผัวเมียก็คือผัวเมีย ก็เหมือนพี่กับเธอนั่นแหละ พี่ทำยังไงกับเธอเซฮุนก็ทำอย่างนั้นกับเมียเขานั่นแหละ เพราะงั้นเลิกทำท่าจะหนีพี่แทบเป็นแทบตายซะที เพราะถึงยังไงพี่ก็ไม่มีวันเอาเมียน้องมาเป็นเมียตัวเองเด็ดขาด

            อี้ชิงหน้าถอดสีเพราะรู้อยู่แล้วว่าว่าพี่น้องตระกูลนี้นิสัยใจคอเป็นยังไง เห็นคริสใจร้อนแบบนี้แต่ถ้าเทียบกับเซฮุนแล้วคนเป็นน้องใจร้อนกว่าพี่ชายเยอะ แถมไม่ค่อยจะยอมฟังใครเอาเสียด้วย แล้วนี่ลู่หานต้องเจอฤทธิ์เดชอะไรเซฮุนบ้างก็ไม่รู้ อี้ชิงนึกห่วงลู่หานขึ้นมา

            แล้วคุณลียองแจพ่อคุณลู่หานล่ะครับ ยอมเหรอ

            “ก็ลูกชายเขาเป็นของน้องเราแล้วจะไม่ยอมได้ไงล่ะ นี่พี่ยังเคืองไม่หายที่เขามาบีบบังคับเธอให้หนีพี่มาแบบนี้ เธอยังจะไปนึกห่วงเค้าอีกนะ

            “ก็คุณเซฮุนใจร้อนที่หนึ่ง ไหนจะโมโหร้ายอีก คุณลู่หานไม่แย่หรอกเหรอ

            อี้ชิงโวยใส่สามีเล็กๆ

            มัวแต่ห่วงคนอื่น เธอเองก็จะแย่เหมือนกัน  เธอรู้มั้ยว่าการที่เธอหนีมาทำให้พี่เครียดแค่ไหน

            อี้ชิงส่ายหน้า คริสก้มหัวลงชี้ที่กลางกระหม่อม

            ผมพี่หงอกไปหลายเส้นเพราะคิดแต่เรื่องของเธอจนจะบ้า แถมนักสืบยังมายงานอีกว่ามีผู้ชายที่ไหนไม่รู้มาเทียวไล้เทียวขื่อรับส่งเธอทุกวัน หล่อระดับหุ่นนายแบบซะด้วย ถ้าไม่เห็นว่าเป็นกิ๊กเก่าเธอนะพี่ส่งลูกปืนเจาะกบาลไปแล้ว

            คริสเอ่ยด้วยความหงุดหงิด ถึงแทคยอนจะยอมคืนอี้ชิงให้แล้ว แต่ความหลังครั้งก่อนที่แทคยอนมาจีบอี้ชิงแล้วยังตามมาคอยดูแลตอนเขาทะเลาะกับอี้ชิงแบบนี้มันก็น่าหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย

            รถจอดเทียบหน้าเพ้นท์เฮ้าส์ส่วนตัวของคิงค็อปอี้ชิงโดนมือใหญ่หนาลากลงจากรถเข้าไปด้านใน คนตัวเล็กปลิวตามแรงดึงขึ้นบันไดไปยังชั้นสองก่อนจะถูกเหวี่ยงให้ลงไปนั่งกับเตียงเมื่อเข้ามาในห้องนอนใหญ่ของคริสที่อี้ชิงคุ้นเคยดี

            รู้ใช่มั้ยว่าตัวเองมีความผิดติดตัว

            คริสถามมือก็แกะกระดุมแขนเสื้อเชิ้ต ก่อนจะไล่มาปลดกระดุมด้านหน้าออกทั้งแผงจนเห็นหน้าท้องแกร่งเป็นลอน อี้ชิงกลืนน้ำลายดังอึก เพราะรู้ว่าชะตากรรมตัวเองว่าต่อจากนี้จะเจออะไร คนตัวเล็กเริ่มมองซ้ายมองขวาหาช่องทางหนี

            ไง รู้ตัวมั้ยว่าตัวเองน่ะมีความผิดมาก

            “ผมแค่ทำสิ่งที่ควรทำ

            อี้ชิงเฉไฉตอบ เห็นคริสกระตุกยิ้มที่มุมปากแล้วเสียวสันหลังวาบ รอยยิ้มแบบนี้มันเป็นรอยยิ้มร้ายชัดๆ และทุกครั้งที่เห็นอี้ชิงแทบลุกจากเตียงไม่ได้

            โกหกให้พี่ตายใจแล้วหนีพี่มา สับขาหลอกเปลี่ยนเส้นทาง มาสวีทอยู่กับผู้ชายอื่นสองต่อสอง แล้วแถมจะตกลงแต่งงานกับเค้าอีก เธอทำร้ายจิตใจพี่ขนาดไหนรู้บ้างมั้ย แล้วเธอยังเรียกมันว่าสิ่งที่ควรทำอีกเหรอ

            คริสตัดพ้อน้ำเสียงหงุดหงิดนิดๆ อี้ชิงลุกหนีจากเตียง ถอยฉากออกห่างข้างเมื่อคริสถอดเชิ้ตออกแล้วเหวี่ยงลงพื้นอย่างไม่ปราณี คนตัวเล็กมองตามมือหนาที่เลื่อนลงไปปลดเข็มขัดออกเป็นลำดับต่อมา ในขณะที่สองขาก็ไล่ต้อนอี้ชิงให้จนมุม

            อ้อ แล้วไหนจะเรื่องยอมยกร่างกายที่เป็นสมบัติของพี่ให้กิ๊กเก่าเชยชมอีก ความผิดข้อนี้ร้ายแรงมาก พี่ต้องลงโทษเธอให้หลาบจำจะได้ไม่กล้าทำอีก

            คริสคาดโทษ อี้ชิงพยายามถอยหนีแต่ในที่สุดหลังก็ชนเข้ากับผนังปูนเย็นชืดจากแอร์คอนดิชั่น สองแขนของคริสยกขึ้นกางกั้นเป็นกำแพงไม่ให้อี้ชิงหนีได้ เป็นสัญญานว่ายังไงก็ไม่มีทางรอดแน่แล้ว

            หมอนั่นมันแตะต้องเธอตรงไหนบ้าง

            คริสเอ่ยถามเสียงแข็ง เอียงคอมองร่างเล็กอย่างคาดโทษ

            มะ ไม่

            “ถ้ากล้าโกหกพี่จะเพิ่มโทษอีกสิบเท่า

            “ปะ ปาก

            “ถ้าตอบไม่ครบก็มีโทษไม่ต่างกัน

            “คอ หน้าอก หน้าท้อง แล้วเอ่อ...

            “เอ่อ อะไร...

            “เกือบถอดกางเกง

            “ดี ดีมากจางอี้ชิง ท้าทายอำนาจคนอย่างอู๋อี้ฟานมาก เธอจะได้รู้ว่าการหมดแรงลุกขึ้นจากเตียงไม่ได้นี่มันเป็นยังไง

            “ไม่นะครับคุณคริส ปล่อยผม ปล่อยยย

            ร่างของอี้ชิงถูกแบกขึ้นบนบ่าทันทีจากแรงของคนตัวโตที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี อี้ชิงร้องขอความเห็นใจจากเขา แต่ร่างก็ถูกโยนลงบนเตียงคิงไซต์นุ่มหยุ่นอย่างไม่ปราณีโดยมีคนตัวสูงตามมาคร่อมร่างทันทีปิดการหลีกหนีของอี้ชิง

            ยอมรับโทษซะดีดีเพราะพี่อดอยากมาถึงสี่วัน และเธอก็ทำพี่โกรธมากจางอี้ชิง ตรงไหนที่หมอนั่นสัมผัสเธอพี่จะประทับรอยให้หมดเลยคอยดูเถอะ

            ริมฝีปากหนาเคลื่อนประกบริมฝีปากเรียวบางที่กำลังจะโต้เถียง ปิดทุกคำร้องขอให้ถูกดูดกลืนลมหายใจท่ามกลางแอร์เย็นฉ่ำในเพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูใจกลางกรุงปารีสของเจ้าพ่อแห่งคิงค็อป.

#ฟิคพรซต

.......................................................................................................................................

จบละจ้าขอบคุณสำหรับการติดตาม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แบร่ๆๆๆๆๆ

 

หลอกกกกกกกกก

 

จบซะที่ไหน5555

 

      Talk จริงๆตอนนี้ว่าจะให้มีเอ็นดู เอ้ยเอ็นซีคริสเลย์ แต่คิดไปคิดมาอีกทีเออไม่มีก็ได้นะ เนื้อหาก็เข้าใจเหมือนกัน แต่ถ้ามีนี่ก็จะดุเด็ดเผ็ดมันส์มากอ่ะ 55555 เดี๋ยวดูฟีดแบกก่อนถ้าดีก็จะเขียน ถ้าไม่ดีก็แพลนกล้องไปที่โคมไฟคร่า ตอนต่อไป ประมาณเย็นๆฮุนฮานจ้ะ ใครรอก็จะได้อ่านละเน้อ อย่าพึ่งน้อยใจ เจ็บแค้น เคืองโกรธ โทษเค้าเลยยย ต่อไปก็คู่พระคู่นาง(?) หลักละจ้ะ เจอกันตอนหน้า จุ๊ฟฟฟ

       ป.ล. ขอบคุณสำหรับคนติดแท็กในทวิต เค้านั่งอ่านหมดเลยยย เห็นแล้วน้ำตาจะแชร์ขอไหลนะคะ(?) เลิฟฟฟฟ จุ๊ฟฟฟฟ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

5,746 ความคิดเห็น

  1. #5696 eye1game (@eye1game) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 19:18
    เรื่องนี้มัน    ตื่นเต้นตลอดเวลาเลย ใจนี่สั่นมากลุ้นทุกรอบ
    #5696
    0
  2. #5667 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 16:14
    คิดว่าชิงจะยอมเป็นของแทคจริงๆสะอีก แต่สุดท้ายก็หนีสามีไม่ได้หรอก จับจดทะเบียนสมรสเลย
    #5667
    0
  3. #5565 AKARI DESU >< (@logooo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 11:13
    โอ้ยยยยเลือดพุ่งงง
    #5565
    0
  4. #5513 DreamBH (@DreamBH) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 20:27
    ชอบอ่า หึงหวง กรี้ดกร้าด
    #5513
    0
  5. #5493 Yoon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 23:49
    เห็นจบแล้วตกใจ ToT ใจไม่ดีขึ้นมาทันที555
    #5493
    0
  6. #5458 HunpraeHanprae (@HunpraeHanprae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 16:29
    จัดไปเพ่ อย่าให้เดินได้ 55555555555555555

    มัวแต่ตามเมียตามน้องบ้างป้ะคริสฮุนทั้งพี่ทั้งน้อง!

    เขินบ้านแทบแตกตรงฮุนฮาน รู้สึกฟินกว่าคริสเลย์555555555555
    #5458
    0
  7. #5379 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 14:20
    เจอกันซักที
    #5379
    0
  8. #5326 Mine-Kris* (@minegalaxykris) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 00:14
    เย้ ที่สุดก็ตามหาเจอแล้วววว คราวนี้เฮียคริสคงไม่ยอมให้ห่างสายตาแน่เลย อู้ยยย คู่นี้ก็ไม่เบานะ กิกิ
    #5326
    0
  9. #5260 Yulyul_Hunhun (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 15:06
    เธอไม่รอดแน่ๆค่ะ จาง อี้ชิง เล่นท้าทายคนอย่าง อู๋ อี้ฟานซะขนาดนั้นอ่ะ 555555555
    #5260
    0
  10. #5209 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 22:19
    ท้าทายอำนาจอู้อี้ฟาน 555555555
    #5209
    0
  11. #5114 Nong Praewchiczz (@5615120005) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 13:21
    จะเอาคืนให้สาสม55555555555
    #5114
    0
  12. #5085 embrace (@prangmy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 10:38
    หวานมากค่ะตอนนี้ แทคคือหล่อนมาก กอบกุมกำไรแปปถ้าอี้ไม่ร้องไห้คงไม่หยุด แต่เสริมหล่อด้วยคำว่า 'คืนให้'
    #5085
    0
  13. #5057 ppimmzz (@ppimmzz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 22:11
    งืมมมมม พี่คริสอย่ารุนแรงมากน๊าาาาา คิคิ
    #5057
    0
  14. #4114 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 06:14
    กลับคืนสู่เจ้าของแล้วนะชิง
    #4114
    0
  15. #4031 selu9490 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 10:04
    แทคยอนดี๊ดี
    #4031
    0
  16. #3539 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 20:57
    อยากจะกรี๊ดแทนลู่ค่ะ..สังหรณ์แล้วเชียว
    #3539
    0
  17. #3451 Minzy Warattaya (@minzywrty) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 23:28
    พี่คริสกับอิ้ชิงอย่าลืมชวนแบคนะ
    #3451
    0
  18. #3314 SSuperpp94sh (@kitilak13) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 23:10
    คริสนี่วกกลับเข้ามาเรื่องนี้ทุกทีเลย เห้อเป็นห่วงทั้งพี่ลู้แลเวก็บี๋อีก
    #3314
    0
  19. #3260 What`What (@fernja001) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 10:28
    ชอบเฮียเถียงกะอาอี้ น่ารักกกกกดกดดกด
    #3260
    0
  20. #3216 kyuncream (@creamkiki_dada) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 16:31
    คริสเลย์น่ารักมากกกก ม้าอ่ะน่ารักจุง5555
    #3216
    0
  21. #2964 maimes' ❀ (@wacharaporn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 03:49
    ดีใจกับพี่คริสด้วยในที่สุดก็พาเมียกลับมาอยู่ในอ้อมอกของตัวเองได้ ปรบมือให้สามีตัวอย่าง >< อี้หนีอีกพี่คริสก็ตามอีกเมียอยู่ไหนผัวคนนี้ตามไปทุกที่แน่นอน พี่คริสเป็นคนที่มั่นคงต่อความรู้สึกตัวเองมากจริงๆ จัดอย่าให้มีแรงลุกหนีอีกนะพี่คริส 5555
    #2964
    0
  22. #2939 Just~YiFan&Yixing (@am-in-the-world) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 06:02
    ใจหายอย่างแรง ชิงอย่าดีเกินไปสิลูกกก  แต่ ฮรื่ออออออออออออ  อ๊คแทคย๊อนนน อยากมอบช่อดอกไม้แล้วกอดพี่แน่นๆจุงเบรย ทำไมพระเอกได้ขนาดเนนน้ ฝานนี่ผู้มีพระคุณเลยนะ เฮร้ออ คู่คริสเลย์วางใจได้แล้วค่ะ
    #2939
    0
  23. #2919 The classes (@writerpiluntana) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 23:03
    โอ๊ยยยย ในที่สุดเฮียก็จะได้อยู่กับอี้แล้วววววว
    #2919
    0
  24. #2581 B.E{ye}.S.T (@mygarin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มีนาคม 2558 / 14:24
    เย่ คริสเลย์เขาเข้าใจกันแล้วว จะผิดไหมที่ครั้งนี้เราเข้าข้างพี่คริสล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ
    พี่น้องตระกูลนี้นี่เจ้าเล่ห์ทุกคนจริงๆนะ พี่คริสนี่ก็รักฮุนจัง ไม่ห่วงลู่หานเลย -..-
    #2581
    0
  25. #2385 luhanbaekhyunkai (@luhanbaekhyunkai) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:24
    อ๋าาาา จัดหนักๆเลยพี่คริส555
    #2385
    0